PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Ψυχοσωματικός εφιάλτης...



leone76
24-03-2008, 13:48
Καταρχην καλως σας βρηκα...σας διαβαζω εδω και αρκετο καιρο αλλα μονο τωρα αποφασισα να γραφτω μελος και να μοιραστω μαζι σας αυτο που περναω.

Ολα ξεκινησανε αρχες Δεκεμβρη οταν επαθε εμφραγμα ο πατερας μου...αγχωθηκα απιστευτα γιατι αρχικα δεν μας ειπε τιποτα και τυχαια τον ειδα που ηταν καταχλωμος και οταν τον ρωτησα τι εχει απο αυτα που μου ειπε συνειδητοποιησα οτι εχει υποστει εμφραγμα και αμεσως τον πηγαμε στο νοσοκομειο.

Να σας πω οτι ειμαι γιατρος ανεργος ακομα αφου περιμενω να διοριστω σε καποιο αγροτικο και μετα απο καποια χρονια να ξεκινησω ειδικοτητα.

Μεχρι να τελειωσει η επεμβαση,το λεγομενο μπαλονακι,εκανα τις χειροτερες σκεψεις αλλα ευτυχως ολα πηγαν καλα.

Τρεις μερες μετα και ενω ημουν χαλαρος και εβλεπα τηλεοραση ξαπλωμενος στο κρεβατι μου ενοιωσα εναν απιστευτα οξυ πονο στη περιοχη της καρδιας συνοδευομενο απο εντονη ταχυπαλμια.

Αυτο ηταν...πανικοβληθηκα γιατι επηρεασμενος απο οτι ειχε συμβει στον πατερα μου πιστεψα οτι εχω και εγω καποιο καρδιακο προβλημα.

Απο τοτε ζω εναν εφιαλτη...σε καθημερινη βαση εχω πονους ειτε στο στηθος,ειτε στη καρδια και μερικες φορες πολυ εντονους πονοκεφαλους.

Ταχυπαλμιες ειχα το 1ο μηνα απο την αρχικη κριση αλλα χθες με ξαναπιασανε αργα το βραδυ.

Εχω κανει καρδιογραφηματα,triplex,τεστ κοπωσεως,αιματολογικες και ουρολογικες εξετασεις μεχρι και εξετασεις για τον θυρεοειδη.

Ολες βγηκαν φυσιολογικοτατες οποτε το προβλημα ειναι ψυχολογικο...εχω ξεκινησει γνωσιακη ψυχοθεραπεια με ψυχαναλυτη-ψυχιατρο και εδω και 1 1/2 μηνα παιρνω bespar τα οποια με εχουν καπως βοηθησει.

Στη τελευταια συνεδρια σε συνενοηση με τον ψυχιατρο αποφασισαμε να ξεκινησουμε efexor XR στην ελαχιστη δοση των 75mg ωστε να σταματησουν τα σωματικα συμπτωματα και να μπορεσω ετσι με τη βοηθεια της ψυχοθεραπειας να αντιμετωπισω ευκολοτερα το προβλημα μου.

Αυτη τη στιγμη νοιωθω απελπισμενος και απαισιοδοξος για το μελλον...ειναι σχεδον 4 μηνες που ζω με πονους και ανασφαλεια για το τι μπορει να φερει η αυριανη μερα.

Εχω αρχισει να αποσυρομαι απο πραγματα που συμμετειχα ενεργα,να χανω την διαθεση μου για το οτιδηποτε και να κλεινομαι στον εαυτο μου.

Εδω μεσα τουλαχιστον πιστευω πως υπαρχουν ανθρωποι που εχοντας βιωσει αυτα που ζω θα με νοιωσουν και θα δειξουν κατανοηση και υπομονη.

Σας ζητω συγγνωμη αν σας επρηξα με τη φλυαρια μου αλλα ειχα αναγκη τοσο καιρο να τα βγαλω απο μεσα μου.

Dalia
24-03-2008, 14:10
Καλως ήρθες στο φόρουμ :)

Σίγουρα εδώ μέσα είμαστε πολλοί που περνάμε παρόμοιες καταστάσεις.Τα ψυχοσωματικά και ο φόβος ότι έχω κάτι παθολογικό είναι ο εφιάλτης μου εδώ και πολύ καιρό.

Το ότι έχεις σπουδάσει ιατρική είναι κάτι που σε επηρεάζει στην όλη κατάστασή σου?

leone76
24-03-2008, 14:18
Καλως σε βρηκα Dalia μου...ναι με επηρεαζει και σε πολυ μεγαλο βαθμο μαλιστα.

Συνεχεια με τον παραμικρο πονο σκεφτομαι οτι μπορει να ειναι το ενα ή το αλλο...ειναι και η 1η φορα που βιωνω αυτη τη κατασταση.

Στο παρελθον ειχα περασει απο πολλες αγχωτικες καταστασεις αλλα ποτε δεν ειχα τετοια εντονα σωματικα συμπτωματα και για τοσο μεγαλο χρονικο διαστημα.Αυτο που με εχει τσακισει ψυχολογικα ειναι οτι νοιωθω πως δεν εχω πλεον τη ψυχικη δυναμη να αντιμετωπισω τις δυσκολιες της ζωης.Νοιωθω οτι με το παραμικρο ασχημο συμβαν θα καταρευσω,θα με ξαναπιασουν οι πονοι κτλ...

