PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : "Υγιής επιθετικότητα"



Φωτεινη!
17-01-2010, 17:56
"Υγιής επιθετικότητα".Έχετε ακούσει αυτόν τον όρο?
Με απασχολεί σε σχέση με το παιδί μου..
Φέτος ξεκίνησε στα μικρά νήπια και ενώ είναι το μικρότερο στην τάξη του η δασκάλα λεει πως τα καταφέρνει πολύ καλά..
Το θέμα είναι πως τα αγοράκια στο σχολείο παλεύουν και βλέπουν Gormiti ,Βen-ten και τελευταία ανακάλυψα οτι συμμετέχει και το δικό μου.."Ειμαι σουπερ ηρωας!! "μουγκριτά ,αγριες φατσούλες και τα συναφή,είναι καθημερινά τωρα πια.
Ειναι τόσο κακομούτσουνα αυτά τα παιχνίδια..Εγώ τα βλέπω και αγριεύομαι,του προτείνω κατι αλλο π.χ μικυ,μικροι αινσταιν και αλλα εκπαιδευτικού περιεχομένου παιδικά ,αλλά το βλεπω να επιμένει..
Θέλω τα φώτα σας..

RainAndWind
18-01-2010, 11:23
Φωτεινή,το λάθος που κάνουμε πολλές φορές οι γονείς είναι να ζητάμε από το παιδί μας να προσαρμοστεί με τις δικές μας αρχές και ήθη.Αλλά εμείς είμαστε ενήλικες.Εξάλλου,οι εποχές αλλάζουν,το ίδιο και τα παιχνίδια.Λες να πω τώρα στα ανηψάκια μου την κοκκινοσκουφίτσα να συγκινηθούν;Μα θέλουν την Ντόρα,γιατί εγώ να τους επιβάλλω να αγαπάνε ό,τι εγώ στην εποχή μου;
Για την αρχική σου ερώτηση,ναι,υπάρχει αυτή η υγιής επιθετικότητα,άφησε το παιδί σου να κάνει τις δικές του επιλογές στον τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων του.Ταυτίζεται με την ομάδα,με τους φίλους του,εκεί μέσα έχουν κοινούς ήρωες,όμοιους εχθρούς,άρα κάνει τις δικές του επιλογές.Υγιέστατο είναι το παιδάκι σου,μην το παρατηρείς συνέχεια.Είναι ένα λάθος που έχω κάνει κι εγώ στο παρελθόν,να προσπαθώ να του εμφυτεύσω αξίες και ιδανικά,άσχετα από την ηλικία και τη φάση ζωής του.
Να σε ρωτήσω κάτι άλλο όμως,ως μαμά πώς θα σε χαρακτήριζες;Αισθάνεσαι μαμά με αυτοπεποίθηση ή πας προς το ανασφαλής μαμά,με συνεχή ερωτηματικά πάνω στο ρόλο σου;

Φωτεινη!
18-01-2010, 11:51
καλημέρα
Λίγο ακόμα και θα έβγαζα το \"is anybody outhere?\"
Εισαι και εσύ εδώ και εχεις μια άποψη..
Τον βλέπω να ταυτίζεται.Μου αρέσει που είναι μέσα σε όλα, που έχει σταθερότητα και το \"δικό του κεφάλι\" παράλληλα.
Δεν το εχω σκοπό να του επιβάλλω τις ορέξεις μου σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση.Αλλα ρε συ Ρειν,ειναι κάπως να βλεπεις το παιδί σου να γίνεται λύκος απο γλύκα..Και θέλω να βεβαιωθώ οτι κανω καλα που τον αφήνω να \"αλλαζει\" με τις φάσεις ανάπτυξής του.
Ελεγα μηπως πρέπει να παρέμβω?
Ναι τον παρατηρώ σε ολα χωρις να το καταλαβαίνει ουτε ο μικρός αλλα ουτε ο άντρας μου..Οχι γιατι θέλω να ελέγχω τις κινήσεις του,οχι, αλλά για να είμαι εκει σε περίπτωση που με χρειαστεί,για να μη νιώσει \"αόρατος\" όπως εγώ.
Σαν μαμά έχω αυτοπεποίθηση ναι.Είναι ο ρόλος που πάντα ονειρεύομουν.Ειμαι ηρεμη,τους λέω καθημερινά ποσο τα αγαπώ και τους δηλώνω πως εδω μέσα θα είναι πάντα το \"λιμανι\" τους.Νομίζω πως τα πάω καλά.Κρίνω πρώτα απο το αν νιώθουν καλά τα παιδιά μου και μετά απο το πως με βλεπουν οι αλλοι..Παίρνω καλές κριτικές και τι με αυτο?Δεν σταματω να αφουγκράζομαι..
κι αν προσπαθώ να αντιμετωπίσω τα \"κουκουλωμένα \" μου ελλείματα, τα παιδιά μου έγιναν ο λόγος..

nature
18-01-2010, 12:06
Φωτεινή, εγώ συμμερίζομαι τον προβληματισμό σου.
Ρέϊν, σήμερα τα παιχνίδια έχουν αλλάξει δραματικά. Από τη μια μεριά σου φαίνεται λίγο γραφικό να αναπολούμε τα παλιότερα παιχνίδια, αλλά αναλογίσου από την άλλη πόσο έχουν ξεφύγει από την ανθρώπινη φύση. Χελωνονιντζάκια, πάουερ ρέϊντζερς, πόκεμον, και κάθε άλλο είδος μεταλλαγμένου τέρατος, μπαίνει στο παιδικό δωμάτιο. Ομοίως για τα κορίτσια, η …μεταλλαγμένη bratz, έρχεται να πάρει τη θέση ακόμα και του προηγούμενου εκτρώματος, της ανορεξικής και σούπερ καταναλωτικής μπάρμπυ.

Όπως ο πλανήτης μας, έχει δυσανασχετήσει τόσο πολύ με τη νέα εποχή που του επιβάλλαμε, και με ανάγκες που μας «κατασκεύασαν», έτσι και το ανθρώπινο είδος θα δυσανασχετήσει.

Θέλω να πω πως το είδος μας, δεν είναι φτιαγμένο γονιδιακά, για να παρακολουθήσει αυτή τη παρακμή στα παιχνίδια και στο παιδικό μυαλουδάκι. Τα παιδιά δεν είναι φτιαγμένα για να παίζουν τόσες ώρες DS, Xbox, play station. Ούτε αυτά τα δολοφονικά ηλεκτρονικά με τους μεταλλαγμένους ήρωες. Πιστεύω πως αυτά τα παιχνίδια, κάνουν τα παιδιά, εκτός από επιθετικά επιπλέον και αντικοινωνικά, ακόμα και πλαδαρά.

Τέλος, αν δεν έχει τύχει σας συνιστώ να ακούσετε τις διαφημίσεις του τζάμπο στο ραδιόφωνο και θα διαπιστώσετε πόσο βομβαρδίζουν με σκουπίδια τις συνειδήσεις μικρών και μεγάλων.

RainAndWind
18-01-2010, 12:08
Σε καταλαβαίνω απόλυτα στην προσπάθειά σου να αφουγκραστείς κάθε αλλαγή.Αλλά πρόσεχε,γιατί εμείς τα κακοποιημένα παιδιά,έχουμε την τάση ως ενήλικες να υπεραφουγκραζόμαστε,δηλαδ να υπερπροστατεύουμε τα παιδιά μας.Είναι μία υπερβολή,φερμένη από τη βία του παρελθόντος.Σε θεωρώ μια καλή μητέρα,απλά με κάποιες αβεβαιότητες και ταυτίζομαι μαζί σου,γιατί ειλικρινά τις κατανοώ.
Να σου πω ένα παράδειγμα υπερβολής καλή μου;Δε χρειάζεται η καθημερινή πιστοποίηση της αγάπης.Το καλύτερο που μπορείς να δωρίσεις στα παιδιά σου δεν είναι ο λόγος σου,αλλά η ευτυχία σου.Αν επιτύχεις αυτό,τα παιδιά σου αποκλείεται να νιώθουν μη γεμάτα.Το γέλιο μας είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να τους κάνουμε.Φωτεινούλα η σχέση με τον άντρα σου εντάξει;

RainAndWind
18-01-2010, 12:10
Nature,καλημέρα.Δεν έχεις άδικο από τη μία,από την άλλη θέλω να ακολουθήσουν τη γενιά τους,γιατί τα εμπιστεύομαι.Εμπιστεύομαι τα παιδιά σημαίνει σέβομαι τις επιλογές τους,έστω και αν δε συμφωνώ μαζί τους.:)

Φωτεινη!
18-01-2010, 12:14
Originally posted by nature
Φωτεινή, εγώ συμμερίζομαι τον προβληματισμό σου.
Ρέϊν, σήμερα τα παιχνίδια έχουν αλλάξει δραματικά. Από τη μια μεριά σου φαίνεται λίγο γραφικό να αναπολούμε τα παλιότερα παιχνίδια, αλλά αναλογίσου από την άλλη πόσο έχουν ξεφύγει από την ανθρώπινη φύση. Χελωνονιντζάκια, πάουερ ρέϊντζερς, πόκεμον, και κάθε άλλο είδος μεταλλαγμένου τέρατος, μπαίνει στο παιδικό δωμάτιο. Ομοίως για τα κορίτσια, η …μεταλλαγμένη bratz, έρχεται να πάρει τη θέση ακόμα και του προηγούμενου εκτρώματος, της ανορεξικής και σούπερ καταναλωτικής μπάρμπυ.

Όπως ο πλανήτης μας, έχει δυσανασχετήσει τόσο πολύ με τη νέα εποχή που του επιβάλλαμε, και με ανάγκες που μας «κατασκεύασαν», έτσι και το ανθρώπινο είδος θα δυσανασχετήσει.

Θέλω να πω πως το είδος μας, δεν είναι φτιαγμένο γονιδιακά, για να παρακολουθήσει αυτή τη παρακμή στα παιχνίδια και στο παιδικό μυαλουδάκι. Τα παιδιά δεν είναι φτιαγμένα για να παίζουν τόσες ώρες DS, Xbox, play station. Ούτε αυτά τα δολοφονικά ηλεκτρονικά με τους μεταλλαγμένους ήρωες. Πιστεύω πως αυτά τα παιχνίδια, κάνουν τα παιδιά, εκτός από επιθετικά επιπλέον και αντικοινωνικά, ακόμα και πλαδαρά.

Τέλος, αν δεν έχει τύχει σας συνιστώ να ακούσετε τις διαφημίσεις του τζάμπο στο ραδιόφωνο και θα διαπιστώσετε πόσο βομβαρδίζουν με σκουπίδια τις συνειδήσεις μικρών και μεγάλων.

nature,
σε ευχαριστώ για την κατανόηση,ολα οσα παρέθεσες είναι αυτά που με κάνουν να ψάχνω για ήπιοτερες προτάσεις,δεν θέλω όμως να απομονωθεί το παιδί μου γιατι η μαμα λεει οτι οι σούπερ ηρωες ειναι κακοι!
Τι κάνω?Προσπαθώ τελευταία να του εξηγήσω οτι υπάρχουν και οι πραγματικοί ήρωες.είναι αυτοι που κάνουν \"καλές πράξεις\" και δεν χρειάζεται να πολεμούν και να γρυλίζουν all the time.

