[ Όροι Χρήσης ] [ Ενδείξεις/Αντενδείξεις του φόρουμ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 μέχρι 15 από 25

Θέμα: Επιπτωσεις αγχους..

  1. #1

    Επιπτωσεις αγχους..

    Καλησπερα σας..Ηθελα να καταθεσω και εγω την εμπειρια μου και για τις επιπτωσεις που ειχε και εχει το αγχος και ο πανικος στην υγεια μου...προς αποφυγη αλλων να πεσουν στην ιδια κατασταση.
    Απο το αγχος απεκτησα πολλα συνηθισμενα αλλα εξισου σοβαρα προβληματα υγειας..οπως θυρεοειδης,ταχυκαρδιες,ημι κρανιες και αλλα ορμονικα προβληματα.Ακομη παλευω με αυτα..ομως οσο το αγχος υπαρχει στη ζωη μου δε θα λυθουν ποτε πιστευω..
    Στεναχωριεμαι με το παραμικρο..ειμαι εξαιρετικα ευαισθητη στην κριτικη των αλλων και επηρεαζομαι απο αυτην πολυ..
    Με αποτελεσμα μια ζωη να υποφερω απο μια κουβεντα καλοπροαιρετη η κακοπροαιρετη των αλλων που μπορει να ισχυει..μπορει και οχι.
    Εχω κουραστει να ταλαιπωρουμαι αλλο ψυχικα..νιωθω οτι η σωματικη και ψυχικη υγεια μου κινδυνευει οσο συνεχιζεται αυτη η κατασταση..και απο την αλλη δε ξερω τι να κανω για να δω τη ζωη πιο χαλαρα και απο την ομορφη πλευρα της..
    Ξεκινησα μια τελευταια προσπαθεια..με την ομοιοπαθητικη πριν λιγο καιρο..και περιμενω να δω αποτελεσματα..
    Η ψυχοθεραπεια δε με βοηθησε ιδιαιτερα..
    Ευχομαι να μην υπαρχουν αλλοι ανθρωποι σε τετοια κατασταση η παρομοια..και να ειναι ολοι καλα..η αν δεν ειναι να το παλευουν!
    Γιατι οσο η ψυχη ποναει..και το σωμα θα ποναει..οσα φαρμακα και αν του δινουμε..(Δικη μου αποψη..)
    Butterfly

  2. #2
    Ιφιγένεια γεία σου,
    σου εύχομαι να πάνε κάλα όλα πιστεύω οτι η ομοιοπαθητική μπορει και να σε βοηθήσει έχω ακούσει αρκετά κάλα λόγια απο άτομα που έχουν επισκευθεί ομοιοπαθητικούς γιατρούς. Δεν ξέρω αν θα σε ενδιέφερε να δοκιμάσεις και το ρεικι, μια φίλη μου που βρισκόταν σε πόλυ ασχημη ψυχολογικη κατασταση πηρε ρεικι και θεωρει οτι την βοηθησε πολυ. Το ρεικι ετσι οπως το εχω καταλαβει εγω εχει να κανει με την συμπαντικη ενεργεια δεν ξέρω μπορεί να τα θεωρεις βλακείες ολα αυτα, εαν παντως σε ενδιαφερει θα ρωτήσω την φιλη μου για να σου δωσω περισσοτερες πληροφοριες.
    Προσπάθησε να μην αγχωνεσαι τοσο πολυ (ξέρω ειναι δυσκολο) αλλα αν τα καταφερεις φαντασου ποσα πραγματα θα κερδισεις.
    Φιλικα!

  3. #3
    ifigeneia otan les ormonika provlimata ti enois ? boris na gineis pio safeis?
    giati exw kai egw ena provlima me tin prolaktini pou ine anevasmenei kai prokalei anxos i sigekrimeni ormoni.

  4. #4
    Ιfigeneia, μερικές φορές, είναι σημαντικό να αποδεχτούμε ότι ο εαυτός μας έχει και μια σκοτεινή, μαύρη, κακή, αγχωτική κ.ο.κ πλευρά. Όταν μάθουμε να αγκαλιάζουμε τον εαυτό μας και να του επιτρέπουμε να βιώνει και άγχος, τότε, αυτή η διαφορετική ματιά/αγκαλιά, αποδυναμώνει και απομυθοποιεί το άγχος.

