PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Κι εγω στο κλαμπ!-Διαταραχη πανικου



susperia
20-01-2008, 16:22
Πρωτη φορα γραφω στο φορουμ, το διαβαζω εδω και μερικες μερες. Βλεπω οτι δεν ειμαι ο μονος που εχω αποκτησει κρισεις πανικου κι οτι και αλλοι το περνανε. Οχι οτι χαιρομαι που υπαρχουν ανθρωποι που υποφερουν το ιδιο με μενα, αλλα ειναι μια παρηγορια να ξερεις οτι υπαρχουν κι αλλοι που σε καταλαβαινουν ΑΠΟΛΥΤΑ, σε αντιθεση με φιλους, γονεις, αδελφια που σε ακουν μεν, ισως να σε συμπονεσουν, αλλα απολυτα δεν μπορουν να σε καταλαβουν. Αν δεν το ζησεις, δεν μπορεις να καταλαβεις οπως ξερουμε ολοι μας, ειδικα στην συγκεκριμενη παθηση.
Λοιπον, μιας και ειναι περιπου εναμιση μηνας που το παθα (22 χρονων ειμαι), ας διηγηθω κι εγω την ιστορια μου, αλλωστε, διαβαζοντας τις δικες σας ιστοριες, με σιγκινησατε και βοηθηθηκα καπως. Ενα ειδυλιακο λοιπον βραδυ πριν 1,5 μηνα αφου επεσα αργα για υπνο αισθανθηκα ξαφνικα οτι κατι δεν πηγαινε καλα με την καρδια μου, ενιωθα δυσφορια, να μην πολυλογω νομιζα οτι θα παθω καρδιακη προσβολη, αφου ειχα διαβασει τα συμπτωματα της. Αφου τελικα προς στιγμην ηρεμησα, μετα απο ενα λεπτο με ξαναπιασε και ειχα ολα τα συμπτωματα τις κρισης πανικου που αναφερονται στον καταλογο των συμπτωματων, εκτος απο κραμπες, και αισθημα επελευσης τρελας. Εννοειται πως νομιζα οτι θα πεθανω απο καρδια και πηγα στα επειγοντα με ασθενοφορο. Ε μεχρι να ρθει το αθενοφορο (μισαωρο) μεχρι να παω, κι αφου για κανενα 40λεπτο συνολικα ενιωθα τα συμπτωματα κι αφου ενιωθα απο το τρεμουλο σαν να να ειχα παθει ηλεκτροπληξια, μου φυγε. Ολοι οι γιατροι δε διεγνωσαν τιποτα στο νοσοκομειο. Απο αγχος λεγανε ηταν.
Ε απο τοτε εκανα ενα τουρ σε ολους τους γιατρους, παθολογο, καρδιολογο αιματολογο κτλ, κτλ. Απο τη μερα που γυρισα απο το νοσοκομειο και πηγα σπιτι, καθε τεταρτο ειχα καποια απο τα συμπτωματα (δυσπνοιες, ζαλαδες, πλακωματα στο στηθος) για μια βδομαδα περιπου. Ημουν σε τραγικη κατασταση, φοβομουν μεχρι και να ακουσω μουσικη γιατι με το που αυξανονταν λιγο οι καρδιακοι παλμοι, νομιζα οτι θα παθω κριση, οποτε καθομουν σπιτι προσπαθουσα να ειμαι σε ηρεμια για να μην ξαναπαθω κατι, εκτος κι αν εβγαινα για να παω σε γιατρο.
Σταδιακα ενιωθα λιγο καλυτερα (χωρις να ξερω βεβαια οτι αυτο που παθαινα ηταν κρισεις πανικου), μεχρι που με ξαναπιασε δευτερη κριση χειροτερη απο την πρωτη που διηρκησε μια ωρα, ξαναπηγα στο νοσοκομειο ενω ειχα εξαντληθει απο το διαρκες τρεμουλο. Εκει μου ειπε μια παθολογος (μετα απο καποιες εξετασεις που εκανα επιτοπου) οτι επαθα κριση πανικου. Τοτε αρχισα κι εγω να το ψαχνω στο ιντερνετ και τοτε αρχισα να καταλαβαινω τι ηταν αυτο που ειχα, αφου ολα οσα διαβαζα απο τα αρθρα που υπαρχουν για τις κρισεις, καθως και απο αλλους με το ιδιο προβλημα ταιριαζαν επακριβως στην περιπτωση μου.
Πηγα και σε ψυχιατρο τελικα πριν 10 μερες που μου το επιβεβαιωσε οτι ειχα διαταραχη πανικου. Παντως δεν ακολουθησα αυτα που μου ειπε, δηλαδη να παρω χαπια και να κανω ψυχοθεραπεια, τους λογους θα τους γραψω αργοτερα. Παιδια οντως απο τη στιγμη που καταλαβα τι ειχα, και το αντιμετωπισα αναλογα χωρις να το φοβαμαι ιδιαιτερα οταν ερχοταν η κριση και λεγοντας μεσα μου οτι θα περασει δεν ειναι τιποτα, εχω μειωσει κατα πολυ τα συμπτωματα (χωρις να τα εξαλειψω βεβαια).΄Εχω κι αλλα να γραψω γενικως αλλα βαριεμαι τωρα. Αυτο που θελω να πω σε ολους ειναι καλο κουραγιο, να ειμαστε δυνατοι και πανω απο ολα να μη νιωθουμε μονοι, αφου ολοι το ιδιο λουκι περναμε και μπορουμε να αλληλοβοηθηθουμε.

Winston_man
20-01-2008, 16:34
Εχω πάθει το ίδιο και γω. Ξυπνάω 6 τα ξημερώματα με ταχυκαρδία. Νομισα ότι παθαίνω καρδιακό επεισόδιο. Η καρδιά μου να χτυπάει σα τρελή-ξυπνάω το πατέρα μου είχα φοβηθεί κιόλας και αυτό εκανε πιο έντονα τα συμπτώματα. Είχα και δυσπνια από την αγωνία. Καλούμε το 166 ώσπου να ερθει να με πάρει ενιωθα σα να σβήνω και να κοντεύω να λιποθυμήσω η καρδιά μου να χτυπάει σα τρελή και δυσπνια. Τελικά ξαπλώνω πανω στο πεζοδρόμιο και λέω πάει αυτό ήταν πεθαίνω τώρα. Σταματησαν περαστικοί και ρώταγαν τί έχω γιατί είμαι ξαπλωμένος. Τελικά μετα κανα 5λεπτο και πριν έρθει το ασθενοφόρο αρχισα να συνέρχομαι. Προληπτικά πήγα στο νοσοκομείο όπου μου είπαν επεσε η πίεσή μου από τα χαπια που παίρνω και αυτό έκανε τη καρδιά να χτυπάει γρήγορα χώρια ότι πανικοβλήθηκα κιόλας και αυτό επιδείνωσε τη κατάσταση. Ο γιατρός μου, μου άλλαξε ένα φάρμακο και δεν το ξαναέπαθα αυτό. Παρόλα αυτά για μερες καθε βράδυ που πήγαινα για ύπνο είχα το φόβο μη το ξαναπάθω. Εδω και κατι βδομάδες μου έχει φύγει τελείως αυτός ο φόβος πλέον.

Θα σε συμβούλευα να κανεις ότι σου λέει ο γιατρός σου γιατί αυτός ξέρει καλύτερα. Υπάρχουν ειδικά φάρμακα που μπορούν να σε βοηθήσουν αρκετά. Εγώ παλαιότερα δεν έβγαινα όυτε από το σπίτι μου λόγω πανικών αλλά με τα τώρα φάρμακα έχω βελτιωθεί αρκετά. Καλό κουράγιο. :)

susperia
21-01-2008, 06:28
Αποφασισα να ξαναγραψω, μιας και ειμαι σε μια φαση που βαριεμαι και δεν θελω να κανω το οτιδηποτε και ουτε κανω κιολας τον τελευταιο καιρο. Ανακαλυψα οτι με κουραζουν τα παντα, κουραζομαι και δεν θελω να κανω οτιδηποτε, ουτε καν να σκεφτομαι, γιατι και να το να σκεφτομαι με κουραζει. Βαριεμαι να βγω εξω, βαριεμαι και να καθομαι μεσα, ομως επειδη το πρωτο απαιτει πιο πολυ ενεργεια, κανω αναγκαστικα το δευτερο. Αν δεν ειχα τους γονεις μου να κοιταν το τι κανω δε θα εβγαινα καθολου εξω (μονος). Ισως απλα να ειμαι απογοητευμενος απο αυτο που επαθα, ισως και να χω καταθλιψη, γεγονος ειναι η απαθεια παντως που εχω για οτιδηποτε και η δυσκολια στην επεξεργασια του, γιατι οπως ειπα, με κουραζει. Θα κανω ομως μια προσπαθεια να γραψω τις σκεψεις μου και τις διαπιστωσεις μου σχετικα με τις κρισεις.
Καταρχην πρεπει να πληροφορηθω καλυτερα σχετικα με το τι προκαλει τις κρισεις. Τις προκαλει η σκεψη μου και μονο, ή εχει βλαβη ο εγκεφαλος? Πρεπει να ξαναπαω σιγουρα σε ψυχιατρο καποια στιγμη. Εστω και για πληροφορηση.
Λοιπον τωρα το γιατι δεν ακολουθησα τη θεραπεια που μου προτεινε η ψυχιατρος ειναι γιατι μου ειπε
1ον) να παρω τα γνωστα χαπια (xanax + 1 αντικαταθλιπτικο) για κανα χρονο, χωρις να μου πει και τιποτε αλλο, καθως μου το πε ενω εληγε η επισκεψη και δεν μπρολαβα να ρωτησω και γω σχετικα. Κατσε ρε, σκεφτηκα, θα χαπακωθω ετσι ξαφνικα οχι για μερικες μερες αλλα... για ενα χρονο χωρις να μου εξηγησεις τιποτα σχετικα με τη δραση, παρενεργειες κτλ? Και γιατι ενα χρονο και οχι λιγοτερο? εξηγησε μου και ευχαριστως αμα τελικα ειναι για το καλο μου να τα παρω και για 20 χρονια (που λεει ο λογος). Επομενως δεν εχω ακομη εμπιστοσυνη στο να παρω χαπια αν δε με διαβεβαιωσει καποιος ψυχιατρος σχετικα με το αν ειναι απολυτη αναγκη να τα παρω και σε τι θα με ωφελησουν και αν τα υπερ σε σχεση με τα κατα ειναι περισσοτερα.
2ον) αφου εγραψε τα χαπια, μου λεει 80 ευρω οι συνεδριες αμα ακολουθησω και ψυχοθεραπεια για κανα 5μηνο. Μερικοι ομως δεν εχουν λεφτα μου λεει και επιλεγουν να κανουν μονο θεραπεια με φαρμακα, σκεψου το και πες μου σε κανα 20ημερο μου πε. Το θεμα δεν ειναι τι μου ειπε το οποιο μπορει να ειναι και απολυτα σωστο, αλλα πως μου το πε! Το υφος της ηταν πολυ ψυχρο και υπολογιστικο και ηταν σαν να μου λεγε καταμουτρα: \'\'Αν εχεις λεφτα εχεις καλυτερη θεραπεια, αν δεν εχεις κανεις μονο θεραπεια με φαρμακα κι ο θεος βοηθος, εγω παντως σαν ψυχολογος χεσ**κα τη δουλεια μου κανω, τα λεφτα μου τα βγαζω ειτε εσυ εχεις λεφτα ειτε δεν εχεις\'\'.
Γι αυτο και εμενα μου την εδωσε και προσπαθω να το ξεπερασω μονος. Αμα ειχε λιγο πιο ανθρωπινο χαρακτηρα ισως και να ακολουθουσα αυτα που μου λεγε.
Τελωσπαντων δεν ξερω ποσο ενδιαφεροντα θα βρειτε αυτα που θα πω, παντως εγω θα τα πω. Λοιπον, καταρχην θα πρεπει να διαχωρισω τις μεμονωμενες ταχυκαρδιες, ή την κοπωση που αισθανονται μερικοι ανθρωποι σε αντιθεση με μια κριση πανικου. Κι αυτο γιατι θυμαμαι τον εαυτο μου στο δημοτικο ή στο γυμνασιο για μια μεγαλη περιοδο που ειχα διαρκες και υπερβολικα εντονο αγχος με το σχολειο, με τους συμμαθητες, με ολα γενικοτερα (μαλλον ειχα γενικευμενη αγχωδη διαταραχη και μαλιστα για μεγαλο διαστημα). Θυμαμαι με πονουσε εντονα η καρδια μου και ειχα ξαφνικες και εντονες ταχυκαρδιες, κι αφου πηγα σε καρδιολογους, σιγουρος οτι κατι εχω, και μου παν δεν εχω τιποτα απο το αγχος ειναι τοτε διαπιστωσα οτι το αγχος μεταφραζοταν σε ξαφνικες ταχυκαρδιες με εντονους πονους. Μολις εβλεπα οτι δεν παει αλλο θυμαμαι οτι βρηκα τροπους να μετριασω το αγχος ή να το μειωσω στο φυσιολογικο. Με το που εφυγε το αγχος φυγαν και οι ταχυκαρδιες.
Αλλοτε το αγχος μου μετατραπηκε σε εντονη υπνηλια και υπερβολικη κοπωση χωρις να κανω τιποτα κουραστικο με αποτελεσμα να κοιμαμαι σχεδον συνεχεια, με το που εφυγε το αγχος εφυγε και η κοπωση. Αυτα ομως τα συμπτωματα τα ειχα σε υπερβολικο βαθμο και για μεγαλο διαστημα, δεν ηταν \'\'λιγο αγχος\'\' οπως λενε μερικοι. Καλα για καταθλιψη και εκει εχω γραψει τη σελιδα μου. Ολα αυτα παντως εφυγαν οριστικα οταν, αφου τελειωσα το σχολειο και περασα στη σχολη μου, εχτισα την προσωπικοτητα μου, και αντιμετωπισα σταδιακα με δραστικες λυσεις τους στρεσσογονους παραγοντες που τελικα βιωνα. Για να μην πολυλογω, μεχρι σημερα ή μαλλον μεχρι δυο μηνες πριν για να ειμαι ακριβης, ειλικρινα πιστευω οτι εφτασα σε ενα πολυ μεγαλο βαθμο αποφυγης και αντιμετωπισης αγχωτικων καταστασεων, τοσο που πραγματικα να πιστευω οτι ειμαι απο τα λιγα ατομα που εχουν ελαχιστο αγχος.
Εννοειται οτι διαχωριζω τα προβληματα, τις αναγκες και τις υποχρεωσεις που εχει καποιος, απο το αγχος που αυτα προκαλουν. Το αγχος ειναι υποκειμενικο για τον καθενα. Πχ καποιος μπορει να εχει πολυ αγχος για να τελειωσει γρηγορα και με καλο βαθμο τη σχολη του, κι αλλος να μην εχει καθολου αγχος γι αυτο και να λεει εγω θα μαι χαλαρος κι οποτε τελειωσω τελειωσα.
Επομενως, για να συνεχισω, πιστευω οτι εφτασα σε εναν ικανοποιητικο βαθμο χωρις αγχος και με πολυ αυτοπεποιθηση, ισως και υπερμετρη για αρκετα χρονια, τοση ωστε να εχω διαγραψει τα αγχωτικα κεφαλαια απο τη ζωη μου και να εχω υπερμετρες φιλοδοξιες, που κι αυτες τις εβλεπα να πραγματοποιουνται αν πραγματικα προσπαθουσα πολυ. Βλεποντας λοιπον απο πρωτο χερι πως ημουνα στο σχολειο με πολυ αγχος , και συγκρινοντας το με την περιοδο μετα το σχολειο, ειμαι πλεον βεβαιος, δια της πειραματικης μεθοδου στον εαυτο μου που εκτελεστηκε στο εργαστηριο της ζωης (καλα τι γραφω ο ποιητης ε? ουτε ο Παλαμας να μουνα), οτι μπορει να προκαλεσει πολυ επωδυνα και πραγματικα σωματικα συμπτωματα.
Για να ρθω στις κρισεις τωρα.
Οπως ειπα αλλο συμπτωματα αγχους κι αλλο κρισεις πανικου. Εγω τη βιωνω σαν καρδιακη προσβολη σε φουλ συμπτωματα.
Αυτο που πιστευω οτι τις προκαλεσε για πρωτη φορα πριν 2 μηνες περιπου ειναι οτι παρουσιαστηκαν ενα σωρο προβληματα στη ζωη μου τον τελευταιο καιρο και αφορουσαν σε ιατρικα θεματα που προεκυψαν και επρεπε να κανω εξετασεις, καθως και σε αλλα που με βασανιζαν απο το καλοκαιρι και μετα και μου προκαλεσαν πολυ αγχος για μισο χρονο. Ομως οπως προειπα δεν ειμαι αγχωδης τυπος γενικα και εδω θα πρεπει να κανουμε αλλον ενα μεγαλο διαχωρισμο: Αλλο αγχωδης τυπος και αλλο καποιος που εχει αγχος εξαιτιας περιστασεων. Καποιες περιστασεις προκαλουν αναμφιβολα αγχος σε οποιονδηποτε (πχ ιατρικες εξετασεις για κατι σοβαρο, διαρκεις τσακωμοι με την οικογενεια κτλ), και δεν εχει να κανει με το αν ειναι αγχωδης τυπος γενικα. Ο αγχωδης τυπος θα εχει πολυ αγχος και για απλα πραγματα που δεν θα επρεπε κανονικα να ειχε. Αυτα γενικως τα ανεφερα ωστε να αποκλεισουμε τη διαταραχη πανικου καταναγκην με τον αγχωδη τυπο.
Επομενως θα συμφωνησω με τα αρθρα που λεν οτι η διαταραχη δεν εχει να κανει με ελλειψη δυναμης, αυτοπεποιθησης και θελησης. Εαν ομως δενν ειμαστε αδυναμοι θα πρεπει να βρουμε τη χαμενη μας δυναμη και να τις στειλουμε στο διαολο τις κρισεις. Λοιπον πιστευω οτι το επακολουθο αγχος των πολλων γκαντεμικων και ατυχων περιστασεων απο το καλοκαιρι και μετα μου προκαλεσε την πρωτη κριση. Τωρα βλεπω ουσιαστικα μια εξηγηση: Η πρωτη κριση προκαλεσε υπερευαισθησια στο σημειο του εγκεφαλου που ενεργοποιει την αδρεναλινη και τις αλλες ορμονες που ευθυνονται για τις κρισεις. Εαν υπηρχε απο πριν καποια βλαβη στον εγκεφαλο τοτε θα ειχαμε κριση απο τη βρεφικη ηλικια. Όμως εφοσον οι επαναλαμβανομενες κρισεις ερχονται μετα την πρωτη κριση σημαινει οτι απο κει και μετα κατι δεν παει καλα. Τωρα δεν νομιζω να παθαινει μονιμη βλαβη ο εγκεφαλος, εφοσον για να προκληθει βλαβη (ξαφνικα) σε οποιοδηποτε οργανο πρεπει να υπαρχει εξωγενης παραγοντας, πχ μικροβιο, να παθεις ηλεκτροπληξια, να χτυπησεις, τελωσπαντων κατι. Δεν ειναι δυνατον να παθαινεις βλαβη με μια φυσιολογικη αντιδραση του οργανισμου οπως αυτος της αμυνας σε περιπτωση απειλητικων για τη ζωη καταστασεων. Επομενως πιστευω οτι εχουμε αποκτησει απλα ευαισθησια στη συγκεκριμενη αντιδραση του οργανισμου.
Τωρα εφοσον και γω βλεπω μεγαλη βελτιωση με το να παψω να το σκεφτομαι (οτι θα μου ρθει κριση) σε μεγαλο βαθμο, παει να πει οτι υπαιτιοι της καταστασεως μας ειμαστε εμεις με τις σκεψεις μας, σωστα? Ε ρε γαμωτη μου αν τα προκαλουμε εμεις οι ιδιοι τελικα πρεπει οσο δυσκολο κι αν ειναι να σταματησουμε να το προκαλουμε ωστε να φυγει το γαμ**ενο δεν αντεχω αλλο βαρεθηκα. Τις προαλλες που πηγα να κοιμηθω πηγα να παθω κριση γυρω στις 15 φορες και 15 φορες το απετρεψα αλλα κουραστηκα και πηρα ενα xanax αναγκαστικα. Τεσπα το ξερω οτι ειναι δυσκολο να φυγει αλλα πρεπει να τα καταφερουμε οσο καιρο κι αν χρειαστει, οσες απογοητευσεις κι αν εχουμε. Εγω παντως εδω θα ειμαι να γραφω τις σκεψεις μου, να ακουω και τις δικες σας, και αν βρισκουμε καποια λυση, ειτε αυτο λεγεται χαπια ειτε οτιδηποτε αλλο να το μοιραζομαστε. Ελπιζω να μην κουραζω με αυτα που γραφω και να μην φαινονται μαλ**ιες, τα εγραψα παντως γιατι οπως εγω ωφελουμαι απο τις δικες σας σκεψεις και εμπειριες ετσι κι εγω γραφω τις δικες μου.
Καλη μας δυναμη!