RainAndWind
18-01-2010, 12:21
Για ποιο λόγο θεωρούμε πως ο λύκος έχει διαφορά από τον σύγχρονο κακό ενός βιντεοπαιχνιδιού;Ο ρόλος του κακού και του άδικου δεν υπήρχε στα δικά μας παιχνίδια και παραμύθια;
Aπλά άλλαξε μορφή.
Nature,σαφώς και δεν θεωρώ πως οτιδήποτε πλασάρουν οι εμπορικοί κολοσσοί πρέπει και να υιοθετείται από τους γονείς,αλλά αυτό διαφέρει παρασάγγας από το να προσπαθήσω να τα πάω σε μοντέλα άλλης εποχής.Θα τους δημιουργήσω θέμα \"για το καλό τους\".

Φωτεινη!
18-01-2010, 12:41
Originally posted by RainAndWind
Σε καταλαβαίνω απόλυτα στην προσπάθειά σου να αφουγκραστείς κάθε αλλαγή.Είναι μία υπερβολή,φερμένη από τη βία του παρελθόντος. Αλλά πρόσεχε,γιατί εμείς τα κακοποιημένα παιδιά,έχουμε την τάση ως ενήλικες να υπεραφουγκραζόμαστε,δηλαδ να υπερπροστατεύουμε τα παιδιά μας.Σε θεωρώ μια καλή μητέρα,απλά με κάποιες αβεβαιότητες και ταυτίζομαι μαζί σου,γιατί ειλικρινά τις κατανοώ.
Να σου πω ένα παράδειγμα υπερβολής καλή μου;Δε χρειάζεται η καθημερινή πιστοποίηση της αγάπης.Το καλύτερο που μπορείς να δωρίσεις στα παιδιά σου δεν είναι ο λόγος σου,αλλά η ευτυχία σου.Αν επιτύχεις αυτό,τα παιδιά σου αποκλείεται να νιώθουν μη γεμάτα.Το γέλιο μας είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να τους κάνουμε.Φωτεινούλα η σχέση με τον άντρα σου εντάξει;

Ρειν,
νιώθω οτι πρέπει να προχωρήσω,να νιώσω την ευτυχία ουσιαστικά.Μεχρι τώρα ήμουν καλά με όλους,είχα τις επιτυχίες μου στα ερωτικά στα επαγγελματικά,τώρα πρέπει να δω αν θα καταφέρω την οικογενειακή ευτυχια.Ο πατερας μου ,μετα το τελευταίο μου ξέσπασμα,με παίρνει καθε μέρα τηλ.Κάποιες φορές του απαντώ ,καποιες οχι.Απο την εκβαση αυτης της πληγης θα εχω να πω κατι για την ευτυχια..Ειναι η κρυφή μου δυστυχία ολο αυτό..
Ο άντρας μου?
Είναι ο καλύτερος άνθρωπος που ξέρω.Δεν έχει \"καημούς\" και ζει ήσυχος.Δεν ανησυχεί για τίποτα (έχω εσένα εγώ) και έχει αφοσιωθεί στη δουλειά.Βγαίνουμε εναλλαξ για αρχή γιατι και οι δυο μας σχεδόν απομονωθήκαμε.Τα παμε καλά δεν εχουμε προστριβές και αφου του είπα οσα ειπα και σε εσας σα να μη με θεωρεί πια υπερανθρωπο.Αυτο με ανακούφισε πολυ.

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 14:24
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ; ΙΣΩΣ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΙΟΥ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΔΕΡΝΟΥΝ ΝΑ ΔΕΡΝΕΤΕ ΚΑΙ ΣΕΙΣ;

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 14:28
κατα την αποψη μου τα παιχνιδια δεν είναι σωστο να βγάζουν βια καλυτερα οι γονεις να ελέχγουν τι παιχνιδια παιζουν τα παιδιά τους δεν υπάρχει υγιής επιθετηκότητα κατα την γνώμη μου

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΟΙ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΜΕ

RainAndWind
18-01-2010, 15:40
Όσοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει και υγιής επιθετικότητα,καλό θα ήταν να παρακολουθήσουν κουτάβια να παίζουν.Δαγκώνονται στ\'αυτιά,αναποδογυρίζουν το ένα τ\'άλλο,ανταγωνίζονται,όλα μπροστά στη μητέρα τους,η οποία δεν ανησυχεί καθόλου.Ο άνθρωπος όμως,ανησυχεί.Γιατί ανησυχεί άραγε;
Γιατί δεν έχει καταλάβει πως υπάρχει υγιής επιθετικότητα και τα παιδιά(και τα κουτάβια)την εκφράζουν μέσω του παιχνιδιού.
Θέλουμε να επεμβαίνουμε \"διορθώνοντας\"πάντα,αλλά καλό είναι να μην παρασυρόμαστε σε υπερβολές,διορθώνοντας υγιείς παιδικές συμπεριφορές από δική μας ανασφάλεια.:)

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 21:47
Originally posted by RainAndWind
Όσοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει και υγιής επιθετικότητα,καλό θα ήταν να παρακολουθήσουν κουτάβια να παίζουν.Δαγκώνονται στ\'αυτιά,αναποδογυρίζουν το ένα τ\'άλλο,ανταγωνίζονται,όλα μπροστά στη μητέρα τους,η οποία δεν ανησυχεί καθόλου.Ο άνθρωπος όμως,ανησυχεί.Γιατί ανησυχεί άραγε;
Γιατί δεν έχει καταλάβει πως υπάρχει υγιής επιθετικότητα και τα παιδιά(και τα κουτάβια)την εκφράζουν μέσω του παιχνιδιού.
Θέλουμε να επεμβαίνουμε \"διορθώνοντας\"πάντα,αλλά καλό είναι να μην παρασυρόμαστε σε υπερβολές,διορθώνοντας υγιείς παιδικές συμπεριφορές από δική μας ανασφάλεια.:) ΜΗ ΣΥΓΚΡΙΝΕΙΣ ΑΝΟΜΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΟ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ , ΚΑΛΕ ΜΟΥ Ή ΚΑΛΗ ΜΟΥ

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 21:49
ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΩΡΙΜΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΒΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΥΟΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΒΙΑΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ!!!

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 22:23
Originally posted by RainAndWind
Φωτεινή,το λάθος που κάνουμε πολλές φορές οι γονείς είναι να ζητάμε από το παιδί μας να προσαρμοστεί με τις δικές μας αρχές και ήθη.Αλλά εμείς είμαστε ενήλικες.Εξάλλου,οι εποχές αλλάζουν,το ίδιο και τα παιχνίδια.Λες να πω τώρα στα ανηψάκια μου την κοκκινοσκουφίτσα να συγκινηθούν;Μα θέλουν την Ντόρα,γιατί εγώ να τους επιβάλλω να αγαπάνε ό,τι εγώ στην εποχή μου;
Για την αρχική σου ερώτηση,ναι,υπάρχει αυτή η υγιής επιθετικότητα,άφησε το παιδί σου να κάνει τις δικές του επιλογές στον τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων του.Ταυτίζεται με την ομάδα,με τους φίλους του,εκεί μέσα έχουν κοινούς ήρωες,όμοιους εχθρούς,άρα κάνει τις δικές του επιλογές.Υγιέστατο είναι το παιδάκι σου,μην το παρατηρείς συνέχεια. ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ;;;;;;

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 22:25
Originally posted by RainAndWind
Να σε ρωτήσω κάτι άλλο όμως,ως μαμά πώς θα σε χαρακτήριζες;Αισθάνεσαι μαμά με αυτοπεποίθηση ή πας προς το ανασφαλής μαμά,με συνεχή ερωτηματικά πάνω στο ρόλο σου;


ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ; ΤΙ ΛΕΣ;

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 22:31
Originally posted by RainAndWind
Nature,καλημέρα.Δεν έχεις άδικο από τη μία,από την άλλη θέλω να ακολουθήσουν τη γενιά τους,γιατί τα εμπιστεύομαι.Εμπιστεύομαι τα παιδιά σημαίνει σέβομαι τις επιλογές τους,έστω και αν δε συμφωνώ μαζί τους.:)


ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΣΥ!!! ΑΚΟΥ ΕΚΕΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ....ΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!! ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ Η ΜΑΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΤΑ!!!!!

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 22:35
Originally posted by RainAndWind
Για ποιο λόγο θεωρούμε πως ο λύκος έχει διαφορά από τον σύγχρονο κακό ενός βιντεοπαιχνιδιού;Ο ρόλος του κακού και του άδικου δεν υπήρχε στα δικά μας παιχνίδια και παραμύθια;
Aπλά άλλαξε μορφή.
Nature,σαφώς και δεν θεωρώ πως οτιδήποτε πλασάρουν οι εμπορικοί κολοσσοί πρέπει και να υιοθετείται από τους γονείς,αλλά αυτό διαφέρει παρασάγγας από το να προσπαθήσω να τα πάω σε μοντέλα άλλης εποχής.Θα τους δημιουργήσω θέμα \"για το καλό τους\".

ΠΩ ΠΩ ΑΠΟΨΗ!!!! ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ!!!

keep_walking
18-01-2010, 22:36
ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΣΥ!!! ΑΚΟΥ ΕΚΕΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ....ΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!! ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ Η ΜΑΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΤΑ!!!!!


ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ; ΤΙ ΛΕΣ;


ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ;;;;;;

Ναι \"υγιης επιθετικοτητα\" ωραιος τιτλος (τα quotes τα βαζω γιατι ολο αλλαζουν λολ).

ΜΑΡΙΛΟΥ
18-01-2010, 22:39
Originally posted by keep_walking

ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΣΥ!!! ΑΚΟΥ ΕΚΕΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ....ΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!! ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ Η ΜΑΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΤΑ!!!!!


ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ; ΤΙ ΛΕΣ;


ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ;;;;;;

Ναι \"υγιης επιθετικοτητα\" ωραιος τιτλος (τα quotes τα βαζω γιατι ολο αλλαζουν λολ). ΣΟΦΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ

RainAndWind
18-01-2010, 23:45
Keep;)

ΗΛΙΑΝΑ
19-01-2010, 02:02
Originally posted by ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΩΡΙΜΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΒΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΥΟΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΒΙΑΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ!!! εισαι πανέξυπνη τα λες πολύ σωστά μπράβο σου είσαι τέλεια

ΗΛΙΑΝΑ
19-01-2010, 02:16
Αγαπητη μου Αφωτεινη,

συμφωνώ απόλυτα με την άποψη της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ, όλες οι υπόλοιπες είναι χαζές.

iberis
19-01-2010, 02:19
Originally posted by ΗΛΙΑΝΑ
Αγαπητη μου Αφωτεινη,

συμφωνώ απόλυτα με την άποψη της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ, όλες οι υπόλοιπες είναι χαζές.

αφού τα γράφεις μόνη σου, απαντάς στον εαυτό σου και συμφωνείς μάλιστα (!)...εμείς οι υπόλοιποι είμαστε απλά περιττοί....:o:P

Boltseed
19-01-2010, 02:20
Σε λίγο μπορεί να μπει και καμία ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ(η οποία ασφαλώς και θα κάνει εγγραφή όλως τυχαίως σήμερα ή αύριο) και να πει ότι συμφωνεί με την ΗΛΙΑΝΑ που συμφωνει με την ΔΕΣΠΟΙΝΑ.

