PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Φοβία/τρόμος για τα πάντα-αίσθημα τρέλλας.. Βοήθεια...



Giorgos4
28-03-2009, 17:38
Καλώς σας βρήκα, μιας και μόλις γράφτηκα στο site. Θέλω να πω τον πόνο μου και να ακούσω καμία συμβουλή γιατί πραγματικά πάει να μου στρίψει. Είναι και τόσα πολλά αυτά που μου συμβαίνουν που δεν ήξερα καν που να κατατάξω το topic.

Ειμαι 25 χρονών. Απο μικρο παιδι ειχα πολυ αγχος και κυριως αισθανομουν ασχημα γιατι δεν ειχα φιλους , καθως και για τα παραπανισια κιλα μου.

Στα 18 με επιασε μια καταθλιψη με εμμονες ιδεες σχετικα με τη ζωη και το θανατο, ολα μου φαινοντουσαν ματαια και ενιωθα οτι ζω σε μια γυαλα, μιλια μακρια απο καθε αλλο ανθρωπο.

Πηγα σε ψυχιατρο ο οποιος μου εδωσε ladose και xanax. Μετα απο ενα διαστημα ενιωσα καλυτερα. αλλα καναδυο χρονια μετα με πιασανε κρισεις πανικου, αρχικα σε σημειο να μη μπορω να βγω απο το σπιτι, που εκδηλωνονταν με καθε λογης φοβια. αγοραφοβια, κλειστοφοβια(δεν μπορουσα να μπω στο μετρο), αρρωστοφοβια(σε μεγαλο βαθμο), και παρα πολυ μεγαλο αγχος για οτιδηποτε, καθως και με εντονο φοβο οτι τρελαινομαι η οτι θα πεθανω. Πηγα τοτε παλι σε ψυχιατρο ο οποιος μου εδωσε seroxat και xanax.

Aπο τοτε οι κρισεις με επιαναν και με αφηναν, σταματουσα και ξαναρχιζα λοιπον τα ιδια φαρμακα και αλλαζα ψυχοθεραπευτες παραλληλα. Τελικα βρηκα μια ψυχοθεραπευτρια που μου ταιριαζε και για δυο χρονια ειχα μεν αγχος και διαφορες φοβιες, αλλα οι κρισεις πανικου ειχαν σταματησει και εκοψα και τα φαρμακα.

Πριν λίγες μερες ομως αρχισαν παλι καποιες εμμονες ιδεες με υπαρξιακα κυριως, ο φοβος του θανατου, το μυστηριο της ζωης κλπ κλπ, που αρχισα να τα αναγω σε οτιδηποτε με περιβαλλει, σε βαθμο να ειναι ικανο να με τρομαξει οποιοδηποτε εξωτερικο ερεθισμα! οποτε αρχισαν να με τρομαζουν τα παντα, να νιωθω οτι αποκοπτομαι απο την πραγματικοτητα γυρω μου, οτι ολα ειναι αγνωστα, οτι στην πραγματικοτητα δεν εχω κανενα ελεγχο και οτι θα τρελαθω. Ταυτοχρονα με αυτα, μια αισθηση μονιμης κοπωσης/υπνηλιας, σχεδον σα να ειμαι μισοναρκωμενος, που ενισχυει το αισθημα αποχης απο την πραγματικοτητα/τρελα. Ασχημα ονειρα, ξυπνηματα μεσα στη νυχτα τρομαγμενος, ώσπου ειχα παλι κριση πανικου ενα πρωι, ξυπνωντας και μη μπορωντας να αναπνευσω. Σε αυτο οδηγησαν οπι επαναλαμβανομενες ασχημες σκεψεις μου προφανως.

Φοβηθηκα πολυ και πηγα παλι στον ψυχιατρο. Μου εδωσε παλι τα seroxat και ειπε να κανω υπομονη.

Μου ειπε οτι δεν τρελαινομαι και οτι δεν ειμαι ψυχωτικος, απλα φιλοσοφω τα πραγματα και αντι νατο δω πχ δημιουργικα, για καποιο λογο αυτο αισθανομαι να με απειλει. οτι αν ημουν τρελος δεν θα φοβομουν και αν ημουν ψυχωτικος δεν θα μπορουσα να περιγραψω ετσι αυτο που μου συμβαινει κλπ. Και να κανω υπομονη με τα φαρμακα για να δρασουν.

Αλλα εγω ετσι αισθανομαι. Τις τελευταιες μερες νιωθω οτι βρισκομαι σε μια διαρκη \"ηπια\" κριση πανικου, διαφορετικη απο ολες τις προηγουμενες που με τρελαινει. Νιωθω οτι η λογικη μου κρεμεται απο μια κλωστη. Οτι χανομαι σε μια αβυσσο διαστρεβλωμενης οπτικης της πραγματικοτητας. Με τρομοκρατει η ιδεα οτι το χανω και οτι θα με κλεισουν σε καποια κλινικη, οτι θα χαζεψω να το πω απλα.


Να σημειωσω οτι ειμαι πολυ απομωνομενος, κλεισμενος συνεχως μεσα στο σπιτι, εδω και χρονια. Δηλαδη βγαινω, αλλα σχεδον μονο για τις απαραιτητες υποχρεωσεις και σπανια για διοασκεδαση και εχω μπει σε ενα φαυλο κυκλο προφανως.

Επισης ο υπνος μου δεν ειναι καθολου καλος. Βλεπω εφιαλτες και βλεπω το κρεβατι σαν κατι το απειλητικο. Σαν αναγκαιο κακο. Καθυστερω επισης οσο μπορω να παω για υπνο ωστε να αποκοιμηθω εξαντλημενος, χωρις χρονο για ασχημες σκεψεις πριν.

Επισης αυτο που με τρομαξε ακομα πιο πολυ σημερα ειναι οτι προσεξα πως απο χθες δεν μπορω να φαω! Εγω! Που ξεσπουσα παντοτε στο φαγητο! Νιωθω συνεχως μια ταση για εμετο και δεν μπορω να φαω παραπανω απο δυο μπουκιες. Μηπως ειναι παρενεργεια του seroxat? Tο εχω ξαναπαρει στο παρελθον ομως και δεν παρατηρησα κατι τετοιο... Φοβαμαι, φοβαμαι, φοβαμαι...
Οτι δεν μπορω ν ακανω τιποτα για να σωθω και οτι οδηγουμαι με μαθηματικη ακριβεια στην τρελα! :(

Με συγχωρειτε για το μεγαλο μου μηνυμα, ελπιζω να μη σας κουρασα. Απλα θελω να ακουσω τη γνωμη σας. Δεν είναι ψύχωση ή αρχη σχιζοφρενεις(η κατι τετοιο) το να αισθανομαι οτι σχεδον ζω σε ενα ονειρο και να ειναι ικανο να με τρομαξει κυριολεκτικα το καθε τι(ως μερος αυτης της πραγματικοτητας) ..

Ισως θα μπορούσα απλά να πω ότι είμαι ένας \"φιλόσοφος\", αλλά.. δεν ξέρω..

Ειμαι \"κου-κου, το νιωθω\"... :(

ideal
28-03-2009, 18:00
Σχέδον όλοι όσοι παθαίνουν κρίσεις πανικού αναφέρουν ότι νομίζουν πως θα τρελαθούν. Τρελάθηκε κανένας; Κανένας. Άρα ούτε εσυ θα τρελαθείς :)
Πάει αυτό... Όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις είναι τα γνωστά συμπτώματα της γνωστής και μη εξερεταίας γενικευμένης αγχώδους διαταραχής που εκφράζονται είτε σε κρίσεις πανικού είτε σε φοβίες είτε σε κατάθλιψη... Δεύτερο κρατούμενο
Όλα αυτά ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ... Αρχικά με τα φάρμακα, ύστερα με την ψυχοθεραπεία και τέλος με την δική σου προσπάθεια να αλλάξεις αυτά που σε πιέζουν. Τα κιλά σου και ότι δεν έχεις φίλους και όλα τα υπόλοιπα που ίσως δεν έχεις αναγνωρίσει ακόμα :)

Giorgos4
28-03-2009, 18:14
ευχαριστω για την απαντηση...
ενα θεμα ειναι οτι εχω επιγνωση καταστασεων που μου κανουν κακο, αλλα παρολα αυτα δεν κανω τιποτα για ολα αυτα. Ειμαι πολυ ευχαριστος σε μια παρεα αποτι μου λενε, αλλα εγω εχω τρομερα χαμηλη αυθτοεκτιμηση και δεν το καταλαβαινω. Επισης ξερω οτι τα κιλα μου μου προκαλουν πολλα δυσαρεστα ψυχολογικα \"πεσιματα\" αλλα επισης δεν κανω κατι γιαυτο. Γενικα εχω πεσει σε μια βαθεια χαμηλη αυτοεκτιμηση και εκμηδενιση του εαυτου μου σε συγκριση με τους αλλους. Και αυτο με εμποδιζει απο το να αναλαβω δραση, λες και δεν το αξιζω, η δεν ειμαι ικανος να το κανω...

Φανταζομαι οτι ολα αυτα θα τα δουλεψω στην ψυχοθεραπεια, απλα τα συμπτωματα ειναι που με αγχωνουν σε αυτη τη φαση πιο πολυ απολα, γιατι \"δενουν\" την καθημερινοτητα μου. Βγαινω λιγο απο το σπιτι και βιαζομαι να επιστρεψω..

Επισης μου ετυχε μια πολυ καλη ευκαιρια για δουλεια, (ειμαι τραγουδιστης-ερασιτεχνης). Αλλα ετυχε τωρα! Τη Δευτερα εχω προβα και την Παρασκευη ζωντανη εμφανιση. Ειναι μεγαλο βημα και πολυ σημαντικο και τρεμω ηδη στην ιδεα, οχι μονο πως θα τραγουδησω μπροστα σε τοσο κοσμο, αλλα ακομα και να παω στην προβα... :( φοβαμαι οτι θα το ακυρωσω γιατι αλλιως θα με πιασει κριση πανω στη σκηνη (αν και λεω μονο ενα τραγουδι)

Sofia
28-03-2009, 18:57
φοβασαι οτι....σκεφτεσαι οτι....μπορει να σαι πιασει κριση στη σκηνη κλπ....

Μπορει να σε πιασει, μπορει κ οχι. ακομα κ ενας ανθρωπος που δεν εχει παθει ποτε του κριση, μπορει να σηκωθει κ μπροστα στην εκθεση του στο κοινο κατι να παθει. Ποτε δεν μπορεις να ξερεις κ ποτε δεν μπορει να σαι σιγουρος...

sabb
28-03-2009, 19:26
Originally posted by Giorgos4


Επισης μου ετυχε μια πολυ καλη ευκαιρια για δουλεια, (ειμαι τραγουδιστης-ερασιτεχνης). Αλλα ετυχε τωρα! Τη Δευτερα εχω προβα και την Παρασκευη ζωντανη εμφανιση. Ειναι μεγαλο βημα και πολυ σημαντικο και τρεμω ηδη στην ιδεα, οχι μονο πως θα τραγουδησω μπροστα σε τοσο κοσμο, αλλα ακομα και να παω στην προβα... :( φοβαμαι οτι θα το ακυρωσω γιατι αλλιως θα με πιασει κριση πανω στη σκηνη (αν και λεω μονο ενα τραγουδι)

Είναι η ευκαιρία σου με αυτό το event να κάνεις ένα βήμα για τη σωτηρία σου - πίστεψε με. ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΥΡΩΣΕΙΣ !!! Βάλ\'το σαν στόχο να βγεις νικητής απ\' αυτό που τώρα σου φαίνεται ανυπέρβλητη δοκιμασία..\\

Όταν τελειώσεις το τραγούδι σου και βγεις απ\' τη σκηνή, θα έχεις αφήσει ένα μεγάλο κομμάτι απ\' όσα σε απασχολούν πίσω σου..Έχω εμπειρία στα νιάτα μου από stage σαν ερασιτέχνης μουσικός κι έχω βαθειά πίστη σ\' αυτά που σου λέω...

Η ανακούφιση που θα νοιώσεις θα είναι μια μαγική στιγμή...Μην σκεφτείς ούτε μια στιγμή πως δεν είσαι καλός και πως ίσως καταρρεύσεις στη σκηνή. Μην ξεχνάς πως όλα εξαρτώνται από τη πρώτη νότα. Αν είσαι in the key, όλα θα κυλήσουν όπως πρέπει...

Πες μέσα σου πως είναι 5 λεπτά και τίποτε άλλο..

5 λεπτά που ίσως σου χαρίσουν τη ζωή σου πίσω...

Giorgos4
28-03-2009, 20:02
Ευχαριστω πολυ για την εμψυχωση, πραγματικα την εχω αναγκη... γιατι νιωθω οτι πια πρεπει να εχω καποιον διπλα μου σε περιπτωση που παθω κατι.
Και σκεφτομαι πως θα παω στη Γλυφαδα που ειναι η προβα ενω μενω Ζωγραφου... και δεν μπαινω σε μετρο τωρα ουτε σε λεωφορεια, αλλα και σε ταξι δε νιωθω ανετα...και θελω παντα να εχω προσβαση σε εξοδο... κλπ κλπ...

θα προσπαθησω να βρω τη δυναμη να παω και να τα καταφερω.

vince
28-03-2009, 20:15
Originally posted by Giorgos4
Μου ειπε οτι δεν τρελαινομαι και οτι δεν ειμαι ψυχωτικος, απλα φιλοσοφω τα πραγματα και αντι νατο δω πχ δημιουργικα, για καποιο λογο αυτο αισθανομαι να με απειλει. οτι αν ημουν τρελος δεν θα φοβομουν και αν ημουν ψυχωτικος δεν θα μπορουσα να περιγραψω ετσι αυτο που μου συμβαινει κλπ. Και να κανω υπομονη με τα φαρμακα για να δρασουν.


Αλλα εγω ετσι αισθανομαι. Τις τελευταιες μερες νιωθω οτι βρισκομαι σε μια διαρκη \"ηπια\" κριση πανικου, διαφορετικη απο ολες τις προηγουμενες που με τρελαινει. Νιωθω οτι η λογικη μου κρεμεται απο μια κλωστη. Οτι χανομαι σε μια αβυσσο διαστρεβλωμενης οπτικης της πραγματικοτητας. Με τρομοκρατει η ιδεα οτι το χανω και οτι θα με κλεισουν σε καποια κλινικη, οτι θα χαζεψω να το πω απλα.



Αν είχες ψύχωση δεν θα το καταλάβαινες, ούτε θα το παραδεχόσουν.

Θα ήταν σαν να σκεφτόταν κάποιος άλλος για σένα.

Και μετά όταν θα συνειδητοποιούσες τι ήσουν θα νόμιζες οτι σε καθοδηγούσε μια σκοτεινή δύναμη και όχι η ανθρώπινη ύπαρξη σου.

Σε βάθος χρόνου θα σου έπαιρνε μεγάλη δύναμη για να απελευθερωθείς απο τις εμμονές σου.

Την μία στιγμή θα σκέφτεσαι οτι όλα έχουν το δικό τους νόημα και την άλλη δεν θα σκεφτόσουν τίποτα.

Άν δεν δεν έχεις ιδέα τι εννοώ με τα παραπάνω τοτε δεν έχεις καμία σχέση με καμία ψύχωση.

Και πίστεψε με φίλε μου είσαι πολύ τυχερός γι\'αυτό.

Giorgos4
28-03-2009, 21:58
Originally posted by vince


Αν είχες ψύχωση δεν θα το καταλάβαινες, ούτε θα το παραδεχόσουν.

Θα ήταν σαν να σκεφτόταν κάποιος άλλος για σένα.

Και μετά όταν θα συνειδητοποιούσες τι ήσουν θα νόμιζες οτι σε καθοδηγούσε μια σκοτεινή δύναμη και όχι η ανθρώπινη ύπαρξη σου.

Σε βάθος χρόνου θα σου έπαιρνε μεγάλη δύναμη για να απελευθερωθείς απο τις εμμονές σου.

Την μία στιγμή θα σκέφτεσαι οτι όλα έχουν το δικό τους νόημα και την άλλη δεν θα σκεφτόσουν τίποτα.

Άν δεν δεν έχεις ιδέα τι εννοώ με τα παραπάνω τοτε δεν έχεις καμία σχέση με καμία ψύχωση.

Και πίστεψε με φίλε μου είσαι πολύ τυχερός γι\'αυτό.


Οχι δεν αισθανομαι ολα αυτα που περιγραφεις, αλλα απο το φοβο οτι θα συμβουν, η οτι ειμαι στο οριο να συμβουν, οτι ειμαι μια τριχα μακρια..

Φοβαμαι καθε ασθενεια, με το που ακουσω για καποια νομιζω οτι την εχω η θα την παθω, σωματικη η ψυχικη.. κανω ΣΥΝΕΧΩΣ καταστροφικες σκεψεις, φοβαμαι οτι θα γινει εκρηξη πχ στο μετρο (οταν μπαινω σπανια), οτι θα τρακαρει το ταξι στο οποιο βρισκομαι, οτι θα κοπει ο ιμαντας του ασανσερ, φανταζομαι τσουναμι και αλλες φυσικες καταστροφες, φοβαμαι ακομα οτι χωρις λογο θα παθω ανακοπη ενω περπαταω στο δρομο... βασικα φοβαμαι το απροσδοκητο, οποτε με καθε αρνητικη σκεψη ειναι σα να το ξορκιζω ωστε να μη με βρει \"στον υπνο\" αυτο ομως με εχει εξουθενωσει. αμφισβητω τη λογικη των πραγματων και γιαυτο τρομοκρατουμαι στην ιδεα οτι θα τη χασω, και μαζι της καθε σταθερο πραγμα απο το οποιο θα μπορουσα να κρατηθω για να μην τρελαθω...

Και οτι θα ειμαι δεσμιος των φαρμακων. και οτι και να φυγει τωρα θα επιστρεψει στο μελλον χειροτερα , οπως εγινε ως τωρα.. και θα περασει η ζωη μου χωρις να χαρω τιποτα...

Το τελευταιο διαστημα περναω πολυ δυσκολα και εχω αναγκη απο ανθρωπους που να το καταλαβαινουν... Εχω βαρεθει να ακουω \"τι αναγκη εχεις εσυ? ολα στο μυαλο ειναι, και στο χερι σου να τα σταματησεις.\".

Σας ευχαριστω πραγματικα, και μονο που μπηκατε στον κοπο να διαβασετε για το προβλημα μου..

velout
29-03-2009, 16:11
Giorgos4 εχεις u2u μηνυμα

epsy
29-03-2009, 18:27
Καλησπέρα και από εδω.. :)

Μου εκανε εντυπωση που λες οτι τα κιλά παντα σε προβληματιζαν
αλλα συνηθως για να νιωσεις καλύτερα το ριχνεις στο φαγητό
ομως τωρα που δεν μπορεις να φας προβληματιζεσαι ... Γιατι ξεχνας να δεις την θετική πλευρά..εστω κι αν ειναι η θετική πλευρά ενός προβλήματος . ? ...
-...οοοοοοοοο,τι καλυυυυυτερο... Και ο καινουργιος μηνας που ερχεται να ειναι μηνας αλλαγών για σενα!

Giorgos4
29-03-2009, 20:13
Originally posted by epsy
Καλησπέρα και από εδω.. :)

Μου εκανε εντυπωση που λες οτι τα κιλά παντα σε προβληματιζαν
αλλα συνηθως για να νιωσεις καλύτερα το ριχνεις στο φαγητό
ομως τωρα που δεν μπορεις να φας προβληματιζεσαι ... Γιατι ξεχνας να δεις την θετική πλευρά..εστω κι αν ειναι η θετική πλευρά ενός προβλήματος . ? ...
-...οοοοοοοοο,τι καλυυυυυτερο... Και ο καινουργιος μηνας που ερχεται να ειναι μηνας αλλαγών για σενα!

Δεν μπορω να το δω θετικα... ολη μερα το στομαχι μου ειναι χαλια και μετα βιας τρωω δυο μπουκιες τις οποιες μου ερχεται μετα να βγαλω... τρομαζω γιατι θελω να επιλεγω ποτε θα φαω και ποτε οχι και οχι να μην μπορω να κατεβασω τιποτα.. Κοντευουν 3 μερες τωρα και φοβαμαι και αυτο, περα απο ολα τα αλλα, γιατι ειναι κατι πρωτογνωρο που το βλπεπω σαν επιπλεον προβλημα, απειλητικο για τη ζωη μου...

g_alex
29-03-2009, 23:20
Φίλε μου βρίσκεσαι σε μια οδυνηρή κατάσταση, που ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει, είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Και ο καλύτερος ψυχίατρος, το μόνο που μπορεί να κάνει, και που θα κάνει και καλά θα κάνει, είναι να κρατήσει απέναντί σου έναν ιδιαίτερο \"καθρέφτη\" και θα τον στρέψει σε σένα, όχι για να δεις το πρόσωπό σου, αλλά το είναι σου, το πνεύμα σου και τα συναισθήματά σου. Πρέπει να σου πω πως στο παρελθόν υπέφερα και γω σαν κι εσένα και σώθηκα όταν μου παρουσιάστηκε μια νέα επαγγελματική προοπτική, καθώς έπρεπε να υποτάξω-λάθος όμως-τα συναισθήματά μου και τις φοβίες μου. Το σωστό, που έγινε λίγο αργότερα ήταν να πιάσω τον εαυτό μου την ώρα που ένιωθε φοβισμένος και με αγάπη να τον ρωτήσω, όπως ρωτάς ένα παιδάκι στο δρόμο που χάθηκε:\" Ωραία, φοβάσαι, αλλά γιατί? τι είναι αυτό που σε τρομάζει?\". Με την τακτική αυτή, με πολλή δουλειά και υπομονή έφτασα σε σημείο που στις αρχές της διάγνωσης δεν πίστευα. Και ναι, μόνο με μια απλή ερώτηση στον εαυτό μου. δοκίμασέ το.

Και στην οντίσιον θα σκίσεις...!!;)

myrto
29-03-2009, 23:29
Καλησπέρα Γιώργο σου έστειλα U2U

Giorgos4
29-03-2009, 23:40
Mε εχει πιασει κριση αυτη τη στιγμη, νιωθω χειροτερα απο ποτε. οτι τρελαινομαι και οτι θα χασω τη λογικη μου η οτι την εχω ηδη χασει! φοβαμαι... γιατι ποτε δεν ειχαν αυτη τη μορφη οι κρισεις πανικου. αισθανομαι οτι ξαφνικα θα γινω φυτο χωρις επαφη με την πραγματικοτητα. πηρα και 1,5 xanax συνολικα και νιωθω οτι δεν μπορει να μου κανει τιποτα.. καθε εξωτερικο ερεθισμα αποτελει ενα μυστηριο που με οδηγει στην τρελα....

Giorgos4
29-03-2009, 23:46
Νιωθω τρεμουλα, ειμαι πανικοβλημενος γιατι εχω ενα αισθημα ημι-ναρκωσης που ερμηνευω σαν τρελα, το στομαχι μου διαμαρτυρεται, τα ποδια μου εχουν κοπει. Μου ερχονται τρελες σκεψεις, οτι θα παψω να μπορω να ελεγχω τα ακρα μου, να βλεπω, γενικα οτι θα καταρρευσω και θα χασω την επαφη μου με τον κοσμο. ολα μου μοιαζουν με ενα ονειρο, και αναρωτιεμαι τι ειναι αληθινο και τι οχι και αυτο μ ετρομαζει ολο και περισοτερο. δεν εχω μια σταθερα να κρατηθω για να βγω απο αυτο...
ακουω τηλεοραση, τη μητερα μου που μολις ηρθε και μου μιλαει, και δεν μπορω να ακουσω, να συγκεντρωθω, βουλιαζω σε μια αβυσσο... τρελαινομαι σας λεω.

Giorgos4
31-03-2009, 13:03
Ξυπνησα μεσα στη νυχτα προχθες και ενιωσα πραγματικα οτι πεθαινω! οχι οτι φοβαμαι αλλα οντως οτι απο στιγμη σε στιγμη θα ξεψυχουσα! Δεν μπορω να το εξηγησω, δεν το εχω ξανανιωσει. ηταν οτι πιο τρομακτικο. Αφησα μηνυματα στο κινητο της θερπευτριας μου η οποια με πηρε και μου ειπε να παω στο νοσοκομειο-πραγμα που τρεμω, το να κλειστω δηλαδη σε κλινικη... Αφησα μηνυμα και στον γιατρο μου. Ο γιατρος μου το πρωι μου ειπε οτι δεν χρειαζεται να σκεφτομαι νοσοκομεια ο τωρα, οτι εχω απροσωποποιηση/απρπραγματοποιηση απο το πολυ αγχος.. Φοβαμαι ομως γιατι μονο οταν κοιμαμαι ειμαι ηρεμος. Με το που ξυπναω κι ερχομαι σε επαφη με την πραγματικοτητα με πιανει φοβος και πανικος. Αν αυτο δεν ειναι τρελα τι ειναι? Μου ειπε εκτος απο το serxat να παρω Ζyprexa σε μικρες δοσεις...
Αισθανομαι εγκλωβισμενος.. σημερα το πρωι που ξυπνησα παλι με επιασε λιγο ριγος και φοβος οταν συνειδητοποιησα τον πραγματικο(που μοιαζει με ψευτικο) κοσμο γυρω μου...
Θα παω στην προβα για το τραγουδι σε λιγο και τρεμω στην ιδεα οτι κατι θα με πιασει...
Γενικα οτι θα κλειστω σε ψυχιατρειο...

vince
31-03-2009, 21:47
Ίδιου τύπου φάρμακο (αντιψυχωσικό) παίρνουμε φίλε μου αλλά δεν έχω νιώσει παρόμοια κατάσταση...

evelina29
31-03-2009, 21:52
giwrgo4 soy steila u2u

Giorgos4
31-03-2009, 23:19
Eυχαριστω για τα μηνυματα σας. Η κατασταση μου παραμενει τρομακτικη. Μονο οταν μιλαω μ ετον ψυχιατρο μου στο τηλεφωνο ηρεμω λιγο αλλα το αισθημα επανερχεται. Κοιμηθηκα το μεσημερι και ξυπνωντας το βραδυ ενιωσα παλι οτι ξυπνησα σε ενα ονειρο, οτι ολα με τρομαζουν και πανικοβληθηκα. Κι αλλο τηλεφωνο στο γιατρο, παλι τα ιδια μου ειπε, να κανω υπομονη με το Zyprexa μεχρι να δρασει. Παραλληλα συνεχιζω τα seroxat και xanax, οταν με πιανει πανικος. Νιωθω οτι ειμαι 3 λαλουν και 2 χορευουν. Λες και η πραγματικοτητα με απωθει, λες και ειναι εφιαλτης και μονο οταν κοιμαμαι ειμαι ηρεμος.

