PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Καταθλιψη και Κληρονομικοτητα



panos-Kreta
22-04-2009, 13:20
Μηπως καποιος γνωριζει η εχει καποια εμπειρια η αποψη πανω στη σχεση της κληρονομικοτητας και της καταθλιψης

anwnimi
22-04-2009, 14:43
Κατά τη γνώμη μου αλλά και από προσωπική εμπειρία όσοι έχουν στον οικογενειακό κύκλο άτομα με κατάθλιψη κατά πάσα πιθανότητα υπάρχει η προδιάθεση. Αυτό δε σημαίνει αναγκαστικά ότι θα εκδηλώσουν κατάθλιψη. Απλά ότι έχουν μια προδιάθεση ίσως να την εκδηλώσουν πιο εύκολα σε σύγκριση με κάποιον άλλο που δεν έχει τη προδιάθεση, εφόσον βέβαια υπάρχουν κάποιοι παράγοντες στη ζωή τους που θα την πυροδοτήσουν...

mina31
22-04-2009, 16:32
Εχω ρωτησει αρκετους γιτρους για το θεμα αυτο.Ολοι μου εχουν πει οτι ολα τα ψυχικα νοσηματα εχουν σχεση με την κλιρονομηκοτητα απο γενια σε γενια.Βεβαια δεν ειναι απαραιτητο να εκδηλωθει κατι σιγουρα οπως εγραψε και η ανωνυμη.

krino
22-04-2009, 16:36
ετσι οπως παει θα αρχισω να πιστευω, οτι οσοι εχουν καταθλιψη δεν πρεπει να κανουν παιδια.

Κατα ποσο ισχυει μια τετοια αποψη?
Εν ολιγεις αν ξερατε οτι θα κανετε παιδι και υπαρχει πιθανοτητα να περναγε τα ιδια με οτι περναει ενας καταθλιπτικος (η και σχιζοφρενεις) θα κανατε η οχι?

Sofia
22-04-2009, 16:56
Η αιτιολογία της κατάθλιψης είναι πολυπαραγοντική.

Ενας παραγοντας ειναι ΚΑΙ η κληρονομικοτητα. αλλα οχι ο μονος ή απαραιτητα αναμεσα σ αυτους.

Εχω την αισθηση πώς σε οποια οικογενεια υπάρχουν συνεχεις κ εντονες συγκρουσεις, προβληματα επικοινωνιας, βια, λιγοτερη ή καθολου υποστηριξη στα μελη της και γενικοτερα δεν δινεται χρονος στα παιδια ναι, τοτε οι πιθανοτητες ειναι αυξημενες.

Ετσι κ αλλιως, καποια στιγμη ολοι περναμε απο δυσκολες καταστασεις. Αναλογα οπως αντιλαμβανεται ο καθενας μας τη δυσκολια. Νομιζω πώς το θεμα των γονιων, το να μην πονεσει το παιδι ειναι ενα αιτημα ανεφικτο. Εκτος αν θελει κανεις παιδια αναισθητα.....Οποτε για μενα το θεμα μετατοπιζεται στο πώς βοηθαμε εναν ανθρωπο να μεγαλωσει: ελευθερος, με εμπιστοσυνη στον εαυτο του, αναγνωριζοντας το δικαιωμα στο \"λαθος\" κ στην αδυναμια τοσο στον ιδιο οσο κ στο συνανθρωπο του. Τοτε ολα αντιμετωπιζονται απο άλλη σκοπια, κι εχουν αλλο τροπο να περάσουν...

giota
22-04-2009, 16:59
Και εμένα με έχει ρωτήσει γιατρός άν έχει παρουσιάσει άλλος στην οικογένειά μου κατάθλιψη.Σίγουρα μπορεί να κουβαλάμε τα γονίδια αλλά παίζουν πολλά ρόλο για να εψφανίσει κάποιος κατάθλιψη.Το περιβάλλον που μεγαλώνει αν είναι καταθλιπτικό τις συνθήκες που ζεί, τα βιώματά του, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συνυπάρχουν.Οταν μίλησα στον γιατρό μου, είπε σίγουρα η οικογένειά σου έχει πολλά προβλήματα και απο ότι μου έδωσε να καταλάβω οι συνθήκες και τα προβληματα που είχα να αντιμετωπίσω έφεραν την κατάθλιψη

εσωτερική_σήψη
22-04-2009, 17:08
όπως είπε και η ανώνυμη κληρονομείται η προδιάθεση και αυτό πλέον είναι σίγουρο.
όσο για το ιστορικό έχει η γιαγιά μου και είχε και η μητέρα μου ελαφριάς μορφής..όμως δεν πιστεύω ότι μουν την κληρονόμησαν.το ότι εμφάνησα κατάθλιψη νομίζω φταίει το πεπιβάλλον περισσότερο..
Την προδιάθεση και την ευαισθησια ισως.

όσο για το θέμα το αν πρέπει να κάνουμε παιδια είναι σαν να λέμε ότι ούτε οι καρδιοπαθείς ή καρκινοπαθείς πρέπει να κάνουν..
Δεν είναι πολύ άδικο και απόλυτο;

Sofia
22-04-2009, 17:18
φοβαμαι οτι υπάρχει μια συγχιση στο θεμα των ψυχικων και οχι μονο νοσηματων. Δεν ειναι ουτε ολες οι ασθενειες το ιδιο \"βαριες\" ουτε και χρονιες απαραιτητα. Μαλιστα στο θεμα των ψυχικων νοσων κ σε οτι αφορα την κατάθλιψη μπορει να γινει χρονια απο επιλογη καποιες φορες. Ασυνειδητα εστω. Σε οτι αφορα τον καρκινο δεν νομιζω οτι τιθεται θεμα τετοιο.

Μαλιστα και πάλι αναφορικα με την κατάθλιψη, ειχα διαβασει πώς ο καθε ανθρωπος στη ζωη του περναει τουλάχιστον μια φορα ενα καταθλιπτικο επεισοδιο. Ο καθενας το βιωνει διαφορετικα ομως. Διαφορετικα το αφηνει πισω του, διαφορετικα το νιωθει, διαφορετικα το ξεπερναει ή συμβιβάζεται μ αυτο...

Sofia
22-04-2009, 17:25
και μιας κ το θεμα κατάθλιψη κ κληρονομικοτητα τιθεται απο γονιο, αναρωτιεμαι αν η ερωτηση εχει να κανει με : αναγκη ενημερωσης κ γνωσης? αποφυγη καταμερισμου προσωπικων ευθυνων? καταμερισμου ποσοστου ευθυνων?

ακομα δλδ κ να χει αποδεδειγμενα η κληρονομικοτητα συμβάλει στην καταθλιψη ενος νεου ανθρωπου, στην ψυχοθεραπεια δεν μενεις σε αυτο, αλλα σε γεγονοτα, συναισθηματα, οπτικες κλπ. ναι πολλα μπορει να παιζουν ρολο. και η κληρονομικοτητα επισης. Ομως δεν μπορεις να κανεις κατι μ αυτη. κληρωσε ετσι...οκ! αλλα δεν σταματαει εκει η ζωη. Ευτυχως!:)

krino
22-04-2009, 17:27
Originally posted by εσωτερική_σήψη


Δεν είναι πολύ άδικο και απόλυτο;


σαφεστατα και ειναι.
Ωστοσο ενας φιλος μου, ο πατερας του ηταν με ψυχιατρικα προβληματα - στο τελος αυτοκτονησε - και σημερα ο γιος του ειναι εγκλειστος.

Απο κει και περα κανω σκεψεις.....

Sofia
22-04-2009, 17:47
Ποιος θα μπορούσε να εξαιρέσει τον εαυτό του από την πιθανότητα να συναντηθεί με την κατάθλιψη, την μελαγχολία?

Arsi
22-04-2009, 17:54
Originally posted by mina31
Εχω ρωτησει αρκετους γιτρους για το θεμα αυτο.Ολοι μου εχουν πει οτι ολα τα ψυχικα νοσηματα εχουν σχεση με την κλιρονομηκοτητα απο γενια σε γενια.Βεβαια δεν ειναι απαραιτητο να εκδηλωθει κατι σιγουρα οπως εγραψε και η ανωνυμη. Τίποτα δεν είναι αποδεδειγμένο απλά ενδείξεις και νούμερα να συναντάμε από γενιά σε γενιά καταθλιπτικούς ίσως.

Μήπως όμως και \'κληρονομική\' δεν είναι η συμπεριφορά και η φιλοσοφία κάθε οικογένειας,οπότε μπαίνουν σε φαύλο κύκλο συνθηκών πρόκλησης κατάθλιψης και τελικά μεταφράζεται απλά ότι η κατάθλιψη έχει σχέση με κληρονομικότητα?

Όλο το θέμα για μένα είναι να σπάσει ο κύκλος λειτουργίας μιας οικογένειας που μεταδίδεται σαν ίωση στην επόμενη γενιά και η κατάθλιψη......συνεχίζεται.

keep_walking
22-04-2009, 17:59
Α μπα...τα γονιδια παιζουν περισσοτερο ρολο παρα το οτι δεν ειναι καλος γονιος καποιος γιατι δεν ηταν σε αυτον!!!!!!!!!
Απλως στη δευτερη περιπτωση λεμε ειναι στο χερι μας και μπορει κατι να αλλαξει ενω στην πρωτη παιρνεις το πουλο γιατι δεν υπαρχει λυση.
Δεν ξερω βεβαια ποια ειναι η αληθεια αλλα το δευτερο μου φαινεται καπως παραλογο.

Sofia
22-04-2009, 18:00
Originally posted by Arsi

Μήπως όμως και \'κληρονομική\' δεν είναι η συμπεριφορά και η φιλοσοφία κάθε οικογένειας,οπότε μπαίνουν σε φαύλο κύκλο συνθηκών πρόκλησης κατάθλιψης και τελικά μεταφράζεται απλά ότι η κατάθλιψη έχει σχέση με κληρονομικότητα?