ότι να ναι.

Θεοφανία
19-01-2010, 02:37
ΗΛΙΑΝΑ παυλα ΔΕΣΠΟΙΝΑ ηρεμησε καταρχην, μιλα καλύτερα και σταματα να νομιζεις πως απευθυνεσαι σε ηλιθιους, οκ?

Ολα_ειναι_δανεικα
19-01-2010, 02:39
Originally posted by ΗΛΙΑΝΑ
Αγαπητη μου Αφωτεινη,

συμφωνώ απόλυτα με την άποψη της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ, όλες οι υπόλοιπες είναι χαζές.
Εισαι απολαυστικη :P

ΗΛΙΑΝΑ
19-01-2010, 02:42
Originally posted by Ολα_ειναι_δανεικα

Originally posted by ΗΛΙΑΝΑ
Αγαπητη μου Αφωτεινη,

συμφωνώ απόλυτα με την άποψη της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ, όλες οι υπόλοιπες είναι χαζές.
Εισαι απολαυστικη :P

ΑΦΟΥ ΡΕ ΣΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ;

melissa
19-01-2010, 03:00
... ασχολίαστη η κατάσταση ...

Alobar
19-01-2010, 03:32
... τώρα που \'ξεσκεπάστηκε\' άλλο ένα πολυπρόφιλο και προστέθηκε άλλο ένα... λιθαράκι στην... ευημερία του χώρου, να σου προτείνω Αφωτεινή - αν δε το έχεις ήδη - ένα βιβλίο που μου άρεσε αρκετά και σκοπεύω κι εγώ να το κάνω δώρο στον αδερφούλη μου...

(... καθότι ψιλοανησυχώ για το ανηψουλάκι μου μιας κι ο καρντάσης μου τα σήκωσε όλα σχεδόν απ\' τη μαμά μας... λολ!...)

\'Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών\' του John Gottman.

:)

John11
19-01-2010, 04:04
Originally posted by RainAndWind
Όσοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει και υγιής επιθετικότητα, καλό θα ήταν να παρακολουθήσουν κουτάβια να παίζουν. Δαγκώνονται στ\'αυτιά, αναποδογυρίζουν το ένα τ\'άλλο, ανταγωνίζονται, όλα μπροστά στη μητέρα τους, η οποία δεν ανησυχεί καθόλου. Ο άνθρωπος όμως, ανησυχεί. Γιατί ανησυχεί άραγε;
Συγκρίνεις τον άνθρωπο με τα σκυλιά. Ως εδώ καλά. Και παρατηρείς τη συμπεριφορά των σκύλων, επίσης καλά. Το θέμα όμως, είναι το ότι βλέπουμε καθορίζεται από το τι έχουμε στο μυαλό μας (αυτό το γνωρίζεις, το έχεις δει στον εαυτό σου κάποια φορά;). Έτσι η ερώτηση που θέλω να κάνω:
Είσαι σίγουρος ότι ανταγωνίζονται; Εγώ νομίζω ότι δεν ανταγωνίζονται.
.

RainAndWind
19-01-2010, 04:06
Είπε πουθενά η Φωτεινή τίποτε για ξύλο;Δε νομίζω.Οπότε ας μη βγάζει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.Υγιής επιθετικότητα υπάρχει και το παιδί μέσω αυτής έχει τη δυνατότητα και να αισθανθεί ισχυρότερο το εγώ του και να διαχειριστεί επίσης ένα υπαρκτό του άγχος.
Καλό θα ήταν να πέσει στο τραπέζι και το πώς ένας ανασφαλής γονέας τρομάζει από διάφορες συμπεριφορές του παιδιού του,και παγιδευμένος από τις δικές του ανασφάλειες προβάλλει στο παιδί του την υπερβολική ανάγκη ελέγχου του.Όταν χρειάζεται να αντικρίσουμε δικούς μας φόβους για να μη φοβόμαστε το ρόλο μας.;)

RainAndWind
19-01-2010, 04:10
Φυσικά και ανταγωνίζονται.Και ο ανταγωνισμός είναι μία απαραίτητη διαδικασία στην αναζήτηση της ταυτότητας ενός παιδιού.
Πάντα παρατηρώ τα ζώα.;)
Εξάλλου,δεν είμαστε και τόσο μακριά τους απ\'ό,τι μπορεί κανείς να αντιληφθεί αν δεν έχει παρωπίδες και δε θέλει να μασάει τις βρούβες περί των απίστευτων προόδων του ανθρώπινου είδους.

John11
19-01-2010, 04:33
Originally posted by RainAndWind
Φυσικά και ανταγωνίζονται. Και ο ανταγωνισμός είναι μία απαραίτητη διαδικασία στην αναζήτηση της ταυτότητας ενός παιδιού. Πάντα παρατηρώ τα ζώα.;) Eπιμένω, δεν ανταγωνίζονται. Δεν θα δεις πουθενά δύο ή περισσότερα ζώα, να κάνουν π.χ. αγώνα δρόμου...! Έχεις δει; Λογικά θα πρέπει να ήταν ο πιό αυτονόητος τρόπος ανταγωνισμού. Φαντάσου δύο σκύλοι, να πηγαίνουν στη θέση εκκίνησης, και να ξεκινάνε μαζί για το ποιός θα φτάσει πρώτος κάπου! Αν γελάσεις με την εικόνα, τότε καταλαβαίνεις ότι τα ζώα δεν ανταγωνίζονται.
Αυτό που βλέπεις είναι κάτι άλλο, δεν είναι ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός είναι \"ιδιότητα\" των ανθρώπων.

Alobar
19-01-2010, 05:15
Originally posted by John11

Originally posted by RainAndWind
Όσοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει και υγιής επιθετικότητα, καλό θα ήταν να παρακολουθήσουν κουτάβια να παίζουν. Δαγκώνονται στ\'αυτιά, αναποδογυρίζουν το ένα τ\'άλλο, ανταγωνίζονται, όλα μπροστά στη μητέρα τους, η οποία δεν ανησυχεί καθόλου. Ο άνθρωπος όμως, ανησυχεί. Γιατί ανησυχεί άραγε;
Συγκρίνεις τον άνθρωπο με τα σκυλιά. Ως εδώ καλά. Και παρατηρείς τη συμπεριφορά των σκύλων, επίσης καλά. Το θέμα όμως, είναι το ότι βλέπουμε καθορίζεται από το τι έχουμε στο μυαλό μας (αυτό το γνωρίζεις, το έχεις δει στον εαυτό σου κάποια φορά;). Έτσι η ερώτηση που θέλω να κάνω:
Είσαι σίγουρος ότι ανταγωνίζονται; Εγώ νομίζω ότι δεν ανταγωνίζονται.
.

... θα συμφωνήσω κι εγώ ότι ασφαλώς και γίνεται ανταγωνισμός - με τα τόσα χρόνια που κουτρουβαλιέμαι κι εγώ μαζί τους - ... :). Νομίζω ότι απάντησες μόνος σου John. Εμείς πρώτα κάνουμε τη λογική σκέψη και μετά τη μετουσιώνουμε σε αυτό που έχουμε σαν εικόνα μπροστά μας και αναλόγως το ερμηνεύουμε. Μόνο που τα ζώα δεν έχουν νοητική νοημοσύνη αλλά συναισθηματική. Τα ζώα αντιλαμβάνονται με το ένστικτο και το πολύ ανεπτυγμένο τους συναίσθημα ανά πάσα στιγμή το τί γίνεται έξω από αυτά. Η αντιληπτική τους ικανότητα σχεδόν ταυτίζεται με την αντίδρασή τους κι εδώ είναι η διαφορά. Ο άνθρωπος ανησυχεί επειδή ακριβώς φροντίζει να \'προϊδεάσει\' πρώτα την αντίδρασή του με βάση αυτό που σκέφτεται για την πληροφορία που εξελίσσεται μπροστά του - εικόνα π.χ. - κι όχι τόσο με βάση το βεληνεκές του ίδιου του ερεθίσματος ως έχει.

(... μάλιστα... άντε να δω τί ώρα θα σηκωθώ πάλι αύριο... ;) ... )

Alobar
19-01-2010, 05:25
Originally posted by John11

Originally posted by RainAndWind
Φυσικά και ανταγωνίζονται. Και ο ανταγωνισμός είναι μία απαραίτητη διαδικασία στην αναζήτηση της ταυτότητας ενός παιδιού. Πάντα παρατηρώ τα ζώα.;) Eπιμένω, δεν ανταγωνίζονται. Δεν θα δεις πουθενά δύο ή περισσότερα ζώα, να κάνουν π.χ. αγώνα δρόμου...! Έχεις δει; Λογικά θα πρέπει να ήταν ο πιό αυτονόητος τρόπος ανταγωνισμού. Φαντάσου δύο σκύλοι, να πηγαίνουν στη θέση εκκίνησης, και να ξεκινάνε μαζί για το ποιός θα φτάσει πρώτος κάπου! Αν γελάσεις με την εικόνα, τότε καταλαβαίνεις ότι τα ζώα δεν ανταγωνίζονται.
Αυτό που βλέπεις είναι κάτι άλλο, δεν είναι ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός είναι \"ιδιότητα\" των ανθρώπων.

... ειλικρινά δε σε καταλαβαίνω... περιγράφεις πάλι - αγώνας δρόμου - μια διαδικασία που έχει ως αφετηρία λογικές βάσεις και νόηση. Τα ζώα επαναλαμβάνω σκέφτονται με το συναίσθημα. Ο ανταγωνισμός είναι στη φύση τους και δεν εκλογικεύεται. Όλες μου οι γάτες την ώρα του φαγητού \'πλακώνονται\' στις μπάτσες για το ποιά θα φάει πρώτη. Έχεις κάποια άλλη εξήγηση για το γεγονός ότι ενώ αντιλαμβάνονται συναισθηματικά ότι θα φάνε, κάνουν κάθε φορά το ίδιο πράμα; Εγώ που ασχολούμαι τόσα χρόνια και ζω μαζί με ζώα, δεν έχω να σου δώσω κάποια άλλη.

nature
19-01-2010, 11:04
Originally posted by RainAndWind
Για ποιο λόγο θεωρούμε πως ο λύκος έχει διαφορά από τον σύγχρονο κακό ενός βιντεοπαιχνιδιού;Ο ρόλος του κακού και του άδικου δεν υπήρχε στα δικά μας παιχνίδια και παραμύθια;
Aπλά άλλαξε μορφή.
.......................................
..........................................


Rain, και εγώ έχω την ίδια άποψη για την κοκκινοσκουφίτσα. Πιστεύω ότι για το αθώο παιδικό μυαλό, το παραμυθάκι αυτό είναι ένα ….θρίλλερ.

Παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ένα πιο «φυσικό» θρίλλερ, από ό, τι τα σύγχρονα «παραμύθια» που εκτός από το στοιχείο του φόβου, έχουν πολύ συχνά, το στοιχείο του μεταλλαγμένου τέρατος συν την επιθετικότητα, συν τους πολέμους με σούπερ όπλα.