ΒΙΚΥ
21-01-2008, 11:42
Καλημέρα susperia.
Καλέ μου μη φοβάσαι τους πανικούς σου. Έχεις το πιο δυνατό όπλο. Το πολύ καλό μυαλό σου. Όλες οι σκέψεις κ τα συμπεράσματά σου περί πανικού είναι καθόλα εύστοχα. Εγώ τεμπέλιασα, δεν έβαλα το σωστό μέρος του μυαλού μου να ξεμπερδέψει το κουβάρι, έτρεξα σε ψυχίατρο. Λίγα εφόδια μου έδωσαν τα xanax κ το αντικαταθλιπτικό. Μετά από πολύ καιρο κατάλαβα ότι ο γιατρός δεν έβλεπε το πρόβλημά μου αλλά τα 100 ευρώ εβδομαδιαία. Η συμβουλή μου, πήγαινε σ\'έναν ειδικό να μιλήσεις. Ετσι μόνο για να βρεις μπούσουλα στη σκέψη σου. Κατά τ\'άλλα ΜΟΝΟ εσύ θα καταφέρεις να το νικήσεις.

ferro
21-01-2008, 12:32
susperia καλημερα καταρχας:)
θα συμφωνήσω και γω με την βίκη ότι έχεις ένα πολύ δυνατό μυαλό.τώρα οσων αφορα τα φαρμακα δεν ξερω τι να πω,γιατι δεν σε ξερω αφενος και αφαιτερου δεν ειμαι ειδικος:)
βασικα εγω αν δεν επερνα αυτα που παιρνω θα ημουν πολυ χειροτερα.
αυτο είναι εξακριβομένο(εχω δοκιμασει να τα κοψω και ημουν πολύ χειροτερα).οχι βεβαια οτι λυνονται όλα τα προβληματα με τα φαρμακα απλα -οπως το βλεπω εγω-οταν πνιγεσαι τα φαρμακα δεν σε αφηνουν να βουλιαξεις,ΔΕΝ ΣΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΜΩΣ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑΣ.αυτο το καταφερνεις μονος σου,είτε με την βοηθεια της ψυχοθεραπειας.

υγ.δεν μας κουρασες καθολου!!!αντιθετως εδω είμαστε για να στηριζουμε ο ενας τον αλλο!!!

Winston_man
21-01-2008, 15:14
Susperia καταρχήν δεν είναι μαλα***ς αυτά που μας λές. Σε καταλαβαίνω για το πως ένιωσες με τη γιατρό. Υπάρχουν άτομα που μας βλέπουν ως χρήμα και μόνο. Ευτυχώς δεν είναι ολοι έτσι και μην αφήσεις αυτό το άτυχο περιστατικό να σε κανει να διαμορφώσεις άσχημη γνώμη για όλους τους γιατρούς του είδους. Θα σε συμβούλευα να επισκεφτείς και καποιον/α άλλον/η ειδικό και να ρωτήσεις αυτά που θες να μάθεις. Μην ανησυχείς για τις κρίσεις δεν έχεις κάποιο παθολογικό πρόβλημα, οι σκέψεις μας είναι που τα δημιουργούν όλα. Καλή δύναμη. :)

ΥΓ: Απότι ξέρω τα xanax είναι βενζοδιαζεπίνες και πάνω από 6 μήνες δεν ενδύκνειται η χρήση τους γιατί μπορεί να προκαλέσουν εθισμό. Φυσικά ΔΕΝ είμαι ειδικός για να ξέρω σίγουρα, απλά λέω τί έχω ακούσει.

susperia
22-01-2008, 01:57
Ευχαριστω για τις απαντησεις σας, γενικα απο οτι βλεπω ειστε ολοι κι ολες πολυ δυνατα αλλα και πολυ ευαισθητα ατομα. Μιας και βαριoμουνα γενικως, τοσο πολυ που βαρεθηκα να βαριεμαι πηγα πριν για λιγο τρεξιμο, μιας και δεν εχω δει καλυτερο αγχολυτικο (αντε και το xanax καμια φορα). Αφου καπως ξεαγχωθηκα λιγο από το τρεξιμο ας πω για αλλη μια φορα τις σκεψεις μου και τις εμπειριες μου.

Μαλλον ας πω πρωτα μια εμπειρια μου πανω στον πανικο. Πιστευω οτι ο φοβος του φοβου τελικα ισχυει οτι επιφερει τις κρισεις, και το στηριζω στην ακολουθη εμπειρια που ειχα πριν λιγα χρονια, τοτε που ημουν μια χαρουλα, ουτε φοβους να χω ουτε το να ουτε τ αλλο (σε σχεση με τωρα τουλαχιστον). Λοιπον μου ειχε κανει εντυπωση τοτε το πως κοιμομαστε! Τι θα γινοταν αν ειχα πληρης συνειδηση του εαυτου μου τη στιγμη ακριβως που ειναι να μας παρει ο υπνος? Για το σκοπο αυτο ενα βραδυ που επεσα ησυχος-ησυχος για υπνο, επικεντρωθηκα στο να χαλαρωνω, να μειωνονται οι καρδιακοι παλμοι ωστε να με παρει ο υπνος, εχοντας ομως σε εγρηγορση τη σκεψη μου, δηλαδη προσπαθουσα να βιωσω συνειδητα την μεταβαση απο την κατασταση του ξυπνιου στην κατασταση του υπνου. Ειχα λοιπον επικεντρωθει για αρκετη ωρα στους χτυπους της καρδιας και στο πως αισθανεται το σωμα μου εκεινη τη στιγμη, ενω παραλληλα ειχα και ανυσηχια για το τι θα μου συμβει με αυτο που εκανα. Ξαφνικα λοιπον ενω το προσπαθουσα και ενιωθα λιγο περιεργα επειδη ειχα καταφερει να χαλαρωσω σε συνειδητη κατασταση το σωμα μου, ενιωσα αποτομα τρομο και πανικο και η καρδια μου αρχισε να χτυπα υπερβολικα γρηγορα και δυνατα, καθως και να ζαλιζομαι και να ειμαι σε μια κατασταση ότι παω να τρελαθω. Βασικα τα χρειαστηκα εκεινη τη στιγμη, κι αυτο που εκανα ηταν να ηρεμησω και μετα από λιγο να πεσω για υπνο. Εννοειται οτι δεν ειχα καμια επιπλοκη μετα απο αυτο, αυτο που καταλαβα ηταν οτι το εγχειρημα μου ηταν μια βλακεια και μιση και αυτό που επαθα κι ενιωσα ηταν επειδη προσπαθουσα να κανω κατι αφυσικο, και οντως εγω ουσιαστικα το προκαλεσα με την πραξη μου.

Οπως το θυμαμαι ενιωσα τον τρομο και τον πανικο που νιωθει κανεις σε μια κριση καθως και την ταχυκαρδια και τη ζαλη.
Κυλησαν λοιπον τα χρονια και ημουν μια χαρα μεχρι που τωρα απεκτησα αυτη την ωραια διαταραχη.
Μου ρθε λοιπον κι αυτη η εμπειρια στο μυαλο που ειχα τοτε οταν δεν ειχα καποιο προβλημα και τη συγκρινω με τις κρισεις τωρα και διαπιστωσα τα εξης:

Τοτε που ουσιαστικα ειχα προκαλεσει μονος αυτή τη μικρη κριση τι ειχα κανει, δηλαδη πως την προκαλεσα? Για πολυ ωρα ειχα επικεντρωθει με ανησυχια πολύ στο σωμα μου, στους χτυπους της καρδιας μου, σε ολες τις αισθησεις μου και ειχα παραλληλα αγχος για το τι θα μου συμβει, πως θα νιωσω σωματικα όταν πετυχω τον παραπανω στοχο, μηπως θα πονεσω, μηπως θα νιωσω κατι πρωτογνωρο, ευχαριστο ή δυσαρεστο?

Γιατι όμως γραφω για αυτή την παιδιαστικη βλακεια που εκανα τοτε? Μηπως γιατι αυτό που εκανα τοτε το κανω διαρκως τωρα συνεχεια και χωρις να το θελω μετα την πρωτη μου κριση πανικου? Σκεφτειτε το, εχουμε (ή τουλαχιστον εγω εχω) συνεχεια την προσοχη μας στραμμενη στις λειτουργιες και στις αισθησεις μας, ότι κι αν κανουμε ακομα κι αν κοιταμε τηλεοραση, ακομα κι αν μιλαμε με καποιον, καποιο ποσοστο-εστω και μικρο-της προσοχης μας βρισκεται στο σωμα και τις αισθησεις μας . Μηπως θα χτυπησει λιγο πιο γρηγορα η καρδια, μηπως μουδιασει λιγο το χερι μου, μηπως νιωσω ένα τσιμπηματακι καπου στο σωμα κι ολη αυτή η προσοχη που εχουμε προς το σωμα μας συνοδευεται από αγχος για την παραμικρη μεταβολη και αισθηση.

Ε και λεω εγω τωρα ότι ισως ετσι δουλευει ο οργανισμος ολων. Δηλαδη ότι αφου εγω καταφερα να προκαλεσω μονος μια κριση τοτε που δεν ειχα προβλημα και ουτε απεκτησα μετα από αυτό, ισως και να επαληθευσα πειραματικα τοτε και χωρις να το θελω ότι όταν ανυσηχεις συνεχεια για το σωμα σου, το σωμα σου αντιδραει και συγκεκριμενα με αισθηματα πανικου, ποσο μαλλον αν το σκεφτεσαι καθε μερα ειτε λιγο ειτε πολυ. Άρα, αν δεχτουμε τα παραπανω, οντως δεν εχουμε καποιο οργανικο προβλημα και είναι η συνεχης και αδιακοπη ανυσηχια μας ολη μερα που προκαλει τις κρισεις, όταν τις προκαλει. Αρα αμα φυγει η ανυσηχια, ισως φυγουν σιγα σιγα και οι κρισεις.

Σκεφτηκα οτι η παραπανω διαπιστωση ισως να σας ηταν ενδιαφερουσα, επειδη αφορα το πριν αποκτησω κρισεις και το μετα.

ΒΙΚΥ
22-01-2008, 12:12
Όσο γράφεις, τόσο με πείθεις ότι τα φάρμακα δε σου χρειάζονται. Μάλλον θα τεμπελιάσουν το κατά τ\'άλλα εύστροφότατο μυαλό σου. Θέμα χρόνου είναι να τ\'αφήσεις πίσω σου το θηριάκι.

gordon
22-01-2008, 12:36
Φίλε susperia κάπου στο τέλος του post σου ταυτίστηκα μαζί σου.

Νομίζω ότι έχεις απόλυτο δίκιο στο σημείο που λες ότι κάποιο μέρος του εαυτού μας είναι ΠΑΝΤΑ επικεντρωμένο ή ΠΟΛΛΕΣ φορές στη λειτουργία του σώματός μας. Το βλέπω σε εμένα. Ένας πόνος στην πλάτη, στην κοιλιά, στο χέρι, ένα μικρό ανακάτεμα στο στομάχι, λίγη ζαλάδα. ΧΙΛΙΑΔΕΣ μικρά συμπτώματα που υπό φυσιολογικές συνθήκες περνάνε αδιάφορα, εμείς τα περιμένουμε να συμβούν για να ξεκινήσουμε την γνωστή ιστορία που καταλήγει στον φόβο και στην κρίση πανικού.

Χιλιάδες τα συμπτώματα. Κρυώνω, ζεσταίνομαι, τα χέρια μου, τα πόδια μου, και τα 2, βουίζει το αυτοί μου, πονάει το κεφάλι μου. Χ Ι Λ Ι Α Δ Ε Σ...

Αμέσως το μυαλό μας πάει σε συμπτωματολογίες ασθενειών που έχουμε διαβάσει ή έχουμε ακούσει. Βουίζει το αυτή μου άρα έχω αυτό. Κρυώνω άρα συμβαίνει εκείνο...Γιατί άλλο ένα στοιχείο που έχω και νομίζω όλοι μας είναι το ψάξιμο στο ιντερνετ ή σε περιοδικά, βιβλία για διάφορες ασθένειες. Καρδιά, εγκεφαλικά, καρκίνοι, HIV...ότι μπορεί να φανταστεί ο νους σου....

Μόνο και μόνο τα παραπάνω 4 καλύπτουν ΟΛΟΙ την γκάμα των φυσιολογικών συμπτωμάτων που μπορεί να έχει ένας υγιείς άνθρωπος. Εμάς όμως δεν πάσχει το σώμα μας με τον τρόπο που νομίζουμε...Πάσχει ο τρόπος σκέψης μας.

Η γνώμη μου είναι ότι αν βλέπουμε ότι περνάει καιρός και δεν μπορούμε να βρούμε τρόπο να ξεφύγουμε μόνοι μας να ΤΡΕΞΟΥΜΕ όσο το δυνατόν συντομότερα σε κάποιο γιατρό. Όταν γράφω γιατρό εννοώ ΜΟΝΟ ψυχίατρο. Αν δούμε αδιαφορία από την μεριά του και ότι μας θέλει μόνο για τα λεφτά του απλά σημαίνει ότι πέσαμε σε κακό επαγγελματία. Όπως υπάρχει κακός υδραυλικός, υπάρχει και κακός γιατρός. Σταματήστε αμέσως μαζί του αν δεν νοιώθετε εμπιστοσύνη και δοκιμάστε κάποιον άλλο. Τελικά με την 2 ή την 3 θα βρείτε τον άνθρωπο που θα σας δείξει τον δρόμο για την λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε...

Εγώ είμαι στην φάση που θα επισκεφτώ καινούριο γιατρό μετά από 1.5 χρόνο από τον προηγούμενο που μόλις τώρα συνειδητοποιώ ότι με βοήθησε αλλά όχι στον βαθμό που έπρεπε. Τώρα ελπίζω ότι θα γίνουν όλα σωστα...

susperia
22-01-2008, 17:22
Αγαπητη μου ΒΙΚΥ, ευχαριστω για τα καλα σου λογια, σιγα ομως το ευστροφο μυαλο που εχω.
Φιλε Gordon, θα συμφωνησω οτι αμα κατι δεν περναει με τις δικες μας δυναμεις τοτε πρεπει να απευθυνθουμε σε καποιον ειδικο. Εγω δεν ακολουθω καποια θεραπεια με φαρμακα ή ψυχοθεραπεια για το λογο οτι μου χτυπησε ασχημα η ψυχιατρος που πηγα για πρωτη φορα και γιατι καπως εχω καταφερει να ελεγξω τις κρισεις, χωρις αυτο να σημαινει οτι στο μελλον δεν θα απευθυνθω. Το κακο ομως ειναι οτι ανεπτυξα και λιγο αγοραφοβια, καθως και σιγουρα εχω καταθλιψη.

Παιδια παντως να πω επειδη διαβαζοντας γενικα αρθρα στο ιντερνετ σχετικα με διαφορες διαταραχες, ανακαλυψα οτι ειχα περασει στο παρελθον εκτος απο γενικευμενη αγχωδη διαταραχη, και Ιδεο-Ψυχαναγκαστικη Διαταραχη και τα δυο σε εντονο βαθμο και πρεπει να πω οτι μπροστα στον πανικο μου φαινονται καραμελες τωρα που το σκεφτομαι.

Εχω αποφασισει πλεον το τι θα κανω για να αντιμετωπισω τα προβληματα μου. Θα τα γραψω για το λογο οτι ισως καποιος να βρει ομοιοτητες με τον τροπο που σκεφτομαι.

Καταρχην αφου εχω καταθλιψη, σημαινει οτι πρεπει να ξεκουραστει το μυαλο μου, οπως και το μυαλο οποιουδηποτε που εχει καταθλιψη, αφου διαβαζοντας ειδα οτι ειναι η αντιδραση του οργανισμου στην κουραση που μας εχουν φερει οι καταστασεις που ζουμε και σκεφτομαστε, αρα για να ξεκουραστουμε θελοντας και μη ενεργοποιειται αυτος ο μηχανισμος . Αρα ξεκουραση για λιγο και χαλαρη σκεψη σχετικα με διαφορα ζητηματα, θα παω δηλαδη με τα νερα της καταθλιψης που δεν επιτρεπει εντονη σκεψη. Πιστευω αν δεν το κανω, μονο χειροτερα θα γινω αφου θα ειναι σαν να αγνοω τον οργανισμο μου που φωναζει : <<Ρεεεεεεε!!! Ξεκολλα!! Μας κουρασες με τη πολλη σκεψη!! Σταματα να σκεφτεσαι πολυ μπας και ηρεμησω λιγο!!>>. Αυτο θα το κανω σε συνδυασμο με τρεξιμο που ειναι πολυ αγχολυτικο.

Μετα οταν κι εφοσον νιωσω λιγο καλυτερα. Πρεπει παλι να βαλω σε μια σειρα τα προβληματα που με φεραν σε αυτη την κατασταση. Και τι με εφερε σε αυτη την κατασταση, το υπερβολικο αγχος για πολλα πραγματα, κυριως ιατρικες εξετασεις που δεν ολοκληρωσα (πριν παθω τον πρωτο πανικο), καθως και πρεπει να κανω μια πολυ αυστηρη αυτοκριτικη στον εαυτο μου για το τι κανω λαθος που με οδηγησε μεχρι εδω.Το τελευταιο ειναι πολυ σημαντικο, γιατι μεχρι να παθω πανικο νομιζα οτι ολα τα κανω σωστα και οπως εχω γραψει σε παραπανω post πιστευα οτι ημουν απο τα λιγα ατομα χωρις ιδιαιτερο αγχος και με πολυ αυτοπεποιθηση.Ειναι λοιπον μονο οι συγκυριες που με οδηγησαν μεχρι εδω (φαινομενικα μονο αυτες ειναι, γιατι για μισο χρονο με ειχαν καταβαλει), ή μηπως ειναι και η γενικοτερη σταση ζωης που ειχα αναπτυξει.

Για παραδειγμα τωρα που το σκεφτομαι ειχα φτασει στο σημειο να ασχολουμαι με χιλια δυο πραματα, γυμναστικες, μουσικες, σπουδες, να σκεφτομαι πολιτικα ζητηματα, και πιστευα οτι πρεπει σε ολα να φτασω στον μεγιστο βαθμο που μπορω, και το εκανα γιατι αισθανομουν το σωμα και το μυαλο μου σε πολυ καλη κατασταση, και δεν τα εκανα επειδη επρεπε να τα κανω, ή επειδη ειχα αγχος να τα κανω, αλλα επειδη ειχα θεσει πολλους, παρα πολλους στοχους. Επιπλεον ειχα περιελθει σε μια κατασταση να ειμαι πραγματικα θλιμμενος για ολα τα πραγματα στον κοσμο οπως οι πολεμοι και οι νεκροι τους,οι αρρωστιες, η πεινα, η εγκληματικοτητα, κι ενιωθα οτι κατι επρεπε να κανω για αυτα τα πραματα. Ειδικα μου ειχε σφηνωθει στο μυαλο η μετατραυματικη αγχωδης διαταραχη που παθαινουν καποιοι στρατιωτες στον πολεμο εξαιτιας των φρικτων καταστασεων που βιωνουν κι ενιωθα τυψεις γενικως που καποιοι περνανε τοσα πραματα ενω εγω ειμαι υγιης. Να φανταστειτε ακουγα κυριολεκτικα ολη μερα το \'\'the eyes of the insane\'\' των slayer, που ασχολειται με αυτη τη διαταραχη, επειδη δε μπορουσα να το χωνεψω οτι ανθρωποι βιωνουν τοσο ψυχοφθορα πραγματα κι εγω καθομαι ησυχος χωρις να μπορω να κανω κατι για αυτους που υποφερουν.