Όλο το θέμα για μένα είναι να σπάσει ο κύκλος λειτουργίας μιας οικογένειας που μεταδίδεται σαν ίωση στην επόμενη γενιά και η κατάθλιψη......συνεχίζεται.

το λες πολυ ομορφα κ πολυ παραστατικα....:)

Sofia
22-04-2009, 18:03
Originally posted by keep_walking
Α μπα...τα γονιδια παιζουν περισσοτερο ρολο παρα το οτι δεν ειναι καλος γονιος καποιος γιατι δεν ηταν σε αυτον!!!!!!!!!
Απλως στη δευτερη περιπτωση λεμε ειναι στο χερι μας και μπορει κατι να αλλαξει ενω στην πρωτη παιρνεις το πουλο γιατι δεν υπαρχει λυση.
Δεν ξερω βεβαια ποια ειναι η αληθεια αλλα το δευτερο μου φαινεται καπως παραλογο.

σου φαινεται παραλογο να σε επηρεαζουν οι συνθηκες κ ο τροπος που σε μεγαλώνουν?

Arsi
22-04-2009, 18:08
Originally posted by Sofia

Originally posted by Arsi

Μήπως όμως και \'κληρονομική\' δεν είναι η συμπεριφορά και η φιλοσοφία κάθε οικογένειας,οπότε μπαίνουν σε φαύλο κύκλο συνθηκών πρόκλησης κατάθλιψης και τελικά μεταφράζεται απλά ότι η κατάθλιψη έχει σχέση με κληρονομικότητα?

Όλο το θέμα για μένα είναι να σπάσει ο κύκλος λειτουργίας μιας οικογένειας που μεταδίδεται σαν ίωση στην επόμενη γενιά και η κατάθλιψη......συνεχίζεται.

το λες πολυ ομορφα κ πολυ παραστατικα....:) Σε ευχαριστώ Sofia:)

mariafound82
22-04-2009, 18:08
Συμφωνω με την Σοφια.Οι συνθηκες ανατροφης κ διαβιωσης οπως κ τα εξωτερικα ερεθισματα που δεχομαστε παιζουν καθοριστικο ρολο στην εμφανιση της καταθλιψης

giota
22-04-2009, 18:09
Συμφωνώ απόλυτα με ταν Σοφία πέρα απο τα γονίδια επηρεάζουν και το περιβάλλον που μεγαλώνεις και ατυχίες που μπορεί να φέρει η ζωή.Οταν ζεις κάτω απο ένα συνεχές στρες κάποτε θα καταρεύσεις.

keep_walking
22-04-2009, 18:11
Ειμαι σαφης νομιζω...μου φαινεται παραλογο να μη γινω καλος γονεας επειδη δεν ηταν κατα καποιο τροπο καλοι γονεις οι δικοι μου (και δεν μιλαμε για βαναυσες περιπτωσεις απλως οτι κανουν κατι αφηρημενο λαθος).
Απλως σε μερικους ανθρωπους αρεσει να χρυσωνουν το χαπι γιατι στα γονιδια δεν υπαρχει ελεγχος ακομα και ευτυχως ισως.
Εν πασει περιπτωση δεν ειναι ουτε τα γονιδια μονο γιατι οι καταθλιψεις εχουν παρει την ανιουσα παγκοσμιως.

anwnimi
22-04-2009, 18:16
originally posted by Sofia
ακομα δλδ κ να χει αποδεδειγμενα η κληρονομικοτητα συμβάλει στην καταθλιψη ενος νεου ανθρωπου, στην ψυχοθεραπεια δεν

μενεις σε αυτο, αλλα σε γεγονοτα, συναισθηματα, οπτικες κλπ. ναι πολλα μπορει να παιζουν ρολο. και η κληρονομικοτητα

επισης. Ομως δεν μπορεις να κανεις κατι μ αυτη. κληρωσε ετσι...οκ! αλλα δεν σταματαει εκει η ζωη. Ευτυχως!:)

Συμφωνώ με αυτό που λέει η Σοφία. Κλήρωσε έτσι για κάποιους ανθρώπους, όπως και για κάποιους άλλους κλήρωσε άλλα

γονίδια που μπορεί να έχουν σχέση με άλλες ασθένειες. Η σύγκριση με άλλους ανθρώπους που δεν έχουν κληροδοτήσει τα

γονίδια της κατάθλιψης ή άλλης ψυχικής νόσου δε βοηθά, πιο πολύ μειονεκτικά μας κάνει να νιώθουμε παρά καλά.
Η γνώση βεβαίως πάντα καλό κάνει. Όπως κάποιος πχ που ξέρει ότι κάποια άτομα έχουν στο οικογενειακό περιβάλλον του

διαβήτη αντιλαμβάνεται την ανάγκη ότι θα πρέπει να φροντίζει περισσότερο τον εαυτό του και τη διατροφή του γιατί

έχει την προδιάθεση του διαβήτη - και όχι τη σιγουριά ότι θα το εμφανίσει- έτσι και κάποιος άλλος άνθρωπος που

συμβαίνει κάτι αντίστοιχο στο περιβάλλον του πρεπει να το γνωρίζει για να φροντίζει τον εαυτό του καλύτερα.

Και όταν λέω θωράκιση δεν εννοώ υπερπροστασία, αποφυγή πόνου, φυγοπονία ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Η ζωή μας είναι

απρόβλεπτη. Ο πόνος και η χαρά είναι μέσα σε διαρκείς εναλλαγές. Δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε, για το λόγο ότι

δεν μπορούμε να αποφύγουμε την ίδια τη ζωή. Το θέμα ειναι πως μάθαμε να διαχειριζόμαστε τόσο τον πόνο όσο και τη

χαρά, πως θα \"ξεμάθουμε\" αν μάθαμε να το κάνουμε αυτό με τρόπο που δε μας ωφελεί αλλά και πως να διεκδικούμε το

μερίδιο της χαράς και της ευτυχίας που ολοι μας αξίζουμε να το έχουμε.




originally posted by krino
ετσι οπως παει θα αρχισω να πιστευω, οτι οσοι εχουν καταθλιψη δεν πρεπει να κανουν παιδια.

Κατα ποσο ισχυει μια τετοια αποψη?
Εν ολιγεις αν ξερατε οτι θα κανετε παιδι και υπαρχει πιθανοτητα να περναγε τα ιδια με οτι περναει ενας καταθλιπτικος (η και σχιζοφρενεις) θα κανατε η οχι?



Κρίνο πολύ εύλογη η ερώτησή σου. Υπήρξε και υπάρχει ακόμα ένα αγωνιώδες ερωτηματικό μου. Που κάπως, λίγο πολύ, του δίνω μια απάντηση. Την απάντηση μου την είχε δώσει ο Νίκος κάποτε, θα ανατρέξω να σου τη βρω. Πάντως το θέμα είναι ότι η ζωή δε σταματά πουθενά και πρέπει να παλεύουμε για τη ζωή μας, όσες αντιξοότητες κληροδοτήσαμε ή μας εμφανίζονται...

anwnimi
22-04-2009, 18:20
Originally posted by NikosD.
Anwnimi,
................................................

Σε γενικές γραμμές, με τις μέχρι τώρα έρευνες, η κληρονομικότητα φαίνεται να παίζει ένα κάποιο ρόλο. Συγκεκριμένα, όταν υπάρχει ιστορικό μιας ψυχικής πάθησης, τότε υπάρχει πιθανότητα οι απόγονοι να αναπτύξουν μια ψυχική διαταραχή, ΟΧΙ όμως απαραίτητα την ίδια.

anwnimi, καμιά εξέταση δε θα μπορέσει να σε βεβαιώσει ότι τα παιδιά σου θα βγουν ψυχικά υγιή. Οτιδήποτε κι αν υπάρχει σε γονιδιακό επίπεδο, ΜΠΟΡΕΙ να ανατραπεί από τον παράγοντα περιβάλλον.
Αν θέλεις τη γνώμη μου -και ενδεχομένως κάποιοι να διαφωνούν-,
άδικα θα μπεις σε μια διαδικασία εξετάσεων για κάτι που η επιστημονική κοινότητα, δεν μπορεί ακόμη να δώσει απαντήσεις. Η μία έρευνα, αναιρεί την άλλη.

Ας υποθέσουμε ότι μαθαίνεις τώρα πως το παιδί σου, έχει 10% πιθανότητες να αποκτήσει μια ψύχωση ή μια συναισθηματική διαταραχή ή μια αγχώδη διαταραχή.
Ξέρεις πόσα -άπειρα- ακόμη πράγματα έχει το παιδί σου 10% πιθανότητες να αποκτήσει, άλλα καλά, άλλα κακά, άλλα όμορφα, άλλα άσχημα?
Και μπορείς άραγε να ξέρεις ποιο αλληλεπιδρά με ποιο, ποιο μπορεί να εξουδετερώσει το άλλο και ποιο μπορεί να ενισχύσει κάτι άλλο?
Θα μπεις σε μια χαοτική κατάσταση, anwnimi όπου η μία έγνοια θα φέρνει την άλλη και στο τέλος θα χαθείς μέσα σε όλα αυτά τα σενάρια.

Sofia
22-04-2009, 18:21
Προσωπικα μιλησα για πολλους παράγοντες που συμβάλλουν κ εντεινουν την αναπτυξη της κατάθλιψης. Δεν πιστεύω πώς ειναι τα γονιδια απο μονα τους. Αλλα αναμεσα στους αλλους παραγοντες ειναι ΚΑΙ αυτος. Το περιβάλλον κ οι συνθηκες πυροδοτουν ή κατευναζουν τους παραγοντες που υπάρχουν.

