PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Βία στις σχέσεις. θεμα τύχης; Πως;



Gothly
26-04-2010, 15:07

Arsi
26-04-2010, 15:16
Originally posted by kgana
Υπάρχουν άτομα που να διαλέγουν τη βια εθελημένα;
πως να το πω..υποσυνείδητα; Δε λεω να ζητανε τη βια άμεσα αλλά να θελουν υποσυνείτητα να είναι με άτομα τα οποια χρησιμοποιούν κάποια μορφή βιας σε αυτούς.
ή ίσως να νομιζουν οτι τους αξίζει να είναι με τέτοια άτομα. Πιστεύω πως πάντα έτσι γίνεται.
Άλλωστε ένα άτομο αν πιστεύει πως δεν αξίζει την κακοποίηση είμαι σχεδόν σίγουρη πως φεύγει.Με οποιονδήποτε τρόπο.

Gothly
26-04-2010, 15:18

Ολα_ειναι_δανεικα
26-04-2010, 15:32
Ειναι και θεμα προτυπων καθως ειναι πολλες αυτες οι κοπελες που προτιμουν οσους το παιζουν ψευτοαντρακια και χανουν στην πορεια την αυτοεκτιμηση τους

Gothly
26-04-2010, 15:37

Ολα_ειναι_δανεικα
26-04-2010, 15:39
Ο πραγματικα δυναμικος δεν εχει αναγκη να σηκωσει χερι σε μια κοπελα, ωστε να αποδειξει τι; Και δυναμικος απο την μερια μου ειναι αυτος που μπορει να παιρνει σωστες αποφασεις στην ζωη του χωρις να δισταζει οταν ερθει εκεινη η στιγμη. Ολοι οι αλλοι ανηκουν στην κατηγορια του ψευτομαγκα

marian_m
26-04-2010, 15:40
Originally posted by kgana
Δηλαδή είναι θέμα χαμιλής αυτοεκτίμησης;

Δεν είναι απαραίτητα τόσο απλό.
Μπορεί να έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που τους έδινε λανθασμένα μηνύματα.
Κάποιοι για παράδειγμα νιώθουν τον υπερβολικό έλεγχο σαν ενδιαφέρον του άλλου προς αυτούς.
Κάποιοι άλλοι ερμηνεύουν την υπερβολική ζήλεια και κτητικότητα σαν μεγάλη αγάπη.
Μπορεί λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι αν βρεθούν με κάποιον που δεν είναι ζηλιάρης ή κτητικός, να θεωρούν ότι είναι αδιάφορος.

Gothly
26-04-2010, 15:47

Arsi
26-04-2010, 15:48
Originally posted by Ολα_ειναι_δανεικα
Ο πραγματικα δυναμικος δεν εχει αναγκη να σηκωσει χερι σε μια κοπελα, ωστε να αποδειξει τι; ε ναι.
Για μένα η άσκηση βίας κρύβει ανασφάλεια και προσπάθεια επιβολής κ καλά της αξίας κάποιου έστω κ τόσο αισχρά.
Γενικά μόνο μάγκα δεν τον λές έναν τέτοιο τύπο.

marian_m
26-04-2010, 16:03
Originally posted by Ολα_ειναι_δανεικα
Ο πραγματικα δυναμικος δεν εχει αναγκη να σηκωσει χερι σε μια κοπελα, ωστε να αποδειξει τι; Και δυναμικος απο την μερια μου ειναι αυτος που μπορει να παιρνει σωστες αποφασεις στην ζωη του χωρις να δισταζει οταν ερθει εκεινη η στιγμη. Ολοι οι αλλοι ανηκουν στην κατηγορια του ψευτομαγκα

Και ξέρεις, αυτοί οι ψευτομάγκες, είναι τελείως θρασύδειλοι.
Αν βρεθούν με κάποια γυναίκα που δεν ανέχεται τέτοια συμπεριφορά, όχι χέρι δε σηκώνουν, αλλά κάνουν και το μαλάκα. Κάνουν τον καμπόσο εκεί που τους παίρνει.

chr1986
26-04-2010, 21:59
Παιδιά εγώ μεγάλωσα σε περιβάλλον βίας και πραγματικά προσπαθώ να καταλάβω πως μερικές γυναίκες το ανέχονται. Ο πατέρας μου χτυπούσε τη μητέρα μου καθώς και την προηγούμενη σύζυγό του, ο θείος μου (αδερφός του πατέρα μου βεβαίως βεβαίως) τη θεία μου και τώρα ο γαμπρός μου την ξαδέρφη μου! Ε, αυτό το τελευταίο δε μπορώ να το χωνέψω με τίποτα!!!!!!!:mad:Η κοπέλα είναι κούκλα, είναι 31 ετών και κάθεται και τα υπομένει. Και δεν τον αγαπάει...όλα της τα έχει κάνει...μοιχεία, ξύλο, ποτό....και κάθεται. Οk, δεν σπούδασε, στο χωριό μεγάλωσε και παντρεύτηκε μικρή αλλά ας πάει να πιάσει μια δουλειά και να φύγει. Έχει ένα παιδάκι 6 ετών το οποίο μέσα σε όλο αυτόν τον πανικό έχει γίνει πολύ επιθετικό & αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας το οποίο επιδεινώνεται όταν υπάρχει ένταση στο σπίτι. Της λέω φύγε, έλα στην Αθήνα, θα μείνεις μαζί μας τον πρώτο καιρό. Τίποτα!! Στο τέλος σταμάτησα και εγώ να της μιλάω, λέω επιλογή της είναι... Τι να πω, το μόνο που μπορώ είναι ότι εάν τα παιδιά μεγαλώνουν σε περιβάλλον βίας τα μελλοντικά προβλήματα είναι βέβαια.

krino
26-04-2010, 22:34
Originally posted by chr1986

λέω επιλογή της είναι...


δεν νομιζω,
κοινωνικη επιβολη θα ελεγα ειναι το σωστο.

Μια κοπελα, σε μια επαρχιακη πολη, χωρις ουσιαστικη στηριξη απο τον κυκλο της, και χωρις αβαντες και με ενα παιδι 6 ετων, (το κυριοτερο) να τα παρατησει ολα και να φυγει?

Πως να βρει κουραγιο να το κανει?
ακομα και να την σαπισει στο ξυλο, το πιο πιθανο ειναι να κατσει εκει.

chr1986
26-04-2010, 23:35
Ακόμα και κοινωνική επιλογή να είναι, μπορεί να θυσιάσει κάποιος τον εαυτό του, τη ζωή του ολόκληρη καθώς και την υγεία & το μέλλον του παιδιού του για τον περίγυρο? Ok, όλα μας επηρεάζουν ως ένα βαθμό αλλά πιστεύω πως κάποια στιγμή γίνεται μέσα μας το \"μπαμ!\" & κάνουμε στροφή 180 μοιρών. & είναι και το άλλο: ok, θα είναι πολύ δύσκολα στην αρχή αλλά είναι προτιμότερα 2-5 χρόνια δυσκολιών παρά 30-40 χρόνια δυστυχίας και κακοποίησης. Τί λες?

krino
26-04-2010, 23:41
λεω οτι εμεις που ειμαστε στρογγυλοκαθισμενοι στην καρεκλαρα μας,
και δεν τραβαμε το ζορι της ξαδερφης σου,
μπορουμε να ειμαστε πολυ ανετοι στο να βγαζουμε εκτιμησεις,
χωρις να ξερουμε τι κρυψει στη ψυχη της η ιδια η ξαδερφη σου.


Παρολα αυτα,
αν σε ενοχλει η σταση του αντρα της ξαδερφης σου,
οταν θα εισαι μπροστα σε κοσμο αλλα και ο ιδιος,
πες ανοικτα την γνωμη σου για αυτον και καταγγειλε τον οπως κανεις εδω μεσα.
Αυτο θα της δωσει ενα πατημα να τραβαει λιγοτερο ξευτιλικι στη ζωη της,
γιατι ισως να μπορεσει να σε επικαλεστει.
Αλλιως στα μεταξυ μας, ειναι λογια του αερα.

chr1986
26-04-2010, 23:51
αν διαβάσεις τα παραπάνω θα δεις ότι & εγώ ήμουν μάρτυρας σωματικής βίας καθημερινά, οπότε δεν είναι απλά εκτιμήσεις αυτά που λέω. Αμ δεν τα έχω πει...τί νομίζεις? Στο τέλος όμως βγαίνω η κακιά & η υπερβολικά ευαίσθητη, λες και το ξύλο είναι κάτι απλό & συνηθισμένο..:o

krino
26-04-2010, 23:59
εγω ειπα για την ξαδερφη σου.
Οταν λες τα εχεις πει,
εννοεις οτι τα ειπες μπροστα σε κοσμο??? και κατ\' επεκταση και στον αντρα της?
η απλα σε πηγαδακι μαζι με την ξαδερφη σου?

chr1986
27-04-2010, 01:09
κατά καιρούς, όταν τα πράγματα ξεφεύγουν πραγματικά από τον έλεγχο η ξαδέρφη μου πάει στο πατρικό της & καλά οριστικά, αλλά μετά πάντα γυρίζει..:( Έτυχε λοιπόν να είμαι στο χωριό κάποιες φορές & στο \"συμβούλιο\" της οικογένειας έχω υποστηρίξει την άποψη μου. Περιττό να σου πω ότι οι άντρες της οικογένειας με κοιτάζουν με μισό μάτι ότι την ξεσηκώνω, βάζω λόγια etc. Σου λέω πονεμένη ιστορία! Στον άντρα της η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μιλήσει, δεν έχει καθήσει μέχρι στιγμής. Ξέρω όμως ότι γνωρίζει τη θέση μου πάνω σε αυτά που γίνονται.

Arsi
27-04-2010, 03:47
Originally posted by krino
λεω οτι εμεις που ειμαστε στρογγυλοκαθισμενοι στην καρεκλαρα μας,
και δεν τραβαμε το ζορι της ξαδερφης σου,
μπορουμε να ειμαστε πολυ ανετοι στο να βγαζουμε εκτιμησεις,
χωρις να ξερουμε τι κρυψει στη ψυχη της η ιδια η ξαδερφη σου Aυτό ακριβώς.
...μπορεί π.χ. να μην είναι μόνο αδυναμία να πάει κόντρα στην τοπική κοινωνία ή να ανταπεξέλθει στα οικονομικά θέματα αλλά και φόβος για την ίδια της τη ζωή.
Μια φίλη μου φοβόταν για τη ζωή της,του παιδιού της κ των συγγενών της που υποτίθεται ότι θα έμενε αν έφευγε.
Βέβαια,αν θέλει κάποια να φύγει πάντα υπάρχει τρόπος.Αλλά συνήθως το μυαλό μιας κακοποιημένης γυναίκας κολάει και δε βλέπει λύσεις.Την κυριευει ο φόβος.

Arsi
27-04-2010, 04:01
Originally posted by chr1986
Έτυχε λοιπόν να είμαι στο χωριό κάποιες φορές & στο \"συμβούλιο\" της οικογένειας έχω υποστηρίξει την άποψη μου Aπορώ,το συμβούλιο τι λέει???
πάντως λογικό οι άντρες της οικογενείας να σε στραβοκοιτάνε εφόσον είναι σαν να κατηγορείς τους ίδιους...

Ολα_ειναι_δανεικα
27-04-2010, 04:05
Παντως η ευθυνη σε θεματα κακοποιησης ειναι κυριως των γυναικων γιατι εκεινες ειναι που κανουν την επιλογη του αν θα ειναι με αντρες που τις κακοποιουν σωματικα ή ψυχολογικα, γιατι δεν ειναι μονο η σωματικη βια, απο την αποψη πως ακομα και οταν φυγουν απο μια τετοια σχεση τις πιο πολλες φορες επιλεγουν και παλι αναλογους χαρακτηρες.
Δεν μιλαω για γυναικες πανω απο τα 50 που εχουν μια εντελως αλλη νοοτροπια και ειναι κυριολεκτικα εγκλωβισμενες

Paprika
27-04-2010, 10:05
-Όλα είναι δανεικά-

Δε συμφωνώ με το θέμα της ευθύνης όπως το θέτεις, ούτε της ηλικίας.