Να σημειωσω οτι το μεσημερι πηγα στην προβα και ενιωσα αρκετα καλυτερα, τα καταφερα εκει. Αλλα μετα παλι τα ιδια. Νομιζω οτι ποτε πια δεν θα ειμαι οπως παλια,οτι θα μονιμοποιηθει αυτη η κατασταση η οτι θα παω στο φρενοκομειο. Λυπαμαι για την γκρινια, αλλα περναω μεγαλο γολγοθα...

vince
31-03-2009, 23:24
Επομένως φρόντισε να βγάλεις ψεύτη τον εαυτό σου (δηλαδή να καταφέρεις να αποφύγεις το φρενοκομειο) ;)

vince
31-03-2009, 23:58
Απ\'ότι φαίνεται το χιούμορ δεν σε βοηθάει Giorgos4 και η τοποθέτηση μου ήταν λανθασμένη. Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο..δεν θα είσαι έτσι πνιγμένος απο την αρνητικότητα για πάντα.

Giorgos4
01-04-2009, 02:30
Oχι vince, αντιθετα, το χιουμορ ειναι το μονο που μου παρεχει καποιες ευχαριστες στιγμες αποστασης απο ολο αυτο. Ευχαριστω κι εσενα και ολους που ασχολειστε με το θεμα μου.. Απλως δεν μπορω να μπαινω συχνα να απανταω..

Κανω κι εγω ο ιδιος χιουμορ, και αναρωτιουνται οι γυρω μου πως τα καταφερνω.. το εχω αυτο, ακομα και στις πιο δυσκολες στιγμες να προσπαθω να ελαφρυνω την κατασταση για να μην επηρρεαζω αρνητικα τουσ γυρω μου, αλλα και να ξεχνιεμαι.

Μου λενε οτι το οτι κανω χιουμορ δειχνει συγκροτημενη σκεψη και οτι ειναι πολυ καλο σημαδι! Τετοια να ακουω και θα γινω καραγκιοζης στο τελος για να αποφυγω την τρελα..

Και παλι ευχαριστω. Τα μηνυματα σας μου δινουν δυναμη τις δυσκολες αυτες μερες.

Arsi
01-04-2009, 02:39
Originally posted by Giorgos4
Επισης μου ετυχε μια πολυ καλη ευκαιρια για δουλεια, (ειμαι τραγουδιστης-ερασιτεχνης). Αλλα ετυχε τωρα! Τη Δευτερα εχω προβα και την Παρασκευη ζωντανη εμφανιση. Ειναι μεγαλο βημα και πολυ σημαντικο και τρεμω ηδη στην ιδεα, οχι μονο πως θα τραγουδησω μπροστα σε τοσο κοσμο, αλλα ακομα και να παω στην προβα... :( φοβαμαι οτι θα το ακυρωσω γιατι αλλιως θα με πιασει κριση πανω στη σκηνη (αν και λεω μονο ενα τραγουδι)

Arsi
01-04-2009, 02:39
Originally posted by Giorgos4
Ευχαριστω πολυ για την εμψυχωση, πραγματικα την εχω αναγκη... γιατι νιωθω οτι πια πρεπει να εχω καποιον διπλα μου σε περιπτωση που παθω κατι.
Και σκεφτομαι πως θα παω στη Γλυφαδα που ειναι η προβα ενω μενω Ζωγραφου... και δεν μπαινω σε μετρο τωρα ουτε σε λεωφορεια, αλλα και σε ταξι δε νιωθω ανετα...και θελω παντα να εχω προσβαση σε εξοδο... κλπ κλπ...

θα προσπαθησω να βρω τη δυναμη να παω και να τα καταφερω.

Arsi
01-04-2009, 02:42
Originally posted by Giorgos4
Να σημειωσω οτι το μεσημερι πηγα στην προβα και ενιωσα αρκετα καλυτερα, τα καταφερα εκει. ....Κ τελικά!!!!!....τα κατάφερες...έτσι απλά....ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ.:)

Arsi
01-04-2009, 02:53
Γιώργο,γνώμη μου είναι να δώσεις τροφή στις θετικές σου σκέψεις,σε κάθε μικρό ή μεγάλο κατόρθωμα(όπως η πρόβα),γύρνα την πλάτη σου σ\'αυτές τις ιδέες κ σκέψου τα όμορφα που σου συμβαίνουν.
Έτσι μπορεί να καταλαγιάσουν,να βαρεθούν κ να σ\'αφήσουν.

Είχες μιλήσει με τόση αγωνία για την πρόβα,με τόσο άγχος,με τόσο φόβο κ όμως όταν το \'κέρδισες\' το προσπέρασες σαν να ήταν ένα γεγονός...απλά πήγα και ήπια νερό.Σα να μην έγινε κ τίποτα....
Αν όμως δεν τα κατάφερνες τι θα γινόταν?
......γιατί δλδ οι αρνητικές εξελίξεις να έχουν μεγαλύτερη δύναμη απ\'τις θετικές?

...μπράβο σου κ πάλι....

Giorgos4
01-04-2009, 11:30
Originally posted by Arsi
Γιώργο,γνώμη μου είναι να δώσεις τροφή στις θετικές σου σκέψεις,σε κάθε μικρό ή μεγάλο κατόρθωμα(όπως η πρόβα),γύρνα την πλάτη σου σ\'αυτές τις ιδέες κ σκέψου τα όμορφα που σου συμβαίνουν.
Έτσι μπορεί να καταλαγιάσουν,να βαρεθούν κ να σ\'αφήσουν.

Είχες μιλήσει με τόση αγωνία για την πρόβα,με τόσο άγχος,με τόσο φόβο κ όμως όταν το \'κέρδισες\' το προσπέρασες σαν να ήταν ένα γεγονός...απλά πήγα και ήπια νερό.Σα να μην έγινε κ τίποτα....
Αν όμως δεν τα κατάφερνες τι θα γινόταν?
......γιατί δλδ οι αρνητικές εξελίξεις να έχουν μεγαλύτερη δύναμη απ\'τις θετικές?

...μπράβο σου κ πάλι....

Ευχαριστω.. ειναι τοσο δυσκολο να διωξω τις αρνητικες σκεψεις απο το μυαλο μου.. Γιατι δεν ειναι ακριβως αρνητικες, απλα σκεφτομαι υπαρξιακα ζητηματα και τα ζοριζω τοσο πολυ με το μυαλο μου (το λενε αλλωστε πως με αυτα δεν βγαζεις ακρη και θα τρελαθεις αν τα σκεφτεσαι τοσο πολυ) που νιωθω οτι το χανω. και πως το να μην τα σκεφτομαι ειναι σα να βαζω απαγορευτικο στο μυαλο μου και αυτο με προκαλει ακομα περισσοτερο.. δεν ξερω αν γινομαι κατανοητος..

στην προβα πηγα χθες με ενα φιλο. σημερα πρεπει να παω μονος και με εχει πιασει ενας φοβος ειναι η αληθεια. ειναι κ μακρυα απο το σπιτι..

θα βαλω τα δυνατα μου...

Arsi
01-04-2009, 11:48
Όχι να μη βάλεις απογορευτικό.Στο απογορευτικό θα αντιδράσουν πιο πολύ.
Απλά σκέψου κ....τα θετικά της ζωής σου!!!!Προσπάθησε να ανακαλύψεις τι θετικό υπαρχει,πετυχαίνεις..κ.λ.π.δ ώσε τροφή στα θετικά κομμάτια της ζωής σου.

Ξέρω τι σημαίνει να σκέφτεσαι υπαρξιακά θέματα.Πολύ καλά.

Η αλήθεια είναι πως ζούμε εδώ,με το σώμα μας κ την ψυχή μας,στην καθημερινότητα.Όσο κ αν σκεφτούμε τα υπαρξιακά,άκρη δε θα βρούμε γιατί οι γνώσεις μας είναι μηδαμινές.Κ άντε κ τα έλυσες...τι θα συμβεί?

Γιατί δλδ να θεωρούμε την καθημερινότητα τόσο \'παρακατιανή\'?Σ\'αυτή δε ζούμε κ δε θα ζούμε?Μας ελκύει το άγνωστο?το μυστήριο?το ανεξερευνητο?Όλα θέλουν ένα μέτρο κ να μην αγνοούμε ...κ τα χειροπιαστά.

Μετά καταλήγουμε να υπολειτουργεί ένας τομέας-η καθημερινή μας ζωή επειδή \'επενδύσαμε\' πιο πολύ στην εξερεύνηση....των μυστήριων της ζωής\'.

Χαλάει η ισορροπία κ δε νιώθουμε καλά.
Κ μην αυθυποβάλεσαι απ\'το φόβο σου!!!!


Καλή επιτυχία στην πρόβα σου κ σήμερα!;)

Giorgos4
02-04-2009, 01:41
Λοιπον πηγα στην προβα σημερα... όλα \"καλα\" και το βαζω σε εισαγωγικα γιατι πηγα χαπακωμενος με xanax. και ημουν λιγο στην τσιτα, αλλα το ξεπερασα. Φευγοντας απο το στουντιο ομως με επιασε παλι το αγχος και το αισθημα της αποπραγματοποιησης... τελικα μαλλον εμφανιζεται περισσοτερο οταν μενω μονος. Κουτσα στραβα πηρα ενα ταξι. Η διαδρομη απο τη γλυφαδα μεχρι το κεντρο με ψυχοπλακωσε... η Αθηνα εχει ομορφες οασεις, αλλα ειναι μια γκριζα αηδια επι τω πλειστον.. τελοσπαντων, το αισθημα παραμενει, τα χαπια εξακολουθουν να κατεβαινουν, και βλεπουμε. Ο γιατρος για αλλη μια φορα αισιοδοξος. Ομως φοβαμαι πως οι σκεψεις που προκαλουν ολο αυτο το ζορι που τραβαω δεν θα φυγουν.. και ουτε η ψυχοθεραπεια ουτε τα φαρμακα θα βοηθησουν. Νιωθω οτι ζω σε ενα ονειρο απο το οποιο θελω να ξυπνησω. Και μαλιστα δεν ξερω καν αν ειναι προβλημα αυτο που εχω, μιας και σχετιζεται με την διαφορετικη οπτικη που εχω για τα υπαρξιακα.. αρα δεν θεραπευεται. Σαν δηλαδη να βλεπω το σπιτι μου απο πανω και οχι απο μεσα, και αυτο να με τρομαζει. τι να σου κανουν τα φαρμακα? μπορουν να σε κανουν να το ξεχασεις λιγο αλλα οχι και να σοπυ αλλαξουν την οπτικη.. δεν ξερω, ειναι πολυ τρομακρικο.
ο φαυλος μου κυκλος εχει ως εξης:

ο θανατος ειναι ενα μυστηριο/αρα και η ζωη/αρα δεν γνωριζουμε τιποτα για την υπαρξη μας/αρα δεν υπαρχουν σταθερες, δεν ειναι δηλαδη πραγματικη η πραγματικοτητα που νομιζουμε οτι βιωνουμε, αφου πχ ενα απλο παραδειγμα ειναι οτι δεν ξερουμε πώς μπορουμε και κινουμε τα χερια μας. οκ, νευροδιαβιβαστες, εντολες εγκεφαλου κλπ.. Αλλα ενα σημαντικο κομματι του πως κουναμε το χερι μας(παραδειγμα φερνω φυσικα, θα μπορουσα να πω το πώς βλεπουμε) δεν το γνωριζουμε. Αρα τι σκ**α γνωριζουμε? τιποτα! η τουλαχιστον, οπως ειπε και ο Σωκρατης, ενα γνωριζουμε, οτι δεν γνωριζουμε τιποτα. Οποτε αυτες οι σκεψεις με κανου να αισθανομαι σαν σε ονειρο, οτι ειμαι μια προβολη που δεν εχει τον ελεγχο σε τιποτα (τα πληκτολογω οντως αυτα? τι ειναι ο κοσμος?) τοσες ερωτησεις απο τις οποιες τελικα οχι απλα ειναι γεματος ο κοσμος, αλλα ειναι \"φτιαγμενος\" απο αυτες, οποτε εμεις τι κανουμε? κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας, νομιζοντας πως ξερουμε τι ειναι λογικη και τι οχι? ποια ειναι η δικη μας λογικη? μηπως ολοι οι ανθρωποι ζουνε σε μια πλανη? μια κατασταση οπου νομιζουν οτι ζουν, αλλα στην πραγματικοτητα βιωνουν πιο \"ζωντανα(αφου δεν καθησαν ποτε να το σκεφτουν)\" το ιδιο ονειρο?

Υστερα υπαρχει ο αντιλογος. Ζησε τη ζωη σου με τα εφοδια που εχεις και με τη λογικη τη δικη σου, και ζησε την οσο καλυτερα μπορεις. Ολο αυτο το φιλοσοφικο ντελιρριο εκμεταλλευσου το καλλιτεχνικα, συζητα με φιλους σου.Γιατι να νιωθεις απειλη δηλαδη? Θαρρεις πως ολοι οι μεγαλοι φιλοσοφοι που καταπιαστηκαν με αυτα τα θεματα ζουσαν στον τρομο? οχι!(χωρις να με χαρακτηριζω μεγαλο φιλοσοφο). Αλλωστε η απολυτη γνωση δεν μπορει να κατακτηθει απο τον ανθρωπο, οπως και η σκεψη του δεν μπορει να κατανοησει την υπαρξη του, μιας και ειναι κομματι αυτης της υπαρξης (πώς το μερικο να εξηγησει το ολον?)

Γιατι ομως μας δοθηκε ο νους και η ικανοτητα, αν οχι να εξηγησουμε, να αναρωτιομαστε και αμφισβητησουμε την υπαρξη μας? Και γιατι πρεπει να ζησουμε με το να φρεναρουμε τη σκεψη αναζητωντας τη γνωση επειδη \"θα τρελαθουμε\"?

ολα αυτα τριγυρνανε αστραπιαια στο μυαλο μου και με γεμιζουν τρομο, δεν ξερω τι ειμαι , ποιος ειμαι, που παω.. και φοβαμαι, φοβαμαι οτι οσα ζω δεν ειναι πραγματικα, οτι ειναι το \"matrix\" μου, για να το πω και πιο σινεφιλ-ιστικα. Και τρεμω στην ιδεα οτι θα το πιστεψω, και τοτε θα ειμαι οντως τρελος. και θα χασω οσους αγαπω.. και θα καταδικασω τη ζωη μου σε ενα μονιμο μαρτυριο... καθε φορα που ξυπναω τις τελευταιες μερες αντιμετωπιζω αυτο. και θελω να φυγει. Οποια κι αν ειναι η αληθινη πραγματικοτητα, θελω να επιστρεψω στην παλια, σε εκεινη που ειμαι διατεθιμενος να αλλαξω πια, να παρω τον ελεγχο της ζωης μου γοιατι την ειχα παραμελημενη.. Ας μου πει καποιος οτι με καταλαβαινει, οτι δεν ειμαι τρελος... χρειαζομαι επειγοντως ενα χερι βοηθειας.. Δεν ξερω για ποσο ακομα θα μπορω να δινω αυτη τη μαχη...

evelina29
02-04-2009, 21:18
GIWRGO4 pistepse me den kyndineyeis na trela8eis!!!makari na ginotan ayto alla exw thn apoproswpopoihsh-apopragmatwpoihsh 6xronia twra kai akomh den trela8hka!apla einai to xeirotero synais8hma pou mporeis na biwseis stis kriseis panikou!twra tropo na to antimetwpiseis den exw....makari na eixa dld!!apla na xeis pisth sth dynamh tou myalou sou!!

Giorgos4
03-04-2009, 13:33
Αποψε ειναι το live μου, και εχω αγχωθει παρα πολυ βρε παιδια... νιωθω οτι θα καταρρευσω πανω στη σκηνη μπροστα σε ολο αυτο τον κοσμο (ποτε δεν εχω τραγουδησει με τοσο μεγαλο κοινο), αν οχι νωριτερα! Αλλα δεν μπορω να το ακυρωσω και να κρεμασω τους συνεργατες μου. Απο το πρωι εχω παρει 1 xanax των 0,5 και θα χρειαστω κι αλλο αλλα φοβαμαι οτι δεν θα μου φτασει. Ηδη νιωθω το κεφαλι μου και το προσωπο μου να \"μυρμηγκιαζει\" (που λεει και η γιαγια μου), απο το αγχος!
Νιωθω πως κρατιεμαι μετα βιας στην πραγματικοτητα και πως χανω τη συνειδηση, την αντιληψη και τη λογικη μου, σα να παω να χασω καθε γνωση μου γιαυτο τον κοσμο... η τρελα δεν παει στα βουνα, φωλιασε στο κεφαλι μου μου φαινεται... :(

Winston_man
03-04-2009, 13:47
Φιλε μου δυστυχως σε καταλαβαινω απολυτα. Δεν ξερω τι να σου πω... Θελω να πω και κρινοντας και απο μενα οταν ημουν σε παρομοιες καταστασεις οτι και να μου λεγαν δεν μετραγε. Μονο εγω και το αγχος μου ημασταν. Ειναι πολυ επιπονο το ξερω. Σε περιπτωσεις μεγαλου αγχους παιρνω 2 ζαναξ των 0,5 αλλα μου εχει τυχει να μη με πιασει, να εχω αγωνια και να ιδρωνω παρα τα χαπια... Παραπανω ομως δεν παιρνω ποτε και θα σου ελεγα να πραξεις το ιδιο. Εχε υπόψην σου οτι υπαρχει και ενα αλλο φαρμακο το \"ιντεραλ\" που σε χαλαρωνει χωρις τις παρενεργειες των ηρεμιστηκων. Ειναι καρδιολογικο φαρμακαο και ΔΕΝ πρεπει να παρεις υπερβολικη δοση. Τι να σου πω, καλη τυχη. :)

Giorgos4
03-04-2009, 13:55
Ιντεραλ, εχω, γιατι με ειχαν πιασει κατι αρρυθμιες πριν καποιους μηνες. Μπορω να παρω σημερα, αφου εχω παρει xanax? Ασε γιατι νιωθω και σωματικα συμπτωματα, μουδιασμα στο κεφαλι και πιεση, και φοβαμαι οτι θα με πιασει κανενα εγκεφαλικο!

sabb
03-04-2009, 13:55
Originally posted by Giorgos4
Αποψε ειναι το live μου, και εχω αγχωθει παρα πολυ βρε παιδια... νιωθω οτι θα καταρρευσω πανω στη σκηνη μπροστα σε ολο αυτο τον κοσμο (ποτε δεν εχω τραγουδησει με τοσο μεγαλο κοινο), αν οχι νωριτερα! Αλλα δεν μπορω να το ακυρωσω και να κρεμασω τους συνεργατες μου. Απο το πρωι εχω παρει 1 xanax των 0,5 και θα χρειαστω κι αλλο αλλα φοβαμαι οτι δεν θα μου φτασει. Ηδη νιωθω το κεφαλι μου και το προσωπο μου να \"μυρμηγκιαζει\" (που λεει και η γιαγια μου), απο το αγχος!
Νιωθω πως κρατιεμαι μετα βιας στην πραγματικοτητα και πως χανω τη συνειδηση, την αντιληψη και τη λογικη μου, σα να παω να χασω καθε γνωση μου γιαυτο τον κοσμο... η τρελα δεν παει στα βουνα, φωλιασε στο κεφαλι μου μου φαινεται... :(

Όλα θα πάνε καλά, σου το ξαναλέω..Αφού πήγες στη πρόβα καλά , δεν θάχεις πρόβλημα και στο ζωντανό...Να θυμάσαι μόνο το πως θα νιώσεις όταν τελειώσεις το live σου - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟ - και θα δεις πόσα από τα \"κομμάτια\" του εαυτού σου που σήμερα σε βασανίζουν, θα μείνουν μια και καλή τ\' ανάσκελα on stage...

Καλή επιτυχία (..θεώρησε τη σίγουρη...)

:)

Arsi
03-04-2009, 23:37
Γιώργο,πως πήγε το live??

shawn0
04-04-2009, 00:21
Να το προσεχεις το οξειδωτικο αγχος γιατι κανει αθηροσκληρωση. Αν δεν το μανατζαρεις εχεις πολλες πιθανοτητες σε μικρη ηλικια να παθεις εμφραγμα του μυοκαρδιου, αλλα και εγκεφαλικο. Τρώγε αντιοξειδωτικες τροφες, να γυμναζεσαι και κανε διαλογισμο.

vince
04-04-2009, 00:25
Δεν το ξερα πως γράφουν ψυχίατροι στο φορουμ και δίνουν ιατρικές γνωματεύσεις διαδικτυακά..?

Empneustns
04-04-2009, 00:34
μολις ξεκινησεις να τραγουδας θα σου φυγουν ολα .....

epsy
04-04-2009, 00:38
George...σε κάθε μήνυμα γράφεις πως φοβάσαι μην τρελαθείς
σε κάθε μήνυμα ό τρόπος που γράφεις έχει συνοχή
σε κάθε μήνυμα βγάζουμε νόημα από αυτά που γράφεις..
...επομένως, για μένα, αυτό δεν ειναι ενδεχόμενο.
\'\'Απλά \'\' σκέφτεσαι πολύ, υπεραναλύεις και φιλοσοφείς..υπαρξιστικά πάντα..
Φυσικά και δεν εισαι μόνος..
Και εαν προτρέχεις να φανταστείς το άγχος που ΘΑ εχεις, και οτι ισως ΝΑ τρελαθείς..ειναι εμμεσα ενας τρόπος αυθυποβολής -κατα τη γνώμη μου-... Προσπάθησε να κρατήσεις τα θετικά ..και μπορείς να κάνεις πολλες φορές \'\'φιλοσοφικές\'\' συζητήσεις ή να διαβάσεις..
Ελπίζω απόψε να ειχες ένα υπέροχο βράδυ.. Θα ήθελα πάααρα πολύ, ..να γράψεις ενα μήνυμα με ολα τα ΘΕΤΙΚΑ της βραδυας..Μονο θετικά.. (και ξεχωριστό μηνυμα τα αρνητικά-αν ειχε) :-) (αν θες κι εσυ φυσικά)

Καλό βραδυ..και καλό σαββατοκύριακο!!

Winston_man
04-04-2009, 14:14
Γιωργο ολα καλα?? Πως πήγες??

Giorgos4
04-04-2009, 20:44
Φιλοι μου
Δεν απαντησα γιατι ημουν πολυ χαλια... χειροτερα απο ποτε. και το θεμα ειναι οτι το live πηγε καταπληκτικα. Κανεις δεν καταλαβε το παραμικρο, παρα που το αγχος και η αποπροσωποποιηση μου με ειχαν κυριευσει, και ολοι στο τελος μου διναν συγχαρητηρια.
Βγαινοντας απο το κτιριο ομως ενιωσα να καταρρεω. Ουτε που καταλαβα πως ηρθαμε σπιτι με το ταξι(εχει ερθει η μητερα μου αυτες τις μερες). Επεσα στο κρεβατι και απο τοτε μολις τωρα σηκωθηκα. Τα τρομερα αισθηματα τρελλας και αποστασης απο την \"ψευτικη\" πραγματικοτητα ειχαν διογκωθει. Ακουσα καταπληκτικα λογια για το τραγουδι μου, παρολα αυτα δεν ενιωσα καλυτερα, αν και το ηλπιζα.. Αντιθετα χειροτερεψα. Βιαζομαι τωρα που πληκτρολογω για να παω παλι μεσα να ξαπλωσω. Ενα διαρκες αποκοσμο αισθημα τρελλας. Χθες με επιασε και ενας δυνατος πονοκεφαλος και φοβηθηκα για εγκεφαλικο!!! Αλλα φοβαμαι... τρεμω.. τα φαρμακα δεν μου κανουν τιποτα? Μα τι μου συμβαινει? :(

Εχω ταραξει και τον ψυχιατρο μου στα τηλεφωνα, ο ανθρωπος μου λεει οτι θα περασει, αλλα μου φαινονται ολα τοσο αποκοσμα και ειμαι σε να συνεχη πανικο. Δεν θελω να κοιμηθω γιατι οταν ξυπναω δεν ξερω που βρισκομαι και με πιανει αμοκ..

Μακαρι να μπορουσα να κρατησω τα θετικα της χθεσινης βραδιας, ολο το χειροκροτημα, ολα τα καλα λογια, ολες τις επευφημιες, αλλα δεν μπορω, νιωθω τις δυναμεις μου να με εγκαταλειπουν, αλλα προσπαθω να μην εγκαταλειψω τον αγωνα μου..

Giorgos4
04-04-2009, 20:50
Originally posted by shawn0
Να το προσεχεις το οξειδωτικο αγχος γιατι κανει αθηροσκληρωση. Αν δεν το μανατζαρεις εχεις πολλες πιθανοτητες σε μικρη ηλικια να παθεις εμφραγμα του μυοκαρδιου, αλλα και εγκεφαλικο. Τρώγε αντιοξειδωτικες τροφες, να γυμναζεσαι και κανε διαλογισμο.

:(

mina31
04-04-2009, 23:00
Γιωργο εισαι καλυτερα απο πριν?Να νιωθεις υπερηφανος για τον εαυτο σου που τα καταφερες στο live.Να χαιρεσαι και να επιβραβευεις συνεχως τον εαυτο σου

Giorgos4
04-04-2009, 23:28
Δυστυχως δεν ειμαι καλυτερα... Και ειλικρινα πιστευω οτι ποτε δεν θα επανερθω... :(

mina31
04-04-2009, 23:32
θα επανελθεις αυτο ειναι το μονο σιγουρο.ολοι εμεις δηλαδη πως επανηλθαμε?και εμενα οταν μου το λεγε ο γιατρος ελεγα τι βλακειες λεει αφπου δεν προκειται ποτε να γινω καλα.κ ομως εγινα.ετσι θα επανελθεις κ εσυ κ θασαι πολυ δυνατοτερος.λιγη υπομονη ακομα χρειαζεται....

Giorgos4
05-04-2009, 14:15
Βρε παιδια, μακαρι να μπορουσα να το πιστεψω, αλλα νιωθω οτι ολα τα κανω μηχανικα και υποσυνειδητα πια. και πως ολη μου η προσοχη ειναι στραμμενη στο (υπαρξιακο) αγνωστο.

Εχω προβαλει την υπαρξιακη αμφισβητηση στα παντα, απο τις γενικες ιδεες και θεωριες μεχρι τα απτα καθημερινα πραγματα και αντικειμενα, αμφισβητω την πραγματικοτητα και τις δρασεις μου, τους φυσικους νομους, τις ικανοτητες μου, τα παντα! και νιωθω οτι αποκοπτομαι ολο και περισσοτερο απο την πραγματικοτητα κι βουλιαζω στην αβυσσο μου.

Ο γιατρος λεει οτι οφειλεται στο υπερβολικο αγχος και θα μου περασει, αλλα δεν ξερω κατα ποσο με καταλαβαινει. Καθε τι που θα κοιταξω, θα ακουσω, θα αισθανθω, με τρομαζει, αναρωτιεμαι αν ειναι λογικο. Αμφισβητω την \"κοινη λογικη\". Ειμαι κλεισμενος στο σπιτι και κυριως στο υπνοδωματιο. Ακομα και να περπατησω και να σταθω καπου, με τρομαζει, τρέμω, νιωθω πανικο , οτι θα σωριαστω κατω. Και νιωθω ολο και πιο χαλια, όλο πιο απόκοσμα...


Ο γιατρός επισης ειπε πως πρεπει να βγαινω εξω, αφου ειχα μαθει να ειμαι συνεχεια κλεισμενος στο σπιτι. Οτι κινδυνευω να δημιουργησω ενα δικο μου κοσμο αν δεν το κανω. Και αυτο με πανικοβαλλε ακομα περισσοτερο μεσα σε αυτο το \"ονειρο\" στο οποιο ζω. Ενταξει, να βγω.. Αλλα πως? Μια κουβεντα ειναι που σε εμενα φανταζει παραλογος γολγοθας! Φοβαμαι!