Περασα πολλες δυσκολιες και απογοητευσεις για να καταφερω διαφορα πραγματα στη ζωη μου αλλα ποτε δεν δειλιασα και τωρα νοιωθω πως η ζωη μου εχει διαλυθει και πως ποτε δεν θα ξαναγινει οπως ηταν πρωτα.:(

tinalost73
24-03-2008, 14:21
καλώς ήρθες leone.όπως λέει και η Ντάλια ειμαστε πολλά άτομα που έχουμε τα ίδια συμπτώματα με΄σένα και να ξέρεις ότι σα καταλαβαίνουμε απολύτως.Τα συμπτώματα που έχεις ειναι εμφανές ότι είναι ψηχολογικα λόγω του πατέρα σου.Μην απογοητεύεσαι ,να ξέρεις ότι σε λίγο καιρό θα περάσουν όλα αρκεί να βοηθήσεις το εαυτό σου είται με συνεδρίες για ψυχοθεραπεία είται με μια έλαφριά φαρμακευτική αγωγή.Εγώ έχω περάσει πολύ χειρότερες καταστάσεις.Τον πόνο στην καρδία τον βιώνω κατά διαστήματα 1 χρόνο τώρα.ΔΕν θέλω να απογοητευτείσ και να νομόσεις ότι και εσύ για 1 χρόνο θα είσαι έτσι.Φαντάσου ότι εγώ δεν έχω πάρει φάρμακα και ψυχοθεραπεία κάνω 4 μήνες μόνο.Κουράγιο και δες το μια εμπειρεία σαν γιατρος που είσαι,

Dalia
24-03-2008, 14:31
Καταλαβαίνω.Κι εγώ συνέχεια σκέφτομαι τι έχω,αναλύω το οτιδήποτε νιώθω από συμπτώματα και γενικά είμαι μέσα στην ανασφάλεια.Εχω κουραστεί να ψάχνω συνεχώς μήπως έχω κάτι παθολογικό.

Οταν αποφάσισες να ασχοληθείς με την ιατρική δεν σου είχαν μπει ακόμη οι ιδέες για το μήπως έχεις κάτι,δεν είχες τόσο άγχος ε?
Αναρωτιόμουν πάντα πώς αντέχουν οι γιατροί να ασχολούνται με τις ασθένειες και πόση ψυχική δύναμη πρέπει να έχουν για να μην επηρεάζονται και οι ίδιοι.Θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολο.Νομίζω όταν έχεις αγχώδη διαταραχή και νοσοφοβία όσο λιγότερα ξέρεις από ιατρικά θέματα τόσο το καλύτερο.

leone76
24-03-2008, 14:32
Σε ευχαριστω Τινα για τα καλα σου λογια...ευχομαι και εσυ να ξεπερασεις τα προβληματα σου.

Και εγω ειμαι περιπου στο τετραμηνο που βιωνω αυτη τη κατασταση και προσπαθησα ολο αυτο το διαστημα να το ξεπερασω χωρις αντικαταθλιπτικα μονο με ενα ελαφρυ αγχολυτικο.

Δυστυχως απετυχα και πλεον εχω καταλαβει οτι πρεπει να χρησιμοποιησω και φαρμακα για να βγω απο αυτο το τελμα.

Το οτι ειμαι γιατρος ειναι ταυτογχρονα ευχη και καταρα...ευχη γιατι οταν με πιανουν οι κρισεις σκεφτομαι λογικα οτι δεν ειναι κατι παθολογικο και ετσι τις ξεπερναω πιο ευκολα αλλα και καταρα γιατι οταν πρωτοεπαθα τη κριση το μυαλο μου πηγε κατευθειαν στο κακο.

Παντως χαιρομαι που αποφασισα να μιλησω για το προβλημα μου εδω μεσα...μεσα σε λιγα λεπτα μιλησα με δυο ανθρωπους που βιωνουν τα ιδια και δεν μου λενε τις κλασσικες μπαρουφες \"δεν εχεις τιποτα\",\"ολα ειναι στο κεφαλι σου\" κτλ...

leone76
24-03-2008, 14:36
Originally posted by Dalia
Καταλαβαίνω.Κι εγώ συνέχεια σκέφτομαι τι έχω,αναλύω το οτιδήποτε νιώθω από συμπτώματα και γενικά είμαι μέσα στην ανασφάλεια.Εχω κουραστεί να ψάχνω συνεχώς μήπως έχω κάτι παθολογικό.

Οταν αποφάσισες να ασχοληθείς με την ιατρική δεν σου είχαν μπει ακόμη οι ιδέες για το μήπως έχεις κάτι,δεν είχες τόσο άγχος ε?
Αναρωτιόμουν πάντα πώς αντέχουν οι γιατροί να ασχολούνται με τις ασθένειες και πόση ψυχική δύναμη πρέπει να έχουν για να μην επηρεάζονται και οι ίδιοι.Θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολο.Νομίζω όταν έχεις αγχώδη διαταραχή και νοσοφοβία όσο λιγότερα ξέρεις από ιατρικά θέματα τόσο το καλύτερο.

Dalia μου εκει ειναι το θεμα και η δικια μου δυσκολια να αποδεχτω αυτο που μου συμβαινει.

Στο παρελθον εχω περασει πολυ πιο αγχωτικες καταστασεις ειδικα οσον αφορα την Ιατρικη και τις σπουδες που εκανα αλλα ποτε δεν ενοιωσα αδυναμος ποτε δεν πιστεψα οτι δεν μπορω να ανταπεξελθω.

Η ψυχικη μου δυναμη πιστευα οτι ηταν το μεγαλυτερο μου προσον οτι παρολο που οι αναποδιες σε εμενα ερχονται πιο συχνα παντα στο τελος τα καταφερνω με την επιμονη και τη θεληση μου.

Καταλαβαινεις λοιπον τι σοκ ειναι για εμενα να ανακαλυπτω οτι τελικα δεν ειμαι τοσο δυνατος οσο πιστευα...για την ακριβεια ειμαι ευαλωτος και ευθραυστος.