Εφτασα λοιπον σε ενα σημειο να σκεφτομαι ολη μερα για το τι πρεπει να κανω για αυτους που υποφερουν, να γαμ**μαι στη γυμναστικη ολη μερα και να εχω πολλες δραστηριοτητες. Ομως παραλληλα ειχα και λιγες εξοδους και δεν ηθελα τοσο πολυ να βγαινω τον τελευταιο χρονο, οσο να ασχολουμαι με τους στοχους που ειχα θεσει.

Ελα ομως που το σωμα και το μυαλο δε σε ακολουθει παντα και δεν αντεχει οσο εσυ νομιζεις.
Επομενως αυτο που αποφασισα να κανω ειναι να ασχοληθω με τον εαυτο μου στη φαση που βρισκομαι και να σκεφτομαι λιγοτερο, γιατι αν δεν ασχοληθω και βοηθησω τον εαυτο μου πως θα μπορεσω να βοηθησω και τους αλλους γυρω μου?

Οσο αγχωτικο κι αν ειναι πρεπει να ξαναπερασω τη φαση με τις ιατρικες εξετασεις, αλλιως θα το χω σε μια γωνια του μυαλου μου και θα μου φερνει διαρκες αγχος καθως και αισθηση οτι εχω παντα μια υποχρεωση που δεν εχω διεκπεραιωσει, κατι που θα δημιουργησει ή θα συντηρησει το γενικευμενο αγχος που εχω. Αφου ολοκληρωσω το καινουριο μου τουρ στους γιατρους και κανω οτι ειναι να κανω οσο καιρο χρειαστει, θα παω και σε ψυχιατρο, εκτος κι αν εχω νεα επιπλοκη με τις κρισεις οποτε θα παω γρηγοροτερα. Ο λογος που θα παω τελευταια στον ψυχιατρο ή ψυχολογο ειναι οτι νιωθω σιγουρα οτι θα μου πει να κανω τις εξετασεις που πρεπει να κανω ετσι κι αλλιως, οποτε γιατι να μην το εχω κανει νωριτερα? (οι εξετασεις αφορουν σε ενοχλησεις που ειχα πριν παθω πανικο).

Αμα ξεμπερδεψω με τους γιατρους και μου μεινει ο πανικος μονο αυτος καθεαυτος, αυτο που νιωθω οτι πρεπει να κανω ειναι να υιοθετησω ενα λιγοτερο αγχωδη τροπο ζωης, με λιγοτερους στοχους που θα βαζω και πιο πραγματοποιησιμους και οχι γενικοτερα να βομβαρδιζω τον εαυτο μου με σκεψεις, στοχους και χιλια δυο, καθως και να βρισκω περισσοτερο χρονο για τον εαυτο μου, σε συνδυασμο με αθλητισμο και δραστηριοτητες που σε βοηθαν να χαλαρωσεις.

Σαν συνοψη, αυτο που θελω να δω ειναι αν με το να αντιμετωπισω αυτα που ξαναφεραν στη ζωη μου στρες και αγχος, θα φυγουν και οι κρισεις, γιατι καλες ειναι οι θεωριες που λεω, πρεπει ομως να τις κανω και πραξη.
Αποφασισα να τις κανω με την παραπανω σειρα.

Βρισκετε καμια ομοιοτητα με αυτα που γραφω στη δικη σας περιπτωση σχετικα με τον τροπο αντιμετωπισης των δικων σας καταστασεων? Νιωθετε οτι πρεπει να κανετε καποιο σχεδιο για να απαλλαγειτε απο τις κρισεις και το αγχος σας γενικοτερα?

gordon
22-01-2008, 18:32
Αφού τελειώσεις όλες τις εξετάσεις που καλύπτουν τις φοβίες σου πήγαινε σε κάποιον ψυχίατρο γιατί μπορεί έτσι να προλάβεις μια πιθανή υποτροπή αύριο-μεθαύριο στο άγχος σου. Από το να σε βρει νέος γύρος άγχους απροετοίμαστο θωράκισε τον εαυτό σου έτσι ώστε να μην έρθει και ποτέ.

susperia
23-01-2008, 03:13
Παιδια να ρωτησω , επειδη κι εγω ειμαι μπερδεμενος σχετικα με τις κρισεις και το ψαχνω, καθως με επιασε μια πολυ ωραια καθως περπατουσα προηγουμενως κι ενιωθα σχετικα καλα (πριν με πιασει). Οσοι ακολουθησαν καποια θεραπεια ειτε σε ψυχιατρο, ειτε σε ψυχολογο, ειτε και τα δυο. Ποια εξηγηση εδωσαν αυτοι (οι ψυχιατροι/ψυχολογοι) για την αιτια των κρισεων? Ειναι δυνατον να οφειλονται μονο σε λιγο αγχος? Καλα αμα εχεις γενικα υπερβολικα πολυ αγχος το καταλαβαινω οτι ο οργανισμος μπορει να αντιδρασει με απροσδοκητο τροπο. Αμα ομως εξασθενει το αγχος γιατι δεν φευγουν και οι κρισεις? Καταρχην λιγο αγχος ειναι φυσιολογικο να εχουν ολοι οι ανθρωποι, δεν ειναι δυνατον να εξαλειφθει και τελειως και δεν πρεπει κιολας γιατι αμα δεν επρεπε να υπαρχει δε θα υπηρχε, καποιο σκοπο εξυπηρετει κι αυτο. Ειχα και πιο πολυ αγχος στη ζωη μου αλλα δεν ειχα κρισεις. Ειναι δυνατον με μια μικρη σκεψη ή εναν μικρο φοβο να σε πιανει ολοκληρη κριση? Μου φαινεται παραλογο. Κι αν ειναι ετσι γιατι κι αλλος κοσμος δεν παθαινει (χτυπα ξυλο) κρισεις? Γιατι σιγουρα ξερω ατομα πολυ πιο αγχωδη απο ολους μας, παρολα αυτα δεν εχουν κρισεις. Δηλαδη πως τα εξηγησαν αυτα οι ψυχιατροι/ψυχολογοι? Ωρες ωρες ενω εχω δωσει καποια εξηγηση για ολα αυτα που μου συμβαινουν τα νιωθω ταυτοχρονα και παραλογα να μου συμβαινουν σε τετοιο βαθμο. Μου την εδωσε τωρα και θα παω να σκουσω slayer να εκτονωθω! Λοιπον αυτο που νιωθω τωρα ειναι οτι θα τρελαθω στην κυριολεξια καμια ωρα και θα βγω εξω να αρχισω να δερνω κοσμο. Θα τους πιανω εναν εναν και θα τους ρωταω: <<γιατι εχω αυτες τις κωλογαμ**ενες κρισεις?
ε??>> κι αν δεν ξερουν θα τους δερνω! Πω πω νιωθω μια τσαντιλα τωρα αλλο πραμα, αμα αρχισω να εκφραζω αυτο που εχω μεσα μου τωρα θα σπασω το πληκτρολογιο και την οθονη! Πρεπει καπου να εκτονωθω! Τεσπα καληνυχτα σ ολους

gordon
23-01-2008, 11:50
Φίλε susperia να ξέρεις ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα από όσο φαντάζεσαι. Δηλαδή:

Το άγχος δρα ΠΑΡΑ πολλές φορές ετεροχρονισμένα. Ας πούμε, πιέστηκες πολύ για τις πανελλήνιες και παρουσιάζεις συμπτώματα μετά από 6 μήνες ενώ στο μεσοδιάστημα είσαι καλά.

Για τον κόσμο που βλέπεις γύρω σου και είναι \"καλά\" μην παίρνεις όρκο. Οι περισσότεροι απλά μπορούν και το κρύβουν. Άλλοι είναι στην φάση του ετεροχρονισμένου που περιγράφω πιο πάνω. Δηλαδή τώρα είναι μέσα στο στρες και αυτό θα τους βγει αργότερα. Υπάρχουν φυσικά και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τίποτα.

Να ξέρεις ότι οι συμβουλές που παίρνεις εδώ είναι καλές μόνο για μια παρηγοριά και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. Από ένα σημείο και μετά μπορεί να σου κάνουν και κακό γιατί σε καθυστερούν από την βοήθεια ενός ειδικού. Να ξέρεις επίσης ότι μπορεί να σου κάνουν κακό ούτως ή άλλος γιατί κανείς μας δεν είναι ψυχίατρος να ξέρει πως πρέπει να σου μιλήσει και μπορεί να γράψει κάτι που να σε κάνει χειρότερα.

Η μεγαλύτερη χρησιμότητα που μπορεί να σου δώσει αυτό το φόρουμ είναι να σε παρακινήσει να πας σε ένα ψυχίατρο. Πίστεψε με οι απαντήσεις που θα σου δώσει στα ερωτήματα που θέτεις εδώ θα σε εκπλήξουν και δεν μπορεί να στις δώσει με σωστό τρόπο ΚΑΝΕΝΑΣ σε ΚΑΝΕΝΑ φόρουμ.

Κάτι τελευταίο. Όταν μιλάμε για βοήθεια αναφέρομαι ΜΟΝΟ σε ΨΥΧΙΑΤΡΟ. Μακριά από ψυχολόγους...

Winston_man
23-01-2008, 13:58
Θα συμφωνήσω με το τελευταίο. Προτίμησε ψυχίατρο. Ο ψυχίατρος γράφει φάρμακα και είναι και γιατρός με σοβαρότερες σπουδές. Εχω πάει σε ψυχολόγο και δεν είδα καμιά βοήθεια. Αντίθετα (οφείλω να ομολογήσω με τη τρίτη) πέτυχα το σωστό ψυχίατρο μου έγραψε τα σωστά φάρμακα και τώρα είμαι πολύ καλύτερα απότι πήγαινα στο ψυχολόγο. Θα συμφωνήσω ότι μονο ο ειδικός μπορεί να απαντήσει στα ερωτήματά σου αυτά με σιγουριά. Εγώ πάντως απότι έχω μιλήσει μαζί του για την περίπτωσή μου, οι κρίσεις πανικού οφείλονται σε λάθος του συναγερμού μου. Δηλαδή αντιλαμβάνεται κίνδυνο που δεν υπάρχει και προετοιμάζει για την αντιμετώπισή του. Ετσι προκαλούνται τα συμπτώματα. Φυσικά ο κίνδυνος είναι ανύπαρκτος και το μονο που μένει είναι τα συμπτώματα που είναι επίπονα αλλά με τη πάροδο του χρόνου κοπάζουν. Για να αντιμετωπίσεις τα συμπτώματα και το λάθος συναγερμό, πρέπει να επιδιώκεις να έρχεσαι σε μετωπική με τα στρεσσογόνα συμπτώματα ώστε να συνηθίσει και να διορθωθεί ο λάθος συναγερμός. (Για τη περίπτωσή μου τουλάχιστον)

freemant
23-01-2008, 19:31
Καλησπέρα,

είμαι καινουργιος και εγώ στο forum.Το καλοκαίρι του 2006 άρχισα να έχω τα πρώτα συμπτώματα της συγκεριμένης πάθησης,ταχυκαρδίες,ζαλάδε ς,κτλ πήγα κανα 2 φορές στο νοσοκομείο με την αισθηση του καρδιακου επεισοδίου(εχουμε ιστορικό στην οικογένεια) αλλά δεν μου βρήκαν τίποτα,εκανα όλες τις εξετάσεις (καρδιολόγο,παθολόγο,αιματ λογικές) τίποτα και πάλι.Απο τον φόβο μου έκοψα το τσιγάρο και τον καφέ(όχι οτι έκανα κακό που τα έκοψα)
Παιδευόμουν 2 μήνες,ώσπου ο παθολόγος μου που είναι και οικογενειακός μας γιατρός διπίστωσε μετα απο συζήτηση οτι πάσχω απο την συγκεριμένη πάθηση.Μου έδωσε seropram που παίρνω εδώ και κάνα μήνα και ειλικρινά πάω καλύτερα.
Η αλήθεια είναι οτι εδώ και χρόνια$ ζώ σ\'ενα πολύ αγχώδες περιβάλλον έχω πρόβλήματα με την οικογένεια μου(μένω με τους γονείς μου) και πολύ άγχος στη δουλειά μου επίσης.
Πρίν ένα μήνα πήρα μια μεγάλη απόφαση να φύγω απο τους γονείς μου,ν\'αλλάξω δουλειά σε μια λιγότερο αγχώδης και να μέινω με την κοπέλα μου που τόσο αγαπώ και δεν ξέρει τίποτα για την πάθηση μου.Πιστεύω οτι έκανα καλά και οτι η αλλαγή περιβάλλοντος θα με βοηθήδει και θέλω την γνώμη σας πάνω σε αυτό.Όπως θέλω την γνώμη σας στο τι φταίει και το παθαίνει κάποιος.το άγχος;η ρουτίνα;κάτι αλλο;
Σκέφτομαι να σταματήσω το φάρμακο μόλις προσαρμοστώ στο καινούργιο περιβάλλον αλλά και πάλι φοβάμαι μήπως ξαναέρθουν τα συμπτώματα.Εύχομαι κουράγιο και δύναμη σε όσους συμπα΄σχουν

Winston_man
23-01-2008, 19:42
Welcome to the club. Θα σε συμβούλευα να κανεις ότι σου λέει ο γιατρός σου και να μην αυτοσχεδιάζεις. Εγώ όταν έπαιρνα το φάρμακο αυτό δεν είδα καμια βελτίωση-βεβαια άλλη περίπτωση η δικιά μου. Σε μια φαση νομιζα και γω ότι είμαι καρδιακός και είχα κοψει καφέ αλλά τσιγάρο δεν μπόρεσα... μονο για κανα δυο μερες που φοβόμουνα έντονα. Θα σε συμβούλευα να πας να δείς καποιον ειδικό π.χ ψυχιατρο ξερει καλύτερα από το παθολόγο.


Διαβασε το 2ο ποστ τί είχα παθει εγώ...

susperia
23-01-2008, 22:02
Καταρχην καλωςηρθες στο φορουμ!

Ποσο χρονων εισαι γιατι εχει σημασια νομιζω για το αν εκανες καλα ή οχι να φυγεις απο το σπιτι. Τελωςπαντων ετσι προχειρα εγω προσωπικα να πω αν αυτο ειναι το καλυτερο ή οχι χωρις περισσοτερες λεπτομερειες δε μπορω να το κανω, γιατι εξαρταται απο το λογο που ειχες προβληματα με την οικογενεια σου (κι εγω εχω αρκετα). Σιγουρα παντως αν δεν υπηρχε αλλη λυση και η αλλαγη που εκανες την βλεπεις και μονος σου οτι σε εχει ξεαγχωσει χωρις να δημιουργησει περισσοτερα προβληματα, ή εστω τα προβληματα ειναι προσωρινα, τοτε πολυ καλα εκανες, γιατι στα δυσκολα προβληματα απαιτουνται πολλες φορες δραστικες λυσεις! Για τη δουλεια εννοειται οτι καλα εκανες!

Οσον για την αιτιολογια των κρισεων... ξερω γω γαμωτη μου? Αυτο που ξερω ειναι οτι απο απο εκει που ημουν ο πιο δραστηριος ανθρωπος, ολο εξω ημουν με παρεες και λοιπα, και καποια προβληματα που φανταζαν προσωρινα, τωρα εχω μεταλλαχθει τον τελευταιο καιρο σε ενα υβριδιο ανθρωπου-καρεκλας-υπολογιστη (ειναι ενα καινουριο ειδος πλασματος που αποτελειται απο αυτα τα 3 τμηματα, τα οποια συνδεονται μεταξυ τους με αορατα καλωδια).

Αλλο που θα παει, θα μου τη βιδωσει και θα επανακαμψω...

susperia
23-01-2008, 22:32
Παντως η κλασικη εξηγηση ειναι οτι σε συνδυασμο με την ευαισθησια που αποκτα το νευρικο μας συστημα το οποιο αποκτιεται μετα την πρωτη κριση (ή υπαρχει πιο πριν και εκδηλωνεται με την πρωτη κριση, ξερω κι εγω?), παρερμηνευουμε κλασσικες μικροενοχλησεις του οργανισμου με αποτελεσμα να φοβηθουμε, ο φοβος να επιδεινωνει τις ενοχλησεις με αποτελεσμα να γινονται ενοχλησαρες, αυτο να μας φοβισει ακομα πιο πολυ και να καταληξει ολο αυτο σε πανικο. Τωρα αυτο εχει βαση, αφου οσες φορες νιωθεις να ρχεται και το αντιμετωπιζεις με ηρεμια, φευγει χωρις να φουντωσει, περα απ το γεγονος οτι αισθανεσαι σκατα για αρκετη ωρα μετα. Βεβαια σιγουρα θα το εχεις ακουσει ήδη. Το μονο που μπορω να ελπιζω ειναι να ειναι μονο αυτο. Δες παντως και το τελευταιο post του gordon σχετικα με το πως μπορει να εκδηλωθει και ποτε το αγχος. Εγω παντως σκεφτομαι οταν νιωσω ετοιμος, να κανω κατι δραστικο, οπως να ξεκινησω μποξ, μονο και μονο για να πλακωνομαι στο ξυλο οποτε ο μηχανισμος του πανικου θα δραστηριοποιειται ετσι κι αλλιως και για το σωστο λογο, οποτε ισως ξεμπλοκαρει (ελπιζω να μη συμβει το εντελως αντιθετο). Ειπαμε δυσκολα προβληματα απαιτουν και δραστικες λυσεις... και με το να καθομαι δεν κερδιζω και τιποτα

αγγελικήη
23-01-2008, 22:51
διαβασα και εγω για το προβλημα σου και συγχαρητηρια το αντιμετωπιζεις πολυ ωριμα παρα το νεαρο της ηλικιας σου! υπεφερα και εγω καποτε απο πανικους. στα 17 ειχα την πρωτη μου κριση. μετα ακολουθησε η καταθλιψη. ολα εγιναν πολυ γρηγορα. αμεσως ομως επισκεφηκα γιατρο και μου χορηγησε αντικαταθληπτικα. σε μια εβδομαδα κιολας ενιωσα πολυ καλυτερα. μην εισαι κατα των φαρμακων αλλα ουτε βεβαια και υπερ. θεωρω οτι σε πολυ δυσκολες καταστασεις βοηθουν να αποκτησεις λιγη δυναμη για να βοηθησεις τον εαυτο σου να ανεβει. βαζεις και τη δικη σου προσπαθεια. παντως βοηθουν οντως.. θα δεις οταν νιωσεις καλυτερα δεν θα τα εχεις αναγκη και θα τα σταματησεις απο μονος σου. εξαλου τα αντικαταθληπτικα δεν προκαλουν εξαρτηση μονο τα ηρεμιστικα οπως το xanax μπορει να προκαλεσουν

gordon
24-01-2008, 11:29
Κακός, κάκιστα στο έδωσε παθολόγος. Συγνώμη που είναι ο οικογενειακός σας γιατρός αλλά δεν είναι η ειδικότητα του.

Το ξεκίνημα, το σταμάτημα και η δοσολογία αυτών των φαρμάκων μπορούν να σε παιδέψουν πάρα πολύ αν δεν έχεις την γνώμη ΕΙΔΙΚΟΥ, δηλαδή ψυχίατρου. Μην έχεις κόμπλεξ με το όνομα της ειδικότητας, δεν είναι για τρελούς. Ας ξεφύγουμε όλοι από τον κομπλεξισμό και την αγραμματοσύνη της ελληνικής κοινωνίας.

Έχετε άγχος, κατάθλιψη κτλ? Ο ψυχίατρος μόνο μπορεί να σας κάνει καλά. Αλλιώς είναι σαν να πηγαίνετε στην μαμή αντί σε γυναικολόγο ή να σε πονάει το πόδι σου και να πηγαίνεις σε ΩΡΛ.

