PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ ΦΟΒΟΣ



SpyrosGR21
16-09-2006, 17:57
Εχετε νιωσει καμμια φορα την αισθηση του φοβου αλλα χωρις να υπαρχει αιτια? Μεσα σου να νιωθεις φοβο παρομοιο με κριση πανικου αλλα οχι καθαυτα κριση πανικου αλλα μονο αυτο το τρομαχτικο ασθημα. Χωρις αιτια ενας τρομαχτικος εσωτερικος φοβος που σε κανει να λουζεσαι απο κρυο ιδρωτα καμμια φορα, γιαυτο και δε ξερεις και πως να τον διωξεις. Που να οφειλεται? Το τονιζω οχι σε κριση πανικου και οχι απο καποια αιτια.... Εχει νιωσει κανεις ετσι?

zoe_23
16-09-2006, 18:40
αχ σπυρο μου με οσα λες εκφραζεις ακριβως αυτα που νιωθω...σχεδον παντα ειμαι ετσι...θες να σου περιγραψω τη καθημερινοτητα μου?ενα μονιμο αισθημα ασταθειας,κρυα και ιδρωμενα ακρα,εντονη και μονιμη εσωτερικη υπερενταση-τρεμουλα...απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου...ενας ανεξηγητος φοβος παντα...παντα να με ακολουθει..και ολα αυτα ενω ολοι με θεωρουν πολυ ωραια..εξυπνη...με μια πετυχημενη σχεση...ανεξηγητα οντως ..φιλια.πες μου αν θες εσυ σε μονιμη βαση τι νιωθεις?

Aggelika
16-09-2006, 19:18
Δανάη θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Κλασικά φαινόμενα γενικευμένου άγχους μου φαίνονται και σίγουρα έχουν να κάνουν και με τις ανασφάλειές μας...

Το θέμα είναι να μπορεί ο καθένας από εμάς να το λογικοποιήσει...

Ζoe, μήπως αν κι όλα \"φαίνονται\" να πηγαίνουν καλά, αισθάνεσαι με κάποιον απροσδιόριστο τρόπο ότι δεν τα αξίζεις ή ότι πολύ εύκολα θα τα χάσεις-χαλάσεις?

(Απλά έχω παρόμοια συμπτώματα και , πέρα από τα οργανικά αίτια, νιώθω συνέχεια πως ακροβατώ σε λεπτές ισορροπίες και φόβο πως πρόκειται να κάνω κάποιο μεγάλο λάθος σύντομα...)

zoe_23
16-09-2006, 19:33
aggelika μου χαρηκα που επεστρεψες...δεν κανω τετοιες σκεψεις αλλα γενικα σκεφτομαι πολυ...αναλυω τα παντα...και νιωθω αγχος για το μελλον σε σημειο που να ξεχναω το παρον...εσυ πως εισαι?πως νιωθεις σωματικα και ψυχολογικα?πολλα φιλια

nikigirl18
16-09-2006, 19:43
Και εγω που και που χωρις να υπαρχει καποιος λογος μπορει να αισθανθω πολυ αγχωμενη.Χωρις να μπορω να στο πω και με απολυτη σιγουρια αλλα πιστευω οτι αυτο οφειλεται απλα σε περισσοτερο αγχος,το παθαινουν πολλοι ανθρωποι και δεν ειναι απαραιτητα κατι το ανησυχητικο.

SpyrosGR21
16-09-2006, 23:27
zoe_23 Για μενα πχ. ειναι επειδη εχω φοβο σε σημειο εμμονης με το θανατο, αυτος ο φοβος που υποσυνειδυτα με κανει και νιωθω ετσι πολλες φορες... Χτες το πρωι, βγηκα εξω να κανω κατι στο αμαξι.... Ξαφνικα ενιωσα οπως θα ενιωθε κανεις λες και αν ηταν ο μονος ανθρωπος στη γη. Απιστευτα τρομαχικτο αισθημα φοβου με ριγος..... Ετρεξα καπακι σπιτι ανοιξα τηλ., ραδιοφωνο, πηρα τηλ. ενα κολλητο και ενιωσα καλυτερα... Ειμαι σιγουρος οτι 99% οφειλεται υποσυνειδυτα στη σκεψη του θανατου απλα ακριβως επειδη ερχεται απο το υποσυνειδυτο ομως εκεινη τη στιγμη ψαχνομαι και λεω γιατι αυτος ο τρομος,γιατι αυτος ο φοβος....