Τουλάχιστον ο λύκος, ναι μεν τα τρομάζει, αλλά δεν αντιβαίνει τη φύση και τον κανόνα της ότι «το μεγάλο ζώο τρώει το μικρό».
Είναι φυσικό ο λύκος να φάει τα πρόβατα ή τις κότες στο χωριό. Τα σύγχρονα παιχνίδια και παραμύθια (δεν εννοώ τις εξαιρέσεις, αλλά τα πιο μαζικά), εξοικειώνουν σε μεταλλαγμένες εικόνες και φοβίζουν με αφύσικους υπερκινδύνους, αποκυήματα διαταραγμένης φαντασίας.

krino
19-01-2010, 11:28
Ηλιανα, Δεσποινα, Πηνελοπη, Βικτωρια.....

Καμια φαντασια.

Φωτεινη!
19-01-2010, 11:37
Ευχαριστώ αυτους που συμβάλλουν με το να γράφουν και να εκφράζουν την άποψή τους.
Δεν θέλω να συμμετέχω σε ανούσιους καυγάδες,δεν με νοιάζει ποιος είναι γκει ,ποιος ειναι αγενής, ποιος αποφάσισε να λύσει τις διαφορές του εδω μέσα.Εγω μαθαίνω απο κάποιους ανθρώπους.Τους διαβάζω και τους εκτιμώ.Δεν νιώθω οτι μου λένε τι να κάνω..ή οτι θέλουν να μου επιβάλλουν τη γνώμη τους.
Με ενδιαφέρει να ακούσω απόψεις ανθρώπων που θέλουν να βοηθήσουν δίνοντας κάτι απο τον εαυτό τους.Αυτούς του ευχαριστώ απο την ψυχή μου.

RainAndWind
19-01-2010, 11:53
Kαλημέρα nature.:)
Τους προβληματισμούς σου τους μοιράζομαι κι εγώ.Όμως,επειδή έχω την αίσθηση πως δεν είναι ο εθισμός στη βία το κύριο πρόβλημα,δηλαδή τα ασυνείδητα μηνύματα που περνάνε μέσω του περιβάλλοντος,αλλά οι προβληματισμοί πατάνε σε ανάγκη ελέγχου της νέας γενιάς,στέκομαι εκεί.
Αν εσύ έμαθες στο παιδί σου να μην ασκεί επιβολή,τότε η δική σου επιρροή θα είναι αυτή που θα επηρεάσει,όχι ένα ή δέκα ή εκατό βιντεοπαιχνίδια.Για σκέψου και αυτό.Κατηγορούνται τα ίντερνετ καφέ ως τόπος ασύδοτης προώθησης λανθασμένου τρόπου διασκέδασης.Εχμ,και όταν οι χίπις μαζεύονταν στο woodstock,η παλιότερη γενιά διερρήγνυε τα ιμάτιά της για την ελευθεριότητα,την προώθηση της αχαλίνωτης σεξουαλικότητας και τη βία μέσα στη μουσική των νέων.Κι όμως το κίνημα των χίπις καθόλου δε βασιζόταν στη βία,αντίθετα ήταν μία επανάσταση,μια εξερεύνηση των νέων,μία ρήξη με τον μικροαστικό τρόπο ζωής και επηρέασε βαθύτατα τον τρόπο ζωής και σκέψης εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως εμείς προβάλλουμε τους φόβους μας απέναντι στις επιλογές των νέων,ίσως ακόμη εντείνοντας την ανάγκη τους να διαφοροποιηθούν περαιτέρω.Γιατί να μην το κάνουν;Oι νέοι έκαναν τα Βιετνάμ,τα Άουσβιτς και τους εμφυλίους;Όχι,άνθρωποι που άκουγαν για την κοκκινοσκουφίτσα και τον κακό λύκο τα έκαναν.:P

RainAndWind
19-01-2010, 12:06
Ένα ποίημα γραμμένο από μία νέα κοπέλα,ονόματι Μισέλ.

Δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη όταν αλλάζω
μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω τον εγωισμό σου.
Ούτε μπορώ να νιώσω ήρεμη όταν με κριτικάρεις
που δε σκέφτομαι σαν εσένα,
ή που δε βλέπω όπως εσύ.
Με φωνάζεις επαναστάτρια.
Κι όμως,κάθε φορά που απέρριψα τα πιστεύω σου
Εσύ επαναστάτησες ενάντια στα δικά μου.
Δεν προσπαθώ να διαμορφώσω το μυαλό σου.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να είσαι απλά εσύ.
Και δεν μπορώ να σου επιτρέψω να μου υπαγορεύσεις
τι θα είμαι-
γιατί βάζω όλη μου την προσοχή να είμαι εγώ...

Σκεφτείτε το πριν κρίνετε τα παιδιά σας.
Εμπιστεύομαι απόλυτα τα παιδιά μου
και είμαι βέβαιη πως θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι από εμένα.
:)

nature
19-01-2010, 12:18
Συμφωνώ με την άποψη ότι κάθε εποχή έχει τα χαρακτηριστικά της και πρέπει να τα σεβόμαστε και να μην την απαξιώνουμε.
Προσθέτω όμως: με κριτική σκέψη.

Να σεβόμαστε αλλά να κρίνουμε κιόλας και να μην τα βλέπουμε όλα ίσιωμα. Να μη σταματήσουμε να διακρίνουμε το φυσικό από το αφύσικο. Το καλής ποιότητας από το κακής ποιότητας.
Ας πάρουμε τη μουσική. Θυμάμαι όταν ήμουν έφηβη, και άκουγα ροκ μουσική, οι άνθρωποι της μεγαλύτερης τότε γενιάς, κορόίδευαν ή στην καλύτερη περίπτωση, χαμογελούσαν με νόημα, αναρωτώμενοι, τί της βρίσκω.
Τώρα και εγώ αναρωτιέμαι τι βρίσκουν οι κόρες μου στον Ρουβά. Δεν λέω, έχει τα ταλέντα του ο άνθρωπος, στο χορό, στο χαμόγελο και στη παρουσία, αλλά ειλικρινά, δεν μπορώ να τον συγκρίνω με τα δικά μου ινδάλματα, τους doors, rolling stones, santana,....και όλη τη μουσική εκείνης της ευρύτερης εποχής. Από όποια μεριά και αν το πάρω.... Στιχουργικά, μουσικά, συνολικά (έκαναν μόνοι τους μουσική και στίχους),......
Μήπως, αν κοροϊδέψω τα γούστα των κοριτσιών μου, γίνω σαν και αυτούς, που τότε κορόίδευαν τα δικά μου?

Φωτεινη!
19-01-2010, 12:28
Originally posted by RainAndWind
Ένα ποίημα γραμμένο από μία νέα κοπέλα,ονόματι Μισέλ.

Δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη όταν αλλάζω
μόνο και μόνο για να ικανοποιήσω τον εγωισμό σου.
Ούτε μπορώ να νιώσω ήρεμη όταν με κριτικάρεις
που δε σκέφτομαι σαν εσένα,
ή που δε βλέπω όπως εσύ.
Με φωνάζεις επαναστάτρια.
Κι όμως,κάθε φορά που απέρριψα τα πιστεύω σου
Εσύ επαναστάτησες ενάντια στα δικά μου.
Δεν προσπαθώ να διαμορφώσω το μυαλό σου.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να είσαι απλά εσύ.
Και δεν μπορώ να σου επιτρέψω να μου υπαγορεύσεις
τι θα είμαι-
γιατί βάζω όλη μου την προσοχή να είμαι εγώ...

Σκεφτείτε το πριν κρίνετε τα παιδιά σας.
Εμπιστεύομαι απόλυτα τα παιδιά μου
και είμαι βέβαιη πως θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι από εμένα.
:)

Ρειν,
αυτα που γράφεις τα εχω στο μυαλό μου.
Πολυ ωραίο το ποιημα..
Nature,
Ξερεις τι κανω εγω?προσπαθώ να του θέσω και την αλλη οψη του νομίσματος.Ολοι λενε οτι ειναι πολυ μικρο για να καταλάβει ,εγω ομως ξέρω οτι στο μυαλουδακι του αυτο θα ειναι μια απαντηση και βλέπω οτι εμπιστεύεται τη γνώμη μου.Ειναι ενας συνεχής αγωνας..
Τι λετε ?να συνεχίσουμε την εποικοδομικη συζητηση μας?

RainAndWind
19-01-2010, 12:29
χαχα.Ναι,αυτό ακριβώς nature.
Πρέπει να κάνουν τις δικές τους επιλογές.Το πάμε λίγο μακρύτερα,ελπίζω να μην ενοχληθεί η Φωτεινή.
Το ίδιο πρέπει να χαιρόμαστε όταν τα παιδιά μας κρίνουν.Δεν είναι υπέροχο να μπορούν να σε κρίνουν τα παιδιά σου;Δείχνει πως έχουν ξέχωρη ταυτότητα,και νιώθουν τόσο ασφαλή ώστε να μη σου την κρύβουν.:):)
Ας γίνουν αυτά οι κριτές μας,όχι εμείς οι δικοί τους.Ας τα αφήσουμε για μια φορά να μας βάλουν στη θέση μας,να μας απομυθοποιήσουν.Ας μην προσπαθούμε να τα εντάξουμε στο δικό μας σκεπτικό,να βγούμε από τη φοβερή μας σημαντικότητα.Τίποτε παραπάνω δεν ξέρω από τα παιδιά μου.Όσα σε διδάσκουν τα παιδιά κανένας μεγάλος ποτέ δε θα μπορέσει να σε μάθει.;)

knoulp
19-01-2010, 12:38
Απλά θέλω να συμφωνήσω και εγώ με τις απόψεις σας.
Πιστεύω ότι τα παιδία έχουν πολύ μεγάλο ορίζοντα σκέψης και διορατικότητας και είναι σίγουρο πως τα παιδία μόνο αλήθειες μπορούν να ξεστομίσουν.
Προχθές ήμουν στο σταθμό του τραίνου με τον μικρό μου 3,5 ετών και έβλεπε την φωτεινή επιγραφή με τα λεπτά που απομένουν για να έρθει το τραίνο.
Και μου διάβαζε τα νούμερα. 3 2 1 ανάλογα με το πως τα έγραφε η επιγραφή.
Μια κυρία δίπλα εξεπλάγην και με ρώτησε πόσο χρονών είναι. Της είπα. Και μου απάντησε ότι είναι πολύ περίεργο πως παιδί σε αυτήν την ηλικία ξέρει να διαβάζει τα νούμερα.
Μέσα μου σκέφτηκα ότι οι φίλοι του σχεδόν όλοι ξέρουν να διαβάζουν τα νούμερα. Τουλάχιστον μέχρι το 10.
Τα παιδιά ήδη μας έχουν ξεπεράσει και απλά εμείς δεν το έχουμε καταλάβει.

nature
19-01-2010, 15:14
@Rain: χαχαχα, ξέχωρη ταυτότητα και σεβασμός στις επιλογές τους… Ασε, κοντεύω να γίνω …Ρουβίτσα από αυτή τη συνταγή…. Εχω πάει σε 5 συναυλίες του Ρουβά για να …σεβαστώ τις επιθυμίες τους, χεχεχε. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου.


