[ Όροι Χρήσης ] [ Ενδείξεις/Αντενδείξεις του φόρουμ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Αποτελέσματα 1 μέχρι 15 από 15

Θέμα: HUMANITY....... GOODBYE.......!!!!!

  1. #1
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202

    HUMANITY....... GOODBYE.......!!!!!

    Καλησπερα παιδια σε ολους.
    Σ αυτο το θεμα θα καταθεσω καποιες γενικες σκεψεις μ για το πως εχουμε καταντησει ως ανθρωποι κ πως εχουν αλλαξει (αλλοτριωθει μαλλον ειναι η καλυτερη εκφραση) καποια δεδομενα, δυστυχως προς το χειροτερο.
    Να πω οτι το κειμενο που θα ακολουθησει ειναι μεγαλης εκτασης κ μιας κ με εχουν προβληματισει πολυ ολα αυτα, θα ηθελα να τα συζητησουμε με οποιον επιθυμει να καταθεσει τις αποψεις του, χωρις ομως ειρωνιες κ σπαμ.
    Καθως σκεφτομουν τι τιτλο να βαλω, ωστε να ειναι πιο αντιπροσωπευτικος, μου ερχονταν διαφορα στο νου, οπως "αλλοτριωση καλα βασιλευεις", "συνειδηση ακομα κοιμασαι????" κ αλλα, ομως ξαφνικα μου ηρθε ο στιχος απο ενα τραγουδι των Scorpions (ενα απο τα αγαπημενα μ συγκροτηματα κ πολυ αξιολογα κατα τη γνωμη μ) με αφορμη το τελευταιο τους αλμπουμ "Humanity". Οποιος ενδιαφερεται μπορει να παρακολουθησει το βιντεοκλιπ στο youtube. Πολλες φορες ακουμε ενα αντικειμενικα ωραιο τραγουδι, αναλογα με το τι μουσικη επιλεγουμε να ακουμε, χωρις ομως να αναρωτιομαστε "τι θελει πραγματικα να πει ο ποιητης".

    Σκεφτομαι πολλες φορες κατα τη διαρκεια της μερας πως εχουμε καταντησει σαν χωρα κ στενοχωριεμαι. Και δυστυχως τα χειροτερα δεν τα εχουμε δει ακομα. Συζηταω με διαφορα ατομα για αυτα τα θεματα. Ειναι κριμα πραγματικα κ μου ρχεται συνεχεια ο στιχος του Σεφερη "Οπου κ να ταξιδεψω η Ελλαδα με πληγωνει". Κ πραγματι, μια χωρα που την αγαπαμε τοσο πολυ, μαλλον την αγαπουσαμε, να αναγκαζομαστε να την ξεπουλαμε κ να φευγουνε σωρηδον τα νεα παιδια στο εξωτερικο. Κ δεν τους αδικω, μαλιστα με την πρωτη ευκαιρια θα ηθελα να κανω κ εγω το ιδιο. Ειναι κριμα μια χωρα που γεννησε τη δημοκρατια, που εφερε το φως στην ανθρωποτητα, που ηταν το λικνο του πολιτισμου, τωρα να ειναι ενα "καρκινωμα", ενα σκουπιδι, που ολοι το κατηγορουν κ το απεχθανονται. Κ με το δικιο τους. Μια χωρα που "τρωει" τα παιδια της.

    Εχουμε χασει την ταυτοτητα μας ως ανθρωποι. Δεν ξερουμε πως καθοριζομαστε, μαλλον ετεροπροσδιοριζομαστε με αγνωστα κριτηρια αναφορας. Δεν ξερουμε που βαδιζουμε, ελπιζουμε καποια στιγμη να βγουμε απο το τουνελ. Δεν ξερουμε ποιοι ειμαστε πραγματικα, εχουμε απωλεσει την ανθρωπια μας, εχουμε εξαχρειωθει κ αποκτηνωθει. (Σχετικα με το "δεν ξερουμε ποιοι ειμαστε κ ψαχνουμε την ταυτοτητα μας, προτεινω μια ταινια The Bourne Identity λεγεται, ειναι τριλογια, αλλα μονο κ την πρωτη να δειτε δεν πειραζει.) Κοιταζουμε ολοι την παρτη μας, φοβομαστε να μιλησουμε στο διπλανο μας, ειτε επειδη δεν θελουμε να ριξουμε τη μυτη μας ειτε λογω της εξαρσης της εγκληματικοτητας π πλεον δεν ξερουμε τι καπνο φουμαρει ο απεναντι κ καλα κανουμε ως ενα σημειο κατα τη γνωμη μ. Μπαινω μεσ στο αστικο κ βλεπω πληθος νεα παιδια στην ηλικια μ 20χρονα να ειναι με τα handsfree στα αυτια ακουγοντας τραγουδια απο το i-pod (μερικοι παιζει κ απλα ετσι να τα βαζουν ειτε για μοστρα ειτε για να μην τους μιλησει κανεις), με ενα χαμενο βλεμμα αδειανο να κοιταν εξω απ το παραθυρο. Στις πολυκατοικιες εχουμε 3 διαμερισματα σε καθε οροφο, επι 7 οροφους, συνολο 21, κ δεν ξερουμε ποιος ειναι διπλα μας. Ειχα διαβασει τη φραση ενος συγγραφεα που ελεγε "Ποτε οι στεγες των ανθρωπων δεν ηταν τοσο κοντα". κ συμπληρωνω εγω, ειμαστε τοσο κοντα, ασφυκτικα μεσα στη μεγαλουπολη, κι ομως τοσο απομακροι, τοσο απροσιτοι.

