PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ



panos-Kreta
27-04-2009, 17:19
Ποιες πιστευεται πως ειναι οι αιτιες της καταθλιψης ?

giota
27-04-2009, 18:43
Πιστευω πως συνυπάρχουν πολλά μαζί.Ισως γενετικοί παράγοντες μα πιο σημαντικό είναι οτι οφείλεται σε βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες.Τραυματικά γεγονότα,συνεχόμενο στρες,άτομα που είναι τελειωμανή, άτομα ευαίσθητα,πολύ σκεπτόμενα άτομα.

mariafound82
27-04-2009, 21:06
Η καταθλιψη ερχεται την στιγμη που συνειδητοποιουμε οτι η μεχρι τωρα πορεια μας ειναι λαθος κ δεν οδηγει στην πραγματοποιηση των ονειρων μας.[Οτι κ αν σημαινει αυτο για τον καθενα].
Υπερβολικες προσδοκιες που δεν εκπληρωθηκαν.

vince
27-04-2009, 21:33
Originally posted by mariafound82
Η καταθλιψη ερχεται την στιγμη που συνειδητοποιουμε οτι η μεχρι τωρα πορεια μας ειναι λαθος κ δεν οδηγει στην πραγματοποιηση των ονειρων μας.[Οτι κ αν σημαινει αυτο για τον καθενα].
Υπερβολικες προσδοκιες που δεν εκπληρωθηκαν.

Σωστό αυτό. Και ίσως για μερικούς αυτό να είναι το έναυσμα για κάτι καλύτερο..αρκει να θέλουν να μάθουν απο τα λάθη..και να προχωρήσουν πιο προσεκτικά.

Από την αποτυχία μαθαίνουμε και από την επιτυχία ξεχνάμε. Χμμ, θα το βάλω στα quotes :)

panos-Kreta
28-04-2009, 00:45
giota τι θεωρεις τραυματικα γεγονοτα και συνεχομενο στρες?

Παστελι
28-04-2009, 00:49
Originally posted by giota
Πιστευω πως συνυπάρχουν πολλά μαζί.Ισως γενετικοί παράγοντες μα πιο σημαντικό είναι οτι οφείλεται σε βιοψυχοκοινωνικούς παράγοντες.Τραυματικά γεγονότα,συνεχόμενο στρες,άτομα που είναι τελειωμανή, άτομα ευαίσθητα,πολύ σκεπτόμενα άτομα.



σνφωνω απολυτα επισης και μεγαλες στεναχωριες,ελειψη χαρας και απογοητευση

giota
28-04-2009, 01:06
Τραυματικό γεγονος είναι ο χαμός ενός αγαπημενου προσώπου, ενας χωρισμός ,σωματική -σεξουαλική κακοποίηση,μια ασθένεια, ενα ατύχημα, μια αναπηρία,ενα φορτισμένο κλιμα στο σπιτι, ασυννενοησία,οικονομική ανέχεια, ελλειψη αγάπης, και τόσα άλλα.

Sofia
28-04-2009, 01:07
Συνηθως δεν ειναι μονο ενας παραγοντας, αλλα συνδιασμος περισσοτερων. Ετσι άτομα που σαν παιδιά είχαν ζήσει κάποιο γεγονός σημαντικής απώλειας (π. χ. θάνατος γονιού, χωρισμός γονιών κ.λπ.) έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να πάθουν κατάθλιψη ως ενήλικοι. Επίσης διάφορες καταστάσεις είτε ψυχολογικές (π. χ. θάνατος αγαπημένου προσώπου, διαζύγιο), είτε κοινωνικές (π. χ. οικονομική ύφεση, συνθήκες διαμονής) φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο για κατάθλιψη.

Πολυ σημαντικος παραγοντας για μενα ήταν ο τρόπος που σκεφτομουν και αντιλαμβανομουν τα καθημερινά ή οχι προβλήματα.

researcher
28-04-2009, 15:45
Panos-Kreta ,

Γεια σου και πάλι!

Λοιποοοον…κατάθλιψη

Έχεις ακούσει κάτι ηθοποιούς που λένε σε συνεντεύξεις

< περνάμε καλά στα καμαρίνια…κι αυτό φαίνεται και έξω στον κόσμο !>?

Ε! κατάθλιψη είναι όταν δεν περνάς καθόλου καλά στα καμαρίνια!

Κι αυτό φαίνεται παντού

Δηλαδή στα καμαρίνια της ψυχής σου…κάνεις αρνητικές σκέψεις
Συνεχώς
Για τον εαυτό σου
Τον κόσμο
Και το μέλλον
Όλοι κάνουμε αρνητικές σκέψεις και όλα τα αισθήματα είναι εκεί για να συνθέσουν τη μουσική της ζώης μας…

Απλά στην κατάθλιψη κολλάει το cd

Τώρα…γιατί κολλάει?

Άλλοι επιστήμονες λένε άλλα και άλλοι, άλλα

Πιο συγκεκριμένα

Όλοι παραδέχονται ότι είναι πολυπαραγοντικο

Άρα θέμα κ βιολογίας ….ιατρικό το ζήτημα
κ ψυχολογίας εσωτερικής….εσωτερικό ατομικό το ζήτημα
κ κοινωνικών παραγόντων…κοινωνικό το ζήτημα.

Και αναλόγως ο καθένας με αυτά που ξέρει και με ποια οπτική τα βλέπει,
(όταν λέω ο καθένας συμπεριλαμβανομένων κ των επιστημόνων)

λέει φράσεις όπως:

είναι θέμα νευροδιαβιβαστων
είναι θέμα οικογένειας και περιβάλλοντος
είναι θέμα της φύσης του της εσωτερικής του ψυχισμού του
είναι θέμα παιδικών τραυμάτων
είναι θέμα κοινωνικό, έτσι όπως πάμε όλοι κατάθλιψη θα έχουμε σε λίγα χρόνια

εγώ τα πιστεύω όλα


αλλα επειδη μπορει να γραφω ωρες εδώ…
θα πω πως μου φαινεται η αιτια στον ανθρωπο που εγω εζησα την κατάθλιψη του

my brother….

παιρνουμε τα εξης υλικα:

έναν ευαισθητο χαρακτηρα
λιγη προδιαθεση κληρονομικη
μπολικη απαξιωση από τον μπαμπα
τρομερη παρεμβαση στα της ζωης του από τη μαμα
τα ανακατευουμε καλα όλα αυτά μαζι

κι αφου ζυμωθουν καλα και τα αφησουμε λιγη ωρα για να γινουν

στο τελος πασπαλιζουμε με αλλαγες στην ζωη …

δυα κουταλιες της σουπας ενηλικιωση αναλαμβανω ευθυνες τυπου

και μια κουταλια ερωτικη απογοητευση

ψηνουμε σε δυνατο φουρνο

κι εγινε το γλυκο!
(αυτα παντα με την επιφυλαξη της καθαρα προσωπικης υποκειμενικοτατης ματιας)

Αυτααααα……κ στα γραφω γιατι ρωτησες…:

Ποιες πιστευεται (με αι…αρα γενικως) πως ειναι οι αιτιες της καταθλιψης ?
Όχι
Ποιες πιστευετε (με ε…αρα εσεις ) πως ειναι οι αιτιες της καταθλιψης ?

Καταλαβα καλα?

Ελπιζω ναι...αν και εγραψα κ τι πιστευω εγω...

Αν όχι σορυ για τα τοσα πολλα…

καλη συνεχεια panos-Kreta ...και να μαθαινουμε νεα σου αν θελεις :-)

καθως και αν συμφωνεις ή διαφωνεις ή τελος παντων οταν διαμορφωσεις και συ καποια αποψη γι αυτο που ρωτησες θα ηθελα να τη γνωριζω

panos-Kreta
28-04-2009, 18:13
Πολυ ωραια αλα ....Μαμαλακη περιγραφη της αποψης σου για το θεμα researcher (δεν ξερω το φυλο σου για να σε πω φιλε η φιλη) Σωστη και η γραμματικη παρατηρηση.
Το ιδιο με σενα - απο διαισθηση - πιστευω και γω για τα γενεσιουργα αιτια της καταθλιψης. να εισαι καλα για τη ζεστασια που ακτινοβολεις....
Παντως βαζοντας μια ταμπελα (π.χ. καταθλιψη) βοηθαει μονο στη λεκτικη επικοινωνια ,δεν θεωρω οτι μια ταμπελα υπαγορευει και δρομους.
Η αγαπη σωζει . Τις παρισοτερες φορες τουλαχιστον. Χωρις να ειναι απαραιτητο.