@Φωτεινή: Πιστεύω πως, καλό είναι να κρίνουμε, να έχουμε τα μάτια μας ανοικτά και να προβληματιζόμαστε. Συμφωνώ με τη Ρέιν, ότι το Βιετνάμ και το Αουσβιτς είναι έργα ανθρώπων που μεγάλωσαν με …την κοκκινοσκουφίτσα, και είδαμε τα κατορθώματά της. Προφανώς δεν είναι μόνο τα παιχνίδια που καθορίζουν τους μελλοντικούς ενήλικες.

Αν αφήνουμε στα παιδιά χώρο να εκφράζουν τις προτιμήσεις τους και σεβόμαστε τις επιλογές τους δεν σημαίνει ότι δεν θα τα πάμε και σε ένα ψαγμένο κατάστημα για καλά παιχνίδια. Αν σεβαστούμε τον …Ρουβά τους, δεν μας εμποδίζει τίποτα να τα πάμε και σε καλά παιδικά θέατρα ή μουσεία. Η να βάζουμε στο αυτοκίνητο ένα τραγούδι του γούστου τους και ένα του δικού μας.

Οσο για την υγιή επιθετικότητα, πιστεύω ότι είναι οφθαλμοφανές, μέχρι ποιου σημείου μπορεί η επιθετικότητα να είναι υγιής, ακόμα και επιθυμητή. Κατά τη γνώμη μου, υγιής είναι πχ. μια έντονη μάχη διεκδίκησης ενός ενδιαφέροντος παιχνιδιού μέσα στην παιδική ομάδα, ενώ θα με προβλημάτιζε, αν το παιδί μου ήταν πχ 6 χρονών και …δάγκωνε τον συμμαθητή του, γιατί δεν γούσταρε τη φάτσα του.
Και εδώ επανέρχονται τα παιχνίδια και στο θέμα που έθεσες από την αρχή και λέω ότι πολλά από τα νέα παιχνίδια και έργα, αν δεν συνοδεύονται από κάποιες «καλύτερες παροχές» από πλευράς μας σαν αντίποδας, ίσως να οδηγούν τα παιδιά να …δαγκώνουν κάποια άλλα γιατί απλά δεν γουστάρουν τη φάτσα τους και όχι σαν έκφραση υγιούς επιθετικότητας.

Τα ίδια πιστεύω και για την έκφραση του θυμού, τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Ναι, είναι υγιές να εκφράζουμε το θυμό μας, να μην τον καταπίνουμε και μας τρώει. Αλλά δεν μου φαίνεται υγιές, να θυμώνουμε για …ψύλλου πήδημα.

Φωτεινη!
19-01-2010, 15:18
Originally posted by knoulp
Απλά θέλω να συμφωνήσω και εγώ με τις απόψεις σας.
Πιστεύω ότι τα παιδία έχουν πολύ μεγάλο ορίζοντα σκέψης και διορατικότητας και είναι σίγουρο πως τα παιδία μόνο αλήθειες μπορούν να ξεστομίσουν.
Προχθές ήμουν στο σταθμό του τραίνου με τον μικρό μου 3,5 ετών και έβλεπε την φωτεινή επιγραφή με τα λεπτά που απομένουν για να έρθει το τραίνο.
Και μου διάβαζε τα νούμερα. 3 2 1 ανάλογα με το πως τα έγραφε η επιγραφή.
Μια κυρία δίπλα εξεπλάγην και με ρώτησε πόσο χρονών είναι. Της είπα. Και μου απάντησε ότι είναι πολύ περίεργο πως παιδί σε αυτήν την ηλικία ξέρει να διαβάζει τα νούμερα.
Μέσα μου σκέφτηκα ότι οι φίλοι του σχεδόν όλοι ξέρουν να διαβάζουν τα νούμερα. Τουλάχιστον μέχρι το 10.
Τα παιδιά ήδη μας έχουν ξεπεράσει και απλά εμείς δεν το έχουμε καταλάβει.

Εχεις δίκιο.
Τις προάλλες πήγαμε με φιλους εκδρομή στα βουνά.Με αφορμή τα χιόνια πιάσαμε με τον γιο μου μια κουβεντούλα για το περιβάλλον.Περπατούσαμε και λέγαμε..Οταν καθήσαμε για φαγακι ο φίλος μου χαριτολογώντας με έκραξε στο στυλ \"του λεει του παιδιού \"κουφά\"\".
Η αποψη του μη μπαίνεις σε λεπτομέρειες θα του τα μαθει η δασκαλα γιατι την πληρώνουμε,εμεις τι παθαμε κ.α τετοια νόστιμα,δεν με βρίσκει σύμφωνη.
Σε αλλη εποχη μεγαλώσαμε εμεις κι αλλιως ειναι οι σημερινές συνθήκες.
Συν τοις αλλοις το παιδί διψάει για τέτοιες συζητήσεις..Λάμπουν τα ματάκια του!!

knoulp
19-01-2010, 15:49
Originally posted by Αφωτεινή

Originally posted by knoulp
Απλά θέλω να συμφωνήσω και εγώ με τις απόψεις σας.
Πιστεύω ότι τα παιδία έχουν πολύ μεγάλο ορίζοντα σκέψης και διορατικότητας και είναι σίγουρο πως τα παιδία μόνο αλήθειες μπορούν να ξεστομίσουν.
Προχθές ήμουν στο σταθμό του τραίνου με τον μικρό μου 3,5 ετών και έβλεπε την φωτεινή επιγραφή με τα λεπτά που απομένουν για να έρθει το τραίνο.
Και μου διάβαζε τα νούμερα. 3 2 1 ανάλογα με το πως τα έγραφε η επιγραφή.
Μια κυρία δίπλα εξεπλάγην και με ρώτησε πόσο χρονών είναι. Της είπα. Και μου απάντησε ότι είναι πολύ περίεργο πως παιδί σε αυτήν την ηλικία ξέρει να διαβάζει τα νούμερα.
Μέσα μου σκέφτηκα ότι οι φίλοι του σχεδόν όλοι ξέρουν να διαβάζουν τα νούμερα. Τουλάχιστον μέχρι το 10.
Τα παιδιά ήδη μας έχουν ξεπεράσει και απλά εμείς δεν το έχουμε καταλάβει.

Εχεις δίκιο.
Τις προάλλες πήγαμε με φιλους εκδρομή στα βουνά.Με αφορμή τα χιόνια πιάσαμε με τον γιο μου μια κουβεντούλα για το περιβάλλον.Περπατούσαμε και λέγαμε..Οταν καθήσαμε για φαγακι ο φίλος μου χαριτολογώντας με έκραξε στο στυλ \"του λεει του παιδιού \"κουφά\"\".
Η αποψη του μη μπαίνεις σε λεπτομέρειες θα του τα μαθει η δασκαλα γιατι την πληρώνουμε,εμεις τι παθαμε κ.α τετοια νόστιμα,δεν με βρίσκει σύμφωνη.
Σε αλλη εποχη μεγαλώσαμε εμεις κι αλλιως ειναι οι σημερινές συνθήκες.
Συν τοις αλλοις το παιδί διψάει για τέτοιες συζητήσεις..Λάμπουν τα ματάκια του!!



Είναι απίστευτος ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά ρουφάνε τις γνώσεις.
Είναι απίστευτος ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο.
Είναι πολύ σημαντικό για εμάς, και δεν αναφέρομαι μόνο σε εμάς τους γονείς, να έχουμε την δυνατότητα να ακούμε και να μπορούμε να σεβόμαστε την άποψη των παιδιών μας για τον κόσμο μας.
Εάν πραγματικά μπορούσαμε να το κάνουμε θα είχαμε έναν πολύ όμορφο κόσμο.

keep_walking
19-01-2010, 17:40
Υγιης επιθετικοτητα...η αμυνα?
Επιθεση γιατι η επιθεση ειναι καλυτερη απο την απλη αμυνα...δηλαδη παλι ως μεσον να εχει την αμυνα?

Το να σε μπινελικιασει καποιος και να σε διασυρει δεν ειναι επιθεση το να ανταπαντησεις...ειναι αμυνα.

Επιθεση ναι για να κλεψει περισσοτερο ισως \"ζωτικο\" χωρο? Ευτυχως σε μερικους δεν εχει χρειαστει...αλλα σε μερικους χρειαζεται για να επιβιωσουν.

Προβλεπω αν τα πραγματα μαυρισουν και αλλο...ανεργια κλπ να \"ζωοποιουμαστε\" περισσοτερο αν θελουμε να αντεπεξελθουμε και παν τα ηθη και οι φιλοσοφιες περιπατο.

knoulp
19-01-2010, 18:04
Originally posted by keep_walking
Υγιης επιθετικοτητα...η αμυνα?
Επιθεση γιατι η επιθεση ειναι καλυτερη απο την απλη αμυνα...δηλαδη παλι ως μεσον να εχει την αμυνα?

Το να σε μπινελικιασει καποιος και να σε διασυρει δεν ειναι επιθεση το να ανταπαντησεις...ειναι αμυνα.

Επιθεση ναι για να κλεψει περισσοτερο ισως \"ζωτικο\" χωρο? Ευτυχως σε μερικους δεν εχει χρειαστει...αλλα σε μερικους χρειαζεται για να επιβιωσουν.

Προβλεπω αν τα πραγματα μαυρισουν και αλλο...ανεργια κλπ να \"ζωοποιουμαστε\" περισσοτερο αν θελουμε να αντεπεξελθουμε και παν τα ηθη και οι φιλοσοφιες περιπατο.




Αχ μια Αργεντινή θα καταλήξουμε να γίνουμε.....
Μας βλέπω με τις κατσαρόλες στα χέρια και να τρέχουμε στους δρόμους αλλόφρονες.

keep_walking
19-01-2010, 18:11
Οσο πιο χορτασμενος...τοσο πιο ανθρωπος, φιλοσοφος μεν αλλα χορτατος φιλοσοφος...

knoulp
19-01-2010, 18:14
Originally posted by keep_walking
Οσο πιο χορτασμενος...τοσο πιο ανθρωπος, φιλοσοφος μεν αλλα χορτατος φιλοσοφος...



Καλό μου παιδί δεν υπάρχει χορτασμένος φιλόσοφος.
Τουλάχιστον όχι σε πνευματικό επίπεδο.
Άλλος δεν μπορώ εγώ να τον θεωρήσω φιλόσοφο.

keep_walking
19-01-2010, 18:19
Αμφιβαλλεις καπου σε αυτα που λεω ή σου φαινονται απλως κοινοτυπα γιατι ειναι η \"κοινη\" λογικη?
Ας υποδεχτουμε τους φιλοσοφους των τριτων χωρων με τους δισεκατομμυρια πεινασμενους κατοικους να μας διδαξουν τεχνες και γραμματα.

knoulp
19-01-2010, 18:31
Originally posted by keep_walking
Αμφιβαλλεις καπου σε αυτα που λεω ή σου φαινονται απλως κοινοτυπα γιατι ειναι η \"κοινη\" λογικη?
Ας υποδεχτουμε τους φιλοσοφους των τριτων χωρων με τους δισεκατομμυρια πεινασμενους κατοικους να μας διδαξουν τεχνες και γραμματα.