Οι άνθρωποι που κακοποιούνται, με οποιοδήποτε τρόπο, σωματικά, ψυχικά και σεξουαλικά, και οι άνθρωποι που κακοποιούν αντίστοιχα, είναι κι οι 2 πόλοι του ίδιου συνεχούς. Δε τίθεται θέμα ποιος \"φταίει περισσότερο\". Βρίσκονται κι οι 2 σε μια κατάσταση, άρρωστη και οι ψυικές διεργασίες που βρίσκονται πίσω από αυτό είναι αλληλένδετες.

Όπως προαναφέρθηκε, ακόμα θεωρείται για πολύ κόσμο φυσιολογική η βία και για αυτό το λόγο αποκρύπτεται.

Η κακοποίηση στην Ελλάδα φτάνει σε σοκαριστικά νούμερα. Πρόσφατα ψηφίστηκε ότι η κακοποίηση θεωρείται έγκλημα.
Ωστόσο, πολλές μαρτυρίες υπάρχουν ακόμα από γυναίκες που απευθύνθηκαν στην αστυνομία της περιοχής τους και οι αστυνομικοί δεν παίρνουν στα σοβαρά τις καταγγελίες τους και τους λένε να επιστρέψουν σπίτι τους.

Ισχύει το οικονομικό ζήτημα και το ζήτημα των παιδιών. Αν κι η κακοποίηση δεν διακρίνει οικονομικό επίπεδο, οι γυναίκες που κακοποιούνται φοβούνται συνήθως ότι δε μπορούν να συντηρήσουν τον εαυτό τους και ούτε τα παιδιά τους αν φύγουν.
Συχνά το θύμα πιστεύει ότι του αξίζει αυτό που του συμβαίνει, ότι το προκαλεί το ίδιο, ή ότι άμα το καταγγείλει μπορεί και να τη σκοτώσει εκείνος που την κακοποιεί. Η σεξουαλική κακοποίηση είναι πιο πολύπλοκη γιατί εκεί μπορεί το σώμα να συμμετέχει με αποτέλεσμα το θύμα να θεωρεί τον εαυτό του συνεργό και για τον ίδιο λόγο να μην αναφέρει τίποτα σε κανέναν..

Υπάρχουν υπηρεσίες που προσφέρουν στέγη, φαγητό, ψυχολογική υποστήριξη και βοήθεια για εύρεση δουλειάς.

Επίσης αυτά τα κέντρα ασχολούνται με νομικά θέματα, στην περίπτωση πχ που η μητέρα πάρει τα παιδιά και πάει σε κάποια τέτοια υπηρεσία, να είναι εντάξει απέναντι στο νόμο, ότι δεν έκανε απαγωγή ή εγκατάληψη συζυγικής στέγης.

Φωτεινη!
27-04-2010, 11:06
Συμφωνω..
Και οι δυο μεριες εχουν ευθυνη..και αυτος που ασκει τη βια και εκεινος που την δέχεται.
Οι αιτιες πιστευω ειναι οι ιδιες,απλως το καθε ατομο εκφραζει στο τελος με διαφορετικο τροπο την βία που εχει δεχτεί.
Ο πρωτος ειναι ο επιθετικος,αυτος που αναπαράγει,ενω ο δευτερος ειναι ο παθητικός που αποδεχεται σαν φυσική τη βια και την εχει ενσωματώσει.

Παντως εχω και εγω μια ξαδερφη που ηταν στην ιδια φαση για 20 χρονια..Χωρισε τελικά τωρα που ειναι μονο 42 χρονων.Το αγορι της ειναι 26 χρονων και δεν τη συγχωρει..ενω η κορη 22 χρονων δειχνει κατανοηση και την ενθαρρυνει να ψαξει να βρει την ευτυχία της.Η τοπικη κοινωνια δε,την εχει δακτυλοδεικτούμενη.
Απο οσα χρονια την ξερω, μονο οταν τον αφησε την ειδα να χαμογελαει..

krino
27-04-2010, 11:30
Originally posted by Αφωτεινή

Παντως εχω και εγω μια ξαδερφη που ηταν στην ιδια φαση για 20 χρονια..Χωρισε τελικά τωρα που ειναι μονο 42 χρονων.Το αγορι της ειναι 26 χρονων και δεν τη συγχωρει..ενω η κορη 22 χρονων δειχνει κατανοηση και την ενθαρρυνει να ψαξει να βρει την ευτυχία της.Η τοπικη κοινωνια δε,την εχει δακτυλοδεικτούμενη.
Απο οσα χρονια την ξερω, μονο οταν τον αφησε την ειδα να χαμογελαει..


τα φαινομενα βιας υπαρχουν γιατι η κοινωνια ειναι πισω,
τα παιδια εχουν αποψη, ο γειτονας εχει αποψη, οι παντες εχουν αποψη πλην εκεινου που δεχεται βια.....


Ελαχιστα βηματα εχουν γινει προς τα μπρος και ενας ξενωνας ειναι το ψιχουλο της υποθεσης.
Ποια γυναικα θα ηθελε να καταληξει σε ενα ξενωνα?
Επισης πως δεν σας παραξενευει που φαινομενα βιας ειναι πιο συνηθες σε χωρες οπως η ελλαδα και ακομα χειροτερα η τουρκια?

soft
27-04-2010, 12:30
\"Ποια γυναικα θα ηθελε να καταληξει σε ενα ξενωνα ?\"


ΑΥΤη η γυναικα ,που δεν θα ηθελε πραγματικα να καταληξη σε ενα νοσοκομειο με ανεπανορθωτες σωματικες βλαβες.
Αυτη η γυναικα που καθε μερα ζει την τρομοκρατια,καθε ωρα, και καθε στιγμη.
Αυτη η γυναικα που βαζει το σωμα της μπροστα,για να προστατεψει το παιδι που ενδεχομενος κουβαλαει στα σπλαχνα της.
Αυτη η γυναικα που θα καταλαβει οτι της αξιζει κατι καλυτερο,και θα κανει το πρωτο βημα σε ενα τετοιο κεντρο, η ξενωνα.

Καμια φορα και τα ψιχουλα καλα ειναι για αρχη,μεχρι να βρουμε το καρβελι

krino
27-04-2010, 12:40
Originally posted by soft

Καμια φορα και τα ψιχουλα καλα ειναι για αρχη,μεχρι να βρουμε το καρβελι


η ιστορια δειχνει οτι η ελλαδα παντα τρεφονταν με ψιχουλα και αυτο ειναι ενα θεμα.

Εγω δεν μπορω να βλεπω να τρεχουνε γυρω μου ψιχουλα μια ζωη,
θελω το καρβελι και το θελω τωρα.

soft
27-04-2010, 13:03
Δεν μπορουμε να τα εχουμε ολα ,οπως τα θελουμε και οταν τα θελουμε,στην ελλαδα ζουμε.
Το οτι εχει αρχισει να γινεται μια σημαντικη δουλεια σε αυτα τα κεντρα ,και ξενωνες ,αυτο δεν μπορει να το αμφισβητησει κανεις.
Δεν ειναι κατι και αυτο??

Η αρχή είναι το ήμιση του παντός.

Και η μαγια για το καρβελι για να φουσκωσει και να μεγαλωσει,θελει χρονο.

krino
27-04-2010, 13:13
Originally posted by soft
Δεν μπορουμε να τα εχουμε ολα ,οπως τα θελουμε και οταν τα θελουμε,στην ελλαδα ζουμε.


αυτη ακριβως η νοοτροπια δεν μου αρεσει,
το οτι ζω στην ελλαδα και αυτο σημαινει κατι συγκεκριμενο,
σιγουρα οχι θετικο.

soft
27-04-2010, 13:26
Γενικη Γραματεια Ισοτητας τηλ . 2103317305

Ξενωνας Αρχιεπισκοπης τηλ. 2103811274 και 3841536

Κεντρο κοινωνικης υποστηριξης γυναικων τηλ. 2310272725

Δικτυο γυναικων ευρωπης . τηλ 2107786800

Φωτεινη!
27-04-2010, 14:45
Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή

Παντως εχω και εγω μια ξαδερφη που ηταν στην ιδια φαση για 20 χρονια..Χωρισε τελικά τωρα που ειναι μονο 42 χρονων.Το αγορι της ειναι 26 χρονων και δεν τη συγχωρει..ενω η κορη 22 χρονων δειχνει κατανοηση και την ενθαρρυνει να ψαξει να βρει την ευτυχία της.Η τοπικη κοινωνια δε,την εχει δακτυλοδεικτούμενη.
Απο οσα χρονια την ξερω, μονο οταν τον αφησε την ειδα να χαμογελαει..


τα φαινομενα βιας υπαρχουν γιατι η κοινωνια ειναι πισω,
τα παιδια εχουν αποψη, ο γειτονας εχει αποψη, οι παντες εχουν αποψη πλην εκεινου που δεχεται βια.....


Ελαχιστα βηματα εχουν γινει προς τα μπρος και ενας ξενωνας ειναι το ψιχουλο της υποθεσης.
Ποια γυναικα θα ηθελε να καταληξει σε ενα ξενωνα?
Επισης πως δεν σας παραξενευει που φαινομενα βιας ειναι πιο συνηθες σε χωρες οπως η ελλαδα και ακομα χειροτερα η τουρκια?

Απο τον κοινωνικο περιγυρο γλυτωνεις τα μαζεψε κι αυτη και πηγε να μεινει αλλου,αλλα η αρνηση απο τον γιο της την ποναει και την καταλαβαινω..
Μιλαμε για ενα παιδι που εζησε την ιστορια απο μέσα..
ειδε τον πατερα του οχι μονο να την ξυλοφορτωνει,αλλα την χτυπησε δυο φορες με το αυτοκινητο,την πυροβολησε μια φορα (ευτυχως δεν την πετυχε).
Και αυτη εμενε μαζι του μονο για τα παιδιά.
Τελευταια φορα που ειδα την ξαδερφη μου,μου ελεγε οτι τον λυπαται..(αυτος εχει γινει αλκοολικος) μου ηρθε να σκασω.

@σοφτ
εχεις δικιο σε οσα λες.
Ο φοβος αυτων των γυναικών ειναι τετοιος που τις καθηλωνει.Το βλεπεις στα ματια τους και σε πονα.

soft
27-04-2010, 21:05
\"Ο φοβος αυτων των γυναικών ειναι τετοιος που τις καθηλωνει.\"

Δεν ειναι παντα ο φοβος αυτος που τις καθηλωνει Φωτεινη μου
Αλλα πολλες φορες η ιδεα,που εχουν για τον εαυτο τους,οτι αυτο αξιζουν να παθουν,αυτο τους πρεπει,γιατι καπου δεν ηταν σωστες κτλ
Εχει να κανει με παρα πολλα βιωματα αυτη η ανοχη
Αν ψαξουμε την ριζα,θα παει πολυ βαθια το φτυαρι

schizophrenic25
27-04-2010, 21:33
polles fores einai kai oikonomikoi oi logoi poy mporei ena atomo na anexetai tosi via...kai na einai apla egklovismeno se afti

Gothly
28-04-2010, 01:40

soft
28-04-2010, 02:39
Πως συμφωνεις σε κατι που λεω.
Και μετα ρωτας ?

Και δεν τεθηκε, κανενα λογος και θεμα επιδιωξης απο μενα εδω,δεν εννοουσα κατι τετοιο.

???????