SpyrosGR21
16-09-2006, 23:29
zoe_23 και το σημαντικοτερο....... Εγω και αν κανω σκεψεις και αν αναλυω τα παντα...Οχι πες μου κατι να σου γραψω ολοκληρη πτυχιακη... Και οσο για το αγχος για το μελλον, το ιδιο εχω και εγω και ενω ξερω οτι ετσι χανονται σημαντικες στιγμες του παροντος που δεν ξαναεπιστρεφουν παλι ομως δυσκολα ξεκολλαω.

empi
17-09-2006, 05:26
Ναι Σπύρο έχω νιώσει και εγώ έτσι και σε καταλαβαίνω.

Αυτό που στην ουσία περνάς εκείνη την στιγμή θα έλεγα είναι κρίση άγχους, νομίζω κάποιος ειδικός θα το εξηγούσε καλύτερα. Όπως υπάρχουν οι κρίσεις πανικού έτσι υπάρχουν και οι κρίσεις άγχους (που απλά δεν κορυφώνονται για να φτάσουν σε πανικό).

Στην δικιά μου περίπτωση εντόπισα ότι πάντα αίτιο ήταν οι φοβικές σκέψεις μου πράγμα που αφού το συνειδητοποίησα και άρχισα να τις αποφεύγω/αγνοώ τότε και υποχώρησε και αυτό.

Ειδικά η υπερ-ανάλυση είναι γνωστό ότι φέρνει άγχος στον καθένα μας. Και είναι χαρακτηριστικό σημείο όσων έχουν πρόβλημα με το άγχος τους, δεν αφήνουμε τίποτα χωρίς ανάλυση.

zoe_23
17-09-2006, 11:30
αχ ρε σπυρο μου ακριβως τα ιδια νιωθουμε κι εγω φοβαμαι πολυ τις αρρωστιες και το θανατο και οταν με πιανει κριση πανικου ενω τα εχω ξαναπαθει λεω ...παει πεθαινω...θα παθω εμφραγμα ..εγκεφαλικο...ποσα χρονια τα εχεις σπυρο μου?καθημερινα σωματικα συμπτωματα λογω αγχους εχεις?

SpyrosGR21
17-09-2006, 12:44
zoe_23 σε εμενα τα συμπτωματα απο οτι εχω καταλαβει ειναι να νιωθω κουραση η νυσταγμενος πολυ ενω πχ. εχω κοιμηθει καλα η δεν εχω κανει κατι ιδιαιτερο για να κουραστω. Βεβαια δεν ειναι σε καθημερινη βαση αυτα. Για ολους ετσι, οσες φορες και να εχεις δει οτι δεν επαθες τπτ αν σε ξαναπιασει λες \"τωρα ομως ειναι η φορα που θα παθω\"... Εγω πολλες φορες και χωρις να υπαρχει λογος και αρα ουτε κριση πανικου, φοβαμαι και ετσι στα καλα καθουμενα μην πεθανω, γιαυτο σου λεω σε σημειο εμμονης..... Ποια χρονια, απο αρχες Ιουλιου μεχρι τωρα.. Και αρχικα ξεκινησε με αγχος πολυ για την υγεια (επειδη ετυχε και ειχα και ενα προβλημα τοτε με την υγεια μου), μετα καποιες φορες σε κρισεις πανικου οταν νομιζα οτι παει τωρα πεθαινω, στο νοσοκομειο και μετα εξω αρχισα να εχω καταθλιπτικη διαθεση, συμπτωματα καταθλιψης και τοτε ξεκινησαν και οι σκεψεις ματαιοτητας και θανατου κτλ(οι χειροτερες μερες ηταν αυτες) ενω μολις ξεκινησα σχολη ολα μειωθηκαν καπως και απλα υπαρχουν στιγμες που ειμαι και τελειως καλα και καποιες που τα νιωθω πολυ εντονα. Συνηθως ομως ειμαι καπου στη μεση.