Απλά μου φαίνετε λίγο περίεργο να υπάρχουν χορτάτοι φιλόσοφοι.
Ειδικά σε πνευματικό επίπεδο.
Δηλαδή για να το πω καλύτερα δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί κάποιος να είναι φίλος της σοφίας και να θεωρεί εαυτόν χορτασμένο.
Μπορεί και να υπάρχει δεν ξέρω αλλά εμένα μου φαίνετε περίεργο.
Αυτό είναι όλο.

Φωτεινη!
19-01-2010, 18:34
Originally posted by keep_walking
Υγιης επιθετικοτητα...η αμυνα?
Επιθεση γιατι η επιθεση ειναι καλυτερη απο την απλη αμυνα...δηλαδη παλι ως μεσον να εχει την αμυνα?



πολυ ενδιαφέρουσα σκέψη..
Αραγε τα μικρα εισπράττουν τις διαφορές τους ως απειλές και τους βγαίνει σε άμυνα?
Λογω του πρώιμου της ηλικίας τους εκφράζεται το αρχέγονο ένστικτο τους?
Αυτο θες να πεις?

keep_walking
19-01-2010, 18:35
Οκ δεν διαφωνουμε τοτε...αν και δεν βλεπω σε καποιον να υπαρχει κορεσμος σε πνευματικο επιπεδο...σκεφτομαι 24 ωρες το 24ωρο οπως ολοι,αλλα η σκεψη μου δεν αναλωνεται στο πως θα βγαλω ενα πιατο φαι.
Φυσικα ορισμενοι ειναι λαμπρα πνευματα και ξεχωριζουν.

knoulp
19-01-2010, 18:37
Originally posted by keep_walking
Οκ δεν διαφωνουμε τοτε...αν και δεν βλεπω σε καποιον να υπαρχει κορεσμος σε πνευματικο επιπεδο...σκεφτομαι 24 ωρες το 24ωρο οπως ολοι,αλλα η σκεψη μου δεν αναλωνεται στο πως θα βγαλω ενα πιατο φαι.
Φυσικα ορισμενοι ειναι λαμπρα πνευματα και ξεχωριζουν.

Και που αναλώνεται η σκέψη σου, εάν μου επιτρέπετε να ρωτήσω???

keep_walking
19-01-2010, 18:38
πολυ ενδιαφέρουσα σκέψη..
Αραγε τα μικρα εισπράττουν τις διαφορές τους ως απειλές και τους βγαίνει σε άμυνα?
Λογω του πρώιμου της ηλικίας τους εκφράζεται το αρχέγονο ένστικτο τους?
Αυτο θες να πεις?

Δεν ηθελα να πω κατι συγκεκτριμενα περα του ρητου \"Η καλυτερη αμυνα ειναι η επιθεση\".

Τωρα που το λες...ναι εχει λογικη τοσο σε ατομικο οσο και σε κοινωνικο επιπεδο.
Κρατα τους υποζυγια...να μη σηκωσουν κεφαλι και μας παρουν και τα...σωβρακα ισως αυτο ταιριαζει περισσοτερο.
Αλλα ειναι πολυπλοκο το θεμα τοσο σε κοινωνικο...αλλα περισσοτερο σε ατομικο επιπεδο.

knoulp
19-01-2010, 18:40
Originally posted by Αφωτεινή

Originally posted by keep_walking
Υγιης επιθετικοτητα...η αμυνα?
Επιθεση γιατι η επιθεση ειναι καλυτερη απο την απλη αμυνα...δηλαδη παλι ως μεσον να εχει την αμυνα?



πολυ ενδιαφέρουσα σκέψη..
Αραγε τα μικρα εισπράττουν τις διαφορές τους ως απειλές και τους βγαίνει σε άμυνα?
Λογω του πρώιμου της ηλικίας τους εκφράζεται το αρχέγονο ένστικτο τους?
Αυτο θες να πεις?






Μίλα σε ένα παιδί απότομα και θα αντιδράσει αυτόματα.
Μίλα σε ένα παιδί με ηρεμία και με λογική και αυτό θα σε ακολουθήσει.
Η δική μου εμπειρία αυτό λεει.

keep_walking
19-01-2010, 18:47
Και που αναλώνεται η σκέψη σου, εάν μου επιτρέπετε να ρωτήσω???

Δεν κανω κατι που να ξεφευγει απο τα \"συνηθισμενα\"...γραφω στο φορουμ διαφορα πραγματακια..,αυτη τη στιγμη.
Φιλοσοφω μεν αλλα δεν ειμαι ο Νιτσε λολ...απο αυριο μαλλον τρεξιμο...γιατι τελος του μηνα χωρις δουλεια και προσπαθω να βρω ακρες,εχω αφησει πραγματα στη μεση,σκεφτομαι αν θα βγω το βραδυ να πιω ενα ποτο,καλα να μαστε:)

Με χαροποιει που παρολο τα πραγματα ειναι λιγο ζοφερα αυτη τη στιγμη για μενα...δεν κανω αρνητικες σκεψεις και τα βλεπω αισοδοξια...τοσο αισιοδοξα που νομιζω ειναι περα του επιθυμητου:)

Δεν τιθεται προς το παρον θεμα επιβιωσης αν αυτο εννοεις...ειμαστε ενα σκαλι πιο πανω στην πυραμιδα του τι θελει ο ανθρωπος αν σου κανει κλικ κατι...ειχα ποσταρει κατι αντιστοιχο παλια.

Τεσπα ας πουμε αν το προβλημα δεν ειναι το φαι,δεν ειναι το χρημα τοτε ειναι το σεξ.Αν τα εχεις ολα το προβλημα ειναι ο θανατος:P

Εσυ πως τα πας κνουλπ?

knoulp
19-01-2010, 18:51
Originally posted by keep_walking


Και που αναλώνεται η σκέψη σου, εάν μου επιτρέπετε να ρωτήσω???

Δεν κανω κατι που να ξεφευγει απο τα \"συνηθισμενα\"...γραφω στο φορουμ διαφορα πραγματακια..,αυτη τη στιγμη.
Φιλοσοφω μεν αλλα δεν ειμαι ο Νιτσε λολ...απο αυριο μαλλον τρεξιμο...γιατι τελος του μηνα χωρις δουλεια και προσπαθω να βρω ακρες,εχω αφησει πραγματα στη μεση,σκεφτομαι αν θα βγω το βραδυ να πιω ενα ποτο,καλα να μαστε:)

Με χαροποιει που παρολο τα πραγματα ειναι λιγο ζοφερα αυτη τη στιγμη για μενα...δεν κανω αρνητικες σκεψεις και τα βλεπω αισοδοξια...τοσο αισιοδοξα που νομιζω ειναι περα του επιθυμητου:)

Δεν τιθεται προς το παρον θεμα επιβιωσης αν αυτο εννοεις...ειμαστε ενα σκαλι πιο πανω στην πυραμιδα του τι θελει ο ανθρωπος αν σου κανει κλικ κατι...ειχα ποσταρει κατι αντιστοιχο παλια.

Τεσπα ας πουμε αν το προβλημα δεν ειναι το φαι,δεν ειναι το χρημα τοτε ειναι το σεξ.Αν τα εχεις ολα το προβλημα ειναι ο θανατος:P

Εσυ πως τα πας κνουλπ?


Όλα καλά θα σου πάνε μην ανησυχείς. Φυσικά θα πρέπει να τα κυνηγήσεις και εσύ λίγο τα πράγματα αλλά άμα έχεις πίστη στον εαυτό σου όλα καλά θα σου πάνε.

Εγώ από την άλλη έχω αυτά που περιγράφεις άλλα έχω κολλήσει στον θάνατο και στην μαυρίλα μου. καλύτερα όμως να μην πιάσουμε τα δικά μου γιατί θα μαυρίσει ο τόπος.

keep_walking
19-01-2010, 18:54
Ωπ τυχαια αναφερα το θανατο...sorry knoulp.

Αν θες ανοιξε κανα ποστ...μαυρες σκεψεις κυριως υπαρξιακης μορφης?

knoulp
19-01-2010, 18:57
Originally posted by keep_walking
Ωπ τυχαια αναφερα το θανατο...sorry knoulp.

Αν θες ανοιξε κανα ποστ...μαυρες σκεψεις κυριως υπαρξιακης μορφης?

Μια ζωή αναρωτιέμαι. Για την ακρίβεια επί 42 συναπτά έτη.
Και που δεν έχω ψάξει. Απάντηση ακόμη δεν βρήκα.
Αυτό το υπαρξιακό με έχει τσακίσει.

keep_walking
19-01-2010, 19:17
Εμενα κυριως οι μαυρες σκεψεις μου κατευθυνονται προς τον εαυτο μου...κυριως αναξιοτητας...αλλα δεν το χω αυτη την περιοδο.
Δεν εχω διαβασει και το ποστ σου που ειχες κανει...γιατι ημουν λιγο οφ απο φορουμ εκεινη την περιοδο...

Sofia
19-01-2010, 19:40
Originally posted by Αφωτεινή
\"Υγιής επιθετικότητα\".Έχετε ακούσει αυτόν τον όρο?
Με απασχολεί σε σχέση με το παιδί μου..
Φέτος ξεκίνησε στα μικρά νήπια και ενώ είναι το μικρότερο στην τάξη του η δασκάλα λεει πως τα καταφέρνει πολύ καλά..
Το θέμα είναι πως τα αγοράκια στο σχολείο παλεύουν και βλέπουν Gormiti ,Βen-ten και τελευταία ανακάλυψα οτι συμμετέχει και το δικό μου..\"Ειμαι σουπερ ηρωας!! \"μουγκριτά ,αγριες φατσούλες και τα συναφή,είναι καθημερινά τωρα πια.
Ειναι τόσο κακομούτσουνα αυτά τα παιχνίδια..Εγώ τα βλέπω και αγριεύομαι,του προτείνω κατι αλλο π.χ μικυ,μικροι αινσταιν και αλλα εκπαιδευτικού περιεχομένου παιδικά ,αλλά το βλεπω να επιμένει..
Θέλω τα φώτα σας..

Aφωτεινη, γεια χαρα:)



Πιστεύω πώς οπως λες και η ιδια τρομαζεις, απογοητευεσαι ή δεν ξερεις πώς να διαχειριστεις το παιδι σου, οταν το βλεπεις αγριο, θυμωμενο ή επιθετικο. Μπορει και να μην ξερεις τί να κανεις με το επιθετικο παιδι σου, αλλα ξερεις τι να κανεις με το γλυκο παιδι σου. Εννοω,οτι μπορει τοτε το παιδι να γινεται πιο αποδεκτο απο σενα, πιο αγαπητο.

Νομιζω πώς εχουμε βαλει σε ασπρο και μαυρο τα συναισθηματα. Σε ΝΑΙ και ΟΧΙ. Ετσι επιτρεπονται καποια, απαγορευονται καποια αλλα.Αρα, μαθαινουμε να υποδεχομαστε καποια και να κουκουλωνουμε καποια αλλα. Εμενα προσωπικα αυτο δεν με βοηθαει, ουτε με εκανε να νιωθω κ πολυ καλα. Μαλλον με γεμιζε και ενοχες. Νομιζω πώς δεν αποτελω εξαιρεση. Ολους λιγο πολυ μας αφηναν να εκφραζουμε καποιες πλευρες του εαυτου μας, αλλες οχι.