Αν συλλογιστουμε το πληθος των ενδεχομενων παραγοντων που υπεισερχονται σαν αιτιες για να νοσησει καποιος και λαβουμε υπ οψη το ποσοστο συμετοχης του καθε παραγοντα , θα οδηγηθουμε σε νουμερα με πολλα μηδενικα ,οσον αφορα τις πιθανες αιτιες.

Ο γυιος μου παιρνει δυο αντικαταθληπτικα φαρμακα , Εχει ελαχιστη βελτιωση.Δειχνει να θελει να βγει απο αυτη τη κατασταση αλλα δεν μου ενφανιζεται διαθεσιμος να συνεργαστουμε γι αυτο. Ειναι ολο αρνηση ,
Του \"αφηνω χωρο\" . Ειμαι διπλα του οσο μπορω και επιτρεπουν οι αντοχες μου.


researcher και παλι σ ευχαριστω για το ενδιαφερον σου........

researcher
28-04-2009, 20:02
το να του επιτρεπεις να σου εκφρασει την αρνηση του την αντιθεση του
και να μην το βαζεις στα ποδια

ειναι κι αυτο κομματι του να εισαι διπλα του

και θελει κ πολυ γερα κοτσια κυριε Πανο. ειδικα τωρα στο γολγοθα που περνας
εν ωραις Πασχα :-)

αλλο ενα που μου ρχεται αυτη τη στιγμη

ειναι

μη του ζητας (εννοω σαν σκεψη και πραξη) να χαμογελασει

για να εισαι και συ χαρουμενος.

χαμογελα εσυ πρωτος :-)

ενα πραγμα που με νευριαζε οταν αρχιζα να παθαινω καταθλιψη

ηταν οτι απο ενα σημειο και μετα

ερχοταν ο μπαμπας μου που ολη μερα ηταν μες τη μουντρουχια

επαιρνε ενα χαμογελακι του στυλ εγω γελαω τωρα...

και ελεγε ..θελω να σε βλεπω χαρουμενη...!

αν ειναι δυνατον!

τωρα βεβαια εκανα ψυχοθεραπεια

και το Πασχα που πηγα σπιτι αν και τον ειχε πιασει γιορτοκαταθλιψη

εγω χαμογελουσα και γενικως

τους εχω συγχωρησει...(κεφαλαιο γονεις )

αλλα ρε παιδι μου μην κρεμεσαι απο τον προβλημα του
(Pano σε καμια περιπτωση δε λεω οτι το κανεις-ειλικρινα μου ερχονται σκεψεις ψυγμτα που εχω ζησει και τα λεω)

ζησε κι εσυ

κι αν χαμογελασει δεν θα το κανει για σενα

πιστεψε με

θα το κανει γιατι το αισθανεται κι αυτο θα ειναι καλυτερο.

κι αφου υποτιθεται θες να καταλαβει κ να νιωσει το ωραιο της ζωης

ποιο ειναι το δικο σου παραδειγμα?

φαντασου
αυτος να περιμενει να γελας εσυ κ να χαιρεσαι για να εχει ζωντανο παραδειγμα
εσυ να κρεμεσαι απο το αν θα γελασει αυτος για να εισαι συ χαρουμενος....

λοιπον
αλλα tips

εχε υποστηρικτικο κυκλο (για σενα)
συνεχισε τις δραστηριοτητες σου

και μη βλεπετε ρε παιδι μου την ψυχοθεραπεια λες και ειναι ξερω και γω τι

παρ το σαν ενα κομματι του υποστηρικτικου σου κυκλου

ολοι φοβομαστε τον ψυχοθεραπευτη λες και

θα μας βγαλει τρελους
λες και ειναι κατι τεραστιο
οχι !ενας ανθρωπος ειναι και αυτος που θα σε ακουσει και θα σε στηριξει

εγω το παιρνω σαν ενα κομματι του υποστηρικτικου μου κυκλου
και τιποτα παραπανω

αρκει να σε σεβεται και να ενδιαφερεται πραγματικα
χωρις να κρυβεται πισω απο ταμπελες και
σου ξου μου και δε μιλαω και εγω ξερω καλυτερα

οχι!δε θα ξερει καλυτερα

εαν νιωσεις οτι δεν σε σεβεται και δεν σου δινει

απλα μπορεις να φυγεις
δεν ειναι ισοβια δεσμευση

κινησου διαβασε ψαξε να εισαι ενημερωμενος

και ακολουθησε αυτο που σου λεει η καρδια σου...:-)

αντε πολυ φορα πηρα

αλλα αφου μου ειπες τοσο καλα λογια οτι εκπεμπω ζεστασια

εκφραστηκα ανετως-καθετως.

το ενδιαφερον μου
ειναι καπως πηγαιο
αυτα που λεω ειναι πραγματα που με αφορουν πολυ
και γεννιουνται σε συναρτηση με τον τροπο που και εσυ εκφραζεσαι

οποτε κι εγω σε ευχαριστω

χρειαζεται καποιος χρονος για να φανει η δραση των αντικαταθλιπτικων

panos-Kreta
28-04-2009, 20:56
researcher :

Μονο να ειναι ευτυχισμενος θελω και ας μη χαμογελαει σε μενα. Μ αρεσει το χαμογελο του .Να του βγαινει θελω και ας εχει αλλους αποδεκτες. Να του βγαινει , θελα , σαν δειγμα υγειας ,οχι αισθητικης.

Ειναι πολυ δυσκολο να του το παιζω χαρουμενος και ...ανετος ,αν και μερικες φορες τα καταφερνω .
Του υποσχδεθηκα οτι θα βρω υποστηρικτικο κυκλο οπως το ειπες . Για μενα
Παντως μπροστα του, δεν εχει ενα παραιτημενο απο τη ζωη μεσηλικα-πατερα ,αλλα ενα ανθρωπο που του αρεσει το καινουριγιο και το αναζητα.. Μπορουν να με κανουν να χαμογελασω και αλλα χαμογελα , του γυιου μου ,το χαμογελο , δεν ειναι μεσον για να χαμογελασω εγω, αλλα δειγμα οτι ειναι ο.κ.

Δεν φοβαμαι την ψυχαναλυση -για μενα- το αντιθετο μαλιστα , ισως η αρρωστια του γυιου μου- σ αυτη της
την εξαρση -να χτυπησε το καμπανακι του κινδυνου και για μενα , ισως να την ευγνωμονουμε ολοι στο τελος αυτη την εξαρση..... αν ολα πανε καλα

Sofia
28-04-2009, 21:32
Μπορει να κανω κ λάθος, αλλα εχω την εντυπωση οτι τον αντιμετωπιζετε ως \"καϊμενο\". Δεν ειναι.

Κ κατι ακομα: δεν θα συνεργαστειτε. Αν θα συνεργαστει με καποιον θα ειναι ο εαυτος του κ ο ψυχιατρος ή/και ψυχοθεραπευτης.

Η αρνηση ειναι μεσα στο \"πνευμα\" της καταθλιψης.

Εγω εδινα κ δινω λιγη βαση στα γενεσιουργα αιτια της καταθλιψης, αλλωστε με άλλα θα παλεψεις, μ αυτα ετσι κ αλλιως δεν μπορεις....

researcher
28-04-2009, 22:30
Panos-Kreta

μου αρεσε το μυνημα σου

ειναι φυσικο να θελεις να τον βλεπεις ευτυχισμενο

και μου αρεσει που μπορουν και αλλα χαμογελα να σε κανουν να χαμογελασεις επισης


ακομα και η προοπτικη που λες αυτη η εξαρση να ειναι και μια ευκαιρια ταυτοχρονα

διακρινεις την ευκαιρια πλαι πλαι με τον πονο :-)

φυσικο ειναι να σε μπουκωνει ο πονος και η αγωνια

αλλα μην φανερωνεσαι μπροστα του και καλα ευτυχης.