    Σε αλλες εποχες ο κοσμος ηταν πιο ανοιχτος, χαμογελαστος, προθυμος να σου πει μια καλη κουβεντα, να σε βοηθησει, μιλουσαν ολοι μεταξυ τους, κι ας μην ηταν τοσο πολλοι. Σημερα βλεπεις φατσες βλοσυρες, περιχαρακωμενες στον εαυτο τους, απροσιτες, να τρεχουν σαν τα φαντασματα για να προλαβουν τις δουλειες τους, κ μετα να χωνονται στις τσιμεντενιες "φυλακες" για να ξυπνησουν το επομενο πρωι. Παλια υπηρχαν παρκα κ αλανες, τα οποια οπως χαρακτηριστικα ειχα διαβασει καπου, λειτουργουσαν ως "φυσικοι αντικαταθλιπτικοι χωροι". Πηγαιναν γονεις με τα παιδακια, παιζανε, κανανε παρεες, γελουσανε, ερχοντουσαν λερωμενα στο σπιτι απο τις σκανταλιες, κ δωστου κατσαδες η μαμα "Δεν σου ειπα να μην παιζεις στα χωματα?". Πλεον τα παιδακια ειναι ολη μερα σ εναν υπολογιστη, η οθονη εχει αντικατασητσει την αλανα, οι πολεμιστες των video games τους φιλους, το πληκτρολογιο την διαπροσωπικη επικοινωνια. Κ τα προσωπακια τους αμα δεις, δεν θα δεις χαρουμενα παιδακια, ανεμελα κ ξεγνοιστα, αλλα συνοφρυωμενες φατσουλες, σαν παραπονεμενα ματακια, σαν να τους κοψανε τη συνταξη.

    Κ στα πανεπιστημια δεν υπαρχει παιδεια. Γενικα δεν υπαρχει παιδεια. Απο την πρωτοβαθμια εκπαιδευση μεχρι τα μεταπτυχιακα. Δεν ειμαστε "διπλα" στο παιδι, "διπλα" στον ανθρωπο. Μονη εγνοια η στειρα απομνημονευση κ στειρα παπαγαλια, για να παρει εναν βαθμο, ειτε στο τριμηνο, ειτε στο τετραμηνο, ειτε στις πανελληνιες. Καναμε τους ανθρωπους αριθμους, νουμερα. Δεν καταλαβαινει το παιδι τι μαθαινει. Η διδακτεα υλη ειναι πολυ μεγαλυτερη των δυνατοτητων του μαθητη. Καναμε νεα παιδια, αντι να χαιρονται, να παιζουν με συνομιληκους, να ασχολουνται με εξωσχολικες δραστηριοτητες, να εξασκουν τις κλισεις κ τα ταλεντα τους, να δημιουργουν κ να ανακαλυπτουν τον εαυτο τους, αντ αυτου να τρεχουν ολημερις στα φροντιστηρια απο το δημοτικο ακομη, να παλευουν αυτα κ οι γονεις τους να κατανοησουν δυσνοητες κ κρυες εννοιες. Μονη εγνοια μας αμα θα μαθει σωστα την προπαιδεια κ τα ομωνυμα κλασματα, κ οχι αυτο το παιδι να αναπτυξει μια ολοκληρωμενη προσωπικοτητα, ωστε βγαινοντας στην κοινωνια να ειναι σε θεση να επιβιωσει κ να δημιουργησει, πανω στα σκατα που εμεις οι "μεγαλοι" του προσφεραμε απλοχερα, επειδη ετσι επιλεξαμε.

    Κ για να επανελθω στα πανεπιστημια. Αποσαθρωση κ σαπιλα. Σε παιδια που δεν περασανε πανελληνιες σε καποιες σχολες κ μου το λεγαν ως παραπονο τους λεω "Καλυτερα. Το το γινεται εκει μεσα ειναι εμετικο." Κ το εννοω. Μονη εγνοια η "κομματοποιηση", η ενταξη σε δαπ-νδφκ, πασπ, φαπα, μαπα κ λοιπα σκατα, δλδ ηδη απο τα φοιτητικα μας χρονια να γινουμε αυτο το οποιο οδηγησε τη χωρα στην καταστροφη! Να μας κανουν σαν τα μουτρα τους! Κ ανταγωνισμος, αθεμιτος οσο δεν παει. Αντιγραφες, ανοιχτα βιβλια, αλλαγη κολλων, κ εσυ δεν πα να σκιζεσαι να διαβαζεις γιατι θες να ΜΑΘΕΙΣ, θελεις αργοτερα να μπορεις να προσφερεις σε αλλους ανθρωπους, να εισαι χρησιμος, κ καποιοι αλλοι επειδη εχουν μεσο κ παραμεσο θα παρουν τις θεσεις κ οντες ανικανοι κ αχρηστοι θα ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ! Θα γινουν κηφηνες, αντιπαραγωγικοι κ θα αναχαιτιζουν μονιμως την οποιαδηποτε προσπαθεια εξελιξης.

    To be continued.......
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  2. #2
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202
    Κ σιγουρα καποιοι θα πουν κ δικαιως ισως θα αναρωτηθουν "Κι εσυ κοπελια τι κανεις γι αυτο? Οκ, καλα κανεις κ κατηγορεις κ στιλητευεις, αλλα τι εχεις να αντιπροτεινεις? Γιατι καλα κ περικαλα τα κειμενακια που γραφεις σε φορουμς, αλλα μολις κλεισεις τον υπολογιστη, τι κανεις?" Ειλικρινα λοιπον τα σκεφτομαι ολα αυτα. Κ συμφωνω στο οτι δεν ειναι μονο να στηλιτευουμε κ να κραζουμε, αλλα να πραττουμε, να εχουμε εναλλακτικες πραγματοποιησιμες να αντιπροτεινουμε. Να γινουμε εμεις η αλλαγη που θελουμε να δουμε γυρω μας. Κ οχι να ακολουθουμε τη μαζα επειδη "ολοι ετσι κανουν κανεις δεν νοιαζεται για τον αλλον, γιατι να νοιαστω εγω". Ομως απο καπου πρεπει να γινει η αρχη, δεν νομιζετε? Παιδια μεσα σε ολη αυτην την αναμπουμπουλα που περναμε, ολοι εχουμε απωλειες, τις οποιες δεν επιδιωξαμε. Αυτο που πρεπει να διαφυλαξουμε με νυχια κ με δοντια ειναι η ΑΝΘΡΩΠΙΑ μας. Να μην μας το παρουν ΚΑΙ αυτο. Μας παιρνουν τη δουλεια, τα λεφτα, τα σπιτια κτλ, αλλα τη συνειδηση μας ΔΕΝ θα την παρουνε. Διοτι με την ανοχη μας συνεχιζουμε να τους δινουμε το πατημα να συνεχισουν να καταστρεφουν, να "λεηλατουν" συνειδησεις. Κ δεν θα ηθελα ποτε να βρεθω στη θεση να με ρωτησουν αργοτερα τα παιδια μου "Οκ, αυτοι καναν ο,τι καναν, εσυ μαμα ΤΙ εκανες?" Πραγματικα δεν θα ηξερα να απαντησω.