Φωτεινη!
28-04-2010, 14:19
Originally posted by soft
\"Ο φοβος αυτων των γυναικών ειναι τετοιος που τις καθηλωνει.\"

Δεν ειναι παντα ο φοβος αυτος που τις καθηλωνει Φωτεινη μου
Αλλα πολλες φορες η ιδεα,που εχουν για τον εαυτο τους,οτι αυτο αξιζουν να παθουν,αυτο τους πρεπει,γιατι καπου δεν ηταν σωστες κτλ
Εχει να κανει με παρα πολλα βιωματα αυτη η ανοχη
Αν ψαξουμε την ριζα,θα παει πολυ βαθια το φτυαρι


ναι,
ειναι σιγουρα κατι αλλο πισω απο τον φοβο αυτό.
Ποια ακριβως ειναι η ριζα δεν ξερω και σιγουρα θα υπαρχουν διαφοροποιησεις απο ανθρωπο σε ανθρωπο,ομως η ελλειψη αυτοεκτίμησης και η αυτοτιμωρία ειναι πολυ πιθανα σεναρια..:)

RainAndWind
28-04-2010, 14:37
Η απάντηση δεν είναι μία σίγουρα στο ερώτημα.Οι λόγοι δεν είναι δυνατόν να μπουν σε κανένα πακέτο,αφού πολλοί παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην παραμονή ενός ατόμου σε μία κακοποιητική σχέση.Πολιτιστικοί,θρησκευ τικοί,ιστορικοί παράγοντες όσο και καθαρά ατομικοί,κοινωνικο-οικονομικοί λόγοι,ψυχολογικοί,μπορεί να βάζουν ξεχωριστά το χεράκι τους ή και να συνυπάρχουν συνεργατικά σε καθεμία ξέχωρη περίπτωση.
Φαντάζομαι πως εννοείς το παλιό\"beaten woman syndrome\",δηλαδή πως το θύμα \"πάσχει\"από έλλειψη αυτοπεποίθησης που το οδηγεί σε μία ανικανότητα δράσης.Στην πραγματικότητα η θυματοποίηση μέσα στα πλαίσια μίας σχέσης είναι ένα φαινόμενο διαφυλικό,διαταξικό,ανεξάρ τητο από σεξουαλικό προσανατολισμό,και δε γνωρίζει κλισέ και στεγανά ή τουλάχιστον όχι τόσα όσα έχουμε διδαχτεί από το περιβάλλον μας.
Αν αναφέρεσαι σε διαδοχικές κακοποιητικές σχέσεις,τότε φαντάζομαι πως ο παράγοντας του κακοποιητικού παρελθόντος,ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με ένα άτομο που υπήρξε θύμα ή μάρτυρας ενδοοικογενειακής βίας ως παιδί,σαφώς και λαμβάνεται υπόψιν σοβαρά ως ένας\"προδιαθεσικός\"ψυχολογικός παράγοντας.

Άλλοι λόγοι μπορεί να περιλαμβάνουν όπως ανέφερε και η marian-m,διαστρεβλωμένες οπτικές πάνω στην έννοια της αγάπης,του καθήκοντος,της αυτοιδέας,(individual belief system γενικά),πολιτισμικό πλαίσιο(σε κάποιες κοινωνίες η εγκατάλειψη πχ του συζύγου θεωρείται απαγορευτική ηθικά ή/και νομικά),ο φόβος για την σωματική ακεραιότητα,η ύπαρξη παιδιών,η έλλειψη ενός δικτύου υποστηρικτικού(συγγενικού ή φιλικού),η ελπίδα πως ο άλλος ή η άλλη θα στρώσει,με αγαπά στην πραγματικότητα και τέτοια κουραφέξαλα άλλα,η ύπαρξη κάποιας αναπηρίας σωματικής ή ψυχικής νόσου,η ντροπή στην παραδοχή πως κάποιος κακοποιείται,η τακτική απομόνωσης από όσους το κακοποιητικό μέρος της σχέσης θεωρεί πως θα είχε επιπτώσεις στη διατήρηση του στάτους ως έχει(συκοφαντεί φίλους και συγγενείς,κάνει το θύμα να πιστέψει πως κανένας δεν το αγαπά όπως αυτός,οι σημαντικοί άλλοι δεν είναι φερέγγυοι/δε νοιάζονται πραγματικά/ζηλεύουνε/κλπ.

Επίσης αυτό που θεωρείται ως θυματοποιητική συμπεριφορά που \"συνεισφέρει\"στη διατήρηση του κύκλου της βίας,η παθητικότητα δηλαδή του θύματος,εξετάζεται από τους μελετητές όχι μόνο ως μοντέλο,αλλά και ως παθητική συμπεριφορά αποφυγής περαιτέρω βίας,δηλαδή ως αμυντικός μηχανισμός από την πλευρά του θύματος,εντασσόμενος σε μία λογική σκοπιά υπολογισμού κερδών από τη συμπεριφορά αυτή και πιθανόν απωλειών/κινδύνων με υιοθέτηση μίας ριζοσπαστικότερης στάσης(πχ εγκατάλειψη του κακοποιητή λέμε τώρα).

Σε κάθε περίπτωση,οι στάνταρ απαντήσεις είναι δελεαστικές,αλλά δεν μπορεί να περιλαμβάνουν όλους τους παράγοντες,είναι μεγάλο το φάσμα,οπότε κάνουμε λίγο κράτει και αναλύουμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά,into its context βασικά.;)

krino
28-04-2010, 14:59
εγω πιστευω οτι στην ελλαδα, χωριζονται σε 2 μεγαλες κατηγοριες καταρχην,

τα ατομα που εχουν παιδι και αλλους που δεν εχουν.
Το να μην εχεις παιδια και να περνας ασχημα σε ενα γαμο,
μπορει να το διαλυσει πολυ πιο ευκολα, σε σχεση με καποιον που ειναι σε γαμο με παιδια.

Τα παιδια βαζουν πολλα ζητηματα αναστολης η και αναβολης,
ασχετως το ποσο κακοποιητικη ειναι μια σχεση.

Φωτεινη!
28-04-2010, 16:01
Originally posted by krino
εγω πιστευω οτι στην ελλαδα, χωριζονται σε 2 μεγαλες κατηγοριες καταρχην,

τα ατομα που εχουν παιδι και αλλους που δεν εχουν.
Το να μην εχεις παιδια και να περνας ασχημα σε ενα γαμο,
μπορει να το διαλυσει πολυ πιο ευκολα, σε σχεση με καποιον που ειναι σε γαμο με παιδια.

Τα παιδια βαζουν πολλα ζητηματα αναστολης η και αναβολης,
ασχετως το ποσο κακοποιητικη ειναι μια σχεση.


Εχεις δίκιο σε αυτο που λες ,αλλα δεν υπαρχει κακοποιηση μονο στις οικογενειες μα και στα ζευγάρια.

krino
28-04-2010, 16:20
εγω ειπα που μια γυναικα παιζει να κατσει με κακοποιηση οχι οτι δεν υπαρχει.

Τα παιδια καλως η οχι, ειναι ανασταλτικος παραγοντας,
για μενα κακως.

Φωτεινη!
28-04-2010, 17:05
Απο ερευνες που εχουν γινει ,τα παιδια που ρωτηθηκαν τι θα προτιμουσαν να μεινουν με τη μαμα και χωρις τσακωμους ή να εχουν και τον μπαμπα με φασαριες ,προτιμουν το δευτερο..
ειναι πραγματικά πολυ δυσκολο να χωρισει μια γυναικα που εχει παιδιά,να αναλαβει ολες τις υποχρεωσεις μονη της,να δωσει στα παιδια της να καταλαβουν τους λογους του χωρισμου..μπορω να γραφω μεχρι αυριο..

krino
28-04-2010, 18:00
οποτε συμπερασμα,
αμα θετε παιδια, σκεφτειτε παρα πολυ σοβαρα γιατι μετα τα πραγματα μπλεκουν......

soft
29-04-2010, 03:02
Originally posted by Αφωτεινή

ειναι πραγματικά πολυ δυσκολο να χωρισει μια γυναικα που εχει παιδιά,να αναλαβει ολες τις υποχρεωσεις μονη της,να δωσει στα παιδια της να καταλαβουν τους λογους του χωρισμου..μπορω να γραφω μεχρι αυριο.. Ολο αποριες ειμαι τον τελευταιο καιρο :)
Και δεν ειναι πιο δυσκολο ,να υπαρξει καποια στιγμη που δεν θα μπορεσει να το κανει ουτε αυτο αυτο??{το να εξηγησει }

Τι ειναι καλυτερο λοιπον, δεν μπορω να εξηγησω,και μενω??

η καθομαι ,και αφηνω αλλους στο μελλον να δωσουν τις εξηγησεις ??


Και γω μεχρι να κλεισει το φορουμ μπορω να γραφω,και ν αντικρουω :)


Kαι πριν 1 μηνα, ειχαμε μια \"απωλεια \" τετοια στην γειτονεια,με 2 παιδακια

Στα ανεξηγητα λοιπον!!

marian_m
29-04-2010, 03:50
Εγώ πιστεύω ότι τελικά όλα είναι επιλογές.
Κάποιοι προτιμούν να κακοποιούνται και να υποφέρουν.
Άλλοι πάλι έχουν ανάγκη να χειρίζονται (μέχρι και να κακομεταχειρίζονται) τους άλλους.
Και οι δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων θα επικαλεστούν χίλιους δυο λόγους για να δικαιολογήσουν τη στάση τους (παιδιά, κοινωνική θέση, οικονομική κατάσταση κλπ.).

Προσωπικά, έχω γνωρίσει γυναίκες που κακοποιούνται -σωματικά ή ψυχολογικά- και παραμένουν σε μία σχέση, ενώ ούτε παιδιά υπάρχουν ούτε οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα υπάρχει.
Έχω γνωρίσει και άλλες , που και παιδιά έχουν και οικονομικά δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, παρόλ\' αυτά αποφασίζουν να φύγουν. Και τα καταφέρνουν.
Δεν θα μπορούσα με τίποτα να ταυτιστώ με τις πρώτες.
Παρόλ\' αυτά καταλαβαίνω ότι υπάρχουν συχνά λόγοι, πέρα από τους προφανείς, που τις κρατάνε σε μια τέτοια σχέση.
Άλλα σίγουρα δεν είναι το τι θα πούνε στα παιδιά τους.

Sofia
29-04-2010, 03:51
Originally posted by Αφωτεινή
Απο ερευνες που εχουν γινει ,τα παιδια που ρωτηθηκαν τι θα προτιμουσαν να μεινουν με τη μαμα και χωρις τσακωμους ή να εχουν και τον μπαμπα με φασαριες ,προτιμουν το δευτερο..
ειναι πραγματικά πολυ δυσκολο να χωρισει μια γυναικα που εχει παιδιά,να αναλαβει ολες τις υποχρεωσεις μονη της,να δωσει στα παιδια της να καταλαβουν τους λογους του χωρισμου..μπορω να γραφω μεχρι αυριο..

Επισης απο παρα πολλες ερευνες που εχουν γινει, τα παιδια που κακοποιουνται απο τους γονεις τους θεωρουν οτι φταινε τα ιδια κ οι γονεις τους εχουν παντα καποιο λογο που τα χτυπουν. Tί παει να πει λοιπον αυτο? Οτι θα δωσουμε στο παιδι το βαρος μιας ευθυνης που δεν του αναλογει? Να αποφασισει για τους ενηλικες? Να δει ΑΥΤΟ ψυχραιμα τί του κανει κακο κ τί οχι? Μα δεν μπορει ενα παιδι να αποχωριστει τους γονεις του ευκολα οτι κ αν του κανουν. Ουτε μπορει να επωμιστει ευθυνες γάμου.

Καθε παιδι, το πρωτο πραγμα που χρειαζεται ειναι προστασια. Αυτο τουλάχιστον, οφειλουν οι γονεις του να του το διαφυλαξουν. Αν μπορουν να δουν κ πεντε πραγματα, περα απο την βολη τους.

Οι μητερες που παραμενουν σε ενα κακοποιητικο περιβάλλον, δεν σκεφτονται τα παιδια τους, αλλα τις δυσκολιες που θα αντιμετωπισουν οι ιδιες μονες τους, μετά την αλλαγη. Τα παιδια, ειναι η δικαιολογια. Και ειναι κριμα γιατι ετσι τα καθιστουν υπεύθυνα κ για οτι τραβανε τα ιδια, αλλα κ για οσο ξυλο εχουν φαει οι ιδιες. Και ειναι κ αυτο μια κακοποιηση και των δυο γονιων πλεον, στα παιδια τους.

soft
29-04-2010, 05:17
Originally posted by Αφωτεινή
Απο ερευνες που εχουν γινει ,τα παιδια που ρωτηθηκαν τι θα προτιμουσαν να μεινουν με τη μαμα και χωρις τσακωμους ή να εχουν και τον μπαμπα με φασαριες ,προτιμουν το δευτερο..
.. Απο ποιους ρωτηθηκαν????

Ολα_ειναι_δανεικα
29-04-2010, 09:24
Originally posted by marian_m
Εγώ πιστεύω ότι τελικά όλα είναι επιλογές.
Κάποιοι προτιμούν να κακοποιούνται και να υποφέρουν.