Και σκεφτομαι οτι αμα διοριστω και ξεκινησω το αγροτικο μου εκει που οι απαιτησεις και το αγχος θα ειναι σε καθημερινη βαση πως θα μπορεσω να ανταπεξελθω;

Φοίβη
24-03-2008, 14:37
Καλησπέρα leone.
Αυτό που βιώνεις αυτή την περίοδο της ζωής σου είναι κάτι πρωτόγνωρο για σένα, αν κατάλαβα καλά. Τουλάχιστον ως προς την ένταση και την χρονική διάρκεια. Φαντάζομαι θα νιώθεις αδύναμος και ανήμπορος και φοβισμένος... Υποθέτω οτι και λόγω επαγγέλματος θα είναι πολύ δύσκολο για σένα να νιώθεις έτσι.

leone76
24-03-2008, 14:42
Originally posted by Φοίβη
Καλησπέρα leone.
Αυτό που βιώνεις αυτή την περίοδο της ζωής σου είναι κάτι πρωτόγνωρο για σένα, αν κατάλαβα καλά. Τουλάχιστον ως προς την ένταση και την χρονική διάρκεια. Φαντάζομαι θα νιώθεις αδύναμος και ανήμπορος και φοβισμένος... Υποθέτω οτι και λόγω επαγγέλματος θα είναι πολύ δύσκολο για σένα να νιώθεις έτσι.

Καλησπερα Φοιβη.

Ετσι ειναι...τελειως πρωτογνωρη αυτη η κατασταση για μενα.

Και λογω επαγγελματος δυσκολευτηκα,και για να ειμαι ειλικρινης ακομα δυσκολευομαι,να αποδεκτω οτι ολα αυτα οφειλονται σε ψυχολογικη διαταραχη.

Γιαυτο και εκανα ολες αυτες τις εξετασεις που συνολικα κρατησαν ενα μηνα περιπου.Το μεγαλυτερο προβλημα ειναι οτι δεν μπορει να σε \"νοιωσει\" καποιος οχι γιατι δεν νοιαζεται για σενα αλλα γιατι δεν μπορει να καταλαβει αυτο που βιωνεις.

tinalost73
24-03-2008, 15:01
Είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον να σε καταλάβει 100%.Μόνο αν είναι ομιοπαθείς θα μπορέσει να σε νιώσει.Πάντως το ότι είσαι γιατρός νομίζω ότι είανι ενθαρυντικό στην κατάσταση σου.Κατανοείς πλήρως ότι δεν έχεις κάτι παθολόγικό και ξέρεις ότι είανι ψυχολογικό καθαρά.Εγώ το παραμικρό να αισθανθώ κατευθείαν τρομάζω και λέω λες να έχω αυτό λες να έχω εκείνο?Σε καθημερινή βάση περνάω τέτοιες καταστάσεις σε συνδυασμό με μικρές κρισούλες πανικού(ελεγχόμενες τώρα πια) και συνεχόμενο άγχος και φόβο.Η ζωή μου έχει αλλάξει τελείως και δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου πια.Κια εγώ ημουν πού δυνατή κάποτε και δεν φοβόμουν τίποτα.Τελικά όμως όπως και σς σένα όλα μέσα στο μυαλό μας είναι και δεν πρέπει να το αφήνουμε να μας κανει ότι θέλει.πρέπει να επιβληθούμε στον ίδιο μας τον εαυτό στην ίδια μας την διάθεση.Γιαυτό καλέ μου leone μην απογοητευεσαι και πάρε τη ζωή στα χέρια σου.Εχεις τόσα πράγματα να κάνεις στη ώή σου από δω και πέρα και είναι κρίμα να απασχολείς το έξυπνο μυαλό σου με τέτοια.Σχέση έχεις?έχεις μιλήσει σε κάποιον για αυτό που βιώνεις?

leone76
24-03-2008, 15:18
Τινα μου μπορει να ειμαι γιατρος αλλα δεν παυω σαν ανθρωπος που ειμαι οποτε με πιανουν τετοιες κρισουλες να σκεφτομαι οπως σκεφτεσαι και εσυ και ολοι οι ομοιοπαθουντες.

Οι πρωτες σκεψεις ειναι παντα αρνητικες και ο φοβος σε κυριευει οτι θα παθεις \"κατι\"...απλα μετα απο λιγο αρχιζω και σκεφτομαι σαν γιατρος και αυτο με βοηθαει να ηρεμω πιο γρηγορα.

Σχεση δεν εχω...ειχα κατι περιστασιακο πριν λιγους μηνες που πιο πολυ στηριζοτανε στο sex παρα στην αγαπη και στα αισθηματα.

Δοκιμασα να μιλησω στους φιλους μου για το προβλημα μου αλλα απογοητευτηκα γιατι και δεν μπορουσαν να με καταλαβουν αλλα και γιατι αθελα τους με αυτα που μου λεγανε με κανανε να νοιωθω χειροτερα.

Στην ουσια μετα τον ψυχαναλητη που πηγαινω ειστε οι μονοι ανθρωποι στους οποιους εχω ανοιχτει και εχω μιλησει με τοσες λεπτομεροιες για αυτο που βιωνω.Και σας ευχαριστω γιατι ηδη αυτες οι κουβεντουλες μας με κανουν και νοιωθω καλυτερα...

Φοίβη
24-03-2008, 15:21
Και πολύ καλά έκανες που έκανες όλες αυτές τις εξετάσεις. Είναι πάντα καλύτερο να είσαι σίγουρος οτι αυτό που έχεις δεν είναι κάτι οργανικό πρίν το ονομάσεις ψυχολογικό.
Παρόλα αυτά, όπως λες, δεν βρέθηκε κάτι οργανικό, έτσι?
Και ναι, έχεις δίκιο, είναι πολύ πολύ δύσκολο να σε καταλάβει κάποιος ο οποίος δεν έχει βιώσει κάτι αντίστοιχο.

Sofia
24-03-2008, 15:28
Originally posted by leone76

.........ποτε δεν ενοιωσα αδυναμος ποτε δεν πιστεψα οτι δεν μπορω να ανταπεξελθω.

Η ψυχικη μου δυναμη πιστευα οτι ηταν το μεγαλυτερο μου προσον οτι παρολο που οι αναποδιες σε εμενα ερχονται πιο συχνα παντα στο τελος τα καταφερνω με την επιμονη και τη θεληση μου.
Καταλαβαινεις λοιπον τι σοκ ειναι για εμενα να ανακαλυπτω οτι τελικα δεν ειμαι τοσο δυνατος οσο πιστευα...για την ακριβεια ειμαι ευαλωτος και ευθραυστος.