Freemant πήγαινε σε κάποιο ψυχίατρο. Αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι ότι αυτά τα φάρμακα θέλουν να τα ξεκινάς σταδιακά, σιγά - σιγά, και να τα σταματάς έτσι πάλι. Αν το κάνεις απότομα ο οργανισμός σοκάρεται και αντιδρά. Οπωσδήποτε βοήθεια από ψυχίατρο.

persefoni
24-01-2008, 16:47
Welcome to the club θα πω κι εγώ. Είχα την πρώτη μου κρίση πανικού στα 17, ύστερα από το θάνατο του πατέρα μου. Άμα με γνώριζε ο Μολιέρος θα είχε βρει καινούρια μούσα για τον κατά φαντασίαν ασθενή! ΖΠέρασαν 5 χρόνια χωρίς κανένε πρόβλημα. Πριν από μερικές μέρες είχα φλεγμονή στο αυτί και στο λαιμό και διαβάζοντας τα συμπτώματα του καρκίνου του λάρυγγα νόμιζα ότι είχα αρρωστήσει. Μέχρι και υτο κάπνισμα έκοψα. Κι ακόμα δεν είμαι καλά εντελώς, ώρες ώρες με πιάνουν κρισάρες και δεν ξέρω πως να τις αντιμετωπίσω, τρελαίνομαι επί τόπου. Το ξλερω πως δε θα ηρεμήσω αν δεν επισκεφτώ ΩΡΛ, αλλά πραγματικά αυτή η κατάσταση με έχει κουράσει...

susperia
24-01-2008, 17:05
Τι στο καλο! Ολος και περισσοτερος κοσμος ερχεται στο κλαμπ! Απο την επομενη φορα η εγγραφη στο κλαμπ δε θα ειναι δωρεαν! Να βγαλω κι εγω κανα φραγκο!
Περσεφονη, οταν ειχες την πρωτη κριση στα 17 εξελιχθηκε σε διαταραχη? ειχες δηλαδη συχνες κρισεις για αρκετο διαστημα μετα? ή ηταν μια και εφυγε?
Μη σε πιανει πανικος με την ιδεα του ΩΡΛ. Και ΜΗΝ κανεις αυτοδιαγνωση, γιατι τα ιδια εκανα κι εγω και απο κει που δεν ειχα τιποτα, κατεληξα απο ενα μικρο δερματικο προβλημα στην αρχη, σε συνδυασμο με το internet να βγαλω διαγνωση οτι ειχα ενα σωρο καρκινους, aids, ηπατητιδες, και εναν ωραιο καταλογο απο χιλιες δυο ασθενειες, ωσπου να αποδειχθει οτι δεν ηταν τιποτα! Πηγαινε στον ΩΡΛ και τωρα αν γινεται, ή παρε τηλ και κλεισε ραντεβου για αυριο, οσο το καθυστερεις τοσο θα επιμενουν οι κρισεις, ασε που δε θα ναι τιποτα...

persefoni
24-01-2008, 17:09
Όχι μόνο διαταραχή, διαταραχάρα το λες αυτό. Σαν εσένα κατάντησα να έχω τις 1002 ασθένειες. Επίσης είχα και πολλούς εφιάλτες που δε με άφηναν να ησυχάσω. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα και όντως η αυτοδιάγνωση είναι πολύ κακός σύμβουλος. Σήμερα ήμουν τόσο χάλια που με έπιασε αναγούλα. Μετά από λίγο ηρέμησα, ευτυχώς που έχω αυτοέλεγχο μερικές φορές. Τα ιατρικά άρθα του ιντερνετ έχουν αποδειχθεί όντως καταστροφικά...

Winston_man
24-01-2008, 17:25
Περσεφόνη καλως ήρθες. :)

Αυτό που έχεις λέγεται καρκινοφοβία και το είχα και γω για ένα διάστημα. νομιζα έχω καρκινο του παχέως εντέρου γιατί με πόναγε. Σκεφτόμουν να παω να κανω εξετάσεις αλλά όλο το ανέβαλά. και όλο φοβόμουνα. Το κουβέντιασα με το γιατρό μου και μου είπε ότι μαλλον είναι νευρικό-αν είχες καρκίνο τα συμπτώματα θα ήταν άλλα. Εγώ δεν ηρέμησα από αυτό αντίθετα συνέχισα να νομίζω έχω καρκινο. και το είχα για βδομάδες, μεχρι που έφυγε ο πόνος τελικά και ηρεμησα. Σε μια άλλη φάση νομιαζα εχω καρκίνο του δέρματος γιατί είχα βγάλει μια γαρδαβίτσα. Πηγα σε δερματολόγο και τελικά μου είπε είναι απλά ένα θηλωμα. Το έχω ακόμα στο αριστερο μου μάτι αλλά δεν φοβάμαι πια. Θα συμφωνήσω με susperia, πήγαινε όσο πιο γρήγορα σε γιατρό να σου φύγει η αγωνία αλλιώς θα το έχεις όσο διαρκούν τα συμπτώματα σα και μενα με το παχύ έντερο (για βδομάδες τον είχα το φόβο)

persefoni
24-01-2008, 17:30
Kαλώς σας βρήκα :)
Το κουλό στην όλη υπόθεση είναι πως κάπου μέσα μου το ξέρω ότι παραλογίζομαι (22 χρονών είμαι btw) αλλά δε λέει να μου φύγει από την άλλη..!!

Ευχαριστώ πάντως παιδιά, ήδη νιώθω πολύ καλύτερα :)

Winston_man
24-01-2008, 17:35
Originally posted by persefoni
Kαλώς σας βρήκα :)
Το κουλό στην όλη υπόθεση είναι πως κάπου μέσα μου το ξέρω ότι παραλογίζομαι (22 χρονών είμαι btw) αλλά δε λέει να μου φύγει από την άλλη..!!


Και γω μέσα μου το ήξερα ότι παραλογίζομαι αλλά ο φόβος μου δεν έφευγε με τίποτα. Ουτε όταν με διαβεβαιωσε ο γιατρός μου ότι ολα είναι στο μυαλό μου. Όσο διαρκούσε ο πόνος τοσο φοβομουνα με το που έφυγε... τέλος.

sofiabi2
24-01-2008, 21:52
Καλησπέρα. Φαντάσου τη κρίση σαν ένα λάθος συναγερμό του μυαλού σου. Αυτό μπορεί να γίνει άσχετα αν υπάρχει αιτία ή όχι.Νομίζω πως το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να επισκεφτείς ένα ψυχολόγο. Αυτός θα σου πει αν χρειάζεται να κάνεις και θεραπεία σε συνεργασία με ψυχίατρο. Άν δεν ταιριάξεις με τον ψυχολόγο μη μασάς, πάνε σε άλλον. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο ανθρώπινος παράγοντας είναι πολύ σημαντικός. Σου λέω να πας γιατί αυτές οι διαταραχές δεν φεύγουν μόνες τους και όσο \'ωριμάζουν\' μέσα σου τόσο πιο δύσκολο είναι αργότερα να τις αποβάλλεις τελείως. Και δυστυχώς τη συγκεκριμένη διαταραχή δεν μπορείς να την ελέγξεις.

freemant
25-01-2008, 20:36
Καλησπέρα και πάλι,

Κατά\'αρχήν να ευχαριστήσω όλους σας για τις απαντήσεις,θα συμφωνήσω με τον φίλο gordon οτι χρειάζεται η γνώμη ειδικού και ιδιαίτερα ψυχίατρου η ψυχολόγου.Να σας πώ επίσης οτι είμαι 31 χρονών.
Απο τότε που παίρνω τα χάπια και απο την στιγμή που αποφάσισα να φύγω απο την πολύ αγχωτική δουλειά μου σε με κάνουν να αισθάνομαι καλυτέρα(σε σχέση το οτι έχω κάποιες υπνηλίες και ιδρώνω συνέχεια που πρέπει να είναι παρενεργειες του φαρμάκου) δεν είχα άλλες κρίσεις ίσως βοηθάει και οτι φεύγω απο το σπίτι και πάω σε πιο ήρεμο περιβάλλον είναι πόλλά που πορεί να συμβάλλουν Πιστεύω οτι έκανα το σωστό
Όμως δεν μπορούσα να συνέχιζα έτσι,η ποιότητα της δουλειάς μου είχε πέσει(με αποτελέσματα να έχω γκρίνιες απο τους προισταμένους μου),δεν είχα όρεξη να κάνω τίποτα ούτε να βγώ,ούτε να διασκεδάσω τίποτα απολύτως ήθελα να είμαι σπίτι μου και όποτε δεν μπορούσα λόγω των καβγάδων να φεύγω να πηγαίνω στην κοπέλα μου,πολλές φορές έκλαιγα μόνος μου χωρίς ιδιαίτερη αιτία η νευρίαζα ανευ αφορμής
Την άλλη εβδομάδα μετακομίζω και πίανω την άλλη δουλειά που είναι πάρα μα πάρα πολύ ήρεμηυ,με την βοήθεια κάποιου ειδικού θα προσπαθήσω να κόψω και το αντικαταθλιπτικό σιγά σιγά.
Πιστεύω οτι όλα θα πάνε καλά και με δύναμη θα το ξεπεράσουμε...το μόνο κακό είναι οτι με \"τσιγκλάει\" να κάνω τσιγάρο...χαχα....άλλα κρατιέμαι με τα δόντια,δύσκολη μάχη και αυτή.
Να έχεται δύναμη και κουράγιο και θα τα ξαναπούμε.

susperia
26-01-2008, 02:14
Παιδια μου τυχε μια κριση πριν καμια ωρα με τον εξης τροπο και με φοβισε λιγο. Αισθανθηκα οτι οι καρδιακοι μου παλμοι ηταν πεσμενοι και ζαλιστηκα λιγο, καθως και αισθανθηκα αρρυθμια (δηλαδη να μην ηταν σταθερη ως προς την ταχυτητα η καρδια). Φοβηθηκα ετσι οπως επιανα το σφυγμο μου οτι θα παθω καμια συγκοπη γιατι οι παλμοι ηταν πιο πεσμενοι απ οτι τους αισθανομαι συνηθως (γυρω στις 56 σφυξεις το λεπτο ειχα ενω το κανονικο ειναι απο 60 και πανω). Και μετα με επιασε σκετο τρεμουλο. Μου χε τυχει αλλες 2 φορες με παρομοιο τροπο. Η διαφορα ομως με τις συνηθισμενες μου κρισεις ειναι οτι δεν αιθανθηκα ταχυκαρδια, αλλα αντιθετα χαμηλους παλμους και δεν αισθανθηκα οτι δεν μπορω να παρω ανασα και οτι ειχα δυσπνοια, ή γενικως τον τρομο που αισθανεσαι ξαφνικα σε μια κριση. Ειχα κανει καρδιολογικες πριν 1.5 μηνα και δεν ειχαν δειξει τιποτα. Εχετε παθει ποτε μ αυτον τον τροπο κριση, ή γενικως να παθετε με μεμονωμενα συμπτωματα (πχ μονο τρεμουλο) ή θα μπουν παλι στο μυαλο μου οτι εχω 1002 ασθενειες?
Δεν παιρνω χαπια προς το παρον οποτε το αποκλειω να εγινε κατι λογω φαρμακων.
Παντα εκει που αρχιζω να αισθανομαι λιγο καλα, ερχεται μια κριση να μου θυμισει οτι δεν ειμαι...

Winston_man
29-01-2008, 22:31
Susperia γεια σου ευχομαι τωρα να εισαι καλύτερα. Οταν λες εχεις κανει εξετάσεις σε καρδιολόγο, εχεις κανει μονο καρδιογράφημα ή ΚΑΙ υπερηχο καρδιάς?

susperia
29-01-2008, 22:39
Γεια σου και παλι winston!!
Και καρδιογραφημα και υπερηχο εκανα, ηταν απο τις πρωτες εξατασεις που εκανα. Δεν βρηκαν κατι. Θα ξαναπαω να ρωτησω καρδιολογο.
Εξαιτιας προσωρινης αρρυθμιας το παθα πιστευω. Σου χει συμβει ποτε κριση με μεμονωμενα συμπτωματα, χωρις δυσπνοια?

Winston_man
29-01-2008, 22:51
Ναι μου έχει τύχει. Εκτος από κρισεις πανικού που έχω παθει, εχει τύχει και το αντίθετο σαν και αυτό που έπαθες εσύ, να χτυπάει η καρδιά μου αργά. Αλλά εγώ το έπαθα από φαρμακα.(Εχω περιγράψει τι έπαθα στη σχολή που κοντεψα να πεθανω) Στη περιπτωσή σου αφού δεν σου βρίσκουν κατι, θα σου πω αυτό που θα λεγε πιθανοτατα ο γιατρός μου. Μαλλον είναι νευρικής φύσεως δεν εχεις κατι σοβαρό τοσες εξετάσεις εκανες αν είχες πρόβλημα θα το βρίσκανε (ειδικά με τον υπέρηχο)

susperia
02-02-2008, 20:28
Οι μερες περναν και γινονται ακομα πιο βαρετες...
Απο δευτερα θα αρχισω να βγαινω οσο πιο πολυ μπορω, γιατι φοβαμαι οτι δεν παθαινω κρισεις μονο και μονο γιατι εχω γινει σπιτογατος τον τελευταιο καιρο.

Διαβασα αρκετα ιατρικα αρθρα για τις κρισεις πανικου.
Αυτο που ειναι σιγουρο ειναι οτι υπαρχει ΟΝΤΩΣ καποια δυσλειτουργια στον οργανισμο, αλλα λογω της συμπτωματολογιας της κρισης πανικου οπου ολο το σωμα αισθανεται διαφορα αδυνατουν να εντοπισουν (ακομη) ενα συγκεκριμενο σημειο του εγκεφαλου (μαλλον) οπου υπαρχει βλαβη. Μαλιστα απ οτι διαβασα ειναι τοσο αυξημενη και διαδεδομενη η διαταραχη πανικου που γι αυτο το λογο αυξανονται συνεχως οι ερευνες για τα βιολογικα αιτια.

Αυτο πρακτικα σημαινει-για μενα τουλαχιστον-οτι ολα αυτα περι \'\'κατι μου φταιει που εχω κρισεις και δεν μπορω να το βρω\'\' ή
\'\'εχω λιγο αγχος και προκαλω μονος μου τις κρισεις\'\' ή ακομα και φρασεις του στιλ \'\'η αιτια βρισκεται στο ασυνειδητο και στο υποσεινηδητο\'\', ειναι για μενα πο**σες μπλε, και τα εκλαμβανω πλεον σαν δικαιολογιες για να κερδιζουν καποιοι ψυχολογοι χρηματα κι ο ασθενης να τα ακουμπαει χοντρα για να βρει ταχα στο υποσεινηδητο το προβλημα.

Θα ξαναπω κατι που χα γραψει και σε αλλο post μου, οτι η αιτια μιας ασθενειας δεν μπορει να κανει διακρισεις στους ανθρωπους.
Αν κανεις προσβληθει απο το μικροβιο της γαστρεντεριτιδας, τοτε θα τον ποναει το στομαχι του κι αυτο ισχυει για ολους χωρις εξαιρεσεις. Αρα λοιπον το αγχος δεν μπορει να προκαλει αυτο και μονο του κρισεις πανικου, αλλιως ολοι θα ειχαν κρισεις, ποσο μαλλον στις χωρες που εχουν πολεμο.

Ομως βρισκεται κανεις στο διλλημα οτι αν οντως ειναι πρωταρχικα βιολογικο κυριως το προβλημα τοτε πρεπει να εμπιστευτει καθαρα και μονο ψυχιατρο κι οχι ψυχολογο.
Κατα τη γνωμη μου, παρ ολο που ειναι πρωτιστως βιολογικο το προβλημα, αυτο δεν αναιρει το γεγονος οτι το αγχος, ο τροπος σκεψης και η ψυχολογια γενικα ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ σημαντικα στις κρισεις κι αυτο ειναι πιστευω αποδεδειγμενο κι απο μας τους ιδιους που ανησυχουμε για το παραμικρο συμπτωμα. Ομως οι ψυχιατροι αυτο που κανουν ειναι να χορηγουν μονο χαπια που υπο την επιδραση τους και μονο ΙΣΩΣ να μην παθεις πανικο, δεν ειναι λοιπον θεραπεια αλλα μονο ασπιρινες τα χαπια.
Αν ηταν να παιρνω χαπια και να μην ειχα τις μαστουρο-παρενεργειες τους, ή τις ενοχλησεις στο στομαχι, κι αν ηξερα οτι ΣΙΓΟΥΡΑ με χαπια δεν προκειται να παθω κανεναν πανικο, ειλικρινα θα τα παιρνα, αλλα δεν ειναι ετσι και ολοι νιωθουμε τις επιδρασεις που εχουν.
Επομενως παρ ολο που ειναι πρωτιστως κατι βιολογικο, πιστευω οτι μονο ψυχολογικα αντιμετωπιζεται το προβλημα, ειτε μονοι μας, ειτε με τη βοηθεια καποιου ψυχολογου ο οποιος ομως δε θα επικεντρωθει στα υποσεινηδητα και κατι τετοια, αλλα αποκλειστικα στο προβλημα και την ψυχολογικη αντιμετωπιση του.

Η αιτια ισως βρισκεται στον εγκεφαλο, ομως ο ανθρωπινος εγκεφαλος επηρεαζεται αμεσα και σε βιολογικο ακομα επιπεδο απο τον τροπο σκεψης, κι ετσι μπορω να εξηγησω μονο τη \'\'θεραπεια\'\' σε ψυχολογικο επιπεδο σε ενα προβλημα που ειναι βιολογικο. Αλλωστε το μυαλο μας εχει πολλες δυνατοτητες...

margo44
02-02-2008, 21:08
Πες τα ρε susperia εμενα ολοι οι γνωστοι μου που τα λεω με βριζουν. .

susperia
04-02-2008, 15:26
Πριν απο κανα μισαωρο ξυπνησα παλι πρωι πρωι με την αυγουλα.
Μ αρεσει που σημερα ηθελα να ξυπνησω και πολυ πρωι.
Βρηκα και μια σελιδα με περιγραφες για τα ψυχιατρικα φαρμακα.
Σιγουρα θα τα ξερετε αυτα που γραφουν οι περισσοτεροι, αλλα δε βαριεσαι, ας την παραθεσω ετσι για πληροφορηση:
http://web4health.info/gr/answers/bio-drugs-menu.htm

susperia
06-02-2008, 00:32
Θα ξαναγραψω μιας και εχω νευρα παλι! Λοιπον με τους πανικους δεν ξερω αν ειμαι οντως καλυτερα, γιατι τις πιο πολλες ωρες ειμαι σπιτι οποτε δεν ξερω αν βγω και εκτεθω σε κατι πολυ στρεσσογονο το θα γινει. Κατα τα αλλα αν και σπιτι ειμαι αισθητα καλυτερα.

Αυτο που με διαλυει ειναι οτι δεν μπορω να καταλαβω τι συμπτωματα ειναι απο το αγχος και τι δεν ειναι. Δεν μπορω να καταλαβω αν νιωθω καλα ή δε νιωθω. Τις περισσοτερες φορες πλεον τα συμπτωματα ειναι απλως ενοχλητικα και δεν οδηγουν σε κριση. Αρα σκεφτομαι καθε φορα οτι δεν ειναι τιποτα. Ομως μετα με κατακλειζουν σκεψεις του στυλ κι αν ηταν πανικος οντως, κι αν πηγε οντως να με πιασει κριση και δε με επιασε απο τυχη? το ελεγξα εγω ή απο τυχη δεν εγινε κατι? Μετα αρχιζω και σκεφτομαι τι συμπτωματα ειχα πριν τις κρισεις και σκεφτομαι αν ηταν προσυμπτωματα πριν με πιασει η πρωτη κριση, ή αν ηταν καποια αθενεια που εχω.

Εχω βαρεθει να μην ξερω τι συμβαινει στο σωμα μου! Απο τη αλλη σκεφτομαι να παω να κανω εξετασεεις να μου φυγει η ιδεα. Ομως σε ποιον να πρωτοπαω?? Κι αν παω θα με αρχισουν παλι σε ενα κυκλο εξετασεων που θα ειναι το πιο πιθανο ασκοπος.

Ολα αυτα με επηρεαζουν και στη σχεση μου με τους αλλους. Σκεφτομαι οτι αν ξαναρχιζω να βγαινω δε θα περναω καλα γιατι θα σκεφτομαι τι προβλημα μπορει να εχω, ενω οι αλλοι θα ειναι ξεγνοιαστοι. Δεν με ενδιαφερει να κατσω να ακουσω απ τους φιλους μου που πηγαν και ποσο καλα περασαν, ουτε με ενδιαφερει με ποσες γκομενες βγηκαν. Δεν ειναι οτι δε θελω να περνανε καλα, ειναι απλα οτι δε με ενδιαφερει. Αυτο που με ενδιαφερει ειναι να γινω καλα. Αλλα βαρεθηκα να σκεφτομαι ολα αυτα.