    Ας ξεκινησουμε με πραγματα απλα, καθημερινα. Δεν το παιζω εξυπνη, ουτε ειμαι κατι ξεχωριστο κ ανωτερο. Κ στενοχωριεμαι γιατι πολλες φορες εμεινα αμετοχη σε μειζονα ζητηματα "επειδη δεν με αφορουσαν" κ προτιμησα να παω στην καφετερια. δεν αποποιουμαι τις ευθυνες μ ουτε διεκδικω καποιο αλαθητο. Απλα προβληματιζομαι κ στενοχωριεμαι. Κ προσπαθω να βοηθαω οσο μπορω. Κ προσπαθω να μην γινω ποτε ολα αυτα π κατηγορω κ απεχθανομαι. Τοσο απλα.

    Βγαινοντας μια βολτα θα περασουμε καλα. Θα γελασουμε, θα πουμε τα αστεια με τους φιλους μας κ θα ανανεωθουμε. κ καλα θα κανουμε. φυσικα κ δεν θα μενουμε κλεισμενοι στα σπιτια μας, ουτε θα κλαιμε τη μοιρα μας. Βγαινοντας η επιστρεφοντας απο την εξοδο ομως θα δουμε στην σταση της καμαρας, της αριστοτελους, στη ναυαρινου κ αλλου, συνανθρωπους μας να κοιμουνται στο δρομο, με κουβερτες η χωρις, ενω εμεις περιμενουμε το λεωφορειο κ τσαντιζομαστε γιατι το χασαμε κ το επομενο ειναι σε μιση ωρα. Οι περισσοτεροι θα αδιαφορησουν, θα στρεψουν το βλεμμα τους. Επισης δεν θα επιλεξουμε να παμε ναυαρινου, θα παμε στα κυριλατα bara, people 18-24, starbucks, γιατι εκει δεν εχει πρεζακια να χαλανε την αισθητικη μας. Δεν θελουμε να μεινουμε ελευθεριο-κορδελιο, γιατι εκει μενουν "γυφτοι", αλλα θα παμε ωραιοκαστρο κ πανοραμα. Εμεις θελουμε να βλεπουμε "ωραια" πραγματα. οτιδηποτε χαλαει την αισθητικη μας το αποφευγουμε, ποσο μαλλον να προσπαθησουμε να βοηθησουμε.

    Γιατι παιδια κ αυτοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ ειναι. Σαν εμας ειναι. Σαν εμενα κ εσενα, κ τον αλλον, κ την αλλη κτλ. Δεν ειναι παιδια ενος κατωτερου Θεου, ουτε εμεις εχουμε αλλα προνομια κ ειμαστε ανωτερο ειδος. Απλα καποιοι σταθηκαν περισσοτερο κ καποιοι λιγοτερο τυχεροι. Σε καποιους η ζωη τα εφερε ετσι κ σε καποιους αλλιως. καποιοι προσπαθησαν κ πετυχαν κ καποιοι απετυχαν κ παραιτηθηκαν. Οπως κ να χει, δεν εχει ιδιαιτερη σημασια. Δεν ξερουμε η ζωη τι μας ξημερωνει. Κ αυτοι μπορει καποτε να ηταν σε πολυ καλυτερη θεση απ τη δικη μας. Η ζωη ομως παιζει σκληρα παιχνιδια. Κ δεν μας ρωταει αμα θελουμε να ειμαστε αντιπαλοι. Απ τα ψηλα ανετα βρισκεσαι στα χαμηλα, κ το αντιστροφο. Αντι να κρινουμε, ας προσπαθησουμε. Ας βλεπουμε στον καθενα απ αυτους τον ευατο μας. Κανεις δεν ειναι αλωβητος. Ολοι νομιζουμε ειμαστε δυνατοι μεχρι να ρθει η κατραπακια κ να μας γκρεμισει. Κ τοτε θα θελουμε κ εμεις ενα χερι βοηθειας, αλλα δν θα υπαρχει...

    Ας προσπαθησουμε να ειμαστε ρεαλιστες. Κανεις δεν θα ειναι αιωνιος εδω,ολοι περαστικοι ειμαστε. Ουτε θα παρουμε τιποτα μαζι μας, ολοι 2 μετρα γη θα παρουμε στην τελικη.. Ας κατεβασουμε λιγο τον εγωισμο κ τη μυτη μας.. Ας κοιταμε να βοηθαμε χωρις να περιμενουμε ανταλλαγμα..Κ τοτε θα νιωσουμε πραγματικα ΠΛΗΡΕΙΣ, ευτυχισμενοι.. Θα νιωσουμε ΧΡΗΣΙΜΟΙ.. οτι ναι, αξιζει να ζησουμε κ να παλεψουμε γαμωτο.. Κ καποια στιγμη οπως ο φοινικας θα ξαναγεννηθουμε μεσα απο τις σταχτες...