καταρχήν καλώς ήρθες...

φιλε Leone, δεν σημαινει οτι δεν ησουν δυνατος...ήσουν κ παραησουν....τώρα δεν εισαι...για να ησουν τοτε δυνατος ειχες αποθέματα...τώρα δεν εχεις. προφανως πρεπει να ξεκουραστεις, να γεμισεις πάλι για να συνεχισεις....δεν ειναι αναμενομενο να κουραστεις κ εσυ? ανθρωπος θα σαι....θα χεις το δικαιωμα σωστα:)?

μαλλον το σωμα σου λοιπον βαραει καμπανακια να σε προσεξεις παραπανω...ξέρω οτι θα αισθανεσαι ασχημα κ μαλλον απογοητευμενος ομως μην τιμωρεις τον εαυτο σου, καλυτερο ειναι να προσπαθήσεις να σε καταννοησεις...

susperia
24-03-2008, 15:34
leone, οπως βλεπεις μια απ τα ιδια περναμε πολλοι εδω μεσα. περιττο να πω οτι κι εγω το ιδιο με σενα τραβαω. εχω περασει πολυ αγχωτικες καταστασεις στη ζωη μου κι εγω και εχω βγει νικητης, και τελικα καταφερε να με λυγισει ο ιδιος μου ο εαυτος, αυτη ειναι η ειρωνια που σκεφτομαστε ολοι σ αυτες τις περιπτωσεις. περα απ τις κρισεις που ειχα παθει τωρα μου εχει σφηνωθει η ιδεα οτι εχει κατι η καρδια μου κι εμενα οποτε ξερω απολυτα τι περνας (εχω κανει εξετασεις κι ολα καλα). εχω νιωσει απειρους πονους στην περιοχη της καρδιας, μαλιστα ενα βραδυ που πηγα να κοιμηθω ενιωσα τοσο οξυ πονο στην καρδια που ηταν λες και με μαχαιρωσαν κι αμεσως με επιασε ταχυκαρδια. εχω βαρεθει να πιανω σφυγμους να δω αν εχω αρρυθμιες κι αν ο αριθμος των σφιξεων ανα λεπτο ειναι κανονικος. παντως τωρα τελευταια που το εχω παρει πιο πολυ στην πλακα και λεω \'\'χεστηκα αν με πιασει κι εφραγμα, αν ειναι να πεθανω ας πεθανω\'\' εχουν φυγει κατα πολυ τα συμπτωματα, αν κι ακομα εχω. η αληθεια ειναι οτι θελω να κανω ακομα και ενα τεστ κοπωσεως κι ενα holter για να σιγουρευτω 100% οτι δεν εχω κατι αν και ειχα κανει τεστ κοπωσεως πριν ενα χρονο για ασχετο λογο απ τους τωρινους. κουραγιο φιλε το ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο εως απιστευτο να σκεφτεσαι οτι μπορει να συμβαινουν ολα αυτα σε σενα το θεμα ομως ειναι να ξαναβρουμε την εμπιστοσυνη στον εαυτο μας και να το ξεπερασουμε και να μην τ αφησουμε να μας ξανασυμβει. εγω πιστευω οτι αργα ή γρηγορα θα τα καταφερουμε ο καθενας με τον τροπο του.

leone76
24-03-2008, 15:38
Σοφια μου καλως σας βρηκα.

Εχεις δικιο σε αυτα που λες...το θεμα ομως ειναι αν υπαρχει η πολυτελεια του να ξεκουραστω και να γεμισω τις μπαταριες μου.

Θα μου πεις βεβαια και πολυ σωστα οτι ετσι οπως εχουν ερθει τα πραγματα δεν τιθεται θεμα επιλογης...ειμαι αναγκασμενος να το κανω αμα θελω να το ξεπερασω.

Ισως να ηρθε η ωρα να φροντισω και λιγο τον εαυτο μου και να σταματησω να δινω προτεραιοτητα σε ολους τους αλλους εκτος απο εμενα.

leone76
24-03-2008, 15:41
Originally posted by susperia
leone, οπως βλεπεις μια απ τα ιδια περναμε πολλοι εδω μεσα. περιττο να πω οτι κι εγω το ιδιο με σενα τραβαω. εχω περασει πολυ αγχωτικες καταστασεις στη ζωη μου κι εγω και εχω βγει νικητης, και τελικα καταφερε να με λυγισει ο ιδιος μου ο εαυτος, αυτη ειναι η ειρωνια που σκεφτομαστε ολοι σ αυτες τις περιπτωσεις. περα απ τις κρισεις που ειχα παθει τωρα μου εχει σφηνωθει η ιδεα οτι εχει κατι η καρδια μου κι εμενα οποτε ξερω απολυτα τι περνας (εχω κανει εξετασεις κι ολα καλα). εχω νιωσει απειρους πονους στην περιοχη της καρδιας, μαλιστα ενα βραδυ που πηγα να κοιμηθω ενιωσα τοσο οξυ πονο στην καρδια που ηταν λες και με μαχαιρωσαν κι αμεσως με επιασε ταχυκαρδια. εχω βαρεθει να πιανω σφυγμους να δω αν εχω αρρυθμιες κι αν ο αριθμος των σφιξεων ανα λεπτο ειναι κανονικος. παντως τωρα τελευταια που το εχω παρει πιο πολυ στην πλακα και λεω \'\'χεστηκα αν με πιασει κι εφραγμα, αν ειναι να πεθανω ας πεθανω\'\' εχουν φυγει κατα πολυ τα συμπτωματα, αν κι ακομα εχω. η αληθεια ειναι οτι θελω να κανω ακομα και ενα τεστ κοπωσεως κι ενα holter για να σιγουρευτω 100% οτι δεν εχω κατι αν και ειχα κανει τεστ κοπωσεως πριν ενα χρονο για ασχετο λογο απ τους τωρινους. κουραγιο φιλε το ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο εως απιστευτο να σκεφτεσαι οτι μπορει να συμβαινουν ολα αυτα σε σενα το θεμα ομως ειναι να ξαναβρουμε την εμπιστοσυνη στον εαυτο μας και να το ξεπερασουμε και να μην τ αφησουμε να μας ξανασυμβει. εγω πιστευω οτι αργα ή γρηγορα θα τα καταφερουμε ο καθενας με τον τροπο του.