Ετσι εχω καταληξει, πώς εχει σημασια να αφηνουμε στα παιδια, στο ασφαλες γονεικο περιβαλλον, να γνωριζουν κ να ανακαλυπτουν τα συναισθηματα τους. Να εχουν τον χωρο και τον χρονο να τα εκφρασουν, να γνωριστουν μ αυτα κ να μπορεσουν ετσι να μεγαλωσουν και να χτισουν πιο γερες βασεις αναγνωριζοντας οτι συνθετει τον εαυτο τους.

Φωτεινη!
20-01-2010, 17:10
Σοφία μου,
θες να πεις οτι πρέπει οι γονείς να αποδέχονται όλες τις εκφάνσεις της προσωπικότητας του παιδιού τους?
Συμφωνώ φυσικά.Αυτο που λες το έχω νιώσει κι εγώ.Οπως το ειπες.Ενιωθα ενοχές οταν έκανα πραγματα που δεν ενέκριναν οι γονείς μου.Ακόμα κι οταν εγώ μπορουσα να ξέρω οτι δεν ειχαν τίποτα το μεμπτο.Εγω ειχα ενοχες που έβγαινα και ξεσάλωνα..Που περνουσα καλα δηλ..
Ομως εδώ, προσπαθώ οχι να αποκλείσω τον θυμό του ,θελω μόνο να δω μήπως υπάρχει κατι πίσω απο αυτον και φυσικά να βοηθήσω..

RainAndWind
20-01-2010, 17:29
Είσαι σίγουρη πως το ψάξιμο αυτό,δεν οφείλεται στο δικό σου παρελθόν;

marina38
20-01-2010, 17:31
Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει κάτι άλλο πίσω από αυτόν...αλλά απλές ανθρώπινες ανάγκες, δράση, φάση της ανάπτυξης, κοινωνικοποίηση κλπ. Εξάλλου πολλές φορές κρύβονται απίστευτα άγχη και ανασφάλεια, όχι πίσω από το θυμό, αλλά πίσω από μια γλυκιά συμπεριφορά και \'ήρεμες\' προτιμήσεις. Εσύ τι φοβάσαι ότι μπορεί να υπάρχει πίσω από τη συμπεριφορά που περιέγραψες?

Φωτεινη!
20-01-2010, 17:57
Φοβάμαι μηπως στο σχολείο συμβαίνει κατι που δεν μου λέει..Ειναι ξαφνική αυτη η στροφή του.Μέχρι τωρα ηταν ευγενικος και επικοινωνιακός.Αγαπαει τη δασκάλα του αλλα εχθες πχ μου ειπε οτι βαριεται το σχολειο.σημερα που ειχα σκοπο να μιλήσω στη δασκάλα ,τον πονουσε ο λαιμος και δεν πήγε.
Στο παρελθόν εγώ ΕΤΥΧΕ και δεν είχα προβλήματα στο σχολείο,απλα με θυμαμαι παντα ,με πρωτη αναμνηση του εαυτου μου στο νηπιαγωγειο,να νιωθω θλιμμένη.

marina38
20-01-2010, 18:25
Ίσως ακριβώς επειδή ήταν ευγενικός και επικοινωνιακός, καταπιέστηκε στο σχολείο...έτσι ένιωσε την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από έναν \'σούπερ-ήρωα\'. Μίλα στη δασκάλα καταρχήν. Και μίλα με το παιδάκι σου για όσα τον ενδιαφέρουν, δηλαδή αντί να του προτείνεις διαφορετικά παιχνίδια, παίξε μαζί του με αυτά που προτιμά για να δεις ποιες ανάγκες εκφράζει. Αν για παράδειγμα όλο αυτό ξεκίνησε κάποια στιγμή που ένιωσε \'θύμα\' και θέλει να ακουστεί και η δικιά του φωνή, ενθάρρυνε τον να διεκδικεί και σαν απλό παιδάκι, όχι μόνο σαν \'σούπερ-ήρωας\'... :)

Φωτεινη!
20-01-2010, 19:04
[quote]Originally posted by marina38
Ίσως ακριβώς επειδή ήταν ευγενικός και επικοινωνιακός, καταπιέστηκε στο σχολείο...έτσι ένιωσε την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από έναν \'σούπερ-ήρωα\'.

Το εχω σκεφτει αυτό..Αλλα δεν ειναι το παιδί που κλείνεται στον εαυτό του.Λέει τι θέλει εκφραζει τις αντιρρησεις του και είναι καλα ανεπτυγμένο..Εχει αυτοπεποίθηση.Πως να καταπιέστηκε

Μίλα στη δασκάλα καταρχήν. Και μίλα με το παιδάκι σου για όσα τον ενδιαφέρουν, δηλαδή αντί να του προτείνεις διαφορετικά παιχνίδια, παίξε μαζί του με αυτά που προτιμά για να δεις ποιες ανάγκες εκφράζει. Αν για παράδειγμα όλο αυτό ξεκίνησε κάποια στιγμή που ένιωσε \'θύμα\' και θέλει να ακουστεί και η δικιά του φωνή, ενθάρρυνε τον να διεκδικεί και σαν απλό παιδάκι, όχι μόνο σαν \'σούπερ-ήρωας\'... :)

Της μίλησα στην αρχή με αφορμή την ηλικια του
(τα εχουν ολα μαζι νηπια και προνηπια) και ηταν απλα επιγραμματικη αφου δεν το ηξερε το παιδακι.
Παιζει με τον μπαμπα του τον σουπερ ηρωα και δινει ξύλο..παλευουν ορμανε ουρλιάζουν κτλ.Εγω περιορίζομαι στους διαλόγους ολα εχουν να κάνουν με την δύναμη και το ποιος θα βγει ΝΙΚΗΤΗΣ.
Του ειπα οτι αρκει και η μαχη δεν χαθηκε ο κοσμος αν δεν ερθει η νίκη και εγινε τουρκος..
Του ειπα οτι υπαρχουν οι φανταστικοι με τις υπερδυναμεις ηρωες αλλα υπαρχουν και οι πραγματικοι ηρωες της ζωης..Ακομα το σκεφτεται

Calin
20-01-2010, 21:00
Αφώτεινη,


Υπάρχουν παιδοψυχολόγοι που ασχολούνται με αυτό το θέμα καθώς και μια αμερικάνικη εκπομπή στο alpha \"νταντα πρώτων βοηθειών\" που ασχολείται με τέτοια θέματα.

marina38
21-01-2010, 17:04
Έτσι όπως το περιγράφεις Αφωτεινή δεν ακούγεται ανησυχητικό, αντίθετα... Ξέρεις, έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε ότι τα βίαια παιχνίδια είναι βλαπτικά για την ανάπτυξη του παιδιού ή σημαίνουν πως κάτι ανησυχητικό του συμβαίνει, αλλά δεν είναι απαραίτητα έτσι. Ίσα-ίσα...το βίαιο παιχνίδι είναι αυτό ακριβώς: παιχνίδι και όχι πραγματικότητα. Και σαν παιχνίδι, προσφέρει έναν ασφαλή τρόπο εξοικείωσης με τις ποικίλες ανθρώπινες συναισθηματικές αντιδράσεις, εκτόνωσης και ελέγχου των επιθετικών συναισθημάτων.

Εσύ σαν ενήλικας φρικιάζεις με την πραγματικότητα της άγριας φάτσας και των μουγκρητών όπως λες, αλλά για το παιδί έχει μεγαλύτερη σημασία το συναίσθημα, και η δυνατότητα που του δίνεται να το εξερευνήσει και τελικά να το ελέγξει, μέσα από την ταύτιση με έναν υπερήρωα. Σκέψου ότι τέτοιου είδους τάσεις-συναισθήματα, π.χ. θυμός-επιθετικότητα, δεν είναι εύκολο να τα επεξεργαστεί κάποιο παιδί στην καθημερινότητα, μέσα από το παιχνίδι όμως αυτό είναι εφικτό. Εσύ μπορείς απλά να ενθαρρύνεις το παιδί να διακρίνει τη φαντασία από την πραγματικότητα, να του δείχνεις και να του εξηγείς αυτά που ήδη όπως είπες του εξηγείς.

persist
21-01-2010, 17:12
οπως κα ναχει επιθετικοτητα υπαρχει στον ανθρωπο εξαλλου καμμια φορα και η πολυ ευγενικη συμπεριφορα η το να σε στηνουν κατα επαναληψη σε ραντεβου και αυτο μπορει να κρυβει επιθετικοτητα και αυτη ειναι η χειροτερη γιατι καλυπτεται με μασκα

Sofia
21-01-2010, 21:00
Originally posted by Αφωτεινή
Σοφία μου,
θες να πεις οτι πρέπει οι γονείς να αποδέχονται όλες τις εκφάνσεις της προσωπικότητας του παιδιού τους?
Συμφωνώ φυσικά.Αυτο που λες το έχω νιώσει κι εγώ.Οπως το ειπες.Ενιωθα ενοχές οταν έκανα πραγματα που δεν ενέκριναν οι γονείς μου.Ακόμα κι οταν εγώ μπορουσα να ξέρω οτι δεν ειχαν τίποτα το μεμπτο.Εγω ειχα ενοχες που έβγαινα και ξεσάλωνα..Που περνουσα καλα δηλ..
Ομως εδώ, προσπαθώ οχι να αποκλείσω τον θυμό του ,θελω μόνο να δω μήπως υπάρχει κατι πίσω απο αυτον και φυσικά να βοηθήσω..

Αφωτεινη,

θελω να πω πώς οι γονεις μπορουν να βοηθησουν το παιδι τους αφηνωντας το να εκφραζει τα συναισθηματα του. Αφηνωντας το, να τα ανακαλυπτει, να τα εκδηλώνει...

Αν εσυ φοβασαι να βλεπεις το παιδι σου θυμωμενο ή επιθετικο, αν πανικοβαλλεσαι ή αν του απαγορευεις να βγαζει προσωπα που δεν σου αρεσουν, του μαθαινεις νομιζω να κανει κατι αναλογο. Αντιθετα, πιστευω θα ηθελες το παιδι σου προχωρωντας στη ζωη του να ειναι ικανο να αναγνωριζει και να διαχειριζεται τα συναισθηματα του. Να ειναι ικανος να μπορει να βασιστει σ αυτα και να μπορει οταν χρειαστει να επιβαλλεται στον εαυτο του.

RainAndWind
22-01-2010, 01:32
Έτσι ακριβώς.:)

Φωτεινη!
22-01-2010, 01:43
Σήμερα ρώτησα και τον γιατρό για το θέμα (ο δεύτερος που με διωχνει \"εγω δεν δημιουργώ ασθενεις\"μου ειπε)
Του εξηγησα τις ανησυχίες μου και μου ειπε πανω κατω οτι και εσείς.\"Αφησε το παιδι ελευθερο να εκφραστεί οπως του αρεσει\" .Εφυγα απο κει αναλαφρη με τελευταια του συμβουλη \"μη ξεχνας ποσα εχεις καταφερει\",εκανα λιγα ψωνακια και ηρθα να σας πω τα νεα..