    Ας προσπαθησουμε να μην ειμαστε αλαζονες κ αχαριστοι..Να νιωθουμε ευγνωμονες για αυτα που εχουμε.. Να κοιταξουμε λιγο γυρω μας κ να δουμε οτι υπαρχει κ χειροτερη δυστυχια απ τη δικη μας.. Να δουμε τι σημαινει "πραγματικα προβληματα".. Κ οτι ανθρωποι παρ ολο που αντιμετωπιζουν ΤΙΣ δυσκολιες, ειναι εκει κ προσπαθουνε, διεκδικουνε στη ζωη τους.. Ειναι προθυμοι παντα να βοηθησουν.. Κ ονειρευονται.. Γιατι ζουμε μια φορα παιδια.. Εχω συμφοιτητες που ειναι σε αναπηρικο αμαξιδιο η αλλοι τυφλοι, κ προσπαθουνε! Το παλευουνε! Αξιζουν χιλια παρασημα κατ εμε! Κ εμεις κανουμε αντιγραφες κ παμε για καφε στην αγγελακη...

    Μια βολτα στο θεαγενειο καντε.. Ειχα παει μια φορα να δω ενα συγγενη μου (παιδακι) κ μου λεγε "οταν βγω απ εδω, θα μου κανεις μαθημα να καλυψω τα κενα, κ θελω να γινω αξιωματικος! Μολις βγω απο εδω θα παμε ταξιδι με την οικογενεια μου στη Σαντορινη!" Κ ηταν με 10 ορους σε καθε χερι, κατασπρο, αποστεωμενο χωρις μαλλακια.... Κ εμεις τσαντιζομαστε επειδη το μαλλι μας δεν μας το πετυχε η ηλιθια η κομμωτρια κ πως θα βγουμε το βραδυ εξω...
    (Το παιδακι αυτο δεν ζει πλεον... Αλλα αυτοι οι ανθρωποι παραδινουν ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ...)

    Ας προβληματιστουμε πανω σε ολα αυτα.... Κ αμα μπορουμε κ θελουμε ας δραστηριοποιηθουμε κ εμπρακτα...

    Αυτααα !! :)
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  3. #3
    ειμαστε μια κοινωνια υποκριτων και ηλιθιων. ειδικα εσεις οι γυναικες ειστε πολυ χαζες οι περισσοτερες. απορω γιατι συνεχιζετε να αναπαραγετε αυτα τα ηλιθια οντα μισο-ζωα πλεον που εχουμε καταντησει.

  4. #4
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202
    Συμφωνω οτι ειμαστε μια κοινωνια υποκριτων κ ηλιθιων. Οσο για το δευτερο, εννοεις γιατι οι γυναικες κανουν παιδια? Κοιτα το χω σκεφτει το θεμα κ αμα το δεις με μια πρωτη ματια θα πεις οτι "μαλλον δν θα επρεπε να γεννιουνται παιδια διοτι μεσα σ αυτες τις συνθηκες με ποιο δικαιωμα να καταδικαζεις εναν ανθρωπο να ζει στη δυστυχια η να κληρονομησει τις ασθενειες τις δικες σου" αλλα σκεψου κ το αλλο που λεει ποιο παιδακι θα ηταν καλυτερα κ στο τελος λεει "Συγχαρητηρια! Μολις σκοτωσατε τον Μπετοβεν" δεν το θυμαμαι ακριβως αμα καποιος το βρει ας το ποσταρει.
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  5. #5
    Καλησπέρα,

    Σκεφτόμουν και εγώ να γράψω ένα παρόμοιο θέμα γιατί με απασχολεί μήνες..Εγώ νιώθω απίστευτο θύμο για όσα συμβαίνουν..Για το γεγονός ότι είμαι αναγκασμένη να ζω καταστάσεις για τις οποίες δεν ευθύνομαι! Η Ελλάδα που περιγράφεις είναι η Ελλάδα του τότε..Η Ελλάδα του σήμερα δεν έχει τίποτα να δώσει σε κανέναν..Μόνο να πάρει..

    Εγώ είμαι 27 ήδη και αν με ρωτούσε κάποιος 10 χρόνια πριν πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά από 10 χρόνια σε καμία περίπτωση δεν θα πίστευα ότι θα είμαι εδώ που είμαι! (άνεργη να μένω με τους γονείς μου και με πολλά σκουπίδια κρεμασμένα στον τοίχο-παλιά τα έλεγαν πτυχία για να ψαρώνει ο κόσμος)..Και το χειρότερο είναι ότι δεν το επέλεξα!

    Δεν ευθύνομαι εγώ που η Ελλάδα χρωστάει δεν ψήφισα ΠΟΤΕ αυτά τα καλοντυμένα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ που κοίταξαν να βολέψουν ακόμα και τους νεκρούς συγγενείς τους σε δουλειές..και έχουν και το θράσος να έρχονται και να μιλούν στον κόσμο..
    Είχα την ευτυχία και την τύχη να μεγαλώνω σε χωριό και όχι σε μεγαλούπολη και έχω ζήσει σε σπίτια με αλάνες όταν ο κόσμος κοιμόταν με τις πόρτες ξεκλείδωτες! Ακόμα και στο χωριό οι άνθρωποι έχουν αλλάξει..Έχουν γίνει πιο καχύποπτοι και περίεργοι..Και το χειρότερο είναι το ότι σε ξέρουν όλοι! Όποιος έχει ζήσει σε χωριό καταλαβαίνει τι εννοώ! Εδώ πριν καλά-καλά σκεφτείς να κάνεις κάτι το έχει μάθει τουλάχιστον η γειτονιά σου..Ο κόσμος ζηλεύει..Κανείς δε λέει σε κάποιον που προοδεύει μπράβο..Ο ένας κοιτάζει να βγάλει το μάτι του άλλου..Δυστυχώς οι καταστάσεις και όσα ζούμε μας έχουν κάνει απάνθρωπους..