Συγγνωμη αν σας κουραζω με την επαναλαμβανομενη γκρινια μου, αλλα αυτη τη φορα αισθανομαι τοσο μακρια απο τη σωτηρια...
Μονο καναδυο στιγμες στηυ μερα πιανω τον εαυτο μου να εχει ξεχαστει... μακαρι να γινουν σιγα σιγα περισσοτερες..

ideal
05-04-2009, 22:07
Η \"αμφισβήτηση της κοινής λογικής\" είναι σύμπτωμα της κατάθλιψης... Εκπτωση της νοητικής διεργασίας το λένε, δεν μπορεί το άτομο να σκεφτεί καθαρά. Το χω περάσει και γω.
Παίρνεις τα αντικαταθλιπτικά που σου γραψε;

Giorgos4
05-04-2009, 22:28
Ναι, παιρνω seroxat και zyprexa σε μικρη δοση..
και lexotanil.
Νιωθω ομως πως αντι για καλυτερα, με εχουν ριξει αρκετα, και σα να μην εφταναν οι φοβιες μου, ειμαι σαν κινουμενο ζομπι που μετα βιας περπατα. Τωρα γραφω βιαστικα για να παω στο κρεβατι...

Θελω να περασει.... ειναι ενας εφιαλτης!

panagiota-papadopoulou
05-04-2009, 23:08
Γιώργο μήπως πρέπει να επισκευτείς κανένα άλλο γιατρό;είχα πάει πρίν 4 μήνες σ΄ ένα γιατρό τηλεοπτικό πρόσωπο και μου έδωσε το zyprexa για να μου φύγουν οι σκέψεις λέει επειδή έχω περάσει πολλά προβήματα.Εγινα ζόμπι και δεν μπορούσα να συντονίσω τις κινήσεις μου.Τ\'ο σταμάτησα γιατί δεν λειτουργούσα μιλάμε κομμάτια.Συνάχισα το Ladose αλλά το πρόβλημά μου είναι η μεγάλη αυπνία ακόμη και το stilnox το συνήθισα και δεν με έπιανε και αυτό.Πήγα σε άλλο γιατρό είναι καθηγητής και όταν του είπα για το zyprexa γούρλωσε τα μάτια του.Πίνω ladose το πρωι και ενα effexol το βράδυ μαζί με traxtene αγχωλιτικό.Αισθάνομαι πιο ήρεμη,βέβαια μου είπε ότι πρέπει να κόψω το stilnox το οποιο προκαλεί εθισμό μετα απο καποιο διάστημα θα βασανιστώ μερικές μέρες, αλλά θα κοιμηθώ.Ηταν πολύ καθησυχαστικός,έχω πρόβλημα βέβαια με τον ύπνο αλλά έγινα πιο λειτουργική και πιο ήρεμη.Κάνω 5 μέρες την νέα θεραπεία ελπίζω να πάνε καλύτερα τα πράγματα.Επίσης μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη ο γιατρός και στο σαλόνι που περίμενα άκουγα τα καλύτερα λόγια.

Giorgos4
06-04-2009, 09:39
Δεν ξερω, ξυπνησα παλι σημερα με τρεμουλο, και απο τις σκεψεις και απο τα χαπια.. εχει γινει τρομακτικο. ο γιατρος μου ειχε φανει πολυ καλος, αλλα δεν ξερω.... κατι δεν κανω εγω ή εκεινος καλα. ή και οι δυο...


Edit: Καπως καλυτερα τωρα.... ειναι εξουθενωτικο ομως...

panagiota-papadopoulou
06-04-2009, 11:21
Γιώργο πήγαινε και σε άλλο γιατρό στο ξαναλέω.Το λεξοτανιλ εχει μικρό χρόνο δράσης μπορεί να σε βοηθήσει σε σύντομο χρόνο αλλά η επίδραση περνάει .Εγω το έπαιρνα χρόνια και μια άλλη γνώμη δεν θα σου κάνει κακό το λέω εκ πείρας.Αν θέλεις να σου στείλω π.μ το όνομα του γιατρού μου.

Giorgos4
06-04-2009, 20:21
Σημερα εκανα το βημα και βγηκα μια βολτα στο τετραγωνο. Ειχα και ραντεβου με τον ψυχιατρο. ηταν πιο καθησυχαστικος απο ποτε, και ειχαμε μια φιλοσοφικη θα ελεγα συζητηση. μου ειπε οτι ειμαι προικισμενος και ολο αυτο θα μπορουσα να το διοχετευσω σε πραγματα που μαρεσουν, οπως πχ τεχνη, και οχι σε αγχος. η γνωματευση του δηλαδη ειναι υπερβολικο αγχος.
Στις συζητησεις μας τον παραδεχομαι παντως, καταλαβαινει ακριβως τι του λεω. ωστοσο φευγοντας απο εκει ενιωσα ασχημα, γιατι δεν πηρα τις απαντησεις που ηθελα (που δεν θα τις επαιρνα απο κανενα ψυχιατρο ειναι η αληθεια). Οποτε περιμενω κι εγω να περασουν οι μερες να δω βελτιωση...

Μου φαινεται καλος, και ειναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Φαινομενολογικής-Υπαρξιακής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας. Δεν εχω ιδεα τι ειναι αλλα ακουγεται σα να ταιριαζει στην περιπτωση μου και με κυρος!!!!

panagiota-papadopoulou
07-04-2009, 00:00
Εκείνο που καταλαβαίνω είναι ότι είμαστε υπερευαίσθητα άτομα και τα αναλύουμε πολύ, και μας κάνει κακό΄Στα 21 χρόνια μου έπαθα σπαστική κολίτιδα και ο γιατρός μου είπε.Ξέρεις κάτι; πρέπει να γίνεις λίγο γαϊδουρίτσα.Εμ δεν μπορούσα να γίνω.Μετά έπαθα αυτοάνοσο Θυρεοειδίτιδα, πήγαινα σε καρδιολόγους γιατί πάθαινα κοιλιακές συστολές και έπινα μικρή κοπέλα χάπια τενορμιν για τις αρρυθμίες αντιμετώπισα προβλήματα με την υγεία των παιδιών και δεν είχα συμπαράσταση απο κανέναν.Μόνη στα νοσοκομεία μόνη σε όλα.Δυστυχως κατάλαβα αργά ότι δεν πρέπει να περιμένω απο κανένα να με καταλάβει.Τα παιδιά τι φταίνε να βλέπουν μιά μάνα κομμάτια;΄Δεν ξέρω πόσο θα χρειαστεί να κάνω θεραπεία αλλά το πήρα απόφαση να προσπαθήσω να γίνω οσο καλύτερα μπορώ και να μην αφήσω κανέναν να εκμεταλευτεί την καλή μου την καρδιά γιατί η πολύ καλοσύνη εκλαμβάνεται σαν αδυναμία,και έχω ευθύνες γιατί δεν έθεσα όρια.Οπως καταλαβαίνετε αντιμετώπισα πολλά προβλήματα απο το σόι του άνδρα μου γιατί τον εκμεταλεύονταν οικονομικά και έπρεπε να με εξοντώσουν.Θυμώνω με τον εαυτό μου που άφησα μερικά ανθρωποειδή να με διαλύσουν ψυχολογικά.Ο άνδρας μου χαμηλών τόνων δεν μιλούσε και έβρισκαν έδαφος και εγω καταπιεζόμουν καλά να πάθω.Αν δεν αγαπήσουμε τον εαυτό μας τι να περιμένουμε απο τους άλλους;Εσύ Γιώργο βγαίνεις και τραγουδάς νομίζεις άλλοι θα μπορούσαν;Εχεις δύναμη πίστεψέ το.

Dimitris1979
07-04-2009, 00:46
Για να καταθέσω κι εγώ το δικό μου συμβάν ως μέγας μαχητής της προσωπικής μου καταθλιψης και κρίσεων πανικού τα τελευταία 10 χρόνια.Αυτο το αίσθημα ότι \"τρελενεσαι\" το έχω περάσει κι εγώ αρκετές φορές.Σε εμένα εκδηλώνοταν ως μια απίστευτη πίεση στους κροτάφους και νόμιζα ότι ή θα πάθω εγκεφαλικό ή θα τρελαθώ από στιγμη σε στιγμή.Σε γενικές γραμμές είναι έτσι.Πάντως έμαθα να θεωρώ πλέον τις κρίσεις πανικού σαν έναν καλικάντζαρο που έρχεται για να με κοροιδέψει και να μου δείξει ότι είμαι του χεριού του κάνοντάς με να αισθάνομαι όλα αυτά τα απαίσια συμπτώματα.
Αυτό με τον καιρό μου έδωσε δύναμη να αντιμέτωπίζω τις κρίσεις μου πιο ψύχραιμα αφού πλέον είχα δώσει \"υλική υπόσταση\" στον εχθρό.Οι κρίσεις δεν έχουν περάσει απλά όταν έρχονται ξέρω ποιον αντιμετωπίζω και αυτό με βοηθάει να πώ \"Ωπ,να τος πάλι...δε θα του κάνω την χάρη,θα προσπαθήσω να δώσω όση λιγότερη σημασία γίνεται\",η ένταση βέβαια υπάρχει απλά είναι λιγότερο επώδυνο αφού δεν αντιμετωπίζω κατι άγνωστο.

Giorgos4
07-04-2009, 11:25
Απλα αυτο το αισθημα οτι τρελαινομαι, δεν ειναι το ιδιο με παλια (αυτο που υποπτευομαι οτι εννοειτε κι εσεις).
Εκεινο το ειχα συνηθισει να το αντιμετωπιζω. Τωρα μου φαινεται χειροτερο, οτι χανω τη λογικη μου, οτι καθε μου ερεθισμα και δραση αμφισβητειται λογικα.
Γιατι να είναι ετσι το \"είναι\" των πραγματων? Ερωτηση που σαφως και δεν απαντιεται!
Φανταστειτε οτι συνοδευει τα παντα στην καθημερινοτητα μου και εχω λαλησει!
Πρεπει να αφεθω στην \"πραγματικοτητα\" που ηξερα, χωρις τετοια ερωτηματα, αλλα μου ειναι τοσο δυσκολο... Εχω παιδεψει πολυ το μυαλο μου.

Σημερα ξυπνησα παλι με σπασμους, σκεφτομενος και τον φιλοσοφικο διαλογο που ειχα με τον γιατρο, ότι δεν μπορεσα να παρω τις απαντησεις και τις εγγυησεις που ηθελα(που οπως ειπα κανενας δεν θα μου τις εδινε).. αν και λειτουργικα απο χθες ειμαι καλυτερα(βγηκα απο το δωματιο και λιγο απο το σπιτι).

Θελω ομως να φυγει αυτο το πρισμα που με \"τρελαινει\" και με εχει κανει ζομπι! Πραγματικα ειμαι στον κοσμο μου, ολο αυτα σκεφτομαι και δεν ακουω/δεν με νοιαζει τιποτα αο αυτα που μου λενε!

Giorgos4
08-04-2009, 20:10
Γεια σας
Μου φαινεται οτι εκει που παω να κανω ενα βημα μπροστα, κανω αλλο ενα πισω. Χθες βγηκα λιγο εξω και πηγα στην ψυχοθεραπευτρια μου, συζητωντας ομως το θεμα με επιασε πανικος παλι. Ενιωθα οτι τιποτα δεν ειμαι πραγματικο, σα να αμφισβητω την πραγματικοτητα. Σημερα το πρωι τα ιδια. Κοιμηθηκα το μεσημερι, ξυπνησα και πάλι τα ιδια.. Νιωθω τρελος για δεσιμο, εκτος τοπου και χρονου, δεν μπορω να συγκεντρωθω και φοβαμαι οτι θα χασω τη λειτουργικοτητα μου, οτι δηλαδη θα παψουν να λειτουργουν οι αισθησεις μου, να κινουμαι κλπ... :((((

Και να΄σου οι πανικοι... παιρνω σχεδον μια εβδομαδα το zyprexa και σχεδον 2 το seroxat. To xanax το εκοψα και νιωθω μια ανασφαλεια. Ο,τι μπορω με lexotanil..

Giorgos4
13-04-2009, 21:53
Γεια σας και πάλι. Μετα από 20 μερες σεροξατ και 15 ζιπρεξα, ακομα ειμαι αγχωμενος για το υπαρξιακο αγνωστο. οπου γυρισω το βλέμμα μου εμφανιζονται \"ερωτηματικα\". με εχει εξαντλησει. Ο γιατρος σημερα μου ειπε οτι με βλεπει καλυτερα. ομως εγω πηγαινοντας δεν ηξερα αν θα εβρισκα καν τη δυναμη να βγω απο το ταξι. λεει οτι ειναι υπερβολικο αγχος, οτι πολλα απο αυτα που σκεφτομαι καλα κανω και τα σκεφτομαι σαν φιλοσοφιες, αλλα το προβλημα ειναι γιατι νιωθω να με απειλουν αυτες οι σκεψεις. κι εγω φοβαμαι μην τρελαθω. το ξερω, θα μου πειτε παλι οτι αυτο ειναι απιθανο, ομως το φοβαμαι γιατι νιωθω να μου σαλευει.

φοβαμαι να παω στο πατρικο μου για πασχα, μηπως με πιασει κατι στο ταξιδι, ακομα και αν δεν οδηγω εγω. ειναι 4-5 ωρες δρομος. ο γιατρος με συμβουλευει να παω, μονο και μονο για να ξεφυγω απο τον εγκλεισμο μου τοσων ημερων στο δωματιο. πειτε μου κι εσεις κατι βρε παιδια, το εχω αναγκη..

μακαρι να μπορουσα να αφεθω, να πω οτι δεν εχω αναγκη τον απολυτο ελεγχο και την απολυτη γνωση (που ουτως η αλλως ποτε δεν θα εχω) αλλα δεν μπορω ρε γαμωτο.

βλεπω τον ζουρλομανδυα να ερχεται...

mina31
13-04-2009, 22:11
Γιωργο μου πρεπει να κανεις κατι πιο δραστικο μαλλον για τον εαυτο σου,Μην μενεις αλλο σπιτι κλεοσμενος στις σκεψεις και τις φοβιες.Και εγω ημουν στην κατασταση τη δικη σου για αρκετο καιρι ομως με τη βοηθεια του ψυχολογου και μιας φοβερης μεθοδου που μου εφαρμοσε τα ξεπερασα σιγα σιγα.Η μεθοδος λεγοταν συστηματικη απευαισθητοποιηση και σκο[πος ηταν να ερχομαι καθημερινα σε επαφη με ολα αυτα που φοβομουν οπωα το να παω βολτα στα μαγαζια,να μεινω σπιτι με κλειστη την πορτα,να κανω μπανιο μονη μου και αλλα,τηρωντας καποιες σημειωσεις ξεπερνουσα τις φοβιες μου σιγα σιγα.Νομιζω οτι θα σου εκανε πολυ καλο κατι τετοιο.Μιλησε στη γιατρο σου για αυτη τη μεθοδο θα σε βοηθησει πολυ.Εγω ημουν με το ενα ποδι στο τρελλοκομειο,ημουν πολυ ασχημα.Παιρνε κουραγιθο απο ολουε εμας και να ξερεις ουι ουτε προκειται να τρελλαθεις ουτε να πεθανεις.Αν ηταν ετσι τα τρελλοκομεια θα ηταν γεματα

Empneustns
13-04-2009, 23:34
γιωργο θελεις να μιλησουμε για τα υπαρξιακα;τι σε κανει να αναρωτιεσαι τοσο πολυ;θελεις να βρεις ποιος ειναι ο σκοπος σου σε αυτη τη ζωη;πιστευεις πως αν αποκτησεις την γνωση της ζωης θα νοιωσεις καλυτερα;η ζωη μας ξεκινα με τη γεννηση μας και τελειωνει με το θανατο μας.(τουλαχιστον σε αυτον τον κοσμο).τι παραπανω θελεις να ξερεις;τι ειδους εγγυησεις ψαχνεις;πως θα ανεβεις στο αμαξι και δεν θα εχεις ατυχημα;πως θα παρεις λοτο και θα το κερδισεις;διαβασα το κειμενο σου πριν 2 σελιδες.ο θανατος ειναι ενα μυστηριο και η ζωη και δεν γνωριζουμε τιποτα.ναι ετσι ειναι δεν γνωριζουμε τιποτα σχετικα με αυτα.ξερεις πως δουλευει ο υπολογιστης σου ή η τηλεοραση σου;πολυ γενικα τα ξερεις,οπως πολυ γενικα ξερεις και τον τροπο που ζεις.παρολα αυτα τα χρησιμοποιεις.ακομα και αν μαθεις πως λειτουργει ο υπολογιστης,δεν θα αλαξει κατι στη ζωη σου.το ιδιο και με το μυστηριο ζωη/θανατος.ακομα και να καταλαβεις πως λειτουργει δεν μπορεις να επεμβεις.\"δεν υπαρχουν σταθερες\".ερχομαστε για να μαθουμε και να αλλαζουμε συμφωνα με αυτα που μαθαινουμε.οι μονες \"σταθερες\" ειναι καποιες \"αρχες\".τιποτα αλλο και αυτες ειναι δικο σου θεμα αν θα μεινουν σταθερες.Ρωτουσες για την λογικη.μα ο καθενας εχει την δικη του λογικη,δεν βλεπεις σε τοσα θεματα που μιλαμε εδω;και η δικη σου λογικη αυτη τη στιγμη ειναι να μπερδευεσαι και πρεπει να την διορθωσεις.αν με ρωτας τι παραδειγμα να παρεις για να την τροποποιησεις συμφωνα με αυτο;αυτο θα σου πω μονο,στο τελος μπορει οι λογικες αλλων ατομων να σε εππηρεασουν μα θα φτιαξεις τη δικη σου λογικη,αναλογα με τα δικα σου πιστευω.και οσο περναει ο καιρος και θα συγκρινεις τη λογικη σου με τη λογικη των αλλων,οταν βρισκεις κατι απο την λογικη των αλλων που σε διορθωνει θα το παιρνεις και θα φτιαχνεις μια καλυτερη δικη σου λογικη.
αν αρχισεις να επαναλαμβανεις μια λεξη 200 φορες.πχ \"νερο\" στο τελος απλα αναμασας την λεξη και χανεις το νοημα της.δοκιμασε το,ολοι το παθαινουμε.με την μονη διαφορα οτι αντι να επανααμβανεις την λεξη επαναλαμβανεις την σκεψη.θα σου πω κατι αλλο.εχεις εναν πινακα με διαστασεις ενα μετρο επι ενα μετρο.αν πας πολυ κοντα και κολλησεις την μυτη σου στον πινακα,δεν προκειται να δεις ποτε το θεμα της ζωγραφιας,οσο και να τριγυριζεις στον πινακα με την μυτη κολλημενη.θα δεις χρωματα,θα δεις την υφη του υφασματος,μα οχι το θεμα του πινακα.αυτο κανεις εσυ τωρα.πρεπει να κοιταξεις συνολικα την εικονα,να απομακρυνθεις.δεν ειμαστε κατασκευασμενοι για να ξερουμε τα μυστικα της ζωης,ειμαστε ομως κατασκευασμενοι να μαθουμε για την ζωη...

Giorgos4
14-04-2009, 11:48
Εμπνευστη σε ευχαριστω για το ποστ σου, εχεις δικιο σε οσα λες, μου τα ειπε και ο ψυχιατρος αυτα. Παρολα αυτα εχω εγκλωβιστει σε αυτες τις σκεψεις του \"ποιος ειμαι\", \"τι κανω σε αυτη τη ζωη\", και δεν μπορω να χαρω τα απτα καθημερινα πραγματα. Φοβαμαι οτι δεν θα μπορεσω ποτε να βγω απο αυτο το λουκι, νιωθω οτι εδραιωνεται μερα με τη μερα. Στη ζωη μου ημουν παντα παρατηρητης, την εβλεπα να κυλα και δεν ειχα το θαρρος να δρασω. Τωρα αυτο πηρε κυριολεκτικη μορφη, τα βλεπω ολα σαν παρατηρητης και με τρομαζει η υπαρξη μου, η δραση μου απεναντι σε καποιο ερεθισμα. μακαρι να βγει σε καλο ολο αυτο, να περασει και να μου γινει μαθημα. αν περασει ειμαι διατεθειμενος να αλλαξω πολλα πραγματα που δεν το επαιρνα αποφαση πριν...

Ομως νιωθω τρομερη μοναξια σε ολο αυτο που περναω...
Ειχε κανεις σας ποτε κατι παρομοιο? Δεν ειμαι ιδιαιτερα θρησκος αλλα παρακαλαω καθημερινα το Θεο να μου περασει...

Giorgos4
16-04-2009, 20:15
Γραφω για μια ακομη φορα για να πω τα ιδια. ολα μοιαζουν ξενα, το ιδιο κι εγω. με τρομαζει η υπαρξη μου, το οτι εγω ειμαι εγω, οτι μπορω να κινω τα μελη μου, πώς το κανω κλπ κλπ. φοβαμαι πολυ. σα να ξυπνησα απο ενα ονειρο και βρεθηκα σε ενα αλλο, απο το οποιο θελω να ξυπνησω επισης. αν δεν ειναι τρελλα τι ειναι? φοβαμαι οτι δεν θα μου φυγει ποτε, οτι θα καταληξω φυτο σε καποια κλινικη... το σκεφτομαι ολη τη μερα, λες και πρωτη φορα ηρθα σε επαφη με τον εαυτο μου, σα να γεννηθηκα τωρα με πληρως ανεπτυγμενη συνειδηση και δεχομαι σοκαριστικα ολα τα ερεθισματα και τη λογικη αυτου του κοσμου. αναρωτιεμαι αν με καταλαβαινετε... δεν εχω καμια λαβη σωτηριας, αφου παντα ειμαι \"εγω\", αυτο δηλαδη που φοβαμαι. και μου κανει εντυπωση η αισιοδοξια του γιατρου,λεει οτι θα κανει τον κυκλο του. απο την αλλη ισως ψαχνω κι εγω τροπους να μου πει καποιος οτι ειμαι σοβαρα... εχει κι αυτο την ασφαλεια του... τι να πω, θελω βοηθεια...

giota
16-04-2009, 20:45
Πόσο καιρό κάνεις θεραπεία Γιώργο; γιατί και για μένα αυτή τη φορά είναι πιο δύσκολη και ακόμη δεν βλέπω καλυτέρευση.Και μένα ο γιατρός τα ίδια μου είπε συνέχισε και θα συνέλθεις.Και δεν είσαι ο μόνος που ανησυχεί οι περισσότεροι στο φόρουμ, χρειαζόμαστε βοήθεια και αυτό κάνουμε ο ένας βοηθάει τον άλλον, εδώ που καταλαβαίνουν το λούκι που περνάμε.

Giorgos4
16-04-2009, 21:43
παιρνω 3 εβδομαδες τωρα τα seroxat και 2 εβδομαδες περιπου τα zyprexa. και σε περιπτωσεις αναγκης lexotanil. Αισθανομαι ομως οτι απλα εχω συνηθισει αυτη την κατασταση και δεν ειμαι ουσιαστικα καλυτερα.. φοβαμαι οτι θα χασω την αντιληψη μου και η σκεψη αυτη με τρομοκρατει. φοβαμαι τον κοσμο γυρω μου, εμενα. ενα υπαρξιακο μπαχαλο, ενας τυφωνας και στη μεση του εγω. Δεν εχω το κουραγιο ουτε ψυχοθεραπεια να κανω και τη σταματησα, ενω εκανα 2 χρονια. την τελευταια φορα φευγοντας ενιωσα χειροτερα. και σκεφτομαι να ξεκινησω με τον ψυχιατρο ψυχοθεραπεια..
ειμαι σε δραματικη κατασταση, νιωθω οτι χανω τα λογικα μου και νιωθω οτι οντως θα συμβει.

Noelia
16-04-2009, 21:52
Γιωργο,εχω αντιμετωπισει και εγω την κατασταση αυτη και σε βεβαιωνω οτι ολα αυτα ειναι απο το υπερβολικο αγχος και μονο.Δεν προκειται να τρελαθεις,ουτε να χασεις την αντιληψη σου.καταλαβαινω απολυτα πως νιωθεις,πιστεψε με.2 χρονια ζαλιζομουν συνεχεια,φοβομουν να βγω απο το σπιτι,φοβομουν οτι χανω το μυαλο μου,οτι τα παντα συνεχιζουν και εγω μενω στασιμη,οτι ο κοσμος γυρω μου μου φαινοταν περιεργος.ακομα το νιωθω μερικες φορες.δεν θα τρελαθεις,πιστεψε το.αυτος που τρελενεται δεν το νιωθει.θα σε συμβουλευα να κανεις οτι φοβασαι.μονο ετσι θα το νικησεις.

Giorgos4
16-04-2009, 22:23
Δεν ξερω Noelia, νομιζω οτι το χανω. οτι χανω σιγα σιγα την αντιληψη τοης πραγματικοτητας και θα γινω ενας τρελος που δεν καταλαβαινει οτι ειναι τρελος. ετσι αισθανομαι. και ειναι τρομακτικο. εχουν ερθει οι δικοι μου απο επαρχια. και δεν ξερω αν πρεπει αυριο να παμε στο πατρικο για πασχα ή αν πρεπει να τους κρατησω εδω. φοβαμαι το ταξιδι που με την κινηση των ημερων θα κρατησει 5 ωρες σιγουρα, φοβαμαι μη με πιασει πανικος κ τι θα κανω. φοβαμαι να κατσω κ στο πατρικο.
αυτη τη στιγμη σχεδον τρεμω απο το φοβο μου οτι χανω την αισθηση/ αντιληψη της πραγματικοτητας...

αν ενιωθες κι εσυ ετσι, μπραβο σου που το ξεπερασες.. για μενα μοιαζει αδιανοητο...

Noelia
16-04-2009, 22:29
δεν το χανεις Γιωργο,πιστεψε με.εχεις μιλησει στους γονεις σου?

Giorgos4
16-04-2009, 22:36
φυσικα. αυτοι πιστευουν οτι θα νιωσω καλυτερα στο πατρικο. απο την αλλη δεν κατανοουν 100% το προβλημα, παραειναι πολυπλοκες οι σκεψεις μου και ισως τους τρομαζα αν τους τις εξεθετα, ή μπορει και να μην τις καταλαβαιναν. παντως σε γενικες γραμμες , γνωριζουν. και ειναι και αυτοι σε δυσκολη θεση, δεν ξερουν πως να μου φερθουν...

Noelia
16-04-2009, 22:42
Θα σε συμβουλευσω να πας στο πατρικο σου να ξεφυγει το μυαλο σου απο ολα αυτα.να αλλαξεις λιγο παραστασεις μηπως και σε βοηθησει.και να μεινεις εδω τα πραγματα θα ειναι τα ιδια.αν πας με αυτοκινητο στο πατρικο καθησε στο πισω καθησμα και προσπαθησε να κοιμηθεις για να μην νιωθεις οτι σε πιεζει το ταξιδι.Εχω αντιμετωπισει αυτην την κατασταση και ειναι οντως μια κολαση.τι φαρμακευτικη θεραπεια ακολουθεις τωρα?

