PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Μανα



Σελίδες : [1] 2

melene
25-02-2010, 01:59
απο παιδι με θυμαμαι καθε φορα που αρρωσταινα να χαιρομαι.
καθε φορα που κατι κακο εμφανιζοταν και ειχε σχεση με την υγεια μου να με κανει πανευτυχη.ηθελα να τραβηξω την προσοχη,ετσι ανακαλυψα,τον λογο,δεν τον ηξερα.Καθε φορα καθε συνεδρια με τον θεραπευτη μου ειχε σαν επιλογο την αναγκη μου να τραβαω την προσοχη καθως και τον φοβο της απορριψης.

στα 19 μου μετα απο διαφορες αρρωστιες,μεχρι και ελκη στον οισοφαγο ειχα απο παλλινδρομηση,παθαινω την πρωτη κριση πανικου μου.χμμμ εφταιγαν οι καφεδες,το αδειο μου στομαχι,η ελλειψη υπνου αλλα σιγουρα οχι η οικογενεια μου,η μανα μου.

συνειδητοποιω σχεδον 2 χρονια μετα την πρωτη κριση πανικου για ποιο λογο ειχα αυτο το ξεσπασμα.δεν ειναι τιποτα παραπανω
απο μια ακομη απελπισμενη προσπαθεια του εαυτου μου να ζητησω την προσοχη.απο ποιον?απο τη μανα μου.

απο παιδι, μανα και πατερας για εμενα ηταν ο πατερας μου τον οποιο δυστυχως και εχασα πριν αρκετα χρονια.ποτε δεν πηρα την προσοχη,ισως αγαπη που ηθελα απο αυτην,την μητερα μου.
και επιστρεφω παλι στο σημερα με μια μανα η οποια συνεχεια με κατηγορει που επισκεφτομαι ψυχιατρους και ψυχολογους,με μια μητερα που με κατηγορει λεγοντας μου πως στερω απο την οικογενεια,με μια μητερα η οποια συνεχως με μειωνει και μου λεει πως την ζηλευω.μια μητερα με την οποια οι σχεσεις μας ειναι καθαρα οικονομικες.

τι διατηρει το προβλημα μου?το οτι δεν το αποδεχεται και ετσι δεν αποδεχεται εμενα την ιδια...με απορριπτει με καθε της κουβεντα, με καθε της κινηση.με ακυρωνει.

μα ειναι η μανα μου..η γυναικα που οταν θα γελασει θα γελασω και εγω,οταν θα κλαψει θα υποφερω..

μα ειναι η μανα..και για την μανα δεν μιλαμε ετσι,σωστα?η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα που θα θυσιαζζοταν,ετσι δεν λενε?ειναι ετσι?

ντρεπομαι που τα λεω ολα αυτα μα δεν αντεχω.ξερω θα το μετανιωσβ και καποια στιγμη θα το σβησω γιατι δεν κανει να μιλαω ετσι για την μαμα,τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της.

στο μυαλο μου εχουν τεκμηριωθει παρα πολλα με απο αυτη μου την ανακαλυψη,νιωθω πιο δυνατη απο ποτε.ομως τι κανω?μενω?που?εκει?μαζι της?ειμαι αχαριστη?μα δεν εχω στερηθει τιποτα τοσα χρονια...

γιώτα2
25-02-2010, 02:03
Την προσοχή που εσύ θα ήθελες ίσως;

melene
25-02-2010, 02:06
ειναι ικανο ομως κατι τετοιο να με κανει να αγνοω ολα τα αλλα που εχει κανει για εμενα?με μεγαλωσε..ειμαι τοσο μπερδεμενη..

Θεοφανία
25-02-2010, 02:14
Originally posted by melene
απο παιδι με θυμαμαι καθε φορα που αρρωσταινα να χαιρομαι.
καθε φορα που κατι κακο εμφανιζοταν και ειχε σχεση με την υγεια μου να με κανει πανευτυχη.ηθελα να τραβηξω την προσοχη,ετσι ανακαλυψα,τον λογο,δεν τον ηξερα.Καθε φορα καθε συνεδρια με τον θεραπευτη μου ειχε σαν επιλογο την αναγκη μου να τραβαω την προσοχη καθως και τον φοβο της απορριψης.

στα 19 μου μετα απο διαφορες αρρωστιες,μεχρι και ελκη στον οισοφαγο ειχα απο παλλινδρομηση,παθαινω την πρωτη κριση πανικου μου.χμμμ εφταιγαν οι καφεδες,το αδειο μου στομαχι,η ελλειψη υπνου αλλα σιγουρα οχι η οικογενεια μου,η μανα μου.

συνειδητοποιω σχεδον 2 χρονια μετα την πρωτη κριση πανικου για ποιο λογο ειχα αυτο το ξεσπασμα.δεν ειναι τιποτα παραπανω
απο μια ακομη απελπισμενη προσπαθεια του εαυτου μου να ζητησω την προσοχη.απο ποιον?απο τη μανα μου.

απο παιδι, μανα και πατερας για εμενα ηταν ο πατερας μου τον οποιο δυστυχως και εχασα πριν αρκετα χρονια.ποτε δεν πηρα την προσοχη,ισως αγαπη που ηθελα απο αυτην,την μητερα μου.
και επιστρεφω παλι στο σημερα με μια μανα η οποια συνεχεια με κατηγορει που επισκεφτομαι ψυχιατρους και ψυχολογους,με μια μητερα που με κατηγορει λεγοντας μου πως στερω απο την οικογενεια,με μια μητερα η οποια συνεχως με μειωνει και μου λεει πως την ζηλευω.μια μητερα με την οποια οι σχεσεις μας ειναι καθαρα οικονομικες.

τι διατηρει το προβλημα μου?το οτι δεν το αποδεχεται και ετσι δεν αποδεχεται εμενα την ιδια...με απορριπτει με καθε της κουβεντα, με καθε της κινηση.με ακυρωνει.

μα ειναι η μανα μου..η γυναικα που οταν θα γελασει θα γελασω και εγω,οταν θα κλαψει θα υποφερω..

μα ειναι η μανα..και για την μανα δεν μιλαμε ετσι,σωστα?η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα που θα θυσιαζζοταν,ετσι δεν λενε?ειναι ετσι?

ντρεπομαι που τα λεω ολα αυτα μα δεν αντεχω.ξερω θα το μετανιωσβ και καποια στιγμη θα το σβησω γιατι δεν κανει να μιλαω ετσι για την μαμα,τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της.

στο μυαλο μου εχουν τεκμηριωθει παρα πολλα με απο αυτη μου την ανακαλυψη,νιωθω πιο δυνατη απο ποτε.ομως τι κανω?μενω?που?εκει?μαζι της?ειμαι αχαριστη?μα δεν εχω στερηθει τιποτα τοσα χρονια...


Μελ...δεν πρέπει να σβήσεις τίποτα. Είσαι εσυ.
Πρέπει να σκεφτεις όμως. Λες όλα αυτά για τη μαμά σου, όμως, λες πως παρόλες τις δυσκολίες, σας μεγάλωσε.
Σκέφτηκες ποτέ τον πόνο της για το χαμό του πατέρα σου?
Πως ήταν μόνη και έπρεπε να σας μεγαλώσει?
Πως μπορεί να μην αντιλαμβάνεται τις δικές σου φρίκες μπροστά σε όλα αυτά που ήρθε αντιμέτωπη?
Πως οι δυσκολίες τη λύγισαν και δεν έχει πια υπομονη?

melene
25-02-2010, 02:18
θεοφ ναι,τα σκεφτομαι και τα ανγνωριζω και αυτη ειναι η φωνη της λογικης που με κανει και αισθανομαι ασχημα που την \'\'εκθετω\'\'.ομως ετσι νιωθω.το συναισθημα και η λογικη μου ερχονται σε πολυ μεγαλη αντιθεση και αυτος και ειναι ο λογος που δεν ξερω πως να το χειριστω..

Θεοφανία
25-02-2010, 02:27
Originally posted by melene
θεοφ ναι,τα σκεφτομαι και τα ανγνωριζω και αυτη ειναι η φωνη της λογικης που με κανει και αισθανομαι ασχημα που την \'\'εκθετω\'\'.ομως ετσι νιωθω.το συναισθημα και η λογικη μου ερχονται σε πολυ μεγαλη αντιθεση και αυτος και ειναι ο λογος που δεν ξερω πως να το χειριστω..

Σήμερα....για άλλους λόγους, σκεφτόμουν πως όσο καλός και να είναι ένας γονιός, όσες προσπάθειες και αν κάνει για να είναι δίπλα στο παιδί του, δεν παύει να είναι άνθρωπος.
Τι σημαίνει αυτό?
πως η διαφορετικότητα των ανθρώπων, ο τρόπος που αντιλαμβάνοται τα πράγματα, μπορεί πολλές φορές να γίνει τροχοπέδη στη σχέση με το παιδί του.
Έχεις σκεφτεί ποτέ, αν εσύ και η μητέρα σου ταιριάζετε σε σχέση με το πως αντιλαμβανόσαστε τα πράγματα?

melene
25-02-2010, 02:31
και βεβαια το εχω σκεφτει και εχω καταληξει πως ειμαστε η μερα με τη νυχτα..ομως και παλι,δεν μπορω να την συγχωρεσω μεσα μου.

Alobar
25-02-2010, 02:35
\'... ειναι ικανο ομως κατι τετοιο να με κανει να αγνοω ολα τα αλλα που εχει κανει για εμενα?με μεγαλωσε..ειμαι τοσο μπερδεμενη...\'

Μελέν δε τα αγνοείς. Νομίζω ότι σε θυμώνει που ενώ γνωρίζεις ότι σε αγαπάει - η αγάπη της για σας της έδινε κουράγιο να τα καταφέρνει μόνη της - νιώθεις ωστόσο ότι απορρίπτει αυτό ακριβώς για το οποίο μόχθησε. Εσένα δηλαδή. Είναι ο τρόπος της όμως Μελέν και αλλάζει πολύ σπάνια αυτό. Η απώλεια είναι πολύ δύσκολη και για την ίδια. Ίσως κιόλας να νιώθει πως εσύ την ακυρώνεις με όλα αυτά που αντιμετωπίζεις. Σε θέλει ίσως πιο δυνατή μετά από όλο αυτό για να τη στηρίζεις αλλά στο βγάζει με τρόπο που δείχνει το αντίθετο...

melene
25-02-2010, 02:40
Originally posted by Alobar
\'... ειναι ικανο ομως κατι τετοιο να με κανει να αγνοω ολα τα αλλα που εχει κανει για εμενα?με μεγαλωσε..ειμαι τοσο μπερδεμενη...\'

Μελέν δε τα αγνοείς. Νομίζω ότι σε θυμώνει που ενώ γνωρίζεις ότι σε αγαπάει - η αγάπη της για σας της έδινε κουράγιο να τα καταφέρνει μόνη της - νιώθεις ωστόσο ότι απορρίπτει αυτό ακριβώς για το οποίο μόχθησε. Εσένα δηλαδή. Είναι ο τρόπος της όμως Μελέν και αλλάζει πολύ σπάνια αυτό. Η απώλεια είναι πολύ δύσκολη και για την ίδια. Ίσως κιόλας να νιώθει πως εσύ την ακυρώνεις με όλα αυτά που αντιμετωπίζεις. Σε θέλει ίσως πιο δυνατή μετά από όλο αυτό για να τη στηρίζεις αλλά στο βγάζει με τρόπο που δείχνει το αντίθετο...

omως ολη αυτη η κασταση με αρρωσταινει.πολλες φορες σκεφτομαι πως αν εφευγα,αν μπορουσα να φυγω απο το σπιτι,δεν ξερω αν θα ξαναγυρνουσα,σε τετοιο σημειο με επιβαρρυνει.
ενας γονιος,οταν το παιδι του χαπακωνεται με ψυχοφαρμακα απο τα 19,δεν κανει καποια αυτοκριτικη?η εστω δεν μπορει να δειξει ενα ενδιαφερον?να παρει ενα τηλ.να ρωτησει,γιατρε,το παιδι μου ειναι καλα?
αυριο δυστυχως σταματαω την ψυχοθεραπεια μεχρι να καταφερω να πληρωνω μονη μου τα εξοδα..

Arsi
25-02-2010, 02:53
Originally posted by melene
απο παιδι, μανα και πατερας για εμενα ηταν ο πατερας μου τον οποιο δυστυχως και εχασα πριν αρκετα χρονια.ποτε δεν πηρα την προσοχη,ισως αγαπη που ηθελα απο αυτην,την μητερα μου.
και επιστρεφω παλι στο σημερα με μια μανα η οποια συνεχεια με κατηγορει που επισκεφτομαι ψυχιατρους και ψυχολογους,με μια μητερα που με κατηγορει λεγοντας μου πως στερω απο την οικογενεια,με μια μητερα η οποια συνεχως με μειωνει και μου λεει πως την ζηλευω.μια μητερα με την οποια οι σχεσεις μας ειναι καθαρα οικονομικες.

Ίσως γι\'αυτούς τους λόγους να έχεις αρνητικά συναισθήματα για τη μητέρα σου


μα ειναι η μανα μου..η γυναικα που οταν θα γελασει θα γελασω και εγω,οταν θα κλαψει θα υποφερω..

μα ειναι η μανα..και για την μανα δεν μιλαμε ετσι,σωστα?η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα που θα θυσιαζζοταν,ετσι δεν λενε?ειναι ετσι?

τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της.

με μεγαλωσε..

κ ίσως γι\'αυτούς θετικά.

Δεν είναι κακό melene μου να έχεις και κάποια αρνητικά συναισθήματα για τη μαμά σου.Το ότι το αντιλαμβάνεσαι και το παραδέχεσαι σημαίνει απομυθοποίηση και συνεπώς ωρίμανση,εξέλιξη.Ίσως να είδες κάποια πράγματα πιο καθαρά κι αυτό σου έδωσε δύναμη.
Απο κει και πέρα όλα τα συναισθήματα χωράνε μέσα μας,αρκεί να μη \'μαλώνουν\' να είναι ξεκαθαρισμένα.Σαφώς και αγαπάς τη μητέρα σου αλλά είδες και μια άλλη πλευρά σου,ένα άλλο κομμάτι σου που κάτι του έλειψε,ίσως και να θύμωσε.
Για διαφορετικούς λόγους την αγαπάς και για διαφορετικούς νιώθεις αρνητικά απέναντί της.Δεν είναι σώνει και ντε να νιώθεις μόνο ένα απ\'τα δύο...

Προσωπικά πιστεύω πως αυτή σου η παραδοχή είναι πολύ σημαντικό βήμα και να είσαι περήφανη γι\'αυτό:)που έφτασες να το δεις.

Όσο για το αν την εκθέτεις.Όχι,δεν την εκθέτεις γιατί δεν είναι Θεός,άνθρωπος είναι και σίγουρα θα έχει κ αρνητικά κ θα έχει κάνει κ λάθη.

γιώτα2
25-02-2010, 02:59
Μελ θίγεις ένα ευαίσθητο θέμα.Ξέρω πως οι γονείς μου με αγαπούσαν πολύ.Ξέρω πως η μάνα μου τρέμει μην πάθω τίποτε και απο την άλλη υπήρξε πολύ σκληρή απέναντί μου.Με είδε να λιώνω,να έχω αρρωστήσει σωματικά απο στενόχώρια μόλις 20 χρόνων και να σκεφτεί το τι θα πεί ο κόσμος σε περίπτωση που διέλυα τον αρραβώνα.Ζήτησα την βοήθειά της 2 φορές για το ίδιο θέμα και δεν μπόρεσε να μου σταθεί.Για μένα είναι αδιανόητο να το έκανα στο παιδί μου ΄σε όποια εποχή κι αν ζούσαμε.Εκ των υστέρων το έχει μετανιώσει,λέει ότι με κατέστρεψε ότι εκείνη φταίει και πάλι στενοχωριέμαι γιατί βρίσκεται στη δύση της ζωής της.Το ότι έχω παράπονο και θυμό μέσα μου δεν το κρύβω.Το ότι στερήθηκα πολλά και το ότι στέρησα με την σειρά μου και τα παιδιά μου απο μια πιο νορμάλ κατάσταση με πονάει πολύ.Επινα 5 αντικαταθλιπτικά την ημέρα, αγχωλυτικο,και πάλι ήμουν άϋπνη.Την άκουγα και την ακούω να λεει, αχ τι έπαθα δεν κοιμήθηκα ή ξύπνησα το βράδυ άσχετα αν έχει κοιμηθεί και 2 ώρες το μεσημέρι, ενώ ξέρει ότι το παιδί της έχει χρόνια να κοιμηθεί φυσιολογικά.Το να πάρει μισό αγχωλυτικό το θεωρεί πολύ σημαντικό και μου το λέει, όταν εγώ επι 10 χρόνια παλεύω με την κατάθλιψη.και αυτό δεν συμβαίνει τώρα που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία αλλά πάντα.Παρ΄όλα αυτά με αγαπάει με το δικό τρόπο που ειλικρινά είναι καταπιεστικός.

Alobar
25-02-2010, 02:59
Αν αυτό που θα σου πω, υπάρχει περίπτωση να σε κάνει έστω να νιώσεις λιγότερο μόνη μέσα σε όσα περνάς, να σου πω ότι η δική μου μητέρα έχοντας ζήσει και η ίδια τους λόγους για τους οποίους στράφηκα στο ποτό - και κατά βάθος καταλαβαίνει μια χαρά -, ποτέ δε ζήτησε κάποια βοήθεια, δε πήγε σε ένα γιατρό να το εκμηστηρευτεί, ακόμη και σε έναν παθολόγο απλό. Δε με έχει αγγίξει ποτέ, δε με έχει φιλήσει ποτέ. Στον καρκίνο μου μουρμούριζε συνέχεια για τα... λεφτά που ξοδεύτηκαν. Άμα σου πω ότι τώρα στην απεξάρτηση μου φέρεται χειρότερα θα το πιστέψεις; Κι άμα σου πω ότι πηγαίνω ακόμη στο πατρικό για να φάω και να βάλω πλυντήριο επειδή δεν έχω χρήματα; Δεν έχει καν καταλάβει ότι υποφέρω από έντονα ψυχοσωματικά αυτό το διάστημα - ύπνος, φαγητό - και με κατηγορεί για πράματα που δε θέλω να γράψω αυτή τη στιγμή.
Δε θέλει να δείξει ενδιαφέρον Μελέν και να ρωτήσει αν είσαι καλά, γιατί δε δέχεται ως \'προβλήματα\' αυτά που αντιμετωπίζεις...

melene
25-02-2010, 03:01
αρσι σε ευχαριστω.και για την απαντηση και που με ανακουφιζεις με τα λογια σου.
η αληθεια ειναι πως ειμαι υπερηφανη που καταφερα μονη μου να συνειδητοποιησω κατι τετοιο ομως η συνειδητοποιηση αυτη ειναι και λιγο δικοπο μαχαιρι γιατι τωρα,καθε φορα που με κανει να νιωθω πως με απορριπτει το υπεραναλυω τοσο πολυ και ανησυχω σκεπτομενη τις επιπτωσεις που ισως εχει αυτο στην ψυχικη μου ισορροπια,νιωθω πως με παει πισω
μα να της μιλησω,δεν μπορω,δεν ειναι απο τους ανθρωπους που ακουνε..δυστυχως και να το αποδεχτω μου φαινεται ακατορθωτο αλλα και αδικο..

γιώτα2
25-02-2010, 03:12
Μελ έκανε 25 χρόνια να παραδεχτεί η μάνα μου ότι έχει και αυτή ευθύνες γιατί ήταν και εξακολουθεί να είναι ισχυρογνώμων.Απο ένα εγωϊσμό και μόνο,έγιναν τόσοι άνθρωποι δυστυχισμένοι.καμμιά φορά βλέπω τα μάτια της σαν να θέλουν να της πω:μάνα όλα καλά εσύ δεν φταίς πουθενά ή άλλες να με κοιτούν σαν να λένε συγγνώμη και τότε με πονάει πολύ.Το πόσο με εχει αμφισβητήσει εγώ το ξέρω.Το μόνο που άκουγα, είσαι ίδια ο πατέρας σου.Βαριέσαι τα πάντα πως θα κάνεις οικογένεια, άσε τις ενοχές που με γέμιζε.Εγώ όμως κατάφερα να μεγαλώσω δυο παιδιά με τόσα προβλήματα που δεν φαντάζεσαι και χωρίς την βοήθεια κανενός μάλλον με πολύ κυνήγι θα έλεγα.πολλές φορές αναρωτιέμαι πως άντεξα και άλλες τόσες τι θα μπορούσα να είχα κάνει ακόμη.

Arsi
25-02-2010, 03:28
Originally posted by melene
δυστυχως και να το αποδεχτω μου φαινεται ακατορθωτο αλλα και αδικο.. Αποδέξου το συναισθημά σου.Υπάρχει είναι δικό σου,αληθινό...


Σου φαίνεται άδικο,γιατί?
Μα δεν είσαι θυμωμένη μαζί της επειδή είναι η μαμά σου και έκανε τόσα για σένα αλλά είσαι θυμωμένη μόνο γιατί σου έλειψε.
Τόσο κακό είναι?πιστεύω πως είναι ανθρώπινο.
Έκανε πολλά,στάθηκε πλάι σας κ.λ.π. για όλους αυτούς τους λόγους την λατρεύεις αλλά ..... σου έλειψε κιόλας σε κάποια συναισθηματικά κομμάτια,στην ενθάρρυνση,εμπιστοσύνη,επι κοινωνία δεν ξέρω τι άλλο κ αν ισχύουν κι αυτά..

Γιατί νομίζεις πως την αδικείς?λες κάτι που δεν ισχύει?

John11
25-02-2010, 06:51
Originally posted by melene
. γιατι δεν κανει να μιλαω ετσι για την μαμα
. τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της
. μα δεν εχω στερηθει τιποτα τοσα χρονια...
. η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα
. που θα θυσιαζοταν,ετσι δεν λενε?τα προηγούμενα είναι απλά προκαταλήψεις, και \"προπαγάνδα\".
Και ξέρεις πόσος κόσμος πιστεύει στην προπαγάνδα;

RainAndWind
25-02-2010, 10:50
\"Μα είναι η μάνα μου...και για τη μάνα δε μιλάμε έτσι,σωστά;\"

Ναι θύμα.Ναι κορόιδο.

Αυτό δε θες ν\'ακούσεις;Έλα τώρα melene,κατά βάθος όλα τα παιδιά των ανώριμων γονέων,ξέρουμε.Κι εσύ το ξέρεις πως δεν αρκεί να σε μεγαλώνει κάποιος για να του χρωστάς ευγνωμοσύνη.Υιοθετώ αδέσποτα ζώα και ποτέ δεν πίστεψα πως μου χρωστάνε ευγνωμοσύνη για οτιδήποτε.

Όχι,δεν φτάνει το ότι σε μεγάλωσε κάποιος για να συγχωρέσεις την αδιαφορία του.

Όχι,δεν είναι δικαιολογία πως έχασε τον άντρα της για να αφήνει το παιδί της να προσπαθεί να της τραβήξει την προσοχή που αποζητούσε απελπισμένα αρρωσταίνοντας.

Όχι,δεν είναι δικαιολογία το είναι μάνα και η μάνα είναι το πλάσμα που γελάει και κλαίει μαζί μας και θα θυσιαζόταν τάχαμου τάχαμου για μας.Εδώ δε θυσιάζει ένα μέρος του χρόνου της να σε αγκαλιάσει,να σου ζητήσει μία έντιμη συγγνώμη και αντί να κοκκινίσει από ντροπή που τρέχεις να βρεις τι σου φταίει,σου τονίζει πως της ξοδεύεις τα λεφτά.Να της πεις να τα βάλει εκεί που ξέρει,εγώ το έκανα στην δική μου.Αν τα χρήματα σημαίνουν περισσότερα από το να βρει το παιδί μου την υγεία του,τότε δεν αξίζω να λέγομαι μάνα.

Πώς είπατε;Eίμαι κάθετη;Πολύ σωστά.Με τους μαλάκες είμαι κάθετη.Δικαίωμά μου να μην ποτίζομαι με ψέματα στυλ\"τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου\".Τίμα τους αν το αξίζουν,όπως θα έκανες με τον οποιονδήποτε γύρω σου.Πάψε να προσφέρεις δικαιολογίες για να συνεχίσεις να έχεις συγκρούσεις.Και τα είπες και αντίστροφα.Η λογική σου δεν είναι αυτή που λέει το τσιτάτο\"μα με μεγάλωσε\".Το συναίσθημά σου το λέει.Η λογική σου είναι αυτή που σου λέει αυτό που ξέρεις μια χαρούλα,πως η ταμπελίτσα γονιός δεν αρκεί για να αγαπάμε κάποιον.

Προσωπικά δεν αγαπώ τη μητέρα μου.Είναι μία αμόρφωτη,στενόμυαλη,μικροπ ρεπής,κακεντρεχής γυναίκα.Όπως δε διαλέγω φίλους στενόμυαλους,κακεντρεχείς και ασυνείδητους,έτσι είδα κάποια στιγμή πως η μάνα μου δε μου ταιριάζει και πως πιθανότατα αν δε με είχε γεννήσει δε θα της έριχνα δεύτερη ματιά,θα προσπέρναγα δίχως καμία ενοχή.

Εσύ όμως ενοχοποιείσαι ακόμη για τα κουσούρια της μάνας σου.Τι μπορείς να κάνεις γι αυτό;Nα την πετάξεις από το θρόνο της,που έφτιαξες μέσα στο μυαλό σου,για να ανταπεξέλθεις.Εσύ τα δημιούργησες όλα αυτά τα περί προσφοράς και μεγαλώματος,γιατί τα παιδιά των ανίδεων γονέων το χρειάζονται.ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ.Μετά μεγαλώνουν συναισθηματικά,κρίνουν και βγάζουν συμπεράσματα όχι αλλοιωμένα από τις ανάγκες τους,αλλά ειλικρινή και θαρραλέα προχωράνε να ορίζουν τα νέα τους όρια.

krino
25-02-2010, 10:55
ενταξει βρε RainAndWind,
η μανα σου (μου - του - τους) ειναι κακια, απονη, ψυχρη και δολια.

So what?
ποσα χρονια θες να σερνεις αυτο το κομποσκοινι αναθεματος?



Τους αφορισμους πασης κατευθυνσης δεν τους μπορω.
Ολα μου φταινε, εκτος του εαυτου μου.

RainAndWind
25-02-2010, 11:02
Για εξήγησέ μου πού ακριβώς φταίει το παιδί που ξέρει ότι θα φάει ξύλο γιατί έτσι,γιατί ο γονιός σηκώθηκε από τη λάθος πλευρά του κρεβατιού και θα σου εξηγήσω μετά τους αφορισμούς.

nama
25-02-2010, 11:43
η μητερα σου σε αγαπαει απλα με τον τροπο της melene. ισως αυτα που της ετυχαν στη ζωη να την εκαναν πιο σκληρη. πολλοι ανθρωποι κρυβουν την ευαισθησια τους πισω απο την επιθετηκοτητα... το εχετε συζητησει ποτε ηρεμα οι δυο σας? καθεται να ακουσει αυτα που εχεις να της πεις?

krino
25-02-2010, 12:03
να σου εξηγησω,


εστω οτι εχουμε ενα παιδι που μεχρι τα 18 του, δεχεται κακοποιηση λεκτικη η σωματικη.

Το παιδι αυτο προχωραει την ζωη του,
ολοκληρωνεται σαν ανθρωπος, κανει δικη του οικογενοια, γινεται ενας επιτυχημενος επαγγελματιας,
ολα οκ εκτος απο κατι: εχει πισω του ολο αυτο το σκηνικο της κακοποιησης το οποιο το
παει και το φερνει μεσα του.


Η δαιμονοποιηση εκεινης της στιγμης ειναι ο προμαχωνας του για ολες τις δυσκολιες που εχει μεσα του.
Ειναι ενα διπολο που δεν μπορεις ευκολα να δεις με ψυχρη λογικη ολες τις πλευρες εξισου αντικειμενικα.
Γιατι ο ανθρωπος αυτος δεν ξεκαθαριζει τι ακριβως συμβαινει με αυτο που δυσκολευει την διαχειριση της ζωης του?
Η μια πλευρα μπορει να θεωρηθει οτι φυσιολογικα εμποδιζεται απο τα συμπλεγματα κατωτεροτητας απεναντι στο γονιο του, μια αλλη ομως εμενα μου λεει οτι βολευεται απο το συγκεκριμενο καθεστως για να εχει μπροστα του ενα ακαταρριπτο οχυρο που μπορει να βαλει κατα το δοκουν οταν βρισκεται σε αδιεξοδο.
Για τα προβληματα μου, φταιει η μανα μου που με εδερνε αρα εγω μπορω να ειμαι ενας κακομοιρης και να συνεχιζω ετσι. Οταν φτανω σε ενα επιπεδο που ο συναισθηματισμος μου ειναι στα κατω του, παιρνω το κομποσκοινι απο το μπαουλο και αρχιζω το αναθεμα.
Μπορω να κανω οτι θες, εκτος απο το να ληξω ολη αυτη την υποθεση που με ταλανιζει.


Τωρα,
με βαση τα οσα διαβασα,
εσυ αγαπητη rain,
νομιζεις οτι εχεις ξεμπερδεψει με το θεμα γονεις?
οχι βεβαια!
Εχεις βεβαια καταληξει οτι δεν τους ωφειλω τιποτα (και σε αυτο παιζει να εχεις δικαιο)
αλλα δεν εχεις καταληξει στο πως θα το διαχειριστεις ολο αυτο και πως θα απελευρωθεις,
για να προχωρησεις μπροστα χωρις βαριδια του παρελθωντος.
Βεβαια δεν μπορω να ξερω το γιατι συμβαινουν ολα αυτα,
δεν μπορεις να το κανεις η σε βολευει να ειναι ετσι?
αυτο εσυ το γνωριζεις και εσυ θα το ληξεις.

Παντως ειναι σαφες, οτι οσο η καταγγελιολογια ειναι ισχυρη μεσα σου,
το θυμικο σου θα σε επηρεαζει σε οτι σκεφτεσαι γιατι η οργη σου δεν θα εχει μετατραπει σε θετικη ενεργεια.


Οποτε συμπερασματικα,
φταιει το παιδι που εφαγε ξυλο,
γιατι μεγαλωσε και πορευεται με τα ιδια υλικα οπως τοτε που ηταν παιδι.
Και αν φταιει, αυτο εχει να κανει με το οτι αδικει τον εαυτο του και κανενα αλλο.
Ο εαυτος μας οπως εχω ξαναπει, ειναι ο μεγαλυτερος τιμωρος...




Τωρα, μπορεις να μου εξηγησεις οτι σου κανει κεφι,
καλημερα.

Φωτεινη!
25-02-2010, 12:16
Βροχούλα μου,
συμφωνω με τον Κρίνο,και σκέφτομαι εδώ και λιγες μέρες να στο πώ και εγώ.
Οκ .Δεν διαφωνώ ουτε στο ελαχιστο ,οτι στη διαμόρφωση της αυτοιδέας μας επαιξε ρόλο σημαντικό η κακοποίηση που δεχτήκαμε.
Εισαι ομως -στο λεω με τρυφερότητα- κλεισμένη μεσα σε αυτό και στην αναλυσή του.Το ζητούμενο ειναι να βρουμε τον τρόπο να το αλλαξουμε αυτό το σκεπτικο, να μη μας καθορίζει.
Ρε συ Κρίνο,α να χαθείς,με συγκίνησε αυτη η κινησή σου.

melene
25-02-2010, 12:27
nama η μητερα μου ειναι απο τους ανθρωπους που θα θεσουν μια ερωτηση μονο και μονο για να το κανουν,δεν θα κατσει ποτε να με ακουσει,δεν το χει κανει δλδ μεχρι σημερα..
καθε φορα που βγαινω απο τον ψυχολογο ειναι περιεργο μα καθε φορα την παιρνω τηλ. καθε φορα λοιπον που συμβαινει αυτο και παω να της πω ποσο πολυ χαρουμενη ειμαι εκεινη τη στιγμη θα μου πεταξει παντα κατα του στυλ \'\'ξερεις οτι αυριο εχει απεργια?\'\' η \'\'κατσε να σου πω τι εγινε στη δουλεια\'\'. δεν ειναι λιγες μαλιστα οι φορες που την εχω παρει ΕΓΩ τηλ για να της πω κατι και μου λεει πανω που ξεκιναω \'\'δεν ΣΕ ΠΗΡΑ για να σου πω αυτο,ακου...\'\'

διαβαζω την αρσι και χαμιγελαω λεγοντας \'\'μωρε ναι,εχει δικιο\'\' μετα ομως διαβαζω και την ρειν και κλαιω λεγοντας στον εαυτο μου και παλι ποσο δικιο εχει..γενικα δεν ξερω τι να πιστεψω,τι να νιωσω,τι θα πρεπε να νιωθω.
θελω απλα να προχωρησω,θελω για εμενα το καλυτερο και οχι κρινο,ποτε προσωπικα δεν χρησιμοποιησα τις καταστασεις που εχω περασει για να δικαιολογηθω στον εαυτο μου και να κρυφτω πισω απο το δαχτυλο μου.

krino
25-02-2010, 12:29
ωχχχχ τι λες?
και εγω που νομιζα οτι θα ακουσω κανα μπινελικι....

:D:D:D

Θα σου πω οτι σε οτι οταν σκεφτομαι ενα προβλημα,
αυτο που με απασχολει ειναι πως θα το λυσω,
και οχι να το κανω πιο περιπλοκο.
Νομιζω οτι αυτη πρεπει να ειναι η βασικη αρχη, σε οτι σκεφτομαστε.
Αλλιως πελαγοδρομούμε, να χαμε - να λεγαμε.....

Τελος κρατα κατι ακομα,
η ζωη μας ρεει καθημερινα, και καθε μερα ειναι μια μερα συν στη ζωη μας και μειον στο υπολοιπο της.
Εαν σκοπευει κανεις να περναει τις μερες της ζωη του και να φευγουν με αρνητικο προσημο ας το κανει.
Στο απογειο της ζωης του ομως, θα αναλογιστει, ποσο λαθος εκανε που την σπαταλησε ετσι.
Αν τα δευτερολεπτα της ζωης μου, δεν ειναι στιγμες εμπνευσης και εμπειριας, τοτε το μονο που κανω ειναι να καταναλωνω οξυγονο και να ειμαι αχθος αρουρης.


Αλα οπως εχω ξαναπει,
ο καθενας ειμαστε ο εαυτος μας και οι επιλογες του.

nama
25-02-2010, 12:30
μαλλον ακι η μαμα σου πρεπει να δει ψυχολογο, αλλα ποιος θα την πεισει για να το κανει.... δεν νομιζω οτι ειναι αδιαφορη, σαν να πολεμαει μεσα της και να το παιζει αδιαφορη μου φαινεται... κλεινει τα ματια στα προβληματα γιατι ετσι νομιζει οτι δεν υπαρχουν.... ετσι μου φαινεται..

RainAndWind
25-02-2010, 12:32
Μέχρι πόσο είπες Κρίνο πως κακοποιεί ο γονέας,μέχρι τα 18;


.......


Nαι.Βέβαια,δε γνωρίζεις πως η μητέρα μου με κακοποίησε πριν δύο χρόνια,όταν μπήκα στο νοσοκομείο μετά από απόπειρα δολοφονίας,που ευτυχώς δεν έλαβε τέλος με μένα να βλέπω τα ραδίκια ανάποδα.Ο γονέας που κακοποιεί δεν γνωρίζει τον κανόνα μέχρι τα 18.Κι εγώ έχω χρόνια που πέρασα τα 18.Η κακοποίηση συνεχίζεται όσο ο γονέας μπορεί να κακοποιεί,συνήθως μέχρι να μην μπορεί,από γεράματα.Για να σου δώσω μία εικόνα,με χτύπαγε στο κεφάλι με γυάλινο βάζο.Περιμένω εναγωνίως την επόμενη ανάλυσή σου.Ξεχνάς κάποιους βασικούς παράγοντες,που είναι πως ο θυμός δεν ξεπερνιέται γιατί μας το λένε οι άλλοι,ξεπερνιέται όταν η κακοποίηση σταματήσει,εντελώς,και διαχειριστείς τα τραύματά της.Εγώ δεν τα έχω διαχειριστεί,γιατί να είσαι σίγουρος πως ο κακοποιητικός γονέας για να καλύψει ανάγκες του σε αντικειμενοποιεί,για όσο καιρό γουστάρει αυτός και όσο βρίσκει τις ευκαιρίες.Τα σχωροχάρτια μας τέλειωσαν.

krino
25-02-2010, 12:37
Originally posted by melene
θελω απλα να προχωρησω,θελω για εμενα το καλυτερο και οχι κρινο,ποτε προσωπικα δεν χρησιμοποιησα τις καταστασεις που εχω περασει για να δικαιολογηθω στον εαυτο μου και να κρυφτω πισω απο το δαχτυλο μου.


αν θες να προχωρησεις προχωρα.
Ο δρομος ειναι μπροστα σου και ορθανοιχτος.
Εσυ απλως δεν περπατας και εισαι στασιμη.
Οσο στεκεσαι κατσε και σκεψου.
Βρισε, κατηγορησε, συζητα κιολας αν πρεπει.
Κοινοποιησε την σκεψη σου εκει που πρεπει,
παρε τις απαντησεις που εχεις να λαβεις,
και στο τελος προσδιορισε στο 100% τις σχεσεις που μπορεις να εχεις.

Τα δικαστηρια ομως καποια στιγμη πρεπει να ληξουν με μια αποφαση, η οποια δεν ειναι απαραιτητο οτι θα πρεπει να ειναι κοινη.
Αλλο αυτο ομως, και αλλο τα κραταω στο μυαλο μου και τα κανω κομποσκοινι.
ΟΧΙ!
πες αυτα που νομιζεις οτι δικαιουται ο καθενας να ακουσει, ακου τις απαντησεις του και εκ νεου επαναδιαχειρισου τις σχεσεις σου σε νεα βαση.


Υπαρχει μια αυταπατη,
σε καποιο κοσμο (και εκμεταλευση φυσικα) που μπερδευει την αγαπη με την λογικη.
Εγω σε αγαπω γιατι εισαι παιδι μου, αρα οτι παπαρια εχω κανει διαγραφεται.
Εγω ειμαι κορη και επειδη εσυ εισαι μανα, θα κατσω να τρωω το σκατο σου.
Δεν ειμαστε ανθρωποι, ειμαστε μανα - κορη.
Αυτη η τεραστια παγιδα ψυχαναγκασμων την εφαρμοζει αρκετος κοσμος οπως και οταν τον βολευει.
Κανε περα την μανα και την κορη, και μιλα σαν ανθρωπος προς ανθρωπο.
Αφου τα βρειτε σε αυτο το επιπεδο, βρειτε τα και σε οποιο αλλο.
Αν δεν τα βρειτε, ολα τα υπολοιπα περισευουν.

nama
25-02-2010, 12:38
rain μου, πως μπορεσε να σου κανει τετοιο πραγμα....... ειναι δυνατον? δηλαδη προσπαθησε να σε σκοτωσει...?

γιώτα2
25-02-2010, 12:42
Η γυναίκα είναι καλά;μήπως νοσεί;δεν υπάρχουν στιγμές που να ηρεμεί και να σκέφτεται τι κάνει;

krino
25-02-2010, 12:47
Originally posted by RainAndWind
Μέχρι πόσο είπες Κρίνο πως κακοποιεί ο γονέας,μέχρι τα 18;


ναι μεχρι εκει, γιατι μεχρι εκει εχει την νομικη σου ευθυνη.




.......


Nαι.Βέβαια,δε γνωρίζεις πως η μητέρα μου με κακοποίησε πριν δύο χρόνια,όταν μπήκα στο νοσοκομείο μετά από απόπειρα δολοφονίας,που ευτυχώς δεν έλαβε τέλος με μένα να βλέπω τα ραδίκια ανάποδα.Ο γονέας που κακοποιεί δεν γνωρίζει τον κανόνα μέχρι τα 18.Κι εγώ έχω χρόνια που πέρασα τα 18.



κατσε μισο λεπτο.
Ειχες αποπειρα δολοφονιας οπως λες,
και εσυ τι εκανες για αυτο?





Η κακοποίηση συνεχίζεται όσο ο γονέας μπορεί να κακοποιεί,συνήθως μέχρι να μην μπορεί,από γεράματα.



παλι λαθος κανεις.
ο γονεας συνεχιζει να κακοποιει οσο τον αφηνεις εσυ.
Συνεχιζεις να ριχνεις 100% τις ευθυνες στο κακο γονεα,
ενω εσυ εισαι ανυπαρκτη, δειχνοντας μου οτι συνεχιζεις να εισαι μια ανυπερασπιστη παιδουλα, στα 10 της....
Δειχνεις οτι καποιο μερος του μυαλο σου, αρνειται να μεγαλωσει.




Για να σου δώσω μία εικόνα,με χτύπαγε στο κεφάλι με γυάλινο βάζο.Περιμένω εναγωνίως την επόμενη ανάλυσή σου.


αναλυση?
δεν ειμαι ψυχολογος καλη μου.....
σου χτυπαγε λοιπον το κεφαλι με βαζο,
οποτε να φανταστω οτι πριν σου χτυπησει το κεφαλι ειχες βγαλει τα λουλουδια για να μην χαλασουν και μετα της το εδωσες?





Ξεχνάς κάποιους βασικούς παράγοντες,που είναι πως ο θυμός δεν ξεπερνιέται γιατί μας το λένε οι άλλοι,ξεπερνιέται όταν η κακοποίηση σταματήσει,εντελώς,και διαχειριστείς τα τραύματά της.


και πως σκοπευεις να σταματησεις την κακοποιηση?
αφου ηδη το κεφαλι σου το εχεις κανει ναααααααα απο τα καρουμπαλα?




Εγώ δεν τα έχω διαχειριστεί,γιατί να είσαι σίγουρος πως ο κακοποιητικός γονέας για να καλύψει ανάγκες του σε αντικειμενοποιεί,για όσο καιρό γουστάρει αυτός και όσο βρίσκει τις ευκαιρίες.Τα σχωροχάρτια μας τέλειωσαν.



παλι τα ιδιααααααααααααα!!!!
ο γονεας ειναι κακος, και η ρειν ειναι η καλη.....
οπως νομιζεις.....

δεν θα κατσω να σου βαλω μυαλο εγω,
αν δεν καταλαβαινεις το σκεπτικο μου, μεινε με το δικο σου και φωναζε ετσι μεχρι να πεθανει η μανα σου.
Εσυ φθειρεις την ζωη σου, οχι εγω.







πες μου και αν μενεις εδω κοντα,
οποτε αμα εχω νευρα, να σου χωνω κανα βαζο....
:P:P:P

melene
25-02-2010, 13:06
Originally posted by krino

Originally posted by melene
θελω απλα να προχωρησω,θελω για εμενα το καλυτερο και οχι κρινο,ποτε προσωπικα δεν χρησιμοποιησα τις καταστασεις που εχω περασει για να δικαιολογηθω στον εαυτο μου και να κρυφτω πισω απο το δαχτυλο μου.