Προσωπικά, έχω γνωρίσει γυναίκες που κακοποιούνται -σωματικά ή ψυχολογικά- και παραμένουν σε μία σχέση, ενώ ούτε παιδιά υπάρχουν ούτε οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα υπάρχει.
Συμφωνω απολυτως μαζι σου και εξαλλου αυτο πιστευα πως ειναι απο την αρχη το θεμα, δηλαδη οταν υπαρχει απλα μια σχεση, οχι γαμος με παιδια κτλ καθως εκει μπαινουν πολλες παραμετροι στην μεση και υπαρχει ενα ειδος εξαρτησης

Φωτεινη!
29-04-2010, 11:29
Βρε παιδια εγω δεν ειπα οτι καλα κανουν και μενουν..
Ουτε οτι ειναι το καλυτερο για ενα παιδι να ζει σε τετοιο περιβαλλον.
Ελεος..
Μητερα ειμαι και δεν αντεχω την δυσφορια μου,θα αντεχα κακοποιητικο περιβαλλον για τα παιδια μου?.
Εδω ολοι οι αλλοι γονεις που ξερω ,το θεωρουν φυσιολογικο να ειναι μες τη τσιτα(εχουν προβληματα οι ανθρωποι) και εγω τρωγομαι με τον ποιοτικο χρονο που διαθετω..
συζητηση κανουμε..ουφ..

Φωτεινη!
29-04-2010, 11:30
Originally posted by Sofia
Οι μητερες που παραμενουν σε ενα κακοποιητικο περιβάλλον, δεν σκεφτονται τα παιδια τους, αλλα τις δυσκολιες που θα αντιμετωπισουν οι ιδιες μονες τους, μετά την αλλαγη. Τα παιδια, ειναι η δικαιολογια. Και ειναι κριμα γιατι ετσι τα καθιστουν υπεύθυνα κ για οτι τραβανε τα ιδια, αλλα κ για οσο ξυλο εχουν φαει οι ιδιες. Και ειναι κ αυτο μια κακοποιηση και των δυο γονιων πλεον, στα παιδια τους.

το πιο σοβαρο πραγμα ειπες τωρα!!!!
Ετσι ακριβως ειναι.

krino
29-04-2010, 12:49
Originally posted by Sofia
Οι μητερες που παραμενουν σε ενα κακοποιητικο περιβάλλον, δεν σκεφτονται τα παιδια τους, αλλα τις δυσκολιες που θα αντιμετωπισουν οι ιδιες μονες τους, μετά την αλλαγη. Τα παιδια, ειναι η δικαιολογια. Και ειναι κριμα γιατι ετσι τα καθιστουν υπεύθυνα κ για οτι τραβανε τα ιδια, αλλα κ για οσο ξυλο εχουν φαει οι ιδιες. Και ειναι κ αυτο μια κακοποιηση και των δυο γονιων πλεον, στα παιδια τους.


δεν συμφωνω με την εννοια της γενικευσης.
Αν χωρισει μια γυναικα, και βλεπει οτι τα παιδια της,
εχουν προβλημα προσαρμογης και παει κατα διαολου,
τι επιλογες εχει?


Εκ των υστερων φυσικα ελαχιστες....

RainAndWind
29-04-2010, 13:43
Ίσως παρατηρήσατε πως ενώ η νηματοθέτρια δεν έθεσε θέμα φύλου,η συζήτηση έχει επικεντρωθεί στη βία ενάντια των γυναικών μέσα στη σχέση.Και αυτό δεν είναι τυχαίο.Παρόλο που υπάρχει και ένα ποσοστό αντρών που δέχονται βία από τις γυναίκες στη σχέση,το αντίστοιχο των γυναικών είναι πολύ πολύ μεγαλύτερο.

Έπειτα,πιστεύω πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ειδικών έχει αναγνωρίσει αυτό το φαινόμενο της απόδοσης ευθυνών στο θύμα της ενδοοικογενειακής βίας(μάλλον καλύτερος ο όρος βία στα πλαίσια στενής σχέση-intimate partner violence,γιατί περιλαμβάνει κάθε σεξουαλική σχέση,άσχετα με τη θεσμική διάσταση της σχέσης αυτής καθεαυτής),ως ένα εν δυνάμει \"επικίνδυνο\"συμπέρασμα.Η τυποποίηση της γυναίκας που \"μένει ενώ μπορεί να φύγει\",που\"ρισκάρει ενώ έχει διαφυγές\"τυγχάνει να είναι έξω από την πραγματικότητα αρκετά.

Ποια είναι η πραγματικότητα;Πως οι γυναίκες που βρίσκονται σε τέτοιου είδους σχέσεις δεν έχουν καθόλου άδικο που φοβούνται τρομερά.Το ποσοστό των γυναικών που αντιμετωπίζουν βία που τις θέτει σε κίνδυνο,αυξάνεται στο 25/% σε πιθανότητες σοβαρής βλάβης όταν φύγουν από τη σχέση,παρά εάν παραμείνουν σε αυτήν.Τα δεδομένα προέρχονται από έρευνες.Επίσης δεν είναι καθόλου αστείες οι απειλές του άντρα που στοχεύονται ενάντια των ίδιων των παιδιών,οι περιπτώσεις που τα παιδιά γίνονται εργαλείο εκδίκησης δεν είναι καθόλου αμελητέες στο ποσοστό τους.Ένας άντρας που γρονθοκοπά,ξεφτιλίζει λεκτικά τη σύντροφό του,την αποκόβει από πηγές στήριξης και την εκθέτει σε κλιμακούμενη μακροχρόνια βία,δεν είναι σπάνιο να χρησιμοποιεί τα παιδιά ως ένα μέσο πίεσης και συχνότατα τα παιδιά έχουν ήδη δεχτεί βία από τον ίδιο δράστη που κακοποιεί τη γυναίκα του.

Ο κίνδυνος λοιπόν δεν εστιάζεται μόνο στο μυαλό και στην ψυχοσύνθεση του θύματος,εστιάζεται στην πραγματικότητα του κινδύνου και η γυναίκα το γνωρίζει,οπότε οι συμβουλές των απέξω για προστασία,ξέρει πως σπάνια ανταποκρίνονται σε αυτό που εκείνη νιώθει και έχει βιώσει για τον υπαρκτό κίνδυνο της δικής της σωματικής ακεραιότητας αλλά και των παιδιών που ίσως υπάρχουν.Οι πρώτες 10 εβδομάδες μάλιστα θεωρούνται από τους ειδικούς πως οι γυναίκες είναι ευάλωτες σε αντεκδικητικές πράξεις,παρακολουθήσεις,ξυ λοδαρμούς,βιασμούς και ακόμη και δολοφονικές απόπειρες εναντίον τους.

Δεν έχει πέσει ακόμη επίσης στο τραπέζι πως το ποσοστό της κατάθλιψης ή/και PTSD(σύνδρομο μετατραυματικού στρες)έχει μεγάλη συμπτωματικότητα ανάμεσα στις κακοποιημένες γυναίκες.Ο διαρκής φόβος,η συνεχιζόμενη \"ανημπόρια\"απέναντι στη βία,η εξακολουθητική φύση των επεισοδίων κακοποίησης,φέρνει τη γυναίκα σε θέση να προτιμά την παραμονή στη σχέση από την πιθανότητα να τη βρούν σε κάνα χαντάκι πυροβολημένη.(το 46% των γυναικών παρακολουθούνται,ενώ το 86% από αυτές δέχονται φυσική κακοποίηση με σωματική βλάβη σε σύντομο χρόνο μετά την αποχώρησή τους από τη σχέση).

Έχω υπάρξει μάρτυρας σαν παιδί τέτοιων ειδών σχέσης και γνωρίζω πως το θύμα δεν μεγαλοποιούσε καθόλου τον κίνδυνο.Αντίθετα όσοι έκριναν έξω από τη σχέση,αυτοί δεν είχαν ιδέα για τον κίνδυνο,δεν τον λάμβαναν τόσο σοβαρά όσο έπρεπε και κατηγορούσαν τη γυναίκα με διάφορες βλαμμένες κριτικές για το ποιόν της,εντελώς out of space.

Eνδεικτικό είναι το γεγονός πως ενώ όλοι πιστεύουμε πως μετά την απομάκρυνση από το περιβάλλον της βίας η ψυχική κατάσταση του θύματός της θα απομακρύνει και τις πιθανότητες κατάθλιψης,στην πραγματικότητα η αβεβαιότητα,ο φόβος,η σύγχυση,η ανασφάλεια,αυξάνουν αρχικά τις αντιδράσεις με καταθλιπτική διάσταση.Εδώ γυναίκες σε μη κακοποιητικές σχέσεις παθαίνουν κατάθλιψη μετά το χωρισμό,οι κακοποιημένες δεν έχουν κάπως περισσότερους επιβαρυντικούς παράγοντες;

Για όλα όσα αναφέρω μπορώ να δώσω αποδεικτικά και επιστημονικά στοιχεία,δεν το έκανα γιατί το ποστ μου θα ήταν τεράστιο και θα μπέρδευε παρά θα βοηθούσε όσους το διαβάσουν.Πάντως αυτό που παρατηρώ είναι πως το ευκολότερο και το πλέον αφελές είναι να μιλάμε δίχως να σκεφτόμαστε από την πλευρά του θύματος,με τις συνθήκες που αυτό βιώνει και με ό,τι κουβαλά από την κακοποίηση,αυτό που περιέγραφα πριν ως \"out of the context\".

Φωτεινη!
29-04-2010, 14:01
Εχεις πολυ δικιο ρειν σε οτι αφορα τους λογους που μια γυναικα παραμενει σε μια κακοποιητική σχεση..
Ομως αφου πραγματικα δουμε τους λογους που κρατουν εναν ανθρωπο \"πισω\",τοτε μπορουμε και να ψαχτουμε για τις καλυτερες επιλογες..
Εγω πραγματικα βλεπω με συμπαθεια τις γυναικες που παλευουν με ρεαλιστικα εμποδια,με τον κινδυνο,με την εκμεταλλευση των παιδιων και την εμπλοκή τους σε διαμαχες μεταξυ του ζευγαριού,ενω με θυμωνει εκεινο το μερος που εχει παθητικο ρολο(βλεπε τη μανα μου) και δεχεται την ενδοοικογενειακη βια,γιατι δεν θελει να ζαλισει και πολυ το κεφάλι της και τι εγινε αφου και η ιδια ετσι μεγαλωσε και δεν επαθε τιποτα..

Gothly
29-04-2010, 14:20

RainAndWind
29-04-2010, 14:24
Κοίτα Φωτεινή,πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψιν και τις διαβαθμίσεις της βίας.Μία θεία μου που κάποτε ο μακαρίτης πλέον σύζυγός της της είχε σπάσει ενίοτε πλευρά,σαγόνι,είχε κουρέψει τις κόρες του με την ψιλή ως αντίποινα σε νοητή ασέβειά τους,ήταν αλκοολικός σε προχωρημένο εθιστικό στάδιο,που μπροστά σε άλλα άτομα είχε επιχειρήσει να την πνίξει σε βαρέλι,που κάθε φορά που η αστυνομία τον συλλάμβανε μετά από κάθε επεισόδιο τέτοιο και παρολαυτά εκείνος την καταδίωκε,την σάπιζε και ξανά μανά τα ίδια,αυτή η γυναίκα ήξερε πως με τις συγκεκριμένες συνθήκες που αντιμετώπιζε ήταν προτιμότερο να μείνει ζωντανή,να επιβιώσει,παρά να φύγει και να θαφτεί σε κάποιο νεκροταφείο,αυτή και τα παιδιά της.

Δεν έχω το δικαίωμα να κρίνω το δικό της ένστικτο επιβίωσης,εγώ που με κανέναν σύντροφό μου δεν πέρασα ανάλογη βία,γιατί κρίνω πως το ένστικτό της την προειδοποιούσε σωστότατα.Θα την σκότωνε,ο μόνος τρόπος να τη γλύτωνε ήταν να διαφύγει στο εξωτερικό.Και με παιδιά και δίχως πόρους,ήξερε πως κανένας συγγενής δεν θα αναλάμβανε να τη στηρίξει απέναντι στον κίνδυνο που θα διέτρεχε και η δική του ακεραιότητα και πως κανένα καταφύγιο δεν θα την έσωζε από το βέβαιο θάνατο μόλις την έβρισκε.