Giorgos4
16-04-2009, 22:46
1 seroxat των 20mg και 3 zyprexa των 5mg (ειμαι μεγαλοσωμος και συμφωνα με το γιατρο η δοση ειναι μικρη)

Giorgos4
16-04-2009, 22:49
απλα φοβαμαι οτι αυτο που μου συμβαινει ξεπερναει \"παραστασεις\". οτι και να αλλαξουν αυτο θα παραμεινει. ειναι σα να με τρομαζει η υπαρξη μου, η οποια με ακολουθει παντου(για να κανω και χιουμορ μεσα σε ολη την κολαση που ζω). οποτε πως να την ξεχασω?

Noelia
16-04-2009, 23:03
καταλαβαινω ποσο δυσκολο ειναι.προσπαθησε να μην σκεφτεσαι.μην σκεφτεσαι τα παντα γυρω σου η την υπαρξη σου.κανε τα παντα αυθορμητα.το zyprexa ειναι σαν το zanax?εγω επαιρνα στην αρχη 3 zanax την ημερα.

giota
16-04-2009, 23:13
To xanax είναι αγχωλιτικό.Πάντως εγώ ήπια zyprexa και δεν το ανέχτηκα.Ενα των 5mg και αισθανόμουν χάλια.Ετσι αποφάσισα να πάω σε άλλον γιατρό και μου είπε ότι δεν έπρεπε να μου το δώσει ο προηγούμενος δεν ήταν για την περίπτωσή μου.Και φαντάσου μου το είχε δώσει ο τηλεοπτικός αστέρας που αποδείχτηκε οτι είναι μόνο λόγια ενω είναι έμπορος μεχρι αηδίας και σαν ψυχίατρος άσχετος

Giorgos4
16-04-2009, 23:15
Originally posted by Noelia
καταλαβαινω ποσο δυσκολο ειναι.προσπαθησε να μην σκεφτεσαι.μην σκεφτεσαι τα παντα γυρω σου η την υπαρξη σου.κανε τα παντα αυθορμητα.το zyprexa ειναι σαν το zanax?εγω επαιρνα στην αρχη 3 zanax την ημερα.

το zyprexa ειναι κανονικα αντιψυχωσικο αλλα σε μικρες δοσεις το δινουν για αγχολυτικο. μου το εδωσε γιατι υποτιθεται εχει αμεσα αποτελεσματα σε σχεση με αλλα. αντι για xanax μου εδωσε lexotanil για τις ωρες εκτακτης αναγκης ας πουμε, αν και λεει οτι δεν το χρειαζομαι, οτι ειμαι καλυμμενος με τα αλλα. ειδωμεν, τι να πω.

θα προσπαθησω να το κανω το ταξιδι αυριο, με την ελπιδα οτι ολα θα πανε καλα. ευχαριστω για τις συμβουλες, αν και μου ειναι τρομερα δυσκολο να τα κανω ολα αυθορμητα χωρις να τα σκεφτομαι. αυτο ακριβως ειναι το προβλημα μου ρε γμτ

Giorgos4
16-04-2009, 23:17
παντως ολοι οι φαρμακοποιοι και οσοι γενικα ρωτησα, λενε για το zyprexa οτι ειναι θαυματουργο χαπι. τωρα οπως ειπα,... ειδωμεν

Noelia
16-04-2009, 23:31
Να το κανεις το ταξιδι και να προσπαθησεις να μην σκεφτεσαι,να δεις ποσο καλυτερα θα νιωσεις.ασε το μυαλο σου και τον ευατο σου εντελως ελευθερο,μην σκεφτεσαι γιατι και πως...αξιζει μια προσπαθεια!οσο σκεφτεσαι οτι θα τρελαθεις,πυροδοτειται ο μηχανισμος του αγχους και δημιουργειται ενας φαυλος κυκλος...αρα καταληγουμε στα ιδια.θα περιμενω νεα σου Γιωργο!ελπιζω να σε βοηθησα λιγο!δοκιμασε αυτο που ειπαμε εστω και με το ζορι.ελπιζω η ανασταση αυτη να φερει και την αναστση στην ψυχη σου.

Giorgos4
17-04-2009, 20:32
Hρθα τελικα στο πατρικο μου, και μετα βιας μπαινω στο ιντερνετ απο το παναρχαιο υπολογιστη και μια νετ καρτα. το ταξιδι ηταν ετσι κι ετσι, μπορω να πω οτι καποιες φορες ενιωσα καλυτερα. εδω στο σπιτι ομως με επιασαν παλι τα αποκοσμα συναισθηματα μου και η αισθηση οτι το χανω. με κυριεψε ο φοβος και το αγχος οτι αποκοπτομαι απο τα γηινα και τρελαινομαι... φοβαμαι πολυ παιδια. φοβαμαι εμενα, το περιβαλλον μου, την υπαρξη μου. ολα ειναι τρομακτικα ερωτηματικα και με καθηλωνουν. τρεμω στην ιδεα οτι θα καταληξω σε καποια κλινικη, να μου δινουν ηρεμιστικα και να κοιμαμαι ολη μερα. αυτα ηθελα να πω....

anwnimi
17-04-2009, 20:51
Γιώργο,
όλα αυτά τα οποία φοβάσαι ΔΕΝ πρόκειται να συμβούν γιατί πολύ απλά είναι μόνο στις σκέψεις σου. Αν ήταν να πάθεις κάτι τέτοιο δε θα προλάβαινες καν να σκεφτείς τίποτα από αυτά.
Έχεις πολύ έντονο άγχος και από το άγχος κάνεις αυτές τις σκέψεις και αυτές οι σκέψεις σου δημιουργούν ακόμα περισσότερο άγχος κ.ο.κ. Έχεις μπει δηλαδή σε ένα φαύλο κύκλο.

Καταρχάς προσπάθησε όσο πιο πολύ μπόρείς να χαλαρώσεις. Απασχολήσου με κάτι άλλο, μην περιμένεις να σου περάσει τόσο άγχος δια μαγείας με ότι κι αν ασχοληθείς αλλά μη χάνεις το θάρρος σου, να επιμείνεις, ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...

Διάβασε κάτι, δες μια ταινία, μια εκπομπή, χάνε ένα χαλαρωτικό ντουζ, μασάζ, συζήτηση. Επικεντρώσου στον κόσμο γύρω σου και όχι στο παθολογικό άγχος. Να\'σαι σίγουρος τίποτα από όλα αυτά που φοβάσαι δεν πρόκειται να γίνει...Λίγη προσπάθεια χρειάζεται...

Τώρα κάνεις κάποια ψυχοθεραπεία εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή;

Giorgos4
17-04-2009, 21:03
Σας ευχαριστω που συνεχιζετε να μου απαντατε, το εχω αναγκη. Δυστυχως δεν μπορω να αφοσιωθω σε τιποτα, οπως πχ να δω μια ταινια ή να ζωγραφισω, πραγματα που λατρευα, γιατι ετσι ξεχνιεμαι, και μετα οταν επιστρεφω στην \"πραγματικοτητα\", με πιανει ακομα περισσοτερο αυτι το αποκοσμο αισθημα. αρχιζω να φοβαμαι μηπως ειμαι ψυχωτικος, μιας και ολη μου η υπαρξη θετεται υπο αμφισβητηση, μου μοιαζει πολυ περιοριστικο το να ειναι κανεις ανθρωπος, αφου το μυαλο μου δεν μπορει να χωρεσει ολα αυτα τα υπαρξιακα μυστηρια στα οποια τον εχω υποβαλλει. Αχ δεν ξερετε ποσο θελω να εχετε δικιο και να περασει ολο αυτο. Αλλα αισθανομαι οτι κανεις δεν καταλαβαινει το μεγεθος του προβληματος μου και οτι θα καταληξω οντως με ζουρλομανδυα και στην καλυτρη των περιπτωσεων φυτο. ψυχοθεραπεια σταματησα, μιας και θελω πρωτα να περασει αυτη η μπορα (μακαρι Θεε μου). Λεω να συνεχισω με τον ψυχιατρο μου ο οποιος ειναι και ψυχοθεραπευτης, και να σταματησω με την προηγουμενη που εκανα 2 χρονια. Δεν ξερω αυτος με εμπνεει περισσοτερο. Αλλα τωρα προεχει να περασει αυτο το αναθεματισμενο συναισθημα που με κανει να αναρωτιεμαι για τη φυση μου, την υπαρξη μου, τη ζωη μου, τις αισθησεις μου, την αντιληψη(και συνειδητοτητα) μου που νομιζω πως τη χανω. λες και τα αντιμετωπιζω πρωτη φορα, παντα με τρομο... δεν ξερω αν ακουγομαι γκρινιαρης, ΑΛΛΑ ΠΕΡΝΑΩ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. Ειστε μια παρηγορια σε ολο αυτο...

anwnimi
17-04-2009, 21:11
Όλα όσα λες τα πιστεύω απόλυτα. Είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό...
Αλλά όχι αξεπέραστο ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ

Αν ήσουν ψυχωσικός δε θα είχες την παραμικρή αμφιβολία ότι όλα αυτά δεν είναι αληθινά!

Αυτό που λες το έχω ξανακούσει εδώστο φόρουμ και μου μοιάζει σαν αποπραγματοποίηση, ένα αρκετά συχνό σύμπτωμα του άγχους. Ψύχωση δεν είναι, να\'σαι σίγουρος.

Μα έστω και λίγο αν ξεχαστείς και ηρεμήσεις κάνοντας μια δραστηριότητα που σε ψυχαγωγεί δεν είναι κέρδος καλέ μου; Στην αρχή θα ξεχνιέσαι λίγο, μετά περισσότερο, μετά περισσότερο... Αυτό μπορεί να είναι καλύτερο από οποιοδήποτε αντικαταθλιπτικό...

Γιατί θέλεις να περάσει πρώτα αυτή η μπόρα και μετά να αρχίσεις ψυχοθεραπεία; Γιατί δε θέλεις να βοηθήσεις τον εαυτό σου να ηρεμήσει μια ώρα αρχύτερα;

Giorgos4
17-04-2009, 21:33
Originally posted by anwnimi
Όλα όσα λες τα πιστεύω απόλυτα. Είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό...
Αλλά όχι αξεπέραστο ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ

Αν ήσουν ψυχωσικός δε θα είχες την παραμικρή αμφιβολία ότι όλα αυτά δεν είναι αληθινά!

Αυτό που λες το έχω ξανακούσει εδώστο φόρουμ και μου μοιάζει σαν αποπραγματοποίηση, ένα αρκετά συχνό σύμπτωμα του άγχους. Ψύχωση δεν είναι, να\'σαι σίγουρος.

Μα έστω και λίγο αν ξεχαστείς και ηρεμήσεις κάνοντας μια δραστηριότητα που σε ψυχαγωγεί δεν είναι κέρδος καλέ μου; Στην αρχή θα ξεχνιέσαι λίγο, μετά περισσότερο, μετά περισσότερο... Αυτό μπορεί να είναι καλύτερο από οποιοδήποτε αντικαταθλιπτικό...

Γιατί θέλεις να περάσει πρώτα αυτή η μπόρα και μετά να αρχίσεις ψυχοθεραπεία; Γιατί δε θέλεις να βοηθήσεις τον εαυτό σου να ηρεμήσει μια ώρα αρχύτερα;



πηγα στην ψυχοθεραπευτρια μου και φευγοντας ενιωσα πολυ χειροτερα. και ηταν και του ψυχιατρου γνωμη να περασουν πρωτα τα εντονα συμπτωματα και μετα να προχωρησουμε σε κατι τετοιο.

οσο για το να ξεχαστω που ειπες.. αυτο το φοβαμαι πιο πολυ απ\'ολα. σα να μην αφηνω τον εαυτο μου να ξεχαστει. αρχιζω και πιστευω οτι οι υπολοιποι ζουν σε μια πλανη που δεν σκεφτονται με τον ιδιο τροπο. γιαυτο μιλησα για ψυχωση... δηλαδη απορω πως ειναι δυνατον οι υπολοιποι να μην τρομοκρατουνται οταν σκεφτονται την υπαρξη τους, τη μοναδικοτητα τους??? και οταν παω να ξεχαστω λεω στον εαυτο μου να \"ξυπνησει\" και ξαναπεφτω με τα μουτρα στις σκεψεις.. ολα μοιαζουν με ονειρο και μονοδιαστατα, ανωφελα και ψευτικα. και ο δικος μου ρολος σε αυτα αγνωστος-αυτο φερνει τον πανικο.

την αποπροσωποποιηση/αποπραγματοποιηση την ανεφερε και ο γιατρος. οποτε κατι τετοιο μου συμβαινει.. αλλα σε συνδυασμο με τα υπαρξιακα ερωτηματα ειναι οτι χειροτερο! εχει γινει καθε λεπτο που ειναι ξυπνιος, εφιαλτης! ελπιζω να περασει γρηγορα, και να μη με ταλαιπωρησει για πολυ...

anwnimi
17-04-2009, 21:38
Originally posted by Giorgos4
δηλαδη απορω πως ειναι δυνατον οι υπολοιποι να μην τρομοκρατουνται οταν σκεφτονται την υπαρξη τους, τη μοναδικοτητα τους???


Μπορείς να το αναλύσεις αυτό λίγο περισσότερο;

εσωτερική_σήψη
17-04-2009, 21:40
Πάντα στην αρχή της θεραπείας νιώθεις χειρότερα γιατί ξεθάβεις πράγματα αποκλειστικά δικά σου και τα μοιράζεσαι.
Με την πάροδο όμως της θεραπείας νιώθεις καλύτερα.Μην τα αφήσεις να περάσουν γιατί μπορεί να σε κουράσουν τόσο πολύ,μπορεί να αργήσουν πολύ να φύγουν χωρίς βοήθεια.τα υπαρξιακά χρειάζεται θεραπεία για να τα διώξεις!

Παστελι
17-04-2009, 21:42
Πως περναμε παιδια?εγω τελεια!!!ευχομαι το ιδιο κα εσεις!

Giorgos4
17-04-2009, 21:50
Originally posted by anwnimi

Originally posted by Giorgos4
δηλαδη απορω πως ειναι δυνατον οι υπολοιποι να μην τρομοκρατουνται οταν σκεφτονται την υπαρξη τους, τη μοναδικοτητα τους???


Μπορείς να το αναλύσεις αυτό λίγο περισσότερο;

θελω να πω πως αυτο που μου συμβαινει δεν το βλεπω σαν ασθενεια ή κατι προς ίαση, αλλα πιο πολυ σαν οπτικη των πραγματων. γιαυτο φοβαμαι οτι δεν θα μου κανουν τιποτα τα φαρμακα. δηλαδη φανταζομαι οτι ολοι αν κατσουν να φιλοσοφησουν και να σκεφτουν σε βαθος την υπαρξη τους θα βρεθουν στο ιδιο αδιεξοδο, απλως δεν το κανουν γιατι ξεχνιουνται με τα απλα πραγματα της καθημερινοτητας, δεν εχουν χρονβο για τοσο \"βαθυστοχαστες\" σκεψεις ή αμπελοφιλοσοφιες οπως θελετε πειτε το. γιαυτο φοβαμαι για ψυχωση.

Ο γιατρος απο την αλλη ειπε πως πολλα απο αυτα που λεω ειναι αληθεια, απλα δεν θα επρεπε να με τρομαζουν. οτι θα μπορουσα να εκμεταλλευτω αυτες τις σκεψεις δημιουργικα και οχι με φοβο...

Giorgos4
17-04-2009, 21:51
Originally posted by εσωτερική_σήψη
Πάντα στην αρχή της θεραπείας νιώθεις χειρότερα γιατί ξεθάβεις πράγματα αποκλειστικά δικά σου και τα μοιράζεσαι.
Με την πάροδο όμως της θεραπείας νιώθεις καλύτερα.Μην τα αφήσεις να περάσουν γιατί μπορεί να σε κουράσουν τόσο πολύ,μπορεί να αργήσουν πολύ να φύγουν χωρίς βοήθεια.τα υπαρξιακά χρειάζεται θεραπεία για να τα διώξεις!

2 χρόνια το θεωρεις αρχη? (δεν ειναι ειρωνικη η ερωτηση)


edit: βεβαια ποτε δεν εθιξα τα υπαρξιακα μου στην ψυχοθεραπεια

anwnimi
17-04-2009, 21:55
Γιώργο
κι εγώ σκέφτομαι την ύπαρξη, πολύ κιόλας:)
Από τη σπουδαιότερη συνειδητοποίηση που πρέπει να έχουμε όλοι οι άνθρωποι κατά νου όταν πορευόμαστε στο ταξίδι που λέγεται ζωή, ότι απλά υπάρχουμε σήμερα, τωρα.

Γι\'αυτό σου ζήτησα να μου εξηγήσεις τι εννοείς με αυτό, για να καταλάβω...

anwnimi
17-04-2009, 21:57
Γιατί δεν έθιξες τα υπαρξιακά σου στη θεραπεία;

Giorgos4
17-04-2009, 22:00
Originally posted by anwnimi
Γιώργο
κι εγώ σκέφτομαι την ύπαρξη, πολύ κιόλας:)
Από τη σπουδαιότερη συνειδητοποίηση που πρέπει να έχουμε όλοι οι άνθρωποι κατά νου όταν πορευόμαστε στο ταξίδι που λέγεται ζωή, ότι απλά υπάρχουμε σήμερα, τωρα.

Γι\'αυτό σου ζήτησα να μου εξηγήσεις τι εννοείς με αυτό, για να καταλάβω...

το ξερω οτι πολλοι τα σκεφτονται τα υπαρξιακα, και ειναι λογικο. ομως εγω το κουρασα πολυ το θεμα, δηλαδη εκει που οι αλλοι λενε \"δεν μπορω να το εξηγησω, το αφηνω στην ακρη\", εγω το παιδευω κι αλλο, κι αλλο... μεχρι που εφτασα σε αυτη την κατασταση. οι αλλοι ισως δεν εχουν χρονο να το παιδεψουν τοσο, εμενα μου εκανε και κακο το οτι καθησα πολυ στο σπιτι, κλειστηκα πολυ στον εαυτο μου οποτε αυτες οι σκεψεις ειχαν το ελευθερο να κοβουν βολτες στο μυαλο μου. Υποσχεθηκα στον εαυτο μου οτι αν περασει ολο αυτο, θα αλλαξω τη ζωη μου ριζικα. Και το εννοω!

εσωτερική_σήψη
17-04-2009, 22:00
δεν ήξερα ότι κάνεις 2 χρόνια πάντως καλύτερα μην τη διακόπτεις.έχω βρεθεί στο ίδιο αδιέξοδο που λες και σου λέω πως δεν πρόκειται για ψύχωση.γιατί δεν το εκμεταλλεύεσαι δημιουργικα όπως λέει κ γιατρός σου;οι περισσότεροι που έγραψαν ποίηση είχαν τέτοιου είδους πρόβλημα θα βρεις κατανόηση εκεί.ναι είναι αλήθεια ότι οι βαθειές σκέψεις κουράζουν και απογοητεύουν.όμως νομίζω έχεις τη δύναμη να το παλέψεις!

Μαρία χαιρομαι που είσαι καλά μακάρι να διαρκέσει.εγώ νιώθω πολύ απογοητευμένη αυτή τη στιγμη...

Giorgos4
17-04-2009, 22:06
Originally posted by anwnimi
Γιατί δεν έθιξες τα υπαρξιακά σου στη θεραπεία;

Δεν ξερω, 2 χρονια τωρα κινηθηκα σε πολυ επιφανειακα θεματα, και αν και νομιζα οτι με βοηθησε η ψυχολογος , μαλλον εκανα λαθος. Δεν εμβαθυνα οπως θα ηθελα. Το λεω γιατι εκανα ψυχοθεραπεια με καποιον αλλο πριν απο αυτη, με τον οποιο εμβαθυνα πολυ στα θεματα και με βοηθουσε πολυ, αλλα τον σταματησα λογω οικονομικης στενοτητος, ηταν πολυ ακριβος. Και ηταν και ψυχιατρος. Νομιζω νιωθω μεγαλυτερη ασφαλεια οταν ο ψυχοθεραπευτης μου ειναι και ψυχιατρος, μου φαινεται οτι \"ξερει ακριβως για τι πραγμα μιλαμε\". μπορει να ειναι ιδεα μου, αλλα γιαυτο λεω να ξεκινησω ψυχοθεραπεια με τον τςρινο μου γιατρο, οχι μονο λογω της ειδικοτητας του, αλλα βλεπω οτι με καταλαβαινει, οσο πολυπλοκες σκεψεις κι αν του εκθετω. Συν το οτι ειναι πανεξυπνος. Πειτε με εγωιστη, αλλα η ψυχολογος που παω 2 χρονια τωρα, μου φαινεται οτι ειναι λιγοτερο εξυπνη απο μενα(χωρις να ισχυριζομαι οτι ειμαι διανοια), ενω εχω αναγκη να αισθανομαι το αντιθετο. η εστω ισος προς ισο...

Giorgos4
17-04-2009, 22:09
δηλαδη καταντησε λιγακι κουβεντουλα μεταξυ φιλων η συνεδρια και αυτο δεν μου αρεσει

edit: Θα μου πεις εγω κατευθυνω οπως θελω τη συζητηση. Ισως απλα δεν με ενεπνεε για κατι περισσοτερο.

εσωτερική_σήψη
17-04-2009, 22:14
τότε καλά κάνεις και αλλάζεις την ψυχολόγο.δεν είναι εγωιστικό αυτό που λες πρέπει να ταιριάζεις με το θεραπευτή σου και να αναπτυχθεί σωστή σχέση για μια αποτελεσματική θεραπεία το κάναμε στη σχολή

anwnimi
17-04-2009, 22:19
Γιώργο
να κάνεις ψυχοθεραπεία εκεί που σου λέει το ένστικτό σου.
Σκέψου ΘΕΤΙΚΑ και όλα θα πάνε καλά, θα δεις...

Εγώ για την ώρα σας χαιρετώ.

mina31
17-04-2009, 22:22
Ειναι πολυ σημαντικο στην πορεια της υγειας μας να μας \"ταιριαζει\"ο ψυχοθεραπευτης μας.Να νιωθουμε οτι μπορουμε να του ανοιξουμε την καρδια μας και οτι θα αμς καταλαβει.Εγω οταν ακανα ψυχοθεραπεια και ειχα καποιο προβλημα οπως μια υποχρεωση εξω (γαμο για παραδειγμα)και σκεφτομουν πως θα παω μεσασ ε τοσο κοσμο,τον επαιρνα τηλεφωνο και με εμψυχωνε.Πηγαινα με αλλον αερα.Ειχε χρειαστει να τον παρω τηλεφωνο μεσα στη νυχτα ενω ειχα κριση πανικου.Πρεπει να τον εμπιστευομαστε πανω απο ολα...

Giorgos4
17-04-2009, 22:29
ευχαριστω πολυ ανώνυμη, ευχαριστω Μίνα, ευχαριστω σηψη, ευχαριστω πανικουλα, σας ευχαριστω ολες και ολους, δεν φανταζεστε ποσο καλο μου κανετε την λιγη ωρα που ξεχνιεμαι. και φοβαμαι τη στιγμη που θα παρω το βλέμμα μακρυα απο την οθονη... που θα παει, θα φυγει το αισθημα αυτο και θα νιωσω εναρμονισμενος με την πραγματικοτητα γυρω μου...

θα ξαναμπω αυριο να γκρινιαξω κι αλλο (συνηθιζω να κανω χιουμορ ακομα και στην πιο δυσκολη κατασταση),
ελπιζω να ειστε εδω για να με ακουσετε(διαβασετε)...

Ευχαριστω και πάλι

Giorgos4
18-04-2009, 19:22
Γεια σας, ελπιζω σημερα μερα που ειναι να εχετε καλυτερα πραγματα να κανετε απο το να διαβαζετε τα ποστ μου, παρολα αυτα μπαινω να μιλησω λιγο. Ηρθαμε στο χωριο σημερα, λιγο εξω απο την πολη οπου μενουν οι δικοι μου. Εκανα μια βολτα με τον κολλητο μου που ειχα να τον δω καιρο, αλλα μολις εμεινα λιγακι μονος μου αρχισαν παλι οι σκεψεις και οι φοβιες να με ταλαιπωρουν. Σκεφτομαι διαρκως την υπαρξη μου, σα να αναμασω μια λεξη-οπως πολυ ευστοχα ειπε ο στοχαστης. με τρομαζουν οι λειτουργειες και η αντιληψη μου και νομιζω θα τις χασω. αισθανομαι σα να παρακολουθω βιντεοπαιχνιδι ή ταινια οπτικης πρωτου προδωπου, σα να παρατηρω τον εαυτο μου \"απο μεσα\". δεν μπορω να το εξηγησω, αλλα με εχει καταβαλλει. ενα ακομα θετικο βημα αν μπορει κανεις να το πει ετσι, ειναι οτι δεν επικοινωνησα 2 μερες με το γιατρο μου, καθως καθημερινα τον \"ενοχλουσα\" με τηλεφωνα για υποστηριξη.. ερχονται ωρες ομως που ο φοβος με κυριευει, και καθως ειμαι σε επαφη μαζι του συνεχως, δεν μπορω να αφησω το μυαλο μου να ξεχαστει.. αναρωτιεμαι αν καν γραφω αυτες τις γραμμες τωρα...
Αν καποιος με παρατηρουσε, θα ελεγε οτι ειμαι καλυτερα, και οντως ειμαι, λειτουργικα, αν σκεφτει κανεις οτι δεν μπορουσα ουτε απο το δωματιο να βγω, ενω σημερα οδηγησα κιολας το αυτοκινητο μια συντομη βολτα. οι σκεψεις ομως επιμενουν και ολο εμβαθυνω πιο πολυ στο υπαρξιακο.. φοβαμαι για το που θα φτασουν, καθως δεν μπορω να βαλω ενα φρενο..

Οι δικοι μου θα πανε στην εκκλησια, εγω δε νιωθω αρκετα καλα για να παω... Οπως και να εχει, Καλη Ανασταση σας ευχομαι, μακαρι να ειναι ουσιαστικη στις ψυχες όλων..

TC
18-04-2009, 20:03
Μήπως καλύτερα να πας με τους δικούς σου στην εκκλησία;
Θα έχει κόσμο εκεί, θα είναι γενικά ευχάριστη και ανέμελη η ατμόσφαιρα.
Ίσως είναι καλύτερα να είσαι εκεί παρά μόνος με τις σκέψεις σου και κάπου στο βάθος του μυαλού σου να ξέρεις ότι όλοι οι άλλοι είναι κάπου μαζεμένοι κι εσύ μόνος και τρομαγμένος.

Δεν ξέρω, σκέφτομαι μήπως είναι καλύτερα...

Giorgos4
18-04-2009, 20:14
Mπα, υπο αλλες συνθηκες θα πηγαινα γιατι μου αρεσει αυτη η ατμοσφαιρα, αλλα εδω στο χωριο που ειναι πολυ μικρο, ο ενας κουτσομπολευει τον αλλο και επειδη εχουν να με δουν πολυ καιρο θα μου μιλουσαν ολοι.. δεν ειμαι για τετοια, θα με επιανε πανικο ξεροντας οτι ολα τα βλεμματα θα ειναι πανω μου..