αν θες να προχωρησεις προχωρα.
Ο δρομος ειναι μπροστα σου και ορθανοιχτος.
Εσυ απλως δεν περπατας και εισαι στασιμη.
Οσο στεκεσαι κατσε και σκεψου.
Βρισε, κατηγορησε, συζητα κιολας αν πρεπει.
Κοινοποιησε την σκεψη σου εκει που πρεπει,
παρε τις απαντησεις που εχεις να λαβεις,
και στο τελος προσδιορισε στο 100% τις σχεσεις που μπορεις να εχεις.

Τα δικαστηρια ομως καποια στιγμη πρεπει να ληξουν με μια αποφαση, η οποια δεν ειναι απαραιτητο οτι θα πρεπει να ειναι κοινη.
Αλλο αυτο ομως, και αλλο τα κραταω στο μυαλο μου και τα κανω κομποσκοινι.
ΟΧΙ!
πες αυτα που νομιζεις οτι δικαιουται ο καθενας να ακουσει, ακου τις απαντησεις του και εκ νεου επαναδιαχειρισου τις σχεσεις σου σε νεα βαση.


Υπαρχει μια αυταπατη,
σε καποιο κοσμο (και εκμεταλευση φυσικα) που μπερδευει την αγαπη με την λογικη.
Εγω σε αγαπω γιατι εισαι παιδι μου, αρα οτι παπαρια εχω κανει διαγραφεται.
Εγω ειμαι κορη και επειδη εσυ εισαι μανα, θα κατσω να τρωω το σκατο σου.
Δεν ειμαστε ανθρωποι, ειμαστε μανα - κορη.
Αυτη η τεραστια παγιδα ψυχαναγκασμων την εφαρμοζει αρκετος κοσμος οπως και οταν τον βολευει.
Κανε περα την μανα και την κορη, και μιλα σαν ανθρωπος προς ανθρωπο.
Αφου τα βρειτε σε αυτο το επιπεδο, βρειτε τα και σε οποιο αλλο.
Αν δεν τα βρειτε, ολα τα υπολοιπα περισευουν.


κρινο,μισο λεπτο,δεν ειπα σε καμια περιπτωση οτι παραμενω στασιμη,αντιθετα για να γινω αποδεκτη ενα κουσουρι που απεκτησα ειναι να θελω να ασχολουμαι με πολλα καθως και για να τραβαω την προσοχη \'\'εντυπωσιαζοντας\'\'.προχω αω εκτος και αν εννοεις μονο το συναισθηματικο κομματι,τη συναισθηματικη ωριμανση..εκει η αληθεια ειναι οτι πασχω ελαφρως μιας και παλευω ματαια να παραμεινω παιδακι μπας και..

οσο για την συζητηση ανθρωπου πως ανθρωπο και οχι μανας-κορης,εχω τις αμφιβλολιες μου.
αυτο που προτεινεις ειναι το ιδεατο,ομως στα αληθεια μπορω να αποφορτιστω τοσο πολυ,το ιδιο και εκεινη για να καταφερουμε να κανουμε μια τετοια κουβεντα?

RainAndWind
25-02-2010, 13:25
Καταρχήν το ότι είμαι θυμωμένη,από πού κι ως πού θεωρείς Κρίνο,πως αυτό σημαίνει πως φθείρω τη ζωή μου;Φυσικά και έχω βρει τρόπους αυτοπροστασίας,απλά δεν διάλεξα τον κοινό δρόμο,του μου επιτέθηκες,άρα σε κλείνω σε ένα ψυχιατρείο να σε φυτοποιήσουν,επειδή αρρώστησες.Προτίμησα να πάρω αποστάσεις,συναισθηματικέ ,να βλέπω πλέον τους γονείς μου σε αραιότατα διαστήματα,με άλλους γύρω μου,αλλά να μην διαλέξω ούτε να μισήσω όλους τους ανθρώπους με ψυχική νόσο,κατάσταση,όπως θες το ονομάζεις,αλλά ούτε να λέω σ\'αγαπώ γιατί είσαι μητέρα μου.Λέμε αλήθειες,δε βαυκαλιζόμαστε,με εννοείς.Ο πατέρας μου,ο υπεύθυνος κατά το νόμο για το άτομο με το οποίο ζει,δεν σκοπεύει,ούτε σκόπευε ποτέ να τη συνοδέψει σε έναν ψυχίατρο,οπότε πάει μόνη της σε διάφορους,όποτε το θυμάται και όποτε το νιώθει επίσης.Αν σε ενδιαφέρει,πάσχει από διπολική.Δε νιώθω να με απειλεί,παρόλο που ξέρω πως στις περιόδους μανίας της γίνεται επικίνδυνη,γιατί βγάζει έντονη επιθετικότητα.Μέρος της ευθύνης λοιπόν μοιράζεται και ο πατέρας μου,ο οποίος στρουθοκαμηλίζει,λόγω δικών του θεμάτων επίσης.Αυτό τι σημαίνει,πως αυτοτιμωρούμαι λοιπόν παίρνοντας τις αποστάσεις μου,αποδίδοντας τις ευθύνες όπου αναλογούν,αντί να φορτώνομαι ενοχές στυλ,δεν ήμουν καλό παιδί,κλαψ λυγμ;
Mια χαρά είμαι,έχω τη ζωή μου,και με όσο νιονιό διαθέτω προσπαθώ να την καλυτερεύω και όχι να την χειροτερεύω φτιασιδώνοντας τις καταστάσεις και μη βλέποντάς τις ως έχουν.Δεν είμαι υπεύθυνη για το τι κάνουν οι γονείς μου στις δικές τους ζωές,εγώ είμαι υπεύθυνη για τη δική μου ευτυχία.

Στο θέμα της Μελένε,(που συγγνώμη που της το ξεσκίσαμε ολίγον τι),η σύγκρουση προέρχεται από το τι της έμαθε η κοινωνία,η οικογένεια και η εκπαίδευση για τους γονείς,ιδιαίτερα για τη μάνα.Πως θα είναι ένα αχάριστο παιδί,αν κρίνει τη μητέρα της,αφού αυτή της πρόσφερε το δώρο της ζωής,την ανέθρεψε και τα λοιπά γραφικά.Κάλλιστα μπορεί να σε κακοποιεί αυτός που σε αναθρέφει,που σου έδωσε το δώρο της ζωής κουλουπού.Να διαχωρίζουμε και να αποδίδουμε τα του καίσαρος τω καίσαρι.Δεν φταις για τις νοητικές κατασκευές που έπλασαν άλλοι για να σε χειραγωγούν,αλλά το να τις συντηρείς σημαίνει πως δεν έμαθες πως θα τις ανατρέψεις.Ανατρέπω στη συγκεκριμένη,σημαίνει δε νιώθω ενοχές πια για κάτι που ήταν έξω από τη σφαίρα της ευθύνης μου,άρα τη συμπεριφορά της μητέρας σου melene,βάζω τα όρια της αυτοπροστασίας μου,θωρακίζοντας τον εαυτό μου,ώστε να απαλλαχτώ από τζάμπα ταλαιπωρίες.:)

Ακροβατης
25-02-2010, 13:32
Originally posted by melene
απο παιδι με θυμαμαι καθε φορα που αρρωσταινα να χαιρομαι.
καθε φορα που κατι κακο εμφανιζοταν και ειχε σχεση με την υγεια μου να με κανει πανευτυχη.ηθελα να τραβηξω την προσοχη,ετσι ανακαλυψα,τον λογο,δεν τον ηξερα.Καθε φορα καθε συνεδρια με τον θεραπευτη μου ειχε σαν επιλογο την αναγκη μου να τραβαω την προσοχη καθως και τον φοβο της απορριψης.

στα 19 μου μετα απο διαφορες αρρωστιες,μεχρι και ελκη στον οισοφαγο ειχα απο παλλινδρομηση,παθαινω την πρωτη κριση πανικου μου.χμμμ εφταιγαν οι καφεδες,το αδειο μου στομαχι,η ελλειψη υπνου αλλα σιγουρα οχι η οικογενεια μου,η μανα μου.

συνειδητοποιω σχεδον 2 χρονια μετα την πρωτη κριση πανικου για ποιο λογο ειχα αυτο το ξεσπασμα.δεν ειναι τιποτα παραπανω
απο μια ακομη απελπισμενη προσπαθεια του εαυτου μου να ζητησω την προσοχη.απο ποιον?απο τη μανα μου.

απο παιδι, μανα και πατερας για εμενα ηταν ο πατερας μου τον οποιο δυστυχως και εχασα πριν αρκετα χρονια.ποτε δεν πηρα την προσοχη,ισως αγαπη που ηθελα απο αυτην,την μητερα μου.
και επιστρεφω παλι στο σημερα με μια μανα η οποια συνεχεια με κατηγορει που επισκεφτομαι ψυχιατρους και ψυχολογους,με μια μητερα που με κατηγορει λεγοντας μου πως στερω απο την οικογενεια,με μια μητερα η οποια συνεχως με μειωνει και μου λεει πως την ζηλευω.μια μητερα με την οποια οι σχεσεις μας ειναι καθαρα οικονομικες.

τι διατηρει το προβλημα μου?το οτι δεν το αποδεχεται και ετσι δεν αποδεχεται εμενα την ιδια...με απορριπτει με καθε της κουβεντα, με καθε της κινηση.με ακυρωνει.

μα ειναι η μανα μου..η γυναικα που οταν θα γελασει θα γελασω και εγω,οταν θα κλαψει θα υποφερω..

μα ειναι η μανα..και για την μανα δεν μιλαμε ετσι,σωστα?η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα που θα θυσιαζζοταν,ετσι δεν λενε?ειναι ετσι?

ντρεπομαι που τα λεω ολα αυτα μα δεν αντεχω.ξερω θα το μετανιωσβ και καποια στιγμη θα το σβησω γιατι δεν κανει να μιλαω ετσι για την μαμα,τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της.

στο μυαλο μου εχουν τεκμηριωθει παρα πολλα με απο αυτη μου την ανακαλυψη,νιωθω πιο δυνατη απο ποτε.ομως τι κανω?μενω?που?εκει?μαζι της?ειμαι αχαριστη?μα δεν εχω στερηθει τιποτα τοσα χρονια...


νομιζω μελενε πως ολα αυτα τα αρνητικα σου συναισθηματα ειναι δικαιολογημενα.σαφως και η μητερα σου περασε πολλα ,πονεσε,σε μεγαλωσε μονη της,δεν σου στερησε τιποτα οπως λες.θα πρεπε κατα τη γνωμη μου ομως αυτο να την κανει να ερθει πιο κοντα σου στηριζοντας σε,και οχι απαιτοντας με τον τροπο της να δειξεις δυναμη.

εκτιμω το γεγονος οτι οι γονεις μας στηριζουν οικονομικα κτλ κτλ.ομως που να παρει δεν ζηταμε μονο αυτο.θελουμε μια τρυφερη αγλαλια,μια ζεστη κουβεντα,μια ομορφη συζητηση,ενα χαδι,κατανοηση.,στηριξη.και ναι αυτα τα χρειαζομαστε ειτε ειμαστε 5 ειτε 35 και ανεξαρτητοι.

απο κει και περα ναι το ιδεατο ειναι να φευγουμε απο το σπιτι να αναλαμβανουμε τη ζωη μας μετα την ενηλικιωση,δεν γινονται ομως τα πραγματα πολλες φορες ετσι οπως τα θελουμε.νιωθουμε ενοχες επειδη μας στηριζουν οικονομικα και δεχομαστε πολλες ασχημες αντιδρασεις.

RainAndWind
25-02-2010, 13:53
Έχεις τη δυνατότητα να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις,δίχως να υποχωρείς στα θέλω σου,για να μη σε κρίνει η μητέρα σου melene;Έχεις σκεφτεί πως οι ενοχές που προσπαθεί να σου εμφυτεύσει,πως ξοδεύεις τα λεφτά σε μη-σημαντικούς κατ\'αυτήν προορισμούς,βασικά είναι ένας τρόπος να σε απωθήσει από τον εαυτό που επιθυμείς;Mένοντας αυτή που είσαι,μη βρίσκοντας τις λύσεις,δεν την φοβίζεις,γιατί ξέρει πως λειτουργείς.Αυτό το σκέφτηκες,του δίνεις μία βάση;Γιατί κάποιος δε θέλει να βρω τις λύσεις μου,τι φοβάται εκεί;Φοβάται την ανεξαρτητοποίησή σου από αυτήν.

Alobar
25-02-2010, 13:59
RainAndWind wrote:

\'... Όχι,δεν είναι δικαιολογία το είναι μάνα και η μάνα είναι το πλάσμα που γελάει και κλαίει μαζί μας και θα θυσιαζόταν τάχαμου τάχαμου για μας.Εδώ δε θυσιάζει ένα μέρος του χρόνου της να σε αγκαλιάσει,να σου ζητήσει μία έντιμη συγγνώμη και αντί να κοκκινίσει από ντροπή που τρέχεις να βρεις τι σου φταίει,σου τονίζει πως της ξοδεύεις τα λεφτά.Να της πεις να τα βάλει εκεί που ξέρει,εγώ το έκανα στην δική μου.Αν τα χρήματα σημαίνουν περισσότερα από το να βρει το παιδί μου την υγεία του,τότε δεν αξίζω να λέγομαι μάνα.

Πώς είπατε;Eίμαι κάθετη;Πολύ σωστά.Με τους μαλάκες είμαι κάθετη.Δικαίωμά μου να μην ποτίζομαι με ψέματα στυλ\"τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου\".Τίμα τους αν το αξίζουν,όπως θα έκανες με τον οποιονδήποτε γύρω σου.Πάψε να προσφέρεις δικαιολογίες για να συνεχίσεις να έχεις συγκρούσεις.Και τα είπες και αντίστροφα.Η λογική σου δεν είναι αυτή που λέει το τσιτάτο\"μα με μεγάλωσε\".Το συναίσθημά σου το λέει.Η λογική σου είναι αυτή που σου λέει αυτό που ξέρεις μια χαρούλα,πως η ταμπελίτσα γονιός δεν αρκεί για να αγαπάμε κάποιον.

Προσωπικά δεν αγαπώ τη μητέρα μου.Είναι μία αμόρφωτη,στενόμυαλη,μικροπ ρεπής,κακεντρεχής γυναίκα.Όπως δε διαλέγω φίλους στενόμυαλους,κακεντρεχείς και ασυνείδητους,έτσι είδα κάποια στιγμή πως η μάνα μου δε μου ταιριάζει και πως πιθανότατα αν δε με είχε γεννήσει δε θα της έριχνα δεύτερη ματιά,θα προσπέρναγα δίχως καμία ενοχή...\'

... στην αρχή μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι τα έγραφα εγώ... λολ!... τί διάολο, με καρμπόν τις βγάζουν τις μανάδες μας;... όσες φορές μου έχει τύχει να δω ανθρώπους να κλαίνε, άγνωστους σε μένα και μου συμβαίνει κυρίως με ηλικιωμένες γυναίκες, πάντα τρέχω να δω τί συμβαίνει. Αυτές οι γυναίκες μπορεί να έχουν κάνει πολύ χειρότερα στη ζωή τους από τη δική μου μητέρα, αλλά μπορεί να είναι και οι καλύτεροι άνθρωποι τούτου του ντουνιά. Εγώ όμως δε το ξέρω. Παλιότερα που την έβλεπα να κλαίει πολλές φορές, πήγαινα και σκοτωνόμουν με τον \'κακό\' μου πατέρα που θεωρούσα υπεύθυνο για όλα. Είχα γίνει ο μαλάκας, η κορόϊδα κι έτσι η ίδια βολεύτηκε και σκοτωνόμουν μόνο εγώ. Σήμερα, δε νιώθω τίποτα πια όταν τυχαίνει να τη δω να κλαψουρίζει, γιατί σήμερα ξέρω. Θα είχε περισσότερη τύχη η ίδια ως προς το να την αγγίξω ή να της πιάσω το χέρι, αν ήταν μια από τις παραπάνω κυρίες που ανέφερα. Της έδωσα πολλά συχωροχάρτια. Όσες και οι μπύρες που ήπια στη ζωή μου...

melene
25-02-2010, 14:14
Originally posted by RainAndWind
Έχεις τη δυνατότητα να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις,δίχως να υποχωρείς στα θέλω σου,για να μη σε κρίνει η μητέρα σου melene;Έχεις σκεφτεί πως οι ενοχές που προσπαθεί να σου εμφυτεύσει,πως ξοδεύεις τα λεφτά σε μη-σημαντικούς κατ\'αυτήν προορισμούς,βασικά είναι ένας τρόπος να σε απωθήσει από τον εαυτό που επιθυμείς;Mένοντας αυτή που είσαι,μη βρίσκοντας τις λύσεις,δεν την φοβίζεις,γιατί ξέρει πως λειτουργείς.Αυτό το σκέφτηκες,του δίνεις μία βάση;Γιατί κάποιος δε θέλει να βρω τις λύσεις μου,τι φοβάται εκεί;Φοβάται την ανεξαρτητοποίησή σου από αυτήν.

den μπορεις να φανταστεις ποσο πολυ με επηρεαζει απο το πιο απλο αμα αγορασω ενα ρουχο που μου αρεσει πολυ τη ρωτησω τη γνωμη της(οπως παντα) και ειναι αντιθετη απο τη δικη μου τοτε η το ρουχο θα παει για επιστροφη η θα καταληξει στα αφορετα της ντουλαπας μου.

οσο για ενοχες,συνειδητα παραδοξως δεν εχω.αναγνωριζω ποσο παραλογα ειναι ολα οσα μου καταλογιζει κατα καιρους.λεει πως η γκρινια μου και η τεμπελια μου φταινε για ολα,αστειο κατα τη γνωμη μου.αυτο που δεν αντεχω ειναι οτι το θεωρω αδικο.σε καμια περιπτωση δεν κατηγορω τον εαυτο μου ουτε κουβαλαω τις ενοχες που θελει να μου φορτωσει,ολο το προβλημα στην περιπτωση μου ειναι πως νιωθω αδικημενη και αυτο με πνιγει γιατι ειναι η μανα μου και θα επρεπε να ειναι αλλιως..

RainAndWind
25-02-2010, 14:16
Έτσι Alobar.Eπίσης είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως δεν είναι η ψυχική ασθένεια δικαιολογία για τις κακές ποιότητες ενός χαρακτήρα,ούτε μπορούμε κάτω από αυτό το χαλί να σκουπίζουμε οτιδήποτε στραβό κουβαλάει ο καθένας σαν χαρακτηριστικά του,ως ποιότητες του χαρακτήρα του.Και πριν την ψυχική της νόσο,που φυσικά εντείνει ή αμβλύνει ποιοτικά χαρακτηριστικά,αλλά δεν τα πλάθει εκ του μη όντος,πάλι ίδια ήταν η μητέρα μου σύμφωνα με τις εξιστορήσεις μελών της οικογένειάς της.Άλλο λοιπόν το ένα,άλλο τ\'άλλο.;)
Τα συναισθήματά μας απέναντι στους γονείς μας δε γεννιώνται γιατί έτσι,πλάθονται μέσα από τις συμπεριφορές τους απέναντί μας,οπότε το να μυθοποιούμε(συντηρώντας ψευδείς ηθικές κανονoλογίες της κοινωνίας ηρωοποίησης της μάνας και του πατέρα),βλάπτει.Μας παίρνει μακριά από την αλήθεια,που είναι πως δε θάβουμε πληγές εμμένοντας σε αυτοτιμωρίες,αλλά τις ξεσκεπάζουμε,ώστε να τις διαπραγματευτούμε κάποια στιγμή.
Γνωρίζω πως εάν η μητέρα μου ή ο πατέρας μου τροποποιούσαν,θα άλλαζα κι εγώ στάση,αλλά δεν αλλάζω όσο δεν τροποποιούν.Είναι δυαδική σχέση η αλληλεπίδραση γονέα παιδιού και δεν μπορεί να σηκώνει το βάρος του καθορισμού της σχέσης μονόπαντα η μία πλευρά,ενώ η άλλη κοιμάται τον του δικαίου ύπνο.Όσο οι ευθύνες δεν αποδίδονται,αλλά τις κρατώ γιατί έτσι διδάχτηκα μέσω βιωμάτων και διαπαιδαγώγησης στο ρόλο του συγχωρώ τα πάντα,τότε δεν αυτοπροσδιορίζομαι ποτέ.

RainAndWind
25-02-2010, 14:17
Μελένε,είναι η μάνα σου και θα έπρεπε να είναι αλλιώς.Αν το δούμε λίγο διαφορετικά,είναι η μάνα μου,αυτή είναι,χωρίς το έπρεπε;

krino
25-02-2010, 14:56
Originally posted by melene

κρινο,μισο λεπτο,δεν ειπα σε καμια περιπτωση οτι παραμενω στασιμη,αντιθετα για να γινω αποδεκτη ενα κουσουρι που απεκτησα


κακο κουσουρια αποκτησες, με πολλα προβληματα.
Σταματα να θες να γινεις αποδεκτη,
και αστο να εισαι αποδεκτη, οπου κατσει.
Πολυ απλα σταματα να ασχολεισαι με κατι τετοιο.



ειναι να θελω να ασχολουμαι με πολλα


πιστευεις οτι αμα ασχοληθεις με λιγα θα τα καταφερεις στο 100% του?




καθως και για να τραβαω την προσοχη


αλλο προβλημα και αυτο, ιδιο με το παραπανω.




\'\'εντυπωσιαζοντας\'\'.προχω αω εκτος και αν εννοεις μονο το συναισθηματικο κομματι,τη συναισθηματικη ωριμανση..εκει η αληθεια ειναι οτι πασχω ελαφρως μιας και παλευω ματαια να παραμεινω παιδακι μπας και..



αυτο ειναι μονο ενα μερος των προβληματων που εχεις.
Δυστυχως πρεπει να μεγαλωσεις, οσο σκληρο και δυσκολο και αν ακουγεται.
Θα λυσεις καποια προβληματα και φυσικα θα αποκτησεις καποια καινουρια.




οσο για την συζητηση ανθρωπου πως ανθρωπο και οχι μανας-κορης,εχω τις αμφιβλολιες μου.


δεν αμφιβαλλω.




αυτο που προτεινεις ειναι το ιδεατο,ομως στα αληθεια μπορω να αποφορτιστω τοσο πολυ,το ιδιο και εκεινη για να καταφερουμε να κανουμε μια τετοια κουβεντα?


καταρχην μην ασχολεισαι με το τι κανει η αλλη,
παρα αρχικως με το τι θες - μπορεις να κανεις εσυ.

Αν γινει η συζητηση θα ειναι καταρχην για δικο σου κερδος.
Και ναι, ξεκιναμε για το ιδεατο και στην συνεχεια βλεπουμε και κανουμε ποσο μπορουμε να ειμαστε κοντα σε αυτο.

krino
25-02-2010, 15:08
Originally posted by RainAndWind
Καταρχήν το ότι είμαι θυμωμένη,από πού κι ως πού θεωρείς Κρίνο,πως αυτό σημαίνει πως φθείρω τη ζωή μου;


γιατι αυτο σημαινει.
Δεν ξερω αν θα βοηθησει την κουβεντα μας, να σου αναλυσω τα αυτονοητα.
Αν εξακολουθεις και κρατας αμυνες απεναντι μου,
τοτε φαντασου το τι γινεται με την μητερα σου.

Και οχι δεν θα γινω ο ψυχαναλυτης σου,
για να σε αναγκασω να δεις κατι. (ασχετως αν μπορω να το κανω και να σε κανω να δεις αυτο που αρνεισαι)
Η σε ενδιαφερει να εμβαθυνεις σε κατι να βρεις ακρη, σε κατι που ακους η αλλιως πηγαινε να πληρωσεις.




Φυσικά και έχω βρει τρόπους αυτοπροστασίας,



οι τροποι αυτοπροστασιας που εχεις, ξεκινουν και τελειωνουν με τον εαυτο σου και οχι με την μητερα σου.
Απο εσενα προσπαθεις να φυλαχτεις, και το εχεις μαγειρεψει ετσι για να πιστευεις οτι ειναι αλλιως.
Σορρυ αλλα με αναγκαζεις να γινομαι ωμος.



απλά δεν διάλεξα τον κοινό δρόμο,του μου επιτέθηκες,άρα σε κλείνω σε ένα ψυχιατρείο να σε φυτοποιήσουν,επειδή αρρώστησες.


δεν υπαρχει μονο αυτος ο δρομος, του ψυχιατρειου.
Μαλλον θα ελεγα οτι αυτος ειναι ο ευκολος που προτεινεις.





Προτίμησα να πάρω αποστάσεις,συναισθηματικέ ,να βλέπω πλέον τους γονείς μου σε αραιότατα διαστήματα,με άλλους γύρω μου,αλλά να μην διαλέξω ούτε να μισήσω όλους τους ανθρώπους με ψυχική νόσο,κατάσταση,όπως θες το ονομάζεις,αλλά ούτε να λέω σ\'αγαπώ γιατί είσαι μητέρα μου.


να μην μισησεις?
μα ο θυμος και το μισος που βγαζεις κανει μπαμ καλε κοπελα!!!
να σου πω....
εμενα δουλευεις η τον εαυτο σου?




Λέμε αλήθειες,δε βαυκαλιζόμαστε,με εννοείς.


καλα για αυτο μην παιρνεις ορκο.....




Ο πατέρας μου,ο υπεύθυνος κατά το νόμο για το άτομο με το οποίο ζει,δεν σκοπεύει,ούτε σκόπευε ποτέ να τη συνοδέψει σε έναν ψυχίατρο,οπότε πάει μόνη της σε διάφορους,όποτε το θυμάται και όποτε το νιώθει επίσης.Αν σε ενδιαφέρει,πάσχει από διπολική.


οκ και τι να γινει για αυτο?
λυπηρο που εχει προβληματα,
αλλα αυτα θα τα λυσει η ιδια.
Εμεις μιλαμε για την σχεση σας και οχι για τα ψυχολογικα της μητερας σου.




Δε νιώθω να με απειλεί,παρόλο που ξέρω πως στις περιόδους μανίας της γίνεται επικίνδυνη,γιατί βγάζει έντονη επιθετικότητα.


σαφως και νιωθεις να σε απειλει,
γιατι πολυ απλα δεν μπορεις να το διαχειριστεις.
Προς το παρον φαινεται οτι προτιμας να το αποφευγεις να το δεις καταματα.....




Μέρος της ευθύνης λοιπόν μοιράζεται και ο πατέρας μου,ο οποίος στρουθοκαμηλίζει,λόγω δικών του θεμάτων επίσης.


δικαιωμα του.




Αυτό τι σημαίνει,πως αυτοτιμωρούμαι λοιπόν παίρνοντας τις αποστάσεις μου,αποδίδοντας τις ευθύνες όπου αναλογούν,αντί να φορτώνομαι ενοχές στυλ,δεν ήμουν καλό παιδί,κλαψ λυγμ;


το αντιθετο.
Στηνεις ενα κατηγορητηριο που δεν εχει τελος.
Και αυτο γιατι σε βολευει να ειναι ετσι.





Mια χαρά είμαι,έχω τη ζωή μου,και με όσο νιονιό διαθέτω προσπαθώ να την καλυτερεύω και όχι να την χειροτερεύω φτιασιδώνοντας τις καταστάσεις και μη βλέποντάς τις ως έχουν.


αν εισαι καλα στη ζωη σου,
προς τι οι καταρες και οι γκρινιες?
κατι δεν παει καλα στο βασιλειο της Δανιμαρκιας αν με εννοεις....




Δεν είμαι υπεύθυνη για το τι κάνουν οι γονείς μου στις δικές τους ζωές,εγώ είμαι υπεύθυνη για τη δική μου ευτυχία.


σωστα,
αρα γιατι μπλεκεις τους γονεις σου στις σκεψεις σου?




Στο θέμα της Μελένε,(που συγγνώμη που της το ξεσκίσαμε ολίγον τι),η σύγκρουση προέρχεται από το τι της έμαθε η κοινωνία,η οικογένεια και η εκπαίδευση για τους γονείς,ιδιαίτερα για τη μάνα.Πως θα είναι ένα αχάριστο παιδί,αν κρίνει τη μητέρα της,αφού αυτή της πρόσφερε το δώρο της ζωής,την ανέθρεψε και τα λοιπά γραφικά.Κάλλιστα μπορεί να σε κακοποιεί αυτός που σε αναθρέφει,που σου έδωσε το δώρο της ζωής κουλουπού.Να διαχωρίζουμε και να αποδίδουμε τα του καίσαρος τω καίσαρι.Δεν φταις για τις νοητικές κατασκευές που έπλασαν άλλοι για να σε χειραγωγούν,αλλά το να τις συντηρείς σημαίνει πως δεν έμαθες πως θα τις ανατρέψεις.Ανατρέπω στη συγκεκριμένη,σημαίνει δε νιώθω ενοχές πια για κάτι που ήταν έξω από τη σφαίρα της ευθύνης μου,άρα τη συμπεριφορά της μητέρας σου melene,βάζω τα όρια της αυτοπροστασίας μου,θωρακίζοντας τον εαυτό μου,ώστε να απαλλαχτώ από τζάμπα ταλαιπωρίες.:)


το θεμα της μελενε ε?
ρειν,
παρτη την σκουφια σου και βαρα την.....

:P :P :P

RainAndWind
25-02-2010, 15:33
Οι άμυνές μου,προέρχονται από τη συμπεριφορά της μητέρας μου,δεν προέκυψαν από παρθενογέννεση.Μπερδεύεις επίσης το θυμό με το μίσος,που δεν είναι ίδιες έννοιες και συναισθήματα.Μισώ σημαίνει θέλω να καταστρέψω το αντικείμενο του μίσους μου,θυμώνω δε σημαίνει θέλω να σε καταστρέψω αυτόματα.Σημαίνει μάλλον πως έχω καταλάβει πως υπέστην κάποια αδικία.Η σχέση με τη μητέρα μου,είναι μία σχέση μηδενική,που θα παραμείνει έτσι,γιατί δεν προέχει παρά να είμαι ζωντανή και να μην αυτοτραυματίζομαι μπαίνοντας σε διαδικασίες εξιλέωσης απέναντι σε θύτη.Ο θυμός θα υπάρχει όσο αυτός με βοηθάει στο να μη συγχωνεύομαι με τον θύτη,πασαλείβοντας τα όρια.Αντίθετα από εσένα(που απ\'ό,τι έχω δει καλά τα πας κι εσύ με το θυμό,σοζ που επίσης σου μιλάω ωμά):P,έχω συνειδητοποιήσει πως είναι ένα όπλο μου,όχι πάντα ένα βασανιστήριο,όπως μας δίδαξαν κάποιες σχολές απάλειψής του.Ο νέγρος που θυμώνει απέναντι στον λευκό που τον κακοποιεί ή τον κακοποίησε,θα διεκδικήσει τα δικαιώματά του και θα βρει την ταυτότητά του,που κανένας οίκτος δε θα το κάνει ποτέ.Ο θυμός που δεν είναι άλογος,αλλά λογικός,δεν αποτελεί ψόγο,αλλά κομμάτι μίας υγιούς διαδικασίας θέσπισης προσωπικών γραμμών δράσης.Αν υπάρχει λογικός θυμός;Με ουί,υπάρχει.Τον αισθάνθηκαν όλα τα άτομα που επαναστάτησαν και επαναστατούν απέναντι σε αδικίες.
Δεν ξέρω αν θα με χτυπήσει με τη σκούφια της η μελένε,αλλά εγώ δε θα με χτυπάω μένοντας σε αυτοτιμωρητικές σχέσεις.Δε λοβοτομώ για να μη θυμάμαι,γιατί σε κακοποιητικές σχέσεις,το πρώτο και σημαντικότερο,είναι να μην ξεχνάς την κακοποίηση.Τα λοιπά είναι φιλοσοφικές κενές συμβουλές που εύκολα όσοι δεν σημαδεύτηκαν σε σχέσεις θύτη/θύματος λένε για να έχουμε θέμα συζήτησης.Ο θυμός είναι απαραίτητος,όταν χαράζει μια χαρά όρια,που δεν υπήρχαν,ανάμεσα στο τι επιτρέπεις να σου κάνουν,και τι όχι.Ξέρεις πως τα όρια αυτά δεν διδάσκονται από κάποιους,γιατί οι ίδιοι δεν τα είχαν.

Sofia
25-02-2010, 15:46
Originally posted by RainAndWind
Προτίμησα να πάρω αποστάσεις,συναισθηματικέ ,να βλέπω πλέον τους γονείς μου σε αραιότατα διαστήματα,με άλλους γύρω μου....

RainAndWind (που μ αρεσουν κ τα 2 ταυτοχρονως),

σε διαβαζω συχνα. Οχι τυχαια βεβαια, αφου κι οι δικες μου σχεσεις με τον ενα μου γονιο ηταν ασχημες κ πολυ πιθανον να παραμεινουν ετσι.

Θα θελα να σου πω πώς περνωντας κι εγω συγκρουσεις, θυμο, στεναχωρια, πονο μονη μου αλλα και με τον πατερα μου εχω δει να προσπαθω να παρω αποστασεις συναισθηματικες. Και αποστασεις κυριολεκτικες. Ομως οι αποστασεις ειδα οτι ερχονται πραγματικα, οταν καταφερνω να φερω στο κυριως θεμα της ζωης μου αλλα πραγματα. Κι οχι ολα τα αλλα να αποτελουν το γυρω γυρω και το κυριως θεμα μεσα μου, στα λογια μου, στην δραση μου να ειναι ο πατερας. Ποσο φταιει, τί κανει, τί εκανε, γιατί το εκανε, πώς το εκανε, ποσο, τί σκεφτεται κλπ.

Ξερω πολυ καλα, πώς υπάρχει η αναγκη να το σκεφτουμε, να το ξεδιαλυνουμε, να το ξεσκισουμε το θεμα. Αλλα, νομιζω οτι οταν ερθουν στο προσκηνιο αλλα θεματα, αποκλειστικα δικα μας τοτε θα ρθει και η στιγμη που θα το χουμε ξεπερασει πραγματικα.

RainAndWind
25-02-2010, 15:55
Θέματα αποκλειστικά δικά μας Σοφία μου,πάντα υπάρχουν.Έχουμε και ζωή.Βάζουμε προτεραιότητες που φυσικά και υπάρχουν και αποστάσεις,όπου αυτές χρειάζονται.Πχ γνωρίζω πως η μητέρα μου με θεωρεί πουτάνα και το λέει,επειδή έχω σχέση.Για λέγε για ποιον λόγο δε θα έπρεπε να με θυμώνει που κάνω το φυσιολογικότερο πράγμα στον κόσμο,να διεκδικώ ένα κορμί και ένα μυαλό που μου προσφέρουν ευχαρίστηση,επειδή κάποιοι έχουν συντηρητικές ιδέες.Αυτά που πονάνε θυμώνουν,όταν είναι άδικα.Ο πατέρας σου φαντάζομαι είναι το άτομο στο οποίο αναφέρεσαι,το είχα διαβάσει σε παλιότερο post σου.Για να λειτουργήσει λοιπόν η ζωή μας με τους όρους που θέλουμε εμείς,πρέπει το πουτάνα ή να μη μας θυμώνει εντελώς(εδώ βάλε όποια ανάλογη συμπεριφορά του πατέρα σου),πράγμα που δείχνει πως έχουμε διασχίσει κάποια στάδια και μπορούμε ακόμη να το γυρίσουμε και στο χιούμορ,ή μας θυμώνει γιατί ακόμη ο θυμός μας σε κάτι μας είναι χρήσιμος.;)

Sofia
25-02-2010, 16:00
Originally posted by melene
μια μητερα με την οποια οι σχεσεις μας ειναι καθαρα οικονομικες.

τι διατηρει το προβλημα μου?το οτι δεν το αποδεχεται και ετσι δεν αποδεχεται εμενα την ιδια...με απορριπτει με καθε της κουβεντα, με καθε της κινηση.με ακυρωνει.

μα ειναι η μανα μου..η γυναικα που οταν θα γελασει θα γελασω και εγω,οταν θα κλαψει θα υποφερω..

μα ειναι η μανα..και για την μανα δεν μιλαμε ετσι,σωστα?η μανα ειναι ο μονος ανθρωπος που μας αγαπαει πραγματικα που θα θυσιαζζοταν,ετσι δεν λενε?ειναι ετσι?

ντρεπομαι που τα λεω ολα αυτα μα δεν αντεχω.ξερω θα το μετανιωσβ και καποια στιγμη θα το σβησω γιατι δεν κανει να μιλαω ετσι για την μαμα,τοσο κοπο εκανε για να μεγαλωσει μονη της τα παιδια της.

στο μυαλο μου εχουν τεκμηριωθει παρα πολλα με απο αυτη μου την ανακαλυψη,νιωθω πιο δυνατη απο ποτε.ομως τι κανω?μενω?που?εκει?μαζι της?ειμαι αχαριστη?μα δεν εχω στερηθει τιποτα τοσα χρονια...

Ξεκινωντας απο το τελος, και παντα συμφωνα με οσα γραφεις λες μονη σου οτι δεν εχεις στερηθει τίποτα. Ομως ξεκινας λεγοντας οτι εχεις στερηθει την προσοχη και πως η σχεση σας ειναι οικονομικη. Υποθετω, πώς οσο σημαντικη και να ειναι η οικονομικη υποστηριξη δεν μπορει να αναπληρωσει την αγαπη, την φροντιδα, την τρυφεροτητα και τοσα αλλα βασικα συναισθηματα θελουμε ολοι (λεω) να νιωσουμε ως παιδια. Και να τα κρατησουμε, για μια ζωη.

Σε οτι αφορα τα υπολοιπα που γραφεις, ειναι ενα ακομα \"πρεπει να ειμαι καλο παιδι, να αγαπω τη μαμα μου, η μαμα μου με αγαπα πιο πολυ απο ολους\"...χιλιοειπωμενο. Δεν αμφιβάλλω πώς υπάρχουν γυναικες που νιωθουν πώς λατρευουν τα παιδια τους. Το θεμα ειναι παντα, πώς δεν ισχυει για ολες. Και ενω το τελευταιο ειναι μια αληθεια, ειναι κ ενα απο τα μεγαλυτερα ταμπου. Δεν επιδεχεται αμφισβητησης, τι? Το οτι δεν ειμαστε ολοι το ιδιο? ή οτι δεν ειμαστε ολοι καταλληλοι για κατι?

Το να αμφισβητει, να επαναπροσδιοριζει κ να διαλεγει κανεις τί του κολλαει κ τί οχι, νομιζω οτι μονο μπροστα μπορει να τον παει. Οι αληθειες μας ειναι προς διερευνηση αλλωστε.

Lou!
25-02-2010, 16:02
rain,

πάντα είναι δικαιολογημένος ο θυμός. αδικαιολόγητος θυμός δεν υπάρχει. γιατί ο θυμός για να εκδηλωθεί ως συναίσθημα στο ΚΝΣ κάποιου χρειάζεται από πίσω μια θεωρία δικαιοσύνης και αδικίας. Μία και μόνη θεωρία, την εντελώς προσωπική και υποκειμενική θεωρία του ανθρώπου που βιώνει το θυμό. Το να ακούσουμε την ιστορία του A, να εισάγουμε το σύστημα αξιών και κριτηρίων του B, και να συμπεράνουμε ότι ο A νιώθει αδικαιολόγητο θυμό, με το σύστημα αξιών του B, πολύ απλά δεν έχει κανένα νόημα.
Όσο για το μίσος, νομίζω ότι είναι απλά ακραίος θυμος. Νομίζω ότι είναι το ίδιο συναίσθημα αλλά σε όλη την ένταση του. Το μίσος δικαιολογείται από ένα ανάλογο και ακραίο σύστημα αξιών.

Sofia
25-02-2010, 16:08
Originally posted by RainAndWind
Θέματα αποκλειστικά δικά μας Σοφία μου,πάντα υπάρχουν.Έχουμε και ζωή.Βάζουμε προτεραιότητες που φυσικά και υπάρχουν και αποστάσεις,όπου αυτές χρειάζονται.Πχ γνωρίζω πως η μητέρα μου με θεωρεί πουτάνα και το λέει,επειδή έχω σχέση.Για λέγε για ποιον λόγο δε θα έπρεπε να με θυμώνει που κάνω το φυσιολογικότερο πράγμα στον κόσμο,να διεκδικώ ένα κορμί και ένα μυαλό που μου προσφέρουν ευχαρίστηση,επειδή κάποιοι έχουν συντηρητικές ιδέες.Αυτά που πονάνε θυμώνουν,όταν είναι άδικα.Ο πατέρας σου φαντάζομαι είναι το άτομο στο οποίο αναφέρεσαι,το είχα διαβάσει σε παλιότερο post σου.Για να λειτουργήσει λοιπόν η ζωή μας με τους όρους που θέλουμε εμείς,πρέπει το πουτάνα ή να μη μας θυμώνει εντελώς(εδώ βάλε όποια ανάλογη συμπεριφορά του πατέρα σου),πράγμα που δείχνει πως έχουμε διασχίσει κάποια στάδια και μπορούμε ακόμη να το γυρίσουμε και στο χιούμορ,ή μας θυμώνει γιατί ακόμη ο θυμός μας σε κάτι μας είναι χρήσιμος.;)

Σαφως και υπαρχουν προτεραιοτητες. Κ βεβαια, και ουτε υποστηριζω πώς οι γονεις ειτε σε μενα ειτε σε σενα, ειτε σε καποιον αλλο ανθρωπο, δεν πρεπει να γινονται προτεραιοτητα. Για να γινονται, καποιος λογο θα υπαρχει. Σιγουρα. Και καλως γινονται. Δυσκολα νομιζω πώς μπορουμε να ξεπερασουμε κατι, αν δεν το ψαξουμε.

Αλλα παντα υπαρχει και ενα οριο σ αυτο. Δεν υποστηριζω πώς ο θυμος ειναι ενα απαγορευμενο συναισθημα. Ουτε βεβαια οτι πρεπει να το κρυβει κανεις. Καθε αλλο...Αλλα υπαρχει κι ενα χρονικο οριο. Το οποιο και παλι κατι υποδηλωνει...Ας πουμε, ειναι ακομα σημαντικη η γνωμη του πατερα μου για μενα? Με απασχολει, αν η μητερα μου με λεει πουτανα? Με αφορα τοσο πολυ η γνωμη της, με ακουμπα τοσο ωστε να με κανει εξαλλη?

Δεν υπαρχει βεβαια περιπτωση να μας θυμωνει, αυτο που δεν μας αγγιζει...Κ παντα πιστευω πώς ειναι χρησιμο το να μπορουμε να παρατηρουμε το οτι νιωθουμε. Και ναι, πιστευω κι εγω πως ο θυμος μπορει να ειναι χρησιμος. Πρωτα πρωτα, αν μπορεις κ τον διακρινεις. Απο που ερχεται κ που απευθυνεται.

claire
25-02-2010, 16:09
melene μου, εσύ θες να βελτιωθεί η σχέση σου με τη μητέρα σου? πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει κάτι στον τρόπο που σε αντιμετωπίζει? αν ναι, συνέχισε να προσπαθείς. όχι γιατι πρέπει, γιατι είναι μάνα σου και της χρωστάς, αλλά επειδή το θες εσύ βαθιά μέσα σου.