Φυσικά,η ευθύνη ήταν δική της που δεν έφυγε από το πρώτο ξέσπασμα βίας,πριν η βία αυτή κλιμακωθεί μέσα στο χρόνο και παγιωθεί.Εκεί ναι,δέχομαι πως η έλλειψη γνώσης και σωστών υπολογισμών των επερχόμενων κακών,την οδήγησε σε ένα φριχτό σφάλμα.Προλαμβάνεις τη βία,παρά τρέχεις μετά,γιατί τα πόδια σου με τον καιρό γίνονται όλο και πιο αδύναμα/φεύγεις νωρίς από τέτοιες σχέσεις,μετά είναι συνήθως πολύ αργά για να φύγεις πια.

krino
29-04-2010, 14:48
η ελληνικη κοινωνια,
λογω του οτι ειναι συντηρητικη, θρησκοληπτη και τα τρια κακα της μοιρα της,
υποθαλπτει και στην ουσια ειναι ο κυριος υπευθυνος για την ενδοικογενοιακη βια.


Ωραιες οι θεωριες,
αλλα κοιταξτε αν σε αλλες χωρες πχ δανια,
νοείται να σπασει την συζυγο του ενας τυπος στο ξυλο....



το εχω πει και θα το ξαναπω,
στην ιδια μας την χωρα ειναι ο εχθρος.

Φωτεινη!
29-04-2010, 14:57
Originally posted by RainAndWind
Κοίτα Φωτεινή,πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψιν και τις διαβαθμίσεις της βίας.Μία θεία μου που κάποτε ο μακαρίτης πλέον σύζυγός της της είχε σπάσει ενίοτε πλευρά,σαγόνι,είχε κουρέψει τις κόρες του με την ψιλή ως αντίποινα σε νοητή ασέβειά τους,ήταν αλκοολικός σε προχωρημένο εθιστικό στάδιο,που μπροστά σε άλλα άτομα είχε επιχειρήσει να την πνίξει σε βαρέλι,που κάθε φορά που η αστυνομία τον συλλάμβανε μετά από κάθε επεισόδιο τέτοιο και παρολαυτά εκείνος την καταδίωκε,την σάπιζε και ξανά μανά τα ίδια,αυτή η γυναίκα ήξερε πως με τις συγκεκριμένες συνθήκες που αντιμετώπιζε ήταν προτιμότερο να μείνει ζωντανή,να επιβιώσει,παρά να φύγει και να θαφτεί σε κάποιο νεκροταφείο,αυτή και τα παιδιά της.

Δεν έχω το δικαίωμα να κρίνω το δικό της ένστικτο επιβίωσης,εγώ που με κανέναν σύντροφό μου δεν πέρασα ανάλογη βία,γιατί κρίνω πως το ένστικτό της την προειδοποιούσε σωστότατα.Θα την σκότωνε,ο μόνος τρόπος να τη γλύτωνε ήταν να διαφύγει στο εξωτερικό.Και με παιδιά και δίχως πόρους,ήξερε πως κανένας συγγενής δεν θα αναλάμβανε να τη στηρίξει απέναντι στον κίνδυνο που θα διέτρεχε και η δική του ακεραιότητα και πως κανένα καταφύγιο δεν θα την έσωζε από το βέβαιο θάνατο μόλις την έβρισκε.

Φυσικά,η ευθύνη ήταν δική της που δεν έφυγε από το πρώτο ξέσπασμα βίας,πριν η βία αυτή κλιμακωθεί μέσα στο χρόνο και παγιωθεί.Εκεί ναι,δέχομαι πως η έλλειψη γνώσης και σωστών υπολογισμών των επερχόμενων κακών,την οδήγησε σε ένα φριχτό σφάλμα.Προλαμβάνεις τη βία,παρά τρέχεις μετά,γιατί τα πόδια σου με τον καιρό γίνονται όλο και πιο αδύναμα/φεύγεις νωρίς από τέτοιες σχέσεις,μετά είναι συνήθως πολύ αργά για να φύγεις πια.

διαβασες τι εχω γραψει σχετικα με την ξαδερφη μου?
Αυτο που λες το ξερω,το εχω δει..
Εγω ομως μεσα στην οικογενεια μου δεν ειδα την μανα μου να φοβαται,τσακωνοταν αλλα αυτη αντε να χε φαει καμια ξεμπαρκη..δεν ξερω αν με καταλαβαίνεις..

RainAndWind
29-04-2010, 15:54
Πως δε σε καταλαβαίνω...Υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε κάθε περίπτωση,άλλες πέφτουν σε μία,άλλες σε άλλη κατηγορία.Και η κάθε περίπτωση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά.

Στη δική μου οικογένεια για παράδειγμα,οι γονείς έπαιζαν στην κατηγορία CCV,Common Couple Violence,αλλιώτικα Mutual Couple Violence,δηλαδή και οι δύο,ανεξάρτητα του φύλου τους ήταν εξίσου κακοποιητικοί,σε διαφορετικούς τομείς.Για παράδειγμα η μητέρα μου ήταν εξαιρετικά κακοποιητική λεκτικά απέναντι στον πατέρα μου αλλά και στα παιδιά,στα παιδιά περνούσε και σε φυσική κακοποίηση.Σε αρκετές περιπτώσεις η ίδια περνούσε στη φάση της κλιμάκωσης τη βία,ο πατέρας μου ήταν πιο πολύ αυτός που σερνόταν ξοπίσω από λεκτικές προκλήσεις/προσβολές και υποτιμήσεις,αντιδρώντας με ξεσπάσματα κακοποίησης,πρώτα στη μητέρα μου και κατόπιν/πιο σπάνια αλλά με μεγαλύτερο ψυχικό κόστος σε μας φυσικά κακοποιητικός και απέναντί μας(η μητέρα είχε το ελαφρυντικό της ψυχικής νόσου,που ανάθεμα κι αυτό δηλαδή,είναι μεγάλη συζήτηση).

Το φαινόμενο του κοινά κακοποιητικού ζευγαριού εμπίπτει σε άλλη κατηγορία,γιατί εκεί δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο το ποιος φταίει,δημιουργεί άλλες αστάθειες και συναισθηματικές αντιδράσεις στον ψυχισμό των παιδιών.Δεν υπάρχει ο \"αθώος\"που κακοποιείται και ο\"κακός\"που κακοποιεί,μοιράζονται εξίσου το μερίδιο της κακοποίησης και-πιστεύω-πως αυτό παίζει να είναι για τα παιδιά ιδιαίτερα καταστρεπτικό,καθώς και τα δύο πρότυπα,το μητρικό και το πατρικό αυτοακυρώνουν το ρόλο τους και καταβαραθρώνονται ηθικά στη συνείδηση των παιδιών τους.

Βλέπετε,έχει και άλλες συνισταμένες το θέμα.:P

Άλλη κατηγορία επίσης που δε συζητήθηκε είναι η βία στην ομοφυλόφιλη σχέση,που έχει αρκετές ομοιότητες αλλά και κάποιες διαφορές.Πχ ένας τρόπος πίεσης και ελέγχου εκεί υπάρχει και με την απειλή του εξαναγκαστικού outing,δηλαδή της απειλής με τον διασυρμό από την ανακοίνωση σε μη γνώστες της ομοφυλοφιλίας του\"αδύναμου κρίκου\"από τον κακοποιητή.

Έχουμε επίσης τις πράξεις αντιδραστικής βίας από την πλευρά ενός θύματος,ασυνείδητες ή συνειδητές.Κάποιες γυναίκες κάνουν έκτρωση ή κακό στο παιδί τους για να εκδικηθούν αυτό στη θέση του κακοποιητή,ή να μην φέρουν στον κόσμο το γόνο του θύτη.Άλλες,μετά από χρόνια άσκηση βίας εναντίον τους περνάνε σε πράξεις σπασίματος του γόρδιου δεσμού με το να περάσουν σε πράξεις αντεκδίκησης,ή αυτού που θεωρούν ως πράξη/κίνηση απελευθέρωσης(οπότε το αλλοτινό θύμα αλλάζει σε θύτη,ενώ ο θύτης μεταμορφώνεται σε θύμα.(Θυμάστε την περίπτωση του ευνουχισμού του κακοποιητικού μέρους μιας σχέσης στο εξωτερικό;Ή μία γυναίκα που όταν προσπάθησε να φύγει από τη σχέση,ο άντρας βίασε το παιδί τους-στην Αυστραλία νομίζω συνέβη-για να την τρομοκρατήσει να γυρίσει κι εκείνη τον σκότωσε με καραμπίνα,καθώς υπεράσπιζε την ίδια και το παιδί της;).

Δεν υπάρχουν κοινωνίες που να μην τις αγγίζει το θέμα αυτό,αλλά σίγουρα αυτές που αγγίζονται λιγότερο είναι οι ευαίσθητες σε κοινωνική δράση,όσες προωθούν τη δικαιοσύνη και την ισότητα ανάμεσα στα φύλα,όσες έχουν δημιουργήσει και διαφυλάξει γρήγορα αντανακλαστικά και-όπως σωστά το ανέφερε κι ο Κρίνος-δεν αυτοσαμποτάρονται από ηλίθιες διδαχές και ανάλογες μεσαιωνικές πρακτικές που τις συνοδεύουν.

chr1986
30-04-2010, 01:47
Arsi, το \"Συμβούλιο\" είναι πραγματικά ένα θέατρο του παραλόγου. Μιλάμε για τον πατέρα μου και τον θείο μου (τον πατέρα δλδ της ξαδέρφης μου) που οι ίδιοι έχουν κάνει ίδια + χειρότερα. Πολλές φορές λένε ότι υπερβάλλει και η ξαδέρφη μου, δήθεν ψέμματα + ότι εκείνη φταίει που της τρώει!!!:mad: Εγώ πλέον ανησυχώ περισσότερο για το παιδί, γιατί βλέπει αυτές τις καταστάσεις και είναι ιδιαίτερα βίαιο+βρίζει (ό,τι ακούει λέει), άσε που επιδεινώνεται+το πρόβλημα υγείας του. Της το λέω και αυτό, ότι το παιδί θα υποστεί πολλά από αυτήν την ιστορία, τίποτα... Πάντως, γενικότερα όσον αφορά την αντίδραση των παιδιών σε ένα διαζύγιο πιστεύω πως από μία ηλικία και έπειτα καταλαβαίνουν. Για πολλά κατηγορώ τους γονείς μου, όχι για το διαζύγιο. Ήταν ίσως η σωστότερη απόφαση που πήραν ποτέ. Ηρέμησα, δεν άντεχα άλλο τις φωνές. Και είναι χαρακτηριστικό ότι όσο ήταν μαζί οι γονείς μου δεν είχα καλές επιδόσεις στο σχολείο, μόλις χώρισαν ηρέμησα και μπόρεσα να συγκεντρωθώ. Τους κατηγορώ γιατί δε χώρισαν νωρίτερα και αναγκάστηκα να δω και να ζήσω αυτά τα βίαια σκηνικά...:(

soft
30-04-2010, 03:48
Originally posted by chr1986
Τους κατηγορώ γιατί δε χώρισαν νωρίτερα και αναγκάστηκα να δω και να ζήσω αυτά τα βίαια σκηνικά...:( Tους κατηγορω γιατι δεν χωρισαν ποτε,και επρεπε ολοι εμεις να περασουμε,τα \"ολα\" αυτα

marian_m
30-04-2010, 04:17
Originally posted by soft

Originally posted by chr1986
Τους κατηγορώ γιατί δε χώρισαν νωρίτερα και αναγκάστηκα να δω και να ζήσω αυτά τα βίαια σκηνικά...:( Tους κατηγορω γιατι δεν χωρισαν ποτε,και επρεπε ολοι εμεις να περασουμε,τα \"ολα\" αυτα

Τελικά, πόση υποκρισία και εγωισμό κρύβει συχνά η φράση \"για το καλό των παιδιών\".