SpyrosGR21
17-09-2006, 13:11
Να θεσω ενα ερωτημα: Αραγε το να απασχολεισαι με κατι για αρκετο καιρο, ωστε να ξεχνιεσαι απο τους φοβους σου βοηθαει στο να τους ξεπερασεις πληρως η απλα τους κουκουλωνει για οσο καιρο ξεχνιεσαι? Αλλοι λενε ναι αλλοι οχι. Εγω απλως θα πω τη δικια μου προσωπικη εμπειρια, οτι στα 14 μου , ξεκινησαν καποιες αγχωδεις διαταραχες και φοβιες, ξεκινησαν τοτε με το σεισμο του 99 πο με ειχε κανει να σκεφτω και να φοβαμαι μηπως πεθανω. Κρατησαν κανα 6μηνο και στο τελος, στον 6 μηνα δλδ. οπου και μου φυγαν τελειως, ηταν η περιοδος οπου πηγα κατασκηνωση για 20 μερες. Δε χρειαστηκα τοσες μερες, μεσα στις πρωτες 10 μερες, ηταν σαν μια μακρινη κακια αναμνηση ολα εκεινα... Απλα πιστευω οτι γενικα ομως αν καποιος εχει νιωσει ετσι εστω μια φορα, μετα με καποια αιτια και αν το αφησει λιγο κ αυτος μπορει να υπαρξει αναζοπυρωση, οπως εμενα μετα απο τοσα χρονια απο τα 14 μου, τωρα με αφορμη το προβλμηα που ειχα τον Ιουλιο και που το χειριστηκα λαθος στο μυαλο μου, γιαυτο. Παντως ισως τετοιες καταστασεις να αποτελουν την καλυτερη ομαδικη εργοθεραπεια και ψυχοθεραπεια που μπορει να βρει κανεις.

raphsssodos
17-09-2006, 14:11
Μάλλον το κουκουλώνεις αφού δεν το αντιμετωπίζεις στα ίσια αλλά αντικαθιστάς τη σκέψη της φοβίας με μια άλλη σίγουρα ευχάριστη. Τίποτα δεν είναι απόλυτο- ίσως το ξεπεράσεις ακόμα και με το να ξεχαστείς από αυτό. Το βέβαιο πάντως είναι πως αυτή η διαδικασία δεν χρησιμεύει μόνο στο θέμα της φοβίας και του άγχους αλλά σε οποιαδήποτε εμμονή μας παρουσιαστεί και θελήσουμε για κάποιο λόγο να την αποβάλλουμε...

zoe_23
17-09-2006, 14:15
ρε παιδια εγω που εχω μονιμα συμπτωματα απτα 13 μου τι να κανω?τι ειναι?πως δεν μου περναει ποτε?εχω απογοητευτει...

SpyrosGR21
17-09-2006, 17:29
zoe_23 περιεγραψε μου λιγο τι ακριβως σε βασανιζει απο τα 13 σου? Θελω να μου πεις γιατι σιγουρα ανα περιοδους θα ειχες και καποια διαφορετικα συναισθηματα και καταστασεις να αντιμετωπισεις. Κρισεις πανικου μονο, αγχος,καταθλιψη και οι σκεψεις που μου ειπες οτι εχεις (οι παρομοιες με τις δικες μου). Παντως μην απελπιζεσαι ποτε, ξερω καποια ατομα απο τη σχολη μου που ειχαν και αυτοι απο πολυ παλια και ομως τα καταφεραν και εγιναν οπως αρχικα. raphsssodos εγω πιστευω οτι μια κατασταση οπως η κατασκηνωση σε πιο μικρες ηλικιες η ο στρατος σε μεγαλυτερη, δε λειτουργουν σαν κουκουλωμα αλλα σαν ψυχοθεραπεια-εργοθεραπεια. Για το στρατο πολλοι θα πουν δεν ειναι ετσι, αλλα αν το παρει αυτος που θα παει, χαλαρα και οχι \"α τοσοι μηνες μεσα κτλ κτλ\" μπορει να καταφερει πολλα. Εμενα αυτο που με βοηθησε τοτε στα 14 ηταν οτι για 20 μερες κοιμομουν σε ενα σπιτακι με αλλα 10 παιδια συνομιληκα, μακρια απο γονεις και αλλες πιεστικες καταστασεις και εκτος απο τις στιγμες παιχνιδιου και τετοιου στυλ ειχαμε και καθαρισμο σκηνης και αλλες τετοιες εργασιες. Εμενα αυτο που με βοηθησε πολυ ηταν που καθε μερα εβλεπα τοσο κοσμο,ειχα συνεχεια κατι να ασχολουμαι και αυτο μαζι με το γεγονος οτι βλεποντας τα αλλα ατομα χαρουμενα και μια χαρα αρχιζα και στο μυαλο μου εκανα σκεψεις που κατεριπταν τη παλια λογικη. Δλδ. δεν επαιξε κουκουλωμα αλλα ουσιαστικα ψυχοθεραπεια και μαλιστα στη καλυτερη μορφη της. Κατι τελευταιο για εμας τους αντρες που εχψ ακουσει απο ψυχολογους και ψυχιατρους, ο στρατος αποτελει το καλυτερο ειδος ομαδικης ψυχοθεραπειας και εργοθεραπειας που μπορει να βρει κανεις στη ζωη. Αυτο σιγουρα δε θα αποτελει το απολυτο για το 100% αλλα ειμαι σιγουρος καλυπτει το 90%, αρκει να το δουν απο τη θετικη του πλευρα.