Αφηστε που 21.30 παιρνω τα φαρμακα, μεχρι να βγει η Ανασταση θα ροχαλιζα στο στασιδι!

anwnimi
18-04-2009, 20:45
Γιώργο,
μπράβο
είδες που μπορεί να συμβούν πολύ μικρά βηματάκια εκεί που δεν το περιμένεις;

εσωτερική_σήψη
18-04-2009, 21:20
η βελτίωση έρχεται με μικρά βήματα!:)
Λένε ότι η οδήγηση βοηθάει τώρα δεν ξέρω αν όντως ισχύει

Giorgos4
19-04-2009, 13:57
Καλησπερα, Χριστος ανεστη και χρονια πολλα.

Σημερα ξαναπηρα το αυτοκινητο κανοντας μια μικρη επισης βολτα. Δεν ξερω αν βοηθαει, παντως πηγαινα σχετικα αργα, δεν ειχα πληρη εμπιστοσυνη στον εαυτο μου..

Χθες βραδυ με πηρε ο ψυχιατρος μου τηλεφωνο, συμφωνησε οτι υπαρχει βελτιωση απο οσα του ειπα. Ειπε οτι θα συμφωνησει μαζι μου οτι αυτο που εχω δεν χρειαζεται ακριβως θεραπεια, οτι απλα πρεπει να μην το φοβαμαι.
Σαν να ξαναγεννηθηκα και να καταλαβα πρωτη φορα οτι μπορω να δρασω σαν ξεχωριστη και μοναδικη οντοτητα, ωστε να παρω τα ηνια της ζωης μου. Τα λογια του με παρηγορουν.
Θεωρει οτι ειναι ευχη και καταρα, οτι απο αυτο θα βγω πολυ πιο δυνατος, και σε 5 χρονια θα ευχαριστω το Θεο που το περασα...
Μακαρι!

εσωτερική_σήψη
19-04-2009, 15:32
Πολύ θετικά τα όσα σου είπε ο γιατρός σου!Μπράβο!

Giorgos4
19-04-2009, 17:52
Μαρεσει κι εμενα οπως μου τα λεει... Το θεμα ειναι να γινει οντως ετσι , γιατι εγω αλλα αισθανομαι!

Mε απασχολει πολυ και το θεμα του υπνου. Δεν φτανει που ολη μερα νιωθω ασχημα, οταν ξυπναω απο πρωινο ή (σπάνια) απο μεσημεριανο ύπνο, όλο αυτό το αίσθημα είναι στο πολλαπλάσιο! Αναρωτιεμαι εντονα αν ολα ειναι πραγματικα γυρω μου, και αν χανω την αντιληψη και τη συνειδητοτητα μου... ειναι παρα πολυ ασχημο και τρομακτικο. Ελπιζω αυτη η αποπροσωποποιηση να μην κρατησει για πολυ...

Noelia
20-04-2009, 12:38
Γεια σου Γιωργο!διαβασα τα post σου,νομιζω οτι εχεις κανει καποια σημαντικα βηματα!μπραβο!οσο για το θεμα του υπνου και εγω μερικες φορες ξυπναω με παρα πολυ αγχος.Νιωθεις ετσι γιατι κοιμασαι αγχωμενος και παραμενεις αγχωμενος κατα την διαρκεια του υπνου.γενικα ξυπνας κατα την διαρκεια του υπνου,βλεπεις εφιαλτες?

Giorgos4
20-04-2009, 16:10
Nαι, ο υπνος εχει καταντησει για μενα αναγκαιο κακο, δεν τον χαιρομαι οπως ολος ο κοσμος. Περιμενω μαλιστα να νυσταξω παρα πολυ, ωστε να πεσω ξερος γιατι αλλιως με πιανει αυπνια απο τις σκεψεις. οποτε κοιμαμαι και πολυ αργα γενικα(εκτος απο τον τελευταιο καιρο που κοιμαμαι νωρις εξαιτιας των φαρμακων). αλλα βλεπω και πολλους εφιαλτες και ξυπναω κατα τη διαρκεια του υπνου. Δηλαδη δεν υπαρχει νυχτα που να μη θυμαμαι μετα το ονειρο που ειδα. τελευταια βλεπω αλλοκοτα ονειρα, οχι απαραιτητα ασχημα. παλαιοτερα για πολλα χρονια εβλεπα νοσηρους εφιαλτες καθε βραδυ. μιλαμε για φρικη, που δεν ειχα βιωσει ουτε βλεποντας το χειροτερο θριλερ!(εφτασα σε σημειο να κλαψω-πραγμα που σπανια κανω, γιατι δεν αντεχα αλλο τους εφιαλτες) αυτο με εκανε να μισισω τον υπνο. εχω να δω ομορφο ονειρο απο τοτε που ημουν πολυ μικρο παιδακι...
επισης αλλος ενας λογος που με κανει να ξυπναω αρκετες φορες κατα τη διαρκεια της νυχτας, ειναι οτι εχω στραβο διαφραγμα και δεν το εχω παρει αποφαση ακομα να κανω επεμβαση, με αποτελεσμα απλα να μην μπορω να αναπνευσω! ειμαι συνεχεια με otrivin, κι ας ξερω οτι δεν κανει να το χρησιμοποιεις για πολλες μερες. αυτα τα ολιγα οσον αφορα στον υπνο μου.

Κατα τα αλλα, το ιδιο αισθημα στη διαρκεια της μερας, οι ιδιες σκεψεις. Νιωθω μετεωρος , παρατηρητης του εαυτου μου που αναλογιζεται καθε δευτερολεπτο που περναει την ιδια του την υπαρξη, και χανει οτιδηποτε αλλο συμβαινει γυρω του...

Αυριο ειναι να γυρισω Αθηνα με λεωφορειο εξπρες, χωρις σταση, που θα κανει σιγουρα 5 ωρες. θα ειναι και η μητερα μου μαζι, παρολα αυτα φοβαμαι μη νιωσω στριμωγμενος και με πιασει καμια κριση...

Noelia
20-04-2009, 16:24
και εμενα ο υπνος μου μερικες φορες ειναι απαισιος,με μπερδεμενα ονειρα και αγχος.γενικα δεν ενιωσες καπως καλυτερα αυτες τις μερες?

giota
20-04-2009, 16:31
Γιώργο τα όνειρα είναι εξ αιτίας των φαρμάκων.Εγώ τι να λέω που δεν κοιμάμαι είμαι χάλια όλη την ημέρα.Το μεσημέρι μπορώ ανετα να κοιμηθώ αλλά το βράδυ είναι πολύ δύσκολο.Τώρα κλέίνουν τα μάτια μου και κάθομαι στον υπολογιστή να ξεγελάσω την νύστα μου.Παρ\'όλα αυτά πάνω απο 2 ώρες δεν καταφέρνω να κοιμηθώ το βράδυ αν και έχω πιει ολόκληρο τραχεν έστω και αν δεν κοιμηθώ μεσημέρι.Μετά τις 9 το βράδυ κάτι παθαίνω και το μάτι γίνεται γαρίδα.Εχω εξαντληθεί απο την αϋπνία.

Noelia
20-04-2009, 16:34
εγω και πριν ξεκινησω θεραπεια με χαπια παλι ονειρα εβλεπα.ειναι κ απο το οτι παει για υπνο ενω ειναι αγχωμενος και εχει στο μυαλο του ολα αυτα που τον απασχολουν.

Giorgos4
20-04-2009, 16:47
Originally posted by Noelia
εγω και πριν ξεκινησω θεραπεια με χαπια παλι ονειρα εβλεπα.ειναι κ απο το οτι παει για υπνο ενω ειναι αγχωμενος και εχει στο μυαλο του ολα αυτα που τον απασχολουν.

ετσι ειναι. πριν ξεκινησω τη θεραπεια με τα φαρμακα μη σου πω οτι εβλεπα χειροτερα ονειρα.

τωρα βεβαια ειμαι στη χειροτερη φαση. αφου ξυπναω και δεν ξερω τι ειναι ονειρο και τι πραγματικοτητα που λεει ο λογος. Δεν ξερω τι απο τα δυο μου φαινεται πιο τρομακτικο και ψευτικο..

οσο για το αν ειμαι καλυτερα... δεν ξερω. Σιγουρα εχω κανει αρκετα θετικα βηματα, αλλα οι σκεψεις δεν λενε να φυγουν, αντιθετως μεγαλωνουν. απλως τις συνηθιζω και ισως δεν με πανικοβαλλουν τοσο (χωρις να εχουν παψει να με φοβιζουν). Αυτο υποτιθεται ειναι και το ζητουμενο συμφωνα με το γιατρο. να καταφερω ολη αυτη η \"νεα\" κατασταση και οπτικη, να παψει να με φοβιζει/τρομαζει, και οταν γινει αυτο, θα φυγουν και οι σκεψεις, με τη βοηθεια της ψυχοθεραπειας...

στο επομενο ραντεβου, θα μου αλλαξει και τα φαρμακα μαλλον, γιατι με τα zyprexa μου ανοιξε η ορεξη και παιρνω κιλα. Δεν ξερω βρε παιδια, θελω να περασει ολο αυτο, αλλα ολο και πιο απιθανο μου φαινεται. Όλα τα κανω με το ζορι, και αναρωτιεμαι και αν οντως τα κανω, αφου τα νιωθω ολα ξενα, σαν σε ονειρο. το λεω ξανα και ξανα, συγχωρεστε με, αλλα ειναι εφιαλτης αυτο που ζω(ή που δεν ζω!)!

Noelia
20-04-2009, 17:19
ειπες την λεξη κλειδι \'\'σαν σε ονειρο\'\'.ετσι ακριβως ενιωθα και εγω,σαν να ζω σε ονειρο.αυτο περναει σταδιακα.πρεπει να ασχοληθεις με κατι για να μην σκεφτεσαι.και οταν το κανεις αυτο μην σκεφτεσαι αν ειναι πραγματικοτητα η οχι.απλα καν\'το.σου εχει γινει εμμονη ολο αυτο.εχεις καθολου υπνηλια?εγω ειχα πολυ εντονη υπνηλια .

Noelia
20-04-2009, 17:24
ειμαστε και κοντα ηλικιακα,εγω ειμαι 23..ο ψυχιατρος μου με ρωτουσε αν εχω καποιον συντροφο για να με ενεργοποιει λιγο..δεν εχω!εσυ εχεις καποια κοπελα?ειναι σημαντικος παραγοντας και αυτος.σε βοηθαει να ξεχαστεις.

nigga
20-04-2009, 19:02
η φαση ειναι xawai :)

Noelia
20-04-2009, 21:08
τι εννοεις nigga?!

Giorgos4
20-04-2009, 22:16
νιωθω εντονη υπνηλια, ναι. και οχι, δεν εχω κοπελα. για την ακριβεια, χωρισα σχετικα προσφατα, μαλλον επαιξε και αυτο το ρολο του..

αποψε ενιωσα πολυ ασχημα, οτι παω να χασω παλι τα λογικα μου και το αγχος με κυριευσε(σε συνδυασμο με ατονια) αλλα μια κουβεντα με την αδερφη μου με βοηθησε καπως να ηρεμησω...

εσωτερική_σήψη
20-04-2009, 22:31
είχες πει ότι παίρνεις ζυπρέξα;αυτό φέρνει έντονη υπνηλία και ατονία
δεν τα χάνεις μην ανησυχείς και να μιλάς με τους οικείους σου συχνά!βοηθάει πολύ!

Giorgos4
20-04-2009, 22:38
ναι zyprexa παιρνω* και μαλλον θα μου τα αλλαξει ο doc γιατι ανοιξε επικινδυνα η ορεξη μου και σαβουριαζω ό,τι βρω μπροστα μου. ειδωμεν. παντως αν τον ξεπερασω ολον αυτο τον εφιαλτη θα του κανω αγαλμα του ανθρωπου!

*το κακο ειναι οτι δεν \"ακουω\" το σωμα μου. Δηλαδη την υπνηλια και την ατονια που φερνουν τα φαρμακα την ερμηνευω σαν δικο μου προβλημα, οτι κατι δεν παει καλα με μενα, και αγχωνομαι περισσοτερο. και πριν τα φαρμακα ακομα, μπορει να νυσταζα ή να πεινουσα και να σκεφτομουν οτι κατι αλλο συμβαινει.. θα μου πεις, το γραφεις, αρα το αναγνωριζεις. ε, καποιες φορες, ναι...

οσο για αυριο, εχω πολυ πρωινο ξύπνημα και ταξιδι μπροστα μου με το λεωφορειο. Ελπιζω ολα να πανε καλα, γιατι εχω αγχωθει για τις 5 τουλαχιστον αυτες ωρες... και θα ειμαι και γαλαρια, θα ζαλιστω για τα καλα... ουφ, τελοσπαντων, ευχαριστω και παλι, καληνυχτα και πρωτα ο Θεός, τα λεμε αυριο...

εσωτερική_σήψη
20-04-2009, 23:05
καληνύχτα και καλό ταξίδι!:)

Empneustns
20-04-2009, 23:44
γιωργο απο οσο εχω καταλαβει,οποτε απασχολεις με κατι το μυαλο σου δεν εχεις προβλημα,οποτε εισαι μονος δυσκολευεσαι.αρα καλο για σενα ειναι να εισαι οσο το δυνατον περισσοτερο χρονο με ανθρωπους.μπορεις να κανεις κατι για αυτο;

Giorgos4
21-04-2009, 13:08
Ειμαι παλι πισω στην Αθηνα..
Σε ολο το ταξιδι ημουν μεσα στο αγχος, ενιωθα να ζαλιζομαι κλπ. Τα υπαρξιακα μου στο φουλ. Ενιωθα οτι μπορει να χασω την αντιληψη μου, τη συνειδηση μου, ολα εμοιαζαν ξενα, μονοδιαστατα. Ολα γυρω μου ηταν ενα μεγαλο ερωτηματικο. Τωρα φτασαμε σπιτι, σε πιο \"ασφαλες\" εδαφος. Παλι τα αναλογιζομαι ολα αυτα, αλλα οχι σε τοση ενταση.. εκλεισα την πεμπτη ραντεβου με το γιατρο, αντε να δουμε, γιατι κανω τη θεραπεια τοσες μερες και προκοπη δεν ειδα (σε επιπεδο σκεψεων)

οσο για το να ειμαι κοντα σε ανθρωπους, περα απο τους δικους μου(δηλαδη την οικογενεια μου και αυτους με το ζορι) σε αυτη τη φαση, ολοι οι αλλοι με τρομαζουν ρε γμτ... δε νιωθω ασφαλης.

αυτο που περναω εχει μια τρομακτικη μοναξια. νιωθω οτι θ αμου στριψει ρε παιδια, κι ας ,μου φωναζετε διαρκως το αντιθετο, νιωθω οτι θα παθει \"βραχυκυκλωμα\" ο εγκεφαλος και θα μεινω φυτο! αφου καθε εξωτερικο ερεθισμα με τρομαζει..
αληθεια, δεν εχει συμβει ποτε καποιος να φοβαται οτ τρελαινεται και να το παθει? τι να πω..

anwnimi
21-04-2009, 14:05
Μπράβο Γιώργο, χαίρομαι που το ταξίδι ολοκληρώθηκε. Σημασία έχει ότι παρόλα τα άγχη σου το σκοπό σου να φτάσεις εκεί που ήθελες τον πέτυχες, μη το περνας για ασήμαντο αυτό το βήμα που έκανες. Τώρα μένουν και τα υπόλοιπα. Να έχεις σο νου σου ότι όσο προσπαθείς να ελέγξεις τις σκέψεις αυτές και να τις νικήσεις άλλο τόσο πιο έντονες θα γίνονται. Σκοπός είναι να έρχονται και να μη σε φοβίζουν πια... Το βλέπεις ότι σε πείθουν αρκετά αλλά δεν το καταφέρνουν ποτέ να σε πείσουν 100%. Αν είχες τρελαθεί καλέ μου θα ήσουν 100% πεπεισμένος ότι ζεις σε άλλη πραγματικότητα και ούτε αυτή η φάση θα είχε προηγηθεί με το αν αυτό είναι αλήθεια ή ψέμα...
Τα έχω περάσει κι εγώ Γιώργο και σε νιώθω...
Απασχόλησε το μυαλό σου, κάνε πράγματα που σε ευχαριστούν μέχρι να καταλλαγιάσουν. Αλλά για ΄να τα αφήσεις πίσω σου πρέπει να ασχοληθεις με το μέσα σου, με την ψυχοθεραπεία...

Winston_man
21-04-2009, 14:09
Originally posted by Giorgos4
αντε να δουμε, γιατι κανω τη θεραπεια τοσες μερες και προκοπη δεν ειδα (σε επιπεδο σκεψεων)

Καλα εγω κανω χροοονια θεραπεια και δεν εχω δει σε επιπεδο σκεψεων και συ θες να δεις σε λίγες μερες?

Giorgos4
21-04-2009, 14:15
οι σκεψεις \"τι ειμαι?\", \"τι ειναι ο ανθρωπος, η ζωη, η αντιληψη?\" με εχουν στοιχειωσει, παλευω για να ξεφυγω αλλα δεν αφηνουν το μυαλο μου. φοβαμαι οτι εδραιωνονται, οτι καθε φορα που θα κοιταζω κατι θα βλεπω ματαιοτητα, οπως τωρα. δηλαδη ο φοβος οτι θα χασω την αντιληψη μου της πραγματικοτητας(που και αυτη την ιδια αμφισβητω) εχει γινει τοσο εντονη που με πιανει τρομος και νομιζω οτι απο στιγμη σε στιγμη θα συμβει. απορω που ως τωρα δεν εχω τρελαθει. ειναι σαν το σωμα μου να συνεχιζει να κινειται, παρολο που το μυαλο θελει να το πεισει για το αντιθετο. μαλλον ειναι αυτο που λες ανωνυμη, οτι τελικα δεν με επηρρεαζουν 100% οι σκεψεις, κι ας με κυριευουν. βεβαια φοβαμαι μη φτασει αυτο το 100% καποια στιγμη. τελοσπαντων, ειναι εξουθενωτικο ολο αυτο, και ουτε να ξεκουραστω μπορω, παρα την υπνηλια, γιατι οταν ξυπναω ειμαι χειροτερα.. ε ρε τι τραβαμε...

Giorgos4
21-04-2009, 14:17
Originally posted by Winston_man

Καλα εγω κανω χροοονια θεραπεια και δεν εχω δει σε επιπεδο σκεψεων και συ θες να δεις σε λίγες μερες?


μου αρκει να μη με φοβιζουν winston, και ας παραμεινουν..

anwnimi
21-04-2009, 14:52
Τι είμαι;
Είσαι άνθρωπος Γιώργο, όπως όλοι μας.
Τι είναι ο άνθρωπος;
Ένα ζωντανό πλάσμα, όπως ολα τα υπόλοιπα αλλά με λογική γιατί νομίζω συναίσθημα έχουν και τα υπόλοιπα αγαπημένα μας πλάσματα ή τουλάχιστον αρκετά από αυτά...

Τι ειναι η ζωή;
Είναι η ύπαρξή μας πάνω στη γη. Ένας σπινθηροβολισμός στο απέραντο σκοτάδι του σύμπαντος. Είναι η μοναδική μας ευκαιρία να ζήσουμε, να υπάρξουμε, να βιώσουμε, να αισθανθούμε, να αγαπήσουμε, να είμαστε αυτό που πραγματικά θέλουμε, ο εαυτός μας, ελεύθεροι, να αυτοπραγματωθούμε.

Τι είναι η αντίληψη;
Ο τρόπος με τον ο΄ποίο ο κάθε άνθρωπος νιώθει τον κόσμο γύρω του, ο οποίος είναι υποκειμενικός και εξαρτάται απ΄την σωματική, ψυχική και συναισθηματική κατάστασή του... Πολλές φορές όταν η αντίληψή μας είναι απαισιόδοξη, μαύρη, διαστρεβλωμένη βοηθά να έχουμε κατά νου ότι πάντα η αντίληψη ειναι υποκειμενική...

Μερικές σκέψεις μου Γιώργο. Δε σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνείς με αυτές.
Εσύ τι απαντήσεις δίνεις σε αυτές σου τις ερωτήσεις;

Giorgos4
21-04-2009, 15:09
πολυ ομορφα τα λες ανωνυμη, σε ευχαριστω για την ομορφη οπτικη σου, που μακαρι να ηταν και δικη μου. ομως με εμενα το προβλημα ειναι, οτι εκτος απο το \"τι\", στην ερωτηση περιεχεται και το \"γιατι?\". ο νους μου δεν μπορει να χωρεσει το \"γιατι ειναι ετσι ο κοσμος?- γιατι ετσι ειναι!\" δηλαδη σα να ψαχνω να βρω ορισμο ακομα και για το \"ειναι\" των πραγματων. δεν ξερω αν εγινα κατανοητος, παντως γιαυτο εχω χασει την μπαλα... σε αυτο το γιατι απαντουν πχ οι θρησκειες, αλλα μια θρησκευτικη απαντηση δεν με καλυπτει δυστυχως... ειναι σα να προσπαθω με το μυαλο μου να εξηγησω το \"ολο\", πραγμα αδυνατο, αφου το μυαλο μου ειναι μονο ενα μικρο μερος του \"ολου\". το πηγα πολυ φιλοσοφικα? σορυ..

Noelia
21-04-2009, 15:13
ελα βρε γιωργο,αχ αυτα τα ερωτηματα σου...σκεφτομουν και εγω ακριβως τα ιδια,δηλαδη ερωτησεις του τυπου γιατι περπαταμε,γιατι τρωμε,γιατι ειναι ετσι εξω,γιατι....τα λεγομενα υπαρξιακα ερωτηματα...εφυγαν απο μονα τους ομως με τον καιρο.εγω εδινα μια απαντηση στον ευατο μου,γιατι ετσι μας επλασε ο Θεος.

Giorgos4
21-04-2009, 15:20
Originally posted by Noelia
ελα βρε γιωργο,αχ αυτα τα ερωτηματα σου...σκεφτομουν και εγω ακριβως τα ιδια,δηλαδη ερωτησεις του τυπου γιατι περπαταμε,γιατι τρωμε,γιατι ειναι ετσι εξω,γιατι....τα λεγομενα υπαρξιακα ερωτηματα...εφυγαν απο μονα τους ομως με τον καιρο.εγω εδινα μια απαντηση στον ευατο μου,γιατι ετσι μας επλασε ο Θεος.


Νοελια με ανακουφιζει το γεγονος οτι ειχες ακριβως παρομοια ερωτηματα και σου φυγανε. Γιατι εμενα παει να μου στριψει οσο δεν παιρνω απαντησεις(που οπως ειπα , ποτε δεν θα παρω). μακαρι να ειναι και σε μενα παροδικο. Στο ταξιδι εβλεπα εξω απο το παραθυρο του λεωφορειου και αναρωτιομουν γιατι να ειναι ετσι ο κοσμος. και γιατι να εχω εγω την (υποκειμενικη θα συμφωνησω) αντιληψη να τον αντιλαμβανομαι, και πώς την έχω, και μηπως τη χασω και και και... ασε ενα μαρτυριο. εσυ πως βγηκες απο αυτο το λουκι? απλα περασε με τον καιρο?

Noelia
21-04-2009, 15:30
απαντησεις για αυτα τα θεματα δεν θα παρεις ποτε οσο και να τα σκεφτεσαι.το μυαλο σου θα βασανιζεις μονο.ετσι ειμαστε πλασμενοι απο τον ΘΕΟ!!δεν υπαχει απαντησει για αυτα τα θεματα...απο αρχαιοτατων χρονων επειδη ειμαι και αρχαιολογος ο κοσμος ηταν διαμορφωμενος ετσι.Εγω δεν εκανα κατι το ιδιαιτερο για να σταματησει απλα επιβληθηκα στον ευατο μου!και αυτο να κανεις και εσυ.δες το πιο δυναμικα!

Giorgos4
21-04-2009, 15:35
και η αδερφη μου ειναι αρχαιολογος και μου λεει τα ιδια.. θα προσπαθησω κι αλλο, τι να πω! αλλα αυτο το αναθεματισμενο και περιεργο μυαλο μου θελει να τα ξερει ολα! αλλιως εχω την ψευδαισθηση οτι παταω σε μη σταθερο εδαφος..

Noelia
21-04-2009, 15:40
δεν μπορουμε να τα ξερουμε ολα!δεν υπαρχει κανεις που να τα ξερει ολα!προσπαθεις να διατηρησεις τον ελεγχο παντου και αυτο ειναι λαθος!θα σου σειλω ενα u2u με το μειλ μου.αν θελεις στειλε μου εκει να τα πουμε αναλυτικα!

Empneustns
21-04-2009, 16:39
γιατι.... ηρθαμε για να μαθουμε,να σχηματισουμε την ψυχη μας,να φτιαξουμε μια προσωπικοτητα για την επομενη ζωη μας.οσο καλυτερη προσωπικοτητα φτιαξουμε τοσο πιο καλα θα ταιριαξουμε με τις αλλες καλες προσωπικοτητες,οσο χειροτερη,τοσο χειροτερα.

Giorgos4
21-04-2009, 17:12
Mα ολα αυτα με τρομαζουν. καθε ερεθισμα και καθε αντιδραση σε αυτο. τι, τσαμπα λεω τοσο καιρο οτι τρελαινομαι? εδω οτιδηποτε κοιταξω-ακουσω-αισθανθω-σκεφτω, κρυβει ενα σωρο ερωτηματικα. στο τελος θα χασω τον εαυτο μου. δεν θα ξερω ποιο ειναι το εγω μου. αυτο φοβαμαι.

Giorgos4
21-04-2009, 20:18
Bραδιαζει και οι σκεψεις με στοιχειωνουν, ποιος ειμαι, τι ειμαι. δεν μπορω να συγκεντρωθω σε τιποτα, νιωθω σαν φαντασμα γαμωτη μου

Empneustns
21-04-2009, 20:56
σκεφτηκες πως ειναι καιρος να αρχισεις να ελεγχεις αυτο τον φοβο σου;και ξερω θα πεις πως δεν μπορεις,αλλα ολοι εοχυμε φοβιες.η διαφορα ειναι οτι αλλοι τις ελεγχουν,αλλοι δεν τις σκεφτονται.να προσπαθησεις λιγο να λειτουργησεις προς αυτες τις κατευθυνσεις,οποια θελεις ...

anwnimi
22-04-2009, 13:57
originally posted by Giorgos4
πολυ ομορφα τα λες ανωνυμη, σε ευχαριστω για την ομορφη οπτικη σου, που μακαρι να ηταν και δικη μου. ομως με εμενα το προβλημα ειναι, οτι εκτος απο το \"τι\", στην ερωτηση περιεχεται και το \"γιατι?\". ο νους μου δεν μπορει να χωρεσει το \"γιατι ειναι ετσι ο κοσμος?- γιατι ετσι ειναι!\" δηλαδη σα να ψαχνω να βρω ορισμο ακομα και για το \"ειναι\" των πραγματων. δεν ξερω αν εγινα κατανοητος, παντως γιαυτο εχω χασει την μπαλα... σε αυτο το γιατι απαντουν πχ οι θρησκειες, αλλα μια θρησκευτικη απαντηση δεν με καλυπτει δυστυχως... ειναι σα να προσπαθω με το μυαλο μου να εξηγησω το \"ολο\", πραγμα αδυνατο, αφου το μυαλο μου ειναι μονο ενα μικρο μερος του \"ολου\". το πηγα πολυ φιλοσοφικα? σορυ..