Κι απ την αλλη εχω πολλα νευρα με τον πατερα μου. Αν και οι γονεις μου με στηριξαν στην αρχη και ειδαν απο κοντα τι ακριβως περασα και στα επειγοντα που ειχα παει στην αρχη και ολα, δεν λεν να καταλαβουν και να δεχτουν οτι κατι εχω. Γι αυτο και εχω κοψει καθε συζητηση για το συγκεκριμενο θεμα και λεω οτι ειμαι καλα. Ειναι καλυτερο το να λεω οτι ειμαι καλα παρα να προσπαθω να εξηγησω κατι που δεν καταλαβαινουν. Μα ειναι δυνατον να καθονται και να μου λεν οτι αφου δε δειχνουν κατι οι εξετσεις αιματος ή καρδιας τοτε δεν εχω τιποτα και ειναι ολα στο μυαλο μου? Μα απο κει διαγνωσκεται ο πανικος, οταν δεν δειχνουν κατι οι εξετασεις! Μετα μου λεν \'\'εμεις ξερουμε οτι οταν καποιος εχει κατι τοτε φαινεται στο αιμα, στις ακτινογραφιες κλπ., αλλιως δεν υπαρχει κατι\'\'. Γιατι ρε γιατροι ειστε και ξερετε εσεις τι ειναι ασθενεια και τι οχι? Ολοι ξαφνικα γινανε γιατροι και βγαζουν γνωματευση! Ενταξει το καταλαβαινω οτι απο ενα σημειο και μετα εγινε κουραστικη η κατασταση το να ειμαι σπιτι και να μη δειχνω καλα ενω οι εξετασεις δε δειχνουν κατι και κυριως δεν ηξεραν πως να το αντιμετωπισουν, αλλα ρωτανε κι εμενα που τα περναω ποσο κουραστικο ειναι? Περιττο να πω τι γνωμη εχουνε για ψυχιατρους!

Δεν περιμενα να το πω αυτο αλλα τελικα το να σταματησω εδω και αρκετο καιρο να ασχολουμαι με τους γονεις μου που θελαν να με βοηθησουν, μου εκανε πολυ καλο τελικα! Γιατι δεν γινεται να θελουν να με ακουν απ τη μια κι απ την αλλη να μη δεχονται οτι τα πραματα ειναι ετσι οπως τα νιωθω! Ειδικα με τον πατερα μου εχω τρελα νευρα που οταν ηταν να παω στον ψυχιατρο, ηρθε ενοχλημενος και ενω αλλα ελεγε την προηγουμενη μερα, ηρθε και μου ειπε: \'\'το ξερεις οτι στον ψυχιατρο που θα πας πηγαινουν οι ψυχασθενεις ετσι? τελωσπαντων! πηγαινε\'\'.
Λες δηλαδη και μου εκανε χαρη που μου επετρεπε να παω στον ψυχιατρο! λες και εγω πετουσα απ τη χαρα μου και δεν εβλεπα την ωρα να παω στον ψυχιατρο! Οι γονεις μου δεν ειναι κακοι και παντα με βοηθουσαν κι αυτο που εγινε ειναι οτι κουραστηκαν απο ενα αρρωστημενο κλιμα που υπηρχε στο σπιτι με εμενα να ειμαι σκατα απο ανεξηγητο λογο.
Ειλικρινα νιωθω μεγαλη εχθρα προς τον πατερα μου. Αυτο που μου ειπε δεν επρεπε να το πει! Ο καθενας ειναι υπευθυνος για τα λογια του και για τις πραξεις του και δε θα φοβηθω ακομα και να πλακωθω στο ξυλο αν χρειαστει, ειμαι ενηλικος πλεον δεν ειμαι και κανα παιδακι να μου λεει ο ενας κι ο αλλος οτι του κατεβει! Θιχτηκε δηλαδη η \'\'μεγαλο-υποληψη\'\' του father που το παιδι του θα πηγαινε στο ψυχιατρο. Ακομα κι αν το σκεφτοταν δεν επρεπε να μου το πει, και ημουν σε στιγμη μεγαλης αδυναμιας οταν μου το πε αλλιως θα ειχε γινει της πουτανας! Οταν δηλαδη τα καταφερνα σε κατι τοτε ηταν καλα και καμαρωνε, τωρα που συνεβη αυτο τωρα ειναι αλλιως! Δε κοιταει τα δικα του χαλια καλυτερα?
Τη μονη που θα δικαιολογησω και θα ανεχτω και θα ανεχομαι οτι κι αν κανει ειναι η μανα μου γιατι οτι κι αν λεει μεσα στον εγωισμο της ή στο πεισμα της καμια φορα, ξερω οτι με αγαπαει και θελει το καλο μου, αλλωστε το ποιος αγαπαει πραγματικα παντα φαινεται. Αλλωστε ειναι αχαριστια μετα απο τοσα που εκανε για μενα μεχρι τωρα να τα ξεπληρωσω με μισος! Και παρα τις οποιες αδυναμιες της παντα ηταν υπευθυνο ατομο. Τωρα το αν δε συζηταω πια για τους πανικους μαζι της ειναι για το καλο και των δυο, οσες φορες συζητησα και προσπαθησα να εξηγησω κατεληξε σε καυγα.
Ομως οχι, απο τον πατερα μου δε θα ξανα-ανεχτω τετοιο πραμα!

Αυτο που με κουραζει σε ολα αυτα ειναι οτι παλι πρεπει να στηριχτω μονο σε μενα για να ξεπερασω κι αυτο το αδιεξοδο.
Καθε μερα με κατακλυζουν σκεψεις κι εχω βαρεθει...
και κυριως κουραστει...

persefoni
10-02-2008, 19:00
Είδατε τι ωραία που χτυπάνε μια μέρα ξανά αυτές οι κρισούλες κι από εκεί που είσαι καλά γίνεσαι τρις χειρότερα. Ξαναχτύπησε και εμενα με πολύ χειρότερα συμπτώματα. Πλέον νευριάζω με το παραμικρό, δε θέλω να βγω από το σπίτι μου και έχω πόνους παντού σε κεφάλι λαιμό και αυτιά. Αυτά τα λίγα από εμένα. Πραγματικά ελπίζω να μην είμαι άρρωστη :( :(:(

Winston_man
10-02-2008, 19:45
Ειναι φυσικο να γινεσαι τρις χειροτερα αμα σε ξαναχτυπησει κριση μετα από καιρο και εκει που σαι καλα. Νομιζεις οτι οση προοδο εκανες παει χαμενη και φτου και απτην αρχη...

persefoni
10-02-2008, 19:49
Mετά περνάνε οι πόνοι, ή ηρεμείς και περνάνε και μετά πάλι απ\' την αρχή.. Είναι σαν εφιάλτης. Πραγματικά θα κάνω όσες εξετάσεις χρειαστεί για να μου φύγει η αμφιβολία. Είναι τραγικό να με φοβίζει και το παραμικρό γαργαλητό στα αυτιά, έτσι;

susperia
10-02-2008, 20:44
winston πως εισαι?? εγω απιτι και παλι σπιτι

Winston_man
10-02-2008, 21:05
Originally posted by susperia
winston πως εισαι?? εγω απιτι και παλι σπιτι


Να λεμε καλα... Και γω σπίτι είμαι (που αλλού...) Δεν εχω νεα από την αιτηση για δουλεια που είχα κανει και ολες οι μερες μου είναι ιδιες και απαραλλαχτες. Οπως τα ξερεις.

Εσυ πώς πάει? Ειχες πει θα αρχισεις να βγαινεις απο Δευτερα (που περασε) Το έκανες? Πως παει η σχολή?

susperia
10-02-2008, 21:12
winston μου φαινετε οτι κι εγω μονο λογια ειμαι και μαλιστα αν διαβασω μερικα posts μου βλεπω οτι ειμαι και πολλα λογια μαλιστα! βασικα βγηκα αλλα μονο για να θεωρησω κατι εξετασεις για τι αλλο, για τον πανικο! προσπαθω να πεισω τον εαυτο μου να βγαινει αλλα απ την αλλη δε θελω. εχω παθει το συνδρομο του \'\'δε θελω να βγω εξω αλλα θελω να κατσω σπιτι μου\'\'. το κακο ειναι οτι δεν μου περναει αυτο το συνδρομο. μου χουνε μπει και ιδεες μην εχω καποιο αναπνευστικο προβλημα γιατι καμια φορα νιωθω οτι δεν αναπνεω καλα και δεν ξερω αν εινα;ι απ τον πανικο.
Απ την αλλη με το να καθομαι σπιτι σκεφτομαι συνεχεια τι θα κανω αλλα δεν κανω και τιποτα, παλι καθομαι. να δω μεχρι που θα παει η κατασταση...

susperia
10-02-2008, 21:14
οσο για τη σχολη αγχωνομαι γιατι στο τελος του μηνα ξεκιναω εξεταστικη κι εγω δεν εχω διαβασει. πως να διαβασω μ ολα αυτα...
εννοειται οτι δεν παταω με τις ανασφαλειες που εχω...

susperia
10-02-2008, 21:34
winston μην πονταρεις στο να σε ειδοποιησουν για τη δουλεια αμα ειναι σε εστιατοριο ή φαστφουνταδικο. ειναι δυσκολο να σε παρουν. ειχα φαει τα μουτρα μου να ψαχνω για σερβιτορος περυσι. στην καλυτερη με πηραν σε 1-2 περιπτωσεις δοκιμαστικα και μετα τον πουλο, ή ελεγαν οτι θα με ειδοποιησουν ΣΙΓΟΥΡΑ κι ομως δε με επαιρναν τηλέφωνο, ακομα κι αν τους ελεγα απ την αρχη οτι αμα δεν εχω καποια ελπιδα να με παρουν να μου το πουν απ την αρχη. Αυτοι ελεγαν οτι εχω πολλες πιθανοτητες και μετα τον πουλο. σε τποτα μακντοναλντς μονο μπορει ναα σε παρουν γιατι πολλες φορες εχουν ελλειψεις, ομως κι εκει ισχυει σσυνηθως οτι γραφω παραπανω. Οποτε να ξερεις οτι ειναι θεμα πολιτικης των μαγαζιων. Αμα δεν περασεις εσυ να ρωτησεις ξανα και ξανα δε θα σε πουν τελικα αν σε πηραν. αυτο το καταλαβα απο πρωτο χερι.

Winston_man
10-02-2008, 21:44
Originally posted by susperia
winston μην πονταρεις στο να σε ειδοποιησουν για τη δουλεια αμα ειναι σε εστιατοριο ή φαστφουνταδικο. ειναι δυσκολο να σε παρουν. ειχα φαει τα μουτρα μου να ψαχνω για σερβιτορος περυσι. στην καλυτερη με πηραν σε 1-2 περιπτωσεις δοκιμαστικα και μετα τον πουλο, ή ελεγαν οτι θα με ειδοποιησουν ΣΙΓΟΥΡΑ κι ομως δε με επαιρναν τηλέφωνο, ακομα κι αν τους ελεγα απ την αρχη οτι αμα δεν εχω καποια ελπιδα να με παρουν να μου το πουν απ την αρχη. Αυτοι ελεγαν οτι εχω πολλες πιθανοτητες και μετα τον πουλο. σε τποτα μακντοναλντς μονο μπορει ναα σε παρουν γιατι πολλες φορες εχουν ελλειψεις, ομως κι εκει ισχυει σσυνηθως οτι γραφω παραπανω. Οποτε να ξερεις οτι ειναι θεμα πολιτικης των μαγαζιων. Αμα δεν περασεις εσυ να ρωτησεις ξανα και ξανα δε θα σε πουν τελικα αν σε πηραν. αυτο το καταλαβα απο πρωτο χερι.


οκ θα το έχω υπόψην-ευχαριστω. Αυριο μαλλον θα ξαναπερασω να δω τι γινεται.


με τη σχολη σου στο λεω αυτο από την πειρα μου, οσο δεν πηγαινεις τοσο μετα πιο δυσκολο ειναι να πας. Αρχισε να πηγαινεις από αυριο αν ειναι δυνατον. Τουλαχιστον προσπάθησε το. Θα τα καταφερεις-εδω τα καταφερα εγω.

susperia
10-02-2008, 21:53
το ακεφτομαι να παω αλλα λεω τελικα να μην το κανω. ετσι κι αλλιως τελειωνουν τα μαθηματα την παρασκευη κι αν με πιασει πανικος στο αμφιθεατρο που σιγουρα θα με πιασει τοτε θα φοβαμαι να πατησω στην εξεταστικη που ετσι κι αλλιως θα τα παω χαλια γιατι δεν ξερω αν θα προλαβω να διαβασω κι εχω κι αυτο το αγχος επιπλεον (δε μου φταναν τα αλλα).
Λεω να πατησω στην εξεταστικη μονο (χρωσταω τα κερατα μου εντωμεταξυ) αφου χαπακωθω με καμια κουτα xanax σε καθε μαθημα

susperia
15-02-2008, 18:18
εγω σημερα και γενικα τις τελευταιες μερες ειμαι πολυ ΣΚΑΤΑ. Πηγα αυτη τη βδομαδα σε εναν νευρολογο-ψυχιατρο για να κανω το εγκεφαλογραφημα τελικα και απ οτι καταλαβα κατι βρηκε το οποιο δεν ειναι οργανικο μεν μου ειπε, αλλα ειναι κατι δε. Περισσοτερα δεν καταλαβα ουτε εγω θα ξαναπαω γιατι πρεπει να επεξεργαστει τα αποτελεσματα μου ειπε. Και μεχρι να τα επεξεργαστει εκανα και μια αξονικη εγκεφαλου σημερα οπου ειναι θαυμα πως δεν επαθα κριση περιμενοντας να μου καανουν και μια ενεση η οποια μου εφερε αηδια στο στομα και πιο μετα ζαλαδα την οποια εχω ακομα.

εχω ανοιξει δουλειες δηλαδη παλι, αντε να δουμε που θα καταληξω. Τις εξετασεις αυτες μου τις ειχε γραψει η προηγουμενη ψυχιατρος που ειχα παει μια φορα και δεν ξαναπηγα αλλα τωρα μου τη βαρεσε να τις κανω. Ο ψυχιατρος μεγαλος σε ηλικια καλος φανηκε πολυ συζητισιμος ομως μιλησαμε για ολα εκτος απο τους πανικους. Εγω πηγα σ αυτον για να κανω την εξεταση βεβαια (δε βρηκα αλλου να κανουν και να καλυπτει καποιο ασφαλιστικο ταμειο) οποτε λογικο ειναι να μην συζητησω για κατι αλλο. Το κακο απο την αλλη ειναι πως νομιζω οτι θελει να μου ανοιξει δουλειες. Δηλαδη μου ελεγε κατι διφορουμενα και κατι παπαριες ωρες ωρες οταν μου ελεγε τη γνωμη του για το πως με \'\'εκοψε\'\' σαν ατομο. Ας ξαναπαω καλυτερα να παρω και τα αποτελεσματα και θα σας πω τη γνωμη μου γι αυτον οταν θα χω μια πιο ολοκληρωμενη εικονα.

Τελικα ειτε παω σε γιατρους ειτε δεν παω παλι αγχος εχω, παλι δε μπορω να ηρεμησω. Και πως να ηρεμησω οταν δεν ξερω τι αλλο με περιμενει? αυτο που μενει ειναι να μου βρουν τιποτα στις εξετασεις να με αποτελειωσουν!

Dalia
15-02-2008, 19:06
Αχ susperia δεν ησυχάζουμε με τίποτα.Αυτό είναι το κακό.Ησυχάζουμε από κάτι για λίγο,μετά μας μπαίνει κάτι άλλο στο μυαλό και αρχίζουμε πάλι τους γιατρούς και τις εξετάσεις.Και ενώ νομίζουμε ότι ψάχνουμε και κάνουμε εξετάσεις για να μας φύγει το άγχος τελικά αυτό δεν φεύγει.

susperia
15-02-2008, 19:23
ναι και το κακο ειναι οτι παμε για να αποκλεισουμε καποια ασθενεια, κι αυτοι μας αρρωσταινουνε γραφοντας κι αλλες εξετασεις! καλα το τι βλακειες μου λεγε ο ψυχιατρος δε λεγεται και το κακο ειναι οτι μου τις ειπε σε ακυρο σημειο (ενω μιλουσαμε μια χαρα) απλα και μονο για να μου ανοιξει δουλειες, τουλαχιστον εμενα ετσι μου φανηκε! οταν ξεμπερδεψω μ αυτον τουλαχιστον θα γραψω και τι μου ειπε για να το σχολιασετε.
Μακαρι dalia μου να ρθει ο καιρος οπου ολα αυτα θα ναι παρελθον, μονο σε αυτο ελπιζω!

billides2
29-02-2008, 12:49
Γεια σας παιδιά. Το forum σας μου έδωσε μεγάλη στήριξη σε όλα αυτά που περνάω.

Θα σας εξιστορήσω εν τάχει κι όποιος θέλει μπορεί να βοηθήσει.

Πριν 4 χρόνια παρουσίαση επί 2μήνου δέκατα, πόνο στο στομάχι, μυικούς πόνους, αδυναμία, κόπωση, στοματίτιδα, άφθες, θωρακικό άλγος και πολλά άλλα. Άρχισα να τρέχω από γιατρό σε γιατρό για να βρω τι έχω. Μετά από άσκοπες ενέργειες κατέληξα σε ψυχολόγο (με βαριά καρδιά) και μου είπε ότι έχω Διαταραχή Πανικού. Έκανα ομοιοπαθητική και όλα ξεπεράστηκαν εκτός από το στομάχι που παρουσιάζει ακόμη προβλήματα με γαστρίτιδες και παλινδρομήσεις

Προ 3 ετίας μου παρουσιάστηκε υπέρταση και από τότε παίρνω φάρμακα.

Προ 2 ετίας διαπίστωσα ότι έχω εκκολπώματα και σπαστική κολίτιδα. Ο πόνος στο έντερο δεν περνάει.

Θωρακικοί πόνοι κάθε 3μηνο

Τον τελευταίο χρόνο παθαίνω τενοντίτιδες στους ώμους.

Με το στομάχι μου παιδεύομαι συνέχεια. ΖΗΤΩ ΤΟ nexium!!!

Προ 2μήνου παρουσίασα έντονη ζάλη για 2 - 3 ημέρες και από τότε παιδεύομαι. Μου είπαν ότι είναι ίλιγγος και άρχισα θεραπεία. Το τελευταίο διάστημα είδα βελτίωση ώστοσο συνεχίζω και ζαλίλομαι κυρίως το πρωι και τώρα νιώθω μούδιασμα σε όλο το κεφάλι για όλη την ημέρα . Άρχισα πάλι να τρέχω από γιατρό σε γιατρό.

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ.

Τώρα φοβάμαι ότι έχω ΟΓΚΟ στο ΚΕΦΑΛΙ.
Μου πρότειναν μαγνητική εγκεφάλου και triplex καρωτίδας.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?
Ότι και να μου προκύψει θεωρώ ότι θα πεθάνω. Φοβάμαι πολύ!
Ιδίως με τον ίλιγγο και το μούδιασμα έχω καταρρακωθεί!

Θα το θεωρούσα σπουδαίο να δεχτώ συμβουλές σοβαρές από όλους σας. Θα είμαι ευγνόμων !!!

susperia
01-03-2008, 03:22
Σε καταλαβαινω στο τι περνας. αμα αρχισεις να εχεις αγχωδεις διαταραχες δε ξεμπλεκεις ευκολα με το φοβο των συμπτωματων.

Μουδιασματα ειχα και γω πριν καμια βδομαδα στο κεφαλι και νομιζα καθε φορα οτι παθαινω εγκεφαλικο, ειχα τρομαξει πολυ! Ειμαι σιγουρος οτι αμα δεν ειχα κανει αξονικη εγκεφαλου προσφατα (πριν με πιασουν τα μουδιασματα γιατι ειχα διαρκες πονοκεφαλο για 1,5 μηνα) θα ειχα παθει κριση πανικου απ το φοβο μου μην εχω ογκο στον εγκεφαλο, ή μην παθαινω εγκεφαλικο!