Δεν θεωρω αλλωστε περιεργο να ρθουμε αντιμετωποι με μια ισχυρη δυσκολια στη ζωη μας, μια ματαιωση, μια αποτυχια..κλπ. Γι αυτο κ δεν θεωρω πώς ερχεται το τελος του κοσμου με την κατάθλιψη. Ακομα κ αν νιωθουμε ετσι οταν πασχουμε.

Σε οτι αφορα το πώς μας επηρεάζουν οι γονεις στον τροπο που θα μεγαλωσουμε κι εμεις τα παιδια μας...θεωρω πολυ φυσιολογικη την επιδραση τους σε πραγματα που πολλες φορες δεν θελουμε να παραδεχτουμε. αλλα εχουμε τη δυναμη κ να σπασουμε τον κυκλο, και να δρασουμε διαφορετικα και καλυτερα. εξαρταται απο το ποσο καθαρα θελουμε κ μπορουμε να δουμε τον εαυτο μας.

Παντως ενας συνειδητοποιημενος και ελευθερος ανθρωπος, μπορει με πολυ μεγαλυτερες πιθανοτητες να δωσει ελευθερια κ συνειδηση σε εναν αλλο ανθρωπο που μεγαλωνει μαζι του....

anwnimi
22-04-2009, 18:25
Keep μου
πως μπορείς να εξηγήσεις το γεγονός ότι όλα τα αδέρφια μιας οικογένειας δεν έμφανίζουν τις ίδιες ασθένειες, σωματικές ή ψυχικές;

Πόσο μάλλον και τα δίδυμα αδέρφια που μοιράζονται το ίδιο γενετικό υλικό;

Άρα ο παράγοντας περιβάλλον δεν παίζει σημαντικό ρόλο; Ούτε στη συνέχεια η δική μας προσπάθεια και αγώνας;

Helena
22-04-2009, 18:30
θα πω που εχω καταληξει εγω προσωπικα..γιατι και λογω ηλικιας υπαρχει ενας γενικοτερος <προβληματισμος >για το θεμα οικογενεια-γαμος-παιδια-αν οχι απο εμενα..απο το ευρυτερο περιβαλλον
οχι και παλι οχι...κανεις δε μπορει να με διαβεβαιωσει οτι δεν θα αρρωστησει καποια στιγμη..αν και στην οικογενεια μου κανεις δεν ηταν καταθλιπτικος απο οσο γνωριζω γιατι να παιξω με τις πιθανοτητες να μεταβιβασω <προβληματικο>γενετικο υλικο?απλα για να ικανοποιησω τη ματαιοδοξια μου η για να καλυψω την αναγκη να γινω μητερα?στο κατω κατω αν καποιος θελει και αγαπαει τοσο πολυ τα παιδια υπαρχουν και αλλοι τροποι να εκφρασει τη αγαπη του να βοηθησει παιδια που δεν εχουν γονεις για αλλους λογους..ορφανεια,εγκαταλει η,κοκ

Sofia
22-04-2009, 18:38
Originally posted by Helena
στο κατω κατω αν καποιος θελει και αγαπαει τοσο πολυ τα παιδια υπαρχουν και αλλοι τροποι να εκφρασει τη αγαπη του να βοηθησει παιδια που δεν εχουν γονεις για αλλους λογους..ορφανεια,εγκαταλει η,κοκ

συμφωνω στο κομματι της υιοθεσιας. διαφωνω σε κατι άλλο: και ποιος σε διαβεβαιωνει οτι το παιδι που θα μεγαλωσεις και θα υιοθετησεις δεν θα παθει καταθλιψη?

Και κατι ακομα: ο ανθρωπος που εχει κατάθλιψη ειναι προβληματικος?

Ποιος ανθρωπος μπορει να ειναι σιγουρος οτι δεν θα νοσησει πχ απο κατάθλιψη?

Προσωπικα εχω την αισθηση πως αναπτυσεται καποιο ειδος ρατσισμου κ μοδας συναμα: του ακαμπτου ανθρωπου!

anwnimi
22-04-2009, 18:38
Helena
όπως κανείς δεν μπορεί να σε διαβεβαιώσει ότι δε θα νοσήσει από κατάθλιψη έτσι κανείς δεν μπορεί να σε διαβεβαιώσει ότι θα νοσήσει.
Αν κάποιος αισθάνεται ότι έχει κάνει πολύ δουλειά με τον εαυτό του, νιώθει αρκετά ολοκληρωμένος, αρκετά ολοκληρωμένη και τη σχέση με το σύντροφό του και νιώθει την επιθυμία να γίνει γονιός, για μένα μπορεί πολύ πιθανώς να γίνει καλύτερος γονιός αφού η κατάθλιψη μπορεί να γίνει και τεράστιο μάθημα ζωής για εκείνον...
Και όχι μόνο η κατάθλιψη αλλά και οποιαδήποτε άλλη ψυχική νόσος.

krino
22-04-2009, 18:40
Originally posted by anwnimi


Κρίνο πολύ εύλογη η ερώτησή σου. Υπήρξε και υπάρχει ακόμα ένα αγωνιώδες ερωτηματικό μου. Που κάπως, λίγο πολύ, του δίνω μια απάντηση. Την απάντηση μου την είχε δώσει ο Νίκος κάποτε, θα ανατρέξω να σου τη βρω. Πάντως το θέμα είναι ότι η ζωή δε σταματά πουθενά και πρέπει να παλεύουμε για τη ζωή μας, όσες αντιξοότητες κληροδοτήσαμε ή μας εμφανίζονται...


εγω τεινω να απαντησω οτι αμα ο ιδιος εχεις αποθεμα ψυχικων δυναμεων μπορεις να αντιμετωπισεις ολα τα προβληματα (κληρονομικα η οχι).
Οταν δεν εχεις ομως, πως μπορεις να αντιμετωπισεις προβληματα αλλων οταν δεν μπορεις να φερεις βολτα τα δικα σου?

keep_walking
22-04-2009, 18:42
Depression is the leading cause of disability as measured by YLDs and the 4th leading contributor to the global burden of disease (DALYs) in 2000. By the year 2020, depression is projected to reach 2nd place of the ranking of DALYs calcuated for all ages, both sexes. Today, depression is already the 2nd cause of DALYs in the age category 15-44 years for both sexes combined.

και για οσουν νομιζουν οτι ειναι μονοι τους στο λουκι το παραπανω κειμενο...αυξανεστε και πλυθυνεστε.
Οσον αφορα το αρχικο ερωτημα του θεματοθετη δεν ξερω εαν επηρεασει η γνωση περι κληρονομικοτητας (που υπαρχει στατιστικως αποδεδειγμενο) την ιατρικη αγωγη ή μεταχειρηση...αν οχι δεν εχει νοημα να ψαχνεις τετοιες απαντησεις.Σιγουρα φανταζομαι επηρεαζει και ειναι και νομιζω απο τις πρωτες ερωτησεις που κανουν οι επιστημονες του χωρου.
Το περιβαλλον δεν αρνειται κανεις οτι παιζει ρολο αλλα ειναι κατι το αφηρημενο το αλλο ειναι μαθηματικα εξακριβωμενο οτι ισχυει.Τωρα αν θελει καποιος να πει οτι επειδη εισαι καταθλιπτικος σημαινει οτι δεν κανεις καλα την δουλεια σου ως γονεας και βγαινουν και τα παιδια καταθλιπτικα...παω πασσο (α ξεχασα ειναι στο χερι μας εχουμε τον απολυτο ελεγχο και οι στατιστικες δεν μετρανε για μας).
Ναι βεβαια φανταζομαι αν εισαι \"σαν\" διανοητικα καθυστερημενος\" δεν κανεις για γονεας πολλες φορες αλλα μην ξεχναμε οτι υπαρχουν τα μαγικα χαπακια πλεον.

Oσο για τα διδυμα κλπ.μπορειτε να διαβασετε στατιστικες εγω τις εχω μελετησει δεν τις ξανακοιτω.

anwnimi
22-04-2009, 18:42
Για μένα, το περιβάλλον στο οποίο θα μεγαλώσει ένα παιδί παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη διάπλασή του, πέρα από οποιαδήποτε γονίδια που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο αλλά το περιβάλλον είναι αυτό που θα τα \"ενεργοποιήσει\" ή όχι...

Helena
22-04-2009, 18:43
δεν ειναι κακο να ειμαστε και λιγο υπευθυνοι στη ζωη μας σε καποια φαση νομιζω ..ακριβως αυτο λεω και εγω ανωνυμη.παιχνιδι με τις πιθανοτητες. προσωπικα δεν το θεωρω αστειο να υπαρχει προδιαθεση εστω και ενα τις εκατο να παθει κατι.αλλος θα το κανει ελαφρια τη καρδια η θα πει ενταξει μωρε τωρα ειμαι οκ σιγα και τι εγινε τοσοι γινονται γονεις.ο καθενας με την οπτικη του

σοφια μη κολλαμε στις λεξεις..

mariafound82
22-04-2009, 18:43
Η καταθλιψη δεν ειναι κληρονομικη ουτε μεταβιβαζεται.Οταν ομως οι συνθηκες που την δημιουργησαν υπαρχουν κ μεταφερονται απο γενια σε γενια τοτε η καταθλιψη διαιωνιζεται.Απο αυτη την οπτικη θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι κληρονομικη

Sofia
22-04-2009, 18:45
keep δεν μπορω να τα δω ολα μεσα απο μαθηματικα. Αλοιμονο αν μπορουσα να αισθανθω κατι ως αληθινο, μονο μεσα απο μαθηματικη αποδειξη.