Καταρχάς Γιώργο γιατί ζητάς συγνώμη; Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη για αυτά που θέλεις να εκφράσεις αφού αυτά είναι που σε απασχολούν, ακόμα κι αν αυτά σε βασανίζουν.
Έτσι κι αλλιώς μου αρέσουν πάρα πολύ οι φιλοσοφικές συζητήσεις:)

Γιατί είναι έτσι ο κόσμος;
Χμ, ούτε κι εμένα με καλύπτουν οι θεολογικές απαντήσεις, τουλάχιστον όχι όπως ακριβώς είναι μια θεολογική απάντηση στο σύνολό της. Μάλλον ένα μίγμα έχω στο μυαλό μου από πολλές απαντήσεις δικές μου αλλά και διαφορετικών θεολογικών πεποιθήσεων, κάτι που μπορεί να είναι ένα συνοθύλευμα στα μάτια κάποιου άλλου, για μενα είναι ένα πιστεύω μου...

Γιατί είναι έτσι ο κόσμος;
Μήπως η ουσία δεν είναι να εξηγήσουμε γιατί είναι έτσι; Αλλά να τον δεχτούμε έτσι όμως είναι; Να τον δούμε όπως ακριβώς είναι, να τον μυρίσουμε, να τον αγγίξουμε, να τον απολαύσουμε και γιατι όχι, να προσπαθήσουμε να τον κάνουμε καλύτερο;
Γιώργο βγες μια βόλτα έξω. Περπάτησε. Δες, άκου, μύρισε, άγγιξε. Δεν είναι όμορφα εκεί έξω; :)

Έστω και μια μόνο στιγμή να το νιώσεις αυτό (κι ας ξαναγυρίσουν μετά οι επίμονες ιδέες), είναι η αρχή των πάντων, μια νέα αρχή!

Giorgos4
22-04-2009, 15:50
Originally posted by anwnimi


originally posted by Giorgos4
πολυ ομορφα τα λες ανωνυμη, σε ευχαριστω για την ομορφη οπτικη σου, που μακαρι να ηταν και δικη μου. ομως με εμενα το προβλημα ειναι, οτι εκτος απο το \"τι\", στην ερωτηση περιεχεται και το \"γιατι?\". ο νους μου δεν μπορει να χωρεσει το \"γιατι ειναι ετσι ο κοσμος?- γιατι ετσι ειναι!\" δηλαδη σα να ψαχνω να βρω ορισμο ακομα και για το \"ειναι\" των πραγματων. δεν ξερω αν εγινα κατανοητος, παντως γιαυτο εχω χασει την μπαλα... σε αυτο το γιατι απαντουν πχ οι θρησκειες, αλλα μια θρησκευτικη απαντηση δεν με καλυπτει δυστυχως... ειναι σα να προσπαθω με το μυαλο μου να εξηγησω το \"ολο\", πραγμα αδυνατο, αφου το μυαλο μου ειναι μονο ενα μικρο μερος του \"ολου\". το πηγα πολυ φιλοσοφικα? σορυ..

Καταρχάς Γιώργο γιατί ζητάς συγνώμη; Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη για αυτά που θέλεις να εκφράσεις αφού αυτά είναι που σε απασχολούν, ακόμα κι αν αυτά σε βασανίζουν.
Έτσι κι αλλιώς μου αρέσουν πάρα πολύ οι φιλοσοφικές συζητήσεις:)

Γιατί είναι έτσι ο κόσμος;
Χμ, ούτε κι εμένα με καλύπτουν οι θεολογικές απαντήσεις, τουλάχιστον όχι όπως ακριβώς είναι μια θεολογική απάντηση στο σύνολό της. Μάλλον ένα μίγμα έχω στο μυαλό μου από πολλές απαντήσεις δικές μου αλλά και διαφορετικών θεολογικών πεποιθήσεων, κάτι που μπορεί να είναι ένα συνοθύλευμα στα μάτια κάποιου άλλου, για μενα είναι ένα πιστεύω μου...

Γιατί είναι έτσι ο κόσμος;
Μήπως η ουσία δεν είναι να εξηγήσουμε γιατί είναι έτσι; Αλλά να τον δεχτούμε έτσι όμως είναι; Να τον δούμε όπως ακριβώς είναι, να τον μυρίσουμε, να τον αγγίξουμε, να τον απολαύσουμε και γιατι όχι, να προσπαθήσουμε να τον κάνουμε καλύτερο;
Γιώργο βγες μια βόλτα έξω. Περπάτησε. Δες, άκου, μύρισε, άγγιξε. Δεν είναι όμορφα εκεί έξω; :)

Έστω και μια μόνο στιγμή να το νιώσεις αυτό (κι ας ξαναγυρίσουν μετά οι επίμονες ιδέες), είναι η αρχή των πάντων, μια νέα αρχή!


Ερχονται στιγμες που ξεχνιεμαι , ομως φευγουν σαν αστραπη. Ευχομαι να ειναι η αρχη για κατι θετικο..
Ίσως τελικα θα με βοηθουσε να ξαναρχισω ψυχοθεραπεια. Μπορει ολο αυτο το κουβαρι που παει να με τρελανει να εχει την ακρη του εκει..

Giorgos4
22-04-2009, 19:29
Παιδια, θελω να βοηθησω τον εαυτο μου, το θελω πολυ. Αλλα -μαντεψτε- δεν μπορω! Μου φαινεται οτι χανω τα λογικα μου. Παει ενας μηνας πια και βελτιωση δεν ειδα. Ειναι τρομακτικο, ολα μα ολα με τρομαζουν και κυριως ο ιδιος μου ο εαυτος. Υπαρχει περιπτωση αυτο να οδηγησει σε τρελα ή κατι πιο σοβαρο, οπως σχιζοφρενεια ή ψυχωση? Ας μου απαντησει καποιος...

εσωτερική_σήψη
22-04-2009, 19:42
όχι δεν υπάρχει ηρέμησε πρώτα απ΄όλα!
Θα βοηθήσεις πολύ τον εαυτό σου αν ξεκινήσεις ξανα ψυχοθεραπεία.
Επίσης αν βρεις κάτι δημιουργικό,που σε εκφράζει και κρατιέσαι αποσχολημένος.πχ κάνε γυμναστική,ακου μουσική
Μην αφήνεις το μυαλό σου να πηγαίνει συνέχεια εκει.Δεν τα χάνεις αυτο που βιώνεις είναι άγχος και σύγχυση!
Προσπάθησε λίγο να χαλαρώσεις με κάποιον τρόπο!

Giorgos4
22-04-2009, 19:49
Δεν μπορω να χαλαρωσω... Δεν μπορω να κανω καν πραγματα που με ευχαριστουσαν. Γενικα δεν μπορω να κανω οτιδηποτε με απορροφαει απο την πραγματικοτητα, οπως να ζωγραφισω ή να δω ταινια(πραγματα που μου αρεσαν) γιατι μετα η μεταβαση στο πραγματικο μου περιβαλλον ειναι επωδυνη. ολα μοιαζουν ψευτικα, καθε τι με τρομαζει, καθε ερεθισμα, οπτικο , ακουστικο, νιωθω οτι με τρελαινει. ακομα και τα συναισθηματα μου. αισθανομαι οτι χανω τον εαυτο μου ωρες ωρες. οτι δεν ξερω ποιος ειμαι, κατα ποσο ειμαι μια συγκροτημενη οντοτητα.. ειναι τρομακτικο. ολο αυτο απο το αγχος? ειναι δυνατον? ακομα και εδω που σας γραφω, το κανω με το ζορι. εχω καταντησει να νιωθω πιο ζωντανος και πραγματικος οταν κοιμαμαι παρα οταν ειμαι ξυπνιος.... προσπαθω να βρω μια λαβη, κατι να με ξεκολησει, αλλα ολες χαθηκαν μεσα στο πρισμα διαστρεβλωσης που με εχει απορροφησει. μονο καμια βολτα εξω με κανει να ξεχαστω για λιγακι μονο. αλλα δεν μπορω να ειμαι εξω συνεχεια. ολα μοιαζουν ματαια..

πως να ηρεμησω, οταν ακομα και το να ηρεμησω το θετω υπο αμφισβητηση ως πραγματικη πιθανοτητα? τα εχω κανει κουλουβαχατα με τις φιλοσοφικες μου αναζητησεις!

arts
22-04-2009, 20:06
α) και μονο το γεγονος οτι καταφερνεις και βαζεις λεξεις στη σειρα με σχετικη... λογικη συνεχεια... δειχνει οτι εχεις ελπιδες ακομη...
β)Οσο βρισκεσαι σε αυτον τον πλανητη ξεχασε το θεμα: \"εχω τον ελεγχο\" . Παρτο αποφαση Δεν εχεις τον ελεγχο ολων των βασικων μεγαλων θεματων και λειτουργιων που σε αφορουν. Σε πολυ λιγα πραγματα στη ζωη σου μπορεις να επεμβεις. Χαλαρωσε λοιπον και ασε να σου συμβουν πραγματα. Ολα καλοδεχουμενα!
γ) Οκ θα πεθανεις και εσυ καποια στιγμη, οπως ολοι. Ε και λοιπον? Τι εγινε? Θυμασαι μηπως σε τι κατασταση ησουν πριν γεννηθεις και φοβασαι να ξαναπας εκει? Η μηπως σε φοβιζει απλως το αγνωστο, που θα εχεις να αντιμετωπισεις τοτε?
δ) ΠΑψε επισης να εισαι τοσο εγωκεντρικος και να επικεντρωνεσαι τοσο πολυ στα δικα σου προβληματα. Δες και τουσ διπλα σου και τα δικα τους προβληματα. Εκπληξη!: Μπορει να ειναι πολυ χειροτερα απο τα δικα σου!

Giorgos4
22-04-2009, 20:27
Originally posted by arts
α) και μονο το γεγονος οτι καταφερνεις και βαζεις λεξεις στη σειρα με σχετικη... λογικη συνεχεια... δειχνει οτι εχεις ελπιδες ακομη...
β)Οσο βρισκεσαι σε αυτον τον πλανητη ξεχασε το θεμα: \"εχω τον ελεγχο\" . Παρτο αποφαση Δεν εχεις τον ελεγχο ολων των βασικων μεγαλων θεματων και λειτουργιων που σε αφορουν. Σε πολυ λιγα πραγματα στη ζωη σου μπορεις να επεμβεις. Χαλαρωσε λοιπον και ασε να σου συμβουν πραγματα. Ολα καλοδεχουμενα!
γ) Οκ θα πεθανεις και εσυ καποια στιγμη, οπως ολοι. Ε και λοιπον? Τι εγινε? Θυμασαι μηπως σε τι κατασταση ησουν πριν γεννηθεις και φοβασαι να ξαναπας εκει? Η μηπως σε φοβιζει απλως το αγνωστο, που θα εχεις να αντιμετωπισεις τοτε?
δ) ΠΑψε επισης να εισαι τοσο εγωκεντρικος και να επικεντρωνεσαι τοσο πολυ στα δικα σου προβληματα. Δες και τουσ διπλα σου και τα δικα τους προβληματα. Εκπληξη!: Μπορει να ειναι πολυ χειροτερα απο τα δικα σου!



α)ευχαριστω, με κανει να νιωθω καλυτερα
β)το ξερω, αυτο με ταραζει, προσπαθω να αφεθω αλλα δεν μπορω τοσο ευκολα
γ)το αγνωστο με τρομαζει και η αγνοια. οχι ο θανατος ο ιδιος.
δ)σε διαβεβαιω οτι για τα προβληματα των αλλων ενδιαφερομαι πολυ περισσοτερο απο οσο νομιζεις. ισως πολυ περισσοτερο και απο οσο θα επρεπε... γιατι τα κανω και δικα μου προβληματα.

arts
22-04-2009, 21:06
Originally posted by Giorgos4

Originally posted by arts
α) και μονο το γεγονος οτι καταφερνεις και βαζεις λεξεις στη σειρα με σχετικη... λογικη συνεχεια... δειχνει οτι εχεις ελπιδες ακομη...
β)Οσο βρισκεσαι σε αυτον τον πλανητη ξεχασε το θεμα: \"εχω τον ελεγχο\" . Παρτο αποφαση Δεν εχεις τον ελεγχο ολων των βασικων μεγαλων θεματων και λειτουργιων που σε αφορουν. Σε πολυ λιγα πραγματα στη ζωη σου μπορεις να επεμβεις. Χαλαρωσε λοιπον και ασε να σου συμβουν πραγματα. Ολα καλοδεχουμενα!
γ) Οκ θα πεθανεις και εσυ καποια στιγμη, οπως ολοι. Ε και λοιπον? Τι εγινε? Θυμασαι μηπως σε τι κατασταση ησουν πριν γεννηθεις και φοβασαι να ξαναπας εκει? Η μηπως σε φοβιζει απλως το αγνωστο, που θα εχεις να αντιμετωπισεις τοτε?
δ) ΠΑψε επισης να εισαι τοσο εγωκεντρικος και να επικεντρωνεσαι τοσο πολυ στα δικα σου προβληματα. Δες και τουσ διπλα σου και τα δικα τους προβληματα. Εκπληξη!: Μπορει να ειναι πολυ χειροτερα απο τα δικα σου!



α)ευχαριστω, με κανει να νιωθω καλυτερα
β)το ξερω, αυτο με ταραζει, προσπαθω να αφεθω αλλα δεν μπορω τοσο ευκολα
γ)το αγνωστο με τρομαζει και η αγνοια. οχι ο θανατος ο ιδιος.
δ)σε διαβεβαιω οτι για τα προβληματα των αλλων ενδιαφερομαι πολυ περισσοτερο απο οσο νομιζεις. ισως πολυ περισσοτερο και απο οσο θα επρεπε... γιατι τα κανω και δικα μου προβληματα.

***α) χαιρομαι που νιωθεις λιγο καλυτερα, διοτι και αυτο το γεγονος ακομη ειναι σημαδι οτι μπορεις να τα καταφερεις να βγεις απο το loop που εχει μπει το μυαλο σου τελευταιως...
***β) καταλαβαινω οτι σε ταραζει αυτη η παραδοχη... Ειναι και η ηλικια σου που παιζει ρολο σε αυτο το ζητημα. Επαναστατεις και ειναι απολυτως φυσιολογικο για την ηλικια σου! Το εχω νιωσει και εγω αυτο το συναισθημα. Και πολλοι αλλοι και αλλες φανταζομαι. Οταν συνειδητοποιησεις το ασκοπο του πραγματος θα αφεθεις και θα ηρεμησεις. Οτι και να κανεις, οσο και να χτυπηθεις, οι οροι του παιχνιδιου της ζωης μας ειναι δεδομενοι. Δεν αλλαζουν. Παρατηρησε και Κατανοησε λοιπον τους Ορους αυτους οσο καλυτερα μπορεις και μπες κι εσυ στο Παιχνιδι ξανα. Παιξε σε αυτο το στημενο Παιχνιδι, ακολουθωντας τους ορους του, με τον γνησιο ενθουσιασμο ενος μικρου παιδιου(διοτι μονον ετσι εχει λιγο πλακα) και περιμενε να δεις το αποτελεσμα στο τελος...
***γ) Σε καταλαβαινω απολυτως. Αυτο το αγνωστο ειναι δεοντως φοβιστικο για ολους μας! Το μονο που με παρηγορει εμενα καπως ειναι η ελπιδα οτι καποια στιγμη μοιραια θα μας γινει γνωστο,... αργα ή γρηγορα...Οποτε, απο μια μερια, εχω και την περιεργεια να αποκτησω και αυτη τη γνωση. Δεν βιαζομαι βεβαια!... Όποτε!...Προς το παρον απολαμβανω το παιχνιδι..., οσο γινεται βεβαια (διοτι γινεται και βαρετο καποιες στιγμες...Τι να γινει? C\'est la vie...)
***δ) Το ειχα φανταστει οτι μπορει να εχεις και αυτο το προβλημα του να συμπασχεις με τα προβληματα και των αλλων σε σημειο που μπορει να μπλοκαρεσαι και απο αυτο το ζητημα...Ηθελα απλως την αντιδραση σου για να επιβεβαιωσω την υποψια μου. .../ ΛΟΙΠΟΝ¨:η προταση μου για αυτο το ζητημα ειναι(διοτι ναι, το εχω περασει κι εγω αυτο το προβλημα ακι το πολεμαω ακομη) : Απλως δες και κατανοησε οσο καλυτερα μπορεις τα προβληματα των γυρω σου, σαν εξωτερικος παρατηρητης μονον ΜΗΝ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΙΚΑ ΣΟΥ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ!(εδω επανερχομαι στο προβληματακι εγωκεντρισμου που επιμενω οτι εχεις) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ! ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΤΑ ΛΥΣΕΙΣ! και παραλληλα αν σκεφτεις κατι(οτιδηποτε) που να μπορεις να κανεις η να προτεινεις, η να πεις σε καποιον συνανθρωπο σου για να τον βοηθησεις και αυτον ΚΑΝΕ ΤΟ. Δρασε λοιπον γενικως. Και για σενα και για τους αλλους. Μαθε και αποδεξου τους κανονες και παιξε το παιχνιδι! Αυτα απο μενα, ελπιζω να με καταλαβεις...

Giorgos4
23-04-2009, 14:50
Nα σας θυμισω οτι γιορταζω σημερα, και να εκβιασω μερικα χρονια πολλα για υποστηριξη... :)

giota
23-04-2009, 15:40
XPONIA ΠΟΛΛΑ Εύχομαι το συντομότερο να μας γράφεις ότι είσαι καλά.Γιατί είσαι καλά αρκεί να μην ψάχνεσαι τόσο.

arts
23-04-2009, 21:47
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!

Giorgos4
24-04-2009, 16:45
Ευχαριστω για τις ευχες..
Σήμερα το πρωι πρωτη φορα μετα απο ενα μηνα ξυπνησα χωρις να εχω το αισθημα οτι τρελαινομαι, αυτο μαλλον ειναι θετικο βημα. και γενικα μεχρι το μεσημερι ημουν σχετικα καλα. Πριν απο λιγο ομως ενιωσα παλι να αγχωνομαι καθως οι σκεψεις επεστρεψαν. Ποιος ειμαι, ποση συνειδηση του εαυτου μου και του περιβαλλοντος μου εχω, τι ειναι πραγματικο και τι δεν ειναι, γιατι να ειναι κλπ. Φοβαμαι οτι αυτες οι σκεψεις θα εδραιωθουν και θα ξεχασω πως ημουν πριν, με αποτελεσμα να μη βγω ποτε απο αυτη την κατασταση και να ταλαιπωρουμαι, η στη χειροτερη περιπτωση οντως να μου σαλεψει. Η ζωη ειναι ενα μεγαλο μυστηριο. το ηξερα αλλα τωρα το συνειδητοποιησα και δεν λεω να το χωνεψω με τιποτα....

sunset
24-04-2009, 16:53
χρονια πολλα για χτες και υπομονη!

Giorgos4
25-04-2009, 19:49
Τι σκαμπανεβασματα ειναι αυτα βρε παιδια? Και ενω χθες το βραδυ ενιωσα καλυτερα, και το ιδιο και σημερα το πρωι, απο το απογευμα με πηρε παλι απο κατω και νιωθω οτι το χανω... με χει πιασει πανικος.. φοβαμαι οτι θα χασω τα λογικα και την αντιληψη της πραγματικοτητας... ολα μοιαζουν ψευτικα. τι διαολο συμβαινει, ποσο θα κρατησει αυτο? δινω τεραστια μαχη καθε μερα...

anwnimi
26-04-2009, 01:33
Γιώργο μην ανησυχείς το ότι οι στιγμές που νιώθεις καλύτερα αυξάνονται είναι πολύ καλό σημάδι...

Πρέπει πρώτα να το ελέγξεις, και μετά να ψάξεις μέσα σου, το γιατί και το πώς... Το θέμα είναι ότι αυτό δε θα γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη αλλά σταδιακά με βήματα, το ένα μέτά το άλλο. Ήδη κάνεις τα πρώτα:)

Για να το ελέγξεις, θυμίσου. Όλα αυτά που φοβάσαι δεν πρόκειται να συμβούν. Οι ιδέες αυτές έχουν πάνω σου δύναμη γιατί εσύ τους τη δίνεις με το να τις φοβάσαι, με το να φοβάσαι ότι θα γίνουν πραγματικότητα. Δεν έχει νόημα να πεις στον εαυτό σοθυ δεν πρέπει να σκεφτώ αυτές τις ιδέες γιατί ασυναίσθητα θα τις σκεφτείς. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι και να τις σκεφτείς, δε σημαίνει ότι θα γίνουν πραγματικότητα. Είναι μόνο σκέψεις τίποτα άλλο. Δεν έχουν καμία δύναμη να γίνουν πραγματικότητα, η δύναμη που έχουν όλη κι όλη είναι αυτή που τους δίνεις εσύ, φοβούμενος ότι θα γίνουν πραγματικότητα. Αν σταματήσεις σιγά σιγά να τους δίνεις αυτή τη δύναμη, θα σταματήσουν, να\'σαι σίγουρος.

Giorgos4
26-04-2009, 12:59
μα το μονο που κανω ολο το 24ωρο ειναι να σκεφτομαι τι ειναι η ζωη, τι ειναι ο αθρωπος. λες και ειμαι εξωτερικος παρατηρητης σε ολο αυτο. θελω να ξανανιωσω μεσα στα καθημερινα πραγματα, να εναρμονιστω και παλι με το περιβαλλον. οσο καθυστερω, τοσο μου φαινεται οτι εδραιωνεται η κατασταση. και δεν ειναι καν φοβια(ωστε να ελπιζω ισως σε θεραπεια), ειναι πρισμα, που μου φαινεται δυσκολο να φυγει, αλλα αυτο θελω, να ξεκουμπιστει.

ntini
26-04-2009, 14:25
giorgo mou anti na prospatheis na ksekoumpistei auto to to pragma,giati den prospatheis na afetheis se auto.....dld..ksereis posoi anthropoi sumperilamvanomenou kai emou exoun tetoies anisuxies...den einai mi normal na skeftesai etsi..einai apoluta ugies auto...anti loipon na nomizeis pos den pas esu kala,ksekina na eklogikeueis auta pou skeptesai..min prospatheis na min ta skeftesai alla dose apantiseis..etsi tha teleiosoun ola....

Giorgos4
29-04-2009, 19:25
Οσο ειμαι εξω ειμαι καλυτερα. Με το που ερθω σπιτι με παιρνει απο κατω. το παραξενο ειναι οτι αν ειναι ανοιχτη η τηλεοραση, ή παω να δω ταινια, ή μεινω πανω απο μερικα λεπτα στον υπολογιστη, χειροτερευω πολυ, νομιζω οτι παω να τρελαθω, με πιανουν ολα τα υπαρξιακα μου, ο πανικος χτυπαει κοκκινο! Μα τι διαολο συμβαινει, αντιδρα ο οργανισμος μου σε ενα τροπο ζωης που ειχα μαθει? Ημουν συνεχεια κλεισμενος στο σπιτι και εβλεπα ταινιες, ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΚΑΝΩ! ΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ? ο γιατρος λεει οτι ο οργανισμος μου μου στελνει ενα ηχηρο μηνυμα για αλλαγη στη ζωη μου, οτι μπορει να μου βγει σε καλο. Μακαρι να ειναι ετσι.. αλλα να περασει αυτος ο εφιαλτης...

Giorgos4
02-05-2009, 18:34
O ψυχιατρος ειπε οτι θα περασει συντομα και οτι χρειαζομαι ψυχαναλυση και οχι ψυχοθεραπεια. Ποια ειναι ακριβως η διαφορα τους? Καπου διαβασα οτι η ψυχαναλυση βασιζεται στις εμπειριες στην παιδικη ηλικια και οτι οι συναντησεις ειναι 3-4 φορες την εβδομαδα. Παρολα αυτα με τον ψυχιατρο κανονισαμε εβδομαδιαιες συναντησεις..

Παστελι
02-05-2009, 18:36
ναι πραγματι δεν ηξερα οτι ειναι διαφορετικα αυτα τα δυο

Winston_man
02-05-2009, 18:38
Originally posted by Giorgos4
O ψυχιατρος ειπε οτι θα περασει συντομα και οτι χρειαζομαι ψυχαναλυση και οχι ψυχοθεραπεια. Ποια ειναι ακριβως η διαφορα τους? Καπου διαβασα οτι η ψυχαναλυση βασιζεται στις εμπειριες στην παιδικη ηλικια και οτι οι συναντησεις ειναι 3-4 φορες την εβδομαδα. Παρολα αυτα με τον ψυχιατρο κανονισαμε εβδομαδιαιες συναντησεις..

Σε μια φαση εκανα 2 φορες την εβδομάδα αλλα μετα το μειωσα σε 1. Μια εβδομαδιαια ειναι καλα. Οπως αισθανεσαι εσυ και φυσικα αν αντεχεις και οικονομικά. ;)

Παστελι
02-05-2009, 18:39
Originally posted by Winston_man

Originally posted by Giorgos4
O ψυχιατρος ειπε οτι θα περασει συντομα και οτι χρειαζομαι ψυχαναλυση και οχι ψυχοθεραπεια. Ποια ειναι ακριβως η διαφορα τους? Καπου διαβασα οτι η ψυχαναλυση βασιζεται στις εμπειριες στην παιδικη ηλικια και οτι οι συναντησεις ειναι 3-4 φορες την εβδομαδα. Παρολα αυτα με τον ψυχιατρο κανονισαμε εβδομαδιαιες συναντησεις..

Σε μια φαση εκανα 2 φορες την εβδομάδα αλλα μετα το μειωσα σε 1. Μια εβδομαδιαια ειναι καλα. Οπως αισθανεσαι εσυ και φυσικα αν αντεχεις και οικονομικά. ;)


eides diafora?

Winston_man
02-05-2009, 18:41
Κοιτα να σου πω. Στην αρχη ειχα αναγκη για 2 ημουν πολυ πιεσμενος αλλα απο αυτη τη γιατρο να πω την αμαρτια μου δεν ειδα ουσιαστικη βοηθεια... Ουτε απο φαρμακα ουτε απο κουβεντα. Τολμω να πω ηταν χαμενος χρονος + χρηματα. Ευτυχως αυτα ανηκουν στο παρελθόν πλέον...

Giorgos4
02-05-2009, 19:41
Αυτο το γιατρο τον εμπιστευομαι, παρολο που ερχονται στιγμες που νιωθω χαλια, ελπιζω οτι γινονται μικρα και σταθερα θετικα βηματακια. Και ειδικευεται στα υπαρξιακα. Ελπιζω συντομα να με βοηθησει και η ψυχαναλυση γιατι οσο ειμαι σε αυτη την κατασταση, καλυτερα ή οχι, τοσο νομιζω οτι εδραιωνεται και θα αργησει να περασει. Και δεν θελω να τη συνηθισω...

gerginio
03-05-2009, 02:13
γιωργάρα συνονοματε κράτα γερά κ μην μασάς εμείς οι γιώργηδες είμαστε ευαίσθητα παιδιά αλλά έχουμε πολύ δύναμη μέσα μας.
εγώ αντιμετωπίζω χειρότερα προβλήματα απο εσένα αλλά το παλεύω δεν πρέπει να το βάζεις κάτω ούτε να σκέφτεσε αρνητικά!κ εγώ τώρα που γράφω χάλια είμαι γι αυτό δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες.υπομονή κ πίστη στον εαυτό σου,μέσα σου είναι η λύση...