Λοιπον αυτο που εχω να σου πω σαν προσωρινη συμβουλη (γιατι κι εγω δεν εχω ξεπερασει την ολη κατασταση) ειναι να πας σε οσους γιατρους χρειαστει και να κανεις οσες εξετασεις χρειαστει για να καθυσηχασεις οτι δεν εχεις τιποτα. Οταν σιγουρευτεις οτι δεν εχεις κατι παθολογικο που απειλει τη ζωη σου, να το παρεις αποφαση και να πεις οτι οσα κι αν αισθανομαι ειναι απλα αισθησεις που δεν μπορουν να με βλαψουν.

Αυτο που καταλαβα απο την εμπειρια μου ειναι οτι ο φοβος μας για το τι αισθανομαστε καθε στιγμη, ή τι θα αισθανθουμε την επομενη στιγμη, εκτος απο ευερεθιστοτητα και φοβο φερνει και καινουρια συμπτωματα που οντως δεν εχουμε ξανανιωσει! δεν ειναι η φαντασια μας! το θεμα μας κι ο φοβος μας καθε φορα ειναι οτι αφου δεν εχουμε κατι, γιατι αισθανομαστε επιπλεον καινουρια συμπτωματα, αντι μαλιστα να εξαλειφονται τα παλια?
αυτο που καταλαβαινω ειναι οτι ο φοβος μας και η διαρκης μας συγκεντρωση στις αισθησεις μας εχει σαν αποτελεσμα να υπερλειτουργει ακομα περισσοτερο το νευρικο μας συστημα (αν δεν το ξερες η υπερδραστηριοτητα του ειναι που μας κανει να εχουμε κρισεις πανικου και διαφορα σωματικα συμπτωματα) με αποτελεσμα να μας διεγειρει περισσοτερο τα νευρα και να αισθανομαστε καινουρια πραματα. Αυτο το διαβασα σε επιστημονικο αρθρο δεν το λεω εγω.
Δηλαδη με λιγα λογια τα συμπτωματα που νιωθουμε ειναι μεν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κι ΟΧΙ η ΦΑΝΤΑΣΙΑ μας αλλα ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΑΣ! Μην ξεχνας ομως οτι οτι κι αν αισθανομαστε δεν παυει να ειναι απλως μια αισθηση. Πιστεψε με αν οντως ειχαμε βλαβη τοτε το πρωτο συμπτωμα θα ταν και το τελευταιο και δε θα μασταν τωρα εδω να γραφουμε.

Πιστευω οτι αυτη ειναι η μοναδικη λυση, να πας σε οσους γιατρους χρειαστει, να κανεις οσες εξετασεις χρειαστει, να μη σου μεινει αμφιβολια οτι εισαι υγιης και να το παρεις αποφαση οτι θα αγνοεις οτι κι αν νιωθεις. επισης οταν ξεμπερδεψεις προσπαθησε να βρεις ενα χομπι ή κατι να σε απασχολει ωστε να ξεχνιεσαι και να μη σκεφτεσαι συνεχως αν εχεις κατι. Αυτα προς το παρον εχω να πω, τωρα δε θελω να δινω κι αβερτα διαφορες συμβουλες γιατι δεν το χω ξεπερασει κι εγω το προβλημα μου.

Dalia
01-03-2008, 14:05
susperia όσες εξετάσεις και να κάνουμε πιστεύεις ότι τελικά ησυχάζουμε?Εγώ νομίζω ότι όποτε μπαίνω στη διαδικασία να ψάξω τι έχω αντί να ησυχάσω γίνομαι χειρότερα.Γιατί υπάρχουν τόσα πολλά που αν ξεκινήσεις να ψάχνεις,να ρωτάς γιατρούς κλπ δεν ξεμπερδεύεις εύκολα.Και ακόμα κι αν ησυχάσουμε από κάτι μετά βρίσκουμε κάτι καινούριο.Τουλάχιστον εμένα αυτό μου συμβαίνει.:(

susperia
01-03-2008, 18:02
οχι dalia! εχεις δικιο σ αυτα που λες, εγω ισως δεν το διευκρινησα καλα. Δεν εννοω να πηγαινουμε καθε τρεις και λιγο στο γιατρο, αλλα να παμε για μια περιοδο σε οσους χρειαστει και να κανουμε οτι μας πουν απο εξετασεις ωστε να ησυχασουμε. και να σου πω κατι, ενταξει θα ταλαιπωρηθεις για μια περιοδο 1-2 μηνες, αλλα τουλαχιστον θα εχεις την επιβεβαιωση των γιατρων οτι δεν εχεις κατι, ασε που τις περισσοτερες φορες δε θα σε βαλουν καν να κανεις εξετασεις. Αυτο το λεω για ψυχολογικους λογους, γιατι αλλιως με καθε νεο συμπτωμα θα λες \'\'ωχ μαλακια που δεν παω στο γιατρο να το κοιταξω, ισως εχω καρκινο!\'\' ενω αν το χεις ηδη κοιταξει μπορεις να καθυσηχασεις οτι εισαι καλα πιο ευκολα τουλαχιστον. Και εννοειται οτι αφου σου επιβεβαιωσουν οι γιατροι οτι δεν εχεις κατι και δεν χρειαζεται να το ψαξεις παρα περα τοτε πρεπει να το παρεις αποφαση και να μην ξαναπας σε γιατρο αλλιως δεν εχει νοημα, χειροτερα θα γινεις αν τρεχεις καθε τρεις και λιγο στους γιατρους.

ENIGMA
03-03-2008, 11:06
Ξεκολληστε απο τους γιατρους δεν εχετε τιποτα ρε παιδια αγχος ειναι γαμωτη μου πια.Ειστε απολυτα υγιεις σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας η πατε σε νοσοκομεια να δειτε αληθινες αρρωστιες που απειλουν αμεσα την ζωη ενα σκατοκολλημα ειναι τα εχω περασει ολα αυτα και ξερω.Καταθλιψεις κρισης πανικου τις εχω φαει με το κουταλι και ξερω πολυ καλα τι σας λεω .Ασχοληθειτε και με κανεναν αλλο που χρειαζεται πραγματικα βοηθεια και βαλτε τον εαυτουλη σας δευτερο μονο ετσι θα γινετε καλα...και σταματηστε να σκεφτεστε κανει καλο.Με αγαπη σας τα λεω

Dalia
03-03-2008, 13:36
Δίκιο έχεις βρε Enigma.Ακόμα κι εγώ η ίδια κάποιες φορές κοροϊδεύω τον εαυτό μου γιατί καταλαβαίνω ότι είμαι υπερβολική και ότι δεν έχω τίποτα άλλο να ασχοληθώ και ψάχνω συνεχώς να βρω τι έχω,τι αισθάνομαι.
Δεν με παρηγορεί πάντως το να σκεφτώ ότι άλλοι έχουν πραγματικές ασθένειες.
Οπως επίσης ούτε και το αντίθετο,(που μου λέει ο γιατρός μου να σκέφτομαι) να βλέπω δηλαδή τον κόσμο που είναι καλά και δεν ασχολείται με ασθένειες κλπ,για να πάρω παράδειγμα από αυτούς.
Αν δεν νιώθω καλά δεν με νοιάζει να σκεφτώ ούτε ότι υπάρχουν και χειρότερα ούτε τα καλύτερα.

Winston_man
03-03-2008, 15:18
Σε μια φαση ενος καβγα ο πατερας μου μου ειπε οτι εχω προβληματα πολυτελειας...

keep_walking
03-03-2008, 15:20
Δηλαδη?
Εννοει οτι ζεις τοσο βολεμενη και πολυτελη ζωη ωστε μιας και δεν σε απασχολουν προβληματα \"επιβιωσης\"...σε απασχολουν ψυχολογικα προβληματα?

Winston_man
03-03-2008, 15:24
βολεμενη και πολυτελη ζωη δεν ζω αλλα ουτε πειναω. Ναι δεν με απασχολουν προβληματα επιβιωσης, οποτε μπορεις να το πεις και ετσι.

keep_walking
03-03-2008, 15:28
Χμ χαιρω πολυ αν τρεχεις για να επιβιωσεις φυσικο ειναι να μη σε απασχολουν ψυχολογικα προβληματα...κοιτας πρωτα να ικανοποιησεις τις βασικες βιολογικες αναγκες...αλλα ο πατερας σου εχει αδικο κατα τη γνωμη μου.
Οχι οτι δεν ειμαι της αποψης οτι η βιοπαλη φερνει θετικα αποτελεσματα.
Μπορει να λεω και μπουρδες...δεν ξερω.

Winston_man
03-03-2008, 15:38
κοιτα στη πραγματικοτητα δεν νομιζω να το πιστευει-πανω στα νευρα του το ειπε.

keep_walking
03-03-2008, 15:41
Ναι μη δινεις πολυ σημασια εγω να δεις τι εχω ακουσει κατα καιρους ιδιως το καιρο που ημουν αρωστος.

Σε τι σταδιο εισαι τωρα?
Νομιζω καπου διαβασα οτι πηρες το πτυχιο?
Για δουλεια πως τα βλεπεις τα πραγματα?

Winston_man
03-03-2008, 15:44
Originally posted by keep_walking
Ναι μη δινεις πολυ σημασια εγω να δεις τι εχω ακουσει κατα καιρους ιδιως το καιρο που ημουν αρωστος.

Σε τι σταδιο εισαι τωρα?
Νομιζω καπου διαβασα οτι πηρες το πτυχιο?
Για δουλεια πως τα βλεπεις τα πραγματα?

ναι το πηρα στα χερια μου το πτυχιο. Για δουλεια εχω εδω και κανα μηνα κανει αιτηση αλλα δεν μου εχουν απαντησει ακομα. Τωρα ειμαι σε σταδιο ανακαψης μπορω να πώ. Σκεφτομαι για μεταπτυχιακο. Θα δουμε.

keep_walking
03-03-2008, 15:49
Μια χαρα σε βλεπω...μην αφηνεις μονο το χρονο να περναει νεκρος:)

Dalia
03-03-2008, 15:49
Μου το έχουν πει κι εμένα αυτό.Και οι γονείς μου και άλλα άτομα.Οτι επειδή δεν έχω προβλήματα επιβίωσης κάθομαι και κλαίγομαι με \"χαζά\" προβλήματα.Ενώ αν π.χ δεν είχα τα απαραίτητα για να ζήσω δεν θα ασχολιόμουν με τα ψυχολογικά.Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει αυτό.

keep_walking
03-03-2008, 15:53
Γνωμη μου ειναι οτι η ευρεση εργασιας και η καθημερινη βιοπαλη βοηθαει πολυ...σε ψηνουν σαν ατομο και κρατουν το μυαλο σου αν μη τι αλλο απασχολημενο...βεβαια στην περιπτωση μου χωρις φαρμακα δεν νομιζω να τα καταφερνα...αλλα ο καθενας εχει κατι διαφορετικο.

Sofia
03-03-2008, 15:59
Keep οτι τα καταφέρνεις μια χαρά με φάρμακα ειναι εξίσου σημαντικο με το αν τα κατάφερνες χωρις αυτα...

τώρα, για την εργασία συμφωνω οτι ειναι σημαντικη κ βοηθα στην ωριμανση κ στην ενηλικιωση.

susperia
04-03-2008, 02:04
Originally posted by ENIGMA
Ξεκολληστε απο τους γιατρους δεν εχετε τιποτα ρε παιδια αγχος ειναι γαμωτη μου πια.Ειστε απολυτα υγιεις σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας η πατε σε νοσοκομεια να δειτε αληθινες αρρωστιες που απειλουν αμεσα την ζωη ενα σκατοκολλημα ειναι τα εχω περασει ολα αυτα και ξερω.Καταθλιψεις κρισης πανικου τις εχω φαει με το κουταλι και ξερω πολυ καλα τι σας λεω .Ασχοληθειτε και με κανεναν αλλο που χρειαζεται πραγματικα βοηθεια και βαλτε τον εαυτουλη σας δευτερο μονο ετσι θα γινετε καλα...και σταματηστε να σκεφτεστε κανει καλο.Με αγαπη σας τα λεω

συγνωμη ρε φιλε αλλα τα λογια σου εμενα με δειχνουν οτι ΔΕΝ ξερεις τι ειναι οι κρισεις πανικου! ενας που τα χει περασει δεν προκειται ποτε να πει \'\'σταματηστε να σκεφτεστε τι σκατα εχετε κι ανοιξτε τα στραβα σας και πατε σε νοσοκομαεια να δειτε αληθινες αρρωστιες\'\'! αλλοι περνουν οχτακοσια χαπια σε μια μερα για να μην εχουν πανικους και επισκεπτονται πεντακοσιους ψυχιατρους για να το ξεπερασουν κι ερχεσαι εσυ να πεις \'\'ξεκολλατε λιγο αγχος ειναι\'\'! και μαλιστα πολλοι απ αυτους πριν τους πανικους ηταν ατομα πολυ δυνατα και δεν ειχαν κανενα ψυχολογικο προβλημα! Αμα ηταν λιγο αγχος καραγκιοζη δε θα πηγαινα δυο φορες στα επειγοντα στα νοσοκομεια ουτε θα εκανα ενα μηνα να βγω απ το σπιτι μου, κι αλλους δυο για να συνελθω καπως! και σε πληροφορω οτι μια χαρα ημουν ψυχολογικα, σχεδον κανενα κομπλεξ δεν ειχα, φιλους παντα ειχα κοινωνικος ημουν και ειμαι, εχω αντιμετωπισει πολυ στρες και αγχος στη ζωη μου για να ξερω να το διαχωρισω απ τις κρισεις πανικου, κι ερχεσαι εσυ και λες ανοιξτε τα στραβα σας? εσυ να ανοιξεις τα στραβα σου καραγκιοζη! Και τι παει να πει αυτο που λες, δηλαδη πρεπει κατι να απειλει τη ζωη μου και να εχω καρκινο για να το εκλαβω ως σοβαρο? μου αρκει που επηρεαζει την καθημερινοτητα μου και τη ζωη μου! αμα εσυ εισαι ο σουπερμαν και μπορεις να περπατας στο δρομο και να παθαινεις κρισεις διαρκειας μισης εως μιας ωρας με δυσπνοιες λιποθυμιες πονους παντου, ναυτιες, αρρυθμιες τρεμουλα κι αυτα να τα περνας στο ντουκου και να σκεφτεσαι οτι εισαι μια χαρα και να μην επηρεαζεσαι καθολου τοτε τι να σου πω μπραβο σου!!

Winston_man
04-03-2008, 13:31
susperia, καταλαβαινω την εκρηξη σου αλλα σε παρακαλω ηρεμησε. Αν το δουμε ψυχραιμα, δεν φταιει το παιδι για αυτα που λέει. Γιατι? πολυ απλα οπως λεει και η παροιμια ο χορτατος δεν καταλαβαινει τον πεινασμενο. Επομενως ενα ατομο που δεν εχει περασει αυτα που εχουμε περασει εμεις και περναμε ΔΕΝ μπορει να μας καταλαβει. Ειναι απέξω απο το χορο και τα βλέπει ολα ευκολα. Λεει, μα ειναι δυνατον να υπάρχουν τετοια άτομα? Κρινει από τον εαυτο του και θεωρει αδυνατο να συμβαινουν οι κρισεις αυτες σε κάποιους. Εμεις ομως που τα ζουμε το βλέπουμε αλλιως και μας φαινονται καπως τα λογια αυτα. Δεν ειναι <<καραγκιοζης>> το παιδι, απλα δεν μας καταλαβαινει γιατι δεν εχει περασει αυτα που περναμε.

Dalia
04-03-2008, 14:02
susperia μπορεί να μιλάει έτσι για να μας ταρακουνήσει.Αυτό που λέει ότι πρέπει να δούμε πόσοι άνθρωποι έχουν σοβαρές ασθένειες και όμως το παλεύουν ενώ εμείς δεν έχουμε ουσιαστικά κάποια ασθένεια που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και ότι τα δικά μας προβλήματα ξεκινάνε από το μυαλό μας και τη σκέψη μας,όλα αυτά μου τα έχουν πει κι εμένα και οι δικοί μου και ο γιατρός μου.Τώρα το ότι δεν μπορούμε να τα δεχτούμε γιατί υποφέρουμε και νευριάζουμε όταν μας τα λένε αυτό είναι άλλο θέμα.
Δεν νομίζω ότι ο Enigma τα είπε με κακή πρόθεση.

susperia
05-03-2008, 01:51
dalia kai winston ενταξει καταλαβαινω πως το λετε, συμφωνω πανω κατω, αλλα το παιδι ειπε οτι εχει περασει κρισεις πανικου και τα εγραψε αυτα. Ειναι δυνατον να τα χεις περασει και να τα λες αυτα? προφανως ή ειχε μια δυο μεμονωμενες κρισεις οπως μπορει να ειχαν πολυ ανθρωποι και να μην ειχε καμια επιπλοκη, ή απλα ειναι αυτο που λεει ο winston οτι δεν εχει ιδεα για το τι ειναι οι κρισεις. οπως και να χει σιγουρα δεν ξερει πως ειναι.
και οχι δεν ειναι απλα αγχος οι κρισεις πανικου, και μιλαω για τα ατομα που εχουν πραγματικα διαταραχη πανικου. ειναι και παθολογικο ασχετα αν οι γιατροι δεν εχουν εντοπισει ακριβως το τι τα προκαλει. απλα το αγχος παιζει κι αυτο αποφασιστικο ρολο, ειναι καταλυτης για τις κρισεις ας πουμε. αυτο που με πειραξε δεν ειναι οτι ισως ηθελε να μας ταρακουνησει, αλλα ενταξει θα μπορουσε να το κανει με λιγοτερα επιθετα, κι οχι να πει\'\' \'\'σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας κι ανοιξτε τα στραβα σας και τραβατε σε νοσοκομεια να δειτε πραγματικες ασθενειες\'\' λες και ειμαστε τιποτα παιδακια που κλαιμε επειδη ο μπαμπας δε μας αγορασε το καινουριο playstation και δεν ξερουμε τι γινεται παραεξω.

ταρακουνημα ηταν αυτο που εγραψε? εγω ειδα να \'\'στολιζει\'\' με επιθετα οσους εχουν κρισεις. και στην τελικη αν οντως ειχε πανικους και το ξεπερασε ας γραψει καμια χρησιμη συμβουλη και για μας αντι να στολιζει με επιθετα. ολοι ξερουμε πως δεν μπορει κανεις να μας καταλαβει σ αυτο που περναμε γι αυτο και υπαρχει κατανοηση και οι απαντησεις που γραφονται σχετικα με τους πανικους ειναι σε ενα αναλογο υφος. αν αυτο που χρειαζομασταν για να το ξεπερασουμε ηταν το
\'\'αγχος ειναι γαμωτη μου πια.Ειστε απολυτα υγιεις σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας η πατε σε νοσοκομεια να δειτε αληθινες αρρωστιες που απειλουν αμεσα την ζωη ενα σκατοκολλημα ειναι\'\',
τοτε το 99% θα το χε ξεπερασει απ τη πρωτη κιολας βδομαδα, και μαλιστα θα ημουν ο πρωτος που θα τα γραφε αυτα στους αλλους.

belba
06-03-2008, 21:49
Καλησπέρα σε όλους,τωρα αν σας πω ότι ήμουν περαστική και επέλεξα το συγκεκριμένο forum δεν θα με πιστέψετε και καλά θα κάνετε.τα γνωστά.... !Νομίζω πως ο susperia έχει δίκιο δεν μπορεί ένας ανθρωπος που το έχει ζείσει να το αντιμετωπίζει έτσι.Το πολύ πολύ να προσπαθήσει να το δει με πια χιουμοριστική διαθεση.Οταν είμαι εκτός κρίσης γελάω πολύ με αυτά που σκεφτομαι πχ το γεγονός ότι έχω να πατήσω στο super πάνω απο μήνα μου φαίνεται εξωφρενικά γελοίο.Επίσεις δεν νομίζω ότι εχει σχέσει το αν είναι κάποιος είναι αυτόνομος ή όχι ισα ίσα που είναι χειρότερο.