Φιλε πραγματικα ανατριχιασα διαβαζοντας την ιστορια σου...ηταν να εκανα rewind τους τελευταιους 4 μηνες της ζωης μου.

Τα ιδια συμπτωματα,οι ιδιες αντιδρασεις και οι ιδιες φοβιες...ευχομαι περαστικα να ειναι καλε μου φιλε και για τους δυο μας.:)

Φοίβη
24-03-2008, 15:47
Originally posted by leone76

Ισως να ηρθε η ωρα να φροντισω και λιγο τον εαυτο μου και να σταματησω να δινω προτεραιοτητα σε ολους τους αλλους εκτος απο εμενα.

Σίγουρα ο εαυτός σου κάτι σου ζητάει αυτή τη στιγμή. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι θέλει. Ίσως να είναι αυτό που λες εδώ. Ότι και να είναι, έχω την εντύπωση οτι βρήκε έναν πολύ καλό τρόπο να σου τραβήξει την προσοχή.

leone76
24-03-2008, 15:53
Originally posted by Φοίβη

Originally posted by leone76

Ισως να ηρθε η ωρα να φροντισω και λιγο τον εαυτο μου και να σταματησω να δινω προτεραιοτητα σε ολους τους αλλους εκτος απο εμενα.

Σίγουρα ο εαυτός σου κάτι σου ζητάει αυτή τη στιγμή. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι θέλει. Ίσως να είναι αυτό που λες εδώ. Ότι και να είναι, έχω την εντύπωση οτι βρήκε έναν πολύ καλό τρόπο να σου τραβήξει την προσοχή.

Ναι ομολογουμενως μπορω να πω οτι πλεον εχει τη προσοχη μου...βεβαια το εκανε με εναν δραματικο και ακομψο τροπο αλλα μαλλον μου ανταπεδωσε μαζεμενα και με τους τοκους ολα οσα του εκανα εγω τα προηγουμενα χρονια.:)

Dalia
24-03-2008, 15:53
Να ασχοληθείς με τον εαυτό σου αλλά κάνοντας ευχάριστα πράγματα.Γιατί αν είναι να δώσεις προτεραιότητα και να ασχολείσαι αρνητικά με τον εαυτό σου,δηλαδή να συνεχίσεις τις εξετάσεις και το να ψάχνεις τι έχεις τότε θα είναι χειρότερα.Γιατί εγώ αυτό έχω κάνει.Εχω αφήσει τα πάντα,υποχρεώσεις,άλλους ανθρώπους και ασχολούμαι όλη μέρα με μένα,τα συμπτώματά μου και τα προβλήματά μου με αποτέλεσμα να γίνομαι πολύ χειρότερα.Και προσπαθεί τώρα ο γιατρός μου να με κάνει να ξεφύγω από αυτό και να μπορέσω να κοιτάξω και γύρω μου,πέρα απο τον εαυτό μου.
Αν είχες οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα θα έλεγα ότι μπορεί να σου έκανε καλό να ξεκινούσες να δουλεύεις για να σε βοηθήσει να ξεχνιέσαι.Ακόμα και το άγχος για τη δουλειά είναι προτιμότερο και πιο δημιουργικό από το άγχος για τα συμπτώματα.Αλλά τώρα επειδή το επάγγελμά σου έχει να κάνει με αυτά που σε προβληματίζουν δεν ξέρω κατά πόσο θα σου κάνει καλό ή κακό.

Dalia
24-03-2008, 15:58
Originally posted by susperia
παντως τωρα τελευταια που το εχω παρει πιο πολυ στην πλακα και λεω \'\'χεστηκα αν με πιασει κι εφραγμα, αν ειναι να πεθανω ας πεθανω\'\' εχουν φυγει κατα πολυ τα συμπτωματα, αν κι ακομα εχω.

Αυτό προσπαθώ να το πω κι εγώ στον εαυτό μου κάποιες φορές,πάω να το παίξω πιο δυνατή από το πρόβλημά μου,και εκεί που νομίζω ότι τα κατάφερα να αντιμετωπίσω με ψυχραιμία κάποιο σύμπτωμα ή να αποβάλλω κάποια αρνητική σκέψη που πάει να έρθει,τότε έρχεται κάποιο άλλο σύμπτωμα πιο έντονο ή καινούριο ή μια πιο τρομακτική σκέψη και πάει περίπατο η προσπάθεια και η ψυχραιμία.

Sofia
24-03-2008, 16:01
Originally posted by leone76

Ισως να ηρθε η ωρα να φροντισω και λιγο τον εαυτο μου και να σταματησω να δινω προτεραιοτητα σε ολους τους αλλους εκτος απο εμενα.

μα αν πρωτος εσυ εγκαταλειψεις τον εαυτο σου, πώς περιμενεις να σου φερθει καλα?

και οταν λεω να ξεκουραστεις, πέρα απο οτιδήποτε αλλο εννοω κ να σε παρατηρησεις ....... μήπως τελικα πολλα απο οσα κανεις δεν σ ευχαριστουν? μήπως πιέζεσαι πολύ? μήπως αγχεσαι? σε στεναχωρει κατι ιδιαιτερα........?

δεν ειναι τυχαιο οτι εσκασες...κλαταρες...κατι θα υπάρχει που θα σ εφτασε ως εδω....