    Πολύ συχνά τσακώνομαι με τον πατέρα μου επειδή μου λέει το κλασικό «εγώ στην ηλικία σου έπιανα την πέτρα και την έστυβα!» και εσείς τι κάνετε; Να σημειώσω ότι οι γονείς μου είναι αγρότες και κάθε καλοκαίρι από τα 12 μου μέχρι και σήμερα
    (που με αυτό ασχολούμαι μόνο!) τους βοηθάω όσο μπορώ..Αυτό που απαντάω κάθε φορά στον πατέρα μου είναι ότι μπορεί αυτή η γενιά (των 50-55 σήμερα) να μην είχε την δυνατότητα της μόρφωσης και οι περισσότεροι να καταπιάστηκαν με χειρονακτικές εργασίες όμως τότε είχαν ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ! Τότε αν κάποιος δεν ήταν τεμπέλης μπορούσε να δουλέψει..Οι αγρότες έπαιρναν επιδοτήσεις από το κράτος για να ξεκινήσουν τις καλλιέργειες..Τώρα τι έχουμε;Τίποτα! Έδωσα το βιογραφικό μου σε ένα σουπερ μάρκετ και αφού το διάβαζε ο προϊστάμενος κανένα 10 λεπτο γυρίζει και μου λέει με ύφος..Έχετε ξαναδουλέψει σε σουπερ μάρκετ; Τι να απαντήσεις..Όταν σου καταθέτω τη ζωή μου όλη σε 2 κόλλες χαρτί..Ό,τι σκατά είμαι είναι αυτά τα κωλοπτυχία και εσύ δεν με έχεις ικανή να βάλω 2 κονσέρβες στα ράφια επειδή δεν έχω ξαναδουλέψει σε σούπερ μάρκετ πώς να νιώσω;

    Έχουμε κομματιάσει το είναι μας για να βρούμε μια δουλειά να απασχολούμαι το μυαλό μας..Για να μην (ξανα)πάθουμε κατάθλιψη..!Ακόμα και όταν βγαίνουμε έξω και πάμε στις καφετέρειες δεν περνάμε καλά..Όλοι λέμε τα ίδια και τα ίδια..Τι θα κάνουμε..Πως θα την παλέψουμε το χειμώνα κλπ κλπ..Δεν είμαστε αναίσθητοι ούτε τεμπέληδες..Εγώ ευχαριστώ το Θεό που ο πατέρας μου έχει ένα κομμάτι γη και θα φυτέψω και θα φάω κάτι τουλάχιστον..Για τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα ανησυχώ..Εμένα οι γονείς μου με έμαθαν στα λίγα..Τα έχω ζήσει..Τα σημερινά παιδιά που από το πρώτο τους κλάμα έχουν ό,τι ζητήσουν, αυτά τα παιδιά πως θα αντιμετωπίσουν την ενδεχόμενη φτώχεια;
    Θέλω να κάνω κάτι για να αλλάξει η κατάσταση όμως το σύστημα είναι τόσο σαθρό, δεν έχουμε από κάπου να πιαστούμε..Εμένα δε με ενοχλεί αν ο μισθός πάει στα 200 ευρώ..Θέλω όμως να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς με αυτά..Στους δικούς μου λέω συνέχεια ότι η δική μου γενιά θα γκρεμίσει όσα έχτισαν οι προηγούμενες..

    Όσο για τα πανεπιστήμια που επισημαίνεις θυμάμαι όταν σπούδαζα είχα πετύχει σε ένα τοπικό κανάλι μια ομιλία του Καραμανλή και από κάτω ήταν πολλοί από τους συμφοιτητές μου προσκείμενοι στο συγκεκριμένο κόμμα με σημαίες να φωνάζουν συνθήματα (τύπου είσαι ο πρωθυπουργός κλπ)..Τότε είπα στον εαυτό μου δεν υπάρχει ελπίδα και μέλλον..Όταν βλέπεις νέους ανθρώπους τόσο πωρωμένους που θεωρητικά έχουν την παιδεία και την μόρφωση να σκεφτούν έξω από το κουτί και παρόλα αυτά να μην το κάνουν…άσχημα τα πράγματα..

    Αυτά είχα να πω και ζητώ συγνώμη αν κούρασα με το μακροσκελές post μου..

  6. #6
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202
    Οχι δεν κουρασες καθολου, αλλα αντιθετως ειναι πολυ ενδιαφεροντα κ χρησιμα αυτα π εγραψες κ στα περισσοτερα συμφωνω μαζι σου!

    Για τα πανεπιστημια ναι ειναι πονεμενη ιστορια.. Πραγματικα πιστευω ετσι οπως εχουν γινει τα πραγματα δεν αξιζει καν να παει να σπουδασει κανεις, να χαραμισει τοσα χρονια χωρις να μαθει ουσιαστικα τιποτα, να παρει ενα πτυχιο που θα ειναι αχρηστο κ απλα θα διακοσμει τον τοιχο του σαλονιου.. Ξερω παιδια με ΤΙΣ σπουδες, μεταπτυχιακα, διδακτορικα κτλ, που δουλευουν (οσοι βρισκουν δουλεια δλδ) πλασιε κ πωλητες.. Κριμα τις σπουδες τοτε, να πηγαιναν πωλητες κ πλασιε εξαρχης.. Διοτι αυτα τα παιδια ξενυχτησαν, φτυσαν αιμα κυριολεκτικα, ξοδεψαν τοση φαια ουσια, πολλοι παθαν υπερκοπωση κ το τιμημα ποιο ειναι ? Μια κοινωνια να τους αφοριζει, να τους βαζει στο περιθωριο θαρρεις κ δεν αξιζουν τιποτα.. Ομως ξεκινησαν με ονειρα! Κ αντι να αξιοποιησουμε αυτα τα παιδια σε τομεις οπως η ερευνα, η επιστημη κτλ, τα διαγραφουμε, κ φευγουνε στο εξωτερικο γιατι εδω δεν υπαρχει μελλον.. Η τους δινουν υποτροφιες πανεπιστημια της Αμερικης, η οποια κανει "εισαγωγικη εγκεφαλων" κ καλα κανει κατα τη γνωμη μ..