    Λυπάμαι που η ψυχοθεραπευτική σου εμπειρία δεν ήταν καλή. Θα ήθελα πάντως να ακούσω για ποιο λόγο δεν ήταν βοηθητική. Το άγχος είναι συναίσθημα και όπως όλα τα συναισθήματα, είναι σημαντικό να τα επεξεργαστούμε ψυχοθεραπευτικά, μιας και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, απαλύνει ένα σύμπτωμα, δεν απαντά όμως στις ρίζες του προβλήματος. Έτσι, το πρόβλημα συνήθως επανέρχεται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

    Καλή δυναμη στην πορεία σου!
    Από τους όρους χρήσης...
    1. Αποφεύγετε τα greeklish σε αυτό το φόρουμ.
    2. Μην σπέρνετε μηνύματα σε τυχαία θέματα. Ανοίξτε δικό σας θέμα και αναζητήστε εκεί τη βοήθεια που θέλετε.
    3. Το φόρουμ αυτό, δεν υποκαθιστά τη θεραπεία σας. Απευθυνθείτε σε ειδικό, αν κάνετε σκέψεις που μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνες για τον εαυτό σας ή τους άλλους.

  5. #5
    Αγαπητη gm με ενδιαφερει πολυ αυτο το ρείκι που λες,αν και ξερω πολλα πραγματα γι\'αυτο..Αλλα δυστυχως στο μερος που ζω μαλλον ειναι λιγο δυσκολο να υπαρχει αυτο..Μενω στα Δωδ/σα οποτε μαλλον δε θα εχει εδω ρείκι.
    Αγαπητη paok_salonika,οταν λεω ορμονικα προβληματα εκτος απο τον υποθυρεοειδισμο που ειναι και αυτο θεμα ορμονικο και επηρεαζει πολλα πραγματα...εχω και προβλημα με πολυκυστικες ωοθηκες..με καποια παραπανω οιστρογονα νομιζω..(αν θυμαμαι καλα,ετσι λεγονται αυτα).Τα οποια βεβαια μου εχουν δημιουργησει ακμη,τριχοπτωση και εκτος των αλλων και περιττα κιλα που δυσκολα χανω και ευκολα παιρνω..Δεν ειναι σε μεγαλο βαθμο αυτα τα συμπτωματα αλλα δε παυουν να υπαρχουν..
    Καλη μου dodoni,η ψυχοθεραπεια δε μπορεσε να με βοηθησει γιατι οι συμβουλες που δεχτηκα...περιστρεφονταν γυρω απο πραγματα που ηδη ηξερα και ηδη δυσκολευομουν να τα κανω πραξη,οπως το να καταγραφω τις αρνητικες μου σκεψεις και τις αγχωτικες σκεψεις..να ελεγχω με λιγα λογια τις σκεψεις μου κτλ..κατι που για μενα δεν ηταν διολου ευκολο..
    Και πανω απο ολα ηθελε πολυ χρονο πιστευω..και εμενα καθε στιγμη αγχους κοστιζε στην υγεια μου..Δεν κατηγορω την ψυχολογο..ισως απλα εγω να μην μπορεσα να προσαρμοστω στη θεραπεια,δεν ξερω..
    Με την ομοιοπαθητικη παντως στο τομεα του αγχους εχω δει μια μικρη βελτιωση ηδη..και εχω ενα μηνα μονο θεραπειας..και συνεχιζω.
    Σε ολα τα υπολοιπα..ακμη..ορμονικα κτλ..ελπιζω να φανουν και εκει τα αποτελεσματα.
    Να ειστε ολοι καλα παντα!
    Butterfly

  6. #6
    kalhspera...tha hthela kai dw perissoteres plhrofories gia thn omoiopathitikh giati kai mena h psyxotherapeia den me bohthhse..polles fores me ekane xeirotera...epishs tha hthela polu na milhsw me atoma pou exoun to idio problhma me mena...euxaristw..filia

  7. #7
    Ποιο ειναι το δικο σου προβλημα που σε απασχολει? Ισως μπορουμε να βοηθησουμε..με αναλογες εμπειριες καποιου απο εδω..
    Butterfly

  8. #8
    Γεια σε όλους.Δεν είμαι μια καινουρια περιπτωση.Εχω πολυ άγχοσ και δεν ξερω τι να κάνω.Αγχωνομαι με όλα σχεδόν ,έχω χάσει τα ενδιαφέροντα μου και πρόσφατα τσακώθηκα με δυο πολύ καλές μου φίλες.Δεν ΄\'εχω όρεξη πια για γνωριμίες ,βαριέμαι.Τώρα τελευταία είχα και πολλ\'ές ταχυπαλμίες.ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.