μήπως το ότι σε απορρίπτει και σε κρίνει διαρκώς είναι κάποια δική της \"παραξενιά\"? ξέρεις κάποιοι άνθρωποι είναι έτσι άσχετα με τον ποιον έχουν απεναντί τους. νομίζω εκεί πρέπει να δουλέψεις, να μην έχει επιπτώσεις πάνω σου το δικό της ελλάτωμα.

krino
25-02-2010, 16:13
Originally posted by RainAndWind
Οι άμυνές μου,προέρχονται από τη συμπεριφορά της μητέρας μου,δεν προέκυψαν από παρθενογέννεση.Μπερδεύεις επίσης το θυμό με το μίσος,που δεν είναι ίδιες έννοιες και συναισθήματα.Μισώ σημαίνει θέλω να καταστρέψω το αντικείμενο του μίσους μου,θυμώνω δε σημαίνει θέλω να σε καταστρέψω αυτόματα.Σημαίνει μάλλον πως έχω καταλάβει πως υπέστην κάποια αδικία.Η σχέση με τη μητέρα μου,είναι μία σχέση μηδενική,που θα παραμείνει έτσι,γιατί δεν προέχει παρά να είμαι ζωντανή και να μην αυτοτραυματίζομαι μπαίνοντας σε διαδικασίες εξιλέωσης απέναντι σε θύτη.Ο θυμός θα υπάρχει όσο αυτός με βοηθάει στο να μη συγχωνεύομαι με τον θύτη,πασαλείβοντας τα όρια.



ο θυμος και το μισος εχουν κοινα χαρακτηριστικα:
Ειναι αρνητικα συναισθηματα και το αποτελεσμα τους ειναι να σε φορτιζουν εξισου αρνητικα.
Απο την μια λες τα συναισθηματα του ειναι ουδετερα (το μηδεν που αναφερεις) αλλα απο την αλλη εχεις θυμο.
Γιατι αραγε αφου τα συναισθηματα σου ειναι μηδεν, εχεις θυμο?

Ο θυμος σου δεν σε προστατευει, αντιθετα σε βαζει σε φαυλους κυκλους.....






Αντίθετα από εσένα(που απ\'ό,τι έχω δει καλά τα πας κι εσύ με το θυμό,σοζ που επίσης σου μιλάω ωμά):P,





απο οσο θα εχεις διπαιστωσει,
εγω οταν θυμωνω,
με ακουνε 3 τετραγωνα.
Επιπλεον φροντιζουν να ξερουν οι εμπλεκομενοι οτι εχω θυμωσει.
Η συνεχεια μας, θα ειναι να το ζητημα να λυθει.
Ο τροπος και το αποτελεσμα δεν με απασχολει, εκεινο που θελω να ξερω ειναι να τελειωσει η διαδικασια του θυμου και με αντικειμενικους ορους να περασω σε κατασταση ηρεμιας.







έχω συνειδητοποιήσει πως είναι ένα όπλο μου,όχι πάντα ένα βασανιστήριο,όπως μας δίδαξαν κάποιες σχολές απάλειψής του.Ο νέγρος που θυμώνει απέναντι στον λευκό που τον κακοποιεί ή τον κακοποίησε,θα διεκδικήσει τα δικαιώματά του και θα βρει την ταυτότητά του,που κανένας οίκτος δε θα το κάνει ποτέ.Ο θυμός που δεν είναι άλογος,αλλά λογικός,δεν αποτελεί ψόγο,αλλά κομμάτι μίας υγιούς διαδικασίας θέσπισης προσωπικών γραμμών δράσης.Αν υπάρχει λογικός θυμός;Με ουί,υπάρχει.Τον αισθάνθηκαν όλα τα άτομα που επαναστάτησαν και επαναστατούν απέναντι σε αδικίες.




δεν αμφισβητησα ποτε τον θυμο σου,
αντιθετα ειμαι μαζι σου σε οτι νιωθεις.
Διαφωνησα στο κομματι του χειρισμου αυτου και εν γενει στην διαδικασια.





Δεν ξέρω αν θα με χτυπήσει με τη σκούφια της η μελένε,αλλά εγώ δε θα με χτυπάω μένοντας σε αυτοτιμωρητικές σχέσεις.




ναι σορρυ κιολας,
αλλα αυτο κανεις,
ασχετως που το αρνεισαι.





Δε λοβοτομώ για να μη θυμάμαι,γιατί σε κακοποιητικές σχέσεις,το πρώτο και σημαντικότερο,είναι να μην ξεχνάς την κακοποίηση.





αντε παλι.
Σου ειπα εγω να ξεχασεις?
σου ειπα εγω να συγχωρεσεις?

Εγω σου ειπα να ληξεις,
κατι το οποιο το αρνεισαι.
Δικαιωμα σου και παλι βεβαια ε?




Τα λοιπά είναι φιλοσοφικές κενές συμβουλές που εύκολα όσοι δεν σημαδεύτηκαν σε σχέσεις θύτη/θύματος λένε για να έχουμε θέμα συζήτησης.



πολυ καλη η αμυνα σου.
Συνεχισε την ετσι.





Ο θυμός είναι απαραίτητος,όταν χαράζει μια χαρά όρια,που δεν υπήρχαν,ανάμεσα στο τι επιτρέπεις να σου κάνουν,και τι όχι.



αφηνεις τα συναισθηματα σου να σε καθοδηγουν και οχι το μυαλο σου.






Ξέρεις πως τα όρια αυτά δεν διδάσκονται από κάποιους,γιατί οι ίδιοι δεν τα είχαν.



εκεινο που γνωριζω,
ειναι οτι ολοι μας πρεπει να παραμενουμε υγιεις ανθρωποι.
Τα υπολοιπα, ναι ειναι φιλοσοφιες για να περναει η ωρα.....

RainAndWind
25-02-2010, 16:18
Να σου αναφέρω έναν άδικο θυμό lucifer.Επειδή κάποιος με έβρισε πχ στο δρόμο για τη δουλειά,να ξεσπάσω σε σένα,να μεταθέσω το αντικείμενο του θυμού μου και να σε χρησιμοποιήσω ως εξιλαστήριο θύμα του.Αυτός μπορεί να είναι ένας θυμός \"δικαιολογημένος\"από την ανάγκη μου,αλλά δεν είσαι ο σωστός του παραλήπτης.Καλό είναι να θυμώνεις λοιπόν,με γνώση από πού προήλθε αυτό,όχι έτσι θυμώνω με το σκυλί και το κλωτσάω γιατί το πρωί με χτύπησε ο σύζυγος.Μπορεί να υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις η κατανόηση του θυμού,αλλά δεν είναι το ίδιο το να πεις\"με θύμωσε ο σύζυγος,όχι το σκυλί\".Θέλει λίγο δουλίτσα.Το μίσος έχει χαρακτηριστικά που τείνουν στο δε διαχωρίζω καθόλου μέχρι ποιο σημείο μπορεί να δικαιολογηθεί ένα συναίσθημα,για να φτάσει κάποιος στο μίσος,έχει φύγει από το θέμα του πώς θα χειριστεί εποικοδομητικά έναν θυμό.Αν μισώ τη μητέρα μου;Δε νομίζω.Κατανοώ τις αδύναμες πλευρές της,που ίσως προέρχονται από τα δικά της παιδικά χρόνια,όπως και άλλων ανώριμων γονέων,αλλά αυτό δε σημαίνει πως οι δικές της αδύναμες πλευρές,θα με κάνουν το παραπάνω σκυλί του παραδείγματος.Με έκαναν παλιότερα όπως φαίνεται,έτσι δεν είναι;Για εκείνην όμως που κλώτσαγε το σκυλί,δεν ήταν το σκυλί που τη θύμωνε,δεν μπορούσε ούτε μπορεί ακόμη να διακρίνει τη διαφορά.

krino
25-02-2010, 16:20
τελος κατι που ξεχασα,
μπαινεις σε ενα ανταγωνισμο με την μητερα σου, πιστευω εντελως ηλιθιο.
Προσπαθειτε να βρειτε ποιος ειναι ο πιο κακος.....

Για μενα πολυ ματαιος αγωνας.

RainAndWind
25-02-2010, 16:25
Ανταγωνισμός δεν είναι ρε Κρίνο,έλεος.Σιγά μην μπαίνω σε τέτοια τριπάκια ποιος την έχει μακρύτερη.Απλό είναι το θέμα.Όποιος κακοποιεί,όσο το κάνει,θα σε θυμώνει,μέχρι να μάθεις εναλλακτικό τρόπο χειρισμού,μέσω χιούμορ λέμε τώρα.Το βρίσκω λίγο δύσκολο,γιατί ναι μεν έχω χιούμορ,αλλά δεν έχει η μητέρα μου,τζάμπα θα πάει,λολ.:D:D

Lou!
25-02-2010, 16:28
ωραία μας τα λες rain, λοιπόν τελικά ποιο είναι το πρόβλημα σου με τη μάνα σου σήμερα?
ok, κάποτε σε κακοποίησε και σίγουρα πέρασες χειρότερα παιδικά χρονια από ότι αν είχες μια άλλη πιο normal.
έχεις σίγουρα λοιπόν μια απώλεια, ένα εν δυνάμει καλύτερο παρόν, τότε που ήτανε παρόν το παρελθόν σου.
σήμερα που είναι το πρόβλημα σου?
λες, έβαλες τα όρια σου, δεν έκατσες να κάνεις το θύμα, κατανοείς ότι η μάνα σου δεν ήταν θεός..
προς τι τόσο μένος για τις διαπαιδαγογικες ικανότητες των γονέων σου? τώρα πια?

Sofia
25-02-2010, 16:29
Originally posted by RainAndWind
Όποιος κακοποιεί,όσο το κάνει,θα σε θυμώνει,μέχρι να μάθεις εναλλακτικό τρόπο χειρισμού,μέσω χιούμορ λέμε τώρα.

Rain, εξακολουθεις να κακοποιεισαι? Δεν καταλαβα, συγγνωμη.

krino
25-02-2010, 16:33
Originally posted by RainAndWind
Ανταγωνισμός δεν είναι ρε Κρίνο,έλεος.Σιγά μην μπαίνω σε τέτοια τριπάκια ποιος την έχει μακρύτερη.Απλό είναι το θέμα.Όποιος κακοποιεί,όσο το κάνει,θα σε θυμώνει,μέχρι να μάθεις εναλλακτικό τρόπο χειρισμού,μέσω χιούμορ λέμε τώρα.Το βρίσκω λίγο δύσκολο,γιατί ναι μεν έχω χιούμορ,αλλά δεν έχει η μητέρα μου,τζάμπα θα πάει,λολ.:D:D

δεν με πειθεις....
απο την μια τα βγαζεις κουκλα και απο την αλλη πανουκλα.
Δεν ξερω αλλα φαινεται οτι πας ολα να τα προσαρμοσεις ακριβως στα κεφια σου.
Και η μανα σου ειναι κακια, και εσυ εισαι αθωα, και σε κακοποιει, και εσυ εκανες τα αδυνατα - δυνατα για να το αποφυγεις,
και ο γιαλος ειναι στραβος και εμεις καλα αρμενιζουμε, και αντε να μην πω τι αλλο.....

krino
25-02-2010, 16:34
Originally posted by Sofia

Originally posted by RainAndWind
Όποιος κακοποιεί,όσο το κάνει,θα σε θυμώνει,μέχρι να μάθεις εναλλακτικό τρόπο χειρισμού,μέσω χιούμορ λέμε τώρα.

Rain, εξακολουθεις να κακοποιεισαι? Δεν καταλαβα, συγγνωμη.


και θα κακοποιειται μεχρι να βγαλει ο ηλιος κερατα.


:P:P:P:P

claire
25-02-2010, 16:36
το πρόβλημα rain είναι ότι επειδή βίωσες κάτι πάρα πολύ τραυματικό, τώρα ερμηνέυεις κάθε τι που έχει να κάνει με σχέσεις γονιών-παιδιών με βάση τις δικές σου εμπειρίες (well, who doesn\'t...), κάπως πιο ακραία δηλαδή ακόμα κι αν δεν είναι έτσι. αυτό που λέμε λαικά, έχεις καεί από το χυλό και τώρα φυσάς και το γιαούρτι!

γιατί δεν ξεκόβεις εντελώς με τους γονείς σου να ησυχάσεις?

RainAndWind
25-02-2010, 16:38
Σοφία,ναι.Μπορεί να μην πέφτει ξύλο βέβαια,αλλά ακόμη και τα λόγια που ακούω από τους γονείς μου ακόμη,πχ μέσω των αδερφών μου,ή σε κάθε ευκαιρία,σπάνια πλέον και σε μένα την ίδια,φυσικά και είναι κακοποίηση.Αυτό εξηγώ,ότι δεν σταματά,όσο οι άνθρωποι που κακοποιούν μένουν ίδιοι,όσο δεν τροποποιούν,γιατί δεν αναγνωρίζουν αυτό που κάνουν ως κακοποίηση.Το να κλείσω τα μάτια και να αρνηθώ πως ακόμη κακοποιούν με τρόπους άλλους,είναι σαν να κλείνω τα μάτια μου απέναντι στην αλήθεια.Φυσικά και εξακολουθούν να κακοποιούν και εμένα και τ\'αδέρφια μου,αυτό πιστεύω πως δε θα σταματήσει ποτέ,οι άνθρωποι δεν αλλάζουν τρόπους όταν δεν αναγνωρίσουν αίτια,ή δεν ψάξουν γενικά να καλυτερέψουν επικοινωνιακά τους μέσα.
Το θέμα είναι πόσο αυτό το κομμάτι το για πάντα της κακοποίησης με διαφορετικά προσωπεία που ζω,δε νομίζω πως φτιάχνει με ευχολόγια.Άρα,μένει αρκετή δουλειά,που συνεχίζω.

Lou!
25-02-2010, 16:39
Originally posted by RainAndWind
Απλό είναι το θέμα.Όποιος κακοποιεί,όσο το κάνει,θα σε θυμώνει,μέχρι να μάθεις εναλλακτικό τρόπο χειρισμού,

μέχρι να σιγουρευτείς ότι δεν θα ξαναπέσεις στην παγίδα, όπως ίσως έπεφτες όταν ήσουνα παιδί και δεν ήξερες τι να κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις.

μέχρι να μάθεις να αποδέχεσαι συμπεριφορές άλλων, ακόμα κι όταν σου φαίνονται ότι έχουν πρόθεση να σε κακοποιήσουν, ως ένα κομμάτι της άπειρης μαλακίας του σύμπαντος. (αποδοχή βλακώδους συμπεριφοράς δε σημαίνει, κάθομαι και τσιμπάω το δόλωμα. σημαίνει αναγνωρίζω ότι υπάρχουν στη θάλασσα καλάμια
με βλακώδες δόλωμα που περιμένουν το ανάλογο θύμα να τσιμπήσει)

μέχρι... δεν ξέρω δεν μου έρχεται κάτι άλλο.

RainAndWind
25-02-2010, 16:41
Claire,το έχω ξαναγράψει.Είναι πολύ σπάνιες οι φορές που συναντιόμαστε,αλλά να μην τους ξαναδώ ποτέ δε γίνεται,εκ των συνθηκών,λόγοι άλλων μελών της οικογένειας χωροταξικοί,ρεαλιστικά πάντα.

krino
25-02-2010, 16:41
Originally posted by claire

γιατί δεν ξεκόβεις εντελώς με τους γονείς σου να ησυχάσεις?


σε ακραιες περιπτωσεις οταν δεν μπορεις να το διαχειριστεις,
ειναι το πιο σωστο που μπορει να κανει καποιος.

krino
25-02-2010, 16:43
Originally posted by RainAndWind
Claire,το έχω ξαναγράψει.Είναι πολύ σπάνιες οι φορές που συναντιόμαστε,αλλά να μην τους ξαναδώ ποτέ δε γίνεται,εκ των συνθηκών,λόγοι άλλων μελών της οικογένειας χωροταξικοί,ρεαλιστικά πάντα.


παλι δικαιολογιες σωστα?
ραιν,
οποιος δεν θελει να ζυμωσει, 100 χρονια κοσκινιζει.....


γουελ,
καλο κοσκινισμα.

Sofia
25-02-2010, 16:43
Originally posted by RainAndWind
Το να κλείσω τα μάτια και να αρνηθώ πως ακόμη κακοποιούν με τρόπους άλλους,είναι σαν να κλείνω τα μάτια μου απέναντι στην αλήθεια............

Το θέμα είναι πόσο αυτό το κομμάτι το για πάντα της κακοποίησης με διαφορετικά προσωπεία που ζω,δε νομίζω πως φτιάχνει με ευχολόγια.Άρα,μένει αρκετή δουλειά,που συνεχίζω.

Rain, ως παιδι καταλαβαινω οτι δεν μπορει να ειχες τις ιδιες αντιστασεις. Και σιγουρα οχι, τις ιδιες ευθυνες που εχεις τωρα. Στο σημερα, εσυ εχεις την ευθυνη του εαυτου σου, σωστα? Την ευθυνη του πού θα πας, που θα μιλησεις και με ποιους. Δεν μπορει πλεον να υπομενεις μια κακοποιηση χωρις να εισαι εκει...γνωριζοντας οτι αυτο ειναι ενα σεναριο που το χεις ξαναζησει...?

Το θεμα της κακοποιησης, δεν ειναι να αλλαξουν αυτοι που κακοποιουν. Ειναι να δει αυτος που κακοποιειται, το οτι κακοποιειται ειναι δικο του θεμα και κανενος αλλου (οταν προκειται για ενηλικα). Δλδ αν δεν το δει ποτε η μαμα σου, οτι σε κακοποιει εσυ θα παραμενεις στις υπηρεσιες της, μεχρι να πεθανει?Το ιδιο θα εκανες, αν ο αντρας σου ηταν αυτος που σε κακοποιουσε?

RainAndWind
25-02-2010, 16:44
Lucifer...:)Ε,ναι,αυτό παλεύω,αφού δεν αλλάζουν συμπεριφορές άλλων,θα το παλεύω με εναλλακτικές μεθόδους.Το να μη με θυμώνουν είναι ακόμη μακριά.Με θυμώνουν.Αν καταφέρω να με βρίζουν και να μη θυμώνω,φαντάζομαι μετά πάω για το νόμπελ ειρήνης,χαχαχααα.:P

Lou!
25-02-2010, 16:46
@ rain,claire:

μα έτσι κι αλλιώς εκεί είναι το θέμα?
στο πόσο τους συναντάς?
το θέμα δεν είναι εκεί.
το θέμα είναι στο πόσο ψυχολογικό χρόνο αφιερώνεις με αυτήν την ιστορία πως ήσουνα από κακοποιητικό σπίτι, το πόση φαιά ουσία καταναλώνεις κι όλα τα ερμηνεύεις με αυτό το μοντέλο ήμουνα από κακοποιτικο σπίτι κλπ κλπ

claire
25-02-2010, 16:46
μα είναι δυνατόν να μην σε θυμώνουν? ντάξει γονείς σου είναι ρε! προφανώς και θα ήθελες να είναι αλλιώς τα πράγματα.
και μιλάς για ακραία σκηνικά, όχι κάτι του στυλ \"η μανα μου είναι λίγο κουτσομπόλα και μου τη σπάει\" που το ξεπερνάς.

claire
25-02-2010, 16:48
Originally posted by lucifer
@ rain,claire:

μα έτσι κι αλλιώς εκεί είναι το θέμα?
στο πόσο τους συναντάς?
το θέμα δεν είναι εκεί.
το θέμα είναι στο πόσο ψυχολογικό χρόνο αφιερώνεις με αυτήν την ιστορία πως ήσουνα από κακοποιητικό σπίτι, το πόση φαιά ουσία καταναλώνεις κι όλα τα ερμηνεύεις με αυτό το μοντέλο ήμουνα από κακοποιτικο σπίτι κλπ κλπ

αυτό είναι ένα θέμα (τπ θέμα της ερμηνείας, που το παρατήρησα κι εγώ) και θέλει πολλή δουλειά!

αλλά και το να μην βλέπεις τον άλλο λειτουργεί σε ένα βαθμό. σε βοηθάει να αποστασιοποιηθείς κάπως!

RainAndWind
25-02-2010, 16:49
Originally posted by Sofia

Originally posted by RainAndWind
Το να κλείσω τα μάτια και να αρνηθώ πως ακόμη κακοποιούν με τρόπους άλλους,είναι σαν να κλείνω τα μάτια μου απέναντι στην αλήθεια............

Το θέμα είναι πόσο αυτό το κομμάτι το για πάντα της κακοποίησης με διαφορετικά προσωπεία που ζω,δε νομίζω πως φτιάχνει με ευχολόγια.Άρα,μένει αρκετή δουλειά,που συνεχίζω.

Rain, ως παιδι καταλαβαινω οτι δεν μπορει να ειχες τις ιδιες αντιστασεις. Και σιγουρα οχι, τις ιδιες ευθυνες που εχεις τωρα. Στο σημερα, εσυ εχεις την ευθυνη του εαυτου σου, σωστα? Την ευθυνη του πού θα πας, που θα μιλησεις και με ποιους. Δεν μπορει πλεον να υπομενεις μια κακοποιηση χωρις να εισαι εκει...γνωριζοντας οτι αυτο ειναι ενα σεναριο που το χεις ξαναζησει...?

Το θεμα της κακοποιησης, δεν ειναι να αλλαξουν αυτοι που κακοποιουν. Ειναι να δει αυτος που κακοποιειται, το οτι κακοποιειται ειναι δικο του θεμα και κανενος αλλου (οταν προκειται για ενηλικα). Δλδ αν δεν το δει ποτε η μαμα σου, οτι σε κακοποιει εσυ θα παραμενεις στις υπηρεσιες της, μεχρι να πεθανει?Το ιδιο θα εκανες, αν ο αντρας σου ηταν αυτος που σε κακοποιουσε?

Μα δε θεωρώ πως είμαι στις υπηρεσίες της Sofia μου.Οι ευκαιρίες για κακοποίηση δεν είναι ότι τους έχω στη ζωή μου,υπάρχουν οι ευκαιρίες γιατί υπάρχουν στη ζωή μου τ\'αδέρφια μου,που δεν τους κάνω τη χάρη να μην βλέπω και αυτά επειδή έτσι.

RainAndWind
25-02-2010, 16:52
lucifer,ενδέχεται η φαιά ουσία που καταναλώνω να είναι απόρροια ότι πρόσφατα ξανάρχισα δουλειά με ψυχολόγο.Ε,βγαίνουν στην επιφάνεια παλιοί καημοί.:P

nature
25-02-2010, 16:52
Μήπως ρέιν, είσαι ακόμα τόσο θυμωμένη γιατί εκτός από το κακό που σου κάνανε όταν ήσουν μικρή, σου κάνουν ακόμα το εξής κακό: σε έκαναν να μην έχεις ούτε τα/τον (δεν θυμάμαι πόσα έχεις πει) αδέλφια σου. Νομίζω έχεις πει ότι τα αδέλφια σου έχουν \"τσιμπήσει \"στην παραμύθα των γονιών, ως εκ τούτου είναι σαν εκτός από γονείς να μην έχεις ούτε αδέλφια. Και αυτό το τελευταίο θα σε κυνηγάει και όταν πια δεν θα ζουν οι γονείς σου. Μου φαίνεται βαρύ εκτός από \"ψυχική ορφάνια\" από γονείς να μείνεις ψυχικά ορφανός και από τα αδέλφια που υποτίθεται ότι μ\' αυτά συμπορεύεσαι (ηλικιακά).

nature
25-02-2010, 16:53
τώρα είδα πως έγραψες ότι είσαι καλά με τ\' αδέλφια σου, οπότε, άκυρη η είκασία μου.

RainAndWind
25-02-2010, 16:54
Ναι nature μου,είναι σίγουρα και αυτό.Πως με τον τρόπο που χειρίζονται τα αδέρφια μου,οι ευκαιρίες για κακοποίηση περνάνε μέσα από τα άτομα που δε θέλω να αποκόψω από τη ζωή μου.Το εκμεταλλεύονται αυτό,αλλά πώς να αφήσω και άλλες σχέσεις της ζωής μου όμηρους σε αυτό που είναι οι γονείς μου;

Αχ ρε Μelene μου,συγγνώμη μανάρι μου που γράφω τόσες και τόσες φορές για μένα σε ένα δικό σου thread!

RainAndWind
25-02-2010, 16:57
Originally posted by nature
τώρα είδα πως έγραψες ότι είσαι καλά με τ\' αδέλφια σου, οπότε, άκυρη η είκασία μου.

Kαθόλου άκυρη δεν είναι nature.Mπορεί να είμαι καλά,λέμε τώρα,ε,με τ\'αδέρφια μου,να κρατάμε δηλαδή ότι πολεμούν να μην έχουμε,μέσω διχόνοιας που σπέρνεται πχ,αλλά την καταλαβαίνουμε γιατί ξέρουμε πως λειτουργούν οι γονείς μας,αλλά σέρνουμε πολλά παπόρια πόνων κι εκεί.

nature
25-02-2010, 17:02
Είναι πολύ φρίκη και εξοργιστικό να χάνεις τα αδέλφια σου, ενώ ζουν και χαίρουν άκρας υγείας, από πλύση εγκεφάλου.... Ο θυμός είναι διπλός.

Sofia
25-02-2010, 17:03
Rain

δεν διεκδικω το αλαθητο σε καμια περιπτωση, αλλα πιστευω πώς μπορεις να βαλεις κ εσυ τα ολοδικα σου ορια προστασιας κ να παρεις τα ηνια στα χερια σου. Αυτο για μενα σημαινει πχ. πώς απαιτω σε συζητησεις με ατομα που επιλεγω, να συζηταμε για θεματα που εχουμε συμφωνησει κ να αφησουμε εξω θεματα στα οποια δεν μπορουμε να τα βρουμε. Ετσι, αν επιλεγεις να κρατησεις την σχεση σου με τα αδερφια σου, δεν χρειαζεται καθολου να κρατησεις και τις συζητησεις για τους γονεις. Μπορεις να θεσεις σαν ορο, πως δεν θελεις να συζητησεις οτι τους αφορα. Και ετσι παυει να γινεται χειριστικο το ολο θεμα κ να βαζεις/ουν κ ενδιαμεσους. Μια σχεση αγαπης, ειναι και σχεση σεβασμου. Αν σε αγαπω λοιπον, θα σεβαστω την αναγκη σου να μην θιξω οτι σε ποναει ή οτι χρειαζεσαι για να προστατευτεις.

krino
25-02-2010, 17:03
ναι, βαλε και λιγο ξανθοπουλο για να δεσει το ζουμι.....

:cool:

RainAndWind
25-02-2010, 17:04
Ναι.Δεν τα χάνω ακριβώς,γιατί-πάλι-κι εκεί,το παλεύω.Θα ήταν όμως κάπως ευκολότερη η ζωή μου αν δε χρειαζόταν πια να μάχομαι όλη την ώρα για να κρατήσω όσους αγαπώ.Λες εκεί να είναι η βάση,ότι στη ζωή μου τα ευκόλως εννοούμενα,έγιναν μία μάχη;:o

nature
25-02-2010, 17:06
Για να πούμε όμως και κάτι αιδιόδοξο Ρέιν, προσωπικά νίκησα αυτή την δύσκολη μάχη. Εχασα την αδελφή μου ψυχικά, λόγω πλύσης εγκεφάλου, αλλά την ξαναβρήκα τα τελευταία χρόνια και είμαστε μια γροθιά και κολλητές. Εγκεφαλική σύμπνοια απόλυτη.
Πιστεύω το δίκιο λάμπει, αργά ή γρήγορα.

RainAndWind
25-02-2010, 17:08
Πάντα είμαι αισιόδοξη nature,είναι χαρακτηριστικό μου γνώρισμα.Δεν πέφτω για μεγάλα χρονικά διαστήματα,εκτός της εποχής της κατάθλιψης που έπεσα στα πατώματα,χαχα.Ήταν κι εκείνο όμως ένα σχολείο.Χαίρομαι που είστε έτσι με την αδερφή σου,αρκετά περάσατε κι εσείς.:)

Lou!
25-02-2010, 17:11
Originally posted by RainAndWind
Lucifer...:)Ε,ναι,αυτό παλεύω,αφού δεν αλλάζουν συμπεριφορές άλλων,θα το παλεύω με εναλλακτικές μεθόδους.Το να μη με θυμώνουν είναι ακόμη μακριά.Με θυμώνουν.Αν καταφέρω να με βρίζουν και να μη θυμώνω,φαντάζομαι μετά πάω για το νόμπελ ειρήνης,χαχαχααα.:P

θυμώνεις γιατί δεν μπορείς να αποδεχτείς τη διαφορετικότητα, όταν η διαφορετικότητα δεν είναι του γούστου σου. είναι τόσο απλό. φοβερα απλό. ίσως να μπορείς να αποδεχτείς διαφορετικότητα που να είναι του γούστου σου, πχ να θαυμάσεις έναν σπουδαίο πιανίστα, ακόμα κι αν εσύ δεν είσαι σπουδαία πιανίστρια. όταν όμως η διαφορετικότητα πάει πολύ κόντρα στα πιστεύω σου, e, τότε σε πιάνει το μανιάτικο. θυμώνεις κι όταν βλέπεις μια μουσουλμάνα με μπούργκα, ας πούμε?

RainAndWind
25-02-2010, 17:12
Mπα.Γιατί να θυμώσω;Eκτός αν θέλει να φορέσω κι εγώ μία.;)

Lou!
25-02-2010, 17:14
τότε γιατί θυμώνεις με τη μάνα σου?
εφόσον έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν της κάθεσαι.

nature
25-02-2010, 17:19
Originally posted by lucifer

Originally posted by RainAndWind
Lucifer...:)Ε,ναι,αυτό παλεύω,αφού δεν αλλάζουν συμπεριφορές άλλων,θα το παλεύω με εναλλακτικές μεθόδους.Το να μη με θυμώνουν είναι ακόμη μακριά.Με θυμώνουν.Αν καταφέρω να με βρίζουν και να μη θυμώνω,φαντάζομαι μετά πάω για το νόμπελ ειρήνης,χαχαχααα.:P

θυμώνεις γιατί δεν μπορείς να αποδεχτείς τη διαφορετικότητα, όταν η διαφορετικότητα δεν είναι του γούστου σου. είναι τόσο απλό. φοβερα απλό. ίσως να μπορείς να αποδεχτείς διαφορετικότητα που να είναι του γούστου σου, πχ να θαυμάσεις έναν σπουδαίο πιανίστα, ακόμα κι αν εσύ δεν είσαι σπουδαία πιανίστρια. όταν όμως η διαφορετικότητα πάει πολύ κόντρα στα πιστεύω σου, e, τότε σε πιάνει το μανιάτικο. θυμώνεις κι όταν βλέπεις μια μουσουλμάνα με μπούργκα, ας πούμε?


Aπίστευτη ερώτηση!!!!!
Πολύ παραστατική. Πάντως εγώ θυμώνω όταν κάτι έρχεται ενάντια με την απλή λογική.
Αρα και με τη μπούρκγα. Θυμώνω που οι γυναίκες αυτές είναι υποχρεωμένες να κάνουν κάτι τόσο παράλογο.

researcher
25-02-2010, 17:20
αυτα ειναι καπως πιο πολυπλοκα πραγματα

εχουμε να κανουμε με σχεσεις

οχι με φρασεις

το δεν της καθεσαι ειναι μια φραση

μπορει καποιες φορες να τα καταφερνει κανεις και καποιες αλλες να μην τα καταφερνει και να θυμωνει γι αυτο

krino
25-02-2010, 17:22
Originally posted by nature

Θυμώνω με που οι γυναίκες αυτές είναι υποχρεωμένες να κάνουν κάτι τόσο παράλογο.


παραλογο για σενα, οχι για αυτες.
Μην μπερδευεσαι.

RainAndWind
25-02-2010, 17:22
Μμμ,γιατί θέλει να φορέσω μπούργκα...:P
Κυριολεκτικά lucifer.Βάζει λόγια για τον σύντροφό μου στ\'αδέρφια μου,τον απείλησε(τον σύντροφό μου),πήγε και βρήκε τη μητέρα του,πήρε τηλέφωνο θείους του,που είχε ο άνθρωπος να τους δει κάτι χρόνια,λοολ,τον παρακολούθησε με ντετέκτιβ βέβαια πρώτα,έκανε τον πατέρα μου να τον μισεί(τον επηρεάζει τον father,είναι εξαρτητική προσωπικότητα)και τώρα τον βρίζουν συγχρονισμένα και οι δύο,έναν σύντροφο εξαιρετικό άνθρωπο,που με έχει στηρίξει απίστευτα σε όσα ζω,άσε,δεν είναι ένα ούτε δύο,δεν είναι ούτε εκατόν δύο.:P
Δεν σταματάει πουθενά,γιατί δεν έχω και τον πατέρα μου,ούτε τ\'αδέρφια μου έχουν πάνω της επιρροή να σκεφτείς.Και οι νύφες επίσης έχουν περάσει τα πάνδεινα.Επίσης τις βρίζει,επίσης διάφορα περνάνε όσοι μπλέκονται στο δρόμο της.Και μιλάει και στα παιδιά τους,δεν καταλαβαίνει πως κάνει τα παιδιά να επωμίζονται φορτία που δεν τους αναλογούν.

Φωτεινη!
25-02-2010, 17:22
Ρειν,
εγω νομίζω πως εισαι too close να βρεις την ακρη.Σχεδόν ξέρεις τι σου φταιει και εχεις αναλύσει την κατάσταση.Ισως η ψυχανάλυση να σου βγάζει \"πραμα\",οπως ειπες και για αυτό το συναισθημα να ειναι τούρμπο..
Στα προσεχώς \"Εμενα να δειτε που ακομα δεν ξεκινησα.\"

RainAndWind
25-02-2010, 17:24
Μακάρι ρε Φωτεινούλα μου.:)
Μελένε,σου χρωστάω ένα thread,στα υπόψιν.:P:)

krino
25-02-2010, 17:25
ενταξει.....
εγω θα ειχα κοψει την καλημερα εδω και χρονια.
Εννοειται πως εαν πεθαινε, θα ειχα κανει δηλωση οτι δεν με ενδιαφερει να το μαθω.

το προβλημα σου ρειν, ειναι πολυ απλο.
Δεν μπορεις να κοψεις τον ομφαλιο λωρο και αυτο ειναι το σημειο G.
Παρολα αυτα δεν εισαι και η μοναδικη με τετοια προβληματα.

krino
25-02-2010, 17:28
Originally posted by Αφωτεινή
Ρειν,
εγω νομίζω πως εισαι too close να βρεις την ακρη.Σχεδόν ξέρεις τι σου φταιει και εχεις αναλύσει την κατάσταση.Ισως η ψυχανάλυση να σου βγάζει \"πραμα\",οπως ειπες και για αυτό το συναισθημα να ειναι τούρμπο..
Στα προσεχώς \"Εμενα να δειτε που ακομα δεν ξεκινησα.\"


καμια σχεση,
εαν πορευτει ακριβως με αυτο το σκεπτικο,
η λυτρωση θα ερθει οταν η μητερα της δεν θα υπαρχει στη ζωη.


Υποψιαζομαι ομως οτι τοτε θα αρχισει νεος κυκλος ενοχων....
Για αυτο μιλησα περι φαυλου κυκλου.

RainAndWind
25-02-2010, 17:31
Μακάρι να τα καταφέρω Κρίνο να τον κόψω κάποτε.Μία τυπική καλημέρα ή ένα τι κάνεις μάνα,δεν θα το κόψω,μπορεί να το παίζω σκληρή,αλλά δεν είμαι άπονη,κατά βάθος με πονάει και το ότι γνωρίζω πως για να θέλει τόσο έλεγχο πάνω στις ζωές μας,είναι πολύ δυστυχισμένη(και μαλακισμένη όμως),χαχαααα,αλλά σου είπα,δε βοηθάνε κάποιες καταστάσεις οικογενειακές.Αν τ\'αδέρφια μου έκαναν κι αυτά μία προσπάθεια να απεξαρτηθούν,αν συμμαχούσαμε ίσως αυτός να ήταν ο δρόμος.Άλλο είναι ένας να είναι το μαύρο πρόβατο τρόπον τινά,άλλο τα πρόβατα,λοοολ,να έβαζαν όλα μαζί ένα φράγμα στις γονεικές συμπεριφορές.

researcher
25-02-2010, 17:32
Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή
Ρειν,
εγω νομίζω πως εισαι too close να βρεις την ακρη.Σχεδόν ξέρεις τι σου φταιει και εχεις αναλύσει την κατάσταση.Ισως η ψυχανάλυση να σου βγάζει \"πραμα\",οπως ειπες και για αυτό το συναισθημα να ειναι τούρμπο..
Στα προσεχώς \"Εμενα να δειτε που ακομα δεν ξεκινησα.\"


καμια σχεση,
εαν πορευτει ακριβως με αυτο το σκεπτικο,
η λυτρωση θα ερθει οταν η μητερα της δεν θα υπαρχει στη ζωη.


Υποψιαζομαι ομως οτι τοτε θα αρχισει νεος κυκλος ενοχων....
Για αυτο μιλησα περι φαυλου κυκλου.


οι δυσκολες σχεσεις οταν οι ανθρωποι πεθαινουν οδηγουν σε δυσκολο και αστα να πανε βραστα πενθος

χαλιαααααα

εχεις δικιο κρινο

RainAndWind
25-02-2010, 17:36
Θα το προλάβω λοιπόν εκείνο το φορτίο.Πάω να ψωνίσω ποντικοφάρμακο,λοοολ.Γελάσ τε ρε σεις και λιγάκι,όλα θα τα βρούμε,σιγά τα ωά,δε θα ψοφήσουμε κιόλας επειδή κουβαλάμε κάποια συνηθισμένα-:mad:-φορτία.:D:D

Φωτεινη!
25-02-2010, 17:36
Κρινο,
εγω πιστευω οτι ο λογος που η Ρειν ξεκίνησε ψυχολόγο ειναι
οτι ξέρει πως με το σκεπτικο που πορευεται κατι δεν βοηθάει να βρει τις λύσεις που ζητάει.ΤΟ ΞΕΡΕΙ..και θα το βρει..

RainAndWind
25-02-2010, 17:37
Ε ναι,είναι λίγο διαπλεκόμενα τα θέματα Φωτεινή,άρα θα ξανατροποποιήσω,όσο χρειαστεί.(αυτή η τροποποίηση,λάστιχο με έχω κάμει δηλαδής):cool::D

krino
25-02-2010, 17:38
Originally posted by RainAndWind
Μακάρι να τα καταφέρω Κρίνο να τον κόψω κάποτε.Μία τυπική καλημέρα ή ένα τι κάνεις μάνα,δεν θα το κόψω,μπορεί να το παίζω σκληρή,αλλά δεν είμαι άπονη,κατά βάθος με πονάει και το ότι γνωρίζω πως για να θέλει τόσο έλεγχο πάνω στις ζωές μας,είναι πολύ δυστυχισμένη(και μαλακισμένη όμως),χαχαααα,αλλά σου είπα,δε βοηθάνε κάποιες καταστάσεις οικογενειακές.Αν τ\'αδέρφια μου έκαναν κι αυτά μία προσπάθεια να απεξαρτηθούν,αν συμμαχούσαμε ίσως αυτός να ήταν ο δρόμος.Άλλο είναι ένας να είναι το μαύρο πρόβατο τρόπον τινά,άλλο τα πρόβατα,λοοολ,να έβαζαν όλα μαζί ένα φράγμα στις γονεικές συμπεριφορές.


τυπικη καλημερα?
τι μας λες,

εγω θα της ελεγα,
τραβα ψοφα παραπερα γιατι με ενοχλει η βρωμα σου.

Εγω σε τετοια δεν καταλαβαινω χριστο,
ουτε μητερες, ουτε ο θεος ο ιδιος να ναι (σχημα λογου).

nature
25-02-2010, 17:38
Originally posted by RainAndWind
Μακάρι να τα καταφέρω Κρίνο να τον κόψω κάποτε.Μία τυπική καλημέρα ή ένα τι κάνεις μάνα,δεν θα το κόψω,μπορεί να το παίζω σκληρή,αλλά δεν είμαι άπονη,

Εξαρτάται κάθε πότε.
Αν λες τι κάνεις μάνα κάθε μέρα, δύσκολα θα γλυτώσεις.
Αν τη λες πχ μια στις 15 κάπως καλύτερα τα πράγματα.

Και το \"άπονη\" που λες είναι σχετικό. Δεν την εγκαταλείπεις και στο δρόμο. Εχει τον πατέρα σου, έχει και τα αδέλφια σου.
Στο τέλος τέλος εκεί που έστρωσε ας κοιμηθεί.

krino
25-02-2010, 17:39
Originally posted by Αφωτεινή
Κρινο,
εγω πιστευω οτι ο λογος που η Ρειν ξεκίνησε ψυχολόγο ειναι
οτι ξέρει πως με το σκεπτικο που πορευεται κατι δεν βοηθάει να βρει τις λύσεις που ζητάει.ΤΟ ΞΕΡΕΙ..και θα το βρει..

τι ψυχολογο μωρε και κολοκυθια?
τραβας ενα γαμωσταυριδι, κανεις και ασφαλιστικα μετρα και τελειωσε το θεμα.

Δεν μπορω να καταλαβω,
γιατι τα απλα τα κανουμε πολυπλοκα.



ΥΓ....... αν υποθεσουμε οτι ιεχα εγω τετοια μανα,
ουτε για αστειο θα της περναγε απο το μυαλο να μου μιλησει τιποτα αλλο περα απο χαρουλες.
Αμα βρισκει και τα κανει ο αλλος, θα περασει αποπανω σου και θα κανει κωλοτουμπες.
Αμα του κοψεις τον αερα, να δεις πως γινεται αρνακι.

Φωτεινη!
25-02-2010, 17:41
Εγω δεν εχω παρε δωσε με την μάνα μου και ολως παραδόξως αντι να τρώγομαι ,ειμαι σαν να βρηκα την ηρεμία μου.Σε εμενα παιζει πολύ το \"μακριά και αγαπημένοι\",οπως φαίνεται.Ενηλικιώθηκα νομίζω.Ειδωμεν ,σας λεω θα διαβασετε παραλήρημα απο μένα ....

RainAndWind
25-02-2010, 17:43
Originally posted by nature

Originally posted by RainAndWind
Μακάρι να τα καταφέρω Κρίνο να τον κόψω κάποτε.Μία τυπική καλημέρα ή ένα τι κάνεις μάνα,δεν θα το κόψω,μπορεί να το παίζω σκληρή,αλλά δεν είμαι άπονη,

Εξαρτάται κάθε πότε.
Αν λες τι κάνεις μάνα κάθε μέρα, δύσκολα θα γλυτώσεις.
Αν τη λες πχ μια στις 15 κάπως καλύτερα τα πράγματα.

Και το \"άπονη\" που λες είναι σχετικό. Δεν την εγκαταλείπεις και στο δρόμο. Εχει τον πατέρα σου, έχει και τα αδέλφια σου.
Στο τέλος τέλος εκεί που έστρωσε ας κοιμηθεί.