η διαισθηση λειτουργει ξερεις σε ολους

το αυθεντικο το καταλαβαινουμε

ετσι αυθεντικα λεω να κινεισαι αλλα οπως μπορεις

ευχομαι υπομονη

και αγαπη

και χαμογελα



Pano σου ειχα γραψει ενα πολυ μεγαλο και προσεγμενο μυνημα και ειχα κουραστει και μολις το τελειωσα κατι εγινε και σβηστηκε..κριμα..τσατιστηκα ,,,τωρα σου εγραψα αυτο ομως

να εχεις ενα καλο βραδυ :-)

Helena
28-04-2009, 22:43
θα θελατε αν γινοταν να αναλαβετε μονος σας να εξολοθρευσετε την καταθλιψη ?
με τις δικες σασ δυναμεις η δυνατον να μην παλεψει ταλαιπωρηθει καθολου το παιδι σας η καταλαβα λαθος?

panos-Kreta
28-04-2009, 23:44
Εισαι πολυ καλη και ευγενικη researcher . Το αυθεντικο μετρα και μια ευαισθητη ψυχη το αντιλαμβανετε αμεσως.
Παντα να αναβλυζει το εσωτερικο σου χαμογελο.



Helena
Νομιζω πως θα απαντουσα με ενα μεγαλο ΝΑΙ . Χωρις να θεωρω τοδι μου \"καυμενο\" που εγραψε η sofιa

Sofia
28-04-2009, 23:55
pano, δεν το εγραψα κακοπροαιρετα ή με διαθεση επικριτικη....πολλες φορες στην αναγκη μας (και υποθετω ειδικα οταν εισαι γονιος) να παρουμε το βαρος απο αυτον που αγαπαμε, μπορει να συμπεριφερθουμε στον αλλο σαν να ειναι αναπηρος, ή μειωμενων ικανοτητων.

Καταλαβαινω απολυτα πώς θα θελες να παρεις ολο το βαρος απο πανω του κ να το κουβαλησεις εσυ. Αλλα ειναι κατι δικο του...που μονος του θα το περασει. Ναι, υπάρχουν συνοδοιποροι αλλα ταυτοχρονα ειναι κ κατι πολυ προσωπικο. Τουλαχιστον ετσι ενιωσα εγω.

researcher
29-04-2009, 09:24
Originally posted by Sofia

pano, δεν το εγραψα κακοπροαιρετα ή με διαθεση επικριτικη....
πολλες φορες στην αναγκη μας
(και υποθετω ειδικα οταν εισαι γονιος)

να παρουμε το βαρος απο αυτον που αγαπαμε,
μπορει να συμπεριφερθουμε στον αλλο

σαν να ειναι αναπηρος, ή μειωμενων ικανοτητων.

Καταλαβαινω απολυτα πώς θα θελες να παρεις
ολο το βαρος απο πανω του κ να το κουβαλησεις εσυ.

Αλλα ειναι κατι δικο του...που μονος του θα το περασει.

Ναι, υπάρχουν συνοδοιποροι
αλλα ταυτοχρονα ειναι κ κατι πολυ προσωπικο.




Sofia

οι γονεις θελουν να βοηθησουν
το παιδι ειναι στην αρνηση κ στην αρνητικοτητα

ποια η ευθυνη των συνοδοιπορων?

ποια η ευθυνη η προσωπικη του παιδιου-ενηλικα?

πραγματικα τοσο λεπτες οι ισοροπιες

αλλα κ τοσο ουσιαστικες

εγω το εχω νιωσει αυτο

και να σου πω κ κατι?

ειχα τσατιστει οταν οι γονεις μου χορευαν και χορευουν στο χορο του αδελφου μου ....κ μονο στο δικο του ρυθμο.

οχι φιλε.δηλαδη εμεις οι υπολοιποι?

και οταν ρωτουσα και το ελεγα κιολας εμεις δηλαδη

εγω δεν εχω αξια?

ναι αλιμονο και βεβαια εχεις... σ εχουμε στο κλασιμο απλα γιατι προεκυψε προβλημα τωρα...δε βλεπεις?

τους χορευει κανανονικα

και αυτο οντως τελικα δεν ειναι βοηθεια...να σε καψω Γιαννη μου να σε αλειψω λαδι ειναι...

οχι φιλε αυτο ειναι ευθυνη δικη σου τελος.
αυτο δικη μου.

ναι εκανα λαθη
ναι σε πληγωσα εκει και εκει
συγγνωμη
αλλα μεχρι εκει.

οχι να αναλαβω εγω ολες τισς ευθυνες σου και απο πισω να σε βριζω ξερω γω...

αλλα τους χορευε και πριν απο ο,τι καταλαβα. Ολο μαζι του ασχολιοντουσαν και πριν.

οχι Pano

δεν ειναι πιο σημαντικος απο ολους τους αλλους

ο εχων καταθλιψη

εχετε ολοι σημαντικοτητα και ζωη

μη χορευευετε μονο στον δικο του χορο

θελει πολλη προσοχη αυτο.

ειναι πολυ ευκολο να γινει μεσα στο μυαλο μας καποιος

..καημενος..

αλλα τωρα

μεχρι που βοηθας

και που αποσυρεσαι Ι DO NOT KNOW....

Sofia
29-04-2009, 14:18
Originally posted by researcher

Sofia

οι γονεις θελουν να βοηθησουν
το παιδι ειναι στην αρνηση κ στην αρνητικοτητα
ποια η ευθυνη των συνοδοιπορων?
ποια η ευθυνη η προσωπικη του παιδιου-ενηλικα?
πραγματικα τοσο λεπτες οι ισοροπιες
αλλα κ τοσο ουσιαστικες
εγω το εχω νιωσει αυτο
και να σου πω κ κατι?
ειχα τσατιστει οταν οι γονεις μου χορευαν και χορευουν στο χορο του αδελφου μου ....κ μονο στο δικο του ρυθμο.
οχι φιλε.δηλαδη εμεις οι υπολοιποι?
και οταν ρωτουσα και το ελεγα κιολας εμεις δηλαδη
εγω δεν εχω αξια?
τους χορευει κανονικα


researcher,

μ αρεσαν τα οσα εγραψες γιατι μου εδειξες και μια αλλη σκοπια.

Μπορω να καταλαβω αυτο που λες, οτι αισθανθηκες παραμελημενη, ή \"εκτος\"....Και πανω σ αυτο εχω διαμορφωσει μια αποψη μεσα απο αυτα που εζησα κ ως παρατηρητης ανθρωπου που επασχε στην οικογενεια, αλλα κ ως η ιδια ασθενης (και οδοιπορος..χεχε).

Ετσι λοιπον εγω νομιζω πώς η αληθεια κ η επικοινωνια μπορει να βοηθησει. Τί εννοω: πιστεύω πώς βοηθαει να πεις σ αυτον που πασχει, οτι ανησυχεις, οτι φοβάσαι οπως επισης βοηθαει να τον ακουσεις εφοσον το θελησει κ το εχει αναγκη. Να τον βοηθησεις δλδ να αισθανθει πώς τον νοιαζεσαι.

Απο κει κ περα ομως, το να τον ρωτας συνεχεια πώς ειναι, το να κανεις πως δεν τρεχει τπτ, το να δινεις ακαταπαυστα συμβουλες ή στο αλλο ακρο να δειχνεις με τον εναν ή τον αλλο τροπο πώς ηρθε το τελος του κοσμου, μονο χειροτερα μπορει να κανει τα πραγματα.

Η λυπηση δεν βοηθαει. Κ το βαρος δεν μπορει να το κουβαλησει κανενας αλλος παρα ο ιδιος ο ασθενης. Οσο κ να το θελει το περιβαλλον του, αν δεν το θελει ο ιδιος παλι δεν γινεται κατι.

Γραφεις: \"τους χορευει κανονικα\", ναι συμφωνω. Ειναι ενας τροπος εστω ασυνειδητα με την καταθλιψη να τραβηξεις την προσοχη, να φωναξεις κατι, να δειξεις κατι. Αλλα ειναι κ ενα καλο σημα για αλλαγη πορειας οπως πολυ ομορφα ειχες γραψει. Αν το δουν αυτο οι γυρω τοτε θα διευκολυνουν τον ανθρωπο που πασχει, απο το να μην ανακατευονται κ να παρουν τις απαραιτητες αποστασεις.