Το περιβάλλον δεν ειναι αφηρημενο: γινεται πολυ συγκεκριμενο για οποιον καταλαβαινει τί σημαινει προβληματικο οικογενειακο περιβαλλον.

keep_walking
22-04-2009, 18:47
Τωρα παιζει περισσοτερο ρολο το περιβαλλον απο παλια,γιατι αποκλειεται να χαλασε αποτομα το γονιδιακο υλικο...να μου πειτε αυτο να πω ενταξει.
Τα γονιδια παντως παιζουν ρολο.

Helena
22-04-2009, 18:49
Originally posted by mariafound82
Η καταθλιψη δεν ειναι κληρονομικη ουτε μεταβιβαζεται.Οταν ομως οι συνθηκες που την δημιουργησαν υπαρχουν κ μεταφερονται απο γενια σε γενια τοτε η καταθλιψη διαιωνιζεται.Απο αυτη την οπτικη θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι κληρονομικη

υπαρχει καμια ερευνα που το εχει αποδειξει μαρια?οχι οτι βρηκαμε τον πατερα αλλα λεμε τωρα :P:P

keep_walking
22-04-2009, 18:50
Μπορειτε τελος παντων να μου παραθεσετε εστω και ενα κειμενο μου που λεω οτι το περιβαλλον δεν παιζει ρολο?
Εσεις αντιθετως λετε οτι με \"καταθλιπτικους γονεις\" μεγαλωνουν καταθλιπτικα παιδια γιατι δεν τα ανατρεφουν σωστα στατιστικως αποδεδειγμενο με λιγα λογια αλλα οτι ειναι στο χερι μας να το αλλαξουμε...οχι εγω αυτο το βρισκω φρικτο.

Sofia
22-04-2009, 18:56
Originally posted by Helena
. προσωπικα δεν το θεωρω αστειο να υπαρχει προδιαθεση εστω και ενα τις εκατο να παθει κατι.

ποτε δεν μπορεις να εχεις ουτε το 100%, ουτε να εχεις τον απολυτο ελεγχο.οτι και αν κανεις, μα οτι κ αν κανεις....

δεν παιζω με τις λεξεις, γραφω με τα συναισθηματα μου κ οτι εχω νιωσει μεχρι σημερα.

Σε οτι αφορα το αν ειναι ανευθυνοτητα ή οχι θα σου πω το εξης: εχω περασει ενα καταθλιπτικο επεισοδιο. Απο οσο γνωριζω ολοι μας περναμε απο ενα τετοιο επεισοδιο μια φορα τουλαχιστον στη ζωη μας. Και μπορω να σου πω με καθε ειλικρινια, πως ευτυχως που το επαθα. Γιατι με εκανε να ανασυνταχθω κ να δω οτι εχω δυναμεις ή και να βρω τοσες που παλιοτερα σε καμια περιπτωση δεν υπολογιζα οτι εχω. Μπορω να σου πω οτι προσγειωθηκα επισης. Οτι ειδα πώς οι ικανοτητες μου δεν ειναι απειρες, ουτε η υπομονη μου. Αρα καλο μου εκανε....Κ μου εμαθε πώς μπορω να χανω κ να μαι αποδεκτη εξισου.

Ολη αυτη τη γνωση θα θελα να την δωσω ετοιμη στα παιδια μου. Αλλα ξερω πώς δεν γινεται....Εκτος αν μιλαμε για ζωη αβιωτη.

Μπορω ομως να μαι διπλα, να μην επικρινω, να μαθω να αποδεχομαι το ΜΗ τελειο και να αγαπω τον άλλο οπως ειναι κ οχι οπως θα θελα εγω με τα ΑΤΟΜΙΚΑ μου κ πολυ εγωιστικα μου κριτηρια να ειναι.

Εχω μαθει πώς υπάρχει η χαρα κ η λυπη. Κ πώς και η λυπη εχει κ την αιτια της κ τον λογο υπαρξης της.

Πώς περιμενουμε να εξοριστει απο τη ζωη μας, απο μεσα μας ντε κ καλα, λες κ ειναι κατι ξεχωριστο απο τη φυση μας? Λες κ ειναι ντροπη να νιωθουμε θλιμενοι?

Θα θελα να εχω παιδια που να νιωθουν ελευθερα να νιωθουν...αυτο.

mariafound82
22-04-2009, 18:58
Μιλαω απο προσωπικη εμπειρια Ελενα.Δεν πιστευω στις ερευνες,ειναι για να καταρριπτονται απο τις επομενες κ παει λεγοντας.
Κηπ ποιο θεωρεις φρικτο?Εγω θα το ελεγα αισιοδοξο.

keep_walking
22-04-2009, 19:04
Αισιοδοξο ειναι αν νομιζεις οτι εισαι \"σπεσιαλ\" και οτι ισχυει για τον απλο λαουτζικο δεν ισχυει για σενα.
Np και εγω αισθανομαι \"σπεσιαλ\" αλλα πρεπει να βλεπουμε τα γεγονοτα.
Οχι δεν το δεχομαι οτι οι καταθλιπτικοι ειναι κακοι γονεις πως να το κανουμε.Αλλωστε υπαρχουν και τα φαρμακα και στεκονται μια χαρα στα ποδια τους.
Το οτι βγαινουν κατι ερευνες αφηρημενες μου θυμιζουν κατι θρησκειες που σκοπος τους ειναι να σε γεμισουν τυψεις για τα παντα \"ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΟΣ\".
Οχι δεν θα παρω.

anwnimi
22-04-2009, 19:07
Helena
αν συμβεί για κάποιον άνθρωπο αυτό που έγραψα δηλαδή ότι
\"Αν κάποιος αισθάνεται ότι έχει κάνει πολύ δουλειά με τον εαυτό του, νιώθει αρκετά ολοκληρωμένος, αρκετά ολοκληρωμένη και τη σχέση με το σύντροφό του και νιώθει την επιθυμία να γίνει γονιός, για μένα μπορεί πολύ πιθανώς να γίνει καλύτερος γονιός αφού η κατάθλιψη μπορεί να γίνει και τεράστιο μάθημα ζωής για εκείνον...\"

Δεν το θεωρώ ότι θα κάνει οικογένεια ελαφρά τη καρδία αλλά πολύ συνειδητοποιημένα. Ίσως και πιο συνειδητοποιημένα από πολλούς άλλους που απλά κάνουν οικογένεια επειδή έτσι \"πρέπει\" κι όχι επειδή πραγματικά το νιώθουν.

Όπως επίσης μου αρέσει όταν βλέπω ανθρώπους που επιλέγουν να μην κάνουν οικογένεια (άσχετα από κληρονομικές νόσους) γιατί δεν το νιώθουν και πάνε κοντρα στα κοινωνικά πρέπει επειδή θέλουν να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους...

Sofia
22-04-2009, 19:14
Λυπάμαι, γιατι μεσα απο αυτες τις ερωτησεις εχω την αισθηση πώς υπάρχει καποιου ειδους ρατσισμος.

Ανθρωποι που νοσησαν, ειχα την αισθηση πώς εχουν μεγαλυτερη ευαισθησια στο θεμα αυτο. Αλλα αν οι ιδιοι οι ανθρωποι που νοσησαν δειχνουν τοση απεχθεια σε κομματι του εαυτου τους που υπεφερε ή υποφερει, τοτε πώς περιμενουμε μεγαλυτερη ευαισθησια στο προβλημα μας απο ανθρωπους του περιβαλλοντος μας που δεν περασαν ποτε κατι αναλογο?

Και για να το πάω κ λιγο παραπερα, αν εμεις οι ιδιοι δεν στρεφομαστε με αγαπη στον ιδιο μας τον εαυτο που νοσησε κ δεν του φερθουμε με φροντιδα κ αγαπη, απο που κ ως που περιμενουμε να το κανει κ κάποιος αλλος?

Helena
22-04-2009, 19:17
ειπα οτι θελω να προαγω το μοντελο του ακαμπτου ανθρωπου ποτε? εκτος αν το υπονοησα και δεν το καταλαβα :) αληθεια εκπεμπω τετοιον αερα? μακαρι να ημουν τοσο σκληρη παντως :P θα με ειχε γλιτωσει απο πολλες στεναχωριες :)

φυσικα και θα πονεσει θα γνωρισει δυσκολιες θα μαθει τα καλα και τα ασχημα της ζωης
αλλο αυτο και αλλο η προδιαθεση για καποια ασθενεια ομως ...αλλο λυπη αλλο θλιψη και αλλο κατσθλιψη και ιατροφαρμακευτικη αγωγη σοφι

παιζουμε με τις λεξεις πηγαινε στο προβληματικος ..
γραφεις ..καταλαβες οτι δεν εχεις απεριοριστες δυναμεις..συμφωνω...ποιος εχει αλλωστε.
εχεις φανταστει τι θα γινει αν οντας καποιος πχ -πρωην καταθλιπτικος- γονιος ξανακυλησει στην καταθλιψη?η μηπως το ενα η και δυο η και τρια καταθλιπτικο επεισοδιο/α εστω και αν το η τα ξεπερασαμε σημαινει οτι δεν θα υπαρξει υποτροπη καποια στιγμη?υπο συνθηκες πιεσης.στρες ευθυνων κτλ ..εφιαλτικο σεναριο ετσι δεν ειναι?ειμαστε σιγουροι ομως οτι ειναι απλα μια υπερβολη η ενδεχεται και να γινει πραγματικοτητα ?
και πως ειμαστε σιγουροι τοτε οτι οι δυναμεις μας δεν θα εξαντληθουν?και ο αλλος ανθρωπος που δεν μας φταει σε τιποτα αν εχουμε τα ψυχολογικα μας τοτε τι θα απογινει?