    Οσο για τα λεφτα πραγματικα δεν ζει ανθρωπος με 200 ευρω το μηνα.. Διοτι δεν ειναι μια ζωη να μενουμε στους γονεις, πρεπει να ανοιξουμε δικα μας φτερα.. Κ οταν το "κρατος" στελνει να δουλεψει ο αλλος αναπληρωτης στην Γαυδο η στο Καστελορριζο η στου διαλου τη μανα, κ πρεπει να πληρωνει 200 ευρω ενοικιο, δεν βγαινει.. ξερω κοπελες τελειοφοιτες που τις στειλανε σε ακριτικες περιοχες κ λογω οικονομικων δεν πηγαν.. οταν παιρνεις 300 το μηνα, 200 ειναι μονο το ενοικιο.. Κ ασε που πολλα παιδια π περνανε σε αλλες πολεις, τελικα δεν πανε, διοτι δεν μπορουν να τους στηριξουν οι γονεις τους.. εγω σταθηκα πολυ τυχερη κ λεω δοξα το Θεο που περασα κ σπουδασα στην πολη μ κ δεν επιβαρυνα τους γονεις μ.. δεν ειναι ομως ολοι ετσι, καθως δεν εχουν ολοι οι νομοι σχολες.. αρα κ να θελει καποιο παιδι να σπουδασει, δεν μπορει...

    Επειτα για το αλλο που λες, εγω ειχα παει να ζητησω δουλεια σε μαγαζι π πουλουσε εσωρουχα, κ μου λενε να αποστειλλω βιογραφικο μεσω ιντερνετ! Αν ειναι δυνατον! Δηλαδη τι πρεπει να εχω τελειωσει για να μπορω να πουλησω βρακια κ σουτιεν? Ελεος!!
    Κ σχετικα με την προυπηρεσια που λενε "μα δεν εχεις". Μα αμα δεν με παρει κανεις ρε μαλακα πως θα αποχτησω?? Ειναι να τρελενεσαι..

    Εισαι τυχερη που ζεις σε χωριο, πραγματικα! Δεν ξερω πως ειναι εκει τα πραγματα, αλλα σε σχεση με μεγαλουπολη θα προτιμουσα χωριο, κ ας με κουτσομπολευαν οι θειτσες! Τουλαχιστον εκει ξερεις ποιος ειναι ο αλλος, μπορεις να πας στην γειτονισσα να πιειτε καφε στην αυλη να τα πειτε, ενω εδω.. Δεν ξερεις ποιος μενει διπλα σου, φοβασαι να πεις οτιδηποτε, κ ειναι ολοι κλεισμενοι κ απομονωμενοι.. Εχεις τοσους γυρω σου αλλα κανεναν να μιλησεις..

    Ξερω πως ειναι ο ανταγωνισμος.. Το βιωνω καθημερινα.. Δεν τους νοιαζει να κανουν αυτοι κατι, αλλα "να ψοφησει η κατσικα του γειτονα" ρε παιδι μου.. δεν δισταζουν να πατησουν επι πτωματων κ ζωντανων ενιοτε προκειμενου να αναρριχηθουν καπου π δεν τους αξιζει! Η κορυφη εχει θεση για πολλους, ολοι οι καλοι χωρανε, αλλα αυτοι θελουν να ειναι μονοι τους!

    Κι εγω νιωθω θυμο αλλα κ θλιψη.. Διοτι κ εγω δεν τους ψηφισα, αλλοι αποφασισανε για μενα.. Κ δεν ειχαν κανενα δικαιωμα... Δεν ειχαν δικαιωμα να μας καταδικασουν.. Κ με ενοχλει το υποκριτικο που δηθεν κανουν "εργα".. Να τα βρασω τα προεκολογικα τους εργα,που σε προεκλογικες περιοδους γκρεμιζουν κ φτιαχνουν τους δρομους για να παρουν ψηφους! Λαικισμος κ ψηφοθηρια σε ολο το μεγαλειο τους! Να βλεπεις νεοδμητες μοντερνου ντιζαιν πολυκατοικιες να χτιζονται στην περιοχη ντεπω κ κοντα στη νεα παραλια, στις οποιες απεξω κοιμουνται αστεγοι!!
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  7. #7
    Ξέρεις κάτι;Αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω θα έλεγα στον πατέρα μου ότι είναι προτιμότερο να αγοράσει ένα δυάρι στην Αθήνα παρά να με στείλει για σπουδές!Τουλάχιστον τώρα θα είχαμε ένα ενοίκιο..Και εγώ σπούδασα πολύ μακριά από το σπίτι μου..Και έφυγα όχι μόνο για το πρώτο πτυχίο αλλά και για το μεταπτυχιακό..Οπότε καταλαβαίνεις για πόσα έξοδα μιλάμε και τα πρώτα χρόνια σπούδαζε παράλληλα και η αδερφή μου σε άλλη πόλη!

    Βέβαια υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος ότι δηλαδή η γνώση είναι δύναμη ότι ακόμα και αν δε δουλέψεις σε αυτό που έχεις σπουδάσει τουλάχιστον θα έχεις ένα δυνατό εφόδιο για να μεγαλώσεις τα παιδιά σου…Ποια παιδιά;Ποια οικογένεια;Πώς να κάνει κανείς παιδιά;Ακόμα και οι 2 γονείς να δουλεύουν πλέον δεν αρκούν για να συντηρήσουν τους ίδιους τους τους εαυτούς πόσο μάλλον αν έχουν και παιδί..!Τι δηλαδή;Να παντρευτώ και να λέω στον πατέρα μου δώσε μου λεφτά για να πάρω γάλα στο παιδί;Πόσο ανεύθυνο θα ήταν κάτι τέτοιο;Οπότε καλώς ή κακώς τα όνειρα που ο καθένας θέλει να πραγματοποιήσει για τον εαυτό του ένα ένα γκρεμίζονται..