Ολα_ειναι_δανεικα
24-03-2008, 16:03
SUSPERIA ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΕΛΕΓΕΣ ΠΩΣ ΠΛΕΟΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

leone76
24-03-2008, 16:06
Dalia ακολουθεις καποια φαρμακευτικη αγωγη ή απλα κανεις ψυχοθεραπεια;

Σοφια εχεις δικιο σε αυτο που λες αλλα γενικα ειμαι ανθρωπος που νοιαζεται για τους αλλους και στενοχωριεται γιαυτους...πιεση και αγχος ειχα πολυ τον τελευταιο καιρο και πριν γινει οτι εγινε με τον πατερα μου.

Αλλωστε με το επαγγελμα που διαλεξα στη χωρα που ζω δεν γινεται να μην εχεις αγχος...

Φοίβη
24-03-2008, 16:06
Originally posted by leone76
Ναι ομολογουμενως μπορω να πω οτι πλεον εχει τη προσοχη μου...βεβαια το εκανε με εναν δραματικο και ακομψο τροπο αλλα μαλλον μου ανταπεδωσε μαζεμενα και με τους τοκους ολα οσα του εκανα εγω τα προηγουμενα χρονια.:)
Μου αρέσει αυτό που λες. Μιλάς γι\' αυτό σαν να μιλάς για έναν άλλο άνθρωπο. Για κάποιον με τον οποίο έχεις μια πολύ στενή - και τώρα ισότιμη- σχέση.

Sofia
24-03-2008, 16:07
Συμφωνω, αλλα υπάρχει κ ενα οριο.ενα σημειο οπου γνωριζει ο καθενας μονος του οτι ωπα,κατι δεν παει καλα....

Dalia
24-03-2008, 16:09
Originally posted by leone76
Dalia ακολουθεις καποια φαρμακευτικη αγωγη ή απλα κανεις ψυχοθεραπεια;


Οχι δεν παίρνω φάρμακα.Μόνο ψυχοθεραπεία κάνω.

leone76
24-03-2008, 16:14
Δοκιμαζεις να το ξεπερασεις χωρις φαρμακα μονο με τις δικες σου δυναμεις...οπως εκανα εγω στην αρχη.

Καλα κανεις αλλα αυτος ειναι ο πιο δυσκολος δρομος και ισως αμα βλεπεις οτι δεν μπορεις τελικα να τον διαβεις να σκεφτεις να χρησιμοποιησεις και καποια φαρμακα παραλλημα με την ψυχοθεραπεια.

Οσο τα συμπτωματα παραμενουν ειναι πολυ δυσκολο να ξεμπλοκαρεις το μυαλο σου οσο και αν προσπαθεις να \"εκλογικευσεις\" αυτο που ζεις...

Ολα_ειναι_δανεικα
24-03-2008, 16:15
ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΤΑΛΙΑ; ΣΕ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΠΟΛΥ

susperia
24-03-2008, 16:19
Originally posted by MANTHES
SUSPERIA ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΕΛΕΓΕΣ ΠΩΣ ΠΛΕΟΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

το αρχικο μου προβλημα ηταν οι κρισεις πανικου που με ειχαν πιασει και μεχρι τωρα εχω σταματησει να τις φοβαμαι και εχουν φυγει οποτε ειμαι καλα. ομως ολο αυτο μου αφησε ως \'\'κουσουρι\'\' μια υποχονδριαση, δηλαδη εναν φοβο οτι με το παραμικρο συμπτωμα εχω κατι παθολογικο, οποτε ειμαι σχετικα καλα αλλα πρεπει να ξεπερασω και το φοβο αυτο για να γινω οπως πριν. η πλακα ειναι οτι πριν παθω ολα αυτα ημουν το ακριβως αντιθετο, δε μασαγα μια, δεν υπηρχε ο ορος \'\'αρρωστια\'\' για μενα κι ας ημουν αρρωστος. για να μην συνεχισω κανονικα τη μερα μου επρεπε να ειχα απο 39 πυρετο και πανω, αλλιως δεν ετρεχε τιποτα, εβγαινα κανονικα εξω κι ας ειχα και τις αμυγδαλες μου κι ας ειχα και πυρετο. ε ρε πως τα φερνει η ζωη και μερικες φορες καταληγεις το αντιθετο απο οτι ησουν. αν ξεπερασω οριστικα κι αυτο το προβλημα θα νιωθω σαν κομαντο.

susperia
24-03-2008, 16:26
Originally posted by Dalia
κάποιες φορές,πάω να το παίξω πιο δυνατή από το πρόβλημά μου,και εκεί που νομίζω ότι τα κατάφερα να αντιμετωπίσω με ψυχραιμία κάποιο σύμπτωμα ή να αποβάλλω κάποια αρνητική σκέψη που πάει να έρθει,τότε έρχεται κάποιο άλλο σύμπτωμα πιο έντονο ή καινούριο ή μια πιο τρομακτική σκέψη και πάει περίπατο η προσπάθεια και η ψυχραιμία.

ναι ρε γαμωτο, το κακο ειναι οτι φευγει το \'να κι ερχεται τ αλλο. παντως ειμαι της αποψης οτι η γενικοτερη σταση μας δεν ειναι σωστη, πρεπει να αποκτησουμε εναν τροπο σκεψης που να τα καταπολεμα ολα ωστε να μην ερχονται καινουρια συμπτωματα. επισης αν καποιος ακολουθησει ψυχοθεραπεια πιστευω οτι ο στοχος πρεπει να ειναι να βγει τοσο δυνατος απ την ψυχοθεραπεια ωστε να μην χρειαστει να ξαναπαει σε ψυχιατρο/ψυχολογο την επομενη φορα που θα το ξαναπαθει.