Δεν είναι ούτε στις δεκαπέντε.To φροντίζω επιμελώς,θέλει και η επιβίωσή μας λίγο τρόπο.λοοολ

researcher
25-02-2010, 17:44
Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή
Κρινο,
εγω πιστευω οτι ο λογος που η Ρειν ξεκίνησε ψυχολόγο ειναι
οτι ξέρει πως με το σκεπτικο που πορευεται κατι δεν βοηθάει να βρει τις λύσεις που ζητάει.ΤΟ ΞΕΡΕΙ..και θα το βρει..

τι ψυχολογο μωρε και κολοκυθια?
τραβας ενα γαμωσταυριδι, κανεις και ασφαλιστικα μετρα και τελειωσε το θεμα.

Δεν μπορω να καταλαβω,
γιατι τα απλα τα κανουμε πολυπλοκα.



ΥΓ....... αν υποθεσουμε οτι ιεχα εγω τετοια μανα,
ουτε για αστειο θα της περναγε απο το μυαλο να μου μιλησει τιποτα αλλο περα απο χαρουλες.
Αμα βρισκει και τα κανει ο αλλος, θα περασει αποπανω σου και θα κανει κωλοτουμπες.
Αμα του κοψεις τον αερα, να δεις πως γινεται αρνακι.


δε νομιζω

ο τροπος σου δεν ειναι τροπος ολων

δεν λυνονται ετσι προβληματα

μπορει και να χειροτερεψουν

δεν νιωθουν ολοι οι ανθρωποι το ιδιο για τις σχεσεις τους


ουτε στο δεσιμο τους

ουτε στο κοψιμο τους

ουτε στο ενδιαμεσο τους

Φωτεινη!
25-02-2010, 17:49
Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή
Κρινο,
εγω πιστευω οτι ο λογος που η Ρειν ξεκίνησε ψυχολόγο ειναι
οτι ξέρει πως με το σκεπτικο που πορευεται κατι δεν βοηθάει να βρει τις λύσεις που ζητάει.ΤΟ ΞΕΡΕΙ..και θα το βρει..

τι ψυχολογο μωρε και κολοκυθια?
τραβας ενα γαμωσταυριδι, κανεις και ασφαλιστικα μετρα και τελειωσε το θεμα.

Δεν μπορω να καταλαβω,
γιατι τα απλα τα κανουμε πολυπλοκα.



ΥΓ....... αν υποθεσουμε οτι ιεχα εγω τετοια μανα,
ουτε για αστειο θα της περναγε απο το μυαλο να μου μιλησει τιποτα αλλο περα απο χαρουλες.
Αμα βρισκει και τα κανει ο αλλος, θα περασει αποπανω σου και θα κανει κωλοτουμπες.
Αμα του κοψεις τον αερα, να δεις πως γινεται αρνακι.


Ρε συ Κρίνο,
τον ψυχολόγο τον θέλει για τον εαυτό της.
Το γαμοσταυρίδι ειναι δυσκολο?Εμένα θα με εκτόνωνε σίγουρα,αλλα η γυναίκα εχει να κάνει με ντουβάρια,κι αυτα δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Το θέμα ειναι να πεις το \"αει γαμησου\" και να το εννοείς,για να γίνει αυτό πρεπει να το εχεις συζητησει με τον εαυτό σου και σε αυτό αν δεν μπορεις μόνος σου ,ζητας βοηθεια..

alexandros3
25-02-2010, 17:50
Και τότε μάλλον δεν θα χρειαστεί ούτε καν να το πεις... (στον εκάστοτε εμπλεκόμενο)

Στο μόνο που θα διαφωνήσω (αν και μου είναι απίστευτο να φανταστώ ότι υπάρχουν τέτοιες μανάδες) είναι ότι οι άλλοι που \"επηρεάζονται\" δεν φέρουν ευθύνη.
Ο καθένας \"επηρεάζεται\" όσο το θέλει και τον συμφέρει.... Personal responsibility. Ή, δεν επηρεάζεται και καθόλου...

krino
25-02-2010, 17:52
Originally posted by researcher

Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή
Κρινο,
εγω πιστευω οτι ο λογος που η Ρειν ξεκίνησε ψυχολόγο ειναι
οτι ξέρει πως με το σκεπτικο που πορευεται κατι δεν βοηθάει να βρει τις λύσεις που ζητάει.ΤΟ ΞΕΡΕΙ..και θα το βρει..

τι ψυχολογο μωρε και κολοκυθια?
τραβας ενα γαμωσταυριδι, κανεις και ασφαλιστικα μετρα και τελειωσε το θεμα.

Δεν μπορω να καταλαβω,
γιατι τα απλα τα κανουμε πολυπλοκα.



ΥΓ....... αν υποθεσουμε οτι ιεχα εγω τετοια μανα,
ουτε για αστειο θα της περναγε απο το μυαλο να μου μιλησει τιποτα αλλο περα απο χαρουλες.
Αμα βρισκει και τα κανει ο αλλος, θα περασει αποπανω σου και θα κανει κωλοτουμπες.
Αμα του κοψεις τον αερα, να δεις πως γινεται αρνακι.


δε νομιζω

ο τροπος σου δεν ειναι τροπος ολων

δεν λυνονται ετσι προβληματα

μπορει και να χειροτερεψουν

δεν νιωθουν ολοι οι ανθρωποι το ιδιο για τις σχεσεις τους


ουτε στο δεσιμο τους

ουτε στο κοψιμο τους

ουτε στο ενδιαμεσο τους


για αυτο ακριβως κανουν την ζωη τους δυσκολη,
γιατι εχουν μαθει να ζουν με αλυτους κομπους.
Τεσπα οπως την παλευει ο καθενας.
Τις λυσεις τις γνωριζουμε, απλα δεν μας κανουν.

researcher
25-02-2010, 17:53
Originally posted by alexandros3
Και τότε μάλλον δεν θα χρειαστεί ούτε καν να το πεις... (στον εκάστοτε εμπλεκόμενο)







μμμμμμμμμμμ.... ω ναι....

αυτη η φαση ειναι τελεια...

τε-λει-α!

RainAndWind
25-02-2010, 17:56
Το έχω πει και το άι γαμήσου.Και χειρότερα.Δεν είναι εκεί το θέμα.Ούτε στα ασφαλιστικά.Δοκιμάστηκε κι αυτό.Δε λειτουργεί.Το θέμα είναι πως ζώντας με τον πατέρα μου,που αρνείται πως η μητέρα μου έχει πρόβλημα σοβαρό,που δε φτιάχνει με απλά χαδάκια ή με αποφυγές,δεν κάνει ποτέ τη σωστή θεραπεία.Μία εποχή που την είχε κάνει,με έναν ψυχίατρο πολύ καλό,τότε ήταν ένας άλλος άνθρωπος.Θες να μάθεις τι έκανε ο πατέρας μου τότε;Tην απότρεψε να ξαναπάει,γιατί λέει τα φάρμακα την \"έριχναν\".Παίζει να είναι μεγαλύτερο το θέμα του πατέρα μου,παρά της μητέρας μου,που φαίνεται να υπερισχύει.

krino
25-02-2010, 17:57
Originally posted by Αφωτεινή


Ρε συ Κρίνο,
τον ψυχολόγο τον θέλει για τον εαυτό της.
Το γαμοσταυρίδι ειναι δυσκολο?Εμένα θα με εκτόνωνε σίγουρα,αλλα η γυναίκα εχει να κάνει με ντουβάρια,κι αυτα δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Το θέμα ειναι να πεις το \"αει γαμησου\" και να το εννοείς,για να γίνει αυτό πρεπει να το εχεις συζητησει με τον εαυτό σου και σε αυτό αν δεν μπορεις μόνος σου ,ζητας βοηθεια..

βεβαιως και το γαμωσταυριδι ειναι δυσκολο,
το πιο δυσκολο απο ολα.
Γιατι αυτο θα σημαινει οτι δεν εχεις πλεον ενοχες.

Οταν μιλας για κακοποιηση, η οποια πλεον ειναι καθεστως,
και εσυ την αφηνεις να την υπομενεις,
τοτε εισαι συνενοχος σε αυτο.
Αυτο λεω εδω και τοση ωρα, κατι που η ρειν αρνειται να το δεχτει.
Τις δικες της ευθυνες στην κακοποιηση της.

researcher
25-02-2010, 17:58
krino

μοιαζει να σε θυμωνει που οι αλλοι κανουν οπως λες τη ζωη τους δυσκολη

και δεν ξεμπερδευουν με ενα βρισιμο ας πουμε και τελος


ομως


δεν ειμαστε ιδιοι

δεν δεν δεν

η λυση που εσυ σκεφτεσαι ταιριαζει σε σενα

οχι στον αλλον

μοιαζει σαν να μην επιτρεπεις παραπονο θυμο η αγανακτηση χωρις ενα γαμηθειτε και φευγω παραδιπλα (λιγο χιτλερικο απο την αναποδη του σκηνικο)

ομως για μενα ειναι αλλο ο θυμος και το παραπονο και αλλο το πως θα το χειριστω

εντελως διαφορετικα πραγματα

RainAndWind
25-02-2010, 18:00
Αχ ρε Κρίνο φυσικά και το καταλαβαίνω.Είναι άλλα τα ζητήματα σου λέω,είναι δεμένα επαγγελματικά της οικογένειας,θέματα οικίας,θέματα του τι ήταν η μητέρα μου.Ήταν στον τομέα της υγείας,οπότε έχει γνωστούς ψυχίατρους που υπέγραφαν πως ήταν μια χαρά.Σου λέω έχουν δοκιμαστεί όλαααα.

alexandros3
25-02-2010, 18:06
Originally posted by RainAndWind
Αχ ρε Κρίνο φυσικά και το καταλαβαίνω.Είναι άλλα τα ζητήματα σου λέω,είναι δεμένα επαγγελματικά της οικογένειας,θέματα οικίας,θέματα του τι ήταν η μητέρα μου.Ήταν στον τομέα της υγείας,οπότε έχει γνωστούς ψυχίατρους που υπέγραφαν πως ήταν μια χαρά.Σου λέω έχουν δοκιμαστεί όλαααα.

Βλέπεις όμως rain, αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος αυτό που λες τώρα είναι γαμάτο χαρτί υπέρ σου. Θα τους πήγαιναν μέσα πολύ ωραία αυτούς, παίζει να έχαναν και καμία ιατρική άδεια. Αλλά μάλλον επειδή αφορά τη μητέρα σου είσαι \"μπλοκαρισμένη\" από το να κάνεις αυτό το οποίο φαντάζομαι θα έκανες για οποιονδήποτε άλλον σου την \"έμπαινε\" με τέτοιο τρόπο. Φαντάζομαι, δεν ξέρω. Ούτε και αξιολογώ αν είναι καλό ή κακό ως επιλογή δράσης. Αυτό εξαρτάται από τον καθένα.

RainAndWind
25-02-2010, 18:06
Πάντως εγώ δε θέλω να πάει στο ψυχιατρείο με μπάτσους σηκωτή.Δε γουστάρω,τέρμα.

Αλέξανδρε,ωραία,εκτός από το να προστατεύω εμένα και τα παιδιά μου,να αναζητάω τον τρόπο να ισορροπήσω,θα έμπαινα και σε δίκες,κυνηγώντας ένα άδικο σύστημα κάλυψης,τη στιγμή που δε μπορούν να γίνουν τα αυτονόητα,ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.

Sofia
25-02-2010, 18:07
Originally posted by RainAndWind
Είναι άλλα τα ζητήματα σου λέω,είναι δεμένα επαγγελματικά της οικογένειας,θέματα οικίας,θέματα του τι ήταν η μητέρα μου.Ήταν στον τομέα της υγείας,οπότε έχει γνωστούς ψυχίατρους που υπέγραφαν πως ήταν μια χαρά.

Πιστευεις δλδ οτι σε κρατανε αλλα πραγματα \"δεμενη\" με τη μητερα σου και οτι δεν μενεις με την επιλογη σου κ ευθυνη σου, στην κατασταση αυτη?

alexandros3
25-02-2010, 18:08
Α τόσο σοβαρά είναι;
Ούτε καν είχε περάσει από το μυαλό μου κάτι τέτοιο. Και όντως είναι φρικοειδές και να το σκέφτεται κάποιος. Απλώς θα μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις για να σε αφήσει στην ησυχία σου. ΑΝ αυτό θες βέβαια...
(Εξάλλου δεν νομίζω ότι έχεις τέτοια δύναμη να την \"κλείσεις στο ψυχιατρείο\".... \"προστατεύεται\" η μητέρα σου. Δεν έχει μόνο εσένα...)

krino
25-02-2010, 18:12
Originally posted by RainAndWind


Ούτε στα ασφαλιστικά.Δοκιμάστηκε κι αυτό.Δε λειτουργεί.


θες να πεις οτι εκανες ασφαλιστικα μετρα και τα καταπατησε?

alexandros3
25-02-2010, 18:13
Μετά το edit και την πρόταση που έβαλες, θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι συμφωνώ και \'γω ότι αυτός δεν είναι ο ευκταίος τρόπος, μπορεί μάλιστα να μην είναι και πολύ αποτελεσματικός.
Όμως νομίζω ότι εάν \"την σβήσεις\" μέσα σου, θα πάψει να σε ενοχλεί από μόνη της. Μάλλον και \'συ δίνεις κάποια μικρά ερίσματα για να συνεχιστεί αυτή η σχέση. Και πάλι, δεν κριτικάρω! Ούτε λέω καλά κάνεις ή άσχημα κάνεις.
Αυτά τα πράγματα είναι πολύπλοκα και ο καθένας πρέπει να καταλήξει στην δική του αλήθεια.

Φωτεινη!
25-02-2010, 18:14
Originally posted by krino

Originally posted by Αφωτεινή


Ρε συ Κρίνο,
τον ψυχολόγο τον θέλει για τον εαυτό της.
Το γαμοσταυρίδι ειναι δυσκολο?Εμένα θα με εκτόνωνε σίγουρα,αλλα η γυναίκα εχει να κάνει με ντουβάρια,κι αυτα δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Το θέμα ειναι να πεις το \"αει γαμησου\" και να το εννοείς,για να γίνει αυτό πρεπει να το εχεις συζητησει με τον εαυτό σου και σε αυτό αν δεν μπορεις μόνος σου ,ζητας βοηθεια..

βεβαιως και το γαμωσταυριδι ειναι δυσκολο,
το πιο δυσκολο απο ολα.
Γιατι αυτο θα σημαινει οτι δεν εχεις πλεον ενοχες.

Οταν μιλας για κακοποιηση, η οποια πλεον ειναι καθεστως,
και εσυ την αφηνεις να την υπομενεις,
τοτε εισαι συνενοχος σε αυτο.
Αυτο λεω εδω και τοση ωρα, κατι που η ρειν αρνειται να το δεχτει.
Τις δικες της ευθυνες στην κακοποιηση της.

μηπως ,λεω μήπως σημαινει το προφανες?Με επηρεαζει η κατασταση τοσο πολύ που Δεν ελεγχω τον θυμό μου κι αρχίζω τα βρισίδια?

Απο το πρώτο ποστ,πιστευα οτι η Ρειν θα το καταλάβει αμέσως,αλλα οκ
Αμυνες, μη συνειδητοποιήση ,μακαρι να βλεπαμε ξεκάθαρα..

krino
25-02-2010, 18:15
Originally posted by researcher
krino

μοιαζει να σε θυμωνει που οι αλλοι κανουν οπως λες τη ζωη τους δυσκολη

και δεν ξεμπερδευουν με ενα βρισιμο ας πουμε και τελος


ομως


δεν ειμαστε ιδιοι

δεν δεν δεν

η λυση που εσυ σκεφτεσαι ταιριαζει σε σενα

οχι στον αλλον

μοιαζει σαν να μην επιτρεπεις παραπονο θυμο η αγανακτηση χωρις ενα γαμηθειτε και φευγω παραδιπλα (λιγο χιτλερικο απο την αναποδη του σκηνικο)

ομως για μενα ειναι αλλο ο θυμος και το παραπονο και αλλο το πως θα το χειριστω

εντελως διαφορετικα πραγματα


ακουσε λιγο,
το πως θα χειριστεις (αν χειριστεις κιολας) την ζωη σου και τα προβληματα της, ειναι κατι εντελως δικο σου θεμα.
Αμα ομως με ρωτας σε ενα θεμα οπως αυτο εδω, ποια ειναι η λυση, τοτε στην λεω.
Αν δεν σου κανει, συνεχισε την δικη σου λυση.
Δηλαδη τι προτεινεις,
να σου πω την λυση που εσυ πιστευεις οτι ειναι σωστη, ενω για μενα ειναι λαθος?

Ποτε δεν ειπα οτι εγω εχω δικαιο σωνει και καλα.
Ομως εγω απαντω με το δικο μου το μυαλο.

RainAndWind
25-02-2010, 18:15
Originally posted by Sofia

Originally posted by RainAndWind
Είναι άλλα τα ζητήματα σου λέω,είναι δεμένα επαγγελματικά της οικογένειας,θέματα οικίας,θέματα του τι ήταν η μητέρα μου.Ήταν στον τομέα της υγείας,οπότε έχει γνωστούς ψυχίατρους που υπέγραφαν πως ήταν μια χαρά.

Πιστευεις δλδ οτι σε κρατανε αλλα πραγματα \"δεμενη\" με τη μητερα σου και οτι δεν μενεις με την επιλογη σου κ ευθυνη σου, στην κατασταση αυτη?

Ναι.Με κρατάνε κι άλλα,στα οποία θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ εκτενέστερα.

RainAndWind
25-02-2010, 18:19
Originally posted by alexandros3
Μετά το edit και την πρόταση που έβαλες, θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι συμφωνώ και \'γω ότι αυτός δεν είναι ο ευκταίος τρόπος, μπορεί μάλιστα να μην είναι και πολύ αποτελεσματικός.
Όμως νομίζω ότι εάν \"την σβήσεις\" μέσα σου, θα πάψει να σε ενοχλεί από μόνη της. Μάλλον και \'συ δίνεις κάποια μικρά ερίσματα για να συνεχιστεί αυτή η σχέση. Και πάλι, δεν κριτικάρω! Ούτε λέω καλά κάνεις ή άσχημα κάνεις.
Αυτά τα πράγματα είναι πολύπλοκα και ο καθένας πρέπει να καταλήξει στην δική του αλήθεια.

Δε δίνω ερείσματα Αλέξανδρε.Σε διαδικασία τη σβήνω από μέσα μου βρίσκομαι.Έχει πάψει σε μεγάλο βαθμό να έχει τη δύναμη κακοποίησης,ακριβώς γιατί αυτό που λες το είδα και λειτούργησε.Ήταν σα να τροφοδοτούσε το θυμό της η επαφή μας,όταν είσαι πιο αποξενωμένος δείχνει να αποσβένει το θυμικό της.Μπορείς να το εξηγήσεις αυτό,δεν ξέρω,πάντως λειτουργεί σε μένα.Το ίδιο πιστεύει κι ο ψυχολόγος.Πως δεν είναι θέμα τόπου,ούτε εγκλεισμού της,αλλά σωστών ψυχολογικών χειρισμών της.

Φωτεινη!
25-02-2010, 18:21
ρειν
εγω σου εχω εμπιστοσύνη,
αν μπορεις να το κάνεις να λύσεις ο,τι σε δένει,
εγω νομίζω \"ηρθε το πληρωμα του χρόνου\" πρεπει να αποχωρήσεις απο αυτο το βασανιστήριο.
Δεν τους κάνεις κανενα χατηρι,στον εαυτό σου δινεις μια ευκαιρία.

Sofia
25-02-2010, 18:21
Rain,

ουτε λογος...

Μονο που ξεκινωντας να διαβαζω αυτο το θεμα, ειχα την αισθηση πώς η κυρια αγωνια σου ειναι να κρατησεις μια καλη σχεση με τα αδερφια σου. Αλλα προφανως δεν ειναι μονο αυτο. Ειναι κι αλλα. Που αν η ιδια τα ανακαλυψεις, ισως καταλαγιασει κ ο θυμος σου.

Σε οτι αφορα ολα τα αλλα (εργασια,χρηματα κλπ), αγνοωντας φυσικα τι παιζει, πιστευω οτι μπορεις να βρεις τις διαχωριστικες γραμμες στις οποιες μπορεις να κινηθεις ωστε να διαφυλαξεις και την ασφαλεια σου κ την ηρεμια σου. Η καλη καρδια ολων μας, οι καλες προθεσεις μας, οι απιστευτες δικαιολογιες και τα αλλοθι βρισκουν τον καλυτερο και πιο δοκιμο χωρο να αναπτυχθουν στη σχεση μας με τους γονεις μας. Μας ειναι αδιαννοητο να μη μας φερονται οπως θα επρεπε. Ισως να ειναι κ η μεγαλυτερη ματαιωση ever...

krino
25-02-2010, 18:21
Originally posted by RainAndWind


Είναι άλλα τα ζητήματα σου λέω,είναι δεμένα επαγγελματικά της οικογένειας,θέματα οικίας,θέματα του τι ήταν η μητέρα μου.


ααααααααα καλααααααααααααα....
πες οτι εισαι δεμενη χειροποδαρα και δεν μπορεις να κανεις αλλιως.....
εμ ετσι εξηγηται.


Γιατι αν υποθεσω οτι αυτο συνεβαινε κατι παρομοιο (χειραγωγησης) στην δικη μου οικογενοια, το ζητημα δεν επαιρνε πανω απο 5 λεπτα.

Ζω μονος μου,
δεν εχω καμια οικονομικη εξαρτηση, δεν εχω καμια σχεση το επαγγελμα μου με την οικογενοια, δεν ασχολουμε με περιουσιακα της οικογενοιας (τους τα εχω χαρισει και τους εχω δηλωσει μην με ενοχλειτε με το τι κανουν τα σπιτια σας) οποτε?



οποτε, αγαπητη μου ρειν,
οποιος εχει τα γενια εχει και τα χτενια.
Λουσου τα λοιπον, και μην μιλας καθολου.

:P:P:P:P

researcher
25-02-2010, 18:22
Originally posted by krino

Originally posted by researcher
krino

μοιαζει να σε θυμωνει που οι αλλοι κανουν οπως λες τη ζωη τους δυσκολη

και δεν ξεμπερδευουν με ενα βρισιμο ας πουμε και τελος


ομως


δεν ειμαστε ιδιοι

δεν δεν δεν

η λυση που εσυ σκεφτεσαι ταιριαζει σε σενα

οχι στον αλλον

μοιαζει σαν να μην επιτρεπεις παραπονο θυμο η αγανακτηση χωρις ενα γαμηθειτε και φευγω παραδιπλα (λιγο χιτλερικο απο την αναποδη του σκηνικο)

ομως για μενα ειναι αλλο ο θυμος και το παραπονο και αλλο το πως θα το χειριστω

εντελως διαφορετικα πραγματα


ακουσε λιγο,
το πως θα χειριστεις (αν χειριστεις κιολας) την ζωη σου και τα προβληματα της, ειναι κατι εντελως δικο σου θεμα.
Αμα ομως με ρωτας σε ενα θεμα οπως αυτο εδω, ποια ειναι η λυση, τοτε στην λεω.
Αν δεν σου κανει, συνεχισε την δικη σου λυση.
Δηλαδη τι προτεινεις,
να σου πω την λυση που εσυ πιστευεις οτι ειναι σωστη, ενω για μενα ειναι λαθος?

Ποτε δεν ειπα οτι εγω εχω δικαιο σωνει και καλα.
Ομως εγω απαντω με το δικο μου το μυαλο.


αυτο που λες ειναι σωστο ειναι ο δικος σου τροπος σκεψης

που ισως ταιριαζει και με αλλους τροπους και με μενα καποιες φορες

ισως λιγο η ταση μου να κανω τη δασκαλα

ισως λιγο το οτι με θυμωνει αυτο που σε θυμωνει και το γεγονος του λιγο αποτομοαπολυτου στις απαντησεις σου που βγαζεις (στα δικα μου ματια)

με τσιγκλισε να σου γραψω αυτα που σου εγραψα

αλλα ωστοσο ισχυει το οτι συμφωνω με αυτο που απαντησες

και γελασα και λιγο με το οτι δικιο εχεις και συ και μενα κατι με εφταιγε..

:)

krino
25-02-2010, 18:23
Originally posted by RainAndWind
Πάντως εγώ δε θέλω να πάει στο ψυχιατρείο με μπάτσους σηκωτή.Δε γουστάρω,τέρμα.



γιατι ποιος ειπε κατι τετοιο?
Εγω τουλαχιστον ειμαι ο τελευταιος που θα το ελεγε.

RainAndWind
25-02-2010, 18:25
Αδιανόητο δε μου φαίνεται με όσα έχω περάσει,όσο για ματαίωση είναι σίγουρα,αλλά η δυνατότητα για εύρεση λύσεων,πάντα υπάρχει.Δεν πιστεύω πως είμαι πολύ μακριά από αυτό που αναφέρθηκε,από το να ελέγξω προσεκτικότερα τρόπους διαχείρισης,πιο κατάλληλους,ίσως τότε να μην σπαταλώ καν φαιά ουσία.Εκεί μάλλον έγκειται το ζήτημα.

krino
25-02-2010, 18:25
αλλα ωστοσο ισχυει το οτι συμφωνω με αυτο που απαντησες

και γελασα και λιγο με το οτι δικιο εχεις και συ και μενα κατι με εφταιγε..

:)


ταμαμ
:cool:

researcher
25-02-2010, 18:25
Originally posted by krino

Originally posted by RainAndWind
Πάντως εγώ δε θέλω να πάει στο ψυχιατρείο με μπάτσους σηκωτή.Δε γουστάρω,τέρμα.



γιατι ποιος ειπε κατι τετοιο?
Εγω τουλαχιστον ειμαι ο τελευταιος που θα το ελεγε.

εννοεις οτι υπαρχει πιθανοτητα να πηγαινε?

οτι θα μπορουσε?


τοσο χαλια?

δεν ρωταω απο περιεργεια

ρωταω απο περιεργεια και κατι αλλο μαζι αλλα δε θυμαμαι τι...

RainAndWind
25-02-2010, 18:28
Άνετα researcher,όχι μόνο από δικές μας κακοποιήσεις,έχει δείρει και γειτόνους ακόμη.Θα πήγαινε,δεν έχει έλεγχο κάποιες φορές.Πριν με πήρε τηλ η νύφη μου και μου έλεγε διάφορα άλλα που έκανε.:(Και θα έβγαινε τρισχειρότερα προφανώς,με ακόμη μεγαλύτερες εκρήξεις φαντάζομαι.

RainAndWind
25-02-2010, 18:35
Κρίνο,άσε τα λούσου τα,δεν έχεις όλα τα δεδομένα,λείπουν κομμάτια που δεν θα βγάλω στη φόρα σε ένα forum(άλλο να συζητάς για διάφορα,άλλο να ταυτοποιείσαι μέσω της περιγραφής όλων των δεδομένων).Μην είσαι επίσης απόλυτος στο τι θα έκανες εσύ,ούτε να το χρεώνεις στους άλλους ως βάρος ευθύνης.Εσύ δεν είσαι εγώ,αυτό και μόνο αρκεί για να καταλαβαίνεις πως δε θα κάναμε το ίδιο.

krino
25-02-2010, 18:36
Originally posted by RainAndWind
Άνετα researcher,όχι μόνο από δικές μας κακοποιήσεις,έχει δείρει και γειτόνους ακόμη.Θα πήγαινε,δεν έχει έλεγχο κάποιες φορές.Πριν με πήρε τηλ η νύφη μου και μου έλεγε διάφορα άλλα που έκανε.:(Και θα έβγαινε τρισχειρότερα προφανώς,με ακόμη μεγαλύτερες εκρήξεις φαντάζομαι.


το θεμα ειναι να φυγει απο την δικη σου την καμπουρα,
και μετα ας παει οπου θελει.

researcher
25-02-2010, 18:41
ποιηση

για σενα rain

freskotato


πατερα βρηκες

δουλεια να κανεις

θα μας τρελανεις και μας θαρρω

να προστατεψεις δικαιως πλασμα

που μας ταλανιζε ετη σωρο

και τωρα εγω

διπλα σου στεκω

ανεμοδουρα σιωπηλη

και θυμωμενη σου παραστεκω

πικρο κομματι

πιττα πολλη

μιαν αλλη μανα καλη θα παρω

ηταν απ ολες η πιο θολη

στεκεται μπαινει στο σκαλοπατι

αρχες διαταζει δερνει πολυ

μα που θα πατε

ολες και ολοι

φαντασιωσεις και ξωτικα

σαν εγω παψω να ασχολουμαι

φαυλα δεμενη με ολα αυτα?

krino
25-02-2010, 18:43
Originally posted by RainAndWind
Κρίνο,άσε τα λούσου τα,δεν έχεις όλα τα δεδομένα,


και δεν χρειαζεται να τα μαθω.



λείπουν κομμάτια που δεν θα βγάλω στη φόρα σε ένα forum(άλλο να συζητάς για διάφορα,άλλο να ταυτοποιείσαι μέσω της περιγραφής όλων των δεδομένων).


σωστο, δεν ειναι απαραιτητο να κανεις και ρεπορταζ....




Μην είσαι επίσης απόλυτος στο τι θα έκανες εσύ,


γιατι να μην ειμαι απολυτος, οταν μιλαω για τον εαυτο μου?
αλλο παλι και τουτο!!!




ούτε να το χρεώνεις στους άλλους ως βάρος ευθύνης.


ωπα, μισο λεπτο.
Δεν χρεωνω καμια ευθυνη,
σου εγραψα τι συμβαινει κατα την γνωμη μου, και μεχρι εκει.
Αν εχεις την μυγα..... αστην εκει που ειναι.




Εσύ δεν είσαι εγώ,αυτό και μόνο αρκεί για να καταλαβαίνεις πως δε θα κάναμε το ίδιο.


αυτο ακριβως....
λες να εισαι εγω και να γινονταν οτι εχεις κανει μεχρι σημερα?
no chance.....






Ζυγισε κατι εκτος των αλλων,
μια λαθος κατασταση, δεν χτιζεται σε μια μερα, σε ενα μηνα, σε ενα χρονο.
Θελει πολυ παραπανω, και αρκετη μεθοδο για να παρει το στραβο το δρομο και επιπλεον θελει σωρεια λαθον επιλογων.

εεεεεεεε μην το συζητας,
οχι δεν θα τα εκανα ολα αυτα.


Εγω παντως λουζομε με ουλτρεξ,
αν σου λεει κατι αυτο.....
:P

researcher
25-02-2010, 18:45
Originally posted by krino

Originally posted by RainAndWind
Κρίνο,άσε τα λούσου τα,δεν έχεις όλα τα δεδομένα,


και δεν χρειαζεται να τα μαθω.



λείπουν κομμάτια που δεν θα βγάλω στη φόρα σε ένα forum(άλλο να συζητάς για διάφορα,άλλο να ταυτοποιείσαι μέσω της περιγραφής όλων των δεδομένων).


σωστο, δεν ειναι απαραιτητο να κανεις και ρεπορταζ....




Μην είσαι επίσης απόλυτος στο τι θα έκανες εσύ,


γιατι να μην ειμαι απολυτος, οταν μιλαω για τον εαυτο μου?
αλλο παλι και τουτο!!!




ούτε να το χρεώνεις στους άλλους ως βάρος ευθύνης.


ωπα, μισο λεπτο.
Δεν χρεωνω καμια ευθυνη,
σου εγραψα τι συμβαινει κατα την γνωμη μου, και μεχρι εκει.
Αν εχεις την μυγα..... αστην εκει που ειναι.




Εσύ δεν είσαι εγώ,αυτό και μόνο αρκεί για να καταλαβαίνεις πως δε θα κάναμε το ίδιο.


αυτο ακριβως....
λες να εισαι εγω και να γινονταν οτι εχεις κανει μεχρι σημερα?
no chance.....






Ζυγισε κατι εκτος των αλλων,
μια λαθος κατασταση, δεν χτιζεται σε μια μερα, σε ενα μηνα, σε ενα χρονο.
Θελει πολυ παραπανω, και αρκετη μεθοδο για να παρει το στραβο το δρομο και επιπλεον θελει σωρεια λαθον επιλογων.

εεεεεεεε μην το συζητας,
οχι δεν θα τα εκανα ολα αυτα.


Εγω παντως λουζομε με ουλτρεξ,
αν σου λεει κατι αυτο.....
:P


κρινοοο

ε αμαν με την απολυτοτητα σου δηλαδη

ελεος

(δηλαδη δεν ειμαι και πολυ τσατισμενη αλλα λουσου τα και συ)
αααααα!


αμαν

γιώτα2
25-02-2010, 18:46
Άπλώς εαν τα θέματα που σε κρατούν είναι οικονομικά, περιουσακά, σου λέω πως δεν αξίζει τον κόπο.Ο άνδρας μου λόγω της αδυναμίας του να διαχειριστεί τέτοιου είδους καταστάσεις έχασε και περιουσία και οικογένεια.Το να είμαστε μαζί για μένα δεν λέει τίποτε.Αυτό που αισθανόμουν δεν υπάρχει πια.Οταν του έλεγα να προσέχει γιατί έχει άλλα σημαντικότερα να ασχοληθεί με υποτιμούσε.Κάποτε του έλεγα πως του χωριάτη το σχοινί μονό δεν φτάνει ,διπλό φτάνει και περισσεύει.Ετσι την έπαθε.και τον αποκλήρωσαν οι γονείς και τον αρνήθηκε η μάνα και έχασε την σχέση που είχε με την γυναίκα του και τα παιδιά του,γιατί τα παιδιά επηρεάστηκαν απο όλες αυτές τις καταστάσεις.Μόνο που όταν το κατάλαβε ήταν πολύ αργά.

alexandros3
25-02-2010, 18:51
Όταν κοιτάς την άβυσσο, η άβυσσος κοιτάζει εσένα.
Μην γίνεις το τέρας που μάχεσαι.

και άλλα πολλά...

Άντε να πούμε για τίποτα άλλο γιατί το βαρύναμε. Ουφ :)

Lou!
25-02-2010, 18:52
ολοι της δινετε το χωρο σας να σας τα κανει.
της νυφης σου να της πεις τα παραπονα της στον αντρα της (αδελφο σου).
δεν ειναι δικια σου δουλεια ρειν, να καθαριζεις εσυ για ολους.

εσυ να της βαλεις τα ορια σου, και να βαλεις τα ορια σου και εκ μερος του συντροφου σου.
κι αν τα ορια πρεπει να ειναι ουτε καλημερα, ε τοτε, ουτε καλημερα.
το γαμοσταβριδι δεν ξερω αν ειναι απαραιτητο.

απαραιτητο ειναι να μην μπαινεις καθολου στη θεση της. αρα, το \"χωρις ενοχες\".
ειναι ενηλικας και αξια της τυχης της. δεν εισαι υπευθυνη για τη ζωη της, οπως εσυ η ιδια δηλωσες σε προηγουμενο ποστ.

researcher
25-02-2010, 18:53
Originally posted by alexandros3
Όταν κοιτάς την άβυσσο, η άβυσσος κοιτάζει εσένα.
Μην γίνεις το τέρας που μάχεσαι.

και άλλα πολλά...

Άντε να πούμε για τίποτα άλλο γιατί το βαρύναμε. Ουφ :)

ειναι βαρυ απο μονο του....


πολυ βαρυ ετσι κι αλλιως

krino
25-02-2010, 18:53
Originally posted by researcher

κρινοοο

ε αμαν με την απολυτοτητα σου δηλαδη

ελεος

(δηλαδη δεν ειμαι και πολυ τσατισμενη αλλα λουσου τα και συ)
αααααα!


αμαν


αυριο θα λουστω.
Σε παρακαλω, με ρεγουλα.....
:P:P

researcher
25-02-2010, 18:54
Originally posted by lucifer
ολοι της δινετε το χωρο σας να σας τα κανει.
της νυφης σου να της πεις τα παραπονα της στον αντρα της (αδελφο σου).
δεν ειναι δικια σου δουλεια ρειν, να καθαριζεις εσυ για ολους.

εσυ να της βαλεις τα ορια σου, και να βαλεις τα ορια σου και εκ μερος του συντροφου σου.
κι αν τα ορια πρεπει να ειναι ουτε καλημερα, ε τοτε, ουτε καλημερα.
το γαμοσταβριδι δεν ξερω αν ειναι απαραιτητο.

απαραιτητο ειναι να μην μπαινεις καθολου στη θεση της. αρα, το \"χωρις ενοχες\".
ειναι ενηλικας και αξια της τυχης της. δεν εισαι υπευθυνη για τη ζωη της, οπως εσυ η ιδια δηλωσες σε προηγουμενο ποστ.



το χωρις ενοχες πως το καταφερνει κανεις?

σορυ ξερω οτι μιλας στην rein


αλλα πολυ θα ηθελα να μαθω...

Lou!
25-02-2010, 19:00
το καταφερνεις οταν ξεκαθαρισεις πολυ καλα μεσα σου για ποια πραγματα εισαι εσυ υπευθυνος και για ποια οχι, researcher.
το καταφερνεις οταν διαπιστωσεις οτι αφου η ζωη τσουλαει μονο προς τα μπρος, δεν εχει κανενα νοημα ορθολογικο η ενοχη. οτι εγινε εγινε. οτι διορθωνεται, μπορουμε να το διορθωσουμε, διφορετικα παμε για αλλα, εχοντας μαθει κατι φυσικα.
καπως ετσι.

researcher
25-02-2010, 19:02
Originally posted by lucifer
το καταφερνεις οταν ξεκαθαρισεις πολυ καλα μεσα σου για ποια πραγματα εισαι εσυ υπευθυνος και για ποια οχι, researcher.
το καταφερνεις οταν διαπιστωσεις οτι αφου η ζωη τσοθλσει μονο προς τα μπρος, δεν εχει κανενα νοημα ορθολογικο η ενοχη. οτι εγινε εγινε. οτι διορθωνεται, μπορουμε να το διορθωσουμε, διφορετικα παμε για αλλα.
καπως ετσι.

δεν πειθομαι

δεν πειθεται ο οργανισμος μου

δεν εχω επειχειρημα να σου αντιταξω και το δεν πειθομαι εχει ευρεια εννοια

krino
25-02-2010, 19:06
τι σημαινει δεν πειθεσαι?
δεν σε βολευει?
προτιμας να ανακυκλωνεις καταστασεις?


τι ακριβως?

researcher
25-02-2010, 19:11
οτι οι ενοχες

που εχουν να κανουν κυριως με καταθλιπτικους ανθρωπους

(δηλαδη τι ειπα τι δεν ειπα πως επηρεασε και τι επρεπε να ειχα κανει η να μην ειχα κανει ...)


πολυ ευκολα μου χτυπουν την πορτα

και γω πολυ ευκολα ανοιγω

και ενω δεν το θελω αυτο(το να ανοιγω πολυ ευκολα δηλαδη)

το κανω

αυτο εννοω

Sofia
25-02-2010, 19:14
Originally posted by lucifer
το καταφερνεις οταν ξεκαθαρισεις πολυ καλα μεσα σου για ποια πραγματα εισαι εσυ υπευθυνος και για ποια οχι, researcher.


Συμφωνω. Και νιωσεις πως ο καθενας εχει το δικαιωμα να βλεπει τα πραγματα διαφορετικα.

καμια φορα ισως να νιωθουμε αποδεκτοι μονο μεσω αυτοθυσιας, συγχωρεσης, υπομονης των πανδεινων απο γονεις. αφου ετσι \"επρεπε\". Οι ενοχες νομιζω οτι πανε χερακι χερακι με μια λιστα απο \"πρεπει\" που παλευουμε να εφαρμοσουμε, μα δεν μας ταιριαζουν (για καποιο λογο).

Lou!
25-02-2010, 19:15
@ researcher (και οποιον αλλο ενδιαφερεται)

ε, τοτε τι να σου πω, οτι ειναι το σκαρι μου τετοιο?
ομως δεν ημουνα παντα ετσι.
παλια εχω κανει καλοσυνες οχι επειδη το ενιωθα, αλλα απο ενοχες.
τωρα πια ομως οχι. ε, θελει να εισαι και λιγο σκληρος, θελει και να καταλαβεις καποια πραγματα, οτι ουσιαστικα δεν βοηθας τον αλλο, απλα πας με τα νερα του και παιζεις το παιχνιδι του, και ερχεσαι μετα εσυ σε συγκρουση με το δικο σου εαυτο και πας μετα εσυ στον ψυχ κι ο αλλος μια χαρουλα, εχει παρει απο σενα πραγματα που δεν δικαιουτο μονο απο ενοχες και σου τη λεει κι απο πανω οταν εσυ θυμωσεις και του ζητησεις το ρεστο. ποιο ρεστο? αφου εσυ του τα δινες μονη σου, σε υποχρεωσε κανεις? οι ενοχες μπλεχτηκανε μεσα στο μυαλο σου, αλλα εσυ τα εδινες με τη θεληση σου, καμια βια, μονο οι ενοχες. μονο αυτο, \"τον λυπαμαι τον κακομοιρο, ας του κανω το χατηρι\".
και μετα πας στον ψυχ να κλαφτεις και σου λεει, γιατι μπαινεις στα παπουτσια του αλλου? Ναι μα ο αλλος εκανε αυτο κι εκεινο...... και σε κοβει ο ψυχ και σου τη λεει αλυπητα, ασε τον αλλο ησυχο, τη δικη σου ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΧΙ, τη βλεπεις? κλπ κλπ. ειναι μια διαδικασια και οταν καταλαβεις πως λειτουργουν τα πραγματα θα σου φυγουνε κι ενοχες και τοτε το οχι θα το λες πιο ευκολα, δεν θα σε πιανει το ψυχολογικο τρακ.
καπως ετσι, researcher, και οπου εσυ βαλε εμενα, απλα ηθελα να γραψω στο β ενικο. (ποιητικη αδεια)

alexandros3
25-02-2010, 19:17
Originally posted by Sofia
Οι ενοχες νομιζω οτι πανε χερακι χερακι με μια λιστα απο \"πρεπει\" που παλευουμε να εφαρμοσουμε, μα δεν μας ταιριαζουν (για καποιο λογο).

Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το πω καλύτερα...
Έτσι ακριβώς είναι :)

Sofia
25-02-2010, 19:23
Originally posted by lucifer
μονο αυτο, \"τον λυπαμαι τον κακομοιρο, ας του κανω το χατηρι\".


που μπορει και να παει και ως \" τον φοβαμαι\".

krino
25-02-2010, 19:23
Originally posted by lucifer






ε, θελει να εισαι και λιγο σκληρος,


αυτο που θελει,
ειναι να γνωριζεις να εισαι κοφτερος με το τσεκουρι εκει που πρεπει και κοφτερος με το πουπουλο παλι εκει που πρεπει.