    Άσε το θέμα της προϋπηρεσίας..Αυτό και αν είναι! Έχω αποφασίσει να μην ξανακάνω τα χαρτιά μου σε προκηρύξεις γιατί πραγματικά λυπάμαι τα λεφτά που ξοδεύω για να στείλω το φάκελό μου συστημένο! Είναι κοροϊδία! Ενώ θα περίμενε κανείς με όλα όσα συμβαίνουν να έχουν συμμορφωθεί λίγο τα πράγματα αντ’ αυτού γνωρίζω άτομα που έκαναν τα χαρτιά τους σε προκηρύξεις και είχαν πάει για δουλειά πριν καλά καλά βγουν τα αποτελέσματα!!

    Αυτό για το βιογραφικό από το ίντερνετ με έστειλε!!Ότι ναναι..

    Όσο για τη ζωή στο χωριό είναι λίγο καλύτερα από τη ζωή στην πόλη..Αν και είναι και εδώ πολύ ορατές οι συνέπειες της κρίσης..Το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων εδώ είναι αγρότες..Εγώ και περισσότερο οι γονείς μου δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ και έχουμε το άγχος του καιρού..Τι θα κάνει αύριο; Ξέρεις τι είναι να δουλεύεις μια ολόκληρη χρονιά και σε μια μέρα να χάνεις όλο το εισόδημά σου; Επειδή μπορεί να έριξε 3 χιλιοστά βροχή! Η αγροτική ζωή είναι πολύ ψυχοφθόρα και δύσκολη..Αλλά δόξα το Θεό κάθε χρόνο αφού περνάμε το δικό μας Γολγοθά κάτι γίνεται στο τέλος και βγάζουμε τα έξοδά μας..

    Και εγώ νιώθω θυμό και πολύ βαθιά θλίψη..Γιατί αυτοί μας κατέστρεψαν τη ζωή!

  8. #8
    δυστηχως γαμωτο, τα πραγματα ειναι πολυ δυσκολα.. οσο δεν θα μπορουσαμε να φανταστουμε πριν λιγα χρονια.. με το να μην υπαρχει δουλεια, ειναι αδυνατη κ η λυση του προβληματος.. το χειρότερο ισως ειναι κ η δυσκολια στην απλη επιβιωση.. εαν σου τυχει κατι, δεν ξερεις αν εχεις τη δυνατοτητα να ανταπεξελθεις κ μιλω για το θεμα της υγειας. παρολαυτα, εαν χασουμε την ελπιδα, χανουμε κ τη ζωη μεσα απ τα χερια μας, οποτε καλο θα ηταν να μην παψουμε να αγωνιζομαστε για ενα καλυτερο αυριο, οσο μπορουμε ακομα κ οσο εχουμε το κουραγιο.
    θα ελεγα, οτι η κοινωνια κ οι ρυθμοι της ζωης, μας εφτασαν σ'αυτο το σημειο της αποξενωσης μεταξυ μας κ εχω φτασει να αναρωτιεμαι, αν υπηρξε ποτε ανθρωπια; πραγματικα, προσωπικα αναγκαστηκα να αδιαφορω οσο ειναι εφικτο για να μπορεσω να επιβιωσω κ επιασα τον εαυτο μου να αισθανεται μεγαλη πικρια κ βαθεια πληγωμενη απο τους ανθρωπους γυρω μου

  9. #9
    Εγω εδωσα πανελληνιες...δεν. Εφαγα μεγαααααααααλη πικρα,για πολους λογους. Εχω λιγο....γ@μησετα διαθεση,προσπαθω να δω τι θα κανω τωρα για να μην περασω καταθλιψη ,ολη μερα σπιτι εκει θα καταληξω, θα προσπαθησω να το αποφυγω.

  10. #10
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202
    Παραπονο, απο το νικ σου κ μονο καταλαβαινω πως νιωθεις.. Ειναι ο,τι χειροτερο να βιωνεις την αδικια στο πετσι σου.. κ να μην μπορεις να τιμωρησεις τους πραγματικους ενοχους.. αλλα ας μαζεψουμε ο,τι δυναμη μας μενει να επουλωσουμε τις πληγες που αυτοι μας δημιουργησαν, κ να προσπαθησουμε να ζησουμε.. για μας.. για κανεναν αλλον.. να ζησουμε αξιοπρεπως με οσα εχουμε...

    Στρουμφακι, συμφωνω οτι δεν πρεπει να χασουμε την ελπιδα.. μακαρι να πεθαινει παντα τελευταια.. αλλα οταν βλεπεις κατι να πηγαινει απο το κακο στο χειροτερο, αναρωτιεσαι "ποσες πιθανοτητες υπαρχει κατι να αλλαξει?" κ ακομα δεν εχουμε δει τιποτα.. το 2020 αμα ζουμε ως τοτε θα παρακαλαμε να ημασταν στο 2012.. μακαρι να πεσω εξω...

    Ειναι σκληρος ο αγωνας της επιβιωσης.. κ για αυτο απομονονομαστε.. αλλα σκεφτειτε λιγο παιδια.. οταν κατι ειναι συλλογικο, κ μας επηρεαζει ολους, αλλον περισσοτερο κ αλλον λιγοτερο, δεν ειναι καλυτερα να εχουμε συμμαχους παρα εχθρους? η ισχυς εν τη ενωσει..