Η καταθλιψη ειναι μια καλη ευκαιρια για να παρει κανεις επιτελους την ευθυνη του εαυτου του στα χερια του.

researcher
29-04-2009, 14:53
σωστο...

ωστοσο στην δικη μου περιπτωση οι γονεις

εχουν τοσο τρομοκρατηθει απο τις ενοχες τους

που τρεχουν συνεχως απο πισω του

συμμετεχοντας σε φαυλους κυκλους

η μητερα μου ευτυχως..αρχισε ψυχοθεραπεια...

ο πατερας μου επιμενει...αυτος ειναι ο τρελος...οχι εγω(για τον εαυτο του)

ε ενταξει συνενοησου τωρα....

και παλι ομως επιφυλασσομαι και μου θυμιζω την υποκειμενικοτητα μου

και οσο μπορω και γω σκεφτομαι οτι ο καθενας την ευθυνουλα του και γω με τη δικη μου...

τοσο μπορουν οι ανθρωποι

τοσο ξερουν

και ειναι και γλυκυτατοι στο κατω κατω!

τους αγαπω πολυ

και χαιρομαι που μπορω και τους αγαπω


και αγαπω και μενα λιγο...ελπιζω περισσοτερο στο μελλον....:-)

Helena
29-04-2009, 18:52
μου βγαζετε κατι πολυ γλυκο και προστατευτικο..ειναι πολυ τρυφερο και ωραιο ο γονιος να θελει η δυνατον να παρει μονος του ολο το βαρος της στεναχωριας ,της καθε δυσκολιας που περναει το παιδι του.. ισως και λογο ενοχων καμια φορα?πολυ ωραιο αλλα ξερετε... οσο και αν αγαπατε το παιδι σας στην προκειμενη περιπτωση το μεγαλο <λουκι>το περναει αυτος και μονο αυτος..ο αγωνας για να σταθει στα ποδια του ..το πεισμα οτι πρεπει να συνελθει θα δοθει κυριως απο τον ιδιο..δυστυχως ετσι ειναι..εσεις μπορειτε να ειστε διπλα του... να ειστε διαθεσιμος καθε στιγμη που θα σας ζητησει βοηθεια ...να τον στηριξετε ηθικα..υλικα.. αλλα η κυριως δουλεια πρεπει να γινει απο τον ιδιο ..

researcher
30-04-2009, 00:11
Originally posted by researcher


και ειναι και γλυκυτατοι στο κατω κατω!

τους αγαπω πολυ

και χαιρομαι που μπορω και τους αγαπω


και αγαπω και μενα λιγο...ελπιζω περισσοτερο στο μελλον....:-)



τωρα λεω..τι το εγραψα αυτο εδω

λες και η αγαπη διακυβευεται..

αλλα και ατσι να ειναι

μια τετοια φραση δε δηλωνει και πολλα

τους αγαπω...

ολοι αυτο λεμε και πληγωνουμε με χιλιους δυο τροπους

και πληγωνομαστε με χιλιους δυο τροπους απο αυτους πυ μας το λενε...

δεν εννοω μονο γονεις..

αλλα μηπως αυτα πανε ολα μαζι;πληγωμτα και αγαπες;

μπορει....

Sofia
30-04-2009, 01:08
Originally posted by researcher

αλλα μηπως αυτα πανε ολα μαζι;πληγωμτα και αγαπες;

μπορει....

ή μπορει να εχουμε (ή μας εχουν) μαθει πώς πανε μαζι....

Arsi
30-04-2009, 01:16
Πιστεύετε πως υπάρχει αγάπη που να μην εμπεριέχει καθόλου πόνο,σε καμιά στιγμή?
Γιατί πάντα η αγάπη έχει κ κομμάτια πληγώματος?

Sofia
30-04-2009, 01:21
Πιστεύω πώς ειναι λογικο να πληγωνομαστε απο καταστασεις στις οποιες εμπλεκονται ατομα που αγαπαμε κ μας αγαπουν. Ειναι λογικο να αποκτα μια πραξη απο αγαπημενο μας προσωπο αλλη βαρυτητα.

Αυτο ομως που δεν πιστεύω ειναι πώς πρεπει να ανεχομαστε τον πονο, απο αγαπημενα ατομα, στο ονομα της αγαπης που μας εχουν. Ο πονος εχεις κ αυτος ενα οριο.

researcher
30-04-2009, 01:23
προσδοκιες...

αυτο μου ερχεται στου μυαλο μου τωρα

πως το πληγωμα ερχεται ως αποτελεσμα των προσδοκιων που εχουμε απο τους αλλους

εαν εσυ εδω πεις κατι προσβλητικο η κατι που μου προκαλει ασχημα συναισθηματα αυτο θα με πληγωσει λιγο

εαν πει ομως κατι αναλογο ο ανθρωπος μου , αυτο θα με πληγωσει πολυ

γιατι?

γιατι σε εκεινον εχω επενδυσει αλιως

περιμενω αλλα...

αρα εχω προσδοκιες...

researcher
30-04-2009, 01:25
εσυ Σοφια με ποιο σκεπτικο ρωτησες αυτο που ρωτησες για το πληγωμα;

οτι ετσι μηπως μας μαθαινουν;

Sofia
30-04-2009, 01:29
Η Arsi εγραψε μια σκεψη της....εγω μια δικη μου σκεψη, με αφορμη τη δικη της. Δεν ηταν ερωτημα. Πιστευω πολυ στα μηνυματα που παιρνουμε απο τα πρωτα κιολας χρονια μας. Και ενα πολυ συνηθισμενο ειναι η ταυτιση της αγαπης με τον πονο.

researcher
30-04-2009, 01:34
Originally posted by Sofia

Originally posted by researcher

αλλα μηπως αυτα πανε ολα μαζι;πληγωμτα και αγαπες;

μπορει....

ή μπορει να εχουμε (ή μας εχουν) μαθει πώς πανε μαζι....

ειπα ρωτησες σορρυ

αυτο εννοουσα το μυνημα.

δεν ξερω

δε λεω πως η αγαπη ταυτιζεται με τον πονο

αλλα πως το αγαπω μας εχει αλλο νοημα για μας και αλλο για τους αλλους

και οτι μπορει γενικως να υπαρχουν αντιφατικα συναισθηματα για τα ιδιο προσωπο...

Arsi
30-04-2009, 01:38
Πέρα όμως απ\'τα μηνύματα,ακόμα κ αν πάρουμε θετικά μηνύματα στα πρώτα χρόνια της ζωής μας κ μετέπειτα,δεν έχω γνωρίσει ποτέ άνθρωπο που να μην έχει πληγωθεί έστω μια φορά στη ζωή του από κάποιον που αγαπάει.
Τι συμβαίνει?Γιατί πληγωνόμαστε επειδή δεν αγαπάμε χωρίς να αναμένουμε κάτι?επειδή αναζητάμε την επιβεβαίωση της αγάπης?από ανασφάλεια?από φόβο?

Sofia
30-04-2009, 01:41
ναι, ολες οι λεξεις πιστευω εχουν διαφορετικο νοημα για τον καθενα μας. ακομα κ τωρα αν βγουμε εξω, εσυ μπορει να μου πεις πώς εχει κρυο ενω εγω να ειμαι οκ.

τοσο σχετικα ειναι ολα. ποσο μαλλον θεμελιωδη ζητηματα οπως ειναι η αγαπη. πώς την αντιλαμβανεται ο καθενας μας. πώς την εκφραζει. πώς την αντιλαμβανεται. μπορει να ειναι τοσο διαφορετικη στο μυαλο δυο ανθρωπων, στην καρδια τους....που σχεδον να προκειται για αντιθετες εννοιες.

μου εχει τυχει να γνωρισω ανθρωπους που υποστηριζαν οτι αγαπουν ανθρωπους που τους εξευτελιζαν με διαφορους τροπους. αν κ πιστεύω οτι το εννοουν, πιστευω ταυτοχρονως οτι βρισκονται σε μια επικινδυνη συγχιση. τουλαχιστον. την ιδια συγχιση σε αλλο ισως επιπεδο βιωνουν κ τα ατομα που δεχονται την οποια υποτιμηση. και οι δυο πλευρες μιλουν για αγαπη.