John11
30-04-2010, 04:33
Originally posted by Gothly
Υπάρχουν άτομα που να διαλέγουν τη βια εθελημένα;
πως να το πω..υποσυνείδητα; Δε λεω να ζητανε τη βια άμεσα αλλά να θελουν υποσυνείτητα να είναι με άτομα τα οποια χρησιμοποιούν κάποια μορφή βιας σε αυτούς.
ή ίσως να νομιζουν οτι τους αξίζει να είναι με τέτοια άτομα. Θα προσπαθήσω να δείξω μια άποψη του θέματος. Υποθέτουμε ότι υπάρχουν άτομα που χρειάζονται να ασκήσουν βία (δε νομίζω να κάνω λάθος στην υπόθεση!). Λογικότατο δεν είναι να πλησιάζουν και να υπάρχει σχέση (οποιαδήποτε σχέση) με άτομα ευάλωτα για την άσκηση αυτής της βίας; Φαντάζομαι είναι πολύ απλό να απαντήσει κανείς ναι.
Ε! τότε είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς πως τα ευάλωτα άτομα είναι πιο επιρεπή στην \"δεκτικότητα\" βίας λόγω της ατυχούς συγκυρίας (ή συγκυριών) να είναι ευάλωτα. Έτσι δεν πιστεύω στην υποσυνείδητη επιλογή, ούτε στην τύχη, κλπ, κλπ. Ούτε το ότι τους αξίζει. Αν κάποια συμπεριφορά καταλήξει έτσι θα είναι αποτέλεσμα της μη αντοχής στη βία. Και επίσης είναι λογικό ένας άνθρπωπος που δέχεται βία να βρίσκει τρόπους να ανταπεξέλθει. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει και την \"αποδοχή\" της βίας.
Τέλος να πω ότι βία, δεν είναι μόνο η σωματική, προφανώς περιλαμβάνεται η λεκτική, ψυχολογική, κλπ. Και τέλος ένα εξαιρετικά μεγάλο πρόβλημα είναι η βία που δεν φαίνεται και είναι ύπουλη. Εμφανίζεται σαν \"βοήθεια\", σαν \"συμπαράσταση\", σαν διάφορες συγκαλυμένες μορφές. Σε αυτή την περίπτωση ο δεχόμενος τη βία θα πρέπει πρώτα να καταλάβει την ύπαρξή της. Κάποιες φορές αυτό είναι το δυσκολότερο βήμα.
Ελπίζω να μην τα είπα πολύ μπερδεμένα.

Gothly
30-04-2010, 04:58

soft
30-04-2010, 05:52
Originally posted by marian_m

Originally posted by soft

Originally posted by chr1986
Τους κατηγορώ γιατί δε χώρισαν νωρίτερα και αναγκάστηκα να δω και να ζήσω αυτά τα βίαια σκηνικά...:( Tους κατηγορω γιατι δεν χωρισαν ποτε,και επρεπε ολοι εμεις να περασουμε,τα \"ολα\" αυτα

Τελικά, πόση υποκρισία και εγωισμό κρύβει συχνά η φράση \"για το καλό των παιδιών\". Δυστυχως πολυ μεγαλη για να αισθανονται αυτοι καλυτερα ,
Χωρις να βλεπουν χωρις ν ακουν ,παρωπιδες φορεμενες,για το κοινωνικο profile
Tην τελεια οικογενεια,ρολος που μαλλον θελει τρομερες δεξιοτητες μπροστα στους αλλους
Αλλα καμια οταν κλεινει μια πορτα, και πισω απο κει ειμαι εγω και τ αδερφια μου,απλα δεν χρειαζεται τιποτα αλλο παρα ο μονο ο απολυτος τρομος .
Και ολοι οι αλλοι ενταξει μωρε ,δεν τρεχει και τιποτα!!!
Που να πας ?τι να πεις ?σε ποιον ?και να σε νιωσει?γ ολα αυτα που εβλεπες και αντεχες σαν παιδι,και τα κραταγες και τα εθαβες
Εθαβες,το καυτο σιδερο πανω στο κορμι της μανας ,και αντεχες τα βασανιστηρια της μανας πανω στα δικα μας
Καμια φορα γελαω μονη μου,οταν τα σκεφτομαι ολα αυτα
Και λεω οκ ,καλα την βγαζω με λιγα φαρμακακια

RainAndWind
30-04-2010, 12:00
Το γνωστό\"ο ελέφαντας μέσα στο σαλόνι μας\",που όμως τα παιδιά διδάσκονται να κάνουν πως δε βλέπουν,για να διατηρηθεί η συνοχή της οικογένειας.Το ίδιο και στη δική μου περίπτωση soft και νομίζω σε πολλών άλλων.Το\"μυστικό\"της βίας,που είναι ουσιαστικά η συγκολλητική ουσία που κρατάει όλα τα μέλη σε τέτοιες οικογένειες δεμένες με άρρωστους τρόπους.
Η μαμά δε σε χτύπησε γιατί δε σε αγαπά,αλλά γιατί δεν είναι καλά σήμερα.
Ο μπαμπάς δε σε έβρισε γιατί δε νοιάζεται για σένα,αλλά γιατί έχει προβλήματα στη δουλειά.
Αν μιλήσεις,θα χωρίσω με τον μπαμπά.
Αν κλάψεις,η μαμά θα τα βάλει μαζί μου.

Ένα σωρό μαλακίες για να καλύψουν την αλήθεια που ήταν και είναι πως ο κοινός εχθρός ήταν μέσα στο σπίτι,αλλά η προσποίηση \"έπρεπε\"να γίνει μέρος του παιχνιδιού.Με τον τρόπο αυτό το παιδί δε γνωρίζει ποια είναι η αλήθεια,αυτή που ζει ή αυτή που προσποιείται πως ζει,αφού διαρκώς ψεύδεται γιατί φοβάται και γιατί απειλείται ουσιαστικά.Ξέρουν καλά να δουλεύουν το εργαλείο των ενοχών οι κακοποιητές πάντα...

Το Μεγάλο Μυστικό,που αναφέρει και η S.Forward,που σε κάθε οικογένεια μπορεί να είναι διαφορετικό,αλλά οι επιπτώσεις του ελέγχου παραμένουν ίδιες.

Και ο John έχει πολύ δίκιο στο ποστ του,οι καλυμμένες μορφές βίας είναι δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν.Κανένας δε σου λέει ξεκάθαρα \"δε θέλω να είσαι ελεύθερος\".Αυτό που θα σου περάσουν με τα άγραφα μηνύματα είναι πως δεν είσαι συναισθηματικά ανεξάρτητος από αυτούς.Πως είσαι εξαρτημένος από τις διαθέσεις,τη θέληση και την κυριαρχία τους πάνω σου.Και αυτό θα το επιδιώξουν με τρόπους που δεν είναι διαφανείς,γιατί κακά τα ψέματα,τη μπουνιά την εισπράττεις ως κακοποίηση,ενώ τους πιο θολούς τρόπους χειραγώγησης είναι δυσκολότερο να τους δεις και να τους αξιολογήσεις.

Ξεφύγαμε όμως λιγάκι(που δεν είναι και κακό,μια χαρά χρήσιμα είναι όσα λέμε).

Ο άνθρωπος που κακοποιείται είναι συνήθως ο συνεξαρτώμενος.Που κάποιες φορές και ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται το ρόλο που παίζει στο θέατρο του παραλόγου.Δεν είναι λίγοι οι σύντροφοι,που καθώς έμαθαν να κινούνται σε συγκεκριμένα πλαίσια και γι αυτό ακριβώς το άγνωστο τους φαίνεται πάντα τρομερότερο και από τη δεινότερη πραγματικότητα,μένουν στην κακοποιητική σχέση,γιατί τουλάχιστον αυτή την ξέρουν.
Ο κακοποιητής σε εμποτίζει με ανασφάλεια,σου αφαιρεί την πίστη στην αυτοαξία σου,σου σπάει τα ηθικά καλάμια,ώστε να αισθάνεσαι πως δίχως αυτόν,τον ισχυρό,εσύ δεν έχεις αξία,η οντότητά σου δεν θα επιζήσει μακριά του.

Μήπως ο κακοποιητής μπορεί να επιζήσει σε μία υγιή σχέση;Όχι.Δε θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του στη σχέση με ένα άτομο αυτεξούσιο.Να σκεφτόμαστε και τη δική του επιτακτική ανάγκη να διατηρεί την εικόνα του δυνατού,του εξουσιαστή,που ωστόσο κρύβει μέσα της άπειρο φόβο,ανασφάλεια,τρόμο μοναξιάς και σκοτάδι συναισθηματικό.Να γιατί όταν ένας ενήλικας φεύγει συναισθηματικά ή φυσικά από τον κύκλο της κακοποίησης,ορίζοντας ένα νέο χώρο για την προσωπικότητά του,τότε ακριβώς είναι που κινδυνεύει περισσότερο.Γιατί η εικόνα που έχει χτίσει ο κακοποιητής για τον εαυτό του τρώει μία φριχτή ήττα και θα θελήσει να πάρει το αίμα του πίσω για την ακύρωση,θέλοντας να \"επιστρέψει\"στη δική του παραμύθα,της φανταστικής δύναμης και του απαράμιλλου τερατώδους κυρίαρχου.

Στα αντίποινα λοιπόν,που πάντα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν,το θύμα επιλέγει ή να επιστρέψει στη γνωστή ισορροπία τρόμου,που σε αρκετές περιπτώσεις αυτό γίνεται,ή αν έχει καταφέρει να φτιάξει δρόμους ασφαλείς μακριά από το θύτη(αφού έχει μπουχτίσει πια τόσο που να ριψοκινδυνεύει και τη ζωή του ακόμη για να απελευθερωθεί,)φεύγει και με κίνδυνο της ακεραιότητάς του.

Μέση οδός δεν υπάρχει συνήθως.Ή πας με τα νερά του κακοποιητή για να επιζήσεις ή θα κινδυνέψεις αλλά θα ξεκόψεις.Γι αυτό μιλάμε για απαραίτητο δίκτυο υποστήριξης,γιατί οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι και η βοήθεια πρέπει να είναι τέτοια που το θύμα πρέπει να αισθανθεί πως το δίκτυο υποστήριξης είναι ικανό να το\"σώσει\"εκείνη την πρώτη περίοδο,να το προστατέψει και αγκαλιάσει,να ασχοληθεί με τις πληγές του αλλά και να του παρέχει δικλείδες ασφάλειας.

chr1986
30-04-2010, 12:29
Πάντως πολύ καλό θέμα Gothly, είδαμε όλοι διαφορετικές πτυχές του ζητήματος.

Gothly
01-05-2010, 02:34

RainAndWind
01-05-2010, 10:31
Αν λοιπόν το θύμα μιας τέτοιας σχέσης έχει κατανοήσει πως για κάποιους λόγους που καθορίζονταν από τη δική του ψυχολογία ακολουθούσε ένα τέτοιο μοτίβο στις σχέσεις του,κυνήγαγε δηλαδή σχέσεις με κακοποιητές,θα πρέπει μετά να περάσει στο να δουλέψει τα γιατί,να αναγνωρίσει τις αιτίες και να τροποποιήσει.Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να στραφεί σε έναν ψυχολόγο για να μπορέσει να το κάνει με καθοδήγηση από κάποιον ειδικό.

Έτσι,οι κεραίες του που ήδη το οδήγησαν στο να αναρωτηθεί το γιατί μπαίνει συνεχώς σε τέτοιου είδους σχέσεις θα το οδηγήσουν και στην εγρήγορση και στην κατανόηση των τρόπων που οι κακοποιητές χρησιμοποιούν,ώστε να έχει σωστή,αντικειμενική αντίληψη της πραγματικότητας.
Να αποκτήσει άμυνες,τσαμπουκά,γνώση και ισχυρή θέληση ώστε να μην μπορεί ο κάθε τυχαίος να πατάει στην καμπούρα του.Να μάθει να βάζει τις δικές του ιεραρχίες και προτεραιότητες,όχι να συμβιβάζεται με τις τακτικές του καθενός που βάζουν σε κίνδυνο την ακεραιότητά του(ψυχική ή/και σωματική).

Δεν είναι δύσκολο Gothly,αρκεί να μάθει να αγαπά τον εαυτό του με άλλο τρόπο.Να τον θεωρεί τόσο σημαντικό,ώστε να μην τον θέτει σε κίνδυνο για το χατήρι άλλων.;)
Το πρώτο βήμα είναι πάντα η αναγνώριση πως ο άλλος που είσαι μαζί του σε οποιαδήποτε σχέση σε κακοποιεί.Το δεύτερο είναι πάντα να μάθεις να μην το δέχεσαι αδιαμαρτύρητα,ούτε να προσπαθήσεις να σώσεις τον κακοποιητή.Να πάει να σωθεί μόνος του.Εσύ,εγώ και ο καθείς μας έχουμε ως προτεραιότητα τον εαυτό μας.Αυτός είναι ο ρόλος του ενήλικα,να αποφασίζει ο ίδιος,όχι οι άλλοι για το πώς θα είναι η ζωή του.