Το προβλημα εστιαζεται στο να βρεις τις σωστες στιγμες και για το ενα και για το αλλο.
Αυτο ακριβως λεγεται μαθημα ζωης, το οποιο οταν αποφοιτησεις καποια στιγμη με το καλο βρισκεις την υγεια σου.

researcher
25-02-2010, 19:24
αδυναμια να πεις οχι

ενοχες χερακι χερακι με τα πρεπει

αισθανομαι πως με αγγιζουν αυτα

αλλα ισως οι ενοχες εχουν να κανουν και με μια τελειομανια

θα μου πειτε και η τελειομανια ενα μεγαλο πρεπει ειναι...


ποσο θα ηθελα να ξαναεγραφε τωρα η μελενε η η ραιν

εχω ενοχες παυλα ενδιαφερον μην τους χαλασα το θεμα με τις ενοχες μου

Lou!
25-02-2010, 19:29
σωστες οι παρατηρησεις των κρινου και σοφιας στο κειμενο μου, πολυ σωστες.

Lou!
25-02-2010, 19:30
δεν πειραζει για το θεμα γιατι αυτα που γραφουμε μπορει να χρησιμευσουν και στα 2 θεματα. (της μελενε και ρειν)

krino
25-02-2010, 19:37
Originally posted by researcher
ποσο θα ηθελα να ξαναεγραφε τωρα η μελενε η η ραιν

εχω ενοχες παυλα ενδιαφερον μην τους χαλασα το θεμα με τις ενοχες μου


δεν αμφιβαλλω,
οτι τις παιρνεις και στο μαξιλαρι τις ενοχες σου....
Παλιοτερα θα επαιρνες μια κουκλα, τωρα ομως που εγινες μεγαλη κοπελα, παιρνεις τις ενοχες σου.

ε?

researcher
25-02-2010, 19:47
Originally posted by krino

Originally posted by researcher
ποσο θα ηθελα να ξαναεγραφε τωρα η μελενε η η ραιν

εχω ενοχες παυλα ενδιαφερον μην τους χαλασα το θεμα με τις ενοχες μου


δεν αμφιβαλλω,
οτι τις παιρνεις και στο μαξιλαρι τις ενοχες σου....
Παλιοτερα θα επαιρνες μια κουκλα, τωρα ομως που εγινες μεγαλη κοπελα, παιρνεις τις ενοχες σου.

ε?


ναι θλιμμενο και θλιβερο ναι εεε οχι και τοσο θλιβερο ουτε και τοσο θλιμμενο...

researcher
25-02-2010, 19:52
παντως εαν βγαζαμε τις ενοχες μας εξω να τις μετρησουμε

δεν αναρρωτιεμαι για την πρωτια....

krino
25-02-2010, 20:01
Originally posted by researcher

Originally posted by krino

Originally posted by researcher
ποσο θα ηθελα να ξαναεγραφε τωρα η μελενε η η ραιν

εχω ενοχες παυλα ενδιαφερον μην τους χαλασα το θεμα με τις ενοχες μου


δεν αμφιβαλλω,
οτι τις παιρνεις και στο μαξιλαρι τις ενοχες σου....
Παλιοτερα θα επαιρνες μια κουκλα, τωρα ομως που εγινες μεγαλη κοπελα, παιρνεις τις ενοχες σου.

ε?


ναι θλιμμενο και θλιβερο ναι εεε οχι και τοσο θλιβερο ουτε και τοσο θλιμμενο...


εεεεεε αποφασισε,
πσο θλιβερο και ποσο θλιμμενο ειναι?

krino
25-02-2010, 20:05
Originally posted by researcher
παντως εαν βγαζαμε τις ενοχες μας εξω να τις μετρησουμε

δεν αναρρωτιεμαι για την πρωτια....


εννοεις τις δικες μου τις ενοχες σε σχεση με τις δικες σου?

researcher
25-02-2010, 20:07
Originally posted by krino

Originally posted by researcher
παντως εαν βγαζαμε τις ενοχες μας εξω να τις μετρησουμε

δεν αναρρωτιεμαι για την πρωτια....


εννοεις τις δικες μου τις ενοχες σε σχεση με τις δικες σου?

εννοω πανφορουμικη μετρηση στο e-psychology

krino
25-02-2010, 20:12
α καλα, μην το λες αυτο,
υπαρχει κοσμος και κοσμακης....
ποτε δεν ξερεις τι παιζει γυρω σου,
μπορει καποιος αλλος -η, να σε βγαλει νοκ αουτ.....

researcher
25-02-2010, 20:25
Originally posted by krino
α καλα, μην το λες αυτο,
υπαρχει κοσμος και κοσμακης....
ποτε δεν ξερεις τι παιζει γυρω σου,
μπορει καποιος αλλος -η, να σε βγαλει νοκ αουτ.....

ελα ολοι οι βασανισμενοι να παιρνουμε σειρα

εγω θα βγω πρωτη το λεω...

το πολυ τριτη δηλαδη

soft
25-02-2010, 20:32
Aυτο ειναι το προβλημα,αναμασατε τα ιδια πραγματα νομιζοντας οτι οι ενοχες ειναι υπευθυνες για οτι σας συμβαινει.

researcher
25-02-2010, 20:36
Originally posted by soft
Aυτο ειναι το προβλημα,αναμασατε τα ιδια πραγματα νομιζοντας οτι οι ενοχες ειναι υπευθυνες για οτι σας συμβαινει.


το προβλημα οταν εχεις ενοχες

ειναι οτι εχεις ενοχες


μου ποναει ο πονοκεφαλος μου

οπως ελεγε και ο μικρος μου (ανεψουδιος)


αναμασατε η λεξη με τα πολλα τα α

ναι το προβλημα ειναι και στο αναμασατε


αναμασας οτι δεν εχεις μασησει καλα

η ο,τι δεν εχεις φτυσει καλα

αλλα που να βρεις τη σοφια ολα αυτα να τα δεις οταν γινονται η εστω οταν ξαναγινονται?

αναμασαω αρα υπαρχω?

μπορει

soft
25-02-2010, 20:40
πρεπει να βρεις τροπο να τις ξεριζωσεις αλλιως θα περιφερεσε γυρω απο τον αξονα σου δηλ το εγω σου και θα ζαλιστεις στο τελος

researcher
25-02-2010, 20:45
Originally posted by soft
πρεπει να βρεις τροπο να τις ξεριζωσεις αλλιως θα περιφερεσε γυρω απο τον αξονα σου δηλ το εγω σου και θα ζαλιστεις στο τελος

συμφωνω

soft
25-02-2010, 20:54
δεν ειναι απλο αλλα πρεπει για υπαρξουμε εμεις.Οι μαναδες μας και οι πατεραδες μας την ζωη τους τη εκαναν . Εμεις εχουμε την δικη μας γιατι την καταστρεφουμε με ενοχες και με οτι αλλο μας ερθει στο κεφαλι μας.

Sofia
25-02-2010, 23:14
ε,καλα, δεν τις βρηκαμε σε αυγο κιντερ εκπληξη με το που αποκτησαμε την δικη μας ζωη...καπως δημιουργηθηκαν.Αν βρουμε που υπαρχουν κ πως τις εμφανιζουμε, θα απαλλαγουμε πιο ευκολα απο δαυτες. res, καλο ξεφορτωμα:)

soft
25-02-2010, 23:18
:)

John11
26-02-2010, 00:19
Originally posted by RainAndWind
Άνετα researcher,όχι μόνο από δικές μας κακοποιήσεις,Βλέπω την τεράστια ανάγκη να βγάλεις το θυμό (αν μπορούν οι λέξεις να περιγράψουν τα γεγονότα σωστά). Αλλά με τόση ένταση έχει χαθεί κάθε νόημα. Το thread αυτό έφτασε τις 11 σελίδες και κανείς δεν πρόκειται να το διαβάσει όλο... (και με τη δική μου παρέμβαση... έφτασε τις 12 σελίδες ;) )

John11
26-02-2010, 00:59
Originally posted by melene
δεν μπορεις να φανταστεις ποσο πολυ με επηρεαζει απο το πιο απλο αμα αγορασω ενα ρουχο που μου αρεσει πολυ τη ρωτησω τη γνωμη της(οπως παντα) και ειναι αντιθετη απο τη δικη μου τοτε η το ρουχο θα παει για επιστροφη η θα καταληξει στα αφορετα της ντουλαπας μου.Χε, παρατηρώ ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό γυναίκες απαντάνε σε αυτό το θέμα...
Πάμε στην ουσία. Η κοινωνία έχει βία. Δεν το είχεις δει καλά ως τώρα, δεν πειράζει το βλέπεις από εδώ και μετά. Θέλει πάρα πολύ κόπο για να δει κάποιος την πραγματικότητα. Γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων σ\' αυτή τη βία είμαστε ανακατεμένοι. Εσύ βλέπεις τη βία μέσα σου; Ξεκινάς από αυτό.
Λες ότι σε επηρεάζει τόσο πολύ. Αν συμβαίνει αυτό, τότε δεν είσαι αυτόνομος άνθρπωπος (προσοχή δεν λέω αυτάρκης). Αυτόνομος, δηλαδή να σκέφτεται κανείς αυτόνομα, με τη δική του σκέψη χωρίς να παρεμβάλλονται σκέψεις των άλλων. Από μόνο του αυτό είναι, πάλι, εξαιρετικά δύσκολο. Αν δεν είσαι αυτόνομος άνθρωπος τότε σίγουρα θα έχεις ασκήσει βία σε άλλους. Αφού ακολουθώντας τη γνώμη των άλλων, και όχι τη δική σου, θα έχεις κάνεις ανοησίες. Και μάλιστα αυτή η βία θα είναι ισοδύναμη με της μάνας σου. Όσο δεν βλέπεις πόση βία ασκεί η μάνα σου (όχι μόνο σε εσένα αλλά στους άλλους) τόσο γίνεσαι \"συνεργός\" και στην ουσία θα είσαι ακριβώς το ίδιο. Τώρα που το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο, δεν το αντέχεις και επαναστατείς. Όμως ως τώρα δεν επαναστάτησες για τη βία προς τους άλλους. Σωστά; Αν ήσουνα ευαίσθητη θα έβλεπες πιο πριν τη βία στους άλλους. Και τότε θα ήσουνα πιο τυχερή γιατί θα ήσουνα πιο προετοιμασμένη. Είναι περίεργο, αλλά όσο σώζουμε τους άλλους στην ουσία σώζουμε τον εαυτό μας. Και δες τα λοιπόν όλα αυτά τώρα. Χωρίς να τα δει κανείς δεν μπορεί να τα σταματήσει. Μην προσπαθήσεις να το σταματήσεις, ίσως δεν γίνεται μ\' αυτό τον τρόπο. Προσπάθησε μόνο να τα δεις.
Όσο προσπαθείς μόνο για τον εαυτό σου τόσο πιο πολύ μεγαλώνει ο εγωϊσμός. Ιδιοτέλεια το λέει κάποιος. Και από την ιδιοτέλεια ξεκινά η μεγαλύτερη βία.
Και κάπου ανέφερες ότι θα ήθελες να φύγεις. Η γνώμη μου είναι οτι δεν μπορείς τώρα. Δεν πειράζει αν μείνεις ένα διάστημα στον εκβιασμό. Θα ήθελες τα πράγματα να είναι αλλιώς, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Όχι μόνο για σένα, αλλά και για τους άλλους. Δες τα λοιπόν σαν πακέτο. Και καλή αρχή.

RainAndWind
26-02-2010, 10:47
Απαντάνε περισσότερο γυναίκες,όχι γιατί οι μητερόπληκτοι άντρες είναι λιγότεροι,να είσαι βέβαιος γι αυτό.Αλλά γιατί οι γυναίκες ευκολότερα παραδεχόμαστε και βγαίνουμε από την εικόνα της παντοδυναμίας,που κάποιοι άντρες θεωρούν απαραίτητο να συντηρούν.Και για να είμαστε εδώ,σε τούτο το forum,όλοι από κάτι βασανιζόμαστε,δεν βρισκόμαστε για λόγους αναψυχής,όσο κι αν το αρνούμαστε/νται μερικοί.Το πρώτο βήμα για ίαση/απαλλαγή/απελευθέρωση,όπως θέλει το ονομάζει κανείς,είναι η παραδοχή,άρα κι εγώ με την παραδοχή του θυμού μου,η melene με την παραδοχή της επιρροής της μητέρας της στη ζωή της,η researcher με την παραδοχή των ενοχών,βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.(πάρτε σειρά ένας ένας,λολ):P

Lou!
26-02-2010, 12:02
μπα, εγώ απαντώ με μονο κριτήριο ότι νομίζω ότι έχω απάντηση για το θέμα. το ότι είμαι γυναικα και όχι άντρας δεν μου κάνει καμια διαφορα. πριν 2-3 χρονια, πιθανότατα θα απαντούσα μπούρδες η δεν θα απαντούσα γιατί δεν ήξερα.

Lou!
26-02-2010, 12:11
Originally posted by RainAndWind
Για εξήγησέ μου πού ακριβώς φταίει το παιδί που ξέρει ότι θα φάει ξύλο γιατί έτσι,γιατί ο γονιός σηκώθηκε από τη λάθος πλευρά του κρεβατιού και θα σου εξηγήσω μετά τους αφορισμούς.

το παιδί φταίει γιατί δεν μαθαίνει από αυτήν την εμπειρία αυτό που πρέπει να μάθει. Αγνοείς τη δυναμική εξέλιξη των ανθρώπων μέσα στο χρόνο. Το παιδί φταίει κι αυτό, γιατί από τη δική του τη μεριά δεν μαθαίνει να αμύνεται σωστά. Ναι, όταν είναι πολύ μικρό θα κακοποιείται σαφώς. Αυτή την επαναλαμβανόμενη εμπειρία κακοποίησης τι την κάνει όμως? Πώς επιλέγει να αμύνεται το ίδιο καθώς μεγαλώνει και κάθε μέρα γίνεται όλο και λιγότερο παιδί?
εδώ είναι ο ρόλος του παιδιού.

γενικά όσο αυτό το thread αναλύει το τι κάνει και το τι δεν κάνει η μάνα, κατά τη γνώμη μου το το thread κινείται σε λάθος δρόμο.
το θέμα είναι να δείτε τι κάνετε και τι δεν κάνετε εσείς από πλευρά σας.

RainAndWind
26-02-2010, 12:47
\"Αγνοώ τη δυναμική εξέλιξη μέσα στο χρόνο\".\"Το παιδί φταίει\".Κάτι τέτοια διαβάζω και ξέρω πως γνωρίζω πολύ περισσότερα από όσους θέλουν να μου τα\"διδάξουν\"και καλά,γιατί επιβίωσα.Για να έχω επιβιώσει και μόνο τη δυναμική εξέλιξη και όλα όσα θες να μου επισημάνεις,τα έχω κάνει και δίχως να ήξερα τίποτε για τη δυναμική εξέλιξη btw.:P
Κάνετε κενοφανείς αναλύσεις,που δε μιλάνε καθόλου στο συναισθηματικό μου κόσμο.Γιατί άραγε;Σας δίνουν κάτι αυτές οι αναλύσεις,ή πιστεύετε πως αυτός είναι ο τρόπος να προσεγγίσετε,ως άλλοι δικαστές,τα βιώματα άλλων.Για ψαχτείτε κι εσείς λιγάκι.Οι αψεγάδιαστοι κριτές δε μου λένε κάτι,για λερωθείτε λιγάκι.:D
Ναι,και για τη γυναίκα που βιάζεται πολλοί λένε πως κατά βάθος εκείνη το προκάλεσε.Μου φαίνεται γελοίος ο τρόπος που χρησιμοποιείτε,δεν έχει ίχνος ενσυναίσθησης.Λογική ναι,που δεν περνάει όμως στην άλλη όχθη,άρα στον αποδέκτη.

krino
26-02-2010, 13:05
Originally posted by RainAndWind
\"Αγνοώ τη δυναμική εξέλιξη μέσα στο χρόνο\".\"Το παιδί φταίει\".Κάτι τέτοια διαβάζω και ξέρω πως γνωρίζω πολύ περισσότερα από όσους θέλουν να μου τα\"διδάξουν\"και καλά,γιατί επιβίωσα.



επιβιωσες γιατι εισαι ανθεκτικη, κα παλι καλα να λες....
ξερεις ποσοι ανθρωποι στην δικη σου θεση, δεν εχουν αντεξει?
Μα εδω αν καταλαβα καλα, δεν μιλαμε για επιβιωση, αλλα για.... αντιβιωση... :P
Να ζεις ελευθερα σαν ανθρωπος.
Να μην εχεις σκοπελους μπροστα σου και να ζησεις ηρεμα την ζωη σου, οπως ολοι οι ανθρωποι.
Αυτο δεν θες η εχω πεσει εξω?


Για να έχω επιβιώσει και μόνο τη δυναμική εξέλιξη και όλα όσα θες να μου επισημάνεις,τα έχω κάνει και δίχως να ήξερα τίποτε για τη δυναμική εξέλιξη btw.:P
Κάνετε κενοφανείς αναλύσεις,που δε μιλάνε καθόλου στο συναισθηματικό μου κόσμο.Γιατί άραγε;


κενοφανης αναλυση σου κανει, η αποψη που λεει,
ξεφορτωσου τα βαριδια που τραβας???
Η μηπως δεν το προσπαθεις και εσυ, ασχετως αν εμμεσως το αρνεισαι?

Το γιατι δεν σου μιλανε στον συναισθηματικο σου κοσμο,
ισως αυτο να συμβαινει, γιατι η αληθεια ειναι παντοτε πικρη.
Αλλα και δυσκολα εφαρμοσιμη.
Εγω ειμαι υπερ των ριζικων λυσεων και μαλιστα κατα περιπτωση ακραιων μεθοδων.





Σας δίνουν κάτι αυτές οι αναλύσεις,ή πιστεύετε πως αυτός είναι ο τρόπος να προσεγγίσετε,ως άλλοι δικαστές,τα βιώματα άλλων.


προσωπικα δεν ψαχνω να προσεγγισω τιποτα και κανενα.
Ουτε το δικαστικο ειναι το καλυτερο μου.
Αλλα αναλυσεις που θες να ακουσεις δεν ειναι του στυλ μου.
Υπαρχουν αλλοι εδω μεσα που τις κανουν με την σεσουλα, ΟΧΙ ΕΓΩ.
Αμα ομως δεν σε ενδιαφερουν οι αληθειες μου, πες μου να μην στις ξαναπω.




Για ψαχτείτε κι εσείς λιγάκι.Οι αψεγάδιαστοι κριτές δε μου λένε κάτι,για λερωθείτε λιγάκι.:D


να λερωθω?
μα εμενα οπου με ακουμπησεις λερωνω.....
Δεν υπαρχει πιο τυχοδιωκτης απο εμενα.
Παντα ημουν βουτηγμενος μεσα στην λασπη, και εκανα παρεα με τον μπουκοφσκι....
Εκει εβρισκα αποψεις της ζωης που ειχαν αληθειες.



Ναι,και για τη γυναίκα που βιάζεται πολλοί λένε πως κατά βάθος εκείνη το προκάλεσε.


εξισωνεις καταστασεις για να καταφερεις τι αραγε?
προσπαθεις να προστατεψεις τελικα τον εαυτο σου η τον βαζεις στον παγο?




Μου φαίνεται γελοίος ο τρόπος που χρησιμοποιείτε,δεν έχει ίχνος ενσυναίσθησης.Λογική ναι,που δεν περνάει όμως στην άλλη όχθη,άρα στον αποδέκτη.


μα τι ακριβως περιμενεις να σου πει καποιος με ενσυναισθηση?
κανε κουραγιο? αυριο θα ειναι μια καλυτερη μερα?
Για μενα απο οποια πλευρα και αν το δω,
στο βαθμο που πριν λιγο καιρο δεχθηκες σωματικη επιθεση και δεν εχεις απεμπλακει εντελως απο αυτο το στορυ, εχεις τις ευθυνες σου, μικρες η μεγαλες δεν θα το πω εγω.







Τωρα μπορεις να ψαξεις για ενσυναισθησεις,
μεχρι να δεχτεις την επομενη κακοποιηση.
Δικη σου ειναι η ζωη αλλωστε.....



ΥΓ..... θα το ξαναπω, οτι σε ιστοριες που μας φτανουν σε μη διαχειρίσιμες καταστασεις πρεπει να μενουμε μακρια.
Δεν ειναι θεμα ικανοτητων αλλα μετρα αυτοαμυνας.

RainAndWind
26-02-2010, 13:22
Ναι Κρίνο,έχω στρώσει κόκκινο χαλί κιόλας για την επόμενη κακοποίηση.Τι μας λες μωρέ τώρα.Τις αυτοάμυνες θα τις βρω μέσω της δουλειάς με ψυχολόγο,λες να περιμένω να μου τις φέρει δώρο το κάθε μέλος ενός forum;Δεν κινδυνεύω,μην ανησυχείς.Θα πάω να πάρω και ένα κράνος για τυχόν βάζα,χαχαχα.

krino
26-02-2010, 13:41
Originally posted by RainAndWind
Ναι Κρίνο,έχω στρώσει κόκκινο χαλί κιόλας για την επόμενη κακοποίηση.


δεν αμφιβαλλω....
:P




Τι μας λες μωρέ τώρα.


σου λεω αλλα δεν ακους.....




Τις αυτοάμυνες θα τις βρω μέσω της δουλειάς με ψυχολόγο,


θα σου λυσει τα προβληματα ο ψυχολογος, αμα δεν θες εσυ?
στειλε τον καλυτερα στημητερα σου για διαπραγματευσεις.....




λες να περιμένω να μου τις φέρει δώρο το κάθε μέλος ενός forum;


αυτο ελειπε, ειναι οτι χειροτερο.




Δεν κινδυνεύω,μην ανησυχείς.


γιατι ποιος σου ειπε οτι ανησυχω?
Εισαι μια περιπτωση εντελως συνηθισμενη.





Θα πάω να πάρω και ένα κράνος για τυχόν βάζα,χαχαχα.



οχι και κακη ιδεα,
θα ειχες γλυτωσει τα νοσοκομεια.

^__^

claire
26-02-2010, 13:50
Originally posted by krino

Originally posted by RainAndWind
Ναι Κρίνο,έχω στρώσει κόκκινο χαλί κιόλας για την επόμενη κακοποίηση.


δεν αμφιβαλλω....
:P




Τι μας λες μωρέ τώρα.


σου λεω αλλα δεν ακους.....




Τις αυτοάμυνες θα τις βρω μέσω της δουλειάς με ψυχολόγο,


θα σου λυσει τα προβληματα ο ψυχολογος, αμα δεν θες εσυ?
στειλε τον καλυτερα στημητερα σου για διαπραγματευσεις.....









μα αυτό λέει! ότι θέλει και θα το κάνει με την βοήθεια του ψυχολόγου της!

krino
26-02-2010, 14:01
[i]Originally posted by claire[/i
μα αυτό λέει! ότι θέλει και θα το κάνει με την βοήθεια του ψυχολόγου της!

επετρεψε μου να αμφιβαλλω για αυτο.

claire
26-02-2010, 14:08
εμένα μου φαίνεται ότι όποιος ξεκινά ψυχοθεραπεία, ψάχνει να βρει λύσεις και απαντήσεις. διαφορετικά δύσκολα το περνάς το κατώφλι του ψυχολόγου κι ακόμα πιο δύσκολα επιμένεις και ξαναπάς...

krino
26-02-2010, 14:54
το ψαχνω μεχρι το βρισκω, απεχει ελαχιστα πλην ομως κανει την διαφορα.

claire
26-02-2010, 15:02
ναι και για να βρεις πρέπει να ψάξεις . ελα μωρέ τώρα, μην αρχίσουμε τις παπαρολογίες!

krino
26-02-2010, 15:04
ναι σωστα,
νομιζω οτι το θεμα ανακυκλωνεται ασκοπα.

Sofia
26-02-2010, 15:59
Originally posted by lucifer

Originally posted by RainAndWind
Για εξήγησέ μου πού ακριβώς φταίει το παιδί που ξέρει ότι θα φάει ξύλο γιατί έτσι,γιατί ο γονιός σηκώθηκε από τη λάθος πλευρά του κρεβατιού και θα σου εξηγήσω μετά τους αφορισμούς.

το παιδί φταίει γιατί δεν μαθαίνει από αυτήν την εμπειρία αυτό που πρέπει να μάθει. Αγνοείς τη δυναμική εξέλιξη των ανθρώπων μέσα στο χρόνο. Το παιδί φταίει κι αυτό, γιατί από τη δική του τη μεριά δεν μαθαίνει να αμύνεται σωστά.

συγγνωμη: επειδη μου γυριζει το ματι οταν διαβαζω κατι αναλογο: τί περιμενεις απο ενα παιδι να μαθει οταν το σαπιζουν στο ξυλο? περα απο το ψαχνει τα κομματια του, περα απο το να κουβαλαει τις ενοχες του και να γινεται βιαιο με τον εαυτο του πρωτα πρωτα?

Σαφως κ υπαρχουν πολλοι τροποι αντιδρασης, σαφως και καθε κακοποιημενο παιδι ως ενηλικας εχει δρομους επιλογης που μπορει να δει κ μπορει κ οχι (εξαρταται απο πολλους παραγοντες)...αλλα πώς μπορει να φταιει ενα παιδι καθως κακοποιειται? Ειναι δυνατον να περιμενει κανεις απο ενα παιδι να σκεφτει λογικα? Να επιβληθει στον εαυτο του? Να αισθανθει την βια ως κατι απαγορευμενο?

Υπαρχει μεγαλυτερη αναγκη για ενα παιδι απο το να νιωσει οτι οι γονεις του το αγαπουν? \"Σε χτυπαω γιατι σε αγαπαω\". Κ ειναι μια πολυ βολικη \"αληθεια\" για ολους....που θα την πιστευει σιγουρα μεχρι να αρχισει (αν ποτε) να διαφοροποιειται κ να παιρνει αποστασεις ουσιαστικες.

krino
26-02-2010, 16:09
Originally posted by Sofia



συγγνωμη: επειδη μου γυριζει το ματι οταν διαβαζω κατι αναλογο: τί περιμενεις απο ενα παιδι να μαθει οταν το σαπιζουν στο ξυλο?


οριστε!
κλασικο παραδειγμα αυτο που λεω οτι η συζητηση ανακυκλωνεται χωρις νοημα.
Οταν εισαι και εκτος θεματος, αστο να παει....

Φωτεινη!
26-02-2010, 16:34
Βήμα πρώτο
Τι μου γίνεται.Εχω πρόβλημα.

Βήμα δευτερο
Πως έφτασα ως εδώ..ανάλυση του προβλήματος

Bημα τριτο
Παίρνω θέση απέναντι στο προβλημα.Αυτή τη θέση που θα μου εξασφαλίσει ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ.

Νομίζω οτι η ανάληψη ευθυνών για την κατάστασή μας θα αρχίσει μόλις δούμε καθαρά τις εναλλακτικές μας.
Το μονο που με εχει βοηθήσει ειναι η αναζήτηση ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΛΥΣΕΩΝ οταν εχω προβλημα που νιώθω αλυτο.
Εχω φτάσει μεχρι εδώ..καλά, δέχομαι και διορθώσεις ,συμπληρώσεις και ο,τι αλλο.

Lou!
26-02-2010, 17:22
δεν το περιμενω απο οταν ειναι παιδι, περιμενω ομως οτι καθως μεγαλωνει οφειλει να μαθει να το διαχειριζεται, και μπορει να το κανει με λιγους σωστους τροπους και με πολυ περισσοτερους λανθασμενους. εν πασει περιπτωσει καποια στιγμη θα μεγαλωσει και θα ερθει αντιμετωπο με την ευθυνη του εαυτου του.

δε θα συνιστουσα σε σχολη γονεων να βαρανε τα παιδια τους σαν μεθοδο διαπαιδαγωγησης φυσικα, αλλα οταν αυτο γινεται απο καποιους γονεις μετα τι κανουμε? πως θα λυθει αυτο το προβλημα?

Arsi
26-02-2010, 18:34
Originally posted by melene
..γενικα δεν ξερω τι να πιστεψω,τι να νιωσω,τι θα πρεπε να νιωθω.
melene μου,ποτέ δε θα είσαι εντάξει αν προσπαθήσεις να νιώσεις όπως υποθετικά θα έπρεπε γιατί δε θα είσαι εσύ.Κάτι θα σε τρώει.
Το τι νιώθεις υπάρχει και είναι αναμφισβήτητο.
Πέρα απ\'τα ερεθίσματα που παίρνεις κάπου στο βάθος εσύ νιώθεις όπως νιώθεις.Τα ερεθίσματα ίσως σε φέρουν πιο κοντά σ\'αυτό και όχι να στο μεταβάλλουν.

Μπορεί κάποιες στιγμές βλέποντας από διάφορες οπτικές ένα θέμα να νιώθεις ότι πάλλονται τα συναισθήματά σου καθώς αλλάζει η οπτική και τότε να αναρωτιέσαι,τι γίνεται?τι αισθάνομαι τελικά?τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο?
Δε νομίζω ότι αλλάζουν απλά βλέπεις διαφορετικές πλευρές μιας κατάστασης.Αυτό που λέω απ\'την αρχή δλδ.Πως μέσα μας υπάρχει χώρος για πολλά συναισθήματα.
Αυτό βασικά που σε αναστάτωσε ίσως ήταν το ότι αντίκρυσες τα αρνητικά σου συναισθήματα απέναντι στη μητέρα σου και βρέθηκες μπροστά στο πρόβλημα του διαχειρισμού τους.
Αλλά είναι και τόσο ελπιδοφόρο.....

Lou!
26-02-2010, 18:34
Originally posted by RainAndWind
\"Αγνοώ τη δυναμική εξέλιξη μέσα στο χρόνο\".\"Το παιδί φταίει\".Κάτι τέτοια διαβάζω και ξέρω πως γνωρίζω πολύ περισσότερα από όσους θέλουν να μου τα\"διδάξουν\"και καλά,γιατί επιβίωσα.

πολυ πιθανον να ξερεις παραπανω.

Για να έχω επιβιώσει και μόνο τη δυναμική εξέλιξη και όλα όσα θες να μου επισημάνεις,τα έχω κάνει και δίχως να ήξερα τίποτε για τη δυναμική εξέλιξη btw.:P

ναι, σαφως τα εχεις κανει, οποτε γιατι εχεις ακομα θυμο με τη μανα σου για αυτα που σου εχει κανει πολυ πολυ παλια? η δεν εχεις θυμο κ εχω καταλαβει λαθος?
επισης πως γινεται και βρισκει ακομα χωρο η μανα σου και επεμβαινει στη ζωη σου, τωρα πια που δεν εισαι παιδι και εχεις \"εξελιχθει\"?


Κάνετε κενοφανείς αναλύσεις,

καθολου κενοφανεις, κλασικοτατες θα ελεγα.

που δε μιλάνε καθόλου στο συναισθηματικό μου κόσμο.Γιατί άραγε;

γιατι βλεπουμε τα πραγματα απο πολυ διαφορετικες οπτικες γωνιες

Σας δίνουν κάτι αυτές οι αναλύσεις,

παρα πολλα. εμενα με εχουν γλυτωσει απο πολλες ενοχλητικες συμπεριφορες ατομων, εκει που μου τα πρηζανε, μετα παιρνουν τον ομματιων τους και στριβουν. χρησιμο δεν ειναι αυτο?

ή πιστεύετε πως αυτός είναι ο τρόπος να προσεγγίσετε,ως άλλοι δικαστές, τα βιώματα άλλων.

τους δικαστες και τα δικαστηρια εσυ τα φερνεις μονιμως στην κουβεντα. εγω δεν μιλησα για καμια δικη. μονο για εναν πιο λειτουργικο τροπο διαχειρισης των διαπροσωπικων σχεσεων.


Για ψαχτείτε κι εσείς λιγάκι.

ειδικα ψυχολογικα, εχω ψαχτει παρα πολυ. αλλο αν δεν εφαρμοζω παντα τις ανακαλυψεις μου.


Οι αψεγάδιαστοι κριτές δε μου λένε κάτι,για λερωθείτε λιγάκι.:D

ποιος μιλησε για αψεγαδιαστους κριτες? που το ειδες αυτο?
μπερδευεις την πειρα που εχει αποκτηθει απο λαθη με την εννοια \"αψεγαδιαστος\"?
οσο για κριτες εσυ το βλεπεις ετσι, εγω μονο μοντελα συμπεριφορας κρινω

Ναι,και για τη γυναίκα που βιάζεται πολλοί λένε πως κατά βάθος εκείνη το προκάλεσε.Μου φαίνεται γελοίος ο τρόπος που χρησιμοποιείτε,δεν έχει ίχνος ενσυναίσθησης.

ο τροπος εχει πολυ περισσοτερη ενσυναισθηση απο οση φανταζεσαι.

επισης για τη γυναικα που βιαζεται, αν και δεν ειναι το θεμα μας, δεν ειναι οτι εκεινη το προκαλεσε, ειναι οτι εχει κι αυτη μεριδια συμμετοχης. εξαρταται την περιπτωση παντα. καθε βιασμος προφανως δεν ειναι ολοιδιος, δεν μπορουμε να αναλυουμε γενικα.
επισης, μιας και πιασαμε τους βιασμους, θα εχεις πιθανοτατα ακουσει οτι οι βιασμοι γινονται τις πιο πολλες φορες απο γνωστα προσωπα στο θυμα, οχι απο αγνωστους. αυτο δεν σου λεει τιποτα?
επισης, ας δεχτουμε οτι ο βιασμος εγινε, το θυμα δεν μπορουσε να ξεφυγει και εζησε μια πολυ κακη εμπειρια οσο διηρκεσε ο βιασμος. ας δεχτουμε οτι δεν ειχε τον ελεγχο της ζωης του για οσο διηρκεσε ο βιασμος. στο μετα, στο πως διαχειριζεται αυτη την αναμνηση/εμπειρια οταν επανακτησει τον ελεγχο της ζωης του, πιστευεις οτι το θυμα δεν εχει καμια ευθυνη/συμμετοχη?

και τι ειναι τελικα αυτο που καθοριζει τα συναισθηματα μας?
μια αναμνηση αυτη καθεαυτη, οσο ασχημη κι αν ηταν, η ο τροπος που στο παρον μας ανακαλουμε και ερμηνευουμε την αναμνηση?
εγω προσωπικα πιστευω το δευτερο.


Λογική ναι,που δεν περνάει όμως στην άλλη όχθη,άρα στον αποδέκτη.

αν εσυ δεν θελεις να δεις, πολυ σωστα δεν θα δεις, εσυ το μπλοκαρεις ομως. ο αποδεκτης χρειαζεται να πατησει το κουμπακι οn.

nektaria78
26-02-2010, 20:23
σαν μάνα, θεωρώ ότι το ένστικτο του παιδιού είναι πιο αλάθητο και από τον Πάπα....δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μεγάλο συναισθηματικό κενό και να προσπαθείς να προσποιηθείς ότι εσύ είσαι η στραβή της ιστορίας....και αυτό που λέμε ότι η μαμά σου είχε δώσε αλλού βαρύτητα λόγω οικονομικών δυσκολιών ή απώλειας του πατέρα, εγώ τ\'ακούω βερεσέ...δεν χρειάζεται να έχεις το παιδί σου διαρκώς αγκαλιά και να στάζεις μέλι για να έρθει η στιγμή, που ενήλικο πια, θα πει ότι είχε άπλετη μητρική αγάπη...φτάνει ένα γλυκό βλέμμα, ακόμα και όταν το επιπλήττεις, φτάνει ένα μικρό φιλάκι για καληνύχτα, έστω και αν όλη την ημέρα μαλώνετε σαν τον σκύλο με την γάτα γιατί σου έσπασε τα νεύρα με την γκρίνια του, φτάνει μία ειλικρινής συγνώμη όταν κατάλαβες ότι έκανες λάθος...αυτά προσδιορίζουν για μένα την μητρική φιγούρα και όχι αν με στέλνει στα καλύτερα σχολεία ή αν μου ψωνίζει από τ\'ακριβότερα μαγαζιά...γιατί περισσότερο υποχρέωση θα της έχω, παρά αγάπη...

soft
26-02-2010, 21:40
επισης για τη γυναικα που βιαζεται, αν και δεν ειναι το θεμα μας, δεν ειναι οτι εκεινη το προκαλεσε, ειναι οτι εχει κι αυτη μεριδια συμμετοχης. εξαρταται την περιπτωση παντα. καθε βιασμος προφανως δεν ειναι ολοιδιος, δεν μπορουμε να αναλυουμε γενικα.Τι λες ακους τι λες η μαλλον διαβαζεις τι γραφεις??????
επισης, μιας και πιασαμε τους βιασμους, θα εχεις πιθανοτατα ακουσει οτι οι βιασμοι γινονται τις πιο πολλες φορες απο γνωστα προσωπα στο θυμα, οχι απο αγνωστους. αυτο δεν σου λεει τιποτα?[b]ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΓΝΩΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ .ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΛΗΘΕΙΑ
επισης, ας δεχτουμε οτι ο βιασμος εγινε, το θυμα δεν μπορουσε να ξεφυγει και εζησε μια πολυ κακη εμπειρια οσο διηρκεσε ο βιασμος. ας δεχτουμε οτι δεν ειχε τον ελεγχο της ζωης του για οσο διηρκεσε ο βιασμος. στο μετα, στο πως διαχειριζεται αυτη την αναμνηση/εμπειρια οταν επανακτησει τον ελεγχο της ζωης του, πιστευεις οτι το θυμα δεν εχει καμια ευθυνη/συμμετοχη?TextΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΦΙΛΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΑΓΑΠΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΖΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑς.Τι ωραια που τα λετε απο την απεξω απο θεωριες αλο τιποτα

και τι ειναι τελικα αυτο που καθοριζει τα συναισθηματα μας?
μια αναμνηση αυτη καθεαυτη, οσο ασχημη κι αν ηταν, η ο τροπος που στο παρον μας ανακαλουμε και ερμηνευουμε την αναμνηση?ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΚΑΙ Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ:mad:

Sofia
26-02-2010, 22:01
Originally posted by lucifer
δεν το περιμενω απο οταν ειναι παιδι, περιμενω ομως οτι καθως μεγαλωνει οφειλει να μαθει να το διαχειριζεται, και μπορει να το κανει με λιγους σωστους τροπους και με πολυ περισσοτερους λανθασμενους. εν πασει περιπτωσει καποια στιγμη θα μεγαλωσει και θα ερθει αντιμετωπο με την ευθυνη του εαυτου του.


Ξερεις αυτο που γραφεις, για το πώς θα χειριστει το κακοποιημενο παιδι ως ενηλικας πλεον την προσωπικη του ιστορια ειναι διαφορετικο εντελως απο αυτο που γραφεις πιο πανω πως \"το παιδι φταιει γιατι απο την δικη του μερια δεν μαθαινει να αμυνεται σωστα\". Μαθαινει χρησιμοποιησες. Να του μαθει ποιος? Αυτος που το βαραει?

Προφανως κ ως ενηλικες εχουμε την ευθυνη του εαυτου μας. Αλλα ειναι αδικο να ζητας απο ενα παιδι να φερεται διαφοροποιημενα. Σαν να μεγαλωνει σε διαφορετικο περιβαλλον, απο εκεινο που κακοποιειται. Στον τρεχοντα χρονο.

Sofia
26-02-2010, 22:11
Originally posted by lucifer
επισης για τη γυναικα που βιαζεται, αν και δεν ειναι το θεμα μας, δεν ειναι οτι εκεινη το προκαλεσε, ειναι οτι εχει κι αυτη μεριδια συμμετοχης. εξαρταται την περιπτωση παντα. καθε βιασμος προφανως δεν ειναι ολοιδιος, δεν μπορουμε να αναλυουμε γενικα.
επισης, μιας και πιασαμε τους βιασμους, θα εχεις πιθανοτατα ακουσει οτι οι βιασμοι γινονται τις πιο πολλες φορες απο γνωστα προσωπα στο θυμα, οχι απο αγνωστους. αυτο δεν σου λεει τιποτα?
επισης, ας δεχτουμε οτι ο βιασμος εγινε, το θυμα δεν μπορουσε να ξεφυγει και εζησε μια πολυ κακη εμπειρια οσο διηρκεσε ο βιασμος. ας δεχτουμε οτι δεν ειχε τον ελεγχο της ζωης του για οσο διηρκεσε ο βιασμος. στο μετα, στο πως διαχειριζεται αυτη την αναμνηση/εμπειρια οταν επανακτησει τον ελεγχο της ζωης του, πιστευεις οτι το θυμα δεν εχει καμια ευθυνη/συμμετοχη?


Το οτι και μονο μιλαμε για βιασμο, για κατι που γινεται με βια, χωρις τη συγκαταθεση του αλλου το θεμα θα πρεπε να σταματαει εκει!

Το οτι οι περισσοτεροι βιασμοι γινονται απο ατομα του συγγενικου περιβαλλοντος, φυσικα κ λεει πολλα. Κ σε ανηλικα ατομα επισης. Αυτο κι αν λεει.....μηπως να ζητησουμε κ τα ρεστα απο τα παιδια αυτα οπως κ το ποσοστο ευθυνης τους?

Ο χρονος ειναι μεγαλη υποθεση. Και η επουλωση τραυματικων γεγονοτων επισης. Αλλα η αποσταση για αυτο μεχρι του να ζηταμε ποσοστο ευθυνης σε καποιον που βιαστηκε, προσωπικα μου φαινεται χαωδης.

soft
26-02-2010, 22:15
thanks δεν εχω τροπο να τα πω ετσι δυστυχως:(:(

melene
27-02-2010, 01:12
σας ευχαριστω ολους για τις απαντησεις και το ενδιαφερον,το εκτιμω ειλικρινα.
δεν εχω καταφερει ακομα να διαβασω επειδη δυστυχως δεν εχω ιντερνετ.
και παλι σας ευχαριστω.

Lou!
27-02-2010, 01:16
Originally posted by soft
επισης για τη γυναικα που βιαζεται, αν και δεν ειναι το θεμα μας, δεν ειναι οτι εκεινη το προκαλεσε, ειναι οτι εχει κι αυτη μεριδια συμμετοχης. εξαρταται την περιπτωση παντα. καθε βιασμος προφανως δεν ειναι ολοιδιος, δεν μπορουμε να αναλυουμε γενικα.Τι λες ακους τι λες η μαλλον διαβαζεις τι γραφεις??????

και πολύ καλά μάλιστα.

ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΓΝΩΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ .ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΛΗΘΕΙΑ

όχι βεβαια, εξίσου αθέμιτο είναι και στις 2 περιπτώσεις.
εννοούσα ότι βιασμός δεν είναι μόνο οι περιπτώσεις που ένας άγνωστος με μαχαίρι/πιστόλι πλησιάζει μουλωχτά μια γυναίκα σε ένα έρημο δασάκι τη νύχτα, την απειλεί ότι θα τη σκοτώσει και τη βιάζει παρά τη θέληση της απειλώντας τη με τη ζωή της.
βιασμός είναι και πολλές άλλες περιπτώσεις όπου τα όρια για το αν ήθελε η κοπέλα να κάνει sex η δεν ήθελε είναι πολύ πιο δισδιακτριτα και λεπτά. και το ερώτημα μου είναι, αν πολύ συχνά ο βιασμός προκύπτει από γνωστά πρόσωπα στο θύμα σε συνθήκες normal, (όχι έρημο δασάκι νύχτα με πιστόλι στον κρόταφο), γιατί το θύμα έκατσε να το βιάσουν και δεν το έβαζε στα πόδια?
σε καμία περίπτωση δεν αθωώνω τον άνθρωπο που πίεζε να κάνει sex με κάποιον, ενώ ο άλλος δεν ήθελε, απλά αναρωτιέμαι, αυτός που δεν ήθελε, γιατί έκατσε και δεν έφυγε?
θυμήθηκα ένα θεατρικό έργο που είχα δει πριν 2-3 χρόνια, \"το μαυροπούλι\" ενός άγγλου συγγραφέα (David Hower) όπου το θέμα ήταν μια νεαρή κοπέλα που μετά από χρόνια ξανασυναντήθηκε με έναν μεγαλύτερο της άντρα, που κάποτε είχαν κάνει έρωτα, και αυτή ισχυριζότανε ότι την είχε βιάσει και της είχε καταστρέψει τη ζωή. και καθώς ξετυλίγονταν οι διάλογοι και οι ξιφομαχίες μεταξύ των ηρώων, και ενώ πιστεύαμε οι θεατές ότι την είχε βιάσει, αρχίσανε να βγαίνουν και άλλες πτυχές της τότε κατάστασης στην επιφάνεια, ότι ήταν και τσιμπημένη μαζί του κλπ κλπ. Και το κείμενο ουσιαστικά ήταν μια σκιαγράφηση του πόσο λεπτά είναι μερικές φορές τα όρια μεταξύ του βιασμού και του να θέλανε και τα 2 άτομα, απλά να μην ήταν και πολύ σίγουρα ότι θέλανε.

επισης, ας δεχτουμε οτι ο βιασμος εγινε, το θυμα δεν μπορουσε να ξεφυγει και εζησε μια πολυ κακη εμπειρια οσο διηρκεσε ο βιασμος. ας δεχτουμε οτι δεν ειχε τον ελεγχο της ζωης του για οσο διηρκεσε ο βιασμος. στο μετα, στο πως διαχειριζεται αυτη την αναμνηση/εμπειρια οταν επανακτησει τον ελεγχο της ζωης του, πιστευεις οτι το θυμα δεν εχει καμια ευθυνη/συμμετοχη?ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΦΙΛΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΑΓΑΠΗ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΖΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑς.Τι ωραια που τα λετε απο την απεξω απο θεωριες αλο τιποτα

αυτό εσύ το βλέπεις έτσι, και δικαίωμα σου. εσύ θεωρείς ότι σου παίρνει όλα αυτά. εγώ πιστεύω ένας βιασμός παίρνει όποιο νόημα θέλει η άλλη να του δώσει. Για κάποια μπορεί να είναι το τέλος του κόσμου, και για κάποια άλλη ένα περιστατικό πολύ δυσάρεστου sex και τίποτα παραπάνω από αυτό.

και τι ειναι τελικα αυτο που καθοριζει τα συναισθηματα μας?
μια αναμνηση αυτη καθεαυτη, οσο ασχημη κι αν ηταν, η ο τροπος που στο παρον μας ανακαλουμε και ερμηνευουμε την αναμνηση?ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΚΑΙ Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ:mad:

δεν ξέρω αν γνωρίζεις καθόλου από ψυχολογία, αλλά μια βασική αρχή της ψυχολογίας είναι: δεν είναι τα γεγονότα που μας προκαλούν τα συναισθήματα μας, αλλα οι ιδέες που έχουμε για τα γεγονότα.

το μικρό σπίτι στο λιβάδι δεν το βλέπω να κολλάει σαν επιχείρημα πουθενά. δεν έχω πρόβλημα να μου πεις ότι κάνω λάθη και λέω μαλακίες, αλλά να έχεις επιχειρήματα. το μικρό σπίτι στο λιβάδι δεν νομίζω ότι βοηθάει πολύ την επιχειρηματολογία σου.

Alobar
27-02-2010, 01:36
Υπάρχουν γεγονότα, τόσο οδυνηρά από τη φύση τους, που αντιστοιχούν σε ανάλογης φύσης συναισθήματα. Σοφία, \'μπίνγκο\' με το παιδί που δεν έχει κανέναν να το διδάξει ασφαλώς. Κι ούτε νομίζω ότι θα αναπτυσσόταν μια τέτοια λειτουργία από μόνη της, αυτοφυής, υπό καθεστώς τρόμου.
Όσο για το βιασμό, λέγεται έτσι επειδή ακριβώς δε προϋποθέτει την οποιαδήποτε συμμετοχή του άλλου. Ούτε στο ελάχιστο. Αλλιώς θα ονομαζόταν διαφορετικά.

Lou!
27-02-2010, 01:48
[η]Originally posted by Σοφια[/η]

Το οτι και μονο μιλαμε για βιασμο, για κατι που γινεται με βια, χωρις τη συγκαταθεση του αλλου το θεμα θα πρεπε να σταματαει εκει!

ξαναγράφω εν μέρει τα ίδια με το πιο πάνω post.
συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι αφού ο A δεν παίρνει τη συγκατάθεση του B, ο A δεν είναι καθόλου σωστός στο να προχωρήσει στην πράξη.
Το ότι δίνω συμμετοχη, μερίδιο της ευθύνης, για το κακό που θα συμβεί, και στον B επειδή ο B δεν φεύγει, το θεωρείς τόσο παράλογο? Δηλαδή ο B δεν έχει καμια υποχρέωση να προστατεύσει τον εαυτό του απέναντι στις αυθαιρεσίες του A?

Το οτι οι περισσοτεροι βιασμοι γινονται απο ατομα του συγγενικου περιβαλλοντος, φυσικα κ λεει πολλα. Κ σε ανηλικα ατομα επισης. Αυτο κι αν λεει.....μηπως να ζητησουμε κ τα ρεστα απο τα παιδια αυτα οπως κ το ποσοστο ευθυνης τους?

Ας τα βγάλουμε τα παιδιά από τη μέση, γιατί τα παιδιά έχουν πράγματι τόση λίγη εμπειρία ζωής, που σαφώς και θα τα εκμεταλλευτεί κατά κράτος ο ενήλικας. Στο επιχείρημα με τα παιδιά πάω πάσο, ότι η μάχη είναι παρα πολύ άνιση.

Ο χρονος ειναι μεγαλη υποθεση. Και η επουλωση τραυματικων γεγονοτων επισης. Αλλα η αποσταση για αυτο μεχρι του να ζηταμε ποσοστο ευθυνης σε καποιον που βιαστηκε, προσωπικα μου φαινεται χαωδης.

ο καθένας δέχεται τραύμα ανάλογα κυρίως με το πως ερμηνεύει το γεγονός, δεν νομίζω να το αμφισβητείς αυτό.
Το ποσοστό ευθύνης στο θύμα σου το εξήγησα παραπάνω.

Lou!
27-02-2010, 02:19
Originally posted by Sofia

Originally posted by lucifer
δεν το περιμενω απο οταν ειναι παιδι, περιμενω ομως οτι καθως μεγαλωνει οφειλει να μαθει να το διαχειριζεται, και μπορει να το κανει με λιγους σωστους τροπους και με πολυ περισσοτερους λανθασμενους. εν πασει περιπτωσει καποια στιγμη θα μεγαλωσει και θα ερθει αντιμετωπο με την ευθυνη του εαυτου του.


Ξερεις αυτο που γραφεις, για το πώς θα χειριστει το κακοποιημενο παιδι ως ενηλικας πλεον την προσωπικη του ιστορια ειναι διαφορετικο εντελως απο αυτο που γραφεις πιο πανω πως \"το παιδι φταιει γιατι απο την δικη του μερια δεν μαθαινει να αμυνεται σωστα\". Μαθαινει χρησιμοποιησες. Να του μαθει ποιος? Αυτος που το βαραει?

το φταίει δεν το χρησιμοποιώ με την έννοια ότι πρέπει να το τιμωρήσουμε και καλά να πάθει που το βασανίζει ο γονιός, αλλα ότι έχει μια συμμετοχή. ίσως όταν είναι παιδί, μπορεί να μην έχει καμιά συμμετοχή. παραδέχομαι ότι όταν είναι παιδί είναι μάλλον άκυρη η επιχειρηματολογία αυτή, γιατί μάλλον ως παιδι δεν μπορεί να κάνει και πολλά για να υπερασπισει τον εαυτο του.

Το \"μαθαίνει\" το χρησιμοποίησα, να μαθαίνει από τις εμπειρίες του. Σε ότι περιβάλλον και να βρίσκεσαι, μπορείς να μάθεις από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Από ότι κάνουμε, μαθαίνουμε κάτι. Μπορεί να μάθει ίσως από την επανάληψη πότε κάνει πράγματα και τρώει ξύλο, η να μάθει να αποφεύγει τους γονείς του όσο μπορεί γιατί οι γονείς του βαράνε κλπ. Προφανώς μάλλον θα μάθει και πάρα πολλά λάθος πράγματα. Ότι δεν θα το διδάξει ο κακοποιητης γονέας, σαφώς και δεν θα το διδάξει.

κάποια στιγμή αν θέλει να βγει από το λούκι, λογικά θα πρέπει να στραφεί σε κάποια πηγή έξω από το περιβάλλον το κακοποιητικό. βιβλία? σχολειό? κοινωνική πρόνοια? σίγουρα ένας άνθρωπος που ξεκινάει έτσι στραβά τη ζωή του έχει πολύ δύσκολο δρόμο να διανύσει, δεν το αμφισβητώ αυτό. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι αν θέλει ποτέ να βγει από το λούκι, θα πρέπει να δει τι μπορεί να κάνει ο ίδιος. Το να περιμένει από το κακοποιητικό περιβάλλον να αλλάξει μου φαινεται λίγο χλομό.

επίσης κάτι άλλο που ισχυρίζομαι είναι ότι και οι κακοποιητες γίνονται περισσότερο κακοποιητες εκεί που τους παίρνει περισσότερο. οπότε αν αφήνουμε χώρο σε κάποιον να μας πατάει, φταίμε κι εμείς. Εντάξει μπορείς να πεις, ότι αυτό γίνεται και με τα παιδιά, επειδή είναι μικρά και αδύναμα τα πατάνε πιο πολύ από τους ενήλικους (οι κακοποιητες). Ok, λέω άκυρο το επιχείρημα με τα παιδιά. Όμως με τους ενήλικες ισχύει.

Sofia
27-02-2010, 03:31
Originally posted by lucifer

Το ότι δίνω συμμετοχη, μερίδιο της ευθύνης, για το κακό που θα συμβεί, και στον B επειδή ο B δεν φεύγει, το θεωρείς τόσο παράλογο? Δηλαδή ο B δεν έχει καμια υποχρέωση να προστατεύσει τον εαυτό του απέναντι στις αυθαιρεσίες του A?


Συναισθηματα οπως ο φοβος, ο τρομος, η αδυναμια ειναι γνωστα σε ολους μας? Δεν εχουμε παντα ουτε δυναμη, ουτε ψυχραιμια, ουτε λογικη. Ουτε σε ολες μας τις στιγμες.


Originally posted by lucifer
ο καθένας δέχεται τραύμα ανάλογα κυρίως με το πως ερμηνεύει το γεγονός, δεν νομίζω να το αμφισβητείς αυτό.

δεν σκεφτομαστε ενα τραυμα. το νιωθουμε. μπορει απλα να μας συμβει απο το πουθενα. Και πριν να σκεφτουμε οτι ποναμε, απλα ποναμε.

Lou!
27-02-2010, 04:35
1) δε διαφωνώ, ότι κάτι μπλοκάρει το άτομο B από το να διεκδικήσει το χώρο του και τα δικαιώματα του. αυτό όμως είναι θέμα του B. και επίσης είναι και μια μορφής cheating του B ως προς τον A, ότι ο B άλλα εννοεί από μέσα του και άλλη εικόνα βγάζει απέξω του.

2)έχω την εντύπωση ότι το συναίσθημα για να σταθεί χρειάζεται κάποια σκέψη/πεποίθηση από πίσω. μπορεί να είναι μια παρα πολύ απλή, σύντομη και αυτοματοποιημένη σκέψη στον εγκέφαλο μας, αλλά κάτι πρέπει να σκεφτούμε. Δεν αποκλείω κάποιος άλλος να λειτουργεί διαφορετικά, εγώ πάντως όταν δεν σκέφτομαι τίποτα δεν νιώθω και τίποτα.
μπορεί η σκέψη να είναι: \"πάει, τώρα πια η ζωή μου καταστράφηκε\", \"δεν αξίζω τίποτα αφού με βίασε αυτό το σιχαμένο γουρούνι\" \"η ζωή είναι σκ@τα\" κλπ.
δηλαδή αν κάποιος ζήσει ένα βιασμό και δεν κάνει καμια αρνητική σκέψη/κρίση για το βιασμό (έστω ότι το καταφέρνει 1/1000 ανθρώπους, κάποιος άνθρωπος που έχει έρθει από τον πλανήτη ari και δεν γνωρίζει τι είναι ο βιασμός) και σκεφτεί, μου έτυχε ένας βιασμός, και πάει τη σκέψη του μέχρι εκεί, πιστεύεις ότι θα νιώσει τραύμα?
το τραύμα προϋποθέτει ότι έχουμε εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο μας να σκέφτεται ότι ένας βιασμός είναι μια πολύ αρνητική κατάσταση για τον βιασμένο και άμα το πάθουμε θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.
δεν εννοώ να σκέφτεσαι το συναίσθημα σου, πχ σκέφτομαι ότι είμαι στενοχωρημένος, εννοώ να σκέφτεσαι πάνω στο γεγονός, πχ ποπό με βιάσανε, πως θα τιμωρήσω το παλιογούρουνο, η γιατί έτυχε αυτό σε μένα κλπ

Arsi
27-02-2010, 04:53
Originally posted by lucifer
2)έχω την εντύπωση ότι το συναίσθημα για να σταθεί χρειάζεται κάποια σκέψη/πεποίθηση από πίσω. μπορεί να είναι μια παρα πολύ απλή, σύντομη και αυτοματοποιημένη σκέψη στον εγκέφαλο μας, αλλά κάτι πρέπει να σκεφτούμε. Δεν αποκλείω κάποιος άλλος να λειτουργεί διαφορετικά, εγώ πάντως όταν δεν σκέφτομαι τίποτα δεν νιώθω και τίποτα.
μπορεί η σκέψη να είναι: \"πάει, τώρα πια η ζωή μου καταστράφηκε\", \"δεν αξίζω τίποτα αφού με βίασε αυτό το σιχαμένο γουρούνι\" \"η ζωή είναι σκ@τα\" κλπ.
δηλαδή αν κάποιος ζήσει ένα βιασμό και δεν κάνει καμια αρνητική σκέψη/κρίση για το βιασμό (έστω ότι το καταφέρνει 1/1000 ανθρώπους, κάποιος άνθρωπος που έχει έρθει από τον πλανήτη ari και δεν γνωρίζει τι είναι ο βιασμός) και σκεφτεί, μου έτυχε ένας βιασμός, και πάει τη σκέψη του μέχρι εκεί, πιστεύεις ότι θα νιώσει τραύμα?
το τραύμα προϋποθέτει ότι έχουμε εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο μας να σκέφτεται ότι ένας βιασμός είναι μια πολύ αρνητική κατάσταση για τον βιασμένο και άμα το πάθουμε θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.
Mε άλλα λόγια δεν υπάρχει η έννοια τραύμα και την φτιάχνουμε εγκεφαλικά?

Lou!
27-02-2010, 05:00
ναι, εγω ετσι πιστευω.
νομιζω οτι και ολη η γνωσιακη-συμπεριφορικη σχολη αυτο πιστευει χονδρικως.

διαφορετικα, αν ειναι να προτεινω εγω τοσο καινοτομα θεωρια, να παω να κανω κανα PhD ψυχολογιας!!! ;)

Lou!
27-02-2010, 05:04
αν με τη λέξη τραύμα εννοούμε το συναίσθημα, τότε πιστεύω ότι υπάρχει το τραύμα/συναίσθημα, αλλά απορρέει από τις πεποιθήσεις μας για ένα γεγονός. δεν στέκει αυθύπαρκτα χωρίς πεποιθήσεις. φυσικά αναγνωρίζω ότι υπάρχουν συναισθήματα.
αλλά και από σκέψεις όλη την ώρα κάτι σκεφτόμαστε.

Arsi
27-02-2010, 05:13
Originally posted by lucifer
διαφορετικα, αν ειναι να προτεινω εγω τοσο καινοτομα θεωρια, να παω να κανω κανα PhD ψυχολογιας!!! ;) καλό :D

εντάξει όμως,εδώ απόψεις μας λέμε,σιγά μην πάμε και για μάστερ ψυχολογίας...



Δλδ ένα νεογέννητο που δεν ξέρει καν να σκέφτεται δεν τραυματίζεται με τίποτα?

Lou!
27-02-2010, 05:21
δεν ξέρω! :)
πολύ καλή ερώτηση!
λοιπόν, χτες άκουγα σε μια διάλεξη ότι ένα μωρό, λέει, αρχικά έχει μονο επιθυμίες, τα \"ορμέμφυτα\" (πρώτη φορα την άκουσα αυτή τη λέξη στη ζωή μου). μετά χαλιναγωγούνται κάπως τα ορμέμφυτα για να δημιουργηθεί χώρος για τα συναισθήματα, και μετά χαλιναγωγούνται και τα συναισθήματα για να χωρέσει και η λογική.
όταν λέω ότι το συναίσθημα χρειάζεται σκέψη να πατήσει πάνω, δεν εννοώ κατ ανάγκην λογική, ok? μπορεί να είναι και παράλογη η φοβερα απλοϊκή.
πάντως στην αρχή που όλο κλαίνε δεν νομίζω ότι το κάνουν από στενοχώρια, μάλλον είναι το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν!

Arsi
27-02-2010, 06:13
Originally posted by lucifer
πάντως στην αρχή που όλο κλαίνε δεν νομίζω ότι το κάνουν από στενοχώρια, μάλλον είναι το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν! ε που θέλουν να φάνε,να πιούνε κ.λ.π.,κάτι τους φταίει πάντως αλλιώς θα γέλαγαν...

Κοίτα,πιστεύω πως υπάρχουν πολλές πεποιθήσεις και σκέψεις που δημιουργούν δυσάρεστα συναισθήματα απ\'το πουθενά.
Αλλά υπάρχουν και κάποια πράγματα που δεν επιδέχονται με τίποτα εκλογίκευση.Εσύ τι νομίζεις δλδ αν κατέβαινε ο εξωγήινος απ\'τον Άρη και τον βιάζαν στο ξεκάρφωτο ένα σοκ δε θα το έτρωγε?ακόμα κ αν δεν ήξερε ούτε τη λέξη βιασμό.
Θα περπατούσε αμέριμνος να εξερευνήσει τη γη σαν να μη συνέβη τπτ?

Εκτός κ αν επειδή ήταν εξωγήινος δεν αισθανόταν όπως ο άνθρωπος:P

RainAndWind
27-02-2010, 09:48
Επειδή,ως τυχερό παιδί,έχω υπάρξει και θύμα βιασμού,να σου πω απλά lucifer,ότι ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΙ ΜΙΛΑΣ.Και σόρρυ,αλλά οι απόψεις σου είναι επίσης κακοποιητικές,εφόσον έρχεσαι με τη σειρά σου και δίνεις με τα επιχειρήματά σου,ενοχές στο θύμα ενός βιασμού.Οι συγκεκριμένες σου απόψεις είναι επιεικώς απαράδεκτες,έως αφελείς.Ρωτάς ας πούμε γιατί το θύμα ενός βιασμού δεν έφευγε,λολ.Ξέρω γω,βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει.Μαχαίρι,όπλο,σωμα ική δύναμη του θύτη μεγαλύτερη από του θύματος,δηλαδή τώρα θα κάτσουμε να κάνουμε ανάλυση από την πλευρά του θύματος,βάζοντάς το στο σκαμνάκι αντί για τον θύτη.
Μάθε επίσης,πως ακριβώς επειδή η κοινωνία έμαθε να δικαιολογεί τ\'αδικαιολόγητα,βάζοντας στο σκαμνάκι το θύμα,κι επειδή ακριβώς οι γυναίκες που βιάζονται σωματικά και ψυχικά,ξαναβιάζονται μετά στα δικαστήρια,γι αυτό κι οι περισσότερες δε μιλάνε ποτέ για το βιασμό τους.

Όσο κι αν δεν το καταλαβαίνεις,κι εσύ με τον τρόπο σου,με ξαναβίασες,όπως με βίασε κάποτε ένας άντρας.Και με τον τρόπο σου με ξαναχτύπησες,όπως με χτύπαγε η μητέρα και ο πατέρας μου.

Και πιθανότατα δε γνωρίζεις καν πόσο κακό κάνουν τέτοιες απόψεις,ούτε τέτοια λαικά δικαστήρια.Γιατί με τον τρόπο σου και εντείνεις την κακοποίηση,την συντηρείς,πχ εάν έτσι θα μίλαγες σε μία κοπέλα που άνοιγε ένα thread για τον βιασμό και δεν είχε επεξεργαστεί το συναισθηματικό υλικό που φέρει,ιδιαίτερα τις ενοχές,μπορεί και τέτοιες αναλύσεις ειδικών που δεν έχουν βιώσει και άνετα πετάνε ευθύνες στο θύμα,θα το οδηγούσαν ακόμη και στην αυτοκτονία.

Κάτσε και σκέψου το.Στο άτομο που βιάστηκε δε ρωτάμε ποτέ \"σε τι έφταιξες\".Τα ευκόλως εννοούμενα δηλαδή,έλεος.Τα άλλα για Α και Β και Γ,δε με ενδιαφέρουν στο ελάχιστο.Αυτό που διαπιστώνω,είναι η τεράστια ανικανότητα συναισθηματική των ανθρώπων γύρω μας,να κατανοήσουν τι εστί κακοποίηση και ποιες οι μορφές της.Αν το κατανοούσαν,τότε τη δευτερογενή κακοποίηση εν είδει κρίσης,θα την απόφευγαν.

Remedy
27-02-2010, 11:16
εχω μεινει αναυδη, για να μη πω οτι ειμαι εξαλλη, με τις αποψεις του/της λουσιφερ περι βιασμου.
να υποθεσω οτι και στην περιπτωση της παιδεραστιας,οσο κι αν δεν το βλεπουμε εμεις, το παιδακι ειτε εχει κουνησει την ουρα του ειτε κατα βαθος το ευχαριστιεται.
ΕΛΕΟΣ
δεν μπορω να δωσω καν ερμηνεια της ερμηνειας που εχει στο μυαλο του/της ο/η λουσιφερ.
η μονη ερμηνεια που στεκει σαν εξηγηση, ειναι οτι η/ο λουσιφερ, επιθυμει διακαως να \"βιασθει\" και δεν εννοει οτι καποιοι αλλοι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν το επιθυμουν και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν καταφεραν να το αποφυγουν.

Sofia
27-02-2010, 11:32
Originally posted by lucifer
1) δε διαφωνώ, ότι κάτι μπλοκάρει το άτομο B από το να διεκδικήσει το χώρο του και τα δικαιώματα του. αυτό όμως είναι θέμα του B. και επίσης είναι και μια μορφής cheating του B ως προς τον A, ότι ο B άλλα εννοεί από μέσα του και άλλη εικόνα βγάζει απέξω του.


To να ειναι καποιος ανθρωπος αδυναμος, σοκαρισμενος και φοβισμενος, \"παγωμενος,\" σε οποια μορφη επιθεσης δεχεται αναπαντεχα ειναι μορφη CHEATING????????? Και μαλιστα προς το ατομο που του ασκει βια?????

Πραγματικα τρομαζω μ αυτα που διαβαζω.

Απο την αλλη, η οποια αδυναμια καποιου ανθρωπου, δινει το δικαιωμα σε εναν αλλο να βιαιοπραγησει πανω του?

Sofia
27-02-2010, 11:53
Originally posted by lucifer
αν με τη λέξη τραύμα εννοούμε το συναίσθημα, τότε πιστεύω ότι υπάρχει το τραύμα/συναίσθημα, αλλά απορρέει από τις πεποιθήσεις μας για ένα γεγονός. δεν στέκει αυθύπαρκτα χωρίς πεποιθήσεις. φυσικά αναγνωρίζω ότι υπάρχουν συναισθήματα.
αλλά και από σκέψεις όλη την ώρα κάτι σκεφτόμαστε.

και αισθανομαστε ακομα κι οταν δεν σκεφτομαστε. το τραυμα δεν απορρεει απο πεποιθησεις, αλλα απο γεγονοτα. Τωρα αν θελουμε να το δουμε και να το αισθανθουμε ως αυτο που ειναι, χωρις διαστρεβλωσεις ή να το υποτιμησουμε ως γεγονος για να μπορεσουμε να το αντεξουμε αυτο ειναι αλλο...

researcher
27-02-2010, 14:46
Originally posted by Sofia
ε,καλα, δεν τις βρηκαμε σε αυγο κιντερ εκπληξη με το που αποκτησαμε την δικη μας ζωη...καπως δημιουργηθηκαν.Αν βρουμε που υπαρχουν κ πως τις εμφανιζουμε, θα απαλλαγουμε πιο ευκολα απο δαυτες. res, καλο ξεφορτωμα:)


ευχαριστω sofia :)

researcher
27-02-2010, 14:57
Originally posted by krino
ναι σωστα,
νομιζω οτι το θεμα ανακυκλωνεται ασκοπα.


λιγες σκεψεις.....

η παραπανω φραση μου θυμιζει πολυ μια φιλη μου

που οταν συζηταμε κατι φλεγεται sony και καλα να βγαλει το συμπερασμα και ψαχνει συνεχως το συμπερασμα

ναι εδω το συμπερασμα εκει το συμπερασμα που το συμπερασμα


το θεωρω λιγο μονοχνωτο


και γενικως

δεν ξερω

εγω θεωρω πολυ διαφορετικο το να τιθεται ενα θεμα προς διαπραγματευση και πολυ διαφορετικο το συμπερασμα η οι λυσεις


λογια του στυλ


κανε εκεινο και κανε το αλλο


και να τωρα τα ιδια θα ξαναλεμε


μου φαινονται καπως κολημενα στην ιδεα πως οταν λεγεται κατι θα πρεπει οπωσδηποτε να λεγεται για το συμπερασμα και μονο


οχι για μενα δεν ειναι καθολου ετσι

υπαρχει και η αλλη πλευρα πως κατι λεγεται για μια απλη και μονο διαπραγματευση για ενα μικρο ακουμπημα για μια αλλη ματια ακομα και απο μας τους ιδιους


αυταααααααα


το ποσο θα το προχωρησουμε

τι λυσεις θα βρει ο καθενας

ειναι κατι το εντελως διαφορετικο


και καθολου χαμενη δεν παει μια τετοια συζητηση για οποιον θελει να δει καποια πραγματα και να προχωρησει οσο μπορει η οσο θελει

Alobar
27-02-2010, 14:57
Οκ, μόλις με χτύπησε αμάξι. Η μισή είμαι χαλκομανία με τα ζουμιά όξω στην άσφαλτο και η άλλη μισή άθικτη. Οπότε μιας και έχω το τσερβέλο άθικτο, ας σκεφτώ τί θα... νιώσω. Ας ανοίξω και το βιβλίο ψυχολογίας τώρα μπας και βρω καμιά σχετική παραπομπή. Δε σούρνομαι καλύτερα μέχρι τις βιτρίνες να χαζέψω λερώνοντας και τα πλακάκια του δήμου;...
... είμαι και η Ελένη απ\' το Κωσταλέξι. Δε βλέπω πια, γλύφω τα ούρα μου όταν ξεχνάνε να μου φέρουν νερό, έχω ξεχάσει να μιλαω και βγάζω κραυγές και τα πόδια μου έχουν σαπίσει από πληγές χρόνων... μα γιατί δεν αντέδρασα όταν με ρίξαν στο μπουντρούμι που δε θα με έβρισκε κανείς;... τίποτα δεν έμαθα τριάντα χρόνια εδώ μέσα από παιδί;...

(Λουσίφερ σόρυ, αλλά έλεος δηλαδή και λολ μαζί. Νομίζω ότι οι \'ψυχολογικές γνώσεις\' βλάπτουν λίγο με αυτή την αναλυτικοεξιδανίκευση και καλά πανάκεια... προτιμώ την κατά μέτωπο σύγκρουση με τα πράματα για να μου επιφέρει γνώση... έχει ωραία μέρα, άντε καλημέρα. Ά, και δεν ειρωνεύομαι φυσικά. Σαρκάζω)

Φωτεινη!
27-02-2010, 17:12
Λουσιφερ,
νόμιζα οτι οταν ειχες γράψει αντίστοιχες αποψεις στο θεμα \"Ανικανοποίητη\",ειχαμε φτάσει σε μια συννενόηση.
Δεν καταλαβαίνεις πως το παιδί που μεγαλώνει κακοποιημένο,δεν εχει αλλες εικόνες?Εχει ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ μια συγκεκριμένη εικόνα για τον εαυτό του και αυτό δεν αλλαζει επειδή οι αλλοι ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΖΗΣΕΙ ΕΤΣΙ το βλεπουν ευκολο!!!
Χρειάζονται αλλα πολλα και δύσκολα για να νιώσει ΑΛΛΙΩΣ αυτός ο ανθρωπος.
Για να αρχίσει να αλλαζει πρέπει να αλλάξει ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ αποψεις για ΟΛΑ.Ειναι προυπόθεση αυτο.
Πως σου φαινεται αυτό?Παιχνιδάκι?

soft
28-02-2010, 01:16
βιασμός είναι και πολλές άλλες περιπτώσεις όπου τα όρια για το αν ήθελε η κοπέλα να κάνει sex η δεν ήθελε είναι πολύ πιο δισδιακτριτα και λεπτά. και το ερώτημα μου είναι, αν πολύ συχνά ο βιασμός προκύπτει από γνωστά πρόσωπα στο θύμα σε συνθήκες normal, (όχι έρημο δασάκι νύχτα με πιστόλι στον κρόταφο), γιατί το θύμα έκατσε να το βιάσουν και δεν το έβαζε στα πόδια?Πας καλα? πια ορια ρε ανθρωπε?πιες νορμαλ συνθηκες? ξερεις κανενεναν βιασμο και νορμαλ συνθηκες?Κατι τετοιες ατιληψεις σαν τις δικες σου με απετρεψαν στο να καταγγειλω τον δικο μου βιασμο.Ηξερα μαλλον τι θα περνουσα,και ιδιαιτερα με καμια ερωτηση του τυπου..ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΑΛΕΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ μηπως τα ηθελες και συ λιγακι σου αρεσε και δεν εφυγες την βρηκες??

Alobar
28-02-2010, 01:34
... ά, όχι έπρεπε να πας!... και στην ηλίθια ερώτηση \'γιατί δε το έβαλες στα πόδια\' να απαντούσες λέγοντας ότι πρόλαβαν και σου κόπηκαν σε χρόνο ντε τε καθώς σε κατέβαλε σχεδόν ακαριαία το αίσθημα του πανικού, δημιουργήθηκε τράφικ μεγάλο στην κυκλοφορία κι έτσι μέχρι να σκεφτόσουν να δώσεις την εντολή στις ακινητοποιημένες σου πατούσες, θα είχαν τελειώσει εν τω μεταξύ και οι εργασίες του μετρό Θεσσαλονίκης... γειά σου κι από μένα...

:)

Lou!
28-02-2010, 04:48
Δεκτά τα σχόλια σας και ευχαριστώ πολύ για την κριτική.

John11
28-02-2010, 06:50
Originally posted by RainAndWind
Όσο κι αν δεν το καταλαβαίνεις,κι εσύ με τον τρόπο σου,με ξαναβίασες,όπως με βίασε κάποτε ένας άντρας.Και με τον τρόπο σου με ξαναχτύπησες,όπως με χτύπαγε η μητέρα και ο πατέρας μου.

Και πιθανότατα δε γνωρίζεις καν πόσο κακό κάνουν τέτοιες απόψεις,ούτε τέτοια λαικά δικαστήρια.Γιατί με τον τρόπο σου και εντείνεις την κακοποίηση,την συντηρείς,πχ εάν έτσι θα μίλαγες σε μία κοπέλα που άνοιγε ένα thread για τον βιασμό και δεν είχε επεξεργαστεί το συναισθηματικό υλικό που φέρει,ιδιαίτερα τις ενοχές,μπορεί και τέτοιες αναλύσεις ειδικών που δεν έχουν βιώσει και άνετα πετάνε ευθύνες στο θύμα,θα το οδηγούσαν ακόμη και στην αυτοκτονία.

Κάτσε και σκέψου το.Στο άτομο που βιάστηκε δε ρωτάμε ποτέ \"σε τι έφταιξες\".Τα ευκόλως εννοούμενα δηλαδή,έλεος.Τα άλλα για Α και Β και Γ,δε με ενδιαφέρουν στο ελάχιστο.Αυτό που διαπιστώνω,είναι η τεράστια ανικανότητα συναισθηματική των ανθρώπων γύρω μας,να κατανοήσουν τι εστί κακοποίηση και ποιες οι μορφές της.Αν το κατανοούσαν,τότε τη δευτερογενή κακοποίηση εν είδει κρίσης,θα την απόφευγαν. Kατανοώ με τη λογική το πώς μπορεί να έχεις περάσει. Και συγνώμη που παρακάτω θα κρίνω, αλλά συγνώμη δεν γίνεται αλλιώς.

Έχεις στείλει ως τώρα 1240 μηνύματα. Και σε κανένα ως τώρα δεν σταμάτησες τη lucifer στις ανοησίες που λέει. Αν το είχες κάνει δεν θα ερχόταν τώρα η σειρά σου. Και ίσως άλλων η σειρά να είναι χειρότερη.
Πρώτα σώσε τους άλλους για να σωθείς. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αυτή είναι η μόνη σειρά που μπορεί να ακολουθήσει κανείς για να σωθεί. Και όχι να γράφει απλόχερα ανοησίες σωρηδόν. Σκεφτόμαστε, πονάμε τους άλλους, όσο πονάμε και τον εαυτό μας.
Σε άλλο thread που είχα ρωτήσει τι μάθαμε από αυτά που περάσαμε, κανείς δεν είπε το σημαντικότερο. Το πρώτο που μαθαίνω είναι ***************** (συγνώμη δεν θα το αποκαλύψω, το έσβησα. Αν το αποκαλύψω ίσως γίνει παιχνίδι στα χέρια κάποιων που θα το αναφέρουν και θα φαίνονται \"σωστοί\"). Αν δεν μάθω αυτό, δεν έχω μάθει τίποτα... Και έτσι αύριο θα είμαι στα ίδια.
Χρειάζονται μόνο 5 λεπτά δράσης από τους άλλους (ή από μόνο έναν άλλο άνθρωπο) για να τελειώσουν όλα μου (ή σου ή του ή της) τα προβλήματα. Μόνο 5 λεπτά δράσης! Και αυτή η δράση δεν γίνεται. Παρά μόνο ανοησίες. Μπορεί βέβαια τα 5 λεπτά δράσης να προέρχονται από μια ζωή σκέψης, αλλά σίγουρα είναι μόνο 5 λεπτά \"δράσης\".
Νομίζω, -μπορεί να λέω και μαλ...ες-, ότι τα παλιά μου προβλήματα, δεν λύνονται όσο κι αν εγώ προσπαθήσω. Νομίζω, χρειάζονται βοήθεια άλλου (φυσικά και δεν εννοώ ψυχολόγο ή ψυχο-μπλα-μπλα).
Η δράση δεν ξεκινά από την εξυπνάδα. Από το μηδέν ξεκινά. Ξεκινώ και σκέφτομαι, ένα-ένα, αναλυτικά, ότι ακούω ότι μου λένε. Ποιό έχει αλήθεια και ποιό όχι; Μόνο αν σιγουρευτώ 100% ότι αυτό που σκέφτομαι είναι αλήθεια, μόνο τότε το κάνω βίωμά μου. Αλλά 100% όχι 99%. Και βλέπω καθαρά, όσο και να με \"τυφλώνουν\" τα συναισθήματά μου. Τα συναισθήματα τα καταλαβαίνω και έτσι τα βάζω στην \"άκρη\". Ας με τυφλώνουν, εγώ προσπαθώ να δω την κάθε αλήθεια χωρίς να με επηρεάζουν. Και τέλος να πω, ότι δεν φτάνουμε στο μεγάλο λάθος αν δεν έχουμε \"περάσει\" από το μικρό λάθος. Έτσι τα μικρά πράγματα και οι λεπτομέρειες έχουν σημασία.


Originally posted by lucifer
1) δε διαφωνώ, ότι κάτι μπλοκάρει το άτομο B από το να διεκδικήσει το χώρο του και τα δικαιώματα του. αυτό όμως είναι θέμα του B. και επίσης είναι και μια μορφής cheating του B ως προς τον A, ότι ο B άλλα εννοεί από μέσα του και άλλη εικόνα βγάζει απέξω του.

2)έχω την εντύπωση ότι το συναίσθημα για να σταθεί χρειάζεται κάποια σκέψη/πεποίθηση από πίσω. μπορεί να είναι μια παρα πολύ απλή, σύντομη και αυτοματοποιημένη σκέψη στον εγκέφαλο μας, αλλά κάτι πρέπει να σκεφτούμε. Δεν αποκλείω κάποιος άλλος να λειτουργεί διαφορετικά, εγώ πάντως όταν δεν σκέφτομαι τίποτα δεν νιώθω και τίποτα.
μπορεί η σκέψη να είναι: \"πάει, τώρα πια η ζωή μου καταστράφηκε\", \"δεν αξίζω τίποτα αφού με βίασε αυτό το σιχαμένο γουρούνι\" \"η ζωή είναι σκ@τα\" κλπ.
δηλαδή αν κάποιος ζήσει ένα βιασμό και δεν κάνει καμια αρνητική σκέψη/κρίση για το βιασμό (έστω ότι το καταφέρνει 1/1000 ανθρώπους, κάποιος άνθρωπος που έχει έρθει από τον πλανήτη ari και δεν γνωρίζει τι είναι ο βιασμός) και σκεφτεί, μου έτυχε ένας βιασμός, και πάει τη σκέψη του μέχρι εκεί, πιστεύεις ότι θα νιώσει τραύμα?
το τραύμα προϋποθέτει ότι έχουμε εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο μας να σκέφτεται ότι ένας βιασμός είναι μια πολύ αρνητική κατάσταση για τον βιασμένο και άμα το πάθουμε θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.
δεν εννοώ να σκέφτεσαι το συναίσθημα σου, πχ σκέφτομαι ότι είμαι στενοχωρημένος, εννοώ να σκέφτεσαι πάνω στο γεγονός, πχ ποπό με βιάσανε, πως θα τιμωρήσω το παλιογούρουνο, η γιατί έτυχε αυτό σε μένα κλπ
Lucifer, το περίεργο είναι πως για το θέμα που έφαγες το μεγαλύτερο κράξιμο, είναι αυτό που λες κάποιες αλήθειες.
Λες \"το τραύμα προϋποθέτει ότι έχουμε εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο μας να σκέφτεται ότι ένας βιασμός είναι μια πολύ αρνητική κατάσταση...\". Σωστά. Βέβαια πρέπει να βρεθεί τουλάχιστον ένας άνθρωπος που να μην το θεωρήσει αρνητική κατάσταση. Όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Σωστά;

δηλαδή αν κάποιος ζήσει ένα βιασμό και δεν κάνει καμια αρνητική σκέψη/κρίση για το βιασμό (έστω ότι το καταφέρνει 1/1000 ανθρώπους, κάποιος άνθρωπος που έχει έρθει από τον πλανήτη ari και δεν γνωρίζει τι είναι ο βιασμός) και σκεφτεί, μου έτυχε ένας βιασμός, και πάει τη σκέψη του μέχρι εκεί, πιστεύεις ότι θα νιώσει τραύμα?Έχεις δίκιο όχι δεν θα νιώσει. Βέβαια αν κάποιος νιώθει τραύμα, θα πρέπει όπως είπα, να βρεθεί κάποιος που θα μειώσει αυτό το τραύμα πρώτα.
Βέβαια αν κάποιος δέχεται 100 φορές βία μην έχουμε την απαίτηση να μπορεί να ανταπεξέλθει. Μου κάνει επίσης την εντύπωση που σε αυτό το θέμα έχεις δει μια -μη κοινώς αναγνωρίσιμη- αλήθεια. Πώς έγινε αυτό; Μήπως είναι ο τρόπος απενεχοποίησης δικής σου; Δηλαδή, ασκώ βία, αλλά αν ο άλλος μπορεί να μην νιώσει τραύμα, εγώ στην ουσία δεν κάνω κακό. Αν ναι, μην ξεχνάς ότι όταν ασκείς βία το κάνεις για να τραυματίσεις, σωστά; Αν ναι, τότε είναι ένα έξυπνο τέχνασμα για να έχεις δικαιολογία. Αν απλά είναι η σκέψη σου που σε οδήγησε σε τόσο δυσδιάκριτη αλήθεια, τότε συνέχισε.


Δεν αποκλείω κάποιος άλλος να λειτουργεί διαφορετικά, εγώ πάντως όταν δεν σκέφτομαι τίποτα δεν νιώθω και τίποτα.Αν είχες πραγματικά καταφέρει κάτι τέτοιο σου υπογράφω (δηλαδή το λέω με σιγουριά) δεν θα ήσουνα τώρα σ\' αυτό το forum. Σίγουρα λοιπόν δεν το έχεις καταφέρει. Επισης έχεις βρει μια ακόμα αλήθεια. Το ότι έχουμε δει μια αλήθεια δεν σημαίνει ότι έχει γίνει βίωμά μας. Το μυαλό παίζει διάφορα παιχνίδια, βλέπει μια αλήθεια, ταυτίζεται με αυτή, και νομίζει ότι το κατάφερε. Τις περισσότερες φορές όμως, υποκρίνεται (το μυαλό) ότι έχει πετύχει αυτό που σκέφτεται. Mια προσοχή, γιατί αυτό που το μυαλό λέει \"δεν σκέφτομαι\" ίσως δεν είναι αυτό που λέει, αλλά είναι \"δεν αισθάνομαι\". Τότε το \"δεν σκέφτομαι\" δεν είναι αυτό αλλά ειναι σκληρότητα. Το \"είμαι ευαίσθητος και δεν πληγώνομαι\" είναι εντελώς διαφορετικό από το \"είμαι σκληρός και δεν πληγώνομαι\".
Η προσπάθεια να σταματήσουμε τη σκέψη, δεν πετυχαίνει εύκολα... Η σκέψη, -ίσως-, πάλι φέρνει σκέψη και λέει \"δεν αισθάνομαι\", συνεπώς δεν έχει σταματήσει... αφού η ίδια η σκέψη το λέει.
Αφού είπες αυτά που είπες, είμαι σίγουρος ότι κατάλαβες και αυτά που λέω. Κάποιοι άλλοι, που ο τρόπος σκέψης τους δεν οδηγείται σε αυτά που έγραψες, δεν θα καταλάβουν και αυτά που γράφω επίσης, και ας με συγχωρέσουν για την πολυλογία.
Ώρες-ώρες νομίζω ότι γράφω μαλ..ες.