Sofia
30-04-2009, 01:47
Originally posted by Arsi
Πέρα όμως απ\'τα μηνύματα,ακόμα κ αν πάρουμε θετικά μυνήματα,δεν έχω γνωρίσει ποτέ άνθρωπο που να μην έχει πληγωθεί έστω μια φορά στη ζωή του από κάποιον που αγαπάει.
Τι συμβαίνει?Γιατί πληγωνόμαστε επειδή δεν αγαπάμε χωρίς να αναμένουμε κάτι?επειδή αναζητάμε την επιβεβαίωση της αγάπης?από ανασφάλεια?από φόβο?

Arsi μ αρεσουν τα ερωτηματα αυτα...μ εχουν προβληματισει κ με προβληματιζουν χρονια ολοκληρα:)

Καταρχην δεν βρισκω κακο να περιμενουμε κατι απο αυτον που αγαπαμε. Οχι να ναι ο αυτοσκοπος, αλλα ειναι απολυτα φυσιολογικο να περιμενουμε κατι....η μαγεια αλλωστε στο δινω κ παιρνω δεν ειναι?

Παραλογο βρισκω κι εγω το να μην περιμενουμε να πληγωθουμε ειδικα απο ανθρωπους που αγαπαμε.

Αλλα το μεγαλο θεμα για μενα δεν ειναι αν θα πληγωθουμε: αλλα πώς θα προκυψει αυτο. Εχει μεγαλη σημασια αυτο. Κ για ποια ειδους σχεση μιλαμε. Γονεϊκες σχεσεις? Ερωτικες? Φιλικες?

researcher
30-04-2009, 01:52
πολυ με βρισκει συμφωνη αυτο που γραφεις

εαν π.χ. ρωτησεις τον πατερα μου εαν αγαπα τον γυιο του

θα σου πει:

οχι μονο τον αγαπω αλλα θα εδινα και τη ζωη μου γι αυτον!

και πιστευω πως θα το εκανε.θα θυσιαζοταν.

ωστοσο στην καθημερινη ζωη

εαν στθεις απο μια πλευρα και ακουσεις ποσο επιδεξια προσβαλλει τον γυιο αυτον

θα ελεγες πως δεν υπαρχει ανθρωπος σε αυτον τον πλανητη που τον μισει περισσοτερο...

Sofia
30-04-2009, 01:52
και συνεχιζω : μπορει να πληγωθω επειδη με εχει υποτιμησει ο αλλος, με εχει κοροϊδεψει, εχει προδωσει την εμπιστοσυνη μου. ακομα επειδη σε καποιο ζητημα που εγω βρισκω καιριο ο αλλος το βρισκει γελοιο...δλδ χασμα στην επικοινωνια κ στις αντιληψεις. Αυτα νομιζω ειναι ικανες προυποθεσεις για να μας πληγωσουν. πληγη μπορει να επιφερει ο χρονος κ πως δρα στις σχεσεις μας, μια απωλεια...

Φυσικα κ υπάρχουν κ αλλες πιο σκληρες: η σωματικη κακοποιηση , η ψυχολογικη, οι εκβιασμοι κλπ....

Γι αυτο μιλησα πριν για τροπους.

Arsi
30-04-2009, 01:55
Θα απαντήσω στο θέμα που άνοιξα για να μη χαλάμε το θέμα του Πάνου.....οκ?

Sofia
30-04-2009, 01:58
Originally posted by researcher
πολυ με βρισκει συμφωνη αυτο που γραφεις

εαν π.χ. ρωτησεις τον πατερα μου εαν αγαπα τον γυιο του

θα σου πει:

οχι μονο τον αγαπω αλλα θα εδινα και τη ζωη μου γι αυτον!

και πιστευω πως θα το εκανε.θα θυσιαζοταν.

ωστοσο στην καθημερινη ζωη

εαν στθεις απο μια πλευρα και ακουσεις ποσο επιδεξια προσβαλλει τον γυιο αυτον

θα ελεγες πως δεν υπαρχει ανθρωπος σε αυτον τον πλανητη που τον μισει περισσοτερο...

researcher, δυστυχως δεν χρειαζεται να σταθω σε καποια πλευρα. εχω ακουσει πολλες τετοιες περιπτωσεις, δυστυχως, τοσο που αναρωτιεμαι ποσες οικογενειες μεγαλωνουν τα παιδια τους σε σχετικα φυσιολογικες συνθηκες.


ετσι καταληγω στο συμπερασμα πώς υπάρχουν παρα πολλοι ανθρωποι αλλα λενε μα αλλα κανουν. Απο τα πιο απλα πραγματα, μεχρι τα πιο μεγαλα. Εχω προσεξει ανθρωπους να λενε: \"Εγω σεβομαι τον αλλο\" κ σε ενα λεπτο του μιλανε με εναν τροπο κ μια απαξιωση που μονο σεβασμο δεν θυμιζει.
Οταν λοιπον ο καθε πατερας ή γονιος μεγαλωνει το παιδι του λεγοντας του ποσο το λατρευει, μα ειναι ετοιμος ανα πασα στιγμη να τον προσβαλει με αθλιο τροπο, τοτε ειναι λογικο το παιδι να συνδεσει την αγαπη με την προσβολη.

Το δυσκολο ειναι μεγαλώνοντας να αποσυνδεσει τις εννοιες αυτες. οχι μονο με την λογικη του βεβαια....

vince
30-04-2009, 02:03
Μάλλον δεν μιλάτε για αγάπη αλλά για κάτι άλλο...?

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7

Sofia
30-04-2009, 02:04
γιατι το λες αυτο vince?

researcher
30-04-2009, 02:07
προσωπικα

δεν ξερω αν εχω συνδεσει την αγαπη με τον πονο

απλα εχω να πω πως ειτε λεει καπιος πως αγαπα ειτε οχι
αυτο που εει να δωσει ειναι ακρως συνυφασμενο με την εσωτερικη του ποιοτητα

το αναλογο βεβαια ισχυει και για μενα.

επισης τα λογια διαφερουν απο την πραξη πολυ...

αυτο εχω καταλαβει

Sofia
30-04-2009, 02:14
Originally posted by researcher


απλα εχω να πω πως ειτε λεει καπιος πως αγαπα ειτε οχι
αυτο που εει να δωσει ειναι ακρως συνυφασμενο με την εσωτερικη του ποιοτητα



μα ναι! συμφωνω απολυτα:) κ μ αρεσει πολυ οπως το διατυπωνεις....ετσι ειναι!

researcher
30-04-2009, 02:15
Originally posted by researcher
προσωπικα

δεν ξερω αν εχω συνδεσει την αγαπη με τον πονο

απλα εχω να πω πως ειτε λεει καπιος πως αγαπα ειτε οχι
αυτο που εει να δωσει ειναι ακρως συνυφασμενο με την εσωτερικη του ποιοτητα

το αναλογο βεβαια ισχυει και για μενα.

επισης τα λογια διαφερουν απο την πραξη πολυ...

αυτο εχω καταλαβει

τελικα μηπως ειμαι βαθεια πληγωμενη και ταυτοχρονα βαθεια νυχτωμενη?

βρε μπας και εχω πληγωθει πολυ και δεν το εχω παρει ειδηση?:(

Sofia
30-04-2009, 02:16
Originally posted by researcher


δεν ξερω αν εχω συνδεσει την αγαπη με τον πονο



τετοιες εσφαλμενες συνδεσεις (οχι αυτην συγκεκριμενα) εχουμε κανει πολλοι. Τετοιες συνειδητοποιησεις ειναι κ βαριες κ μπορει να περασουμε κ μια ζωη ολοκληρη χωρις ποτε να τις δουμε...ε, δεν ειναι κ το πιο ευχαριστο πραγμα του κοσμου να δει κανεις....

researcher
30-04-2009, 02:29
Originally posted by Sofia

Originally posted by researcher


δεν ξερω αν εχω συνδεσει την αγαπη με τον πονο



τετοιες εσφαλμενες συνδεσεις (οχι αυτην συγκεκριμενα) εχουμε κανει πολλοι. Τετοιες συνειδητοποιησεις ειναι κ βαριες κ μπορει να περασουμε κ μια ζωη ολοκληρη χωρις ποτε να τις δουμε...ε, δεν ειναι κ το πιο ευχαριστο πραγμα του κοσμου να δει κανεις....