Ολα_ειναι_δανεικα
24-03-2008, 16:28
ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΣΕΙΣ ΟΙ 2;

susperia
24-03-2008, 16:34
leone εδω και 3-4 μηνες που τα περναω ολα αυτα ειχα την απορια αν ημουν γιατρος θα τα ειχα ολα αυτα τα συμπτωματα που εχω τωρα ή θα αναγνωριζα αμεσως οτι ειναι ψυχοσωματικα και δε θα εδινα σημασια κι ουτε γατα ουτε ζημια. πολλες φορες σκεφτομαι οτι ειμαι παραλογος και καθομαι και δινω σημασια σε προβληματα που δεν υπαρχουν. παντως με σενα μου λυθηκε η απορια και χαιρομαι που τελικα ξερω οτι δεν ειμαι κανενας τρελος που φανταζομαι ενοχλησεις εκει που δεν υπαρχουν. τελικα τα ψυχοσωματικα συμπτωματα μπορει να γινουν τοσο εντονα οσο κι αν ηταν παθολογικα, αυτη ειναι η πικρη αληθεια, με τη διαφορα οτι η μοναδικη θεραπεια της ειναι το ιδιο το μυαλο μας. καλα κουραγια σε ολους.

Dalia
24-03-2008, 16:39
Originally posted by leone76
Δοκιμαζεις να το ξεπερασεις χωρις φαρμακα μονο με τις δικες σου δυναμεις...οπως εκανα εγω στην αρχη.

Καλα κανεις αλλα αυτος ειναι ο πιο δυσκολος δρομος και ισως αμα βλεπεις οτι δεν μπορεις τελικα να τον διαβεις να σκεφτεις να χρησιμοποιησεις και καποια φαρμακα παραλλημα με την ψυχοθεραπεια.

Οσο τα συμπτωματα παραμενουν ειναι πολυ δυσκολο να ξεμπλοκαρεις το μυαλο σου οσο και αν προσπαθεις να \"εκλογικευσεις\" αυτο που ζεις...

Ναι προσπαθώ χωρίς φάρμακα κυρίως γιατί τα φοβάμαι.Βλέπεις μία από τις πολλές φοβίες που έχω είναι και ο φόβος για τα φάρμακα.Αν και ο γιατρός μου μου έχει πει να πάρω.
Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος αλλά τι να κάνουμε.Θα το παλέψω.

Dalia
24-03-2008, 16:44
Originally posted by susperia

το αρχικο μου προβλημα ηταν οι κρισεις πανικου που με ειχαν πιασει και μεχρι τωρα εχω σταματησει να τις φοβαμαι και εχουν φυγει οποτε ειμαι καλα. ομως ολο αυτο μου αφησε ως \'\'κουσουρι\'\' μια υποχονδριαση, δηλαδη εναν φοβο οτι με το παραμικρο συμπτωμα εχω κατι παθολογικο, οποτε ειμαι σχετικα καλα αλλα πρεπει να ξεπερασω και το φοβο αυτο για να γινω οπως πριν.

Νομίζω ότι και για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι τα ψυχοσωματικά και οι αρνητικές σκέψεις παρά οι κρίσεις πανικού.Τους πανικούς παλιότερα τους είχα ξεπεράσει.Αλλά τώρα που ήρθαν αυτά τα ψυχοσωματικά,η νοσοφοβία και η κατάθλιψη επανήλθαν και οι πανικοί.Δηλαδή νομίζω ότι αν καταφέρω και ελέγξω αυτή τη νοσοφοβία και σταματήσω να ψάχνω τι έχω,τους πανικούς μπορώ πιο εύκολα να τους αντιμετωπίσω.

leone76
24-03-2008, 17:35
Originally posted by susperia
leone εδω και 3-4 μηνες που τα περναω ολα αυτα ειχα την απορια αν ημουν γιατρος θα τα ειχα ολα αυτα τα συμπτωματα που εχω τωρα ή θα αναγνωριζα αμεσως οτι ειναι ψυχοσωματικα και δε θα εδινα σημασια κι ουτε γατα ουτε ζημια. πολλες φορες σκεφτομαι οτι ειμαι παραλογος και καθομαι και δινω σημασια σε προβληματα που δεν υπαρχουν. παντως με σενα μου λυθηκε η απορια και χαιρομαι που τελικα ξερω οτι δεν ειμαι κανενας τρελος που φανταζομαι ενοχλησεις εκει που δεν υπαρχουν. τελικα τα ψυχοσωματικα συμπτωματα μπορει να γινουν τοσο εντονα οσο κι αν ηταν παθολογικα, αυτη ειναι η πικρη αληθεια, με τη διαφορα οτι η μοναδικη θεραπεια της ειναι το ιδιο το μυαλο μας. καλα κουραγια σε ολους.

Τρελος δεν εισαι σε καμμια περιπτωση...το προβλημα με αυτα τα συμπτωματα ειναι οτι εχουν ακριβως την ιδια ενταση οπως θα ειχαν αμα υπηρχε καποιος παθολογικος παραγοντας.

Γιαυτο και παρολο τις εξετασεις που δειχνουν οτι δεν υπαρχει κατι παθολογικο εσυ δυσκολευεσαι να αποδεχτεις οτι ολα αυτα εχουν ψυχολογικο υποβαθρο.

Φοίβη
24-03-2008, 17:41
Φαντάσου πόσο έντονη η ψυχική αγωνία για να εκδηλώνεται στο σώμα με αυτόν τον τρόπο.

leone76
25-03-2008, 13:10
Πρωτη μερα σημερα που ξεκινησα το efexor και μεχρι τωρα δεν εχω καποια παρενεργεια απο αυτες που αναφερονται με τη χρηση του εν λογω φαρμακου.Νοιωθω καπως καλυτερα σημερα αν και λογικα δεν εχει σχεση με το φαρμακο το οποιο χρειαζεται μινιμουμ μια εβδομαδα για να αρχισει να ειναι αποτελεσματικο.

Τη καλημερα μου σε ολους και ολες σας.:)

Φοίβη
25-03-2008, 19:39
Χαίρομαι που νιώθεις καλύτερα και ελπίζω να βρεις και τον λόγο που νιώθεις έτσι. ;)

susperia
25-03-2008, 19:48
Originally posted by Φοίβη
Φαντάσου πόσο έντονη η ψυχική αγωνία για να εκδηλώνεται στο σώμα με αυτόν τον τρόπο.