    Αλουκαρντ, ξερω πως ειναι.. Η αδερφη μ εδωσε φετος κ περασε πολυ πολυ μακρια απο δω.. Κ οχι εκει που ηθελε.. Ξερω παιδια που δεν περασανε καν.. Ξερω ποσο δυσκολο ειναι.. Θα τη βοηθησω εγω με οσα λεφτα εβγαλα δουλευοντας κατα διαστηματα σε καφετεριες κ μπαρ.. Κ το χειροτερο ειναι να εχεις τους πρωην συμμαθητες σου να κοκορευονται επειδη περασαν κ να παιρνουν τα μυαλα τους αερα.. Αλλα δες το αντικειμενικα. Οι σπουδες μια ουτοπια ειναι.. Ειναι η ψευδαισθηση των 4-5 χρονων της φοιτητικης ζωης κ μετα? Το μετα εχει σημασια.. Ανεργια σε ολα τα αντικειμενα σπουδων.. Κι αυτοι που περασαν κ αυτοι π δεν περασαν ολοι το ιδιο ζορι θα τραβηξουν... Εγω θα σου προτεινα να μην κατσεις ενα χρονο στο σπιτι κ μεγαγχολησεις ουτε να ξαναδωσεις πανελληνιες.. ειναι ψυχοφθορο.. θα σου λεγα να γραφτεις σε καποιο δημοσιο ιεκ κ να μαθεις κατι εκει π σ αρεσει.. κ θα γνωρισεις ατομα, θα κανεις παρεες, μεσα στο σπιτι ποτε δεν θα κοινωνικοποιηθεις..
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  11. #11
    Πραγματικά ελεύθεροι είμαστε μόνο στα πρώτα πέντε χρονια της ζωης μας. Στα επόμενα χρόνια μας βάζουν και στη συνέχεια μπαίνουμε είτε μας αρέσει είτε όχι αφού δεν γίνεται αλλιώς στα καλούπια που έφτιαξαν άλλοι πριν από εμάς για μας. Δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, φροντιστήρια, ατέλειωτη ύλη, πανελλαδικές, δυσκολες σχολές, πτυχιο που δε σημαινει επαγγελματική αποκατάσταση, πάλη κι ανταγωνισμός για να βρεις δουλεια και να τα βγαλεις περα οικονομικα κλπ....... Αυτο το προκαθορισμενο στη ζωη μας σκηνικό μπορούμε να το αλλάξουμε? Μέσα σ΄αυτο το σκηνικό πόσο χαιρόμαστε ανέμελα τη ζωη μας? Μας έχει ήδη στερήσει πολλή από τη χαρα της ζωης, δε ζησαμε όσο ανέμελα θα θελαμε.
    Αν κατι δε μπορεις να το αλλάξεις τουλάχιστο βάζεις τα δυνατά σου να το εκμεταλλευτεις προς όφελος σου. Μ αυτους που εχουν θεληση και δεν τα βαζουν ποτε κάτω δεν ειναι τελείως άδικη η ζωη όσο σκατα κι αν ειναι η τριγυρω τους συνθηκες.
    γιάννης

  12. #12
    "Αναρρωτιέμαι γιατί γίνονται τόσοι πόλεμοι
    επειδή χρειάζονται χρήματα;
    άρα θα τους χρειάζονται πολλά χρήματα
    αναρρωτιέμαι αν έχουν φτάσει στο σημείο να αγαπούν τους πολεμους περισσότερο από το να τους μισούν..
    ένα παιδί που αρνείται να μεγαλώσει και δεν πολεμά"

  13. #13
    δεν φταιμε εμεις που δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα! φταινε οσοι μας εμποδιζουν , μας αποθαρυνουν κ μας κρατανε πισω!!!! πχ αμα δουλευεις 10 και 12 ωρες την μερα, τι ανθρωπος μπορεις να γινεις? πως να εχεις κουραγιο να χαμογελας? πως θα χεις χρονο να ζησεις να κανεις οικογενεια και να σταθεις διπλα της? δουλευουμε για τον μποναμα χωρις να τον χαιρομαστε!

    γι αυτο σας λεω, οσοι ειστε ανεργοι, γραφτειτε σε ενα σωματειο. γινεται εθελοντες, υπαρχουν κ αλλοι σαν κ εμας που προσπαθουν για το καλυτερο, που ομως η τηλεοραση δεν τα δειχνει!προτιμανε οι ειδησεις να δειχνουν το ποσο πατο πιανει η χωρα καθε μερα!!!!
    I m a Good Person With Bad Attitude

  14. #14
    Senior Member
    Ημ. Εγγραφής
    Mar 2011
    Τοποθεσία
    between heaven and hell
    Μηνύματα
    8,202
    το θεμα ειναι δραση δικη μας πανω στη δραση τη δικη τους, δλδ ουσιαστικα αντιδραση.. να μην μας καταστρεψουν τα ονειρα μας, να μεινει η ψυχη μας αλωβητη.. κ να βοηθαμε με οσα μεσα διαθετουμε οσους ειναι σε δυσχερεστερη κατασταση απο μας.. γιατι οκ να ακους ποσο χαλια ειναι, αλλα το θεμα ειναι τι γινεται μετα?
    ο μποναμας τι ειναι?
    σμπαλ δεν καταλαβα το κειμενο σου (αν ειναι δικο σ) δν μιλησα για πολεμους πουθενα αλλα τεσπα
    " I stopped fighting my inner demons... we are on the same side now..."

  15. #15
    Γαμησετα,δν ξερω τι να κανω,εχω μπερδευτει :D μαλλον θα γραφτω σε ΙΕΚ δημοσιο,θα μαθω και τι ειδικοτητες εχει, για το αν μου αρεσει κατι

Παρόμοια Θέματα

  1. Famous Last Words (So long and goodbye)
    Από Lacrymosa στο forum Γενικά
    Μηνύματα: 3
    Τελευταίο μήνυμα: 24-02-2012, 22:54

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δε μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας
  •  
  • BB code είναι σε λειτουργία
  • Smilies είναι εκτός λειτουργίας
  • [IMG] κώδικας είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • HTML Κώδικας είναι εκτός λειτουργίας