ε...δεν ειναι?

αλλα το θεμα μου ειναι οτι θωρακιζω τον εαυτο μου ωστε να περιμενω το χειροτερο για να μη μου ρθει εξ απροοπτου...

βρισκεις κατι δυσκολευτικο σε αυτο sofia?

Sofia
30-04-2009, 02:41
δεν ειμαι σιγουρη οτι καταλαβα. εννοεις, οτι φοβασαι να ζησεις? σκεφτεσαι τις κινησεις σου προκειμενου να μη σου συμβει το χειροτερο?

αν θα θελες, θα μπορουσες να γραψεις ενα παραδειγμα?

researcher
30-04-2009, 02:49
Originally posted by Sofia
δεν ειμαι σιγουρη οτι καταλαβα. εννοεις, οτι φοβασαι να ζησεις?

απαντω καταφατικα

σκεφτεσαι τις κινησεις σου προκειμενου να μη σου συμβει το χειροτερο?

επισης απαντω καταφατικα

αν θα θελες, θα μπορουσες να γραψεις ενα παραδειγμα?

οχι..δε μου ερχεται κατι που θα μπορουσα να αναφερω γιατι θα μπω σε λεπτομερειες πιο προσωπικες που ισως μετανιωσω αν τις αναφερω.αν σκεφτω κατι πιο απλο θα το πω ομως..




θα ζησω?

Sofia
30-04-2009, 02:50
χεχε!!! researcher, δεν ξερεις:)????????

researcher
30-04-2009, 02:54
Originally posted by Sofia
χεχε!!! researcher, δεν ξερεις:)????????


οχι, δεν ξερω....

ααααα!

μπορω να μαθω παρακαλω?

Arsi
30-04-2009, 02:55
Πάντως κ εγώ που έχω πληγωθεί πολύ,ειδικά από γονείς έχω μια τάση να \'προστατευομαι\' να μην πονέσω.Φοβάμαι την αγάπη για τον μεγάλο πόνο που εσφαλμένα νομίζω ότι κρύβει.
Αλλά προσπαθώ να δω πως κάποιοι άνθρωποι που δε μου φέρθηκαν καλά δεν είναι το σύνολο.
Αυτή η συνδεσμολογία που λες Σοφία(πόνου-αγάπης) είναι μεγάλο στοπ για τη ζωή μου αλλά ευτυχώς τουλάχιστον αρχίζω κ βρίσκω το δρόμο μπας κ σπάσω τον σύνδεσμο.

Ναι υπάρχει κ πόνος στην αγάπη αλλά όχι τόσο τραγικός όσο φοβάμαι.
Αλλά κ που φοβάμαι πάλι αφήνομαι κ τελικά λόγω της συνδεσμολογίας βρίσκω κ τα ανάλογα άτομα να την επιβεβαιώσουν.....
Να μην είμαι άδικη,όχι πάντα....

Sofia
30-04-2009, 02:57
γλυκια μου researcher, αποκλειεται να γνωριζω κατι που εσυ αγνοεις:)

αλλα αν φοβασαι να ζησεις, αν νιωθεις δλδ εγκλωβισμενη με καποιον τροπο, εχεις σκεφτει τί σε κραταει? τί σε αποτρεπει να ζησεις αντι να εισαι τοσο επιφυλακτικη?

researcher
30-04-2009, 03:02
Arsi κ Sofia

η αληθεια ειναι πως κι εγω βλεπω γυρω μου να υπαρχουν γλυκυτατοι ανθρωποι που να εκδηλωνουν την αγαπη τους

με καθε τροπο

ωστοσο καποιο ποσοστο φοβου εχει παραμεινει και μαλλον αυτο ειναι εμποδιο στο να ζησω

με περισσοτερη

αγαπη

lets go again psychotherapy...I will at least!

ευχαριστω

Sofia
30-04-2009, 03:05
researcher, δεν ειναι κακο αυτο. Ειμαι σιγουρη πώς θα εχεις πολυ καλους λογους για να το κανεις αυτο. Ασυναισθητα ισως αυτοπροστατευσαι.

Ειναι ωραιο ομως να ψαξεις να δεις πώς αντιδρας ετσι κ τι σε ωθει σ αυτον τον τροπο...:)

researcher
30-04-2009, 03:12
Originally posted by Sofia
researcher, δεν ειναι κακο αυτο. Ειμαι σιγουρη πώς θα εχεις πολυ καλους λογους για να το κανεις αυτο. Ασυναισθητα ισως αυτοπροστατευσαι.

Ειναι ωραιο ομως να ψαξεις να δεις πώς αντιδρας ετσι κ τι σε ωθει σ αυτον τον τροπο...:)

ναι...θα το κανω

για να ξερω κ τι μου συμβαινει αφου δε μου λες και συ αν θα ζησω...

και εν τελει θα ηθελα να προχωρησω και περα απο το φοβο

και απο αυτα που με κρατουν χωρις να θελω , πισω

Sofia
30-04-2009, 03:14
researcher, ο ανθρωπος που εχει τη δυναμη να δει τετοιες αληθειες για την ζωη του κ οτι τον αφορα...οχι ζει απλα, αλλα ζει κ πιο ομορφα:)

ελπιζω να μας λες πώς πάει:)

researcher
30-04-2009, 03:40
αχ μακαρι να βολεψει να ξαναρχισω

και θα σας λεω!

Arsi
30-04-2009, 04:02
Originally posted by researcher

lets go again psychotherapy...I will at least!
Πολύ καλό αυτό!πάντα βοηθάει η δουλειά με τον εαυτό μας.
Μόνο να προσέξεις τον ειδικό που θα βρεις...χεχεχε γιατί πρόσφατα είχα ξαναξεκινήσει κ εγώ κ σταμάτησα πριν συμληρώσω καν 2,5 μήνες....κ πάλι στο ψάξιμο.....
Να ζητάμε τα πτυχία παιδιά!Θα αναγκαστούμε να το κάνουμε κ αυτό νομίζω.....

Sofia
30-04-2009, 04:26
Τα πτυχια που πρεπει να αναρτωνται. Κ σε περιπτωσεις ψυχοθεραπειας, να ζηταμε να μαθουμε για την προσεγγιση που ακολουθειται, ποσο διαρκει συνηθως...Και βεβαια το σχετικο πτυχιο που ειναι απαραιτητο αν θελουμε να ξεκινησουμε ψυχοθεραπεια με τον ειδικο που επιλεγουμε.

Το γραφω γιατι γνωριζω περιπτωσεις ψυχολογων που ανοιγουν γραφειο (νομιμα), μα κανουν ψυχοθεραπεια (παρανομα) χωρις να εχουν την αναλογη εκπαιδευση.....

Ε, κ επειδη το νομοθετικο πλαισιο ειναι χαλαρο, οι ελεγχοι απουσιαζουν, καποιοι ασυνειδητοι επαγγελματιες ψυχολογοι κατα τα αλλα, αποφασιζουν να το εκμεταλλευτουν στο επακρο...Δλδ να εκμεταλλευτουν την ανθρωπινη αναγκη για διεξοδο....Λυπηρο! Τουλαχιστον....

Αγγληστι: sad....pathetic...

Arsi
30-04-2009, 04:43
Μάλλον σε έναν τέτοιο έπεσα........
Ευτυχώς είχα εμπειρία κ κατάλαβα πως κάτι δεν πήγαινε καλά,αν κ αμφιταλαντεύτηκα ένα διάστημα κ ένιωθα κ χειρότερα,πολύ χειρότερα....

Άραγε κάποιος που δεν έχει καθόλου εμπειρία από ψυχολόγους θα το καταλάβαινε....ή θα πίστευε πως αυτή είναι η συμπεριφορά των ψυχολόγων γενικά?
....κ το λυπηρό είναι πως στο μέρος που βρίσκομαι είναι μονοπώλειο.....