ειπα και πριν .ο καθενας πρατει και πορευεται αναλογα με την οπτικη του.προσωπικα το θεωρω αρκετα εως πολυ ρισκο.δεν υπαγορευω στους αλλους ομως οτι δεν δικαιουνται να κανουν τα δικα τους παιδια.αλλοιμονο.ισως και τα παραβλεπω σοβαρα.αν ολοι τα σκεφτονταν ετσι κανεις δεν θα ειχε γινει γονιος-να εισαι σιγουρη οτι το χω ακουσει κι αυτο το επιχειρημα-
ξερω ομως ο χειροτερος εφιαλτης της ζωης ΜΟΥ θα ειναι να κανω ενα μωρο καποια στιγμη και να παθει καταθλιψη.οπως εγω τοτε.και να περασει τα δικα μου βασανα.οπως εγω τοτε.θα νιωθω υπευθυνη εγω και μονο εγω.



εδιτ

ολα ειναι σχετικα οπως βλεπεις :cool:

εσυ θεωρεις σοφια οτι ειμαστε σκληροι και ρατσιστες απεναντι στον εαυτο μας εστω και αν νοσησαμε

εγω παλι νομιζω οτι δεν ειπα ποτε οτι ειμαι κατα τις φροντιδας και του προδερμ στον εαυτο μας -ισα ισα που το εχω αναγκη αυτη την περιοδο παρα παρα πολυ-απλα οτι προσπαθω στη ζωη μου να ειμαι υπευθυνη για ζητηματα που αφορουν και αλλους ανθρωπους

keep_walking
22-04-2009, 19:21
Και ο διαβητης ειναι κληρονομικος ε?
Δεν το ηξερα δεν με ειχε απασχολησει.
Ειναι και κατι συγκεκριμενο δεν βρηκαν το γονιδιο αλλα μετρησαν 1+1 και το βρηκαν.
Στις ασθενειες του μυαλου τρεχαγυρευοπουλος,νοσει απο το ιδιο συμπτωμα το παιδι?
Δυο τινα γονιδια ή περιβαλλον (δεν μιλαμε για xtreme καταστασεις).
Ας τα ριξουμε στο περιβαλλον δεν ειναι ποσοτητα μετρησιμη αλλωστε.
Ειμαι των θετικων επιστημων εγω και σκεφτομαι ετσι.

mariafound82
22-04-2009, 19:23
Αυτο με το σπεσιαλ κ τον λαουτζικο με μπερδεψε καπως.Μετα απο μια ασχημη περιοδο της ζωης μου κ κανοντας τον απολογισμο μου μπορω να πω οτι ειμαι πιο συνειδητοποιημενη ,πηρα το μαθημα μου κ προχωρω.
Πιστευεις οτι οποιος εχει καταθλιψη δεν πηρε τα φαρμακα του κ οταν τα παρει λυνονται ολα?
Ποτε δεν ειπα οτι οι καταθλιπτικοι δεν ειναι καλοι γονεις ,εγω θα ελεγα οτι ειναι πιο συνειδητοποιημενοι κ με μεγαλυτερες ευαισθησιες απο πολλους αλλους.

keep_walking
22-04-2009, 19:25
Μα πως μπορει ολοι να νοιωθουν πιο συνειδητοποιημενοι και στατιστικως να βγαινουν χειροτεροι γονεις!!!!!!!!!!!!!!!
Αυτο δεν λεω τοση ωρα.

anwnimi
22-04-2009, 19:27
Originally posted by krino

Originally posted by anwnimi


Κρίνο πολύ εύλογη η ερώτησή σου. Υπήρξε και υπάρχει ακόμα ένα αγωνιώδες ερωτηματικό μου. Που κάπως, λίγο πολύ, του δίνω μια απάντηση. Την απάντηση μου την είχε δώσει ο Νίκος κάποτε, θα ανατρέξω να σου τη βρω. Πάντως το θέμα είναι ότι η ζωή δε σταματά πουθενά και πρέπει να παλεύουμε για τη ζωή μας, όσες αντιξοότητες κληροδοτήσαμε ή μας εμφανίζονται...


εγω τεινω να απαντησω οτι αμα ο ιδιος εχεις αποθεμα ψυχικων δυναμεων μπορεις να αντιμετωπισεις ολα τα προβληματα (κληρονομικα η οχι).
Οταν δεν εχεις ομως, πως μπορεις να αντιμετωπισεις προβληματα αλλων οταν δεν μπορεις να φερεις βολτα τα δικα σου?

Φυσικά.
Όταν δεν μπορείς να φροντίσεις εσένα είναι έγκλημα να φέρνεις στον κόσμο ανθρώπους που θα δυστυχήσουν, μόνο και μόνο επειδή πρέπει. Όταν όμως ξεπεράσεις κάποια πράγματα πιστεύω ότι γίνεσαι πολύ πιο δυνατός και ώριμος από κάποιον άλλο που δεν είχε παρόμοιες εμπειρίες...

Sofia
22-04-2009, 19:27
Helena,

εγω ενιωθα καποτε οτι εχω αστειρευτες δυναμεις, πως φταιω για τα παντα, πώς πρεπει να κανω συγκεκριμενα πραγματα στη ζωη μου, και ενα σωρο ακομα πρεπει.

Σαφως κ αλλο η θλιψη κ άλλο η κατάθλιψη. Αλλα αυτο που προσπαθω να πω ειναι: εχεις σκεφτει πολλες οικογενειες, οπου αφηνουν ελευθερα να φανει ενα δυσαρεστο συναισθημα?χωρις να συνοδευεται απο αισθημα ενοχης ή μειονεξιας? Αυτο απο μονο του δρομολογει καταστασεις πιεσης.

Η προδιαθεση που αναφερεις, απο μονη της δεν αρκει να φερει ενα αποτελεσμα. Και στην τελικη η καταθλιψη ακομα κ οταν ερχεται δεν ερχεται για να μεινει. Ερχεται με λογο που δεν εχει να κανει ΜΟΝΟ με τα γονιδια. Κ χωρις αυτα μια χαρα ερχεται η καταθλιψη.

mariafound82
22-04-2009, 19:35
Κηπ ασε αγορι μου τις στατιστικες για λιγο.Σιγουρα γινεται σοβαρη δουλεια απο εξαιρετους επιστημονες δεν το αμφισβητω.
Απλα σου λεω οτι οι γονεις που εχουν νοσησει κ εχουν καταφερει κ εχουν κανει την αυτογνωσια τους κ την αυτοκριτικη τους ειναι λιγοτερο ακαμπτοι απο τους παλαιοτερους .
Συγνωμη για τις τηλεγραφικες απαντησεις αλλα εχω δουλεια
Προχωρουν εχοντας μεταλλαξει την περιπετεια τους σε μαθημα ζωης .

keep_walking
22-04-2009, 19:36
Διαφορετικες εμπειριες φανταζομαι,για μενα φταιω εγω και μονο εγω ειτε λογω κακου γενετικου υλικου ειτε λογω περιβαλλοντος ειτε λογω οτιδηποτε.
Εαν δεν μπορω τοτε δεν μπορω αυτη ειναι η φιλοσοφια μου.Και τα καταφερνω μια χαρα αυτη τη στιγμη γιατι περασα πολλα.
Ναι το περιβαλλον δεν ηταν το ιδανικο για μενα ε και?
Η ζωη ειναι στα χερια μου.

keep_walking
22-04-2009, 19:45
Ε καλα λιγο υπερβολικο το παραπανω...

Arsi
22-04-2009, 19:48
Βρε παιδιά είμαι μακριά νυχτωμένη και δεν το καταλαβαίνω????Έχω περάσει βαριά κατάθλιψη και μπορεί να έχω και ακόμα και να μη μου το λέει η ψυχολόγος αλλά τέτοια άποψη δεν είχα ποτέ μου!Όσα πάνδυνα κι αν πέρασα.

Αυτό που είδα από όλο εκείνο το ταξίδι είναι ότι είναι μια ασθένεια.Γιατί το κάνουμε τόσο τραγικό?Εμείς οι ίδιοι γινόμαστε ρατσιστές των ψυχικών νόσων.Κ πάλι επειδή είναι ψυχική,γιατί για σωματικές δε μιλάμε?Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ.Καλά δεν το συζητάμε εγώ που έχω και ψωρίαση δεν πρέπει ποτέ να κάνω παιδιά.Κ χρόνια νόσος,ανίατη όχι κατάθλιψη που θεραπεύεται!

Στην οικογένεια μου και σε προηγούμενες γενιές δεν είχε κανείς καμία ψυχική πάθηση και κάλιστα έπαθα μια πολύ περιποιημένη κατάθλιψη.

Όπως επίσης τα παιδιά μας θα έχουν προδιάθεση για πολλές νόσους και όχι μόνο για την κατάθλιψη.Κ ο κάθε άνθρωπος έχει προδιάθεση για διάφορες ασθένειες.ΑΝΘΡΩΠΟΙ είμαστε και οι αρρώστιες είναι πάντα μέσα στη ζωή.

Η προδιάθεση του παιδιού είναι το λιγότερο που μπορεί να μας απασχολεί γιατί ακόμα κι αν υπάρχει είναι απλά μια προδιάθεση.Θα πρέπει να μας απασχολεί αν μπορούμε να το φροντίσουμε να μην βρει χώρο η οποιαδήποτε προδιάθεση και σ\'αυτό παίζει ρόλο πόσο ολοκληρωμένοι άνθρωποι είμαστε και τι δουλειά έχουμε κάνει με μας.

keep_walking
22-04-2009, 19:54
Σωστη η Arsi,αν νομιζει καποιος οτι δεν θα γινει καλος γονιος για μια καταθλιψη ή οτιδηποτε γουστο του καπελο του.
Προσωπικα δεν θελω ακομα παιδια γιατι...δεν ξερω μπορω να πω χιλιους λογους και ολοι να ειναι καλοι,αλλα δεν νοιωθω καν αυτη την αναγκη ειναι η αληθεια.Αλλα αν καθησω και φιλοσοφησω γιατι δεν νοιωθω αυτη την αναγκη δεν θα βγει ποτε ακρη...