Giorgos4
03-05-2009, 13:10
Ευχαριστω Γιωργο. Δεν ξερω ποιανου ειναι χειροτερα, ολοι μας υποφερουμε. Αυτο που ξερω ειναι οτι περναω την πιο δυσκολη φαση της ζωης μου και θελω να περασει πριν χασω εντελως τον εαυτο μου. Θα παλεψω γι\' αυτο. Σημερα βγηκα μια βολτα εξω. Τα ματια μου σχεδον δεν αντεχαν το φως του ηλιου, και ημουν σαν κοιμισμενος. Δεν ξερω κατα ποσο φταινε τα φαρμακα γιαυτο.

Αυτο που μου λετε ολοι, οτι η λυση ειναι μεσα μου και πρεπει μονος μου να προπσπαθησω... νιωθω οτι σιγα σιγα χανω την επαφη με τον εαυτο μου οχι μονο για να κανω αυτο , αλλα και βασικα πραγματα. Ειναι τρομακτικο. Και παλι σας ευχαριστω.

empi
04-05-2009, 06:11
Γειά σου Γιώργο, είμαι ο Γιάννης και έχω υποφέρει από άγχος και πανικούς πολλά χρόνια τώρα.

Καταρχάς να σου πω πως έχω περάσει ακριβώς τα ίδια, μη σου πω και χειρότερα και πως σε καταλαβαίνω απόλυτα. Και κατά δεύτερον και σημαντικότερον, να σου πω πως όλα αυτά οφείλονται στο απίστευτο και μόνιμο άγχος σου και σε τίποτε άλλο.

Είσαι και εσύ ένας από τους σπάνιους ανθρώπους που σκέφτονται και αναλύουν τα πράγματά, σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό και αυτό είναι πολύ θετικό, γιατί έτσι λειτουργούν τα μεγάλα μυαλά της ανθρωπότητας. Όμως, δυστυχώς, παράλληλα υποφέρεις από τρομέρο παθολογικό άγχος και άσχετα με το αν σκέφτεσαι βαθιά υπαρξιακά προβλήματα ή αν σκέφτεσαι πεζά καθημερινά πράγματα, θα σε κάνει να αισθανθείς το ίδιο άσχημα.

Καταλαβαίνω απόλυτα τι σημαίνει να βλέπεις και να αισθάνεσαι τον κόσμο γύρω σου \"ψεύτικο\" και να αισθάνεσαι πως δεν είσαι εσύ αυτός που καθοδηγεί τον εαυτό σου και πως τον \"βλέπεις από έξω\", γιατί τα έχω περάσει πάρα πολλές φορές και εγώ. Αυτά ονομάζονται αντίστοιχα αποπραγματοποίηση και αποπροσωποίηση και δεν είναι παρά ένας αμυντικός μηχανισμός του ανθρώπου, όταν το άγχος του έχει ξεπεράσει κάθε όριο και έχει φτάσει σε σημείο να είναι πλέον τόσο αφόρητο, που ο εγκέφαλός σου μη ξέροντας τι άλλο να κάνει και για να σε προστατέψει, αναγκάζεται να σε βγάλει για λίγο \"εκτός\", να σε αποσυνδέσει δηλαδή, από το περιβάλλον, που υποτίθεται πως περιέχει την απειλή, που τόσο σε ταλαιπωρεί και σε αγχώνει, για να ηρεμήσεις λίγο και να πάψεις να αισθάνεσαι άσχημα.

Ξέρω όμως πως δυστυχώς αυτό, σε έναν παθολογικά αγχωτικό άνθρωπο, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, γιατί σε συγχήζει και μετά αρχίζεις να φοβάσαι περισσότερο, παρά λιγότερο.

Και εγώ υπέφερα από άγχος και εγώ είχα πάμπολλα υπαρξιακά ερωτήματα και προβλήματα και εμένα με τρομάζαν και τα φοβόμουν όσο τίποτα στο κόσμο, σε σημείο που έκανα απανωτούς πανικούς. Τα πάντα με φόβιζαν και όταν λέω τα πάντα εννοώ τα πάντα, από τους ανθρώπους που μιλάω μαζί, τους ανθρώπους που βλέπω στην τηλεόραση, παρακολουθόντας ταινίες, ράδιο μέχρι και το ίδιο μου το περιβάλλον με τρόμαζε. Έφτασα σε σημείο να με φοβίζουν και να με κουράζουν μέχρι και τα αντικείμενα που είχα μπροστά μου! Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως με τρόμαζε ακόμα και το σχήμα μίας κοκα κόλα, που είχα ακουμπισμένη στο τραπεζάκι του σαλονιού μου!

Ο χειρότερος όμως φόβος μου και αυτός που μου έκανε τους χειρότερους πανικούς μακράν, ήταν πως νόμιζα πως θα τρελαθώ! Φοβόμουν μην πέσω στην τρέλα και με μαζεύουν και με κλείσουν μέσα, φοβόμουν μην ήμουν ήδη τρελός ή ακόμα χειρότερα, μην ήμουν χρόνια και χρόνια τρελός και απλά δεν το είχα πάρει χαμπάρι! Βέβαια, δεν μπορούσα ούτε καν στον εαυτό μου να προσδιορίσω τι σημαίνει \"τρελός\" και τι είναι αυτό που φοβάμαι, το μόνο που μπορούσα να πω, ήταν πως θα έμπαινα σε έναν \"κόσμο\", που θα ήταν αφόρητα άσχημος και δε θα μπορούσα ποτέ, ούτε σε 10 εκατομύρια χρόνια, να βγω!

Επίσης, με πείραζε πάρα πολύ και με προβλημάτιζε ακόμα και το πως μπορούν οι άνθρωποι γύρω μου, να μην αντιλαμβάνονται όλα αυτά και να μην αισθάνονται το ίδιο και να συνεχίζουν να ζουν την ζωή τους, χωρίς να τρέχει κάστανο. Όσο και αν προσπαθούσα, δεν μπορούσα να καταλάβω πως βρίσκουν νόημα και μπορούν να πηγαίνουν στις δουλειές τους, να πηγαίνουν βόλτες, να συζητάνε μέχρι και να τρώνε! Μου φαινόταν αδιανότητο, τόσο πολύ που αισθανόμουν λες και ήμουν σε ένα θέατρο του παραλόγου!

Πρόσεξε όμως τα λόγια μου, αισθανόμουν έτσι, δεν το πίστευα και ούτε το σκεφτόμουν, απλά το αισθανόμουν. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί ήξερα πολύ καλά πως δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως αυτό που αισθανόμουν, ήταν παράλογο και έφταιγε η διάθεσή μου, που ήταν χάλια. Βέβαια, αυτό δεν άλλαζε το γεγονός πως αισθανόμουν χάλια, με όλη την σημασία της λέξεως και πως με κούραζε αφάνταστα και με χάλαγε, όσο κανείς όσους δεν το έχουν ζήσει, δεν μπορεί να φανταστεί.

Επιμένω στο \"αισθανόμουν\", για να σου δείξω πως όλα αυτά τα έκανε το παθολογικά τρομερό άγχος που με κυρίευε και πως αυτό τα έφταιγε όλα και πως αυτό τα έκανε όλα. Όλο αυτό το άγχος, με την ένταση του και με τον καιρό που το είχα, με έκανε ολοένα και πιο ευαίσθητο, σε σημείο που είχα ευαισθητοποιηθεί ακόμα και στα πιο παραμικρά ερεθίσματα, γιαυτό και με αγχόναν τα πάντα, από τα πιο μεγάλα έως και τα πιο μικρά.

Ο ψυχίατρος που τελικά απευθύνθηκα, μου μίλησε τόσο ήρεμα και ωραία και μου είπε την μαγική λέξη \"σιγά σιγά θα αποευαισθητοποιηθείς και δεν θα σε πειράζουν όλα αυτά\" και αυτό ήταν ένα μεγάλο στοιχείο που με έκανε να καταλάβω πως καμία σχέση τελικά δεν έχει η εκδήλωση και η αντίδραση του άγχους μου, με το περιεχόμενο των σκέψεών μου. Είτε αυτές είναι για υπαρξιακά προβλήματα είτε είναι για προσωπικά είτε είναι για μικρά, καθημερινά και ασήμαντα πράγματα, η αυτόματη αντίδραση του άγχους μου σε αυτές ήταν ως φοβίες, απειλές, αίσθημα κούρασης κλπ.

Έτσι έχω να σου πω ένα πράγμα, προσπάθησε να μην \"θρέφεις\" το άγχος σου, ταΐζοντάς το με το να αντιδράς όταν σε φοβίζει. Προσπάθησε να αγνοείς τα αρνητικά συναισθήματα που σου στέλνει και να μην αντιδράς σε αυτά κάνοντας αντίστοιχες αρνητικές σκέψεις, γιατί αυτό το ενισχύει και την επόμενη φορά θα είναι πιο δυνατό. Την επόμενη φορά λοιπόν, που το άγχος σου θα σε κάνει να φοβηθείς για κάτι, απλά αγνόησε τον φόβο και σκέψου κάτι θετικό και απέφυγε δια ροπάλου να σκεφτείς κάτι αρνητικό. Αν το κάνεις αυτό συνέχεια, τότε θα αρχίσεις να γυρνάς την πορεία και σιγά σιγά θα αποευαισθητοποιηθείς και ο εαυτός σου δεν θα αντιδράει άσχημα, με το παραμικρό και χωρίς λόγο.

Όλα είναι από το άγχος, πίστεψέ με φίλε Γιώργο.

Σου εύχομαι γρήγορα περαστικά!

Giorgos4
04-05-2009, 10:36
Kαλημέρα φίλε Γιάννη..
Θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ από την καρδιά μου για το μήνυμά σου. Από τον τρόπο που περιγράφεις όσα πέρασες, είναι σα να διαβάζω για μένα. Είναι ακριβώς τα ίδια. Το σημαντικότερο είναι οτι μου έδωσες πολλή δύναμη κι ελπίδα με όσα έγραψες και αυτό είναι ανεκτίμητο.. Και πάλι ευχαριστώ!

reggaeM
04-05-2009, 19:07
Giwrgo to provlima pou perigrafeis einai akrivws ayto pou niwthw edw kai ligo kairo.... eilikrina otan to diavasa arxisa na klaiw, isws k apo anakoufisi giati toso kairo nomiza eilikrina oti trelainomai...... panta eixa mia entoni evaisthisia gia ta panta alla meta apo kapoies allages nomiza oti to eixa kseperasei k oti eixa ginei anaisthiti se kapoio vathmo....Sti sygekrimeni fasi ola pane para poly kala sti zwi mou, omws kathe mera niwthw oti vouliazw stin trela......den yparxei kapoios fainomenikos logos pou na me kanei na exw toso ma toso poly k aneksigito agxos kai toso tragiko fovo astheneias k thanatou...... kai tis teleytaies meres exei epeideinwthei i katastasi giati fovamai oti kai se psyxologo na paw den tha me voithisei k oti tha perasw ti zwi mou etsi mexri na me mazepsoun!!! parola ayta diavazontas oles aytes tis apantiseis eniwsa poly kalytera k eimai diatetheimeni na to palepsw oso mporw..... sorry gia ta greeklish!

Giorgos4
04-05-2009, 19:18
reggaeM, οπως φαινεται αν και το νομιζαμε, δεν ειμαστε οι μονοι που περνανε κατι τετοιο. οπως κι εγω, παρε δυναμη απο αυτες τις απαντησεις ολων των ανθρωπων που θελουν να βοηθησουν. Ας παλεψουμε και που θα παει, θα βγουμε νικητες..

Giorgos4
07-05-2009, 20:22
Aλλη μια μερα με το προβλημα μου. Συμφωνα με το γιατρο τα χειροτερα περασαν και απο δω και στο εξης εξαρταται απο μενα ποσο γρηγορα θα περασει, απο το ποσο βοηθαω εγω τον εαυτο μου.
Δεν ξερω, νιωθω οτι βρισκομαι σε ενα υπαρξιακο κυκλωνα που καλουμαι να ξεχασω. Προσπαθω να θυμαμαι τα λογια του Γιαννη, οτι το περιεχομενο των σκεψεων μου ειναι ανεξαρτητο απο το αγχος μου. Αλλα ειναι τοσο δυσκολο.. Οι σκεψεις δεν αφηνουν το μυαλο μου και με τρομοκρατουν. Αισθανομαι αρρυθμιες, ταση για λιποθυμια, υπνηλια και μαζι το ιδιο αποκοσμο αισθημα του τελευταιου μηνα. και απεραντη μοναξια.. και αυτο με κανει να κλεινομαι ακομα παραπανω, γιατι φοβαμαι να εκτεθω, μη με πουν τρελο. περα απο την οικογενεια μου δεν ξερω κατα ποσο θα με καταλαβαιναν οι αλλοι ακουγοντας την κατασταση μου.. γιατι πρεπει να το επικοπινωνησω αυτο που περναω, μιας και δεν θελω να πω ψεματα αν βρεθω σε δυσκολη θεση πχ καπου εξω...

vegga
09-05-2009, 00:02
eimai sto forum???? eimai oratos:D

Giorgos4
09-05-2009, 13:55
Παιδια θελω να ρωτησω και τη γνωμη σας για κατι αλλο. τον τελευταιο καιρο εχω αρρυθμιες συχνα πυκνα, που κρατανε για δευτερολεπτα. να σημειωσω οτι την πρωτοχρονια πρωτη φορα με επιασε μια κοιλιακη αρρυθμια που δεν περναγε και πηγα στο νοσοκομειο. μετα απο αυτο πηγα και εκανα ενα υπερηχογραφημα triplex καρδιας οπου και βγηκε καθαρο. (και πριν 2 χρονια ειχα κανει καρδιογραφημα που παλι βγηκε καθαρο). οποτε μαλλον σκεφτομαι οτι ειναι απο το αγχος που με κατατρωει. επειδη ομως ειμαι υπερβαρος, θελω να ξεκινησω γυμναστηριο, και το σκεφτομαι, μιας και οι αρρυθμιες με πιανουν οταν καταπονουμαι σωματικα, πχ σε μια ανηφορα. Το ερωτημα μου ειναι, να παω γυμναστηριο και να τις αγνοησω αν εμφανιστουν(οπως μου προτεινε ενας οικογενειακος γιατρος αλλα απο το τηλεφωνο, χωρις να με εξετασει), ή πρεπει να προβω και σε αλλες εξετασεις, πχ να βαλω holter ρυθμου, ή να κάνω τεστ κοπωσεως?

giota
09-05-2009, 14:37
΄Γιώργο επειδη και εγω έχω κοιλιακές συστολές δεν απαγορεύεται η γυμναστική χωρίς να εξαντλέίς τον εαυτό σου.Μαζί όμως με την γυμναστική μήπως πρεπει να κάνεις και διατροφή;Για να σου φύγει η ιδέα κάνε ένα τεστ κοπώσεως,Πρόσφατα έκανα κι εγώ εκτός των άλλων και holter ρυθμού.

Giorgos4
09-05-2009, 19:58
Originally posted by giota
΄Γιώργο επειδη και εγω έχω κοιλιακές συστολές δεν απαγορεύεται η γυμναστική χωρίς να εξαντλέίς τον εαυτό σου.Μαζί όμως με την γυμναστική μήπως πρεπει να κάνεις και διατροφή;Για να σου φύγει η ιδέα κάνε ένα τεστ κοπώσεως,Πρόσφατα έκανα κι εγώ εκτός των άλλων και holter ρυθμού.


Το θέμα είναι οτι εβαλα κιλα με τα zyprexa. Διατροφή κάνω πια ήδη. Απλα θελω να ξεκινησω και γυμναστηριο, μηπως με βοηθησει και ψυχολογικα.

Sofia
09-05-2009, 20:01
Γιωργο, βοηθαει πολυ κ ψυχολογικα. Κ η εικονα του σωματος σου που βλεπεις να αλλαζει, βοηθαει επισης πολυ:)

vegga
09-05-2009, 22:12
kalispera sas kai apo mena, eimai noe melos kai einai to prwto (sosto) mhnyma poy stelnw... giwrgo bohthaei h gymnastikh, einai poly wreo to esthima poy niotheis meta otan xalarwneis. to systhnw anepifylakta!!

Giorgos4
10-05-2009, 19:14
Συνηθως κλαψουριζα στο φορουμ, αυτη τη φορα ομως θα ειμαι πιο θετικος. Ειδα να βλεπω και ο ιδιος πια βηματα προοδου. Βγαινω περισσοτερες βολτες εξω, και ειδα ακομα και ταινια, ενω μεχρι και πριν μερικες μερες δεν μπορουσα να παρακολουθησω καθολου. Αν και οι σκεψεις δεν εχουν φυγει, εχουν γινει λιγοτερο στρεσογονες. Ελπιζω οτι σιγα σιγα θα συμφιλιωθω μαζι τους, με τον εαυτο μου, θα αλλαξω τη ζωη μου. Οτι θα τα αφησω ολα αυτα πισω και θα γινω ενας νεος ανθρωπος. Ο δρομος ειναι ανηφορικος και δυσβατος, αλλα σιγα σιγα τον ανεβαινω. Ναι, ρχιζω πια και αντιλαμβανομαι τα βηματα που κανω. Και ειναι σημαντικα. Σας ευχαριστω ολους για τις πολυτιμες συμβουλες σας και τη συμπαρασταση ολο αυτο το διαστημα που περναω αυτο το μαρτυριο. Σας εχω αναγκη σε αυτη μου τη διαδρομη..

giota
10-05-2009, 19:36
Oλοι χαίρονται με τέτοια μηνύματα Γιώργο και όλοι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον σε αυτόν τον αγώνα.Μπράβο.......

Sofia
10-05-2009, 19:40
Γιωργο: καταπληκτικα νεα:)

Μπορει να μην γνωριζομαστε προσωπικα, ομως παντα χαιρομαι να διαβαζω πώς καποιος αισθανεται καλυτερα! Το να βλεπεις βηματα προοδου κ να τα αναγνωριζεις ειναι μια ακομα προοδος: βλεπεις πιο καθαρα κ αναμβανεις την ευθυνη της προοδου που κανεις. Τουλαχιστον εγω ετσι το καταλαβαινω....

Καλη συνεχεια κ βεβαια καλη δυναμη στην διαδρομη :)

empi
11-05-2009, 03:12
Γιώργο κουράγιο!

Δεν απάντησα αμέσως γιατί μπαίνω πλέον σπάνια στο site, όμως θέλω να ξέρεις πως είμαι σίγουρος ότι έχεις πάρει πλέον τον καλό τον δρόμο για να το ξεπεράσεις μία και καλή.

Επαναλαμβάνω και επιμένω πως όλα, μα όλα, (ακόμα και αυτό που ρωτάς τώρα, εάν υπάρχει πρόβλημα με τις αρρυθμίες, εφόσον βέβαια έκανες τις εξετάσεις σου) οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο τρομερό σου άγχος.

Το άγχος, από την εμπειρία μου, δεν μπορείς να το ελέγχεις άμεσα, δεν το \"ανοίγεις και το κλείνεις\" όποτε θέλεις εσύ, το δημιουργεί ο οργανισμός σιγά σιγά με το καιρό, γιαυτό και σου φαίνεται πως \"κτυπά\" σε ανύποπτο χρόνο και χωρίς λόγο. Βλέπεις πέρασε καιρός για να φουντώσει και έτσι θα πρέπει να κάνεις υπομονή για να το ξε-φουντώσεις και να το διαλύσεις.

Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι να καταλάβεις και να το εμπεδώσεις καλά, πως όλα αυτά τα άσχημα που βιώνεις, είτε σωματικά είτε ψυχικά, είναι συμπτώματα του άγχους και να σταματήσεις μαχαίρι να τους δίνεις σημασία. Να αρχίσεις να αλλάζεις την αντίδρασή σου σε αυτά, να τα αγνοείς χωρίς να δίνεις καμία συνέχεια.

Για παράδειγμα, μόλις αρχίσεις να αισθάνεσαι αγχωμένος ή να αισθάνεσαι άσχημα ή να κάνεις μία φοβική σκέψη και να μην σου αρέσει τότε πες στον εαυτό σου πως \"αυτή τη στιγμή αισθάνομαι (πολύ) άσχημα όμως ξέρω πως αυτό είναι απλά ένα ακόμα σύμπτωμα του άγχους μου. Ξέρω όμως πολύ καλά πως όσο άσχημα και αν αισθάνομαι αυτή τη στιγμή, σε λίγο θα μου περάσει, όπως μου έχει περάσει όλες τις προηγούμενες φορές, γιαυτό δεν θα του δώσω καμία σημασία και θα συγκεντρωθώ σε κάτι άλλο\". Και αμέσως να αδειάζεις από κάθε σκέψη το μυαλό σου, ένα ωραίο κόλπο που διάβασα κάπου είναι να ξεκινάς να μετράς μέχρι ας πούμε το 20, προσπαθώντας παράλληλα να μην κάνεις απολύτως καμία σκέψη, εάν κάνεις έστω και μία να ξεκινάς από την αρχή το μέτρημα και να το κάνεις αυτό μέχρι να καταφέρεις να το ολοκληρώσεις. Εγώ το έχω κάνει κάποιες φορές και μου δούλεψε.

Εάν λοιπόν τα τηρήσεις αυτά, το άγχος σου θα αποδυναμώνεται ολοένα και περισσότερο. Βάλε καλά στο μυαλό σου πως το άγχος είναι μία καθαρά υποσυνείδητη λειτουργία και πως δεν την ελέγχεις άμεσα, γιαυτό και θα πρέπει να την \"εκπαιδεύσεις\" σιγά σιγά για να σταματήσει.

Κουράγιο και υπομονή, ήδη βλέπω πως άρχισες να σκέφτεσαι θετικά και όλα είναι θέμα χρόνου πια.

Giorgos4
12-05-2009, 12:01
Γεια σας και παλι και καλη σας μερα

Ενω ειμαι καλυτερα (λειτουργικα), οι σκεψεις δεν αφηνουν το κεφαλι μου. Τηλεφωνησα στο γιατρο μου, ο οποιος ειπε οτι στην επομενη επισκεψη μου πιθανον να μου αλλαξει τα σεροξατ και να μου δωσει κατι αλλο, πιο ειδικο για τις εμμονες ιδεες.

Ειναι εμμονες ιδεες αυτες που εχω? Οκ, σκεφτομαι διαρκως το θανατο και το παραδοξο της ζωης, αλλα μου φαινονται ζητηματα που θα επρεπε να με απασχολουν. Τι να πω, ισως εχει και δικιο και ειναι σαν ιδεοληψια. Αν συμβαινει κατι τετοιο ομως, δεν ερχεται σε αντιθεση με ολα οσα ειπαμε? Οτι ολα αυτα οφειλονται στο υπερβολικο αγχος? Ίσως συμβαινουν και τα δυο. Εχω μπερδευτει.

Ch_prof
12-05-2009, 18:59
Λοιπόν Γιώργο αφού σου αρέσει τόσο πολύ να φιλοσοφείς την ζωή , θα σου προτεινα να διαβάσεις για τον Διωγενη τον Λαέρτιο και την Κυνική φιλοσοφία. Ο Διωγενης έλεγε οτι δεν πρέπει να φοβάσαι τον θάνατο αφού όταν πεθαίνεις δεν αισθάνεσαι τίποτα και επίσης αφού δεν γνωρίζεις τι γίνεται μετά την ζωή γιατί να φοβάσαι? Και γενικά γιατί να σπαταλάς το χρόνο να σκέφτεσαι το μάλλον αφου μέλλον είναι και θα έρθει

Giorgos4
12-05-2009, 20:06
se efxaristw, omws dystyxws kamia ekdoxi tis metathanatias empeirias den me kalyptei. me tromazei i aiwniotita, opoia morfi ki an exei, eite einai paradeisos eite to tipota. parola afta, kai symfwna me ton giatro mou, to agxos mou einai pou fernei aftes tis skepseis kai oxi to antistrofo. einai toso anekselegkto leei pou thelei na gatzwthei apo kapou.to kleidi fantazomai pws einai na antimetwpisw to agxos mou ksexwrista apo tis skepseis... sygnwmi gia ta greeklish, grafw apo iphone k den exei ellinika.

Giorgos4
15-05-2009, 20:56
Βοήθεια ρε παιδια
Εκει που νομιζα(/κυριως μου λενε) οτι παω καλυτερα, να\'σου τωρα ειμαι παλι χαλια. επεσα να κοιμηθω και απο τοτε που ξυπνησα εδω και μιση ωρα, αισθανομαι οτι δεν εχω επανελθει στην πραγματικοτητα. με πηρε στο τηλεφωνο η μητερα μου και ηταν σα να μην της μιλουσα εγω, σα να το εκανα μηχανικα, οπως και τωρα που γραφω. λες και τα κανω ολα υποσυνειδητα και το μυαλο μου εχει κολλησει, δεν μπορω να συγκεντρωθω σε τιποτα, (οπως ειμαστε τα πρωτα δευτερολεπτα αφου εχουμε ξυπνησει, μονο που σε μενα κραταει περισσοτερο). εχω φοβηθει πολυ, φοβαμαι οτι τρελαινομαι ρε παιδια, οτι ποτε δεν θα περασει αυτο το μαρτυριο. ειτε κοιμαμαι ειτε ειμαι ξυπνιος ενα και το αυτο. μα ειναι δυνατον ολη αυτη η αισθηση να ειναι απο το αγχος? ας μου στειλει καποιος u2u αν εχει παρομοια εμπειρια..

sunset
15-05-2009, 21:25
παιδια εχει μουδιασει λιγοτ ο αριστερο μ χερι ν το καρδιακο τι ειναι αυτοαααααχ πειτε μ γρηγορα!

empi
16-05-2009, 15:47
Originally posted by Giorgos4
se efxaristw, omws dystyxws kamia ekdoxi tis metathanatias empeirias den me kalyptei. me tromazei i aiwniotita, opoia morfi ki an exei, eite einai paradeisos eite to tipota. parola afta, kai symfwna me ton giatro mou, to agxos mou einai pou fernei aftes tis skepseis kai oxi to antistrofo. einai toso anekselegkto leei pou thelei na gatzwthei apo kapou.to kleidi fantazomai pws einai na antimetwpisw to agxos mou ksexwrista apo tis skepseis... sygnwmi gia ta greeklish, grafw apo iphone k den exei ellinika.

Ο γιατρός σου είναι φοβερός!! Αυτά που σου είπε είναι η μόνη αλήθεια! Αυτά είναι που σου λέω και εγώ!

Άγχος είναι και θα σου περάσει.