Sofia
30-04-2009, 04:46
ειναι λυπηρο το να ειναι μονοπώλειο ενας ασυνειδητος επαγγελματιας....

πιστευω πώς μετα απο καποιο διαστημα, μπορει κ να γινει αντιληπτο αυτο το κενο γνωσεων. απο την αλλη κ πάλι ειναι εξαιρετικα ανεντιμο κ αδικο...

Arsi
30-04-2009, 05:17
Originally posted by Sofia
ειναι λυπηρο το να ειναι μονοπώλειο ενας ασυνειδητος επαγγελματιας....

πιστευω πώς μετα απο καποιο διαστημα, μπορει κ να γινει αντιληπτο αυτο το κενο γνωσεων. απο την αλλη κ πάλι ειναι εξαιρετικα ανεντιμο κ αδικο...
Eίναι λεπτά τα ζητήματα ψυχής.Κάπου διάβασα,μπορεί κ εδώ στο φόρουμ,πως ένας ψυχοθεραπευτής είναι σα να κάνει εγχείρηση στην ψυχή.Ας φανταστούμε ένα κακό χειρούργο τι ζημιά μπορεί να κάνει.....

Καλή ιδέα θα ήταν να είχαμε ένα μόνιμο θέμα να γράφουμε εμπειρίες κακών ψυχολόγων,ώστε να αλληλοενημερωνόμαστε κιόλας.......

Sofia
30-04-2009, 19:58
Originally posted by researcher


η αληθεια ειναι πως κι εγω βλεπω γυρω μου να υπαρχουν γλυκυτατοι ανθρωποι που να εκδηλωνουν την αγαπη τους

με καθε τροπο

ωστοσο καποιο ποσοστο φοβου εχει παραμεινει και μαλλον αυτο ειναι εμποδιο στο να ζησω

με περισσοτερη

αγαπη


o φοβος που κατοικοεδρευει μεσα μας, και ειναι εμποδιο για να ζησουμε με μεγαλυτερη ελευθερια ειναι κ σημα για τον λογο αυτο. συμπτωμα ισως εσωτερικης αναγκης οτι κατι γινεται εδω, κατι δεν παει καλα.

οι ανθρωποι που μπορει να βρεθουν στο διαβα μας, αν εχουμε την διαυγεια να διακρινουμε την μοναδικοτητα τους κ να επιλεξουμε αυτους που μας ταιριαζουν, μπορουν να βοηθησουν στο να ανοιχτουμε, να μειωσουμε τον φοβο....ομως αυτος θα ναι ακομα εκει κ θα μας κανει να ορθωνουμε κ παλι τις αντιστασεις μας. Την δουλεια πρεπει να την κανουμε (και παλι) εμεις. Να αφουγκραστουμε καλυτερα κ πιο ολοκληρωμενα τον εαυτο μας με τους φοβους του κ τί σηματοδοτουν για τον καθενα μας.

panos-Kreta
01-05-2009, 00:05
H κοινωνια δεν φτιαχτηκε ουτε απο μας ,ουτε για μας , ας το χωνεψουμε. δε θα προσαρμοστει ο κοσμος πανω μας και η δικη μας προσαρμογη πονα , αφου δεν ειναι δικη μας επιλογη. Ας φτιαξουμε \"οασεις\" τουλαχιστον απο ανθρωπους ,καταστασεις,χωρους που εκει να νοιωθουμε καλα και ανετα .
Ακομα και αυτοι που μας αγαπουν ειναι \"εξω\" απο μας ,εξω απο τη πολυπλοκοτητα και το μεγαλειο,τη μοναδικοτητα και την μη επαναληψιμοτητα του καθε ενος μας ,ειναι αδυνατον -μιλαω εκ πειρας- να ξερουν να προσφερουν αυτο που πραγματικα θελουμε και χρειαζομαστε. Η πιο ζεστη και ανθρωπινη αγκαλια μπορει απο ευλογια να μετατραπει σε καταρα . Ας ειμαστε λιγο ποιο ανοιχτοι στη ζωη. Και αφου πετατε και κανενα Αγγλικο : Keep your eyes open ,everything is possible !!

researcher
01-05-2009, 00:12
Panos-Kreta

που χαθηκες βρε παιδι?

σε πηρανε οι εγνοιες?


οπως βλεπεις καταδημιουργησαμε στο τοπικ σου....

γραψαμε!

panos-Kreta
01-05-2009, 00:57
Το βλεπω καλη μου researcher . Παρακολουθω τη καυβεντα και ...μαθαινω .Ειναι απιστευτο ποσα εχω μαθει
το τελευταιο καιρο.....
Ο γυιος μου παει καπως καλυτερα αλλα ο δρομος ειναι μακρυς μεχρι την ιαση.

Θα αρχισω και γω ψυχοθεραπεια -καθ \' υποδειξη του γυιου μου . Μπορει να μας οφελησει ολους αυτο. Θα το δοκιμασω.....
Προσπαθω νοητικα να στειλω θετικη ενεργεια οπου κι αν ειστε.

researcher
01-05-2009, 01:24
μαθαινεις λοιπον...

ολοι μαθαινουμε...ολοι

εχοντας τα ματια και την ψυχη ανοιχτη

η ψυχοθεραπεια ειναι ευεργετικη

εισαι τυχερος που αρχιζεις τωρα

αλλοι περιμενουν να πιασουν εντελως πατο για να χρησιμοποιησουν αυτο το ευεργετικο

εργαλειο

εισαι τσακαλι που πηρες ειδηση περιπου τι γινεται...

τωρα αυτο το καθ υποδειξη καπως μου ξινισε...αλλα δεν ξερω....

μου αρεσει ο καθενας απλα να δρα για λογαριαμο του

researcher
01-05-2009, 01:27
δηλαδη το...Θα αρχισω και γω ψυχοθεραπεια -καθ \' υποδειξη του γυιου μου

μου βγαζει

το αντε ρε μπαγασα

μεχρι ψυχοθεραπεια θα κανω για σενα βρε...

εδω διαφωνω καθετα

ο καθενας δρα για λογαριαμο του

Sofia
01-05-2009, 01:34
Originally posted by panos-Kreta
Το βλεπω καλη μου researcher . Παρακολουθω τη καυβεντα και ...μαθαινω .Ειναι απιστευτο ποσα εχω μαθει
το τελευταιο καιρο.....
Ο γυιος μου παει καπως καλυτερα αλλα ο δρομος ειναι μακρυς μεχρι την ιαση.

Θα αρχισω και γω ψυχοθεραπεια -καθ \' υποδειξη του γυιου μου . Μπορει να μας οφελησει ολους αυτο. Θα το δοκιμασω.....
Προσπαθω νοητικα να στειλω θετικη ενεργεια οπου κι αν ειστε.

Μα αν δεν μαθεις απο την κατάσταση αυτή, απο ποια θα μαθεις???!!!Εμπεριεχει οτι υπάρχει, οτι ζουμε, οπως το βλεπουμε...

Η ψυχοθεραπεια λειτουργει εφοσον πιστεψεις σ αυτην...οχι κατα παραγγελια. Βεβαια αυτη η πιστη θα ενισχυθει ή οχι κατα την πορεια της διαδικασιας

Ευχαριστουμε πολυ για την θετικη ενεργεια:) Προσωπικα ανταποδιδω κ ελπιζω να φτανει μεχρι εκει:)

Παντα ευχομαι καλη δυναμη σ οσους μπαινουν στην διαδικασια αυτη...χρειαζεται παντα!

researcher
01-05-2009, 02:02
Originally posted by researcher
δηλαδη το...Θα αρχισω και γω ψυχοθεραπεια -καθ \' υποδειξη του γυιου μου

μου βγαζει

το αντε ρε μπαγασα

μεχρι ψυχοθεραπεια θα κανω για σενα βρε...

εδω διαφωνω καθετα

ο καθενας δρα για λογαριαμο του


τωρα εσυ μιλας για αλλαγες
αρχες καινουργιες και αλλα ωραια

και γω σαν να σου τη λεω.

ε οχι! δεν το δεχομαι αυτο απο μενα

καλη αρχη σε ολα..απο την καρδια μου!