Helena
22-04-2009, 19:57
Originally posted by Arsi
Βρε παιδιά είμαι μακριά νυχτωμένη και δεν το καταλαβαίνω????Έχω περάσει βαριά κατάθλιψη και μπορεί να έχω και ακόμα και να μη μου το λέει η ψυχολόγος αλλά τέτοια άποψη δεν είχα ποτέ μου!Όσα πάνδυνα κι αν πέρασα.
.

το οτι σκεφτομαστε ο καθενας με το δικο του τροπο σημαινει οτι καποιος εχει σωνει και καλα δικιο η αδικο? οτι ειναι νυχτωμενος η αντιθετα πανσοφος?αποψεις ανταλλαζουμε η κανω λαθος?

φυσικα σημαντικοτατο ρολο παιζει η θα επρεπε να παιζει το κατα ποσο μπορουμε να ανταπεξελθουμε στο ρολο αυτο αν
εχουμε κατακτησει την περιβοητη ισορροπια μας η οχι
οπως και πολλοι αλλοι παραγοντες που δεν αναφερθηκαν στο συγκεκριμενο θεμα.οικονομικης δυνατοτητας ,υποστηριξης απο το περιβαλλον , καταλληλου συντροφου κλπ κλπ

keep_walking
22-04-2009, 19:59
Τεσπα η ερωτηση ηταν συγκεκριμενη και η απαντηση ειναι υπαρχει γενετικη προδιαθεση (μαλλον) αλλα κατα τη γνωμη μου μη σε απασχολει πολυ αυτο.
Τωρα τι περιμενεις να σου πουμε παρε την πιο in ερευνα στο internet αυτη την εποχη και διαβασε την.
Αν το πολυψαξεις δεν θα βρεις ακρη γιατι καλλιστα υπαρχουν χιλιαδες ερευνες ο καθενας λεει οτι θελει,στα γενοφασκια της ακομα η επιστημη.

anwnimi
22-04-2009, 20:01
Helena, ναι αν κάποιος που είχε κατάθλιψη στο παρελθόν και υποτροπιάσει αφού έχει κάνει οικογένεια δεν θα είναι και ότι καλύτερο, πολύ άσχημο θα έλεγα θα ήταν.

Αν κάποιος άλλος που δεν είχε κατάθλιψη στο παρελθόν και πάθει αφού έχει κάνει οικογένεια δε θα είναι πάλι και ότι καλύτερο, πολύ άσχημο πάλι θα έλεγα ότι θα ήταν.

Θα μου πεις ότι περισσότερο πιθανό είναι να πάθει ο πρώτος που αναφέρω στο παράδειγμα παρά ο δεύτερος. Δεκτό. Πολύ πιθανό ειδικά αν είχε κάνει τη μισή δουλειά. Και η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ. Είναι ένας διαρκής, συνεχής αγώνας.
Από την άλλη πλευρά θεωρώ τον πρώτο, εφόσον έκανε οικογένεια από συνειδητή επιλογή και όχι λόγω των κοινωνικών πρέπει, εφόσον είχε υπερνικήσει την κατάθλιψη και πήρε μαθήματα ζωής μέσα από αυτή, καλύτερο γονιό, πιο συνειδητοποιημένο και πιο ευαισθητοποιημένο στα θέματα ψυχικής υγείας, ενσυναίσθησης και διάπλασης του παιδιού του.

anwnimi
22-04-2009, 20:04
Και έχω αναφέρει πριν κι άλλους παράγοντες, ισορροπία μέσα του και ισορροπία στη σχέση με το σύντροφό του

Arsi
22-04-2009, 20:08
Originally posted by Helena
......
εχεις φανταστει τι θα γινει αν οντας καποιος πχ -πρωην καταθλιπτικος- γονιος ξανακυλησει στην καταθλιψη?η μηπως το ενα η και δυο η και τρια καταθλιπτικο επεισοδιο/α εστω και αν το η τα ξεπερασαμε σημαινει οτι δεν θα υπαρξει υποτροπη καποια στιγμη?υπο συνθηκες πιεσης.στρες ευθυνων κτλ ..εφιαλτικο σεναριο ετσι δεν ειναι?ειμαστε σιγουροι ομως οτι ειναι απλα μια υπερβολη η ενδεχεται και να γινει πραγματικοτητα ?
και πως ειμαστε σιγουροι τοτε οτι οι δυναμεις μας δεν θα εξαντληθουν?και ο αλλος ανθρωπος που δεν μας φταει σε τιποτα αν εχουμε τα ψυχολογικα μας τοτε τι θα απογινει?


...........

εσυ θεωρεις σοφια οτι ειμαστε σκληροι και ρατσιστες απεναντι στον εαυτο μας εστω και αν νοσησαμε

Αυτή είναι από μόνη της καταθλιπτική σκέψη....κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλλάσει το μέλλον.Μπορεί π.χ. να πάθω ατύχημα μαζί με τον υποτιθέμενο άντρα μου και τα παιδιά να μείνουν εντελώς μόνα...και χίλια δύο.
Ίσα ίσα αν κάποιος έχει περάσει μια φορά κατάθλιψη την αναγνωρίζει από χιλιόμετρα γιατί να έχει περισσότερες πιθανότητες να πάθει από οποιονδήποτε άλλο.Εκτός κι αν δεν την θεράπευσε ποτέ στην ουσία.......

Κι εγώ πιστεύω πως όλα αυτά είναι σκληρά και ρατσιστικά.

Πάντως όσον αφορά το θέμα μας πιστεύω πως γονιός δεν πρέπει να αποφασίζει να γίνει κάποιος μέσα στην κατάθλιψη γιατί δε μπορεί να σκεφτεί καθαρά,να είναι συνειδητοποιημένος.Το τοπίο είναι θολό όταν βρίσκεσαι μέσα.
Και όχι εαν έχει ιστορικό κατάθλιψης.

Τέλος πάντων ασθένεια είναι και τίποτα παραπάνω.

Helena
22-04-2009, 20:11
οκ

υγ και οκρινος το ιδιο ρωτησε με αλλα λογια

ανυγουει

Arsi
22-04-2009, 20:16
Originally posted by Helena

Originally posted by Arsi
Βρε παιδιά είμαι μακριά νυχτωμένη και δεν το καταλαβαίνω????Έχω περάσει βαριά κατάθλιψη και μπορεί να έχω και ακόμα και να μη μου το λέει η ψυχολόγος αλλά τέτοια άποψη δεν είχα ποτέ μου!Όσα πάνδυνα κι αν πέρασα.
.

το οτι σκεφτομαστε ο καθενας με το δικο του τροπο σημαινει οτι καποιος εχει σωνει και καλα δικιο η αδικο? οτι ειναι νυχτωμενος η αντιθετα πανσοφος?αποψεις ανταλλαζουμε η κανω λαθος?

φυσικα σημαντικοτατο ρολο παιζει η θα επρεπε να παιζει το κατα ποσο μπορουμε να ανταπεξελθουμε στο ρολο αυτο αν
εχουμε κατακτησει την περιβοητη ισορροπια μας η οχι
οπως και πολλοι αλλοι παραγοντες που δεν αναφερθηκαν στο συγκεκριμενο θεμα.οικονομικης δυνατοτητας ,υποστηριξης απο το περιβαλλον , καταλληλου συντροφου κλπ κλπ Όχι δεν είναι θέμα δίκιου-άδικου αλλά πρέπει να υπάρχει και μια αλήθεια γενικότερη για τις ψυχικές ασθένειες....Δεν είναι απλά απόψεις.
Ξέρουμε τι έχουμε πάθει?Τι σημαίνει κατάθλιψη?Γιατί το να συζητάμε αν πρέπει να κάνουμε παιδιά ή όχι εξ αιτίας αυτού μου δίνεται η εντύπωση ότι είναι χειρότερο από προδιάθεση καρκίνου που σου αφαιρεί και χρόνια ζωής....

Ποτέ μου δεν κατάλαβα και γενικώς μου τη δίνει ο ρατσισμός στις ψυχικές ασθένειες!Τόσο κακό πια!Κατάρα,περιθωριοποίηση ,διαφορετικότητα,τι?

Helena
22-04-2009, 20:20
τι σημαινει η καταθλιψη αρσι κατα τη γνωμη σου ?

anwnimi
22-04-2009, 20:20
originally posted by Helena
το οτι σκεφτομαστε ο καθενας με το δικο του τροπο σημαινει οτι καποιος εχει σωνει και καλα δικιο η αδικο? οτι ειναι νυχτωμενος η αντιθετα πανσοφος?αποψεις ανταλλαζουμε η κανω λαθος?


Φυσικά, ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψή του με επιχειρήματα. Συζητάμε για να αλληλεπιδράσουμε, να πάρουμε ο ένας κάτι από τον άλλο. Αλλιώς ο καθένας θα είχε καταλήξει στις απόψεις του και ο διάλογος για οτιδήποτε θα ήταν περιττός.

Δε μου αρέσει κανένας να επιβάλλει καμία άποψη σε κανέναν, πέρα από να την εκθέτει. Το αν κάποιος δε συμφωνεί με αυτόν, δεν μπορεί να του στερεί το δικαίωμα να μιλά. Του δίνει το δικαίωμα να εκθέσει και εκείνος την άποψή του, μέχρι εκεί και ο καθένας, ανάλογα με το πόσο ανοιχτόμυαλος είναι, πόσο και πώς έχει κατασταλλάξει στα δικά του πιστεύω αποφασίζει.

Δεν ειναι κακό ούτε το να ακούμε την άποψη του άλλου, ούτε κακό είναι να την αλλάζουμε ούτε κακό είναι να εκθέτουμε τη δική μας.