Φωτεινη!
22-01-2010, 01:46
τωρα για τον προσωπικό μου νταλκά τι πρέπει να κανω δεν ξέρω..Αυτος λεει να δωσω λιγο χρονο στον εαυτο μου να καταλαγιασει η τσαντίλα μου..

RainAndWind
22-01-2010, 01:47
Είδες λοιπόν;Είναι πολλές φορές οι δικές μας ανησυχίες που γεννούν φανταστικά προβλήματα,όχι οι συμπεριφορές των παιδιών.Αυτό να έχεις στο νου σου Φωτεινή,για να μη βασανίζεσαι άνευ λόγου και αιτίας,ούτε να φορτώνεσαι το παρελθόν εν είδει ενοχικής εξονυχιστικής εξέτασης(γιατί κατά βάθος υπάρχει η αγωνία αν είσαι αρκετά καλή μαμά);)

Φωτεινη!
22-01-2010, 01:53
ναι εγω την \"ακουσα\" την παρατήρησή σου και ξέρεις ποσο μετρώ τη γνώμη σου,αλλά δεν ξέρω αν εχει να κάνει με προσωπική μου ανασφάλεια,αυτος ειπε οχι,αλλα,αυτος ασχολειται με γνωσιακη (εσεις μου τα μαθατε αυτα!!Πετραν!!)πρέπει για τα δικά μου τα βαθυτερα να βρω ενα ψυχολογο..Να ξέρω πως μου προκύπτουν ανησυχίες.

Sofia
22-01-2010, 18:37
Originally posted by Αφωτεινή
τωρα για τον προσωπικό μου νταλκά τι πρέπει να κανω δεν ξέρω..Αυτος λεει να δωσω λιγο χρονο στον εαυτο μου να καταλαγιασει η τσαντίλα μου..

Αφωτεινη,

μου αρεσε που διαβασα αυτες τις γραμμες. Συνηθως κοιτταμε τα θεματα του άλλου, ειτε αφορα τον καλό μας, καποιο φιλο μας, πόσο μαλλον οταν προκειται για το παιδι (υποθετω), οπου θεωρουμε οτι μας ανηκει. Βρισκω πολυ σημαντικο να μπορει να δει κανεις και τον εαυτο του κ να διαχωρισει τα δικα του θεματα. Να μπορει να εξεταζει κ την πλευρα του. Αυτο οχι μονο αυτοννοητο δεν ειναι, αλλα δεν πολυ συνηθιζεται. Μπραβο σου λοιπον:) Απο μια τετοια σταση, νομιζω πώς μπορουν να βγαινουν κερδισμενοι ολοι.

keep_walking
22-01-2010, 22:05
Αφωτεινη εγω χαιρομαι γιατι τα \"αρχαια χρονια\" δεν ηταν πολυ διαδεδομενοι οι ειδικοι γιατι ημουν παρα μα παρα πολυ περιεργο παιδακι:)

Τεσπα σαν γονιος δεν ξερω τι θα εκανα...

Φωτεινη!
22-01-2010, 22:55
κηπ,
και εγω περίεργο ένιωθα αλλα δεν ήξερα τι σημαίνει αυτό..Τωρα το καταλαβαίνω..

Φωτεινη!
22-01-2010, 23:01
Originally posted by Sofia

Αφωτεινη,

μου αρεσε που διαβασα αυτες τις γραμμες. Συνηθως κοιτταμε τα θεματα του άλλου, ειτε αφορα τον καλό μας, καποιο φιλο μας, πόσο μαλλον οταν προκειται για το παιδι (υποθετω), οπου θεωρουμε οτι μας ανηκει. Βρισκω πολυ σημαντικο να μπορει να δει κανεις και τον εαυτο του κ να διαχωρισει τα δικα του θεματα. Να μπορει να εξεταζει κ την πλευρα του. Αυτο οχι μονο αυτοννοητο δεν ειναι, αλλα δεν πολυ συνηθιζεται. Μπραβο σου λοιπον:) Απο μια τετοια σταση, νομιζω πώς μπορουν να βγαινουν κερδισμενοι ολοι.


Σοφία ,
σε ευχαριστώ για τα καλα σου λόγια,προσπαθώ να την μελετώ την στάση μου και πολυ περισσοτερο οταν αφορά σε μια ευαίσθητη παιδική ψυχούλα..
Να σαι καλα.. :)

Φωτεινη!
12-03-2010, 00:04
Αποφάσισα να σας γράψω μια εξέλιξη,γιατί πιστεύω οτι κάποιους σαν γονείς (και οχι μονο) θα σας ενδιαφέρει..
Σήμερα πήγε ο αντρας μου να παρει τον μικρο απο το σχολειο.Η δασκάλα του παιδιού τον πρόλαβε με το αυτοκινητο της γιατι ηθελε να του μιλήσει..
Το παιδί σας εχει \"εξαιρετικό χαρακτήρα\" του ειπε.\"Δεν ξερω ποιος τον δασκαλεύει αλλα φαίνεται πως γίνεται καλή δουλειά στο σπίτι\".
Δεν σας κρύβω, ειμαι χαζομαμά,νομίζω πως το παιδί μου ειναι πραγματικά πολυ καλό, αλλα αυτό δεν το περίμενα..
Νιώθω τοσο όμορφα που βρίσκει το δρόμο του...
Σε οτι αφορά στα σπαθια,τα πειρατικα καραβια,και τα dvd με τους παλαιοντολογους και τους δεινοσαυρους,να σας πω οτι τον αντιγράφει και η διχρονη..στο ιδιο τέμπο!!!

Sofia
12-03-2010, 15:24
Mπραβο, μπραβο, μπραβο: δεν ειναι τυχαιο. Μπραβο για την προσπαθεια που αποδιδει καρπους με τοσο ωραιο τροπο!

Φωτεινη!
12-03-2010, 15:26
Μπράβο του μικρου ε Σοφία?
Εγω μια μικρη επιβεβαίωση πήρα ,οτι παω προς τη σωστή κατεύθυνση...

Sofia
12-03-2010, 15:29
Οχι Φωτεινη: το μπραβο πηγαινε σε σενα,πρωτα!:)

Φωτεινη!
12-03-2010, 16:32
Originally posted by Sofia
Οχι Φωτεινη: το μπραβο πηγαινε σε σενα,πρωτα!:)

Συγκρατημένα αισιόδοξη ειμαι Σοφία μου,γιατι ξέρω ποσο δύσκολη δουλεια ειναι η σωστή ανατροφή των παιδιών.
Δεν εχει τέλος ειναι μια συνεχής προσπάθεια.
Σε ενα τοσο σημαντικό ξεκίνημα της ζωούλας του,οπως το σχολείο,ήταν σημαντικό για μένα η μετάβαση να ειναι καλή.
Εγώ όφειλα να ειμαι δίπλα του,και θα είμαι και στη κόρη μου ετσι ακριβώς.
Εχω πολλή δουλειά ακόμα,μια τζούρα ευτυχίας θα πάρω μόνο.

Sofia
12-03-2010, 16:44
Aναρωτιεμαι (κ για μενα) αν φοβομαστε να χαρουμε, οσο φοβομαστε να λυπηθουμε...
Αναρωτιεμαι, αν συνεβαινε το αντιστροφο, δλδ αν σου ελεγε η δασκαλα, οτι δεν κανετε καλη δουλεια με τον μικρο (γιατι παρεπιπτοντως η δουλεια στο σπιτι με τον μικρο δεν \"γινεται\" στο αυτοματο, καποιοι την κανουν (ποιοι???), αν θα ησουν συγκρατημενα απαισιοδοξη...

Δεν νομιζεις οτι ειναι σημαντικο, να νιωσεις πώς οι κοποι σου πιανουν τοπο κ να το χαρεις? Δεν εννοω να επαναπαυτεις. Αλλα να αναγνωρισεις την προσπαθεια σου, την δουλεια σου κ την αφοσιωση σου σ αυτο που κανεις:)

καλλιοπιτσα
12-03-2010, 17:20
συγχαρητηρια Φωτεινη και απο μενα, πραγματικα το δυσκολοτερο πραγμα στον κοσμο ειναι να μεγαλωνεις παιδια!!!

Φωτεινη!
12-03-2010, 17:23
Originally posted by Sofia
Aναρωτιεμαι (κ για μενα) αν φοβομαστε να χαρουμε, οσο φοβομαστε να λυπηθουμε...
Αναρωτιεμαι, αν συνεβαινε το αντιστροφο, δλδ αν σου ελεγε η δασκαλα, οτι δεν κανετε καλη δουλεια με τον μικρο (γιατι παρεπιπτοντως η δουλεια στο σπιτι με τον μικρο δεν \"γινεται\" στο αυτοματο, καποιοι την κανουν (ποιοι???), αν θα ησουν συγκρατημενα απαισιοδοξη...

Δεν νομιζεις οτι ειναι σημαντικο, να νιωσεις πώς οι κοποι σου πιανουν τοπο κ να το χαρεις? Δεν εννοω να επαναπαυτεις. Αλλα να αναγνωρισεις την προσπαθεια σου, την δουλεια σου κ την αφοσιωση σου σ αυτο που κανεις:)

Σοφάκι έπεσες διάνα!!!!
Μολις το άκουσα χάρηκα γιατί το ήξερα μέσα μου,μα την ιδια στιγμή σκέφτηκα:δηλαδή αν ελεγε κατι αρνητικό,θα το επαιρνα τοις μετρητοις?Κοιτα που κατέληξα:
Ειναι σημάδια ολα αυτά(και τα καλα και τα ασχημα),ειναι μερος της διαδρομής.Δεν ειναι το τέλος..
Χρειάζομαι οσο το δυνατόν περισσότερη ψυχραιμία,ωστε να αντιμετωπίζω αποτελεσματικά τα θετικά και τα αρνητικά κομματια.
Αν λοιπόν μαθαινα κατι ασχημο,σιγουρα θα με στεναχωρούσε,αλλα θα ηθελα να μη με ρίξει,να μπορώ να το δω σαν λόγο να προσπαθήσω..

Απο μέσα μου ομως πετάω απο τη χαρά μου γιατι πρόκειται για το παιδί μου.Προσπαθώ απλώς να μένω προσγειωμένη.Ειναι σαν να γεμισαν οι μπαταρίες μου και να συνεχίζω πιο χαρούμενη.

Sofia
12-03-2010, 17:26
Χαιρομαι:)

Κ ξερεις, σου αξιζουν διπλα συγχαρητηρια. Γιατι απο οσα εχω διαβασει να γραφεις, δεν ειχες την τυχη μιας ηρεμης παιδικης ηλικιας. Αντιθετα...Οποτε, αυτα που προσφερεις εσυ στα παιδια σου σημερα, δεν ειναι αποκτημα μιας κληρονομιας, αλλα δουλειας, προσπαθειας κ αποθεματων που δημιουργησες εσυ για σενα.

Να σαι καλα να αισθανεσαι λοιπον:) Ολοι μας δλδ!

nikiii
05-06-2012, 21:37
Μην ανησυχείς όλα τα αγοράκια έτσι είναι