zoe_23
17-09-2006, 19:01
Εχω μονιμα ενα αισθημα εσωτερικης τρεμουλας ενω εξωτερικα δεν τρεμω καθολου. Κατι δηλαδη, σαν να νοιωθω οτι κουνιεμαι. Επισεις, σχεδον παντα εχω ιδρωμενα ακρα, ενα αισθημα ασταθειας και κατι σαν νυσταγμο-θαμπωμα οπως ειπες και εσυ. Η ζωη μου τα τελευταια 2 χρονια ειναι πολυ καλη και με λιγοτερο αγχος απ\' οτι ειχα στα σχολικα μου χρονια. Πριν 2 χρονια, ειχα συχνες κρισεις πανικου και για πρωτη φορα εκανα αρκετες εξετασεις γιατι ειχα και συχνους πονοκεφαλους, και αφου δεν μου βρηκαν τιποτα, πηρα χαπια για κανα χρονο. Οι πονοκεφαλοι μειωθηκαν αλλα ολα τα αλλα παραμενουν. Και ενω θεωρουμαι απο ολους τυχερη στην ζωη μου, πιστευω οτι με ολα αυτα δεν μπορω να ευχαριστηθω τιποτα απο ολα οσα εχω.

SpyrosGR21
17-09-2006, 20:43
Σε καταλαβαινω πολυ στο πως νιωθεις. Ειναι σιγουρα ψυχολογικο το ολο θεμα και το ξερεις πια καλα. Σε ειδικο εχεις παει να του πεις ολα αυτα? Αν ναι τι διαγνωση εκανε? (δεν ειναι αναγκη να σου ειπε εχεις το ταδε η το αλλο ξερω γω, απλα να ξεκινησετε ψυχοθεραπεια η αν το κρινει συνδιασμο ψυχοθεραπειας με φαρμακευτικη αγωγη.) Αν και δεν εχω εμπειρια απο ψυχοθεραπειες, τωρα ξεκινησα να πηγαινω σε εναν ειδικο, απο οτι λενε πολλοι τους εχει βοηθησει υπερ αρκετα... Τωρα και εγω δεν ξερω. Αυτα που νιωθεις σε αγχωνουν παραλληλα η απλα πια τα νιωθεις.. Τα εχω νιωσει και εγω και ηταν στη περιοδο με το περισσοτερο αγχος και στρες... Θυμασαι πως ξεκινησε? Ξαφνικα? Γιατι εμενα και παλιοτερα και τωρα υπηρξε καποια αφορμη που τα πυροδοτησε.

zoe_23
17-09-2006, 21:24
εμενα ξεκινησε απτο σχολικο αγχος οταν πηγα γυμνασιο και εκτοτε παρεμεινε...σε νευρολογο πηγα πριν δυο χρονια και ειπε αγχος συσωρευμενο...πηρα μονο χαπια ,ψυχοθεραπεια δεν εχω κανει...αχ σπυρο μου...ολοι μου λενε(τι προβλημα εχεις εσυ εισαι κουκλαρα με μια σχεση που θα ζηλευαν ολοι,και συντομα αρρβωνιαζεσαι κ.τ.λ)ομως κανεις δε ξερει ποσο χαλια ειναι η καθημερινοτητα μου...

SpyrosGR21
17-09-2006, 21:28
Σε καταλαβαινω γιατι και εμενα οι δικοι μου μου λενε τα ιδια και γενικα αν το μαθει κανεις απο τους γυρω παλι το ιδιο τι σου λειπει κτλ κτλ.. Δε μπορουν να καταλαβουν πως νιωθουμε αν δε το νιωσουν. Γιατι δε δοκιμαζεις ψυχοθεραπεια? Εκτος απο το αγχος εχεις καποιες αλλες φοβιες η σκεψεις που σε ενοχλουν?

zoe_23
17-09-2006, 23:36
λεω να δοκιμασω και ψυχοθεραπεια...νομιζω οτι οταν το κανω κι αυτο και δε γινει τιποτα πανε οι ελπιδες να γινω καλα...φοβαμαι γενικα τις αρρωστιες και τα ατυχηματα...με το αυτοκινητο...αχ σπυρο μου κι εμενα τα ιδια λενε ολοι...γιατι αγχωνομαι..πως ...τι...και η αληθεια ειναι οτι και ολα να μου τα ελυναν αυριο παλι κατι θα με βασανιζε...απορω γιατι καποιοι αλλοι παροτι ειναι μεσα στο αγχος δεν εφανιζουν συμπτωματα...κι εγω εχω χιλια δυο καθε μερα καθε μερα...αυτο οτι κουνιεμαι μεσα μου αραγε το νιωθει κανεις αλλος???