John11
02-05-2010, 00:53
Originally posted by Gothly
καταληγω στο συμπερασμα οτι το ατομο που δεχεται τη βια την επιδιωκει κατα καποιο τροπο ή την ελκει ..
πιστευοντας οτι αυτο του αξιζει.
Ας υποθέσουμε ότι έτσι είναι. Τότε πάλι βία δεν έχει κάνει αυτή τη διαστρέβλωση;
Παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι στην ελεύθερη φύση του ανθρώπου δεν είναι να τρώει καλάμια. Αν τρώει, τότε δεν θα καταλάβεις ότι υπάρχει μια διαστρέβλωση; Πώς μπορεί να πρoέρχεται αυτή;
Έτσι από όποια άποψη κι αν το δεις βία θα ανακαλύψεις.
Η βία έχει εξαιρετικά πολλές μορφές, εξαιρετικά έξυπνο καμουφλάρισμα τις περισσότερες φορές.
Αν σκεφτείς ένα σκύλο που είναι άγριος. Είναι έτσι γιατί έτσι τον έμαθαν (με όποιο τρόπο); Είναι έτσι γιατί οι συνθήκες τον έκαναν να είναι άγριος; Είναι η (στη) φύση του;

soft
02-05-2010, 01:48
Originally posted by John11

Originally posted by Gothly
καταληγω στο συμπερασμα οτι το ατομο που δεχεται τη βια την επιδιωκει κατα καποιο τροπο ή την ελκει ..
πιστευοντας οτι αυτο του αξιζει.
Ας υποθέσουμε ότι έτσι είναι. Τότε πάλι βία δεν έχει κάνει αυτή τη διαστρέβλωση;
Παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι στην ελεύθερη φύση του ανθρώπου δεν είναι να τρώει καλάμια. Αν τρώει, τότε δεν θα καταλάβεις ότι υπάρχει μια διαστρέβλωση; Πώς μπορεί να πρέρχεται αυτή;
καλαμια, η καλαμιες και κλωτσιες??
Ξερεις μαλλον θα πειναει πολυ για να τρωει καλαμια.
Και γενικα ειμαστε και φυτοφαγα,δεν θα μου εκανε εντυπωση.Πολλες φυλες ιθαγενων τρεφονται αποκλειστικα με καλαμια
Η δεν καταλαβαινω εγω κατι εδω???
Αν θελεις αλλο παραδειγμα θα με επειθε καλυτερα, για να καταλαβω :)

John11
02-05-2010, 02:53
Originally posted by soft
καλαμια, η καλαμιες και κλωτσιες??
Η δεν καταλαβαινω εγω κατι εδω???
Τώρα στα καλάμια και στις ...κλωτσιές έμπλεξες εσύ; Το νόημα αν θες το καταλαβαίνεις.

Ξερεις μαλλον θα πειναει πολυ για να τρωει καλαμια.Kαι αυτό παίζει. Κατάλαβες λοιπόν τι λέω.

soft
02-05-2010, 03:21
Καμια εμπαθεια ,και καμια προκαταληψη ,απο μενα

Απορια.Τοσο περιεργο σου φαινεται ,να μην καταλαβαινει καποιος τα παραδειγματα που φερνεις,για να εξηγησεις στον Gothly .ΑΥΤΟ


Originally posted by Gothly

\"καταληγω στο συμπερασμα οτι το ατομο που δεχεται τη βια την επιδιωκει κατα καποιο τροπο ή την ελκει ..
πιστευοντας οτι αυτο του αξιζει.\"




Και θα σε παρακαλεσω ,να μην σβηνεις τις απαντησεις σου τις αρχικες,και να μην τς τροποποιεις
Ευχαριστω

Gothly
02-05-2010, 03:37

John11
02-05-2010, 03:46
Originally posted by soft
Καμια εμπαθεια ,και καμια προκαταληψη ,απο μενα

Και θα σε παρακαλεσω ,να μην σβηνεις τις απαντησεις σου τις αρχικες,και να μην τς τροποποιεις
Πράγματι έγραφα ότι μου φαίνεται ότι έχεις εμπάθεια, μετά το άλλαξα σε προκατάληψη και μετά το έσβησα θεωρώντας ότι δεν πρέπει να το πω. Αλλά έκανα τις αλλαγές γρήγορα μέσα σε 5 λεπτά πιστεύοντας ότι δεν θα προλάβει κανείς να το διαβάσει. Αλλά εσύ πρόλαβες και τις δύο αλλαγές!!

Λέω λοιπόν το εξής. Αν κάποιος μάθει να κάνει κάτι \"λάθος\" τότε αυτό σημαίνει ότι έχει εισπράξει βία με αποτέλεσμα να έχει μάθει να κάνει κάτι λάθος. Ένας άνθρωπος ελεύθερος και χωρίς να έχει υποστεί βία, διαλέγει το σωστό, δεν κάνει λάθη. Εντάξει λάθη κάνει, εννοώ δεν κάνει πολλά και μεγάλα λάθη. Έτσι αν υποθέσουμε ότι κάποιος έλκει τη βία γιατί αυτό του αξίζει, σημαίνει ότι αφού επιλέγει ηθελημένα αυτή τη λάθος κίνηση, σίγουρα έχει υποστεί βία.
Τώρα η βία μπορεί να έχει μέγεθος όλης της κλίμακας από 0 ως 100. Βία όλοι έχουν ζήσει, δεν υπάρχει άνθρωπος να υποστηρίξει το αντίθετο. Το θέμα είναι σε ποιό βαθμό και κυρίως αν βλέπει τη βία, γιατί σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνεται.

soft
02-05-2010, 04:21
Originally posted by John11
[quote]Originally posted by soft
Καμια εμπαθεια ,και καμια προκαταληψη ,απο μενα

Και θα σε παρακαλεσω ,να μην σβηνεις τις απαντησεις σου τις αρχικες,και να μην τς τροποποιεις
Πράγματι έγραφα ότι μου φαίνεται ότι έχεις εμπάθεια, μετά το άλλαξα σε προκατάληψη και μετά το έσβησα θεωρώντας ότι δεν πρέπει να το πω. Αλλά έκανα τις αλλαγές γρήγορα μέσα σε 5 λεπτά πιστεύοντας ότι δεν θα προλάβει κανείς να το διαβάσει. Αλλά εσύ πρόλαβες και τις δύο αλλαγές!!


____μμμ βλεπεις ειμαι λιγο γρηγορη,λογο αυπνιων ;)



Λέω λοιπόν το εξής. Αν κάποιος μάθει να κάνει κάτι \"λάθος\" τότε αυτό σημαίνει ότι έχει εισπράξει βία με αποτέλεσμα να έχει μάθει να κάνει κάτι λάθος. Ένας άνθρωπος ελεύθερος και χωρίς να έχει υποστεί βία, διαλέγει το σωστό, δεν κάνει λάθη. Εντάξει λάθη κάνει, εννοώ δεν κάνει πολλά και μεγάλα λάθη. Έτσι αν υποθέσουμε ότι κάποιος έλκει τη βία γιατί αυτό του αξίζει, σημαίνει ότι αφού επιλέγει ηθελημένα αυτή τη λάθος κίνηση, σίγουρα έχει υποστεί βία.


___Σε αυτο θα διαφωνω,δεν ειναι ¨\"λαθος\" και δεν σημαινει απαραιτητα ,οτι οποιος εχει αυτες τις ανοχες εχει εισπραξει η υποστει βια
Δεν μπορουμε νατα βαλουμε ολα σε καλουπια
Το τι δεχεται και τι οχι ο αλλος εχε να κανει με πολλους παραγοντες
Ξερεις μπορει να μην εχει υποστει καμια βια
Αλλα να το εχει διαστρεβλωσει μεσα στο δικο του μυαλο{το εχεις σκεφτει ποτε ετσι}




Τώρα η βία μπορεί να έχει μέγεθος όλης της κλίμακας από 0 ως 100. Βία όλοι έχουν ζήσει, δεν υπάρχει άνθρωπος να υποστηρίξει το αντίθετο. Το θέμα είναι σε ποιό βαθμό και κυρίως αν βλέπει τη βία, γιατί σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνεται.

___Σ αυτο συμφωνω
Αλλα τον ελεφαντα μεσα στο σαλονι τον βλεπουν ολοι,γιατι ειναι και μεγαλος ,και πρεπει να σου εχει κανει κανεις λοβοτομη για να μην τον βλεπεις.

___Και να σου πω και κατι ακομα,το τι πιστευω εγω
Οτι η ψυχη και οι συμπεριφορες του ανθρωπου δεν ειναι μαθηματικα με κανονες εξισωσεις και ταυτοτητες
Πολλες φορες υπαρχουν παραμετροι που ουτε κατα διανοια εχουν αναλυθει ακομα

John11
02-05-2010, 04:32
H βία μπορεί να έχει πολλές μορφές. Δεν είναι μόνο η σωματική. Βία είναι και η προπαγάνδα. Δηλαδή να πιστεύει κάποιος ότι άλλο είναι το σωστό από αυτό που είναι. Π.χ. Soft ανέφερες ότι στην οικογένειά σου επικρατούσε η άποψη ότι είναι η τέλεια οικογένεια. Αν αυτό μεταφέρθηκε τότε σε εσένα σαν αλήθεια, θα υπήρχε ένα διάστημα που θα πίστευες ότι η οικογένειά σου ήταν καλή. Έτσι η προπαγάνδα σε κάνει να πιστεύεις κάτι ότι είναι σωστό ενώ δεν είναι. Και έτσι πώς θα αντιδράσεις;
Βία είναι και η άγνοια. Βία είναι και η αδιαφορία. Η αδιαφορία των άλλων όπως κατάλαβα. Σίγουρα έχεις δει τη βία της αδιαφορίας.
Βία είναι και η προκατάληψη. Και να συμβαίνει κάτι και εγώ να νομίζω ότι συμβαίνει κάτι άλλο. Π.χ. να λες σε κάποιον ότι δεν αισθάνεσαι καλά στην οικογένεια και ο άλλος, βλέποντας την επιφάνεια που είναι το profile, να θεωρεί ότι κάνεις λάθος (προκατάληψη). Πώς γίνεται ο άνθρωπος που έχει προκατάληψη να καταλάβει ότι έχεις δίκιο; Και αυτό δεν το έχεις δει;
Βία είναι και το να μεταδίδονται λάθος σκέψεις, π.χ. ενοχές.
Η βία έχει λοιπόν αρκετές μορφές.
Η σωματική βία είναι κατανοητή. Η ψυχολογική βία δεν είναι εύκολα κατανοητή. Θέλει περισσότερο κόπο για να τη δει κανείς. Θυμάμαι μια είδηση αρκετά χρόνια πριν. Ένα κοριτσάκι το σκότωσε ο πατέρας του. Γείτονες ανέφεραν αργότερα, ότι το κοριτσάκι τους έλεγε ότι φοβόταν ότι θα της κάνει κακό ο πατέρας της, αλλά δεν την πίστεψαν. Ζητούσε βοήθεια, αλλά δεν την πίστεψαν.
Βία είναι το να κοροϊδέψω (περιγελάσω) έναν άνθρωπο.