ENIGMA
12-03-2008, 03:00
SUSPERIA πως σε λενε δεν εχεις ιδεα με τι ατομο μιλας και τι εχει περασει και δεν σου επιτρεπω να με αποκαλεις καραγκιοζη καταρχην ειμαι κοπελα και μην μου λες εσυ αν εχω περασει κρισεις πανικου 2 χρονια ημουν κλεισμενη στο σπιτι και εβλεπα την ζωη σαν θεατης (ευχαριστω ιδιαιτερως την Νταλια που καταλαβε τις προθεσεις μου)και ακολουθησα και αγωγες με αντικαταθλιπτικα και ηρεμιστικα οποτε ειμαι απο τους βετερανους των κρισεων πανικου με το καλημερα ειχα μουδιασματα ταχυπαλμιες και λιποθυμιες και κανεις δεν μπορει να καταλαβει εναν αγοραφοβικο καλυτερα απο μενα.Ακομα παλευω με τους δαιμονες μου αλλα σχεδον παντα τους νικαω και εμαθα ενα πραγμα απο την εμπειρια μου αυτη και θα το κανετε και εσεις αναγκαστικα η ζωη θα σας κανει καλα και οι καταστασεις δεν θα ειστε παντα ετσι.Θα γινετε πραγματικα καλα οταν πειτε μεσα σας χεστηκα και αν με πιασει η χεστηκα και αν λιποθυμησω και δεν θα σκεφτεστε τι λενε η τι σκεφτονται οι αλλοι για εσας θα εκπλαγειτε οταν δειτε η μαθετε ποσοι διπλα σας εχουν το ιδιο προβλημα.Και κατι αλλο σταματηστε να σκεφτεστε αναλυτικα μην κανετε πολλα πραγματα μαζι να ειστε συγκεντρωμενη και να αναπνεετε σωστα.και πολλα πολλα αλλα.Οποιος θελει να τον στηριξω η και να προσπαθησω να τον βοηθησω θα το κανω το μσν μου θα το δωσω σε οποιον πραγματικα θελησει να του πω και αλλα για την εμπειρια αυτη που περασα και πολεμω πολυ καλα μεχρι τωρα..χαιρετω

susperia
12-03-2008, 16:23
Originally posted by ENIGMA
SUSPERIA πως σε λενε


Ακριβως ετσι με λενε, susperia!



δεν εχεις ιδεα με τι ατομο μιλας και τι εχει περασει και δεν σου επιτρεπω να με αποκαλεις καραγκιοζη


οχι δεν εχω ιδεα και ουτε κι εσυ εχεις ιδεα για μενα.
χεστηκα τι μου επιτρεπεις και τι δεν μου επιτρεπεις! εσενα ποιος σου επετρεψε να γενικευσεις και να γραψεις:
\'\'σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας...\'\'
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩ ΚΑΙ ΓΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ!



καταρχην ειμαι κοπελα και μην μου λες εσυ αν εχω περασει κρισεις πανικου


κι ομως εγω σου λεω αν εχεις περασει κρισεις πανικου!


Λοιπον κοιταξε να δεις κοπελα μου! εγω εδω μεσα δεν εχω ερθει ουτε για να βριζω κι ουτε να μαλωνω με ατομα που δεν ξερω, ποσο μαλλον αν τραβανε ή εχουν τραβηξει ιδιο λουκι με εμενα οπως εσυ, που δεν εχω και λογο να μη σε πιστεψω. Ισχυει ομως για μενα ενας κανονας, οτι οπως μου γραψουν θα τους γραψω. Απο τη στιγμη που εγραψες \'\'σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας...\'\'
λες και ειμαι κανενα κακομαθημενο παιδακι που κλαιγομαι για το παραμικρο χωρις ουτε να με ξερεις ουτε να ξερεις τι εχω περασει (οπως ειπες εσυ για μενα) σου απαντησα κι αναλογα (οταν γενικευεις τους παιρνει ολους η μπαλα).
Δε σε προβληματιζει το οτι σχεδον ολοι οι παραπανω συμφωνησαν μαζι μου? Αρα εσυ δεν ειπες σωστα αυτο που ηθελες να πεις.
Δε γουσταρω τις γενικευσεις και τις κριτικες, ποιος σου ειπε οτι κλαιω τον εαυτουλη μου και δε βλεπω τι γινεται γυρω μου, με ξερεις κι απο χθες?

ENIGMA
12-03-2008, 21:06
Εαν δεν κλαις τον ευατουλη σου τοτε σημαινει οτι δεν εχεις κανενα προβλημα κυριε σουσπερια.Οπως εχει τετοια προβληματα φυσικα και κλαει τον ευατουλη του και στεναχωριεται καθημερινα για τις στιγμες που χανει λογω αυτου του προβληματος αρα μηπως εσυ μας δουλευεις εδω μεσα?και οσο για τα ατομα που λες οτι πηραν το μερος σου να ξερες μονο ποσοι μου εστειλαν υ2υ για να μιλησουμε θα φρικαρες.Εγω λεω μονο αληθειες αν δεν σου αρεσει δεν με ενδιαφερει καθολου κατσε με τις κρισουλες σου και τα χαπια και ασε με να βοηθησω κανεναν ανθρωπο που το εχει πραγματικα αναγκη.Εσυ θελεις να σου χαιδευουν τα αυτια και δυστυχως ετσι κανεις τεραστιο κακο.Εγω το εφαγα καλα αυτο το λουκι και δοκιμασα τα παντα και εχω ενα λογο παραπανω να μπορω να βοηθησω καποιον.Οταν με το καλο τα καταφερεις και εσυ τοτε μαθε να βοηθας το να καθεσαι να αναπαραγεις συνεχως αυτα δεν κανεις καλο σε κανεναν ουτε και σε σενα.Παρολο που μιλησες ετσι εγω ειμαι διαθεσιμη να σου μιλησω και να σε βοηθησω αλλα πολυ φοβαμαι οτι δεν δεχεσαι προτασεις ειδικα αμα σου την σπασει καποιος γιατι το παζεις μαγκας.Ηαληθινη μαγκια ειναι να νικησεις τον ευατο σου σε αυτο.Εαν εχεις τα κοτσια καντο ....

susperia
12-03-2008, 22:12
αινιγματικη κοπελα μου να σε ρωτησω κατι? ενταξει εννοειται οτι μπορω με πολυ ωραιες βρισιες που μου ρχονται στοι μυαλο να συνεχισω αυτη την κουβεντα, αλλα επειδη δεν νομιζω να προσφερω κατι με αυτο και δεν ειναι αυτος ο σκοπος του φορουμ, θα σου κανω μερικες ερωτησεις με βαση αυτα που γραφεις. και να μου κανεις τη χαρη αν θελεις και να απαντησεις με ηρεμια. Α! και το nickname προφερεται \'\'σασπίρια\'\' κι οχι \'\'σουσπερια\'\'.




Εαν δεν κλαις τον ευατουλη σου τοτε σημαινει οτι δεν εχεις κανενα προβλημα κυριε σουσπερια.Οπως εχει τετοια προβληματα φυσικα και κλαει τον ευατουλη του και στεναχωριεται καθημερινα για τις στιγμες που χανει λογω αυτου του προβληματος αρα μηπως εσυ μας δουλευεις εδω μεσα?


εξαρταται πως το εννοεις το \'\'κλαιω τον εαυτουλη μου\'\'. η εκφραση αυτη μου φαινεται πολυ αξιολυπητη για καποιον που περναει κρισεις και παρ ολα αυτα εχει το θαρρος να αντιμετωπιζει καθημερινα τη ζωη υπο την απειλη των κρισεων. οσο για μενα στην αρχη ναι ημουν αξιολυπητος αν τος θες να το πω ετσι, δεν μπορουσα να κανω βασικα πραματα και τιποτα δεν μου ηταν δεδομενο. αργοτερα ομως δεν ημουν γιατι σταματησα να τις φοβαμαι τοσο τις κρισεις κααι τωρα εχω φτασει σε ενα σημειο να μην το χω ξεπερασει τελειως, αλλα ουτε και να \'\'κλαιω τον εαυτουλη μου\'\'. Μπορεις να πεις οτι ναι ειμαι λυπημενος σε ενα βαθμο που μου ετυχε και με εχει αφησει πισω σε αρκετα πραματα, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι \'\'κλαιω τον εαυτουλη μου\'\'. Αυτο που λεω στον εαυτο μου ειναι οτι \'\'οκ τι να καανουμε σε ολο τον κοσμο συμβαινουν διαφορα, σε εμενα ετυχε αυτο, πρεπει να μην κλαιγομαι ή αλλιως να μην \'\'κλαιω τον εαυτουλη μου\'\', αλλα να φανω δυνατος και να το ξεπερασω.




και οσο για τα ατομα που λες οτι πηραν το μερος σου να ξερες μονο ποσοι μου εστειλαν υ2υ για να μιλησουμε θα φρικαρες.

οχι δεν φρικαρω καθολου, μου φαινεται απολυτα λογικο καποιος που εχει κρισεις να απευθυνεται σε καποιον που τις εχει ξεπερασει.




Εγω λεω μονο αληθειες αν δεν σου αρεσει δεν με ενδιαφερει καθολου

οκ εσυ εισαι η καλη και λες αληθειες και εγω ο κακος και λεω ψεματα.




κατσε με τις κρισουλες σου και τα χαπια και ασε με να βοηθησω κανεναν ανθρωπο που το εχει πραγματικα αναγκη.

χαπια δεν παιρνω ουτε εχω παρει περα απο καποια xanax κι αυτα πολυ μετρημενα και σε συγκεκριμενες περιπτωσεις που δεν αντεχα αλλο, και οι κρισεις εδω και καποιο καιρο εχουν σταματησει. δεν μπορω ομως να εγγυηθω οτι το ξεπερασα για παντα και οι κρισεις περασαν ανεπιστρεπτι γιατι σημερα ειμαι καλα κι αυριο μπορει οχι. ειμαι σιγουρος οτι οταν θα το χω νικησει τοτε θα το καταλαβω κι επειδη δε θελω να δινω μουφα συμβουλες για να κανω το τσαμπα μαγκα προς το παρον θα χω το στομα μου κλειστο. αν και οταν το νικησω τοτε θα το ανοιξω το στομα μου.
Φυσικα και να βοηθησεις οποιον εχει αναγκη, ειπα εγω να μην βοηθησεις?




Εσυ θελεις να σου χαιδευουν τα αυτια και δυστυχως ετσι κανεις τεραστιο κακο.Εγω το εφαγα καλα αυτο το λουκι και δοκιμασα τα παντα και εχω ενα λογο παραπανω να μπορω να βοηθησω καποιον.

δεν ειπα οτι θελω να μου χαιδευουν τα αυτια, αλλα ουτε θελω να με βριζουν κιολας.
ναι εχεις εναν παραπανω λογο αφου το ξεπερασες, δε σου απαγορεψα να βοηθησεις κανεναν. τωρα αν εσυ νομιζεις οτι βοηθησες με το να γραψεις \'\'σταματηστε να κλαιτε τους εαυτουληδες σας και να σκεφτεστε συνεχεια τι σκατα εχετε ανοιξτε τα στραβα σας\'\', αυτο το αφηνω στην κριση του καθενος, εμενα παντως δε με βοηθησε.




Οταν με το καλο τα καταφερεις και εσυ τοτε μαθε να βοηθας


αυτο το εγραψα απο μονος μου παραπανω οπως μπορεις να διαπιστωσεις κααι η ιδια.



το να καθεσαι να αναπαραγεις συνεχως αυτα δεν κανεις καλο σε κανεναν ουτε και σε σενα.

αυτο δεν το καταλαβα, τι αναπαρηγαγα δηλαδη?





Παρολο που μιλησες ετσι εγω ειμαι διαθεσιμη να σου μιλησω και να σε βοηθησω


να σαι καλα που θες να βοηθησεις.




αλλα πολυ φοβαμαι οτι δεν δεχεσαι προτασεις ειδικα αμα σου την σπασει καποιος γιατι το παζεις μαγκας.


οκ αν θες να το πιστευεις αυτο δεν μπορω να κανω κατι,
παντως δε βλεπω που το επαιξα μαγκας.



Ηαληθινη μαγκια ειναι να νικησεις τον ευατο σου σε αυτο.Εαν εχεις τα κοτσια καντο ....


δε διαφωνω, αν και δε νομιζω οτι εσυ μπορεις να κρινεις αν εχω τα κοτσια να κανω κατι αφου δε με ξερεις.



Λοιπον για να τελειωνουμε, νομιζω οτι το ολο θεμα ειναι οτι δεν εγραψες σωστα στο 1ο ποστ σου αυτο που ηθελες να πεις. εγω οπως και αυτοι που συμφωνησαν μαζι μου προφανως το εκαναν γιατι δεν καταλαβαν τι ηθελες να πεις. Νομιζω οτι το πιο σωστο θα ηταν να εξηγουσες απ την αρχη τι ηθελες να πεις αντι να συνεχισεις στον ιδιο υφος αυτη την αντιδικια και να σαι σιγουρη οτι αν το κανες θα αναιρουσα αυτα που ειπα για σενα.
Αν τωρα αυτα που εγραψες τα εγραψες οπως τα καταλαβα εγω ε τοτε διαφωνουμε τι να κανουμε.


edit: ελπιζω να το εκτιμησεις που δεν απαντησα στο ιδιο υφος παρα τα οσα εγραψες κι εσυ για μενα.

ENIGMA
13-03-2008, 00:13
Χαιρομαι που για τα 22 σου ετη εχεις αυτο το επιπεδο και δεν συνεχισες να με λες καραγκιοζα οπως εκανες πριν.Συμφωνω οτι το πρωτο μου ποστ ηταν καπως αποτομο αλλα καμια φορα να ξερεις οτι καποιοι ανθρωποι βοηθιουνται πιο πολυ ετσι αν εσενα δεν σε βοηθησα ουτε λιγο λυπαμαι για μενα που δεν μπορεσα να στο μεταδωσω.Θελω εσυ και αλλος που εχει αυτα τα πραγματα να το δειτε με οργη το θεμα μηπως και ξεμπλοκαρετε απο αυτην την φαση που το τονιζω ειναι προσωρινη.Κρισεις πανικου παθαινουν συνηθως πανεξυπνοι ανθρωποι και ευαισθητοι και κυριως αυτοι που υπεραναλυουν την ζωη η διαφορες καταστασεις.εγω εχω φτασει 27 και ακομα παλευω με τους δαιμονες μου με την διαφορα ομως πια οτι βγαινυν οποτε τους καλεσω εγω.Μπορω να πω χιλιαδες πραγματα αλλα θα μπορουσα απο κοντα να βοηθησω καποιον με την εμπειρια μου μονο..Εγω ακολουθησα την κλασικη ιατρικη και σε 6 μηνες ημουν περδικι βεβαια δεν πρεπει να αφηνεσαι.Για το μονο πραγμα που μετανιωσα ειναι οτι απο τα 20 μεχρι τα 26 δεν ζητουσα βοηθεια και στρουθοκαμηλιζα η εκανα οτι δεν τρεχει τιποτα..Τρεχει αλλα κοβεται γιατι εμεις το δημιουργουμε εμεις το ταιζουμε και το κανουμε δυνατο καθε μερα και εφοσον ειπες να προτεινω λυσεις αν ειμαι εξυπνη μπορω να προτεινω πολλες και εχω προτεινει πολλες με τα παιδια που μιλαω στο μσν μια που θα πω και πολυ ωραια ειναι οτι θα γινετε καλα απο την στιγμη που δεν θα νοιαζεστε καθολου για τους εξω και θα σκοτωσετε τον εγωισμο σας και να πειτε οκ ας λιποθυμησω ας παθω ταχυπαλμια και τι εγινε?θα περασει παντα περναει.ΓΙ αυτο φιλε και ολοι οι αλλοι προσπαθηστε να κανετε αυτο εγω θα ειμαι παντα εδω να στηριξω οποιον με ζητησει και να ειστε ολοι σιγουροι οτι θα θεραπευτειτε εντελως απο αυτο.Ο καλυτερος γιατρος ειναι ο ευατος σας ,ακουστε το σωμα σας και θα εκπλαγειτε..χαιρετω προς το παρον

susperia
13-03-2008, 02:09
αινιγματικη, \'\'καραγκιοζη\'\' σε ειπα απο τα νευρα μου στο 1ο μου μονο ποστ κι οχι στα αλλα, κι αυτο γιατι εγραψες με ενα υφος που μου φανηκε πολυ ασχημο και μου θυμισε τον πατερα μου που με εβριζε λεγοντας μου οτι κοροιδευω την οικογενεια ενω δεν εχω τιποτα (αφου οι ιατρικες εξετασεις δεν δειξαν τιποτα). Γι αυτο το λογο κοντεψα να ερθω στα χερια με τον πατερα μου γιατι δεν ανεχομαι να εχω ενα σοβαρο προβλημα και να μου λεει ο αλλος οτι προσποιουμαι, ποσο μαλλον οταν δεν εχω δειξει ποτε μου τετοια σημαδια στην οικογενεια. Επειδη δεν εχω δει στο φορουμ μεχρι στιγμης καποιον ή καποια που να εχει κρισεις και να γραφει σ αυτο το υφος υπεθεσα (συνειρμικα) οτι δεν ξερεις τι ειναι οι κρισεις, αλλωστε αρκετοι που δεν ξερουν τι ειναι οι κρισεις εχουν γραψει διαφορα ασχετα στο φορουμ, οποτε αν ησουν κι εσυ μια απ αυτους δε θα μου κανε εντυπωση.
ουσιαστικα ισχυει για εσενα αυτο που ειπε η dalia απο οτι καταλαβα, θελεις να ταρακουνησεις για να βγαλεις καποιον απ τον φαυλο κυκλο του φοβου των κρισεων.

Κοιτα η γνωμη μου ειναι οτι αμα οι κρισεις ειναι σχετικα φρεσκιες τοτε το να γραφει καποιος σε τοσο επιθετικο υφος σαν το δικο σου δεν ειναι οτι καλυτερο γιατι απλα το ατομο δεν ξερει τι του γινεται! Εχει να αντιμετωπισει μια καινουρια ζωη με το φοβο των κρισεων και ειναι απιστευτα μπερδεμενος και οργισμενος για τους λογους οτι για τις κρισεις ακουει χιλιες δυο διαφορετικες ερμηνειες αφου αλλος λεει οτι ειναι παθολογικο, αλλος οτι ειναι ολα στο μυαλο μας, αλλος οτι δεν ξερουμε τι ειναι, αλλος λεει οτι ξερουμε εν μερει τι ειναι, αλλος οτι πρεπει να παρουμε χαπια, αλλος να επισκευτουμε τον ψυχιατρο, αλλος να μην κανουμε τιποτα και να το ξεπερασουμε μονοι, αλλος να κανουμε βελονισμο, αλλος να κανουμε προσευχες και δεν ξερω κι εγω τι αλλο ακουγεται για τις κρισεις. Οποτε το να μην ξερει ο ιδιος τιποτα, να εχει να αντιμετωπισει ανθρωπους απο το φιλικο και οικογενειακο περιβαλλον που δεν τον καταλαβαινουν και μπορει να τον σνομπαρουν κιολας. Να τον ρωτανε και να μην εχει απαντησεις ουτε γι αυτους ουτε και για τον εαυτο του, αυτα ειναι αρκετα για να του φαινεται \'\'καπως\'\' το να του λεει ο αλλος \'\'δεν εχεις τιποτα\'\' τη στιγμη που νιωθει οτι μπορει να πεθανει την επομενη στιγμη ενω ταυτοχρονα το ιδιο του λενε (οτι δεν εχει τιποτα) ατομα που δεν εχουν ιδεα τι παει να πει κριση κι ετσι να νιωθει ακομα χειροτερα γιατι δεν ξερει τελικα αν βλεπει τη ζωη του να καταστρεφεται απο κατι παθολογικο ή απο κατι που απλα ειναι στο μυαλο του! Νομιζω οτι με καταλαβαινεις πως το λεω.
Τωρα αν ο αλλος εχει αρκετο καιρο τις κρισεις και εχει πληροφορηθει αρκετα γι αυτες τοτε πρεπει πραγματικα να ταρακουνηθει με καποιο τροπο και να σταματησει να φοβαται τις κρισεις και συμφωνω μαζι σου γιατι καπου στο ιντερνετ διαβασα οτι μια κριση τροφοδοτειται πολυ πριν εκδηλωθει σαν αποτελεσμα του αγχους που συσσωρευεται εξαιτιας του φοβου μας καθε χρονικη στιγμη που περναει. Οποτε νομιζω οτι η λυση στο προβλημα ειναι αυτο που γραψες στο 2ο ποστ και μερικως το εχω καταφερει και νομιζω γι αυτο ειμαι αρκετα καλυτερα:


Originally posted by ENIGMA
Θα γινετε πραγματικα καλα οταν πειτε μεσα σας χεστηκα και αν με πιασει η χεστηκα και αν λιποθυμησω και δεν θα σκεφτεστε τι λενε η τι σκεφτονται οι αλλοι για εσας θα εκπλαγειτε οταν δειτε η μαθετε ποσοι διπλα σας εχουν το ιδιο προβλημα.