SpyrosGR21
18-09-2006, 09:17
Το ενιωθα εγω στις αρχες του μεγαλου στρες που τραβηξα και το ακομα πιο ενοχλητικο ηταν η αισθηση οτι ολα γυρω μου ειναι ψευτικα. Πολυ ενοχλητικο και μετα διαβασα οτι κατι τετοια οφειλονται στο πολυ αγχος. Να εισαι σιγουρη οτι σε ολο το κοσμο υπαρχουν εκκατομυρια που εχουν παρομοια με σενα με μενα και με αλλους γενικα... Για μενα το πιο ενοχλητικο αυτο το καιρο ειναι η αισθηση απαισιοδοξιας που εχω και ο φοβος-εμμονη γυρω απο το θανατο, η σκεψη οτι ναι δεν ειμαι ατρωτος και καποτε θα πεθανω με κανει και νιωθω περιεργα πολυ μεσα μου..

zoe_23
18-09-2006, 10:27
σπυρο μου νομιζω οτι εσυ τωρα που ειναι αρχη στο προβλημα σου αν διωξεις αυτες τις σκεψεις...(πραγμα δυσκολο για μας)δεν θα εμφανισεις σωματικα..)αν θες στειλε μου με u2u KAPOIA PRAGMATA GIA SENA.οσο χρ.εισαι?τι σπουδαζεις?και αλλα.φιλακια.

SpyrosGR21
18-09-2006, 18:43
Εχω εμφανισει σωματικα απλα ισως δεν ειναι τοσο δυνατα η και ισως απλα καποιες φορες δε τα συνδεα με τη ψυχολογια. Πχ. σημερα το πρωι, ενιωθα χωρις λογο ενα αγχος μεσα μου και ειδα οτι ενιωθα και ταυτοχρονα τη θωλουρα που σου λεω μια ζαλαδα ελαφρια.. Το στομαχι ενταξει κλασσικοτατο πια.. Ετοιμο το u2u, ΠΕΡΙΜΕΝω απαντηση

SpyrosGR21
19-09-2006, 18:55
Οταν σκεφτεσται μερη στα οποια εχετε νιωσει καποια εντονη κριση πανικου η ακομα χειροτερα αισθηματα φοβου,απογνωσης πως νιωθετε? Εμενα οταν σκεφτω καποιο τετοιο μερος νιωθω μια ανησυχια μεσα μου και σκεφτομαι οτι αν παω παλι εκει θα με πιασει κατι παρομοιο. Ομως σε τουλαχιστον 3-4 απο αυτα τα μερη εχω ξαναπαει και τελικα ειναι διαφορετικα απο οτι στη σκεψη. Τουλαχιστον σε αυτα. Βεβαια ενιωθα μεσα μου κατι τις ετσι ελαφρια ανησυχια απο το χωρο, αλλα οχι οπως και πριν η οπως το σκεφτομουν. Και οσες πιο πολλες φορες ξαναπας και εισαι καλα θα φυγει τελειως λογικα..

alex30
19-09-2006, 21:24
Originally posted by SpyrosGR21
Οταν σκεφτεσται μερη στα οποια εχετε νιωσει καποια εντονη κριση πανικου η ακομα χειροτερα αισθηματα φοβου,απογνωσης πως νιωθετε? Εμενα οταν σκεφτω καποιο τετοιο μερος νιωθω μια ανησυχια μεσα μου και σκεφτομαι οτι αν παω παλι εκει θα με πιασει κατι παρομοιο. Ομως σε τουλαχιστον 3-4 απο αυτα τα μερη εχω ξαναπαει και τελικα ειναι διαφορετικα απο οτι στη σκεψη. Τουλαχιστον σε αυτα. Βεβαια ενιωθα μεσα μου κατι τις ετσι ελαφρια ανησυχια απο το χωρο, αλλα οχι οπως και πριν η οπως το σκεφτομουν. Και οσες πιο πολλες φορες ξαναπας και εισαι καλα θα φυγει τελειως λογικα..