Τώρα αν κάποιος έχει ζήσει σε βία, είναι σίγουρο ότι θα κάνει πιο συχνά λάθος επιλογές. Π.χ. έχω ζήσει τη βία της προκατάληψης να θεωρώ ότι οι έγχρωμοι είναι κάτι χειρότερο από εμάς τους λευκούς. Είναι λογικό να έχω επηρεαστεί και να έχω λάθος αντιλήψεις για τους έγχρωμους. Έτσι και η συμπεριφορά μου θα περικλείει πάλι βία.
Αν πιστεύω ότι πρέπει να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο όταν \"τάδε\", τότε κάπου ίσως το έμαθα αυτό.
Ας πάμε και σε αυτό που είπε o/η Gothly: \"οτι το ατομο που δεχεται τη βια την επιδιωκει κατα καποιο τροπο ή την ελκει ..
πιστευοντας οτι αυτο του αξιζει\". Aν έχω μάθει ότι μου αξίζει κάτι λάθος, κάπου το έμαθα αυτό. Κάποιος μου έμαθε ότι το λάθος μου αξίζει γιατί <ακολουθεί ο λόγος γιατί μου αξίζει>. Το ότι μου έμαθαν αυτό, σημαίνει βία. Αν μάθω έναν άνθρωπο ότι πρέπει να περπατά κάθε μέρα 20 χιλιόμετρα γιατί αυτό του αξίζει (με την κακή έννοια), τότε άσκησα βία σε αυτόν τον άνθρωπο. Συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχει σημασία, βία είναι και στις δύο περιπτώσεις.
Αν μάθω κάποιον άνρθωπο ότι πρέπει να είναι σπουδαίος ή/και πλούσιος ή/και να έχει εξουσία, γιατί έτσι πρέπει ή για άλλους λόγους, πάλι αυτό είναι βία.
Δυστυχώς ζούμε ακόμα και το κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας στη βία, αλλά συνήθως δεν το καταλαβαίνουμε. Γιατί έχουμε μάθει πάρα πολλά πράγματα με τη λάθος άποψη. Και ζούμε με αυτά.

Gothly
02-05-2010, 04:46

John11
02-05-2010, 05:10
Originally posted by Gothly
Εγω προσωπικά αμα κάτσω να σκεφτώ δε μπορω να βγάλω ακρη για το αν υπηρχε βια στη ζωη μου.
αλλά μπορεί να είναι κ αυτό που είπες οτι αν μαθαίνεις σε κατι κ συνηθιζεις σε αυτό ίσως το θεωρείς κ λογικό.. Πριν αρκετό καιρό ήμουνα πολύ μπερδεμένος σε παρόμοιο θέμα. Μια μέρα που σκεφτόμουν πολύ, και ήμουν συναισθηματικά φορτισμένος, έτυχε να διαβάσω ένα ένα βιβλίο. Τυχαία έπεσα σε αυτό που έπρεπε. Και όταν ανακάλυψα ότι έστω ένας άλλος άνθρωπος στον κόσμο πίστευε αυτά που πίστευα, είπα μέσα μου \"να έχεις δίκιο, συνέχισε\". Τόσο έντονη ήταν η \"πίεση\" του τι πρέπει που δεν μπορούσα να καταλάβω.
Δεν είναι ανάγκη να βγάλεις μια συνολική άποψη αν υπήρχε βία ή όχι. Δες τα ένα-ένα, αυτό είναι αυτό δεν είναι. Όποτε χρειάζεται να σκεφτείς κάνε το. Και μην ακούσεςι το άλλο παραμύθι: \"δεν είναι καλό να σκέφτεσαι\" ή \"δεν σου κάνει καλό να σκέφτεσαι\" ή \"όποιος σκέφτεται δεν είναι ευτυχισμένος\", κλπ.
Αφού έγραψα ότι έγραψα, μια μικρή παρατήρηση με έκανε να καταλάβω ότι έχουμε ξαναμιλήσει εδώ. Καλώς-ξαναήρθες!

soft
02-05-2010, 05:36
[quote]Originally posted by John11
H βία μπορεί να έχει πολλές μορφές. Δεν είναι μόνο η σωματική. Βία είναι και η προπαγάνδα. Δηλαδή να πιστεύει κάποιος ότι άλλο είναι το σωστό από αυτό που είναι. Π.χ. Soft ανέφερες ότι στην οικογένειά σου επικρατούσε η άποψη ότι είναι η τέλεια οικογένεια. Αν αυτό μεταφέρθηκε τότε σε εσένα σαν αλήθεια, θα υπήρχε ένα διάστημα που θα πίστευες ότι η οικογένειά σου ήταν καλή. Έτσι η προπαγάνδα σε κάνει να πιστεύεις κάτι ότι είναι σωστό ενώ δεν είναι. Και έτσι πώς θα αντιδράσεις;

------- η τελεια οικογενεια για τους γυρω ,ποτε δεν πιστεψα,οτι ηταν καλη και η τελεια,γιατι ειχα ματια αυτια και διαισθηση
και σου ειπα γιατι
Ελβεπα παντα τους ελεφαντες,και δεν μπορουσε κανεις να με πεισει οτι δεν υπαρχουν,αυτο ειναι κατανοητο??
Γιατι με αυτο το σκεπτικο και γω θα επρεπε να εχω ιδιες συμπεριφορες και ανοχες και να αποζητω τη βια σε ολο το μεγαλειο της
Αλλα αντιθετα εσπασα το πασσαλο στο ποδι του ελεφαντα ,και αφου το εκανα εγω,σιγουρα θα το εχουν κανει κ αλλοι




Βία είναι και η άγνοια. Βία είναι και η αδιαφορία. Η αδιαφορία των άλλων όπως κατάλαβα. Σίγουρα έχεις δει τη βία της αδιαφορίας.
Βία είναι και η προκατάληψη. Και να συμβαίνει κάτι και εγώ να νομίζω ότι συμβαίνει κάτι άλλο. Π.χ. να λες σε κάποιον ότι δεν αισθάνεσαι καλά στην οικογένεια και ο άλλος, βλέποντας την επιφάνεια που είναι το profile, να θεωρεί ότι κάνεις λάθος (προκατάληψη). Πώς γίνεται ο άνθρωπος που έχει προκατάληψη να καταλάβει ότι έχεις δίκιο; Και αυτό δεν το έχεις δει;
Βία είναι και το να μεταδίδονται λάθος σκέψεις, π.χ. ενοχές.
Η βία έχει λοιπόν αρκετές μορφές.
Η σωματική βία είναι κατανοητή. Η ψυχολογική βία δεν είναι εύκολα κατανοητή. Θέλει περισσότερο κόπο για να τη δει κανείς. Θυμάμαι μια είδηση αρκετά χρόνια πριν. Ένα κοριτσάκι το σκότωσε ο πατέρας του. Γείτονες ανέφεραν αργότερα, ότι το κοριτσάκι τους έλεγε ότι φοβόταν ότι θα της κάνει κακό ο πατέρας της, αλλά δεν την πίστεψαν. Ζητούσε βοήθεια, αλλά δεν την πίστεψαν.
Βία είναι το να κοροϊδέψω (περιγελάσω) έναν άνθρωπο.

--------Εδω δεν διαφωνω πουθενα εκτος απο την προκαταληψη που την μεταφραζω σε {τι με νοιαζει εμενα } αδιαφορια η λεξη που θα εβαζα

Τώρα αν κάποιος έχει ζήσει σε βία, είναι σίγουρο ότι θα κάνει πιο συχνά λάθος επιλογές. Π.χ. έχω ζήσει τη βία της προκατάληψης να θεωρώ ότι οι έγχρωμοι είναι κάτι χειρότερο από εμάς τους λευκούς. Είναι λογικό να έχω επηρεαστεί και να έχω λάθος αντιλήψεις για τους έγχρωμους. Έτσι και η συμπεριφορά μου θα περικλείει πάλι βία.
Αν πιστεύω ότι πρέπει να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο όταν \"τάδε\", τότε κάπου ίσως το έμαθα αυτό.
Ας πάμε και σε αυτό που είπε o/η Gothly: \"οτι το ατομο που δεχεται τη βια την επιδιωκει κατα καποιο τροπο ή την ελκει ..
πιστευοντας οτι αυτο του αξιζει\". Aν έχω μάθει ότι μου αξίζει κάτι λάθος, κάπου το έμαθα αυτό. Κάποιος μου έμαθε ότι το λάθος μου αξίζει γιατί <ακολουθεί ο λόγος γιατί μου αξίζει>. Το ότι μου έμαθαν αυτό, σημαίνει βία. Αν μάθω έναν άνθρωπο ότι πρέπει να περπατά κάθε μέρα 20 χιλιόμετρα γιατί αυτό του αξίζει (με την κακή έννοια), τότε άσκησα βία σε αυτόν τον άνθρωπο. Συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχει σημασία, βία είναι και στις δύο περιπτώσεις.

----- αυτο που προσπαθω να πω ειναι ,οτι ο λογος δεν ειναι παντα γιατι μου <αξιζει > σε πολλα ποστ παραπανω αναφερθηκαν παρα πολλοι λογοι,και δεν πιστευω οτι εχει να κανει παντα με κακοποιητηκες συμπεριφορες που δεχτηκες η εζησες στη παιδικη σου ηλικια
Να σου φερω και γω ενα παραδειγμα λοιπον
2 παιδακια στο ιδιο σπιτι και με την ιδια \"ανατροφη\" απο τους γονεις χωρις κανενα κακοποιητικο περιβαλλον γυρω τους,εχουν διαφορετικες συμπεριφορες,και αναφερομαι,στην αποδοχη της βιας απο το νηπιαγωγειο για το ενα .
Γ αυτο ειπα οτι πολλες φορες εχουν να κανουν και αλλα .


Αν μάθω κάποιον άνρθωπο ότι πρέπει να είναι σπουδαίος ή/και πλούσιος ή/και να έχει εξουσία, γιατί έτσι πρέπει ή για άλλους λόγους, πάλι αυτό είναι βία.
Δυστυχώς ζούμε ακόμα και το κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας στη βία, αλλά συνήθως δεν το καταλαβαίνουμε. Γιατί έχουμε μάθει πάρα πολλά πράγματα με τη λάθος άποψη. Και ζούμε με αυτά.

Αντε παλι το λαθος
Δεν υπαρχει λαθος σωστο,εσυ μπορει να εισαι δυστυχισμενος σκεπτομενος αυτα {δεν το λεω για σενα }και να μην σ αφηνει ν ανασανεις ,εγω τα σκεπτομαοι αλλα προσπαθω οσο μπορω να μην με πνιγουν τοσο,και να κανω πραγματα για τη βια και την αδικια
Ισως σου ακουγεται εγωιστικο αλλα ετσι δουλευει,για μενα αλλιω θα επρεπε να παιρνω για καθε αδικια,και βια, και απο ενα χαπακι

καλημερα

Gothly
02-05-2010, 05:48

γιώτα2
02-05-2010, 15:31
εγώ συμφωνώ με τα περισσότερα που αναφέρει ο John11....μου θυμίζουν πολλά απο την δική μου ζωή.
Ο ρόλος του γονέα παίζει σημαντοκότατο ρόλο για την επιλογή συντρόφου και δυστυχώς τις περισσότερες φορές αυτό που προσπαθείς να αποφύγεις αυτό επιλέγεις........

John11
02-05-2010, 18:15
Originally posted by Gothly
θεωρουν πολοι ανθρωποι αχαριστια να γυρισουμε να έχουμε κ παραπονα απο τη στιγμη που έχουμε σπίτι κ όλα τα καλα..
Kαι εδώ έχει ξεκινήσει η βία. Αν θέλω νερό και κάποιος μου δίνει φαγητό δεν με καλύπτει. Έστω κι αν το φαγητό είναι συνήθως ακριβότερο από το νερό.


κ τι ρολο παιζει ο ρολος του γονεα για ενα ατομο που καταληγει σε σχεσεις κακοποιητικες για αυτο? παιζει καποιο ρολο στην επιλογη συντρόφων.. κ στο πως βλέπει τη σχεση του, τον συντροφο του? Aν έχεις λύσει 6 από τα 10 προβλήμτατα είναι ευκολότερο να ασχοληθείς με το 7ο. Αν όμως είναι άλυτα και τα 10 προβλήματα τότε είναι δύσκολο να τα λύσεις. Έτσι κάθε κακή κατάσταση (που σημαίνει ένα άλυτο πρόβλημα) δυσχεραίνει τη λύση του επόμενου. Είναι ένα απλοϊκό παράδειγμα που όμως δείχνει πώς επηρεάζει.
Το σημαντικότερο πράγμα είναι η κατανόηση. Το να έχουμε ανθρώπους που να έχουν κατανόηση. Αλλά δεν γίνεται να βρούμε ανθρώπους που θα έχουν κατανόηση αν δεν έχουμε εμείς, γίνεται; Έτσι θα πρέπει να ξεκινήσουμε εμείς να έχουμε κατανόηση.

Gothly
02-05-2010, 20:16