RainAndWind
28-02-2010, 09:07
Εγώ πάντως βρήκα τη λύση.Να μετακομίσουμε όλοι στον Άρη.χαχαχα
Eλάτε,δεν είναι και για να χάνουμε το χιούμορ μας.John,δε νομίζω πως είπα πουθενά ότι βρίσκεται κανείς εδώ για λόγους αναψυχής.Γιατί να σταματήσω τη lucifer-και από την αρχή μάλιστα;Δεν με απειλεί σε κάτι,ούτε νιώθω θυμωμένη μαζί της btw.Εξέφρασε τις απόψεις της,άσκησα την κριτική μου στις απόψεις της.Δεν γενικεύω και λέω τι κακό άτομο,αυτά είναι για δεκαπεντάχρονα.Ήμαρτον.Για μένα το θέμα έχει λήξει εκεί.Μια χαρά είναι η lucifer,έχει και αρκετό χιούμορ,συνήθως με κάνει να γελώ απίστευτα,είναι σπινθηροβόλα.:)
Εγώ δεν ξεκινώ να σώσω κανέναν,τι σημαίνει σώζω κάποιον;Δεν με αφορούν οι μεσσιανισμοί κανενός τύπου.Αν μπορώ μέσα από τα posts όλων να παίρνω ό,τι με αφορά,αυτό και μόνο αρκεί.Ο καθένας μας θα πάρει και θα δώσει ό,τι τον ενδιαφέρει περισσότερο.Παρατηρώ άλλη μία φορά την απαξίωση των ψυχολόγων.Δεν τους απαξιώνω,κανένα εργαλείο δεν απαξιώνω απ\'όσα μπορούν να με βοηθήσουν.

Αν μπορώ και να προσφέρω σε κάποιον,ακόμη καλύτερα,αλλά να τον σώσω,νομίζω πως θα έδινα στον εαυτό μου ένα ρόλο που δεν θα βασιζόταν παρά σε μία ψευδαίσθηση,ότι έχουμε τάχαμου τη δύναμη να μεταμορφώσουμε τους άλλους.Αμ,αν γίνονταν αυτά έτσι,με τρόπο μαγικό,τότε δε θα ήμασταν εδώ να κωλοτριβόμασταν,χαχαχα.:D

Τώρα,αυτό με το ότι τα τραύματα προέρχονται από δικές μας νοητικές κατασκευές,άρα σκέψεις πάνω τους,μπορεί να αποτελεί μία αλήθεια,αλλά-εκτός αν πιστεύουμε πως είμαστε όντως εξωγήινοι,εφόσον ζούμε σε κοινωνίες και οι νοητικές κατασκευές είναι το αποτέλεσμα διαπαιδαγώγησης και αλληλεπίδρασης,δε νομίζω πως το εξιδανικευμένο\"δεν σκέφτομαι τίποτε,άρα δε νιώθω και τίποτε\"μπορεί να υπάρξει.Μπορούμε όμως να αλλάξουμε νοητικές κατασκευές.Λοιπόν,εγώ προσωπικά,επειδή ο βιαστής δεν ήταν άγνωστο σε μένα άτομο(στις περισσότερες περιπτώσεις βιασμών δεν είναι btw),αυτό που έκανα,ήταν κάποια στιγμή που βρήκα την ευκαιρία να αντιπαρατεθώ μαζί του.Έλεγξα τις συνθήκες,είχε περάσει χρόνος,είχα μετρήσει τις δυνάμεις μου,όταν τον ξανασυνάντησα λοιπόν τον μπινελίκιασα.Του απόδωσα τις ευθύνες του.Δεν ένιωθα πια να με απειλεί.Όμως αυτή η απόφαση δεν ήρθε μετά από δυο μέρες,αλλά μετά από κάποια χρόνια.Και ήταν μία απελευθέρωση.
Στην περίπτωση των γονιών μου,επίσης το έχω κάνει αρκετές φορές,αντιπαρατέθηκα δηλαδή όταν ισχυρίζονταν πόσο καλοί γονείς υπήρξαν.Μπορεί αυτοί να αισθάνονται ακόμη πως ήταν καλοί γονείς,αλλά το σημαντικό είναι εγώ τι πιστεύω και το ότι έπρεπε κάποια στιγμή να τους τα σούρω έξω απ\'τα δόντια.Δε θα αλλάξουν,γιατί τέτοιες άμυνες είναι πολύ γερά χτισμένες,αλλά εγώ μετά ένιωθα δυνατότερη.Για τα υπόλοιπα,ο καιρός θα δείξει.Παρατηρώ πως αυτός που είναι πιο δυστυχισμένος και με τα περισσότερα προσωπικά προβλήματα,είναι ο ένας μου αδερφός που δεν έκανε ποτέ την αντιπαράθεση αυτή,δεν ξαναέθεσε τα όρια,παραμένει συγχωνευμένος με τα γονεικά όρια.Εύχομαι να φτάσει και η δική του ώρα,μιλάμε αρκετά τελευταία πάνω σε ό,τι ζήσαμε.

Κατά τ\'άλλα,η μέρα είναι όμορφη,να την χαρούμε όλοι μας εύχομαι.Θα πάω για ουζομεζέδες κάπου κοντά σε θαλασσίτσα.Άντε,την καλημέρα μου.Να κάνουμε και διαλλειμματάκια από τις αναλύσεις μας,για να φρεσκάρουμε τη σκέψη μας και τη διάθεσή μας.
:)

Lou!
28-02-2010, 20:25
καλημέρα κι από μένα.

@rain: καταρχήν , χαίρομαι που δεν κρατάς μούτρα, και σίγουρα θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη αν είχα πολύ σφοδρό τρόπο σε αυτά που έγραψα και τα εξέλαβες ως κακοποίηση. θα ήθελα να διευκρινίσω 1-2 σημεία, γιατί έχω την αίσθηση ότι κάπως διαστρεβλωθηκε αυτό που ήθελα να πω, η ίσως δεν τα είχα κι εγώ τόσο καλά στο μυαλό μου και τα περαιτέρω σχόλια προσέφεραν μια πιο σφαιρική άποψη, η ίσως απλά δεν βοηθάει που πολλές φορές κάνουμε quote ο ένας πάνω στα σχόλια του άλλου και τελικά χάνεται έτσι η οργάνωση τον κειμενων.

στο παράδειγμα με την βιασμένη γυναίκα, όταν είπα ότι έχει μερίδιο ευθύνης/συμμετοχής, δεν εννοούσα ότι πρέπει να την τιμωρήσουμε σε λαϊκό η θεσμικό δικαστήριο η να τις καλλιεργήσουμε ενοχές για αυτό που έπαθε, και μόνη της να αυτοτιμωρείται. εννοούσα ότι πρέπει να μάθει και αυτή και ο καθένας μας που μπορεί να βρεθεί στη θέση της να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας από τον όποιο θέλει να μας πατήσει με τον οποιοδήποτε τρόπο. ότι δηλαδή δεν μπορούμε να βασιζομασθε πάντα στο φιλότιμο της άλλης πλευράς, ότι πρέπει να δείχνουμε στους άλλους τα όρια μας και μέχρι που τους παίρνει να μας πατήσουν. Αυτό ονόμασα ευθύνη, τώρα αν η λέξη ευθύνη είναι ακατάλληλη, sorry. Επίσης θεωρώ ότι συμβαίνει και το αντίθετο, δηλαδή όσο δεν διεκδικούμε τα δικαιώματα μας και δεν βάζουμε όρια, είναι σαν να επιβραβεύουμε την άσχημη συμπεριφορά του άλλου και να του λέμε, να επαναλάβει την κακή συμπεριφορά. Πιθανόν να μην ήμουνα αρκετά σαφής.
Με λίγα λόγια σε μια σύγκρουση μεταξύ 2 ατόμων δεν βλέπω τις συμπεριφορές των 2 ανθρώπων μεμονωμένα, βλέπω και μια σύνδεση μεταξύ των συμπεριφορών. Δηλαδή, αυτό που λέμε απλά, ο καθένας τα κάνει όπου τον παίρνει. πχ ένας πολύ κακοποιητικός σύζυγος, που έχει μάθει να κακοποιεί τη σύζυγο του, δε σημαίνει ότι κακοποιεί τους πάντες. Μπορεί σαν χαρακτήρας να έχει τάσεις να καβαλαει τους άλλους, αλλα θα καβαλήσει όπου βρει και χώρο. Μπορεί να κακοποιεί τη σύζυγο και στο αφεντικό του στη δουλειά να κάθεται σούζα. Και αυτό μπορεί να συμβαίνει γιατί και η σύζυγος με τη στάση της να τον βοηθάει να της φέρεται άσχημα. Οπότε βλέπω σαν λύση, ότι αν καταφέρει να μάθει με κάποιο τρόπο η σύζυγος πως να σηκώσει το ανάστημα της απέναντι στο σύζυγο της, ότι θα μαζευτεί κι ο σύζυγος στην πορεία.
οπότε, σαφώς και μπορούμε να διαφωνούμε, αλλά τουλάχιστον να μην υπάρχει παρανόηση σε κάποια πράγματα που ειπώθηκαν.

καλά ουζάκια εύχομαι! :)

@john:
ομολογω ότι το \"πρώτα σώσε τους άλλους για να σωθείς\" δεν το καταλαβαίνω. Αν έχεις χρόνο και όρεξη μπορείς να το κανεις πιο σαφές?

εκεί που λες για 100% αλήθεια, πως το εννοείς? δύσκολο πιστεύω να βρεθεί κάτι που να είναι 100% αλήθεια (εκτος του θανάτου)

Στο σχόλιο με τον βιασμό: να βρεθεί ένας τουλάχιστον άνθρωπος...
έστω ότι δεν βρεθεί κανένας. άλλωστε και η λέξη βιασμός είναι από μόνη της οριοθετική, δηλαδή αναφέρεται σε σεξουαλικές επαφές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, και όχι σε οποιαδήποτε μορφής σεχ. επαφή. οπότε μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ο βιασμός είναι κάτι αντικειμενικά αποτρόπαιο και οποιοσδήποτε βιασθεί θα αισθάνεται άσχημα. αυτό αναιρεί το ερώτημα από που πηγάζει το συναίσθημα? από το γεγονός η από την ιδέα για το γεγονός? το δίλημμα παραμένει, σωστά?

εκεί που λες για βια και τραύμα, πως το σκέφτηκα. δεν το σκέφτηκα έτσι, για να δικαιολογώ τις πράξεις βίας. σαν άμυνα το σκέφτομαι, περισσότερο. θέλω οι συνέπειες τον πράξεων των άλλων πάνω μου να περνάνε και από το δικό μου χέρι. επειδή δεν έχω άμεσα τον έλεγχο των πράξεων των άλλων, όμως την ερμηνεία των πράξεων των άλλων την έχω πάνω μου, σωστά? πες ότι ο άλλος με αρχίσει στα μπινελίκια γιατί του τη δίνω. η ο άλλος μπορεί να μου λέει αλήθειες για το άτομο μου, τα χούγια μου τα οποια δεν θέλω να δω και να μου ακούγονται στα αφτιά μου σαν μπινελίκια. είναι μια γενικότερη σκέψη που έχω στο μυαλό μου ότι πληγωνόμαστε με βάση το πως ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά του αλλου και όχι με βάση τη συμπεριφορά του αλλου σκέτη. και δεν την έχω ειδικά για βιασμούς, εδώ προέκυψε λόγω του παραδείγματος, την έχω πιο πολύ για τις λεκτικές συγκρούσεις που έχω ζήσει με φίλους, γνωστούς, πρώην γκόμενους κλπ.

τέλος, σχετικά με σκέψεις συναισθήματα/σκληρότητα, μπορεί να είναι όπως τα λες, δε διαφωνώ σε κάτι.

Remedy
28-02-2010, 21:07
@ lucifer
διαπιστωνω απο τις προσφατες διευκρινισεις σου οτι τα εχεις αρκετα μπερδεμενα στο μυαλο σου.
λες (χειροτερευοντας τα οσα ηδη εχεις πει) οτι εντοπιζεις το θεμα της ευθυνης της βιασμενης γυναικας στο θεμα της τοποθετησης οριων εκ μερους της εναντι των αλλων (προφανως και του επιδοξου βιαστη)
σου περασε καθολου απ το μυαλο, οτι τα ορια για εναν επιδοξο βιαστη, μπορει να ειναι μονο η σωματικη δυναμη του θυματος που θα ηταν μεγαλυτερη απο την δικη του ωστε να τον αποκρουσει και οτι καμια αλλη τοποθετηση οριων δεν αφορα τον παχυδερμο εαυτο του???
τι προτεινεις δηλαδη? να πουμε \"καλα επαθες\"σε οποια γυναικα η παιδι δεν γεννηθηκε με τις αναλογιες του σουγκλακου ωστε να θετει \"ορια \" απεναντι σε κτηνη που θεωρουν κτημα τους οποιοδηποτε σωματικα πιο αδυναμο ον?

λες και αλλα εγκεφαλικα επεξεργασμενα αλλα αναληθη πραγματα , οπως οτι η ενοχληση που μας προκαλουν καποια γεγονοτα(οποτε και ο βιασμος) ειναι κοινωνικα προκαθορισμενα λογω του αρνητικου φορτιου που εχουν κοινωνικα.

δηλαδη,ενα βρεφος που πεφτει στα χερια ενος ανθρωπομορφου τερατος και κακοποιειται, υποφερει γιατι γνωριζει οτι η κοινωνια θεωρει αυτες τις πραξεις κακοποιηση?

μια γυναικα που υποκειται σε βιασμο η σε οποιαδηποτε κακοποιητικη πραξη, και ποναει επειδη αντιστεκεται, ποναει επειδη η κοινωνια θεωρει αυτο που παθαινει, κακοποιηση η επειδη τραυματιζεται εκεινη τη στιγμη χωρις την εγκριση της το κορμι της? δεν συζητω για την ψυχη της, θεωρω οτι δεν εισαι σε θεση να αντιληφθεις τετοιες εννοιες.

θα ηθελα να σου κανω και μια ευθεια, προσωπικη ερωτηση.
πως σου φαινεται σαν σκεψη, τι αισθανεσαι στην προοπτικη καποιου πολυ δυνατοτερου απο σενα αντρα (ασχετως αν εισαι αντρας η γυναικα) που σε εξαναγκαζει να ερθεις σε σωματικη επαφη μαζι του και διεισδυει στο σωμα σου με οποιον τροπο μπορει και σκεφτει?

Lou!
28-02-2010, 22:26
[η]Originally posted by Remedy[/η]
@ lucifer
διαπιστωνω απο τις προσφατες διευκρινισεις σου οτι τα εχεις αρκετα μπερδεμενα στο μυαλο σου.
λες (χειροτερευοντας τα οσα ηδη εχεις πει) οτι εντοπιζεις το θεμα της ευθυνης της βιασμενης γυναικας στο θεμα της τοποθετησης οριων εκ μερους της εναντι των αλλων (προφανως και του επιδοξου βιαστη)

εντοπίζω ένα μερίδιο ευθύνης και σε αυτή, δεν αναίρεσα το μερίδιο ευθύνης του βιαστή η όποιου άλλου κακοποιητη, ούτε τα έβαλα σε ζυγαριά. την έννοια ευθύνη δεν τη χρησιμοποιώ με έννοια δικαστηρίου, φταίω και πρέπει να τιμωρηθώ, όσο με την έννοια για το πως μπορεί να συμβάλλει κάποιος στη διαμόρφωση μιας κατάστασης. Αν η λέξη ευθύνη ειναι λάθος, διάλεξε όποια σου αρέσει.

σου περασε καθολου απ το μυαλο, οτι τα ορια για εναν επιδοξο βιαστη, μπορει να ειναι μονο η σωματικη δυναμη του θυματος που θα ηταν μεγαλυτερη απο την δικη του ωστε να τον αποκρουσει και οτι καμια αλλη τοποθετηση οριων δεν αφορα τον παχυδερμο εαυτο του???

σε κάποιες περιπτώσεις ναι. από την άλλη η απειλή με μήνυση χρειάζεται μπράτσα? η θέλεις να πεις ότι κανείς δεν θα δικάσει μια τέτοια υπόθεση? επίσης εσενα σου περασε ποτε από το μιαλο οτι βιασμος δεν προκυπτει μόνο κατα λαθος, απο ατυχη συναντηση με εναν άγνωστο ζουγκλακο κλπ, και οτι οι λογοι που φτανουμε σε αυτο το σημείο μπορει να ειναι τελειως διαφορετικοι απο τη σωματικη υπεροχη? πχ μια γυναικα ειναι με εναν αντρα ο οποιος δεν ειναι καθολου ζουγκλακος, και εχουν μια σχεση στην οποια αυτη ειναι πολυ υποχωρητικη, για τους χ,ψ,ζ λογους και αυτος την κακοποιειι ασύστολα χωρίς να ειναι ζουγκλακος?

τι προτεινεις δηλαδη? να πουμε καλα επαθεςσε οποια γυναικα η παιδι δεν γεννηθηκε με τις αναλογιες του σουγκλακου ωστε να θετει ορια απεναντι σε κτηνη που θεωρουν κτημα τους οποιοδηποτε σωματικα πιο αδυναμο ον?

όχι βέβαια. μίλησα πουθενά για καλά έπαθες? διάβασες τα ποστ μου?
υπάρχει και η μήνυση για βιασμό, η δικαστική οδός, επίσης υπάρχει και το να προσέχουμε ποιους συναναστρεφόμαστε. υπάρχει το να κόβουμε τον αέρα εξ αρχής. αν ο άλλος ρίξει σφαλιάρα, δεν είναι ανάγκη η γυναίκα να φάει 10000 σφαλιάρες για να πάρει τη hotline υποστήριξης, να το κάνει με την πρώτη σφαλιάρα.

λες και αλλα εγκεφαλικα επεξεργασμενα αλλα αναληθη πραγματα , οπως οτι η ενοχληση που μας προκαλουν καποια γεγονοτα(οποτε και ο βιασμος) ειναι κοινωνικα προκαθορισμενα λογω του αρνητικου φορτιου που εχουν κοινωνικα.

δεν είπα αυτό. είπα ότι η ενόχληση που προκαλούν (και μόνο η συναισθηματική, όχι η σωματική) τα γεγονότα εξαρτάται από τις ιδέες μας για τα γεγονότα. το αν τις ιδεες τις πήραμε από την κοινωνία, η αν τις σκεφτήκαμε μονοι μας, η αν είναι ενστικτώδεις σκέψεις που έχουμε στο DNA μας, δεν το προσδιόρισα, δεν ασχολήθηκα με το από που μας έρχονται οι ιδέες. ο σωματικος πονος ειναι αλλο κομματι

δηλαδη,ενα βρεφος που πεφτει στα χερια ενος ανθρωπομορφου τερατος και κακοποιειται, υποφερει γιατι γνωριζει οτι η κοινωνια θεωρει αυτες τις πραξεις κακοποιηση?

όχι βεβαια, κατά αρχήν δεν μίλησα καθόλου για σωματικό πόνο. το βρέφος καταρχήν πονάει επειδή κακοποιείται σωματικά. ψυχικά τι νιώθει δεν γνωρίζω, μπορείς να ρωτήσεις ένα βρέφος να σου πει. η θέση ότι τα συναισθήματα καθορίζονται από τις ιδέες μας για τα πράγματα, δεν αφορά σωματικό πόνο.
επίσης εγώ δε μίλησα καθόλου για βρέφη, σε κανένα επίπεδο (σωματικό η ψυχικό) και μην μπερδεύουμε τα βρέφη με τους ενήλικες, πράγματα που μπορεί να ισχύουν για τους ενήλικες μπορεί να μην ισχύουν για βρέφη. πχ ο ενήλικας ντρέπεται να κυκλοφορήσει στο κέντρο της πόλης γυμνός, το βρέφος όμως δεν ντρέπεται. μιλούσαμε για ενήλικες κυρίως, νομίζω.
για κάποιο θέμα που αφορούσε τις ευθύνες παιδιού, νομίζω ότι αναθεώρησα και είπα ότι πάω πάσο.

μια γυναικα που υποκειται σε βιασμο η σε οποιαδηποτε κακοποιητικη πραξη, και ποναει επειδη αντιστεκεται, ποναει επειδη η κοινωνια θεωρει αυτο που παθαινει, κακοποιηση η επειδη τραυματιζεται εκεινη τη στιγμη χωρις την εγκριση της το κορμι της? δεν συζητω για την ψυχη της, θεωρω οτι δεν εισαι σε θεση να αντιληφθεις τετοιες εννοιες.

πονάει επειδή αντιστέκεται. δεν το αμφισβήτησα αυτό, και μάλλον δεν διαβάζεις ολόκληρες τις απαντήσεις μου. όμως μετά, αφού αυτό το γεγονός τελειώσει και θεραπευτούν οι σωματικές τις πληγές από τι πονάει? από τι πονάει 15 χρόνια μετά? πονάει επειδή θεωρεί ότι έπαθε κάτι πολύ άσχημο. τώρα το αν της το καλλιέργησε η κοινωνία, η το βρήκε μόνη της είναι άλλο θέμα.

Sofia
28-02-2010, 22:32
Originally posted by lucifer
εννοούσα ότι πρέπει να μάθει και αυτή και ο καθένας μας που μπορεί να βρεθεί στη θέση της να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας από τον όποιο θέλει να μας πατήσει με τον οποιοδήποτε τρόπο. ότι δηλαδή δεν μπορούμε να βασιζομασθε πάντα στο φιλότιμο της άλλης πλευράς, ότι πρέπει να δείχνουμε στους άλλους τα όρια μας και μέχρι που τους παίρνει να μας πατήσουν. Αυτό ονόμασα ευθύνη, τώρα αν η λέξη ευθύνη είναι ακατάλληλη, sorry.

Lucifer,

η ευθυνη για ενα θυμα δεν ερχεται την ωρα που συμβαινει το οποιο κακοποιητικο γεγονος. Η ευθυνη ερχεται στην διαχειριση του γεγονοτος. Στο μετα απο αυτο. Κ η ευθυνη δεν αποκλειει, ισα ισα περιλαμβανει και αγκαλιαζει ολα τα συναισθηματα που υπαρχουν κ κατακλυζουν το θυμα. Η αρνηση ενος κακοποιητικου γεγονοτος ως τετοιο, οχι μονο δεν βοηθα στην αναληψη ευθυνων απο μερους του για το πως θα το ξεπερασει, αλλα το καθιστα δεσμιο ενοχων κ φαυλων συναισθηματων.

Τελος, το να μην ασκει κανεις σε καποιον αλλο βια, δεν ειναι ουτε φιλοτιμο, ουτε καλη καρδια (ή τουλαχιστον μονο αυτα). Ειναι στοιχειωδης σεβασμος στον ιδιο του τον εαυτο. Στοιχειωδης ομως.

PETRAN
28-02-2010, 22:48
Originally posted by Remedy


λες και αλλα εγκεφαλικα επεξεργασμενα αλλα αναληθη πραγματα , οπως οτι η ενοχληση που μας προκαλουν καποια γεγονοτα(οποτε και ο βιασμος) ειναι κοινωνικα προκαθορισμενα λογω του αρνητικου φορτιου που εχουν κοινωνικα.

δηλαδη,ενα βρεφος που πεφτει στα χερια ενος ανθρωπομορφου τερατος και κακοποιειται, υποφερει γιατι γνωριζει οτι η κοινωνια θεωρει αυτες τις πραξεις κακοποιηση?

μια γυναικα που υποκειται σε βιασμο η σε οποιαδηποτε κακοποιητικη πραξη, και ποναει επειδη αντιστεκεται, ποναει επειδη η κοινωνια θεωρει αυτο που παθαινει, κακοποιηση η επειδη τραυματιζεται εκεινη τη στιγμη χωρις την εγκριση της το κορμι της? δεν συζητω για την ψυχη της, θεωρω οτι δεν εισαι σε θεση να αντιληφθεις τετοιες εννοιες.

θα ηθελα να σου κανω και μια ευθεια, προσωπικη ερωτηση.
πως σου φαινεται σαν σκεψη, τι αισθανεσαι στην προοπτικη καποιου πολυ δυνατοτερου απο σενα αντρα (ασχετως αν εισαι αντρας η γυναικα) που σε εξαναγκαζει να ερθεις σε σωματικη επαφη μαζι του και διεισδυει στο σωμα σου με οποιον τροπο μπορει και σκεφτει?



Αυτό είναι ένα πολύ καλό ποστ. Ωστόσο μου κάνει εντύπωση γιατί έγινε τόσο σφοδρή επίθεση στην λουσιφερ, αλλά προφανώς λειτούργησαν κάποιες ασυνείδητες υπερ-αντιδράσεις από άτομα που έχουν βιώσει η αντιλαμβάνονται να έχουν βιώσει το τραύμα και αυτό φυσικά είναι φυσιολογικό αφού χτύπησε σε \"ευαίσθητες χορδές\".



Και όμως αυτό που λέει η λουσιφερ είναι εν μέρη αληθές. Δεν γενιέται συναίσθημα χωρίς να έχει προ-υπάρξει μια-έστω αυτόματη και ασυνείδητη (η συνειδητή για ποιο σύνθετα συναισθήματα όπως στην ενοχή, στην ντροπή, στην υπερηφάνεια, στην νοσταλγία κλπ.)- \"εκτίμηση\" (appraisal) της κατάστασης πιο πριν, μια θεωρία που είχε πρωτοδιατυπώσει ο Αριστοτέλης (που είσαι ρε λιακό να με καμαρώσεις!!! λολ) και ισχύει μέχρι και σήμερα, όπως αναπτύχθηκε από διάφορους μοντέρνους ψυχολόγους (π.χ. lazarus, power, dalgleish). Ένα κοριτσάκι αντιδράει στην θέα μιας αρκούδας με τρόμο και ένας πολεμιστής-κόναν με ενθουσιασμό! Γιατί? Γιατί προφανώς εκτιμούνε την κατάσταση αλλιώς (αυτή η εκτίμηση είναι πολύ γρήγορη και αυτόματη σε σημείο ασυνείδητο). Φυσικά και τα γεγονότα δεν προκαλούνε τα συναισθήματα αλλά οι εκτιμήσεις τους (όπως είχε επίσης πει και ο ζήνωνας αν θυμάμαι καλά ε?), ακόμα και αν αυτές οι εκτιμήσεις γίνονται τόσο γρήγορα και αυτόματα που δεν είναι διαθέσιμες στην συνείδηση. Ωστόσο η βιολογική προδιάθεση και οι μετέπειτα εμπειρίες τροποποιούν αυτά τα κριτήρια των εκτιμήσεων.


Το θέμα είναι ότι κάποιες \"εκτιμήσεις\"-ιδιαίτερα αυτές που κωδικοποιούνε τα \"αρχέγονα συναισθήματα\" τα οποία είναι ο φόβος, η θλίψη, η αηδία, η οργή και η χαρά- είναι βιολογικά προκαθωρισμένες πότε να \"ενεργοποιηθούνε\" από τις κατώτερες περιοχές του εγκεφάλου (μεταιχμιακό σύστημα γνωστό και ως \"ερπετοειδής εγκέφαλος\"). Δεν χρειάζεται το άτομο να μάθει να τις εκτιμάει κατα την διάρκεια της ζωής του γιατί η εξελικτική του ιστορία το έχει κάνει ήδη πριν από αυτόν, με αποτέλεσμα κάθε βρέφος να έρχεται με αυτές τις έμφυτες εκτιμήσεις για το πότε πρέπει να νοιώσει κάποια από αυτά τα βασικά συναισθήματα.


Έτσι όταν ένα παιδάκι νοιώθει πόνο, πίεση και δεν έχει τον έλεγχο της κατάστασης προφανώς ο \"ερπετοειδής εγκέφαλος\" του θα εκτιμήσει αυτόματα με αρνητικά συναισθήματα αφού \"αυτή η εμπειρία είναι πολύ κακή\". Δυστυχώς αυτός ο κατώτερος εγκέφαλος είναι \"άκαμπτος\" και απαξ και \"αυτοματοποιήσει\" μια φοβική αντίδραση είναι μερικές φορές πολύ δύσκολο να την ξε-μάθει, τουλάχιστον μέσω της σκέψης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές \"ανώτερες\" \"top-down\" \"talk therapies\" όπως η γνωσιακή και η ψυχοδυναμική μερικές φορές αποτυχαίνουν να εξαφανίσουν αυτές τις \"παράλογες φοβίες\" και προφανώς το άτομο ίσως βοηθηθεί με μια ποιο \"βιωματική (\"bottom-up\") μέθοδο\" π.χ. να ξαναζήσει την εμπειρία του τράυματος η να ξανα-επισκεφτεί το μέρος όπου συνέβει ώστε να απευσθητοποιηθεί το μεταιχμιακό σύστημα που \"κόλλησε\" με αυτό. Πέρα από αυτό, τα \"κριτήρια εκτίμησης\" για το πότε κάποιο παιδάκι θα αναπτύξει τραύμα δεν είναι και πάλι στανταρ και έτσι βρίσκουμε και εκεί διαπροσωπικές διαφορές (προφανώς λόγω του διαφορετικού βιολογικού υποστρώματος αλλά και των-έστω λίγων-εμπειριών που θα έχουν μέχρι τότε).


Το τραύμα σε ενήλικες είναι γενικά ποιο σύνθετο και αυτό φαίνεται ότι δεν αναπτύσουν όλοι οι βετεράνοι πολέμου μετα-τραυματική διαταραχή του άγχους παρ όλο που μπορεί να έχουν ζήσει τα ακριβώς ίδια γεγονότα. Το εύρος των κριτηρίων για το πότε κάποιος θα αναπτύξει τραύμα στους ενήλικες είναι πολύ πιο μεγάλο, οπότε έχει παρατηρηθεί να αναπτύσεται τραύμα τόσο σε συνεχή βασανιστήρια, όσο και σε επίπληξη από το αφεντικό στην εργασία. Οι ενήλικες έχουν ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος πλούσιων νοητικών λειτουργιών που τους κάνει να ερμηνεύουν και να επανερμηνεύουν συνέχεια και με σύνθετο τρόπο της καταστάσεις, οπότε και οι πεποιθήσεις για το τι θεωρείται κακό και τι όχι εδώ όντως μπορούν να κάνουν την διαφορά (πχ. για το αν θα αναπτύξει κάποιος μετα-τραυματική διαταραχή άγχους). Βέβαια όσο πιο πολύ αυξανονται οι άσχημες αισθήσεις (π.χ. η ένταση του πόνου) τόσο ποιο πιθανό θα είναι να υπάρξει και τραύμα. Πάντως έχει διαπιστωθεί ότι μετα-τραυματική διαταραχή άγχους αναπτύσουν όσοι έχουν έντονες \"ασφαλείς\" πεποιθήσεις για τον κόσμο και μεγάλη σιγουριά για την ακαιρεότητά τους. Τότε αυτό που βιώσαν πιθανότατα να αποκλίνει έντονα από αυτό που προσδωκούσαν/πιστευαν με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος τους να τους το...\"κοπανάει\" συνέχεια (με εικόνες του γεγονότος) και να τους δημιουργεί σωματικά συμπτώματα, μια κατάσταση γνωστή ως μετα-τραυματική διαταραχή του άγχους.


Είναι ενδιαφέρον ότι κάποιοι έχουν κάποια χαρακτηριστικά που λέγονται \"διασχιστικές τάσεις\" (και που ο φρουντ νόμιζε ότι τα είχαν όλοι, κάνοντας το λάθος να γενικεύσει από τις κυρίες που μελετούσε). Αυτοί για να προστατεύσουν την έννοια του εαυτού τους τείνουν να απομονώνουν τα αρνητικά γεγονότα από την συνείδηση τους (αυτό που έλεγε ο φρουντ ως \"απώθηση\"-έναν αμυντικό μηχανισμό που δεν τον έχουν όλοι τελικά-η όλοι στον ίδιο βαθμό). Σε πολύ έντονα γεγονότα αυτοί οι τύποι είναι πιθανό να αναπτύξουν \"διασχιστικές διαταραχές\" όπως διασχιστική ψυχογενής αμνησία, διασχιστική (πολλαπλή) προσωπικότητα και μια κατάσταση στην οποία ζουν μια εντελώς άλλη ζωή με άλλο όνομα, επάγγελμα και προσωπικότητα (dissociative fugue). Το τραύμα απομονώνεται μαζί με τις σχετικές μνήμες, η τις μνήμες σχετικές με όλο τον εαυτό η ακόμα και με τις μνήμες που είχαν να κάνουν με όλη τους την ζωή. Τότε η συνείδηση τους εναλλάσεται μεταξύ των διαχορισμένων μνημών και εμπειριών τους και μπορεί να έχουμε ένα άτομο χωρίς συνειδητή μνήμη (αλλά με το σώμα να νοιώθει σωματικό άγχος όταν π.χ. προσσεγίζει μέρη που βίωσε το γεγονός), η και 2-3-15-whatever διαφορετικά άτομα να υπάρχουν σε ένα σώμα (γιατί κάθε απομονωμένο κομμάτι παρουσιάζεται σαν άτομο η σαν διαφορετική προσωπικότητα). Βέβαια αυτές οι καταστάσεις-σήμερα τουλάχιστον-είναι πολύ σπάνιες.

Lou!
28-02-2010, 22:51
σοφια,

το πρωτο σου σχολιο δεν το καταλαβα νομιζω, (ουτε το πως σχετιζεται με αυτο που λεω εγω). καταλαβαινω οτι χρησιμοποιεις διαφορετικα τη λεξη ευθυνη και οτι περιγραφεις καποιο αλλο κομματι του προβληματος.

φιλοτιμο, σεβασμο, διαλεξε οποια λεξη σου αρεσει.

Sofia
28-02-2010, 22:56
αστο, δεν πειραζει. αντιλαμβανομαστε προφανως με εντελως διαφορετικο τροπο την λεξη ευθυνη και βια.

Sofia
28-02-2010, 23:04
Originally posted by PETRAN
Έτσι όταν ένα παιδάκι νοιώθει πόνο, πίεση και δεν έχει τον έλεγχο της κατάστασης προφανώς ο \"ερπετοειδής εγκέφαλος\" του θα εκτιμήσει αυτόματα με αρνητικά συναισθήματα αφού \"αυτή η εμπειρία είναι πολύ κακή\". Δυστυχώς αυτός ο κατώτερος εγκέφαλος είναι \"άκαμπτος\" και απαξ και \"αυτοματοποιήσει\" μια φοβική αντίδραση είναι μερικές φορές πολύ δύσκολο να την ξε-μάθει, τουλάχιστον μέσω της σκέψης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές \"ανώτερες\" \"top-down\" \"talk therapies\" όπως η γνωσιακή και η ψυχοδυναμική μερικές φορές αποτυχαίνουν να εξαφανίσουν αυτές τις \"παράλογες φοβίες\" και προφανώς το άτομο ίσως βοηθηθεί με μια ποιο \"βιωματική (\"bottom-up\") μέθοδο\" π.χ. να ξαναζήσει την εμπειρία του τράυματος η να ξανα-επισκεφτεί το μέρος όπου συνέβει ώστε να απευσθητοποιηθεί το μεταιχμιακό σύστημα που \"κόλλησε\" με αυτό.

Ναι. Υποθετω πώς γι αυτον τον λογο αποτυγχανουν οι μεθοδοι που αναφερεις. Γιατι μονο με σκεψη και ψυχρη εως παγωμενη αποστασιοποιηση, δεν γινεται καλη δουλεια.

anwnimi
01-03-2010, 00:35
Η ψυχοδυναμική μόνο ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση δεν προκαλεί. Το αντίθετο.
Και σε συνδυασμό με την βιωματική μέθοδο, γίνεται δουλειά για το τραύμα, που σαφώς υπάρχει, γιατί άνθρωποι είμαστε και όχι ρομποτάκια (!) ώστε μέσω ενός ψυχρού delete πεποιθήσεων να πάψει να υφίσταται το τραυματικό γεγονός.

Πάντως, διαβάζοντας το θρεντ, αλλά και από προσωπικές εμπειρίες, μια σκέψη μου ήρθε στο μυαλό. Πολλές φορές, τραγικό μεν αλλά αληθινό δε, οι κακοποιημένοι, κακοποιούν. Ίσως, αυτό να συμβαίνει και όταν κάνουμε delete μια πεποίθηση τραύματος για να μη μας πονά.
Και οι κακοποιημένοι παρασύρονται στο να ξανα-κακοποιούνται.

Sofia
01-03-2010, 00:39
Originally posted by anwnimi
Η ψυχοδυναμική μόνο ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση δεν προκαλεί. Το αντίθετο.


Δεν ειναι μονο το μεσο, ειναι και αυτος που εκφραζει το μεσο αυτο. Ο τροπος που το κανει.Ειναι δλδ ο ανθρωπος.

anwnimi
01-03-2010, 00:41
Originally posted by Sofia

Originally posted by anwnimi
Η ψυχοδυναμική μόνο ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση δεν προκαλεί. Το αντίθετο.


Δεν ειναι μονο το μεσο, ειναι και αυτος που εκφραζει το μεσο αυτο. Ο τροπος που το κανει.Ειναι δλδ ο ανθρωπος.

Εννοειται. Το βασικότερο είναι αυτό.

John11
01-03-2010, 02:40
Originally posted by RainAndWind
Γιατί να σταματήσω τη lucifer-και από την αρχή μάλιστα;Δεν με απειλεί σε κάτι,ούτε νιώθω θυμωμένη μαζί της btw.Εξέφρασε τις απόψεις της,άσκησα την κριτική μου στις απόψεις της.Δεν γενικεύω και λέω τι κακό άτομο,αυτά είναι για δεκαπεντάχρονα.Ήμαρτον.Για μένα το θέμα έχει λήξει εκεί.Μια χαρά είναι η lucifer,έχει και αρκετό χιούμορ,συνήθως με κάνει να γελώ απίστευτα,είναι σπινθηροβόλα.:) :)

Λοιπόν,εγώ προσωπικά,επειδή ο βιαστής δεν ήταν άγνωστο σε μένα άτομο(στις περισσότερες περιπτώσεις βιασμών δεν είναι btw),αυτό που έκανα,ήταν κάποια στιγμή που βρήκα την ευκαιρία να αντιπαρατεθώ μαζί του.Έλεγξα τις συνθήκες,είχε περάσει χρόνος,είχα μετρήσει τις δυνάμεις μου,όταν τον ξανασυνάντησα λοιπόν τον μπινελίκιασα.Του απόδωσα τις ευθύνες του.Δεν ένιωθα πια να με απειλεί.Όμως αυτή η απόφαση δεν ήρθε μετά από δυο μέρες,αλλά μετά από κάποια χρόνια.Και ήταν μία απελευθέρωση.
Παρατηρώ ότι στο θέμα αυτό δεν έχεις μεγάλη ευαισθησία. Βιασμός σημαίνει πολλά πράγματα. Μπορεί να έχει βαθμό από 1 ως 100. Mε τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις δεν έχει το βαθμό του βιασμού στην δυνατή έκδοση. Αλλιώς όσα μπινελίκια κι αν έριξες δεν θα έφταναν για να έρθει η απελευθέρωση, όπως λες. Έχω την εντύπωση ότι λες μεγάλες κουβέντες. Εξαιρετικά συγνώμη αν κάνω λάθος. Αν ναι, να σεβαστείς αυτούς για τους οποίους η λέξη βιασμός είναι πολύ περισσότερα. Γι\' αυτό, αντί να γράφουμε γενικότητες, μπορείς να περιγράψεις το γεγονός; Αν παρατηρήσεις, Sofia και Remedy έχουν εντελώς πιο έντονη, μην πω αντίθετη στάση (quotes αμέσως πιο κάτω). Αντίθετα όταν σε ακούω να μιλάς για το φραστικό βιασμό και τη συμπεριφορά από τη μητέρα σου εκεί υπάρχει όλη η έντασή σου.
Λέει κάποιος πείνασα στη ζωή μου. Και μπορεί κάποιος να εννοεί ότι κάποια μέρα ήθελα πίτσα αλλά δεν είχα χρήματα να αγοράσω και ο άλλος ότι από πείνα κινδύνεψα να πεθάνω. Δεν έχουν σύγκριση αυτά τα δύο, και μεταξύ τους βρίσκονται 100-άδες ενδιάμεσες καταστάσεις με διαφορετικό βαθμό \"δυσκολίας\".
Γνωρίζεις ότι υπάρχει γυναίκα που δεν μπορεί να μπει στο μπάνιο του σπιτιού της για να κάνει μπάνιο;


Originally posted by Remedy
εχω μεινει αναυδη, για να μη πω οτι ειμαι εξαλλη, με τις αποψεις του/της λουσιφερ περι βιασμου.
να υποθεσω οτι και στην περιπτωση της παιδεραστιας,οσο κι αν δεν το βλεπουμε εμεις, το παιδακι ειτε εχει κουνησει την ουρα του ειτε κατα βαθος το ευχαριστιεται.
ΕΛΕΟΣ

To να ειναι καποιος ανθρωπος αδυναμος, σοκαρισμενος και φοβισμενος, \"παγωμενος,\" σε οποια μορφη επιθεσης δεχεται αναπαντεχα ειναι μορφη CHEATING????????? Και μαλιστα προς το ατομο που του ασκει βια?????
Πραγματικα τρομαζω μ αυτα που διαβαζω.
Απο την αλλη, η οποια αδυναμια καποιου ανθρωπου, δινει το δικαιωμα σε εναν αλλο να βιαιοπραγησει πανω του?

John11
01-03-2010, 03:21
Originally posted by lucifer
@john:
ομολογω ότι το \"πρώτα σώσε τους άλλους για να σωθείς\" δεν το καταλαβαίνω. Αν έχεις χρόνο και όρεξη μπορείς να το κανεις πιο σαφές?Mε δύο προτάσεις μου ζητάς να γράψω μια ώρα. Εσύ το σκέφτηκες αυτό μια ώρα, δύο ώρες, δύο μέρες; Αν ναι, τότε να παιδευτώ να σου δώσω τη δική μου γνώμη. Έχω την εντύπωση ότι δεν το σκέφτηκες ούτε 3 λεπτά.
Άσε που και εγώ δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά/σωστά. Αλλά ίσως το κάνω με κάποιο τρόπο αργότερα, δεν υπόσχομαι.
(κι αν δεν αλλάξεις αυτό το \"αναθεματισμένο\" nickname (όχι με τη θρησκευτική έννοια) σε κάτι άλλο, θα αλλάξω το δικό μου σε \"DenFobamaiKanenan\".

PETRAN
01-03-2010, 03:33
Originally posted by anwnimi
Η ψυχοδυναμική μόνο ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση δεν προκαλεί. Το αντίθετο.
Και σε συνδυασμό με την βιωματική μέθοδο, γίνεται δουλειά για το τραύμα, που σαφώς υπάρχει, γιατί άνθρωποι είμαστε και όχι ρομποτάκια (!) ώστε μέσω ενός ψυχρού delete πεποιθήσεων να πάψει να υφίσταται το τραυματικό γεγονός.

