Όπως έχει αναφερθεί στο πρώτο μέρος, ως σύνδρομο του «Χρόνιου Πυελικού Άλγους» ορίζεται το άλγος που εντοπίζεται από το επίπεδο του ομφαλού μέχρι το άνω μέρος των κάτω άκρων, δηλαδή στη "λεκάνη" και στη περιοχή γύρω από αυτή.
Η πηγή προέλευσης του άλγους αυτού είναι συνήθως τα γεννητικά όργανα ανδρών ή γυναικών, και όλα τα άλλα συστήματα οργάνων που συνδέονται με αυτά ανατομικά ή λειτουργικά. Όταν ένας /μια ασθενής προσέρχεται στο ιατρό πάσχοντας από χρόνιο πυελικό άλγος, θα πρέπει ο ιατρός να διερευνήσει αν το πρόβλημα είναι οργανικό ή έχει και ψυχολογικές προεκτάσεις.
Αν και η αρχική αιτία είναι συνήθως οργανική, το χρόνιο πυελικό άλγος έχει σαφείς και πολλές φορές βαριές επιπτώσεις στην ψυχολογική σφαίρα του ασθενούς.
Λόγω των πολλών συμπτωμάτων του ασθενούς και από την μη τυπική παρουσία του πόνου, είναι συχνά δύσκολο να βρούμε πιο είναι το αίτιο και πιο το αιτιατό.
Με άλλα λόγια ανεξάρτητα από το αρχικό αίτιο, το οποίο μπορεί να είναι για παράδειγμα μια χρόνια προστατίτιδα στους άνδρες ή ένας σπασμός του πυελικού εδάφους στις γυναίκες, ο πόνος πολλές φορές γίνεται η ίδια η νόσος, και παρόλο που η πρωταρχική νόσος έχει θεραπευτεί, ο πόνος ως «δια μαγείας» παραμένει. Η συμβολή της ψυχολογικής υποστήριξης και/ή θεραπείας σε αυτό το σημείο είναι μεγάλη.
Εδώ ακριβώς έχει ουσιαστική σημασία η συνεργασία του ιατρού που ασχολείται με το χρόνιο πυελικό άλγος με ψυχολόγο που έχει ενδιαφέρον για αυτές τις περιπτώσεις. Η συνεργασία αυτή είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών του συνδρόμου του χρόνιου πυελικού άλγους.
Η συμβολή του ψυχολόγου εδώ δεν έχει να κάνει μόνο με την αντιμετώπιση των ψυχολογικών συνεπειών του πυελικού άλγους, την διερεύνηση του ψυχολογικού υπόβαθρου του ασθενούς και των παραγόντων που επηρεάζουν αυτό, αλλά και με τη συμμετοχή στην αντιμετώπιση της πτώση της libido, της στυτικής δυσλειτουργίας στους άνδρες, ή της επώδυνης συνουσίας (Δυσπαρεύνια) στις γυναίκες που πάσχουν από αυτό. Το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο ψυχισμός του ανθρώπου στο σύνδρομο του χρόνιου πυελικού άλγους φαίνεται από το γεγονός ότι ακόμα και « εξοστρακισμένες» από την δυτική ιατρική μέθοδοι και τεχνικές χαλάρωσης, όπως για παράδειγμα η yoga, αναφέρονται πλέον ( έστω και επιγραμματικά) στα σύγχρονα συγγράμματα ιατρικής που αφορούν το χρόνιο πυελικό άλγος. Αλλά ποιες μορφές ψυχοθεραπείας είναι οι πιο πρόσφορες για το σύνδρομο του χρόνιο πυελικού άλγους? Θα τις πούμε στο τρίτο και τελευταίο άρθρο μας.
Κωνσταντίνος Καλύβας MSc, FEBU Χειρουργός Ουρολόγος Κέντρο Χρόνιου Πυελικού Άλγους Κιν. 6944-836 815 Email:
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
www.pelvicpaincenter.gr
|