  9. #9
    Δεν πρεπει να αφησεις το αγχος σου να σε καταβαλλει..πρεπει να το καταπολεμησεις..Κι εγω ειχα ταχυπαλμιες και πολυ αγχος και επηρεαζε και εμενα και τις γυρω σχεσεις μου αυτο..δε μπορουσα να απολαυσω την καθε στιγμη ηρεμα οπως ηθελα..Τωρα νιωθω πιο \"ελευθερη\",αλλος ανθρωπος..και πλεον καταλαβαινω τη διαφορα οταν βλεπω ανθρωπους γυρω μου με εντονο αγχος και σκεφτομαι πως θα φαινομουν εγω στη θεση τους τοτε..
    Οταν το ξεπερασεις θα δεις ποσα πραγματα χανεις και ποσα κερδιζεις μετα..
    Butterfly

  10. #10
    Ιφιγένεια

    Η ψυχοθεραπεία είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και καλώς που ασχολήθηκες και με αυτό.
    Βέβαια το κακό με τους ψυχοθεραπευτές είναι ότι οι περισσότεροι δε μας ταιριάζουν και πρέπει να μη σταματούμε μέχρι να βρούμε αυτούς που μας αγγίζουν απόλυτα και μας βάζουν στη διαδικασία να πάρουμε μπρός...
    Εγώ παρότι ζω σε επαρχιακή πόλη άλλαξα πάνω από 10 στη πόλη μου αλλά και στην αθήνα για να μπορέσω να βρω αυτό που έψαχνα και πήγαινα συνεχώς στην Αθήνα και συνεχίζω να πηγαίνω γιατί είμαι σε μια ομάδα αυτογνωσίας εδώ και ένα χρόνο και έπεται συνέχεια...
    Οι ομάδες αυτογνωσίας επιδρούν φοβερά πανω μας βέβαια συνήθως συμπληρωματικά από την ατομική ψυχοθεραπεία με τον άνθρωπο που εμπιστευόμαστε...

    τολμώ να σου συστήσω να δεις κάποια γυναίκα αλλά όχι δημόσια, που θεωρώ δεδομένο ότι θα σε αγγίξει ...

    Φιλικότατα

    Γιάννης

  11. #11
    Εδώ και έξι χρόνια παλεύω με τις κρίσεις πανικού, με έντονο άγχος και τελευταία με κοινωνική φοβία (όπως έχω αναφέρει). Έκανα ψυχανάλυση για ένα χρόνο περίπου. Πίστεψα ότι η άσχημη αυτή διαδρομή είχε φτάσει στο τέλος αλλά δυστυχώς τα προβλήματα συνεχίστηκαν.

    Βλέπω ότι η συζήτηση έχει ακολουθήσει άλλο δρόμο, σε σχέση με τον τίτλο του topic. Παρόλα αυτά επιτρέψτε μου να καταθέσω μια επίπτωση άγχους (από τις πολλές που έχω) που με απασχολεί αρκετά.

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΩ. Δεν μπορώ να διαβάσω ένα κείμενο, δεν έχω την υπομονή, πηδώ από σειρά σε σειρά ή ξεκινώ από το τέλος του κειμένου. Αν καταφέρω και το διαβάσω, θυμάμαι ελάχιστα. Το ίδιο μου συμβαίνει και σε συζητήσεις, σπάνια είμαι επικεντρωμένος και δεν έχω υπομονή να ακούσω τον συνομηλιτή μου. Ήμουν άνθρωπος του διαβάσματος. Τώρα όμως εδώ και κάποια χρόνια βλέπω τα πράγματα να αλλάζουν δραματικά.

    Υπάρχει κανείς με παρόμοιο σύμπτωμα;


    Το συγκεκριμένο topic φυσικά δεν το διάβασα όλο

  12. #12

    Κι εγω!

    Αγαπητε gus1973,εχω ακριβως το ιδιο συμπτωμα που ανεφερες ακριβως οπως το ανεφερες! Βεβαια εγω δε πηρα καποιο master απλα διαβαζα παλαιοτερα αρκετα βιβλια,και τελειωσα μια σχολη που δε μου αρεσε και διαβαζα με το ζορι,αλλα την τελειωσα με καλο βαθμο.Αλλα τωρα που θελω να δωσω Πανελλαδικες ξανα με τα χιλια ζορια να ανοιξω βιβλιο..και τα αφηνω στη μεση! Και ουτε αλλα βιβλια μπορω να διαβαζω πια..Δεν ξερω τι φταιει! Αν γνωριζει καποιος αν μας δωσει τα \"φωτα\" του!