Πάντως, διαβάζοντας το θρεντ, αλλά και από προσωπικές εμπειρίες, μια σκέψη μου ήρθε στο μυαλό. Πολλές φορές, τραγικό μεν αλλά αληθινό δε, οι κακοποιημένοι, κακοποιούν. Ίσως, αυτό να συμβαίνει και όταν κάνουμε delete μια πεποίθηση τραύματος για να μη μας πονά.
Και οι κακοποιημένοι παρασύρονται στο να ξανα-κακοποιούνται.



Κάθε θεραπευτική σχέση μπορεί-και πρέπει-να είναι ζεστή και με ενσυναίσθηση είτε λέγεται γνωσιακή, είτε ψυχοδυναμική, είτε χιουμανιστική. Αυτό που εννοούσα ακριβώς είναι ότι αυτές οι θεραπείες είναι κατα βάση \"talk therapies\" στηρίζονται δηλαδή στην ομιλία, στην ερμηνεία,στην επεξεργασία, στην ανάλυση των πραγμάτων/γεγονότων, \"μιλάνε\" δηλαδή στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου. Αν και η θεραπευτική βελτίωση μπορεί φυσικά να επέλθει από τις ανώτερες αυτές επανεκτιμήσεις των γεγονότων (που ναι, μπορεί να υπάρξουν από αλλαγή της πεποίθησης για το προβληματικό γεγονός-όχι αλλαγή η διαγραφή κάποιων πεποιθήσεων γενικά. \'Αλλωστε και στην ψυχοδυναμική το άτομο φέρνει κάποια ασυνείδητη (?) προβληματική σκέψη στο προσκύνιο και η θεραπευτική αλλαγή επέρχεται επειδή ίσως αλλάζει και η ερμηνεία και η πεποίθηση που είχε το άτομο για τα προβληματικά/ές πράγματα/καταστάσεις/γεγονότα που είχε βιώσει) αλλά δεν θα σε πιάσει ο θεραπευτής να σου κάνει ζεστές αγκαλίτσες και να σου δώσει σβουριχτά φιλάκια παίζοντας ξέρω γω τον πατέρα που δεν είχες λέγοντας \"im your daddy! Who\'s your daddy now? (!)\"


Γι\'αυτό ίσως να χρειάζεται να βιώσει κάποιος το επεισόδιο και να αλλάξει την αρνητική συνήθεια (π.χ. να επισκεφθεί το μέρος που έγινε το τραύμα η ακόμα και να παίξει ένα παιχνίδι ρόλων με το θεραπευτή). Άλλωστε το γεγονός ότι μια ζεστή θεραπευτική σχέση έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στηρίζεται στο ότι το άτομο αποκτάει ένα πολύ βαθύ δεσμό με τον θεραπευτή (αυτό ίσως να σχετίζεται με αυτό που λένε οι ψυναλυτές \"μεταβίβαση-αντιμεταβίβαση\") ίσως επειδή αισθάνεται άμεσα θετικά συναισθήματα λόγω της ζεστής διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται και που ίσως ο θεραπευόμενος δεν είχε μέχρι τότε-η τουλάχιστον στον βαθμό που θα ήθελε. Αυτό από μόνο του είναι σημαντικό για την βελτίωση παρ όλο που η σχέση δεν φτάνει σε...σωματική επαφή η κάτι τέτοιο πολύ κοντινό...!

John11
01-03-2010, 05:11
Originally posted by lucifer
ομολογω ότι το \"πρώτα σώσε τους άλλους για να σωθείς\" δεν το καταλαβαίνω. Αν έχεις χρόνο και όρεξη μπορείς να το κανεις πιο σαφές?

Εντελώς πιο σαφές όχι, γιατί μου λείπουν πολλά πράγματα, εξαιρετικά πολλά πράγματα. Μπορώ να το αλλάξω ελαφρά σε \"πρώτα σωστός στους άλλους για να πάρεις σωστό εσύ\"; Χωρίς να χάσει την αρχική σημασία που είπα. Αλλά, θα σου δώσω ένα δείγμα από βιβλίο. [Εdit] Και τώρα αργότερα, βλέπω ότι νιώθω την ανάγκη να δώσω εξήγηση και με δικά μου λόγια. Δεν το υπόσχομαι, αλλά μου φαίνεται θα το κάνω στις επόμενες μέρες.
(ότι δεν είναι σε εισαγωγικά είναι τα λόγια του Krishnamurti. Από το βιβλίο \"Στη σιγή του νoύ\", εκδόσεις Καστανιώτη, στα αγγλικά \"Τhe οnly revοlution\"). Kάθε φορά που διαβάζω κάτι μαθαίνω και κάτι καινούριο, αλλα στην ουσία δεν έχω μάθει τίποτα. Συνεχώς αναρωτιέμαι γιατί; Τι λείπει; Έχω όμως την εντύπωση ότι \"αισθάνομαι\" τι λείπει.

. «Γιατί να μην μπορώ να είμαι ειλικρινής;» ρώτησε. «Έκ φύσεως, είμαι ανειλικρινής. Όχι ότι το θέλω να είμαι, αλλά μου ξεφεύγει. Λέω πράγματα που δεν τα εννοώ πραγματικά. Δεν αναφέρομαι σε συζητήσεις περί του τίποτα που γίνονται από ευγένεια -σ\' αυτές τις περιπτώσεις κανείς ξέρει ότι μιλάει απλώς για να μιλάει. Αλλά ακόμα και όταν είμαι σοβαρή πιάνω τον εαυτό μου να λέει πράγματα, να κάνει πράγματα, που είναι ανοήτως ανειλικρινή. Το έχω παρατηρήσει αυτό και με τον σύζυγο μου. Λέει ένα πράγμα και κάνει κάτι τελείως διαφορετικό. Υπόσχεται αλλά το ξέρεις πολύ καλά ότι καθώς το λέει δεν το εννοεί εντελώς. Και όταν του το δείχνεις εκνευρίζεται, μερικές φορές θυμώνει πολύ. Και οι δύο ξέρομε ότι δεν είμαστε τίμιοι σε πολλά πράγματα. Πριν από λίγες μέρες έδωσε μία υπόσχεση σε κάποιον άνθρωπο που μάλλον τον σέβεται και εκείνος έφυγε πιστεύοντας στο σύζυγο μου. Ό σύζυγος μου δεν τήρησε τον λόγο του και βρήκε διάφορες δικαιολογίες για να δείξει ότι ο ίδιος είχε δίκιο και ο άλλος άδικο. Ξέρετε το παιχνίδι που παίζομε με τον εαυτό μας και με τους άλλους- αποτελεί μέρος του κοινωνικού μας οικοδομήματος και των σχέσεων μας. Μερικές φορές φθάνει σ\' ένα σημείο που γίνεται πολύ άσχημο και βαθεία ενοχλητικό και έχω φθάσει σ\' αυτή την κατάσταση. Είμαι τρομερά ενοχλημένη, όχι μόνον με τον σύζυγο μου, άλλά και με τον εαυτό μου και όλους αυτούς τους ανθρώπους που λένε ένα πράγμα, κάνουν κάτι άλλο και σκέπτονται άλλο. Ο πολιτικός δίνει υποσχέσεις και ξέρει κανείς τι σημαίνουν οι υποσχέσεις του. Υπόσχεται τον ουρανό επί τής γης και ξέρεις πολύ καλά ότι πρόκειται να δημιουργήσει την κόλαση πάνω στη γή -και αυτό θα το αποδώσει σε παράγοντες πέρα από τον έλεγχο του. Γιατί να είναι κανείς τόσο βασικά ανέντιμος;»

. Τι σημαίνει ειλικρίνεια; Μπορεί να υπάρξει ειλικρίνεια -δηλαδή να βλέπει κανείς καθαρά, να βλέπει τα πράγματα έτσι όπως είναι- αν υπάρχει μια αρχή, ένα ιδεώδες, ένας εξευγενισμένος τύπος; Μπορεί κανείς να είναι ευθύς, αν υπάρχει σύγχυση; Μπορεί να υπάρξει ομορφιά αν υπάρχει το πρότυπο του τι είναι όμορφο ή σωστό; Όταν υπάρχει αυτή η διαίρεση ανάμεσα σ\' αυτό που είναι και εκείνο που θα έπρεπε να είναι, μπορεί να υπάρξει ευθύτητα, ή μόνο μια ευυπόληπτη ανεντιμότητα; Ανατρεφόμαστε ανάμεσα στα δύο -ανάμεσα σε εκείνο που είναι και εκείνο που θα μπορούσε να είναι-. Στο διάστημα μεταξύ αυτών των δύο -το διάστημα του χρόνου και του χώρου- είναι όλη μας η εκπαίδευση, η ηθική μας, ο αγώνας μας. Ρίχνομε μια ταραγμένη ματιά στο ένα και στο άλλο, μία ματιά φόβου και μία ματιά ελπίδας. Και μπορεί να υπάρξει τιμιότητα, ειλικρίνεια, σ\' αυτή την κατάσταση, την οποία η κοινωνία ονομάζει εκπαίδευση; Όταν λέμε ότι είμαστε ανειλικρινείς, στην ουσία εννοούμε ότι υπάρχει σύγκριση ανάμεσα σ\' αυτό που έχουμε πει και εκείνο που είναι. Κάποιος έχει πει κάτι που δεν το εννοεί, ίσως για να δώσει μία πρόσκαιρη διαβεβαίωση ή γιατί είναι νευρικός, συνεσταλμένος ή ντρέπεται να πει κάτι που πραγματικά είναι. Έτσι η νευρική ανησυχία και ο φόβος μας κάνουν ανειλικρινείς. Όταν επιδιώκουμε την επιτυχία, πρέπει να είμαστε κάπως ανειλικρινείς, να παίζουμε τον ρόλο μας με τον άλλον, να είμαστε πονηροί, να εξαπατούμε, για να φτάσουμε στον σκοπό μας. Ή κάποιος άλλος έχει αποκτήσει εξουσία ή κάποια θέση την οποία θέλει να προασπίσει. Έτσι κάθε αντίσταση, κάθε προάσπιση είναι μία μορφή ανειλικρίνειας. Το να είσαι ειλικρινής σημαίνει να μην έχεις πλάνες για τον εαυτό σου ούτε και τον σπόρο τής πλάνης -που είναι επιθυμία και το ευχάριστο-.

. «Θέλετε να πείτε ότι η επιθυμία γεννά την πλάνη! Επιθυμώ ένα άμορφο σπίτι -δεν υπάρχει καμιά πλάνη σ\' αυτό. Επιθυμώ ο σύζυγος μου να έχει μία καλύτερη θέση -ούτε, σ\' αυτό μπορώ να δω κάποια πλάνη!»

. Στην επιθυμία υπάρχει πάντοτε το καλύτερο, το μεγαλύτερο, το περισσότερο. Στην επιθυμία υπάρχει η μέτρηση, η σύγκριση -και η ρίζα της πλάνης είναι σύγκριση-. Το καλό δεν είναι το καλύτερο, και σπαταλούμε όλη μας τη ζωή επιδιώκοντας το καλύτερο -είτε αυτό είναι το καλύτερο λουτρό, είτε η καλύτερη θέση, είτε ο καλύτερος Θεός. Η μη ικανοποίηση με αυτό που είναι, ωθεί στην αλλαγή αυτού που είναι -που απλώς είναι βελτιωμένη συνέχιση αυτού που είναι-. Η βελτίωση δεν είναι αλλαγή. Και είναι αυτή η συνεχής βελτίωση -τόσο στον εαυτό μας όσο και στην κοινωνική ηθική- που γεννάει την ανειλικρίνεια.

. «Δεν ξέρω αν σας παρακολουθώ και ακόμα δεν ξέρω αν θέλω να σας παρακολουθήσω» είπε με ένα χαμόγελο. «Με τα λόγια καταλαβαίνω αυτό που λέτε, άλλά που οδηγείτε; Το βρίσκω μάλλον τρομακτικό. Αν ζούσα στην πράξη αυτό που λέτε, πιθανόν ο σύζυγος μου να έχανε την δουλειά του, γιατί στον κόσμο του εμπορίου υπάρχει πάρα πολύ ανειλικρίνεια. Τα παιδιά μας επίσης ανατρέφονται για να συναγωνίζονται, να πολεμούν για να επιζήσουν. Και όταν αντιλαμβάνομαι από ότι λέτε, ότι τα εκπαιδεύομε να είναι ανειλικρινή -όχι φανερά, φυσικά, αλλά με λεπτούς και πλάγιους τρόπους- τότε τρομάζω γι\' αυτά. Πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν τον κόσμο που είναι τόσο ανειλικρινής και κτηνώδης, εκτός εάν αυτά τα ίδια έχουν κάτι από αυτή την ανειλικρίνεια, και την κτηνωδία; Ω, ξέρω ότι λέω τρομερά πράγματα, αλλά έτσι είναι. Αρχίζω να βλέπω πόσο ολοκληρωτικά ανέντιμη είμαι.»

. Το να ζείτε χωρίς μία αρχή, χωρίς ιδανικό, είναι να ζείτε αντιμετωπίζοντας εκείνο που είναι κάθε στιγμή. Η έμπρακτη αντιμετώπιση του ότι είναι -που σημαίνει να είσαι σε πλήρη επαφή μαζί του, όχι μέσα από λέξεις ή μέσα από παλιές συσσωρεύσεις και μνήμες, άλλά άμεσα σε επαφή μαζί του- είναι το να είσαι ευθύς. Το να ξέρετε ότι έχετε πει ψέματα και να μην το δικαιολογείτε, άλλά να βλέπετε απλώς το γεγονός, είναι εντιμότητα και σ’ αυτή την εντιμότητα υπάρχει μεγαλειώδης ομορφιά. Η ομορφιά δεν βλάπτει κανέναν. Το να πείτε ότι είναι κανείς ψεύτης, είναι ή αναγνώριση του γεγονότος. Είναι η αναγνώριση ενός λάθους σαν λάθος. Αλλά το να βρείτε αιτιολογίες και δικαιολογίες γι\' αυτό, είναι ανεντιμότητα και σ\' αυτό υπάρχει αυτοοϊκτος. Ο αυτοοϊκτος είναι το σκοτάδι της ανειλικρίνειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει κανείς να γίνει ανελέητος με τον εαυτό του αλλά μάλλον ότι πρέπει να προσέχει. Το να προσέχεις σημαίνει να φροντίζεις, να κοιτάζεις.

. «Ασφαλώς δεν περίμενα άλα αυτά όταν ήρθα. Αισθανόμουν ντροπή για την ανεντιμότητα μου και δεν ήξερα τι να κάνω γι\' αυτήν. Η ανικανότητα να κάνω κάτι γι\' αυτήν με έκανε να αισθάνομαι ένοχη, και το να πολεμάς την ένοχη ή να της αντιστέκεσαι προσθέτει νέα προβλήματα. Τώρα θα πρέπει με προσοχή να ξανασκεφθώ κάθε τι που είπατε.»

. Εάν μπορώ να κάνω μία υπόδειξη, μην τα ξανασκεφτείτε. Δείτε το τώρα έτσι όπως είναι. Από αυτό το βλέπειν κάτι καινούριο θα συμβεί. Αλλά εάν το ξανασκεφτείτε, βρίσκεστε πάλι ξανά στην ίδια παλιά παγίδα.
.

RainAndWind
01-03-2010, 10:53
John,επέτρεψέ μου να γνωρίζω για τον εαυτό μου κάποια παραπάνω πράγματα,καθώς εμένα αφορούν.Αυτό που έγραψε ο Petran ας πούμε,την επίσκεψη στο χώρο του τραύματος,δηλαδή στο σημείο που έγινε ο βιασμός,ξέρεις μήπως ότι την έκανα;Mετά από τρία χρόνια.Μέχρι τότε δεν το σκεφτόμουν καν να πάω,το γεγονός ήταν πολύ ισχυρό ακόμη μέσα μου.Ο άνθρωπος έχει εξαιρετικές δυνάμεις,αρκεί να αφεθεί από το περιβάλλον-και τις συνθήκες του-και να θελήσει,να έχει αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει.

Τι δημιούργησε σε μένα ο βιασμός,ποια ήταν τα συναισθήματά μου,ιδιαίτερα το πρώτο διάστημα,που ο πόνος ήταν νωπός;Πολλά.Όμως έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε,το κομμάτι αυτό το διαχειρίστηκα.Λογικό είναι εφόσον θεωρώ πως το διαχειρίστηκα,να μην αναζητάω αυτό όταν πάω στον ψυχολόγο μου,αλλά άλλα θέματα που εγώ κρίνω πως έχουν προτεραιότητα στη ζωή μου.

Τώρα,αυτό το να μου λέει ο άλλος ποια θέματα με απασχολούν,αναλύοντάς τα,το βλέπω λίγο \"σκέφτομαι στη δική σου θέση\",ενώ επιθυμώ να σκέφτομαι εγώ στη δική μου θέση και να θέτω εγώ τις προτεραιότητές μου.Προτεραιότητά μου είναι όχι ότι έχω διαχειριστεί ήδη,αλλά ότι δεν έχω διαχειριστεί,και αυτό κάνω.
Επίσης,αυτό που δεν κάνω,είναι να βυθίζομαι μέσα σε μία υπερανάλυσή του κάθε μου βιώματος,γιατί ξέρω πως έτσι χάνω περισσότερο,παρά κερδίζω.Δεν θέλω ας πούμε με τον ψυχολόγο που επισκέπτομαι εδώ και λίγο καιρό να κάτσω να θρηνώ,θέλω να δράσω και να καλυτερέψω τη ζωή μου.Πιστεύω πως παίζει ρόλο και η επιθυμία του κάθε ατόμου,η ανάγκη του,οι δικές του ξέχωρες προτεραιότητες.

Τώρα,αυτό που με ρώτησες,αν γνωρίζω πως υπάρχουν γυναίκες που δεν μπορούν να μπουν να κάνουν μπάνιο,τι σχέση έχει ακριβώς με μένα,τι εννοείς,γιατί δεν κατάλαβα.Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα,θα πρέπει να ασχοληθούν με το να το επιλύσουν.Αυτό,δεν βλέπω τι άλλο θα μπορούσα να προσθέσω.

oboro
01-03-2010, 11:54
\"Σωσε πρωτα τους αλλους για να σωθεις?\"


Ουτε εγω δεν το καταλαβαινω, εκ πρωτης οψεως μου φαινεται μεσσιανικο και με εντελως αναποδη λογικη, σχεδον επικινδυνη. Ειναι αρκετα γνωστη νομιζω η παγιδα του να θελεις να σωσεις τον αλλο γιατι δεν μπορεις να σωσεις τον εαυτο σου.

Τη συνδεση με τον κρισναμουρτι και το παραθεμα δεν την αντιλαμβανομαι καθολου. Το τελευταιο μου φανηκε σαν μια παροτρυνση να αγνοησουμε επιτελους τα ιδανικα που μας συνθλιβουν υπο το βαρος του πραγματικα εφικτου ωστε να ειμαστε πιο ειλικρινεις με τον εαυτο μας, ζωντας στο εδω και στο τωρα και οχι στο \"αμα\".

Πολυ ωραια πραγματα δηλαδη, ομως τι σχεση εχουν??

RainAndWind
01-03-2010, 12:43
Rescuers big time.Χμ,νομίζω πως υπάρχει στην ψυχολογία το φαινόμενο του σωτήρα,του ατόμου που κατακρίνει το ατομικό,ενώ εξιδανικεύει το αυτοθυσιαστικό,το ανιδιοτελές και το \"αγνό\",το δίχως προσωπικό κίνητρο.Μα υπάρχει δίχως προσωπικό κίνητρο στην ουσία;
Στην πραγματικότητα,δεν υπάρχει αυτή η απόλυτη ανιδιοτέλεια και πέφτουμε σε παγίδες όταν την προσφορά στους άλλους τη βαφτίσουμε σωτηρία.Συμφωνώ με τον oboro,δηλαδή.Κι εμένα αυτή η μετάθεση από το κέντρο μου προς τους άλλους,εξυπηρετεί ανάγκες μου.Δεν παίρνω όταν δίνω;Η σωτηρία τους όμως,δεν είναι στα δικά μου χέρια,γιατί τότε σημαίνει πως έχω βαφτίσει μία ανάγκη μου κάπως αλλιώς,βλέπω εμένα μέσα σε αυτούς που\"σώζω\".Και μπορεί επίσης να είναι μία συνεξάρτηση αυτό το ιδεολόγημα,βάζω πάνω από όλα τους άλλους,γιατί,τι κακό υπάρχει σε μένα,ώστε να μου αρνούμαι ακόμη και το δικαίωμα να παίρνω,δίχως την ετικέτα του σωτήρα;O αλτρουισμός πρέπει και αυτός να έχει κάποια όρια,δεν είναι λίγοι οι σωτήρες που τα έχασαν μέσα στην ατέλειωτη προσφορά,την άκρατη.Και μπορεί κάλλιστα να είναι ένα είδος εθισμού αυτό,δίνω δίνω δίνω,εγώ πού είμαι λοιπόν μέσα σε αυτή τη \"θεοποιημένη\"δοτικότητα;Μα εκεί είμαι,το εγώ μου λαμβάνει από τη δοτικότητα,γιατί να χρειάζεται να το φτιάξω έτσι αυτό ώστε να βολεύει μία ηδονή με εξωραισμό της σε πλήρη ανιδιοτέλεια;Kάτι υπάρχει από κάτω,ίσως αισθήματα ενοχής όταν δεν μπορώ να βγω από τέτοια \"σωτήρια\"μεσσιανική λογική.Ίσως μου αρνούμαι να πάρω,δίχως να το καμουφλάρω με ανθρωπιστικό μανδύα,υποσυνείδητα όμως ξέροντας πως παίρνω,δεν είναι συγκρουσιακό όλο αυτό;

anwnimi
01-03-2010, 16:01
Originally posted by John11
Παρατηρώ ότι στο θέμα αυτό δεν έχεις μεγάλη ευαισθησία. Βιασμός σημαίνει πολλά πράγματα. Μπορεί να έχει βαθμό από 1 ως 100. Mε τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις δεν έχει το βαθμό του βιασμού στην δυνατή έκδοση. Αλλιώς όσα μπινελίκια κι αν έριξες δεν θα έφταναν για να έρθει η απελευθέρωση, όπως λες. Έχω την εντύπωση ότι λες μεγάλες κουβέντες. Εξαιρετικά συγνώμη αν κάνω λάθος. Αν ναι, να σεβαστείς αυτούς για τους οποίους η λέξη βιασμός είναι πολύ περισσότερα. Γι\' αυτό, αντί να γράφουμε γενικότητες, μπορείς να περιγράψεις το γεγονός; Αν παρατηρήσεις, Sofia και Remedy έχουν εντελώς πιο έντονη, μην πω αντίθετη στάση (quotes αμέσως πιο κάτω). Αντίθετα όταν σε ακούω να μιλάς για το φραστικό βιασμό και τη συμπεριφορά από τη μητέρα σου εκεί υπάρχει όλη η έντασή σου.
Λέει κάποιος πείνασα στη ζωή μου. Και μπορεί κάποιος να εννοεί ότι κάποια μέρα ήθελα πίτσα αλλά δεν είχα χρήματα να αγοράσω και ο άλλος ότι από πείνα κινδύνεψα να πεθάνω. Δεν έχουν σύγκριση αυτά τα δύο, και μεταξύ τους βρίσκονται 100-άδες ενδιάμεσες καταστάσεις με διαφορετικό βαθμό \"δυσκολίας\".
Γνωρίζεις ότι υπάρχει γυναίκα που δεν μπορεί να μπει στο μπάνιο του σπιτιού της για να κάνει μπάνιο;

Νομίζω πως ειδικά μέσα από τη γραπτή ιντερνετική περιγραφή ενός μέλους είναι άδικο και απαράδεκτο να προβαίνουμε σε τέτοια συμπεράσματα και συγκρίσεις με άλλες περιπτώσεις για το πως βίωσε κάποιος ενα τόσο τραυματικό γεγονός.
Επίσης, η κακοποίηση από έναν γονιό μπορεί να πονάει απείρως περισσότερο από την κακοποίηση από έναν ξένο, ακόμα κι αν ο βιασμός αποτελεί μια απάνθρωπη πράξη.

anwnimi
01-03-2010, 16:09
Originally posted by PETRAN

Originally posted by anwnimi
Η ψυχοδυναμική μόνο ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση δεν προκαλεί. Το αντίθετο.
Και σε συνδυασμό με την βιωματική μέθοδο, γίνεται δουλειά για το τραύμα, που σαφώς υπάρχει, γιατί άνθρωποι είμαστε και όχι ρομποτάκια (!) ώστε μέσω ενός ψυχρού delete πεποιθήσεων να πάψει να υφίσταται το τραυματικό γεγονός.

Πάντως, διαβάζοντας το θρεντ, αλλά και από προσωπικές εμπειρίες, μια σκέψη μου ήρθε στο μυαλό. Πολλές φορές, τραγικό μεν αλλά αληθινό δε, οι κακοποιημένοι, κακοποιούν. Ίσως, αυτό να συμβαίνει και όταν κάνουμε delete μια πεποίθηση τραύματος για να μη μας πονά.
Και οι κακοποιημένοι παρασύρονται στο να ξανα-κακοποιούνται.



Κάθε θεραπευτική σχέση μπορεί-και πρέπει-να είναι ζεστή και με ενσυναίσθηση είτε λέγεται γνωσιακή, είτε ψυχοδυναμική, είτε χιουμανιστική. Αυτό που εννοούσα ακριβώς είναι ότι αυτές οι θεραπείες είναι κατα βάση \"talk therapies\" στηρίζονται δηλαδή στην ομιλία, στην ερμηνεία,στην επεξεργασία, στην ανάλυση των πραγμάτων/γεγονότων, \"μιλάνε\" δηλαδή στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου. Αν και η θεραπευτική βελτίωση μπορεί φυσικά να επέλθει από τις ανώτερες αυτές επανεκτιμήσεις των γεγονότων (που ναι, μπορεί να υπάρξουν από αλλαγή της πεποίθησης για το προβληματικό γεγονός-όχι αλλαγή η διαγραφή κάποιων πεποιθήσεων γενικά. \'Αλλωστε και στην ψυχοδυναμική το άτομο φέρνει κάποια ασυνείδητη (?) προβληματική σκέψη στο προσκύνιο και η θεραπευτική αλλαγή επέρχεται επειδή ίσως αλλάζει και η ερμηνεία και η πεποίθηση που είχε το άτομο για τα προβληματικά/ές πράγματα/καταστάσεις/γεγονότα που είχε βιώσει) αλλά δεν θα σε πιάσει ο θεραπευτής να σου κάνει ζεστές αγκαλίτσες και να σου δώσει σβουριχτά φιλάκια παίζοντας ξέρω γω τον πατέρα που δεν είχες λέγοντας \"im your daddy! Who\'s your daddy now? (!)\"


Γι\'αυτό ίσως να χρειάζεται να βιώσει κάποιος το επεισόδιο και να αλλάξει την αρνητική συνήθεια (π.χ. να επισκεφθεί το μέρος που έγινε το τραύμα η ακόμα και να παίξει ένα παιχνίδι ρόλων με το θεραπευτή). Άλλωστε το γεγονός ότι μια ζεστή θεραπευτική σχέση έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στηρίζεται στο ότι το άτομο αποκτάει ένα πολύ βαθύ δεσμό με τον θεραπευτή (αυτό ίσως να σχετίζεται με αυτό που λένε οι ψυναλυτές \"μεταβίβαση-αντιμεταβίβαση\") ίσως επειδή αισθάνεται άμεσα θετικά συναισθήματα λόγω της ζεστής διαπροσωπικής σχέσης που αναπτύσσεται και που ίσως ο θεραπευόμενος δεν είχε μέχρι τότε-η τουλάχιστον στον βαθμό που θα ήθελε. Αυτό από μόνο του είναι σημαντικό για την βελτίωση παρ όλο που η σχέση δεν φτάνει σε...σωματική επαφή η κάτι τέτοιο πολύ κοντινό...!

Δε διαφώνησα σε αυτό. Διαφώνησα για την ψυχρή και παγωμένη αποστασιοποίηση που ειπώθηκε αλλά και για την \"άρνηση\" του τραύματος ως μέσο θεραπείας.

Και φυσικά άλλο η ζεστή σχέση με τον θεραπευτή και άλλο η στενή σωματική/φιλική ή ακόμα και ερωτική σχέση, γιατί οδηγεί σε εξάρτηση αλλά και σε οπισθοδρόμηση της θεραπευτικής διαδικασίας.

anwnimi
01-03-2010, 16:13
\"Σωσε πρωτα τους αλλους για να σωθεις?\"

Μήπως ένα καλό άλλοθι για να μη σωθείς ο ίδιος;

Όχι πως ο αλτρουισμός είναι κάτι κατακριτέο, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά όταν προσπαθώ να σώσω για να σωθώ, όσα και να μου δίνει αυτό, αν δεν τα έχω βρει με μένα, αν δεν έχω φροντίσει να \"σωθώ\" δηλαδή, δε νομίζω ότι θα είμαι ποτέ και τόσο ικανοποιημένος.

anwnimi
01-03-2010, 16:33
Originally posted by RainAndWind
John,επέτρεψέ μου να γνωρίζω για τον εαυτό μου κάποια παραπάνω πράγματα,καθώς εμένα αφορούν.Αυτό που έγραψε ο Petran ας πούμε,την επίσκεψη στο χώρο του τραύματος,δηλαδή στο σημείο που έγινε ο βιασμός,ξέρεις μήπως ότι την έκανα;Mετά από τρία χρόνια.Μέχρι τότε δεν το σκεφτόμουν καν να πάω,το γεγονός ήταν πολύ ισχυρό ακόμη μέσα μου.Ο άνθρωπος έχει εξαιρετικές δυνάμεις,αρκεί να αφεθεί από το περιβάλλον-και τις συνθήκες του-και να θελήσει,να έχει αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει.

Τι δημιούργησε σε μένα ο βιασμός,ποια ήταν τα συναισθήματά μου,ιδιαίτερα το πρώτο διάστημα,που ο πόνος ήταν νωπός;Πολλά.Όμως έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε,το κομμάτι αυτό το διαχειρίστηκα.Λογικό είναι εφόσον θεωρώ πως το διαχειρίστηκα,να μην αναζητάω αυτό όταν πάω στον ψυχολόγο μου,αλλά άλλα θέματα που εγώ κρίνω πως έχουν προτεραιότητα στη ζωή μου.

Τώρα,αυτό το να μου λέει ο άλλος ποια θέματα με απασχολούν,αναλύοντάς τα,το βλέπω λίγο \"σκέφτομαι στη δική σου θέση\",ενώ επιθυμώ να σκέφτομαι εγώ στη δική μου θέση και να θέτω εγώ τις προτεραιότητές μου.Προτεραιότητά μου είναι όχι ότι έχω διαχειριστεί ήδη,αλλά ότι δεν έχω διαχειριστεί,και αυτό κάνω.
Επίσης,αυτό που δεν κάνω,είναι να βυθίζομαι μέσα σε μία υπερανάλυσή του κάθε μου βιώματος,γιατί ξέρω πως έτσι χάνω περισσότερο,παρά κερδίζω.Δεν θέλω ας πούμε με τον ψυχολόγο που επισκέπτομαι εδώ και λίγο καιρό να κάτσω να θρηνώ,θέλω να δράσω και να καλυτερέψω τη ζωή μου.Πιστεύω πως παίζει ρόλο και η επιθυμία του κάθε ατόμου,η ανάγκη του,οι δικές του ξέχωρες προτεραιότητες.


Rain, νομίζω πως νιώθω όσα λες και τα βρίσκω πέρα για πέρα αιτιολογημένα και αληθινά αλλά θα σταθώ σε αυτό στο οποίο θα ήθελα να πω κάτι.
Για να προχωρήσουμε, για να μην χάνουμε χρόνο με κάτι που έγινε και είναι πια δεδομένο και για να προχωρήσουμε, ο θρήνος είναι ένα απαραίτητο στάδιο.



Τώρα,αυτό που με ρώτησες,αν γνωρίζω πως υπάρχουν γυναίκες που δεν μπορούν να μπουν να κάνουν μπάνιο,τι σχέση έχει ακριβώς με μένα,τι εννοείς,γιατί δεν κατάλαβα.Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα,θα πρέπει να ασχοληθούν με το να το επιλύσουν.Αυτό,δεν βλέπω τι άλλο θα μπορούσα να προσθέσω.

RainAndWind
01-03-2010, 16:54
E,ναι ανώνυμη,φυσικά και είναι.Είναι η διαδικασία του πένθους με όλα της τα κομμάτια.Αυτό όμως το έχω κάνει με το βιασμό,πρέπει δηλαδή να αρχίσω να ξανακλαίω για πράγματα τα οποία δεν αισθάνομαι πια την ανάγκη να κλάψω;(μεταφορικά και κυριολεκτικά).Για να αποδείξω μάλιστα σε κάποιον άγνωστο σε μένα πως πονάω και να βαθμολογήσει τον πόνο μου,αν λέει σέβομαι τον ανάλογο πόνο άλλων.:oJohn,πού το βρήκες αυτό και το έβγαλες,πώς δε σέβομαι τα θύματα του βιασμού που \"το νιώθουν\" αλλιώς;Ξεχνάς παράγοντες χρονικούς,ατομικής διαδικασίας καθώς και πολλούς άλλους.Ή να μπω σε μία διαδικασία να τον περιγράψω για να σε πείσω μήπως,πόσο με πόνεσε;Με παραξένεψε ιδιαίτερα αυτό το quote που έκανε και η ανώνυμη πάνω στα όσα έγραψες.Το θεωρώ ένα είδος συναισθηματικού εκβιασμού να σου πω την αλήθεια,δηλαδή \"πείσε με πως πόνεσες\".Φίλε μου δεν μπαίνω σε διαδικασία να ξαναπονέσω για να πείσω οποιονδήποτε για οτιδήποτε.Μπαίνω σε διαδικασίες όταν το αισθάνομαι ως ανάγκη και μόνο.Όχι γιατί κάποιος με μετράει με χαρακάκια και με συγκρίνει.Αυτές είναι δικές σου,όχι δικές μου μεζούρες btw.Μη μου φορτώνεις λοιπόν τα δικά σου χαρακάκια του πόνου,γιατί δεν αισθάνομαι την ανάγκη να γίνω \"πιστευτή\"από κανέναν.Θα έπρεπε;Nα ξαναμπαίνω σε διαδικασίες περιγραφής γεγονότων τραυματικών ας πούμε,για να ταιριάξω με το τι έχει αυτός στο μυαλό του για μένα;Προτρέχεις,συμφωνώ με την ανώνυμη.

Sofia
01-03-2010, 17:32
Originally posted by John11
Παρατηρώ ότι στο θέμα αυτό δεν έχεις μεγάλη ευαισθησία.

John, πραγματικα πιστευω πώς δεν μπορεις να ξερεις εσυ ή ο οποιοσδηποτε, ειδικα απο εδω για το αν εχεις ευαισθησια η Rain εγω ή ο οποιος αλλος.

Ασε που η ευαισθησια μας στα διαφορα θεματα που εχουμε θελει κ μια δυναμη για να βγει. Μπορει να ειναι κ πολυ καλα κρυμμενη ή μη εκφρασμενη... ακριβως επειδη το θεμα ποναει.

Sofia
01-03-2010, 17:41
Originally posted by PETRAN
Αυτό που εννοούσα ακριβώς είναι ότι αυτές οι θεραπείες είναι κατα βάση \"talk therapies\" στηρίζονται δηλαδή στην ομιλία, στην ερμηνεία,στην επεξεργασία, στην ανάλυση των πραγμάτων/γεγονότων, \"μιλάνε\" δηλαδή στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου. Αν και η θεραπευτική βελτίωση μπορεί φυσικά να επέλθει από τις ανώτερες αυτές επανεκτιμήσεις των γεγονότων (που ναι, μπορεί να υπάρξουν από αλλαγή της πεποίθησης για το προβληματικό γεγονός-όχι αλλαγή η διαγραφή κάποιων πεποιθήσεων γενικά. \'Αλλωστε και στην ψυχοδυναμική το άτομο φέρνει κάποια ασυνείδητη (?) προβληματική σκέψη στο προσκύνιο και η θεραπευτική αλλαγή επέρχεται επειδή ίσως αλλάζει και η ερμηνεία και η πεποίθηση που είχε το άτομο για τα προβληματικά/ές πράγματα/καταστάσεις/γεγονότα που είχε βιώσει) αλλά δεν θα σε πιάσει ο θεραπευτής να σου κάνει ζεστές αγκαλίτσες και να σου δώσει σβουριχτά φιλάκια παίζοντας ξέρω γω τον πατέρα που δεν είχες λέγοντας \"im your daddy! Who\'s your daddy now? (!)\"

Οι αγκαλιτσες και τα φιλακια εκτος απο ατυχες παραδειγμα, ταχα χιουμοριστικο για να κανιβαλησει το point της ουσιαστικης ψυχοθεραπευτικης σχεσης, καμια σχεση δεν εχει με την αμεση και υποστηρικτικη σχεση που μπορει να χτισει ο θεραπευτης (αν θελει κ ειναι ικανος) με τον πελατη του και να γινει ετσι αποτελεσματικη η δουλεια.

anwnimi
01-03-2010, 18:07
Είπα αρχικά να μην το σχολιάσω αλλά...

Τάχα το παράδειγμα να πήγαινε προς εμένα;
Τάχα σε όσους δεν έχουν πατέρα;
Τάχα σε όσους κάνουν ψυχοθεραπεία;

Verry funny. Σε καλό μας τόσο γέλιο.

PETRAN
05-03-2010, 21:33
Originally posted by anwnimi
Είπα αρχικά να μην το σχολιάσω αλλά...

Τάχα το παράδειγμα να πήγαινε προς εμένα;
Τάχα σε όσους δεν έχουν πατέρα;
Τάχα σε όσους κάνουν ψυχοθεραπεία;

Verry funny. Σε καλό μας τόσο γέλιο.



\'Ετσι είναι. Το είπα για να σε καταστρέψω. Επίσης έχω συνομωτήσει με την CIA που συνεργάζεται με την εξωγήινη κυβέρνηση των clingons (ναι αυτούς από το star trek) ώστε να σου προβάλουμε μια ολογραφική πραγματικότητα στην οποία διάφοροι τυχαίοι τύποι στο ινερνετ απευθύνονται προσωπικά σε σένα. Να πάρει, έχεις πολύ καλή διαπροσωπική νοημοσύνη!


OMG They live among usss!!!!

PETRAN
05-03-2010, 21:40
Originally posted by Sofia

Originally posted by PETRAN
Αυτό που εννοούσα ακριβώς είναι ότι αυτές οι θεραπείες είναι κατα βάση \"talk therapies\" στηρίζονται δηλαδή στην ομιλία, στην ερμηνεία,στην επεξεργασία, στην ανάλυση των πραγμάτων/γεγονότων, \"μιλάνε\" δηλαδή στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου. Αν και η θεραπευτική βελτίωση μπορεί φυσικά να επέλθει από τις ανώτερες αυτές επανεκτιμήσεις των γεγονότων (που ναι, μπορεί να υπάρξουν από αλλαγή της πεποίθησης για το προβληματικό γεγονός-όχι αλλαγή η διαγραφή κάποιων πεποιθήσεων γενικά. \'Αλλωστε και στην ψυχοδυναμική το άτομο φέρνει κάποια ασυνείδητη (?) προβληματική σκέψη στο προσκύνιο και η θεραπευτική αλλαγή επέρχεται επειδή ίσως αλλάζει και η ερμηνεία και η πεποίθηση που είχε το άτομο για τα προβληματικά/ές πράγματα/καταστάσεις/γεγονότα που είχε βιώσει) αλλά δεν θα σε πιάσει ο θεραπευτής να σου κάνει ζεστές αγκαλίτσες και να σου δώσει σβουριχτά φιλάκια παίζοντας ξέρω γω τον πατέρα που δεν είχες λέγοντας \"im your daddy! Who\'s your daddy now? (!)\"

Οι αγκαλιτσες και τα φιλακια εκτος απο ατυχες παραδειγμα, ταχα χιουμοριστικο για να κανιβαλησει το point της ουσιαστικης ψυχοθεραπευτικης σχεσης, καμια σχεση δεν εχει με την αμεση και υποστηρικτικη σχεση που μπορει να χτισει ο θεραπευτης (αν θελει κ ειναι ικανος) με τον πελατη του και να γινει ετσι αποτελεσματικη η δουλεια.



Δεν εννοούσα αυτό άστο. Μου τη σπάει να προσπαθώ να εξηγήσω σε άτομα που δεν ξέρουν και επειδή έχουν διαβάσει 2 βιβλία νομίζουν ότι γνωρίζουν τα άπαντα.Στο ελλαδιστάν είναι όλοι ειδήμονες πλέον! Ε γι αυτό πήγαμε μπροστά είμαστε όλοι παν-επιστήμονες. Εντάξει οκ έχεις δίκιο.

arktos
05-03-2010, 22:03
δεν περίμενα ποτέ γυναίκες να έχουν τέτοιες απόψεις για το το βιασμό και τη σεξουαλική κακοποίηση.
αν τους συμβεί πάντως θα έχουν μια πιο σφαιρική άποψη.
και τελικά ίσως αναθεωρήσουν!

PETRAN
05-03-2010, 23:36
Βρε μαινάδες, μια άποψη είπα η κοπέλα σύμφωνα με αυτά που είχε διαβάσει, οκ δεν συμφωνείτε με την άποψή της πείτε της αλλά μην την κομματιάσετε κιόλλας λολ.

arktos
06-03-2010, 00:18
Originally posted by PETRAN
Βρε μαινάδες, μια άποψη είπα η κοπέλα σύμφωνα με αυτά που είχε διαβάσει, οκ δεν συμφωνείτε με την άποψή της πείτε της αλλά μην την κομματιάσετε κιόλλας λολ.




are you talking to me?

PETRAN
06-03-2010, 01:02
Originally posted by arktos

Originally posted by PETRAN
Βρε μαινάδες, μια άποψη είπα η κοπέλα σύμφωνα με αυτά που είχε διαβάσει, οκ δεν συμφωνείτε με την άποψή της πείτε της αλλά μην την κομματιάσετε κιόλλας λολ.




are you talking to me?



yes ma\'am you are under arrest! Put the cot down slowly




(σε σένα και γενικά χε :P )

RainAndWind
06-03-2010, 09:01
χαχαααα:D:D
Πετράν,έχω κι εγώ διαβάσει δύο βιβλία ψυχολογίας-και άλλα δεκαδύο λαικής ψυχολογίας επίσης.Πες μου,θα περάσω την τάξη;χαχααα,έγραψες πάλι.Τσαντιζόμαστε λόγω του αυστηρού υπερεγώ μας,του ασυνείδητου φορτίου των ψυχολογικών μας τραυμάτων και των υπεραναπληρώσεων των εσωτερικεύσεων των συμπλεγμάτων,των παραπετασμάτων,των κοιτασμάτων και των μηχανισμών άμυνας του εγώ.:o:mad:
Γράψε από κάτω σε περικαλώ το βαθμό μου τώρα.:P