Helena
22-04-2009, 20:22
ειναι και παρα ειναι ανωνυμη
ξερεις τι αστειο που ειναι αληθεια μετα απο τοσα χρονια και με τοσο κοσμο που εχω μιλησει κατα καιρους δημοσιως και πριβε εδω να νομιζουν καποιοι οτι ειμαι ρατσιστρια η σκληρη ?εχει πολυ γουστο.. τεσπα ..

anwnimi
22-04-2009, 20:22
Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω τα παραπάνω με διάθεση να διαφωνήσω μαζί σου αλλά με διάθεση να συμπληρώσω

Arsi
22-04-2009, 20:23
Originally posted by Helena
τι σημαινει η καταθλιψη αρσι κατα τη γνωμη σου ? Το ξαναέγραψα Helena,είναι απλά μια ασθένεια.
Για σένα?

Helena
22-04-2009, 20:24
οτι και για σενα

anwnimi
22-04-2009, 20:30
Να σου πω Helena με καλή διάθεση πάντα.
Οι λέξεις που χρησιμοποίησες, ας γίνουμε πιο υπεύθυνοι, όποιος θα το έκανε θα το έκανε ελαφρά τη καρδία, γενικεύουν. Και ότι γενικεύει είναι κάπως απόλυτο...

Helena
22-04-2009, 20:32
xmmm

για μενα μιλησα παντως.και συμπληρωσα στο τελος οτι ισως και να τα μεγαλοποιω.οπως μου λενε κατα καιρους δικοι μου ανθρωποι που το εχω συζητησει τελοσπαντων..

Arsi
22-04-2009, 20:33
Originally posted by Helena
ειναι και παρα ειναι ανωνυμη
ξερεις τι αστειο που ειναι αληθεια μετα απο τοσα χρονια και με τοσο κοσμο που εχω μιλησει κατα καιρους δημοσιως και πριβε εδω να νομιζουν καποιοι οτι ειμαι ρατσιστρια η σκληρη ?εχει πολυ γουστο.. τεσπα .. Helena δεν νομίζω ότι είσαι ρατσίστρια,ούτε μπορώ να πω οτιδήποτε για σένα γιατί δεν σε ξέρω αλλά ειλικρινά θέλω να μου απαντήσεις δεν είναι σκληρό να λες ότι και 1% προδιάθεση κατάθλιψης να υπάρχει δε θεωρείς σωστό να κάνεις παιδί?
Σκληρό για τον εαυτό σου και ρατσιστικό για την ασθένεια.
Αυτό είπα.Και το πιστεύω.

Σε καμιά περίπτωση δε μπορώ να κρίνω τι είσαι......και σε καμιά περίπτωση δε μου φαίνεσαι έτσι.......
Αν μου επιτρέπεις το μόνο που είδα είναι ότι έχεις πονέσει πολύ και δε θες να το περάσει κανείς,πόσο περισσότερο το παιδί σου.

anwnimi
22-04-2009, 20:38
Οκ, αν μίλησες μόνο για σένα κανένα πρόβλημα. Μη ξεχνάς να το διευκρινίζεις όταν λες κάτι. Κι εγώ το ξεχνώ και τρέχω να το διορθώσω πολλές φορές:) Το πρόβλημα είναι ότι εδώ με το γραπτό, ο άλλος δεν μπορεί να καταλάβει το ύφος του άλλου και τον τρόπο με τον οποίο γράφει κάτι, κάτι που δε συμβαίνει στη διαπροσωπική επικοινωνία. Οπότε κανείς μας δε φταίει στην προκειμένη περίπτωση.

Helena
22-04-2009, 20:42
στο πρωτο πρωτο μυνημα ανωνυμη απαντησα στο τι στοχευω να κανω εγω προσωπικα απο κει και περα τι αλλο να πω?

ισως να μην ειναι τοσο απαισιοδοξα τα prognostics τελοσπαντων να ειμαστε καλα

anwnimi
22-04-2009, 20:47
Για το επόμενο μιλάω Helena, ίσως αυτό έδινε άλλη εντύπωση

panos-Kreta
22-04-2009, 21:15
Originally posted by Arsi

Originally posted by mina31
Εχω ρωτησει αρκετους γιτρους για το θεμα αυτο.Ολοι μου εχουν πει οτι ολα τα ψυχικα νοσηματα εχουν σχεση με την κλιρονομηκοτητα απο γενια σε γενια.Βεβαια δεν ειναι απαραιτητο να εκδηλωθει κατι σιγουρα οπως εγραψε και η ανωνυμη. Τίποτα δεν είναι αποδεδειγμένο απλά ενδείξεις και νούμερα να συναντάμε από γενιά σε γενιά καταθλιπτικούς ίσως.



Όλο το θέμα για μένα είναι να σπάσει ο κύκλος λειτουργίας μιας οικογένειας που μεταδίδεται σαν ίωση στην επόμενη γενιά και η κατάθλιψη......συνεχίζεται.



τι εννοεις ansi με αυτο ? πως to αντιλαμβανεσαι?

panos-Kreta
22-04-2009, 21:22
[quote]Originally posted by keep_walking
Ειμαι σαφης νομιζω...μου φαινεται παραλογο να μη γινω καλος γονεας επειδη δεν ηταν κατα καποιο τροπο καλοι γονεις οι δικοι μου

keep_walking εχεις πολυ δικαιο και η \"κακη\" εμπειρια απο
μη σωστους γονεις πρεπει να μας κανει σωστοτερους και σοφοτερους για να μην επαναλαμβανονται στα παιδια τα λαθη της προυγουμενης γενιας. Αυτο καλως εχοντων των πραγματων λοιτουργει.

krino
22-04-2009, 21:24
Originally posted by panos-Kreta


Αυτο καλως εχοντων των πραγματων λοιτουργει.


εισαι σιγουρος οτι αυτο λειτουργει οπως το σκεφτεσαι???
Ας μην βαλουμε σαν παραδειγμα τους εαυτους μας φυσικα....

panos-Kreta
22-04-2009, 21:33
εισαι σιγουρος οτι αυτο λειτουργει οπως το σκεφτεσαι???
Ας μην βαλουμε σαν παραδειγμα τους εαυτους μας φυσικα.... [/quote]

krino μου , η εμπειρια απο κακες συμπεριφορες και στασεις αν υπαρχει καλη προθεση - που το θεωρω δεδομενο- οδηγει στην αποφυγει τους .αν και ειναι αληθεια πως ποτε δεν κανουμε προβα σε οτι ζουμε.Παντα πειραματιζομασε παντα φλερταρουμε με το τυχαιο και τις πιθανοτητες.ο γονιδιακη προδιαθεση να γινουμε κλεφτες δεν θα μας οδηγησει defacto στη κλοπη οπως η γενετικη προδιαθεση για τα μαθηματικα δεν θα μας κανει Αινσταιν.

krino
22-04-2009, 21:40
θα σου προσθεσω την δικη μου λογικη σε σχεση με την καλη προθεση που βαζεις.

Λειτουργω σε οτι λεω, οτι αυτο που λεω μπορει να ειναι λαθος και πορευομαι με την αμφισβητηση σε οτι σκεφτομαι.
Ωστοσο ειμαι υπερ του πειραματος, της εξερευνησης και αυτο που λες περι φλερταρισματος με τις πιθανοτητες.
Πιστευω στην κληρονομικοτητα χαρακτηριστικών αλλα το να τα βαζουμε μπροστα ειναι σαν να αναιρουμε οτι ειμαστε αυτονομες μοναδες και προσωπικότητες σαν ανθρωποι.

Sofia
22-04-2009, 22:23
Originally posted by Arsi

Originally posted by Helena
τι σημαινει η καταθλιψη αρσι κατα τη γνωμη σου ? Το ξαναέγραψα Helena,είναι απλά μια ασθένεια.
Για σένα?

Και η Helena απαντησε: οτι και για σενα. Αλλα ειδωμενο εντελως διαφορετικα προσθέτω εγω, απο τα οσα διαβασα. Και αυτη η εκ διαμετρου αντιθετη ματια, δινει αλλη οψη στην ιδια τη ζωη και τις προσδοκιες μας, απο αυτην.

Sofia
22-04-2009, 22:26
Originally posted by panos-Kreta
η εμπειρια απο κακες συμπεριφορες και στασεις αν υπαρχει καλη προθεση - που το θεωρω δεδομενο- οδηγει στην αποφυγει τους .αν και ειναι αληθεια πως ποτε δεν κανουμε προβα σε οτι ζουμε.

δεν συμφωνω. μια συμπεριφορα κακη, μπορει να μη δουμε ποτε οτι ειναι ετσι: κακη. μαλιστα μπορει να την επαναλαμβανουμε ως καλη ή ωφελιμη. οι καλες προθεσεις δεν αρκουν πολλες φορες.

σε οτι αφορα την προβα και τη ζωη συμφωνω. ειναι μια κ εξω η ζωη, χωρις προβα.

Helena
22-04-2009, 22:29
μαλισταα

panos-Kreta
22-04-2009, 23:20
Το καλο και το κακο ειναι σχετικες εννοιες ,Σοφια , οπως το σωστο και το λαθος. Μια σταση που σε μια χρονικη στιγμη ειναι ευεργετικη η σωτηρια σε μια αλλη μπορει να αποβει επιζημια η και καταστροφικη . Οι ιδεατες -τελειες οικογενειες υπαρχουν μονο στα σεναρια καποιων ταινειων. Η ζωη προχωρα με γτη μεθοδο δοκιμης και σφαλματος. Η αντικειμενικα τελεια σταση απεναντυ στη ζωη ειναι ουτοπια. Τα παντα ειναι θεμα παρατηρητη και παρατηρουμενου. Μια δοκιμασμενη - επιτυχημενη πρακτικη μπορει να μη δουλεψει σε αλλη φαση.Παντος δεν πρεπει να παρετουμαστε και να συνεχιζουμε τη προσπαθεια.

