Μέχρι το 1990, μιλώντας για νοημοσύνη η επιστημονική κοινότητα εννοούσε τον δείκτη ευφυΐας του ατόμου,
την ικανότητα δηλαδή για λογική, επαγωγική ή μαθηματική σκέψη, μετρήσιμες κατηγορίες που είχαν συνδεθεί με αυτό που αντικειμενικά όλοι αναγνώριζαν ως «εξυπνάδα».

Κάποια στιγμή όμως, δεν γινόταν να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι η επιτυχία στην επαγγελματική ή προσωπική ζωή κάποιου, δεν προβλεπόταν επιτυχημένα από τον δείκτη ευφυΐας του, αν και αυτό θα ήταν το αναμενόμενο.  Ένας “έξυπνος” άνθρωπος θα έπρεπε να μπορεί να κατανοήσει και να αναλύσει τον εαυτό και τα δεδομένα του έτσι ώστε να κινηθεί ανάλογα και να πετύχει τους σκοπούς και τους στόχους του.

Κάτι όμως έλειπε από την εξίσωση.

Ο Daniel Goleman, το 1995, πρώτος υποστήριξε ότι η συναισθηματική νοημοσύνη ήταν αυτό που έλειπε από τη παραπάνω εικόνα. Αυτή η καινούργια νοημοσύνη αναφερόταν σε άλλα χαρακτηριστικά, διαφορετικά από αυτά που μετράμε σαν δείκτη ευφυΐας και που φαίνεται να συνδέονται εξίσου ή και περισσότερο με την κατάκτηση της επιτυχίας και της προσωπικής ευτυχίας του ατόμου.

Κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον σε αυτή την καινούργια νοημοσύνη είναι ότι είναι καλλιεργήσιμη – μπορεί κάποιος να προσπαθήσει και να μάθει τρόπους με τους οποίους να αυξήσει την συναισθηματική νοημοσύνη του αυξάνοντας έτσι και τις πιθανότητες του για επαγγελματική επιτυχία και προσωπική ευτυχία.

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της νέας αυτής νοημοσύνης είναι η αυτοεπίγνωση, δηλαδή η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε με ακρίβεια τα συναισθήματα μας και τις τάσεις ή προδιαθέσεις που κυβερνούν τη συμπεριφορά μας.

Με πιο απλά λόγια η αυτοεπίγνωση αναφέρεται στην κατανόηση του εαυτού και των συναισθημάτων μας. Αυτό, ξέρουμε όλοι ότι δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο ακούγεται, με αποτέλεσμα να διαιωνίζουμε καμιά φορά προβληματικές καταστάσεις επειδή πολύ απλά αρνούμαστε να τις δούμε γι’ αυτό που είναι.

Δουλεύοντας πάνω σ’ αυτό, προσπαθώντας δηλαδή να παρακολουθούμε και να μελετάμε τι νιώθουμε, πότε, και σε σχέση με τι, αυξάνουμε το δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνη μας και είμαστε αποτελεσματικότεροι στο επόμενο χαρακτηριστικό της, την αυτοδιαχείριση, που αναφέρεται στην ευελιξία και τη θετική κατεύθυνση της συμπεριφοράς μας.

Είναι αρκετά δύσκολο να κάνει κανείς λάθος αν ξέρει τι νιώθει, τι θέλει να πετύχει και προσπαθεί να το κάνει με τον πιο θετικό, προς τα έξω, τρόπο.

Όλα αυτά όμως αφορούν το άτομο σαν μονάδα. Ο άνθρωπος είναι, παρόλα αυτά, κοινωνικό ον, και άρα η κοινωνική ικανότητα δεν θα μπορούσε παρά να είναι το τρίτο μεγάλο κομμάτι του πάζλ που ολοκληρώνει τη συναισθηματική νοημοσύνη. Η κατανόηση της θέσης και των συναισθημάτων των άλλων φαίνεται να είναι σχεδόν το ίδιο σημαντική με την αυτοεπίγνωση, αφού τελικά μονό με τον συνδυασμό τους μπορούμε να πετύχουμε μια σωστή και επιτυχημένη διαχείριση των σχέσεων μας, έτσι ώστε να μειώνονται οι συγκρούσεις και να αυξάνεται η θετική αλληλεπίδραση.

Σκεφτείτε όλα αυτά σε οποίο περιβάλλον θέλετε – εργασιακό, οικογενειακό ή φιλικό - και θα δείτε ότι η εφαρμογή τους δεν μπορεί παρά να επηρεάσει θετικά την πορεία των πραγμάτων.

Σκεφτείτε θετικά, κινηθείτε θετικά και ο κόσμος σας θα κινηθεί μαζί σας – ΘΕΤΙΚΑ!

Νικολέττα Γεωργίου
Κλινική Ψυχολόγος
Τηλ.: 6943 900 817
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.