Σπύρο τώρα μπορεί να νομίζεις ότι το γράφω επίτηδες επειδή το ανέφερες. Λοιπόν είμαι με το αυτοκίνητο στα φανάρια και πως κοιτάω δεξιά καμιά 30 μέτρα ήταν ένα πάρκιγκ εκεί στην άκρη του δρόμου. Σε εκείνο το πάρκιγκ πριν 2 χρόνια 2 φορές είχα σταματήσει με το αυτοκίνητο, με κρίση πανικού δυνατή. Καθόμουν μέχρι να ανάψει πράσινο το φανάρι και κοιτούσα το μέρος και οι αναμνήσεις αυτές κάπως όχι ότι με άγχωσαν απεναντίας μου θύμισαν πως ήμουν τότε και πως σήμερα. Κάπου έτσι μου ήρθε να δακρύσω για ότι τράβηξα, καθώς τότε η συχνότητα και η ένταση των κρίσεων ήταν μεγάλη. Δεν το εννοώ με την έννοια της λύπησης του εαυτού μου. Αλλά με την έννοια «που έμπλεξα ρε γαμώτο, τι τράβηξα και τι τραβάω ώρες ώρες». Παλιά που ήμουν πιο ευαίσθητος στο άγχος, σε πολλά μέρη που με είχε πιάσει πανικός, ένιωθα μια ταχυπαλμία, ένα ανακάτεμα στο στομάχι (αχ αυτό το στομάχι!!). Τώρα τα μέρη είναι λιγότερα. Όμως υπάρχουν ακόμα και σήμερα αυτά τα λίγα μέρη που οοοοσες φορές και αν πέρασα από αυτά, αυτό το άγχος (σε μικρότερη έκταση) δε λέει να σταματήσει. Τι να κάνουμε; Εντάξει το παλεύω. Υπάρχει άλλη λύση;
Φιλικά
Αλέξης

SpyrosGR21
19-09-2006, 21:41
A ρε Αλεξη εχεις δικιο, εγω το μερος που εφαγα μια απο τις μεγαλυτερες φρικες ηταν στην Τηνο οταν ηταν και σε εξαρση τα αισθηματα καταθλιψης μου και οταν το σκεφτομαι το μερος νιωθω πολυ ανησυχα μεσα μου. Αλλα πιστευω αν ξαναπαω θα νιωθω λιγο περιεργα οχι μοως οπως τοτε.. Τα υπολοιπα μερη, επειδη στα περισσοτερα εχω ξαναπαει αρκετες φορες ακομα οπως λες και εσυ μου αφηνουν ενα αισθημα κομπου στο στομαχι..

Psychologist
20-09-2006, 15:37
Ζωή γειά σου.
Διάβασα αυτά που έγραψες και τις απαντήσεις.
Πρόσεχε τον εαυτό σου Ζωή. Φοβάμαι πως αυτά που μας γράφεις μοιάζουν με ατυχηματοθηρία. Συμφωνώ με τον Σπύρο ότι η ψυχοθεραπεία είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση. Ξέρεις όταν εισαι εσωτερικά σε σύγκρουση μερικές φορές το πράγμα ξεχειλίζει κι ο εαυτός προσπαθεί σχεδόν απεγνωσμένα να σου τραβήξει την προσοχή.
Γιώργος

zoe_23
20-09-2006, 23:03
καλησπερα τι ειναι ατυχηματοθυρια?δηλαδη τι εννοεις να προσεξω...?με φοβιζεις

Psychologist
21-09-2006, 14:00
Ζωή
Όταν στην ζωή μας βιώνουμε συγκρούσεις τότε ενεργοποιούνται περίεργα δυναμικά.
Δεν υπάρχει λόγος να τρομάζεις. Απλά προσπάθησε να χαλαρώσεις και να αφουγκραστείς το μέσα σου. Να φροντίσεις την Ζωή. Να δώσεις προσοχή στον εαυτό σου.
Ο πανικός μερικές φορές σημαίνει ότι ο εαυτός εισπράτει πλήρη έλλειψη επικοινωνίας. Σαν ο σχετικός δίαυλος να μοιάζει κλειστός.

alex30
21-09-2006, 16:07
Originally posted by Psychologist
Ζωή γειά σου.
Διάβασα αυτά που έγραψες και τις απαντήσεις.
Πρόσεχε τον εαυτό σου Ζωή. Φοβάμαι πως αυτά που μας γράφεις μοιάζουν με ατυχηματοθηρία. Συμφωνώ με τον Σπύρο ότι η ψυχοθεραπεία είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση. Ξέρεις όταν εισαι εσωτερικά σε σύγκρουση μερικές φορές το πράγμα ξεχειλίζει κι ο εαυτός προσπαθεί σχεδόν απεγνωσμένα να σου τραβήξει την προσοχή.
Γιώργος