ENIGMA
13-03-2008, 02:54
Aγορι μου χαιρομαι που καταλαβες τις προθεσες μου και χαιρομαι ακομα περισσοτερο που εκανες πιο εντονη την προταση που εκανε εμενα καλα (αυτα περι χεσιματος εννοω,μπορει να μην ειναι οτι πιο τρυφερο διαβασατε αλλα αυτες οι κολοκρισεις με επιθεση μονο φευγουν).Εφοσον μελετησα ολα σου τα ποστ και ειδα οτι εισαι νεος σχετικα σε αυτην τη φαση θελω να σου πω να μην φοβασαι και να δεχτεις οτι αυτα τα ξεσπασματα του οργανισμου ειναι φυσιολογικα οσο περιεργο και να ακουγεται και να ξερεις οτι ολοι οι ανθρωποι εχουν παθει εστω και μια φορα πανικο στην ζωη τους οκ ξερω εχει διακυμανσεις αλλα η ενταση του ειναι αυτη που της δινεις οταν πεις εσυ στοπ σιγα σιγα υποχωρει μεχρι που εξαφανιζεται...θελει αγωνα αλλα συνηθως ολοι βρισκουν τον δρομο τους και την θεραπεια τους και επειδη τυχαινει να εισαι και 22 να ξερεις οτι εισαι στην ηλικια που αυτο ειναι στα φορτε του συνηθως τετοιες ηλικιες χτυπαει απο 20-35 και αυτο γιατι συνηθως απο οτι εχω καταλαβει και με συνεχαρηκε και ο ψυχιατρος μου που εκανα αυτην την παρατηρηση οι πιο πολυ απο εμας δεν εχουμε βρει την ταυτοτητα μας ακομα και αυτο μας κανει να ειμαστε πιο επιρρεπης στο αγχος και μετεπειτα στον πανικο,κακα τα ψεμματα βλεπετε σε τι κοσμο ζουμε ολα απαιτησεις και αγχος και αυτο μας επηρρεαζει αμεσα.Πρεπει να τα βρουμε με εμας να κοιμομαστε ησυχοι και να ανακαλυψουμε το εγω μας και τις πραγματικες του αναγκες προσπαθηστε να αγχωνεστε για πραγματα που ειναι αξια να αναλωνεστε βαλτε ηρεμια στην ζωη σας και μαθετε να αναπνεετε σωστα και κατι αλλο παιδια μου ..να γελατε να προσπαθειτε να γελατε ακομα και με αυτην την κατασταση που περνατε διακωμωδηστε την μοιραστειτε τους φοβους σας μς αληθινους φιλους
Καταλαβαινω οτι πολλοι μπορει να μην σας καταλαβουν για παραδειγμα εαν πειτε σε 100 ατομα οτι εχετε πονοκεφαλο και οι 100 θα καταλαβουν τι εννοειτε τωρα εαν σε αυτους τους 100 πειτε οτι εχετε μουδιασματα στο κεφαλι και τα ακρα οτι νιωθετε οτι δεν μπορειτε να αναπνευσετε οτι πνιγεστε οταν καταπινετε οτι η καρδια σας παει σαν τρελη και φοβαστε μην σπασει οτι γινεστε μουσκεμα απο το αγχος κια νιωθετε μετα παγωμενοι οι 80 θα πουν οτι ειστε για το Αιγηνητειο οι αλλοι 10 θα σας στειλουν σε παθολογους και μονο οι αλλοι 10 θα καταλαβουν τι πραγματικα συμβαινει.Αυτο σας το ειπα για να προσεχετε σε ποιους μιλατε γιατι μπορει να σας προκαλεσουν μεγαλυτερο αγχος ,,εγω μια φορα ημουν παλια στο σινεμα και με επιασε ταχυπαλμια και ιδρωνα και γυρναει ενα παιδι πουθ πρωτη φορα το εβλεπα και ακουσε που το ειπα σε μια φιλη μου και κατευθειαν πεταχτηκε να με παει λεει σε νοσοκομειο αυτο οχι δεν μπυ κανε καλο αλλα με τρομαξε ακομα παραπανω με αποτελεσμα να γινω χειροτερα και να βγω εξω τρεχωντας..οποτε να ξερετε οτι χιλιαδες τα παθαινουν και ντρεπονται να το πουν γιατι και οι ιδιοι ψαχνονται με αυτο που του συμβαινει..
Εγω εγινα καλα οταν μπηκα εδω με βοηθησαν πολλα παιδια και ειδικα ενας και νιωθω χρεος μου να βοηθησω οσους μπορω.Απο τους 1000 και εναν να κανω να καταλαβει οτι δεν εχει να φοβαται τιποτα και να θεραπευτει θα ειμαι ευτυχισμενη..Μακαρι να μπορουσα να τους κανω ολους καλα δεν ειμαι θεος ομως αλλα οσο αναπνευω θα κανω τα παντα για να φευγουν ανθρωποι απο αυτο το λουκι γιατι ειναι η πιο αδικη φυλακη που χωνουμε τον ευατο μας...Παιδια με οσους μιλαω και εκτος να ξερετε εχω ενα προβλημα με το μσν για αυτο με βλεπετε εκτος θα φροντισω να το διορθωσω..Σας χαιρετω προς το παρον

susperia
13-03-2008, 19:19
αυμφωνω σε ολα οσα γραφεις! οι κρισεις εχουν σαν αποτελεσμα να μας γυριζουν πισω και να μας κανουν να αισθανομαστε σαν απροστατευτα παιδακια που φοβουνται. Θελει πεισμα και επιθεση για να ξεπεραστουν! να ξανακερδισουμε τη χαμενη εμπιστοσυνη στον εαυτο μας και στο σωμα μας! Αυτο που πιστευω ειναι οτι αν καποιος ξεπερασει τις κρισεις τοτε σιγουρα θα εχει ξεπερασει και πολλα αλλα πραματα που τον πηγαιναν πισω σαν ανθρωπο. πολυ σημαντικο και η αυτο που ειπες να σταματησουμε να σκεφτομαστε αναλυτικα. πραγματικα αμα σκεφτεσαι υπεραναλυτικα τα παντα το μονο που κανεις ειναι να αγχωνεσαι περισσοτερο με τις πιθανοτητες που σκεφτεσαι οτι μπορει να εχεις αυτο ή εκεινο αρα να εχεις πισωγυρισματα. πιστευω οτι κι ο αθλητισμος βοηθαει πολυ γιατι διωχνει το στρες και ειναι μεγαλο κακο που δεν αθλουνται οι περισσοτεροι ανθρωποι.
αυτο που εχω επισης παρατηρησει ειναι οτι με τις κρισεις αλλαζεις τη θεωρηση για το σωμα σου. το βλεπεις σαν ξενο, σαν μια μηχανη που ειναι χαλασμενη και εχεις παγιδευτει χωρις να μπορεις να ξεφυγεις. μονο οταν φτασεις στο σημειο να πεις οτι το σωμα σου, η σκεψη σου και το μυαλο σου ειναι συμμαχοι σου και οτι καλυτερο μπορουσες να εχεις θα αρχισει και το σωμα σου να αντιδραει θετικα, ναα φευγουν οι ενοχλησεις και να δυναμωνει σιγα σιγα. Ισχυει για το σωμα μας οτι οσο το μισουμε θα μας μισει και θα μας απανταει αναλογα. Αν το αγαπησουμε και το δεχτουμε θα αρχισει να μας το δειχνει κι αυτο.

ENIGMA
13-03-2008, 20:51
Νους υγιης εν σωματι υγιη ελεγαν οι φωστηρες μας και δεν ειναι τυχαιο.Μακαρ να ειχα την διαθεση να το κανω περναω μια πολυ δυσκολη περιοδο στην ζωη μου τωρα και δεν εχω δυστυχως καμια ορεξη παντως συμφωνω απολυτα και κατι ακομα...και η διατροφη παιζει πολυ μεγαλο ρολο..υπαρχουν και τροφες που πυροδοτουν κρισεις πανικου ψαξτε το λιγακι και θα δειτε..ακομα η αρχη ενος κρυολογηματος φερνει και κρισουλες πανικου ειναι παρα πολλα μα παρα πολλα..Θα δειτε που καποια στιγμη ολα αυτα θα μοιαζουν σαν ενα πολυ κακο ονειρο (εφιαλτης καλυτερα)που θα ξυπνησετε και θα ειστε περδικια οπως εισασταν μικρα παιδακια και χαιροσασταν την ζωη..τα φιλια και την αγαπη μου σε ολους...και ειδικα σε σενα κυριε μου susperia

susperia
13-03-2008, 21:51
Originally posted by ENIGMA
Θα δειτε που καποια στιγμη ολα αυτα θα μοιαζουν σαν ενα πολυ κακο ονειρο (εφιαλτης καλυτερα)που θα ξυπνησετε και θα ειστε περδικια οπως εισασταν μικρα παιδακια και χαιροσασταν την ζωη..τα φιλια και την αγαπη μου σε ολους...και ειδικα σε σενα κυριε μου susperia

νομιζω αυτη τη στιγμη αναζητουν ολοι με ψυχοσωματικες διαταραχες, μακαρι να ερθει συντομα. απο οτι καταλαβαινω το χεις αντιμετωπισει πολυ δυναμικα και το χεις νικησει! μπραβο σου! ειναι απαραιτητο ατομα που το χουν νικησει να δινουν ελπιδα οτι καποτε θα περασουν ολα αυτα και θα ναι παρελθον.
οσο απο γυμναστικη ουτε εγω κανω τωρα γιατι εχω να αντιμετωπισω ενα σωρο προβληματα. απλα ελπιζω στο μελλον να ξεκινησω γιατι συμβαλλει πολυ στην αντιμετωπιση του αγχους
Συνεχισε να δινεις τη βοηθεια σου στο φορουμ και σε οσους εχουν αναγκη.
φιλια πολλα κι απο μενα!

ENIGMA
13-03-2008, 22:36
Σε ευχαριστω πολυ αγορι μου,αυτο θα κανω...

stamos14
14-03-2008, 14:14
paidia ypefera apo diataraxi panikou kana dyo xronia. Osoi to zisate me katalabainete. Kathimerino basanistirio. Milame gia trelo fovo, pou genika mexri tote den fovomoun morw na pw pote. Na min ta polylogw twra , edw kai peripou eksi mines, thymamai ti perasa kai gelaw! Akougetai apistefto to kserw. oute ki egw to pisteva. Perasa kai apo xanax kai antikatathliptika kai psychiatrous alla tpt. Me psychotherapeia to elysa to mystirio. Apla xreiazetai na brei o kathenas ton psychologo pou tou paei. Egw brika enan, oxi kanena megalo onoma, pitsirikas se ilikia alla ANTHRWPOS! tou xrwstaw polla. Psakste ki eseis na breite ton swsto. min to vazete katw. ypomoni kai kali dynami!!!

susperia
14-03-2008, 19:28
καλωσηρθες στο φορουμ!
για πες μας λιγα περισσοτερα φιλε σταμο, τι ηταν αυτο που σου προκαλουσε τις κρισεις τελικα? τι ανακαλυψες δηλαδη που σε βοηθησε?
χαιρομαι παντως οταν ακουω ανθρωπους που το ξεπερνανε χωρις φαρμακα, ειναι πολυ σημαντικο. βεβαια καθε περιπτωση ειναι μοναδικη, σε αλλους ειναι απαραιτητα τα φαρμακα.

stamos14
14-03-2008, 19:50
όπως είπες κι εσυ susperia κάθε περίπτωση πρέπει να είναι διαφορετική ...υποθέτω. Να σου πω την αλήθεια εγω έβαλα πολλά πράγματα σε μια τάξη μέσα στο μυαλό μου έβαλα όρια σε κάποια πράγματα που με πείραζαν, γενικά ήμουν τυχερός και βοηθήθηκα σωστα (για μένα για άλλους δεν ξέρω μπορεί και έχεις δίκιο) και σημαντικό για μένα χωρίς φάρμακα. Ελπίζω να τα καταφέρεις κι εσυ πάντως!

stamos14
14-03-2008, 19:52
Α! και ευχαριστώ για το καλωςόρισμα αλλά δεν είμαι καινουριος. Καιρό διαβάζω απλά τώρα πήρα απόφαση να postαρω επέιδή άκουσα κάτι για έναν γνωστό και σκέφτηκα ότι αν μπορώ να βοηθήσω κάποιον να ξεφύγει από ΑΥΤΟ θα το κάνω

KostasE
20-03-2008, 14:37
Φίλε susperia, η γνώμη μου είναι ότι φταίει το άνχος.. Έχω πάθει κι εγώ κρίση πανικού κανα 2-3 φορές, παρόλα αυτά φένεται ότι το ελένχω τις περισσότερες φορές..Μόνο μία φορά ξέφυγε πάρα πολύ και κόντεψα να λυποθιμήσω. Η συμβουλή που μπορώ να σου δόσω είναι να προσπαθήσεις να το ξεχάσεις όσο γίνεται και όταν νιώθεις ότι πάει να σε πιάσει να βγεις κάπου έξω να σε χτυπήσει αέρας και να προσπαθήσεις να ηρεμήσεις (να το ελένξεις) - κάνε θετικές σκέψεις τύπου \"δε συμβαίνει τίποτα\" ή \"Όλα θα πάνε καλά θα μου φύγει τώρα\" σε εμένα αυτό βοήθησε. Όσο για τιν απάθεια και την κακοδιάθεση που νιώθεις ακούω και ξανά ακούω καλά λόγια για το Seroxat που επίσης βοηθάει και με τις κρίσης πανικού απ\'όσο ξέρω! Τώρα γιατί στο είπα αυτό.. Όχι για να τρέξεις και να το πάρεις αλλά να το συζητήσεις με κάποιον ειδικό αν μπορεί να βοηθήσει το Seroxat στιν περίπτωση σου κλπ. έναν γνωστό μου τον βοήθησε πολύ. ΥΓ: Ακούγεται ότι το Seroxat είναι εθιστικό και πολύ δύσκολα μερικοί το σταματάνε μετά απο μακροχρόνια χρήση, γι\'αυτό ΓΝΩΜΗ μου πάντα θα ήταν να το δοκιμάσεις για κανένα 3μηνο και να δεις αν σε βοηθάει, αφου φυσικά το εγκρίνει κάποιος ειδικός, αν πάλι πει οτι δεν αρμόζει στην περίπτωση σου καλό θα είναι να ακουσείς τον ειδικό. Sorry αν το παρακάνω λέγοντας ονόματα απο φάρμακα και για πόσο χρονικό διάστημα να το πάρεις, είναι η προσωπική μου γνώμη.. Απλά να βοηθήσω θέλω, ξέρω τι περνάς και γω 22 χρονών είμαι και έχω κάτι προβληματάκια με ανχόδη διαταραχές αυτό τον καιρό και προσπαθώ να το παλέψω μόνος ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ. Φιλικά Κώστας.

mpempa
20-03-2008, 15:13
παιδια εμενα η γιατρος μου ειπε οτι τα φαρμακα δεν κανουν τιποτα στους νεους ανθρωπους.αν δεν κανεις ψυχοθεραπεια για να δεις τι προκαλει το προβλημα προκοπη δεν βλεπεις.σιγα μη παρουμε φαρμακα απο τωρα.αν θες ομως σωνει και καλα να παρεις φυτικες βιταμινες με μαγνησιο και βιταμινη B που βοηθανε στο αγχος.εγω οποτε πηρα χαλαρωσα.

susperia
21-03-2008, 18:00
KostasE: Ευχαριστω για τις συμβουλες. μπορω να πω οτι ειμαι σαφως πολυ καλυτερα απ οτι ημουν οταν το παθα. μπορω να πω οτι το χω ξεπερασει καπως. εχει αρκετο καιρο να με πιασει κριση. ως δια μαγειας φυγανε οταν επαψα να τις σκεφτομαι. παντως τα προβληματα δεν εχουν φυγει ακομα, γιατι εχω γινει καπως υποχονδριος. με την παραμικρη ενοχληση πηγαινει ο νους μου στο χειροτερο, οτι εχω καποια σοβαρη ασθενεια μεχρι οτι θα ξανακαταληξω στις κρισεις. θα παω να κανω κατι εξετασεις που θελω ακομα για να σιγουρευτω οτι δεν εχω κατι κι απο κει και περα πρεπει να καταπολεμησω αυτη τη νοσοφοβια που μου χει δημιουργηθει.

mpempa: Κι εγω ειμαι κατα των φαρμακων γενικα, αλλα θα πρεπει να εχεις υποψη σου οτι καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. ειδικα επειδη η διαταραχη πανικου ειναι σαφως σωματομορφη διαταραχη, δηλαδη εκδηλωνεται με καθαρα σωματικα συμπτωματα και ενοχλησεις, ειναι απαραιτητα τα φαρμακα σε μερικους για να ανακουφιστουν απ τα συμπτωματα τους και δεν εχει να κανει με την ηλικια αλλα με το προβλημα και το ποσο σοβαρο ειναι.

mpempa
21-03-2008, 18:10
κωστα και εμενα ο πανικος μου βγαινει σε ζαλαδα,ταση για εμετο,αυπνια κλπ.αλλα η γιατρος μου ειπε πως τα φαρμακα δεν θα με βοηθησουν πιο πολυ απο την ψυχοθεραπεια.και γω φοβαμαι οταν εχω ενα συμπτωμα αν ειναι σωματικο η ψυχολογικο?αυτο δεν ξερω πως να λυσω.εκει επεμβαινει η ψυχοθεραπεια;)

susperia
21-03-2008, 18:28
Originally posted by mpempa
κωστα και εμενα ο πανικος μου βγαινει σε ζαλαδα,ταση για εμετο,αυπνια κλπ.αλλα η γιατρος μου ειπε πως τα φαρμακα δεν θα με βοηθησουν πιο πολυ απο την ψυχοθεραπεια.


συνηθως δε βοηθουν γιατι το θεμα ειναι να ξεπερασεις το φοβο των κρισεων καθως και την αιτια που σου προκαλει αγχος και οχι να απαλυνεις τα σωματικα συμπτωματα προσωρινα με χημικα που θα σου προκαλεσουν και επιπλεον παρενεργειες.
ομως ας μην ξεχναμε οτι η ενταση των κρισεων, η διαρκεια και το πληθος των συμπτωματων διαφερουν απο ανθρωπο σε ανθρωπο. αλλοι εχουν καθε μερα κρισεις και επιβαλλεται να παιρνουν φαρμακα γιατι δε μπορουν να λειτουργησουν αλλιως.


Originally posted by mpempa
και γω φοβαμαι οταν εχω ενα συμπτωμα αν ειναι σωματικο η ψυχολογικο?αυτο δεν ξερω πως να λυσω.εκει επεμβαινει η ψυχοθεραπεια;)

μακαρι να επεμβαινει η ψυχοθεραπεια. παντως εγω εναν τροπο που χω σκεφτει ειναι ο αθλητισμος, ωστε να καταπονειται το σωμα κι ετσι να μην εισαι τοσο φοβικος για την παραμικρη ενοχληση, αφου ετσι κι αλλιως θα χεις αρκετες λογω του αθληματος (πχ πιασιματα, χτυπηματα κλπ.)! :)

mpempa
21-03-2008, 18:44
μπραβο susperia.εγω θα αρχισω γυμναστηριο η κανενα σπορ.επισης το αγχος λενε το καταπολεμα η γιογκα.εχω ακουσει ενα σωρο πραγματα τωρα που το ψαχνω.εμενα κυριως η ταση για εμετο με βασανιζει.μολις με πιασει θελω να παω σπιτι και αν πιω ενα ζεστο.εχω κοπει σε μαθηματα επειδη μου ηρθε εμετος και εδωσα τη κολλα αρον αρον.....

theoole
29-03-2008, 16:34
mpempa akribos ta idia kai ego..