Sofia
22-04-2009, 23:49
ειναι σχετικα ναι,αλλα με ενα οριο. Μια αυταρχικη συμπεριφορα ειναι παντα κακη. Μια βιαιη συμπεριφορα επισης.

Δεν πιστεύω στην τελειοτητα. Αλλωστε ολα μου τα μνμ ειδικα σ αυτο το θεμα, αυτο λενε!!!!

Sofia
23-04-2009, 00:16
Kαι κατι ακομα για την κατάθλιψη: τελευταια γνωρισα εναν απο τους πιο ομορφους ανθρωπους, που ετυχε να γνωρισω ποτε.

Αισθανομαι πολυ τυχερη που ανεπτυξα αυτην την σχεση. Και θελω να ελπιζω πώς η σχεση μας θα συνεχιστει...Το ατομο αυτο μπορει κ να εχει καταθλιψη. Δεν μπορω να πω με σιγουρια. Το ατομο αυτο μου εμαθε πολλα: πώς ειναι να αποκαλυπτεσαι οντας ευαλωτος, πώς ειναι να εμπιστεύεσαι. Κ μεσα απο τοσο ασχημες συνθηκες διαβίωσης να ειναι τοσο φωτισμενο ατομο, εμπνευσμενο κ δυνατο. Κ να δινει δυναμη.

Χαιρομαι που υπάρχει οχι μονο στη ζωη μου, χαιρομαι που υπάρχει κ δινει τοσα πολλα σε τοσο κοσμο....Η σκεψη οτι μπορει να μην υπήρχε απο αποφάσεις αποκλεισμου, νοσουντων μου προκαλει ανατριχιλα....

panos-Kreta
23-04-2009, 00:21
και η \"αυταρχικοτητα\" ειναι σχετικη δεν εχουμε ολοι τις ιδιες ευθυνες , δεν εχουμε ολοι τις ιδιες υποχρεωσεις , δεν παιρνουμε ολοι τα ιδια ρισκα , αρα δεν γινεται να ειμαστε ολοι \"ισοι\". Πρεπει σε ενα σπιτι , σε ενα χωρο δουλειας,οπουδηποτε υπαρχει συνυπαρξη ανθρωπων ,να επικρατει η δημοκρατια και η κατανοηση και αν ειναι δυνατον η αγαπη και η φιλια. Τη βια τη καταδικαζω απεριφραστα εκτος αν ειναι νομιμη αμυνα.

panos-Kreta
23-04-2009, 00:26
Τα \"φωτεινα\" πλασματα υπαρχουν παντα και ειναι μεγαλη τυχη να τα βρει κανεις , ευχομαι οτι καλυτερο δυνατο στην αναπτυξη και τη προοδο αυτης της σχεσης Σοφια . Να εισαι ευτυχισμενη

Sofia
23-04-2009, 00:31
Originally posted by panos-Kreta
Τα \"φωτεινα\" πλασματα υπαρχουν παντα και ειναι μεγαλη τυχη να τα βρει κανεις , ευχομαι οτι καλυτερο δυνατο στην αναπτυξη και τη προοδο αυτης της σχεσης Σοφια . Να εισαι ευτυχισμενη

Πάνο, αυτο ακριβως λεω: τα φωτεινα πλασματα μπορουν να υπάρχουν παντου. Αρκει να εχουμε τα ματια να αντιλαμβανομαστε και το σκοτάδι κ το φως, και την ασχημια κ την ομορφια. Και την μπορα κ τον ηλιο.

Αυτη η φιλια μου εδωσε μια αλλη διασταση στα οσα εμαθα να βλεπω μεχρι σημερα. Την ευχαριστω γι αυτο....:)

Σ ευχαριστω για την ομορφη ευχη σου:)

marina38
23-04-2009, 14:35
Δεν είναι εύκολο να βγουν συμπεράσματα για την κληρονομικότητα σε σχέση με τις ψυχικές διαταραχές, ειδικά για την κατάθλιψη. Γιατί δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο γονίδιο που ανεξαρτήτως συνθηκών θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κατάθλιψη.

Καταρχήν δεν ξέρουμε ποια ακριβώς γονίδια κληρονομεί ένας άνθρωπος, οπότε ακόμα και με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, δεν είναι βέβαιο πως ο ίδιος θα κληρονομήσει το συνδυασμό που προδιαθέτει σε κατάθλιψη. Αναγκαστικά λοιπόν μιλάμε με πιθανότητες.

Επίσης, δεν λειτουργούν όλα τα γονίδια με τον ίδιο τρόπο, ούτε όλες οι καταστάσεις ελέγχονται από ένα μόνο γονίδιο, ειδικά οι ανθρώπινες συμπεριφορές είναι ταυτόχρονα και πολυγονιδιακές και επηρεάζονται από το περιβάλλον.

Έπειτα μην ξεχνάμε ότι όταν μιλάμε για \'περιβάλλον\', δεν είναι μόνο το οικογενειακό ή κοινωνικό περιβάλλον που επηρεάζει την έκφραση κάποιων γονιδίων. Είναι και το προγεννητικό περιβάλλον που μεγαλώνει ένα έμβρυο. Αλλά και το \'περιβάλλον\' του ίδιου του οργανισμού, δηλαδή τα υπόλοιπα γονίδια.

Συμπέρασμα? Ας προσπαθούμε τουλάχιστον να δημιουργούμε κατά το δυνατόν υγιείς συνθήκες εκεί που μπορούμε.

marina38
23-04-2009, 15:04
Originally posted by anwnimi
Keep μου
πως μπορείς να εξηγήσεις το γεγονός ότι όλα τα αδέρφια μιας οικογένειας δεν έμφανίζουν τις ίδιες ασθένειες, σωματικές ή ψυχικές;

Πόσο μάλλον και τα δίδυμα αδέρφια που μοιράζονται το ίδιο γενετικό υλικό;

Άρα ο παράγοντας περιβάλλον δεν παίζει σημαντικό ρόλο; Ούτε στη συνέχεια η δική μας προσπάθεια και αγώνας;

Τα αδέρφια έχουν μόνο 50% γενετική ομοιότητα. Εξάλλου το καθένα μπορεί να έχει διαφορετικές προγεννητικές επιρροές και σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε ότι ούτε καν το οικογενειακό περιβάλλον είναι ίδιο, πόσο μάλλον το ευρύτερο κοινωνικό. Οπότε δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί μπορεί να διαφέρουν τόσο πολύ.

Στα μονοζυγωτικά δίδυμα χμμ...εκεί ναι έχουμε το 100% κοινό και μάλιστα σαν έμβρυα ήταν στην ίδια μήτρα. Συχνά έχουν και πολύ παρόμοια αντιμετώπιση από το περιβάλλον μετά τη γέννηση. Ακόμα και με τόσα κοινά δεν είναι ακριβώς τα ίδια άτομα. Αλλά εμφανίζουν πολύ συχνά τις ίδιες ασθένειες-συμπεριφορές, ακόμα κι αν έχουν ανατραφεί χωριστά μετά τη γέννηση.

Τώρα βέβαια....κατά πόσον μπορούμε να μετρήσουμε τη \'διαφορετικότητα\' ή την ομοιότητα ενός περιβάλλοντος από ένα άλλο, είναι άλλο θέμα!... Μας μένει λοιπόν η προσπάθεια :)

arktos
24-04-2009, 08:35
Originally posted by krino
ετσι οπως παει θα αρχισω να πιστευω, οτι οσοι εχουν καταθλιψη δεν πρεπει να κανουν παιδια.

Κατα ποσο ισχυει μια τετοια αποψη?
Εν ολιγεις αν ξερατε οτι θα κανετε παιδι και υπαρχει πιθανοτητα να περναγε τα ιδια με οτι περναει ενας καταθλιπτικος (η και σχιζοφρενεις) θα κανατε η οχι?


krino, αν ήξερα για τη διπολική πριν κάνω παιδί, όχι δεν θα έκανα.αν κληρονομήσει το κοριτσάκι μου κάτι τέτοιο, αιτία θα είμαι εγώ και δεν θα το συγχωρήσω στον ευατό μου.άλλωστε δεν μπορώ να της προσφέρω αυτά που θα ήθελα γιατί είμαι σχεδόν ανύπαρκτη.με το ζόρι παίζω μαζί της.

krino
24-04-2009, 11:43
Originally posted by arktos

krino, αν ήξερα για τη διπολική πριν κάνω παιδί, όχι δεν θα έκανα.αν κληρονομήσει το κοριτσάκι μου κάτι τέτοιο, αιτία θα είμαι εγώ και δεν θα το συγχωρήσω στον ευατό μου.άλλωστε δεν μπορώ να της προσφέρω αυτά που θα ήθελα γιατί είμαι σχεδόν ανύπαρκτη.με το ζόρι παίζω μαζί της.


Δεν εχω την αποψη οτι οποιος ειναι διπολικος να μην κανει παιδια λογω κληρονομικοτητας.
Απο την αλλη ομως, το παιδι σου μεγαλωνει σημερα - οπως γραφεις - με την διπολικοτητα σου σε πρωτη διαταξη.
Σε αυτο το σημειο εχω αντιρρηση.

Οσο σε αφορα πιστευω οτι για χαρη του παιδιου σου (αφου για τον εαυτο σου δεν φαινεται να ειναι αρκετο) θα πρεπει να βρεις λυσεις για να μην της εμπεδωσεις αυτο το κλιμα.
Στην τελικη αν δεν της το κληρονομησεις τελικα θα το μεταφερεις.... το αποτελεσμα θα ειναι το ιδιο.