τι εννοεις, δε χρειαζεται καμια ψυχικη αγωνια για να σου συμβει αυτο, εγω τις τελευταιες μερες ενιωθα ο πιο ηρεμος ανθρωπος του κοσμου κι ομως χθες δυστυχως στα καλα καθουμενα επαθα παλι κριση πανικου που ειχα καιρο να παθω, στο τσακ ημουν να καλεσω ασθενοφορο παλι λες και παθαινα καρδιακη προσβολη ενιωθα. και σε πληροφορω οτι ημουν πιο ηρεμος απο πολλες αλλες φορες. αυτα τα ψυχοσωματικα ειναι να μην τα παθεις.... μετα σου μπαινουν εμμονες ιδεες οτι εχεις κατι σοβαρο και μπορεις να παθεις ανα πασα στιγμη κατι σοβαρο γι αυτο και φοβασαι. αυτο δεν αποκλειει οντως να περνας δυσκολες στιγμες πριν παθεις κατι ψυχοσωματικο, αλλα δεν ειναι και απαραιτητο να εισαι τιγκα στο αγχος για να το παθεις αυτο θελω να πω.

Φοίβη
25-03-2008, 20:24
Δεν ξέρω πως είναι μια κρίση πανικού. Είχα όμως άλλα ψυχοσωματικά προβλήματα. Σε μένα τουλάχιστον, κάθε φορά που αυτά εμφανίζονταν, από πίσω υπήρχε μια έλλειψη αρμονίας. Δεν το ήξερα, δεν ήταν κάτι συνειδητό, δεν το ένιωθα. Έβγαινε μόνο στο σώμα μου κι αναρρωτιόμουν γιατί. Για σένα και για τον κάθε άλλο μπορεί να είναι αλλιώς. Για μένα όμως ήταν έτσι.

tinalost73
26-03-2008, 14:02
Γεια σου Φοιβη.\'Οταν λες ψυχοσωματικά προβλήματα τι εννοείς?Δηλαδή τι ένιωθες?Γιατί και εγώ τώρα δεν έχω κρισεις πανικού αλλά συμπτώματα μόνο τα οποία μου δημιουργούν πολύ έγχος και φόβο.Δεν ξέρω πως θα τα ξεπεράσω.

Φοίβη
26-03-2008, 14:06
Εννοώ προβλήματα σωματικά τα οποία δεν είχαν κάποια εξήγηση ιατρική. Τα είχα, αλλά κανείς γιατρός δεν ήξερε γιατί. Δεν θέλω να αναφερθώ εδώ σε περισσότερες λεπτομέρειες.
Τι σε αγχώνει στα συμπτώματα που έχεις?

tinalost73
26-03-2008, 14:23
Με αγχώνει οτιδήποτε πόνο και αν νιώσω,νομίζω ότι θα έχω κάτι πολύ κακό.Ότι θα πάθω κάτι είται καρδιά είται εγκεφαλικό και ανά πάσα στιγμή ότι θα λιποθυμήσω.Έχω πάθει φοβία με τις αρρώστιες ,με τιν λιποθυμία και με τρομάζει μία απλή ταχυκαρδία που θα νιώσω ή ένα σφίξιμο στην καρδιά.Συχνά λόγω παλλίνδρόμησησ γαστρικών υγρών και λόγω κήλησ στον αυχένα έχω και ξαφνική αστάθεια και κόμπο στο λαιμό και έντονη καούρα.Ενώ ξέρω από που προέρχονται πάλι με φοβίζουν.Δεν μπορώ να το ελάγξω

Φοίβη
26-03-2008, 14:38
Αν δεν κάνω λάθος, μιλάς για μια φοβία ανεξέλεγκτη. Μια φοβία που σε πιάνει αμέσως μόλις νιώσεις οτιδήποτε πόνο. Ενώ ξέρεις τι είναι, φοβάσαι το χειρότερο και δεν μπορείς να πείσεις τον εαυτό σου για το αντίθετο.

tinalost73
26-03-2008, 15:23
Ακριβώς αυτό.Πολλές φορές νίωσω συμτώματα που δεν ξέρω τι είναι όπως πόνοι στο στήθος,μούδιασμα στα άκρα ,κ.α.Φαρμακα δεν παίρνω και προσπαθώ μόνη μου με λίγη ψυχοθεραπεία να το ξεπεράσω.Είναι τόσο δύσκολο ...Καθημερινά περνάνε από το μυαλό μου άσχημες σκέψεις και το κακό είναι ότι δεν φεύγουν εύκολα όσο και αν προσπαθώ.

Φοίβη
26-03-2008, 15:48
Το καλό είναι οτι έχεις αναγνωρίσει το πρόβλημα κι αυτό από μόνο του, ξέρεις, είναι η μισή δουλειά. Επιπλέον, δεν έχεις κάτσει με σταυρωμένα χέρια, ίσα ίσα προσπαθείς να το ξεπεράσεις.
Μου δίνεις την εντύπωση οτι βρίσκεσαι σε μια συνεχή μάχη με τις ίδιες σου τις σκέψεις, ένα κομμάτι του εαυτού σου, δικό σου. Και ναι, αυτό μου φαντάζει πολύ δύσκολο.

leone76
26-03-2008, 17:14
Σημερα ειναι μια δυσκολη μερα αφου βιωνω τις παρενεργειες απο το efexor...νωθροτητα,υποτονικοτη τα ενω το βραδυ ειχα μυοκλωνιες σχεδον καθε μισαωρο.

Πρεπει να κανω υπομονη κανα διημερο ακομα για να συνηθισει ο οργανισμος μου το φαρμακο...

Dalia
26-03-2008, 19:19
Υπομονή..Εύχομαι να ελατωθούν γρήγορα οι παρενέργειες και να αρχίσεις να νιώθεις καλύτερα.