καλο βραδυ Pano!

panos-Kreta
01-05-2009, 09:13
Ενταξυ ρε παιδια ,το πιστευω και το κανω.
Τιποτα δεν ειναι μονο του , δεν ειμαστε νησια .Επηρεαζουμε και επηρεαζομαστε. Η ψυχοθεραπεια -ας μη φοβομαστε τις λεξεις- βοηθαει φανταζομαι να αποκτησουμε μια εποπτεια του πως δομουνται αυτοι οι αλληλο-επιρεασμοι.
Το \' καθ υποδειξη\' , που ειπα , εχει και ενα ευφημησμο μεσα , μια υπερβολη .
Οι αρωστιες και οι κρισεις ειναι \"καμπανακια\" που πρεπει να τα .......ευγνωμονουμε . Ειναι το το τρυφερο αγγιγμα (η το χαστουκι) της μανας φυσης που μας λεει :- Ξυπνα.
Ειναι σοφα δομημενη η υπαρξη μας , αρκει να μπορουμε να αφουγρασθουμε τους ρυθμους της .


Καλο μηνα να εχεται ολοι παιδια και να πανε ολα καλα..........

researcher
01-05-2009, 12:17
Originally posted by panos-Kreta
Ενταξυ ρε παιδια ,το πιστευω και το κανω.
Τιποτα δεν ειναι μονο του , δεν ειμαστε νησια .Επηρεαζουμε και επηρεαζομαστε. Η ψυχοθεραπεια -ας μη φοβομαστε τις λεξεις- βοηθαει φανταζομαι να αποκτησουμε μια εποπτεια του πως δομουνται αυτοι οι αλληλο-επιρεασμοι.
Το \' καθ υποδειξη\' , που ειπα , εχει και ενα ευφημησμο μεσα , μια υπερβολη .
Οι αρωστιες και οι κρισεις ειναι \"καμπανακια\" που πρεπει να τα .......ευγνωμονουμε . Ειναι το το τρυφερο αγγιγμα (η το χαστουκι) της μανας φυσης που μας λεει :- Ξυπνα.
Ειναι σοφα δομημενη η υπαρξη μας , αρκει να μπορουμε να αφουγρασθουμε τους ρυθμους της .


Καλο μηνα να εχεται ολοι παιδια και να πανε ολα καλα..........


Pano

εισαι πολυ συνειδητοπιοημενος ανθρωπος

πραγματικα σου σφιγγω το χερι!

τι να πω;
δεν εχω λογια!

οι γονεις μου χρονια και δεν εχουν καταλαβει τιποτα!

ειναι στη φαση:

αχ τι μας κανει αχ τι μας κανει
θα μας πεθανει θα μας πεθανει

μπραβο σου

καλη ψυχοθεραπεια

μια προσωπικοτητα σαν και σενα εχει πολλα να παρει απο μια ψυχοθεραπευτικη διαδικασια


πραγματικα εχω μεινει αφωνη

σ ευχαριστω!

Παστελι
01-05-2009, 12:44
Originally posted by panos-Kreta
Το βλεπω καλη μου researcher . Παρακολουθω τη καυβεντα και ...μαθαινω .Ειναι απιστευτο ποσα εχω μαθει
το τελευταιο καιρο.....
Ο γυιος μου παει καπως καλυτερα αλλα ο δρομος ειναι μακρυς μεχρι την ιαση.

Θα αρχισω και γω ψυχοθεραπεια -καθ \' υποδειξη του γυιου μου . Μπορει να μας οφελησει ολους αυτο. Θα το δοκιμασω.....
Προσπαθω νοητικα να στειλω θετικη ενεργεια οπου κι αν ειστε.



Ειναι πολυ σιμαντικο που καταλαβενεις και συμπαραστεκεσαι στο σπλαχνο σου,ετσι πρεπει.δεν μπορεις να φανταστεις τι περναει.και γω το ιδιο θα εκανα αν ειχε κατι ο γιος μου,θα ετρωγα τον κοσμο να δω απο τι υποφερει το σπλαχνο μου.οι δικοι μου γονεις ενω ξερουν τι εχω και προσπαθουν καπως να με βοηθησουν δεν μου στεκονται οπως πρεπει.ο πατερας μου πολλες φορες μεειρωνευεται που χαπακονωμαι αλλα αν με δει και ειμαι χαλια στεναχωριεται πολυ.Καλα κανεις και βοηθας το παιδι σου,γιαυτο ειναι οι γονειςγια να στεκονται με οποιον τροπο μπορουν στα παιδια τους.

panos-Kreta
01-05-2009, 20:24
panikoula
H γλωσσα επικοινωνιας μεταξυ των πολυ δικων μας ανθρωπων ειναι μια μακρυα και διαδραστικη διαδικασια.
Μη θεωρεις αυτονοητη τη κατανοηση οπως εσυ τη καταλαβαινεις.
Ο παρατηρητης επηρεαζει το παρατηρουμενο και το αναστροφο.
Οι γονεις σου θελουν να εισαι καλα ,αλλα μπορει να μην ξερουν τον τροπο. Δεν κανουμε προβα σε οτι ζουμε το ξαναπαμε.
Βοηθησε τους γονεις σου ΔΕΝ ειναι σοφοι ,ειναι αδυναμοι και χωματινοι οπως εσυ , ειναι πλασματα αγγελικα οπως εσυ, ειναι ανεπαρκεις,φοβισμενοι, μπερδεμενοι,θλιμενοι ,γεματοι ελπιδες ομως στο βαθος τους ,οπως εσυ.
Αυτο που εσυ εκλαμβανεις σαν ειρωνια μπορει να ειναι μια προσπαθεια επαφης μαζυ σου.
Πετα μκρυα τη προκαταληψη και μεινε ανοιχτη στο καινουριο που ουτως η αλλως θα \'ρθει , καντο να ειναι καλο αυτο το ....καινουριο. Εμεις δημιουργουμε τη πραγματικοτητα !

Sofia
01-05-2009, 20:29
pano -kreta, επειδη εσυ συμπεριφερεσαι με εναν συγκεκριμενο τροπο ως γονιος δεν σημαινει κ πώς ολοι οι γονεις συμπεριφερονται ετσι. Ειναι μια αυθαιρετη παραδοχη αυτο...τπτ αλλο (ή οκ, μια προβολη:)....)

Οχι, δεν ειναι ολοι οι γονεις αγγελικα πλασματα. ας μην το λεμε αυτο. οπως δεν ειναι κ ολοι οι ανθρωποι το ιδιο. Κ ναι, εμεις δημιουργουμε την πραγματικοτητα μεχρι ενα σημειο...δεν περιστρεφεται ολος ο κοσμος γυρω απο εμας....εχουμε το μεριδιο ευθυνης μας, αναμφιβολα. Αλλα υπάρχουν κ αλλοι που ειναι αδυνατον να μην παιζουν ρολο στη ζωη μας, στην ευτυχια μας κ στην στεναχωρια μας....

panos-Kreta
01-05-2009, 20:48
Σοφια
Ειπα \"αγγελικα\" με την εννοια οτι ημαστε ολοι φτιαγμενοι απο τα υλικα των αστεριων. Το τι κανουμε με αυτα τα υλικα ειναι στη δικη μας συνειδητοτητα. Επηρεαζουμε και επηρεαζομαστε σιγουρα. Αλλα μακρυα απο οποιαδηποτε προκαταληψη.

Το παρελθον δεν υπαρχει .Ας ζησουμε στο \"εδω και τωρα\" ,ας οχυρωθουμε στο εδω και στο τωρα ,που ειναι ενα απαρτο καστρο . Μεσα του δεν κινδυνευουμε .Εχει γαληνη και ευλογια εκει μεσα.

Sofia
01-05-2009, 20:50
pano, βιωνωντας μια θεραπεια βασιζομενη στο εδω και το τωρα, σιγουρα θα σου ελεγα πώς δεν θα ειμασταν αυτο που ειμαστε στο εδω κ στο τωρα χωρις το συγκεκριμενο παρελθον, που εχει ο καθενας μας.

καταλαβαινω την αναγκη της γαληνης μα αυτη δεν μπορει να ερθει αν οχυρωθουμε απλα στο εδω κ τωρα.