Giorgos4
23-05-2009, 20:11
Παιδια εχω απελπιστει. Δυο μηνες μετα και ακομα δεν εχω δει ουσιαστικη βελτιωση. Ναι, ειμαι πιο λειτουργικος, αλλα φτανει αυτο? Οι σκεψεις με κυριευουν, φοβαμαι να κανω το οτιδηποτε, ολα μου προκαλουν πανικο και φοβο. Εκει που παω να νιωσω καλυτερα, νασου παλι πεφτω. Το τελευταιο που προστεθηκε στα αγχη μου ειναι οτι μετα απο μια ερωτικη επαφη, φοβαμαι μηπως κολλησα aids. και ετρεχα σε νοσοκομεια για εξετασεις αλλα συμβουλευτικα κυριως. τωρα πρεπει να περιμενω αλλους δυο μηνες για να ξανακανω εξετασεις. Αλλα περαν αυτου, νιωθω οτι τρελαινομαι. Οτι ειναι τοσο μεγαλο το αγχος μου για τα παντα, που δεν μπορω πια να κρατηθω απο πουθενα για να ξεχαστω. Φοβαμαι να ειμαι μονος στο σπιτι μηπως παθω τιποτα και δεν ειναι καποιος κοντα να με βοηθησει. Το ιδιο μου το ειναι μου σημιουργει αγχος. Συγνωμη αν τα λεω λιγο συγχυσμενα, αλλα ετσι αισθανομαι, ενα κουβαρι που δεν μπορει να ξετυλιχτει..

Giorgos4
25-05-2009, 19:13
Σημερα εκλαψα για πρωτη φορα μετα απο δεν ξερω κι εγω ποσο καιρο. Δεν αντεχω αλλο, νιωθω οτι τρελαινομαι, φοβαμαι οτι θα με κλεισουν για παντα σε μια κλινικη. Ειναι τοσο απαισιο το συναισθημα και τοσο δυσκολο να το περιγραψω. Σα να βιωνω ενα καθημερινο και διαρκη θανατο. Εχω απελπιστει, χανω τον εαυτο μου σας λεω...


Απο μενα για ολους εσας:



ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

Αχ, άτυχο φεγγάρι μου που στάζεις μοναξιά
Γέμισε το ποτήρι μου και δωσ’ μου μια γουλιά.
Τα δάκρυά μου φύλαγε σαν κόρη οφθαλμού
και φώτισε τον άχαρο δρόμο του γυρισμού

Η όμορφη νεράιδα που είχα δει μικρός
Κοιμάται τώρα δίπλα μου μα γίνεται αφρός
Της άνοιξης το σκίρτημα σαν έρχεται κοντά
Χορτάρι σιγογίνονται τα άσπρα της μαλλιά

Αχ, τυχερό αστέρι μου που ακούς τις προσευχές
μην κρύβεσαι στο σύννεφο μα άκου τις ευχές
κράτα σφιχτά όσο μπορείς ετούτη τη στιγμή
στου χρόνου τα γυρίσματα ποτέ να μη χαθεί

Μεγάλωσα και έμαθα να ζω με ιδανικά
που αργότερα κατάλαβα πως ήταν δανεικά
και τώρα που συνήθισα μόνος να περπατώ
τον θάνατο αγάπησα και τη ζωή πενθώ

Αχ, θλιβερό νανούρισμα, της νύχτας συντροφιά
Μη σταματάς να αντηχείς στα παιδικά αυτιά
Τα δάκρυα που θέλησες να πνίξεις στο ποτάμι
Ποτέ ξανά στα χρονικά να μη γυρίσουν πάλι

giota
26-05-2009, 01:18
Γιώργο και εγώ δυο μήνες κάνω αγωγή και έχω μικρή βελτίωση αυτά τα σκαμπανεβάσματα θα τα έχουμε μέχρι να σταθεροποιηθούμε.Καλή δύναμη και υπομονή

haniel
26-05-2009, 02:38
giota mou.ti agwgh akoloutheis???

giota
26-05-2009, 08:52
Tiς δυο προηγούμενες φορές που ήμουν χάλια \'επινα δυο ladose και ενα αγχωλιτκό.Τώρα όμως έχω σπάσει κάθε ρεκόρ.Παίρνω μαζί με το ladose kai efexor συν ενα τραξεν αγχωλιτικό το βράδυ.Τις προηγούμενες φορές στους δυο μήνες είχα μεγάλη βελτίωση τώρα με διπλάσια δόση και πάλι δεν έχω τα αποτελέσματα που περίμενα.Το βασικό σύμπτωμα για μένα είναι η φοβερή αυπνια και ευσυγκινησία.Το είπα στον γιατρό και με καθυσηχάζει θα το φτιάξουμε λέει μην ανησυχείς.Απ\'ότι μου είπε αυτή τη φορά έχει χειροτερέψει η κατάσταση λόγω της κλιμακτηρίου.Πάντως και εγώ το παρατήρησα μόλις άρχισαν κάποιες ανωμαλίες με τον κύκλο έγινα χάλια.Αλλά δεν παύει να πίνω πολλά και αυτό με ανησυχεί.Ακόμη δεν έχω όρεξη να βγώ απο το σπίτι αντίθετα τις προηγούμενες φορές γυρνούσα στα μαγαζιά πήγαινα κάθε μέρα σουπερ μάρκετ και συχνά στον Χοντο γιατί ένιωθα ότι βρίσκομαι σε χαρούμενο περιβάλλον.Επίσης ψώνιζα ε\'ιχα αυτή την επιθυμια.Πρώτη φορά έχω κλειστεί τόσο στον εαυτό μου και πρώτη φορά κατάλαβαν και τα παιδιά μου ότι κάτι τρέχει.

haniel
26-05-2009, 11:47
se exei piasei kati san agorafovia???!!

giota
26-05-2009, 11:56
Οχι ποτέ δεν είχα αγοραφοβία απλά δεν έχω την διάθεση να βγώ.Θέλω να είμαι ήρεμη να μην να πιέζει κανείς .εχει κουραστεί το νευρικό μου σύστημα.Κατά τ΄αλλα ήμουν κοινωνική δεν έχω νιώσει ποτέ αγοραφοβια κλειστοφοβία και τα σχετικά.Ανέλαβα πολλά ταυτόχρονα συν τα παιδιά συν,συν.συν άστα και κάπου δεν άντεξα.Οταν αναλογίζομαι τι έχω περάσει αναρωτιέμαι πως άντεξα.Επίσης έχω καταπιέσει τα θέλω μου δεν ήξερα να λέω οχι.Θεωρώ τον εαυτό μου δεν θα πω θύμα αλλά χαζό που δεν μπορεσα να βάλω ορια σε πολλούς.

Sofia
26-05-2009, 12:02
Originally posted by giota
Ακόμη δεν έχω όρεξη να βγώ απο το σπίτι αντίθετα τις προηγούμενες φορές γυρνούσα στα μαγαζιά πήγαινα κάθε μέρα σουπερ μάρκετ και συχνά στον Χοντο γιατί ένιωθα ότι βρίσκομαι σε χαρούμενο περιβάλλον.Επίσης ψώνιζα ε\'ιχα αυτή την επιθυμια.Πρώτη φορά έχω κλειστεί τόσο στον εαυτό μου και πρώτη φορά κατάλαβαν και τα παιδιά μου ότι κάτι τρέχει.

Γιωτα, το οτι καταλαβαν τα παιδια σου τί συμβαινει σου δημιουργει εξτρα βαρος?

Κατι ακομα: το οτι μενεις μεσα αντι να βγαινεις εξω για ψωνια, εγω προσωπικα δεν το βλεπω δειγμα οτι πας χειροτερα, ουτε καλυτερα. Απλα βρισκεις εναν διαφορετικο τροπο να ηρεμεις....

haniel
26-05-2009, 13:11
pws eisai giwrgo mou,pws ta pas??den exoume xanamilisei pote,alla parakolouthw thn istoria sou mesa ap\'to forum...

giota
26-05-2009, 16:59
Σοφία ναι μου δημιουργεί βάρος γιατί δίνω κακή εικόνα στα παιδιά μου τα στενοχωρώ και υπάρχουν φορές που ο γιος μου θα μου πετάξει καμμιά κουβέντα ότι έχει καεί ο εγκέφαλός μου ή δεν κάνεις τίποτε,η δε κόρη μου νομίζω με ελέγχει λέγοντας μαμά άσε τον υπολογιστή πήγαινε να κοιμηθείς ότι έχουμε χάσει την επαφή μας και ότι έχασα την ωριμότητά μου.Θέλω να ξεφωνίσω αφήστε με \'ολοι ήσυχη.Αν είμαι μόνη στο σπίτι δεν στενοχωριέμαι μπορώ να πω πως ηρεμώ.Δεν είχαν συνηθίσει τόση απραξία απο μένα δεν αντέχω άλλη πίεση θέλω να χαζέψω να κάνω ότι με ευχαριστεί .Θα ήθελα να βρίσκομαι κάπου ξαπλωμένη με ενα τηλεκοντρόλ και να χαζεύω.Να μην σκέφτομαι τίποτε.Νιώθω ψυχική υπερκόπωση.

Giorgos4
26-05-2009, 21:14
Καλησπερα. Τις προηγουμενες μερες αναγκαστηκα να διακοψω αποτομα τα φαρμακα για να παρω καποια αλλα, ασχετα. αυτο μου εφερε ενα ασχημο \"στερητικο συνδρομο\", που σημαινει οτι υποτροπιασα και ενιωσα πιο ασχημα απο ποτε. αρχισα παλι να εξεταζω υπαρξιακα τα παντα, απο τον τροπο που ειναι φτιαγμενα τα παντα μεχρι τις δικες μου λειτουργιες και την αντιληψη μου. και ολο αυτο πηγε να με τρελανει. μεχρι και σημερα που σταματησα τα αλλα φαρμακα ημουν ετσι. απο αποψε ομως θα συνεχισω κανονικα την αγωγη μου και ελπιζω να συνελθω λιγο, συντομα.
Ηρθε και η αδερφη μου σημερα να μου σταθει σε ολο αυτο και η αληθεια ειναι οτι με εχει βοηθησει αρκετα. Ειναι δυσκολος ο δρομος, γεματος εμποδια, αλλα ελπιζω να βγω νικητης απο ολο αυτο.

εσωτερική_σήψη
26-05-2009, 21:18
έτσι!αισιοδοξα προχωράμε μπροστα!

Sofia
26-05-2009, 21:24
Originally posted by giota
Σοφία ναι μου δημιουργεί βάρος γιατί δίνω κακή εικόνα στα παιδιά μου τα στενοχωρώ και υπάρχουν φορές που ο γιος μου θα μου πετάξει καμμιά κουβέντα ότι έχει καεί ο εγκέφαλός μου ή δεν κάνεις τίποτε,η δε κόρη μου νομίζω με ελέγχει λέγοντας μαμά άσε τον υπολογιστή πήγαινε να κοιμηθείς ότι έχουμε χάσει την επαφή μας και ότι έχασα την ωριμότητά μου.Θέλω να ξεφωνίσω αφήστε με \'ολοι ήσυχη.Αν είμαι μόνη στο σπίτι δεν στενοχωριέμαι μπορώ να πω πως ηρεμώ.Δεν είχαν συνηθίσει τόση απραξία απο μένα δεν αντέχω άλλη πίεση θέλω να χαζέψω να κάνω ότι με ευχαριστεί .Θα ήθελα να βρίσκομαι κάπου ξαπλωμένη με ενα τηλεκοντρόλ και να χαζεύω.Να μην σκέφτομαι τίποτε.Νιώθω ψυχική υπερκόπωση.

γιωτα, θα σου πώ πώς τα παιδια σου μπορει να στεναχωριουνται βλεποντας σε ετσι....μπορουν ομως περα απο αυτο, να ωριμασουν μεσα απο σενα κ τη σταση που κρατας ή θα κρατησεις σε οτι περνας. Καταλαβαινω πώς κανεις μας δεν χαιρεται βλεποντας τη μανα του να ειναι απραγη σχεδον, αλλα ειναι ευθυνη των ενηλικων πλεον παιδιων να δωσουν στον αγαπημενο τους ανθρωπο τον χωρο κ τον χρονο που χρειαζεται για να ανακαμψει. ή να ρωτησουν πώς θα μπορουσαν να σε βοηθησουν. αλλα βεβαια να τους μιλησεις κ εσυ.....οσο μπορεις.

Sofia
26-05-2009, 21:25
Originally posted by Giorgos4
απο αποψε ομως θα συνεχισω κανονικα την αγωγη μου και ελπιζω να συνελθω λιγο, συντομα.
Ηρθε και η αδερφη μου σημερα να μου σταθει σε ολο αυτο και η αληθεια ειναι οτι με εχει βοηθησει αρκετα. Ειναι δυσκολος ο δρομος, γεματος εμποδια, αλλα ελπιζω να βγω νικητης απο ολο αυτο.

γιωργο, καλη συνεχεια στην προσπαθεια: σου ευχομαι κι εγω να βγεις νικητης απο ολο αυτο:)

Giorgos4
30-05-2009, 18:49
καλησπερα και παλι
σημερα ειμαι λιγο καλυτερα απο τις προηγουμενες μερες, ομως τρεμω τη στιγμη (αυριο) που θα φυγει η αδερφη μου απο το σπιτι και θα μεινω μονος. φοβαμαι οτι θα με πιασουν παλι οι εμμονες περι υπαρξης, πραγματικοτητας κλπ. συμφωνα με το γιατρο ειναι ενα ειδος ιδεοληψιας ολο αυτο. το οτι σκεφτομαι τα παντα υπαρξιακα, απο τα αντικειμενα στο περιβαλλον μου μεχρι τις σκεψεις μου και τις ιδεες μου.

η αληθεια ειναι οτι δεν εχω πειστει. δεν ξερω κατα ποσο ειναι μια εμμονη σκεψη και οχι μια αληθεια με την οποια θα \"επρεπε\" να ερθουν αντιμετωποι ολοι οι ανθρωποι.

οταν δεν μπορεις να εξηγησεις βασικες λειτουργιες σου, οπως το πως κινεισαι/βλεπεις/μιλας -και δεν εννοω το μηχανισμο που ειναι γνωστος, αλλα τη λειτουργια σε σχεση με τη βουληση/πρωτοβουλια- τοτε πως μπορεις να ζεις? εμενα παντως μου εχει γινει εμμονη και με μποδιζει απο το να ζω στην καθημερινοτητα, ολα μου φαινονται ενα θεατρο του παραλογου, μια ψευδαισθηση, ενα ονειρο...

εν πασει περιπτωσει, ελπιζω να πηγαινω ολο και καλυτερα γιατι με κουρασε πολυ

Giorgos4
31-05-2009, 21:58
Σήμερα έφυγε η αδερφη μου και ενιωσα μια ανασφαλεια, οτι θα βυθιστω παλι στις σκεψεις μου και θα με τρομοκρατησουν.. πραγμα που σχεδον εγινε. Τωρα ειμαι στο σπιτι ενος φιλου και μολις ειδαμε μια ταινια το θεμα της οποιας ειχε να κανει με μια παραλληλη εναλλακτικη πραγματικοτητα. οπως καταλαβαινεται αυτο δεν ηταν ο,τι καλυτερο για μενα, αφου κατι τετοια με ταλαιπωρουν. δυστυχως δεν το ηξερα απο πριν.

ρε παιδια φοβαμαι οτι δεν θα μου φυγει ποτε απο το μυαλο ολο αυτο, συνεχεια αναρωτιεμαι τι ειναι η πραγματικοτητα, τι ειναι ο ανθρωπος κλπ κλπ. κουραστηκα! φοβαμαι οτι θα παψω να εχω τη δυναμη να το παλευω και θα παθω καμια κριση αν παρει ακομα μεγαλυτερες διαστασεις. ή οτι θα κλειστω σε καμια κλινικη, οτι θα μεινω φυτο και αλλα τετοια

KoitaStaMatiaMou
01-06-2009, 17:39
Aderfe tha sxoliasw mono ena \"melos\" autwn pou eipes dioti den exw xrono auti ti stigmh :<

: Sxetika sti fash pou pernas \"to na mi mporeis na fas\", to perasa prin mia vdomada logo anxous stress gia mia kopela pou tha sinantousa sto ameso mellon. Alla anagkastika evaza mia mpoukia sto stoma mou giati eixa alla, stomaxoponous kai adinamia, etsi se 3 meres imoun okey kai etroga kanonika
Fae kamia frigania, ligo psomi, ligo gala, na niwsei ligo to sistima mesa sou giati to na mi trws tipota einai katastrofiko

Epishs, to poly kapnisma me adio stomaxi, exw paratirisei oti sou kovei oloklirotika ti thelhsh sou na valeis kati sto stoma sou

Auta ta liga, kalh dynamh kai skepsou to

KoitaStaMatiaMou
01-06-2009, 17:48
Kai kati allo, auti ti fash pou pernas olo auto to xroniko diastima tin antimetopizw edw kai 1 xrono sxedon stin idia fash pou eisai esy.

Exw katalavei oti ola einai mia sinithia, ean arxiseis na vgaineis kai na to polemas, tha iremisei kapws kai kapia gamimenh stigmh tha nikithei..
De to exw dokimasei, apla edw me odigoun oi \"sofes\" skepseis pou prospathw na kanw toso kairo kai exw valei mpros, tha sou pw merika paradigmata : exw stamatisei ta PC games kai genika ti poly xrish tou koutiou, exw paratisei to apomonomeno dwmatio pou exw sti sofita tou spitiou , dld, kathome spiti mou me tin ikogeneia kai kanw mikra vimata me enan filo na kanw eksodous, kapnizw ligotero kai arxisa ksana ton athlitismo kai ti fisiologikh zwh.

Auta kai 1000 siggnwmh gia ta greek-english

stress
01-06-2009, 18:15
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! ΓΙΩΡΓΟ,ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΕΥΩ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΡΙΟ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΕΙΣ!!!ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΟ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΦΟΡΕΣ!

stress
01-06-2009, 18:20
ΚΑΤΟΡΘΩΣΑ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ Koitastamatiamou. ΜΙΚΡΑ ΒΗΜΑΤΑΚΙΑ -ΜΑ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΑ, ΚΑΙ ΣΙΓΑ - ΣΙΓΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΘΩ ΤΙΠΟΤΑ.

djackoboy
04-06-2009, 16:15
Καλησπερα σε ολη την παρεα..Εδω και εναν χρονο περιπου πασχω απο κρισεις πανικου...Η ιστορια μου εχει ως εξης..Ηταν μια περιοδος εντονου αγχους με τη σχολη κτλ. που ημουν πολυ ευαλωτος στα νευρα μου και γενικα πολυ στρεσσαρισμενος..Ε μια μερα εμαθα πως ενα φιλαρακι μου επαθε ανακοπη καρδιας οταν επαιζει μπασκετ(το παιδι ειχε προβλημα υπερτροφικης μυοκαρδιοπαθειας που το ηξεραν και η δικοι του και δεν τον αφηναν να αθληθει..) τελος παντων απο εκεινη την μερα..Ζω με τους εφιαλτες των κρισεων πανικου...Τωρα ειμαι καπως καλυτερα..αλλα το σημειο που ποναω πιο πολυ ειναι οταν παω να αθληθω..δεν ξερω ρε γαμωτο γυρναει το μυαλο και σχηματιζει την εικονα εκεινου του παιδιου και νιωθω οτι θω δω και εγω τα ραδικια αναποδα..Δν ξερω τι να κανω...Εχω οαει σε ποσους καρδιολογους και δεν μου εχουν βρει τπτ παθολογικο..και μου ειπαν η γυμναστικη θα σε βοιηθησει..Πως να με βοηθησει ρε γαμωτο αφου εκει εχω φοβια??????Εκανα πρωταθλητισμο 10 χρονια και τωρα εχω σκουριασει...Βλεπω την κοιλια μου να κανει διπλες και τρελλενομαι..και ενω θελω να γυμναστω για να χασω κιλα δεν μπορω γιατι μου ερχεται στο μυλαο αυτο το παιδι...τι να κανω ρε παιδια??εχει κανεις αναλογη φοβια??(εκανα θεραπεια και με zoloft αλλα δεν με βοηθησαν καθολου...ισα ισα μοιυ δημιουργησαν και προβλημα στυσης...:p)

ntini
04-06-2009, 16:19
Δυστυχως τα ψυχοφαρμακα δημιουργουν προβληματα...Εγω ξεκινησα ομοιοπαθητικη και ψιλο ειδα διαφορα...Εχω χαλαρωσει αρκετα.....Θα σου συνιστουσα να το δοκιμασεις και εσυ....Κακο δεν θα σου κανει....Μονο καλο νομιζω....Προσπαθησε να χαλαρωσεις:)

djackoboy
04-06-2009, 16:29
ΚΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΧΑΛΑΡΩΣΕΙ ΜΕ ΜΑΣΑΖ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΜΜΑΖΕΥΕΤΑΙ..ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΕΙΜΑΙ ΧΑΛΑΡΟΣ...ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΠΑΩ ΝΑ ΤΡΕΞΩ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ...ΧΑΝΩ ΤΟ ΒΗΜΑ ΜΟΥ..ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΣΩ ΚΑΤΩ...ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΚΟΥΩ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΟΥ ΑΥΤΙ ΚΑΙ ΛΕΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΜΕ ΠΡΟΔΩΣΕΙ...

ntini
04-06-2009, 16:31
Tοτε νομιζω αν και ειδικος δεν ειμαι πως πρεπει να απευθυνθεις σε εναν ψυχολογο....ειναι εξιδικευμενη φοβια οποτε μπορει να σε βοηθησει να την λυσεις...Ευχομαι να πανε ολα καλα

djackoboy
04-06-2009, 16:37
τι να σου πω ρε φιλε..γαμησε τα ειμαι..και σου φαινεται εξειδικευμενη φοβια..μακαρι να ειχα φοβια σε αλλα πραγματα που εχουν αλλοι και τα θεωεω ανουσια..και βλακειες...αλλα ειναι που θα τον πιασει τον καθενα...η μαλακια στον εγκεφαλο και αντε να ξεκολλησεις μετα...

ntini
04-06-2009, 17:16
Ετσι ειναι...και εγω που ακοιυω την φοβια σου μου φαινεται λαλακια...λεω ειναι δυνατον να αγχωνεται για αυτο?παντα το δικο μας το θεωρουμε πιο δυσκολο γιατι συμβαινει σε εμας....Απευθυνσου παντως σε καποιον ειδικο

kalexia
04-06-2009, 18:48
na soy pw kati?einai ontws mia fovia poy nomizw oti an pas psixologo se 2-3 sinedries 8a to exeis 3eperasei.ena omws 8a soy pw.prospa8ise eite monos soy eite me ti boi8eia kapoioy eidikoy na to 3eperaseis twra, poy einai nwris k fresko.ayta oso ta afineis,toso megalwnoyn.

Giorgos4
26-06-2009, 20:14
Παιδια γεια σας και πάλι. η κατασταση μου συνεχιζει να εχει σκαμπανεβασματα αλλα αυτη τη φορα θελω ρωτησω τη γνωμη σας για κατι ασχετο. Μεσα σε ολη αυτη την κατασταση υποφερω και απο αρρυθμιες οταν καταπονουμαι σωματικα(πχ οταν ανεβαινω μια ανηφορα). Εχω κανει triplex καρδιας και ηταν φυσιολογικο. Ηθελα να σας ρωτησω αν εχετε κι εσεις παρομοιο προβλημα, αν χρειαζεται να κανω κι αλλες εξετασεις, πχ τεστ κοπωσεως ή να βαλω holter ρυθμου. Ενας οικογενειακος γνωστος μας, καρδιολογος, που του εδειξαν το υπερηχογραφημα οι δικοι μου, ειπε οτι δεν χρειαζεται τιποτα παραπανω, και οτι πρεπει απλα να αποβαλλω το αγχος και να χασω βαρος. Τι με συμβουλευετε? Πρεπει να κανω κι αλλες εξετασεις? Αγχωνομαι πολυ γιατι φοβαμαι μηπως ειναι κατι σοβαρο.

giota
26-06-2009, 22:25
Γιώργο αφού ο είδε ο δικός σου καρδιολόγος τι φοβάσαι; αν ππέπει να χάσεις βάρος λογικό δεν είναι να κουράζεσαι στην το ανηφόρα;Επειδή τα έχω περάσει σου το λέω έχω κάνει άπειρα καρδιογραφήματα και καθε 2 χρόνια κάνω τριπλεξ.Στο τέλος τα έκανα όλα και σταμάτησα.Το άγχος φταίει για τις αρρυθμιες και φαίνεται πρέπει να προσέχεις την διατροφή σου χάσε μερικά κιλά.Το βλέπω και απο τον εαυτό μου πρέπει να χάσω 8 κιλά για να έλθω ας πούμε στα κανονικά μου και να αισθάνομαι καλύτερα

Giorgos4
27-06-2009, 00:20
αγχωνομαι γιατι δεν ειναι απλα οτι κουραζομαι στην ανηφορα, με πιανει αρρυθμια εντονη, που ευτυχως δεν διαρκει πολυ. γιαυτο φοβαμαι και λεω μηπως εχω καποιο προβλημα και με αφησει στον τοπο ξαφνικα εκει που δεν το περιμενω. οσο για το θεμα του βαρους, ο γιατρος μου αλλαξε τα φαρμακα γιατι τα ζιπρεξα που επαιρνα μου ειπε οτι σε εμποδιζουν απο το να χασεις κιλα.

melene
08-07-2009, 16:53
το θεμα ειναι πως ερμηνευεις την αρρυθμια...εγω εχω απο 6 χρονων.οταν επαθα τις κρισεις για πρωτη φορα αρχισα να τους δινω τοση μεγαλη σημασια.....τωρα πια τις αγνοω
και αντιστοιχα σε αλλα θεματα προσπαθω να τα αγνοησω και δεν τα καταφερω να τα ερμηνευσω διαφορετικα.να τα εκλογικευσω η ωρες ωρες να δωσω την εξηγηση που με συμφερει...

δεν ξερω αν εχεις ασχολειθει με κλασικη μουσικη,αν ναι,θα εχεις δει οτι οι περισσοτεροι απο τους μεγαλους οπως για παραδειγμα ο Σουμαν ειχαν τρομερα ψυχολογικα προβληματα.ο συγκεκριμενος μαλιστα ηταν διπολικος και πεθανε σε κλινικη.
επειδη τυχαινει να ασχολουμαι με τη μουσικη,οταν πρωτοεπαθα κρ.πανικου αυτο που με εκανε να αισθανθω καλυτερα μεσα στη μιζερια μου ηταν το σχολιο του κολλητου μου,τυπου ε ενταξει ολοι οι μεγαλοι καλλιτεχνες κατι εχουν και την ειδα μεγαλος καλλιτεχνης απο τοτε και μπορω να σου πω οτι εχω κανει τρομερη προοδο αν οχι στο κομματι των κρισεων αλλα στο κομματι της καλλιτεχνικης μου ταυτοτητας και προσφορας.

εκμεταλευσου την κατασταση και εκφρασου μεσα απο τη μουσικη αφου εχεις αυτη τη δυνατοτητα.και φωναξε σε ολους πως νιωθεις μεσα απο το μικροφωνο σου και οταν δεις οτι εστω και ενας δακρυσε τοτε θα ξερεις οτι υπαρχουν ατομα τα οποια σε καταλαβαινουν και σε νιωθουν.
εχεις ενα δωρο,δεν το εχουν πολλοι.να εισαι περηφανος για αυτο και να ξερεις οτι καλυτερο αντικαταθλιπτικο απο την ιδια τη μουσικη δεν υπαρχει!