  13. #13
    Αγαπητε erwtokrite,χαιρομαι που εσυ βρηκες καποιο καλο ψυχολογο και συμμετεχεις και σε ομαδα αυτογνωσιας..Ομως μενω και εγω σε επαρχια και δυσκολα βρισκω τετοιες ομαδες και κυριως δεν εχω αλλα χρηματα για να ψαχνω αλλους ψυχολογους και κουραστηκα να ξεκιναω να λεω παλι απο την αρχη την περιπτωση μου σε καθε ψυχολογο!! :-(
    Butterfly

  14. #14
    Πάνε 4 χρόνια από τότε που λιποθύμησα σε ένα κέντρο διασκέδασης (οι γιατροί δεν διέγνωσαν κάτι το ανησυχητικό), και από τότε η ζωή μου πήρε την κάτω βόλτα! Ήμουν ένα άτομο πολύ κοινωνικό, ευδιάθετο, ψύχραιμο, δυναμικό και τη λέξη άγχος ούτε που την ήξερα!!! Αλλά αυτό το περιστατικό που άλλαξε τη ζωή! ʼρχισα να φοβάμαι μήπως μου ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, είχα φοβερό άγχος συνοδευόμενο από κρίσεις πανικού, δεν έβγαινα να πάω πουθενά γιατί έπαθα και αγοραφοβία, έπαθα κατάθλιψη, άρχισαν τα ψυχοσωματικά προβλήματα να με καταβάλλουν... Μετά από παρότρυνση του γιατρού μου, άρχισα να κάνω θεραπεία με xanax και κάποια άλλα αντικαταθλιπτικά και μπορώ να πω ότι άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα...
    Επισκέφθηκα και ψυχίατρο ο οποίος μου είπε ότι η λιποθυμία μου δεν ήταν η αιτία για να τα πάθω όλα αυτά, αλλά η αφορμή, αφού κάποια στιγμή σίγουρα θα τα πάθαινα! Η αιτία - απ\'ότι μου είπε - είναι ότι ενώ ήθελα να φαίνομαι προς τα έξω σαν μια ανεξάρτητη, δυναμική γυναίκα, στην ουσία ήμουν πολύ ευαίσθητη με αποτέλεσμα να κρατάω πολλά πράγματα μέσα μου και να μην τα εξωτερικεύω... Μου συνέστησε λοιπόν να βρω τον εαυτό μου μιας και κρύβομαι πίσω από δύο προσωπικότητες (την δυναμική και την ευαίσθητη) και πρέπει να βρω μια ισορροπία ανάμεσά τους...
    Τώρα πλέον δεν έχω κρίσεις πανικού, αλλά το άγχος παραμένει, μερικές φορές δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στη δουλειά μου, έχω ζαλάδες (λες και μέσα στο κεφάλι μου υπάρχει ένα τρομερό βάρος!!!), ταχυκαρδίες και όλα τα...συναφή!
    Θα ήθελα πάρα πολύ αν κάποιος μπορεί να μου πει και την δική του γνώμη...

  15. #15
    Member
    Ημ. Εγγραφής
    Apr 2006
    Τοποθεσία
    Β.Ελλάδα
    Μηνύματα
    66
    Γεια σου Μαίρη και καλώς ήρθες!
    Διαβάζοντας το post σου είναι σαν να περνάει μπροστά απ\'τα μάτια μου η δικιά μου \'\'ιστορία\'\'.Πριν από 5 χρόνια είχα και \'γω ένα λιποθυμικό επεισόδιο το οποίο δεν οφείλονταν σε παθολογικά αίτια όπως συνειδητοποίησα πολύ αργότερα.Παρότι έχουν περάσει 5 χρόνια από τότε και έχουν περιοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό οι κρίσεις πανικού,συμπτώματα όπως ταχυκαρδία,δύσπνοια και ψευτοζαλάδες εξακολουθούν να \'\'μ\'επισκέπτονται\'\' όποτε με θυμούνται!Εγώ όμως δεν τους ανοίγω την πόρτα και έτσι φεύγουν αμέσως Και κάτι πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι να μην νομίζεις οτι είσαι η μόνη που έχει κάτι τέτοιο.Εγώ το πίστευα αυτό και έλεγα δεν είναι δυνατόν να παθαίνει κανείς αυτά που παθαίνω εγώ!Τώρα ξέρω οτι υπάρχουν πάρα πολλά άτομα που υποφέρουν από υπερβολικό άγχος και ό,τι αυτό συνεπάγεται!

    Φιλικά,
    Χρύσα

Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δε μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας
  •  
  • BB code είναι σε λειτουργία
  • Smilies είναι σε λειτουργία
  • [IMG] κώδικας είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • HTML Κώδικας είναι εκτός λειτουργίας