Γιώργο σχετικά με αυτή την \"ατυχαμοτοθηρία\" μπορείς να γίνεις πιο αναλυτικός; Είναι κάποια φοβία, ασθένεια ψυχική; Κάποιο link που να παραπέμπει σε αυτήν την έννοια θα μας βοηθούσε για να κατανοήσουμε αυτήν την έννοια της \"ατυχηματοθηρίας. Κάποιος ειδικός αν γνωρίζει κάτι και αυτό χρήσιμο θα ήταν να μάθουμε περί τίνος πρόκειται.
Φιλικά
Αλέξης

SpyrosGR21
21-09-2006, 16:29
Ναι εξηγησε λιγο πιο αναλυτικα και πιο καλα την εννοια αυτη γιατι και η Ζωη φανταζομαι εχει φοβγθει λιγο οπως το ειπες. Τι ακριβως εννοεις...

Psychologist
21-09-2006, 19:49
Η λέξη είναι ελληνική και υπάρχει και στην διεθνή βιβλιογραφία. Όταν βρίσκεσε σε έντονη εσωτερική σύγκρουση κάποια ενδοψυχικά δυναμικά συντονίζονται αναλόγος.
Είναι μια έννοια που έχει να κάνει με ψυχοσωματικά κατα κύριο λόγο φαινόμενα.
Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο γιατί φοβάμαι οτι η απάντηση θα λάβει το χαρακτήρα διάλεξης και ίσως κουράσει.

zoe_23
21-09-2006, 21:36
εγω παντως αυτη τη λεξη δεν τη βρηκα πουθενα γραμμενη...και αν ειναι καμια ψυχικη διαταραχη..διαβεβαιωνω οτι ειμαι μια χαρα...γιωργακη.

alex30
21-09-2006, 21:42
Και εγώ δε μπόρεσα να βρω αυτήν την ορολογία. Ίσως ο dodonis μπορεί να μας ρίξει τα φώτα του για αυτήν την έννοια ή κάποιος που γνωρίζει. Το να μαθαίνουμε νέα πράγματα σε θέματα ψυχικής υγείας που έχουν να κάνουν με αυτά που μας δυσκολεύουν είναι κάτι καλό ακόμα και αν η οποιαδήποτε απάντηση έχει τη μορφή διάλεξης.
Φιλικά
Αλέξης

Τίνα
21-09-2006, 21:46
H ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ αποτελεί σήμερα την τέταρτη συχνότερη ασθένεια στον κόσμο, αλλά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά πως έως το 2020 θα είναι η δεύτερη - και για τα δύο φύλα και για όλες τις ηλικίες.

Εκτός, όμως, από την κλασική κατάθλιψη που έχει ως κύριο σύμπτωμα την παρατεταμένη και έντονη θλίψη, πολλοί από τους ασθενείς έχουν άτυπες μορφές (ή αλλιώς περιφερική ή λανθάνουσα κατάθλιψη). «Αυτές οι μορφές λέγονται έτσι διότι εκφράζονται με περιφερικά συμπτώματα», εξηγεί ο κ. Χριστοδούλου. «Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι στο προσκήνιο δεν βρίσκεται το κύριο σύμπτωμα, δηλαδή η θλίψη, αλλά προβλήματα όπως χρόνιοι πόνοι άγνωστης αιτιολογίας, επαναλαμβανόμενα ατυχήματα (Α Τ Υ Χ Η Μ Α Τ Ο Θ Η Ρ Ι Α ) ή επαγγελματική εξουθένωση, που συχνά συνδυάζονται με κληρονομικότητα της κατάθλιψης». Αξίζει να σημειωθεί ότι στο 40% έως 50% των περιπτώσεων η κατάθλιψη έχει κληρονομικό υπόβαθρο, καθώς και ότι η αύξηση στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων δεν αποτελεί μόνον ελληνικό φαινόμενο - αν και η αύξηση της κατανάλωσης στη χώρα μας είναι πολύ μεγαλύτερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, σε όλο τον κόσμο οι πωλήσεις τους αυξάνονται κατά περίπου 10% τον χρόνο.



ΤΑ ΝΕΑ , 17/05/2006 , Σελ.: N16
Κωδικός άρθρου: A18538N161
ID: 518777

Εγώ δε βλέπω πως δένει η ατυχηματοθηρία με τη Ζωή. Θλίψη ίσως, άγχος ναί. Για ατυχήματα δε μας μίλησε...

Πάντα φιλικά, Τίνα

zoe_23
21-09-2006, 22:02
αρε τινα μου πεστα...ουτε θλιψη εχω...μονο αγχος ευαισθησιες και καποιους φοβους εχω...ατυχηματοθηρια???τι να πω

SpyrosGR21
21-09-2006, 22:14
Κατσε δηλαδη τα επαναλαμβανομενα ατυχηματα πως τα εννοειτε ρε παιδια δηλαδη, επειδη ο αλλος εχει καταθλιψη θα παθαινει και ατυχηματα? Δηλαδη η καταθλιψη ειναι γκαντεμια τι λεμε τωρα... Το λεω ετσι γιατι δε καταλαβαινω το ολο σκηνικο του \"συχνα ατυχηματα\" σε ατομα που εχουν καταθλιψη...

Τίνα
21-09-2006, 22:38
Εγώ απλώς αντέγραψα άρθρο που βρήκα στα \"Νέα\" για την ατυχηματοθηρία. Υποθέτω ότι εννοεί ότι τα προκαλεί κάποιος από μόνος του(ασυνείδητα μάλλον), ως αντίδραση σε ανισορροπίες και αδιέξοδα ψυχολογικά.
Δεν είμαι ψυχολογος αλλά εγώ αυτό αντιλαμβάνομαι και δε μπορώ να το συνδέσω με τη Ζωή.

alex30
21-09-2006, 23:26
Τίνα σε ευχαριστώ για την ενημέρωση. Τουλάχιστον βγήκα από την απορία για το αν υπάρχει αυτή η ορολογία γιατί μου φάνηκε παράξενη. Τώρα για να είμαι ειλικρινής λίγο έχω μπερδευτεί με το τι ακριβώς θέλει να περιγράψει το άρθρο.
Φιλικά
Αλέξης

zoe_23
22-09-2006, 10:34
να μας πει αυτος που το εγραψε τι εννοει.θελω να μαθω.οχι πεταμε μια κουβεντα κι ενταξει....

alex30
22-09-2006, 22:03
Originally posted by zoe_23
να μας πει αυτος που το εγραψε τι εννοει.θελω να μαθω.οχι πεταμε μια κουβεντα κι ενταξει....

Αυτό θα το ήθελα και εγώ για να βγούμε από τις απορίες. Αλλά φως στο τούνελ δε βλέπω. Ζωή μάλλον με την απορία θα μείνουμε.
Αλέξης

zoe_23
22-09-2006, 22:38
κι εγω ετσι βλεπω αλεξη μου....εσυ ολα καλα?

ζωη
23-09-2006, 18:02
geia ...eimai neo melos kai psaxnw na milisw me kapoion...

zoe_23
23-09-2006, 18:17
ζωη συνονοματη πεσ μου τι σωματικα συμπτωματα εχεις απτο αγχος?ποσο χρ.εισαι?και ποσο καιρο ταλαιπωρησε?αν κοιταξεις σαυτο το φορουμ τα μνματα μου θα δεις την δικη μου ιστορια.φιλια

ζωη
23-09-2006, 20:50
geia su..me talaipwrei edw kai kapoius mines..alla to eixa kai pio palia prin 10 xronia...imuna entelws kala...alla twra pali ta idia...tha koitaxw tin istoria su..

alex30
24-09-2006, 00:43
Originally posted by zoe_23
κι εγω ετσι βλεπω αλεξη μου....εσυ ολα καλα?

To παλεύω ζωή23. Σε γενικες γραμμές καλά είμαι. Ο καιρός με αυτές τις εναλλαγες ένα κρυολογηματάκι μου άφησε αλλά θα περάσει. Εσύ πως είσαι?
Φιλικά
Αλέξης

zoe_23
24-09-2006, 10:42
καλημερα αλεξη μου,εγω αυτη την εσωτερικη τρεμουλα εχω παντα και χτες πονοκεφαλο.κριση πανικου μεγαλη εχω 2 μηνες να παθω.αυτα.κατα τα αλλα αρχιζω με τον μελλοντα αρραβωνιαστικο μου να ψαχνουμε για σπιτι να μεινουμε μαζι...και επιπλωσεις και ιστοριες...αχ κι ενω χαιρομαι μου μου φαινονται ολα βουνοοοοοοοο........

alex30
24-09-2006, 22:37
Όλα θα πάνε μια χαρά. Συγκεντρώσου στον αρραβώνα σας, στα καλά που έχει να είσαι με τον αρραβωνιαστικό σου και γενικά με έναν άνθρωπου που σε καταλβαίνει και σε αγαπάει. Βρε Ζωή23 μήπως αυτό το τρέμουλο το εσωτερικό είναι επειδή είσαι ερωτευμένη ;).
Φιλικά
Αλέξης

zoe_23
24-09-2006, 23:42
εδω και δεκα χρονια???λες να εχω πολυ ενεργεια που δεν εκδηλωνω???