PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : ..Της ψυχης μου το τραγουδι..



Σελίδες : 1 2 [3] 4

weird
06-09-2009, 22:51
Tης ψυχής μου το τραγούδι...

αυτήν την ώρα
είναι μια μαύρη κόλαση
ολοσκότεινη...
θλιβερή τόσο
απροσπέλαστη...

Ελα Κόλαση, να σου κεντήσω
έλα να σου χρυσοτραγουδήσω...

αχ πόσο πονάω, πόσο πονώ..
τα λόγια τούτα τα λεγα σε σένα
πριν σε χάσω

Μα πως γίνεται να χάνεις μέσα σε ένα καλοκαίρι
δυο τόσο αγαπημένα πρόσωπα?
Το ένα να το αποχωρίζεσαι
το άλλο να χάνεται...

πώς?

Αφήστε με επιτέλους να πενθήσω
σαν τους γύπες πέσατε πάνω μου
σας μισώ

όλους τους μισω μέσα στον πόνο μου
μα πιο πολύ εμένα.

Αφήστε με λέω! Δεν βλέπετε οτι πενθώ?
Δεν νιώθετε τι σκιά στο βλέμμα μου?
Τι άνθρωποι είστε?

Έχω κολλήσει.
Σε σταυροδρόμι.
Και οι καιροί με διατάσσουν να επιλέξω
κι ο ίδιος μου ο εαυτός μαζί.

Δεν την θέλω αυτή την επιλογή
οχι έτσι
οχι τώρα
θα θελα να με άκουγες
θα θελα να σουν εκεί όταν την έκανα
τώρα μόνη κι έρημη
που πάω?
Που πάω?

Μακάρι να βρισκα το θάρρος
να μου κάνω κακό
τόσο αιματηρό κακό
να σταματήσω να ζω.

Αλλά δεν μπορώ.
Την αγαπώ την ρημάδα.
Ακόμα κι έτσι.
Ακόμα και τώρα που θέλει να με παρασύρει στο
ρεύμα της
Μα δεν βλέπεις Ζωή οτι πενθώ?

Κι εσύ Χρόνε,
κουφάθηκες ή είσαι τυφλός?

weird
06-09-2009, 23:00
Κι άλλα λέει της ψυχής μου το τραγούδι...

Νυχτιάτικα, αυτό ορέγεται καταστροφές...

Θα φτιάξω έναν μεγάλο τάφο
απο γράμματα
απο ενδύματα
απο χειρονομίες κάπλικες
και θα με χώσω μέσα
θα μου σκοτώσω την ψυχή
θα με λιανίσω

γιατί αυτός ο κόσμος
δεν με χωράει ολόκληρη
οχι μάλλον
εγώ δεν χωράω ολόκληρη
μέσα στις επάλξεις της καρδιάς μου

θα μου κάνω και κηδεία
και το φέρετρο θα είναι άσπρο
σαν το δικό σου
τότε που σε έχασα
και έτσι θα πορεύομαι
φάντασμα θλιβερό

έρμαιο της αδυναμίας μου

της αδυναμίας μου να σε μισήσω περισσότερο
απο οτι σε αγαπώ.

Γιατί σε ΜΙΣΩ
με όλη μου την δύναμη
με όλο μου το μέσα

δεκάρα τσακιστή δεν θέλω απο εσένα
κανένα χέρι βοήθειας τίποτα

άλλοτε τα ήθελα
και άλλοτε με πότισες βία
με πότισες πόνο και πικρα

τωρα, δεν θέλω ούτε μια στάλα ευτυχίας να δω
ουτε ενα ιχνος καμαρώματος
στο πρόσωπό σου για μένα
δεν θέλω να σου δώσω την χαρά
δεν θέλω να ξέρεις τι κάνω
δεν θέλω να ασχολείσαι μαζί μου
καταλαβαίνεις?

Γιατί σε ΑΓΑΠΩ
και η καρδιά μου πονά
να κάνω κάτι
που θα σε ευχαριστήσει λίγο
εώς καθόλου

γιατί τόσα χρόνια παλεύω
να μην με νοιάζεις εσύ
κι η γνώμη σου
και ακόμα με νοιάζει!

Πόσο πολύ ήθελα την αγκαλιά σου σήμερα.
Πόσο σε αγαπώ.

Πόσο σου αρέσει να με μειώνεις κάθε φορά και πόσα
ποσα χιλιόμετρα
ψυχικής απόστασης μας χωρίζουν!

Μαχαίρι που μου κόβει την ψυχή

στα δύο
στα δύο

Σήμερα καρφώθηκα παντού
σε όλο το εύρος της ψυχής μου
έχω αρχίσει το καλό ξεπούλημα
του εαυτού μου

τουλάχιστον η τιμή είναι καλή
και κυρίως
ΔΙΚΑΙΗ!

weird
06-09-2009, 23:04
Ψυχή μου
μου λείπεις
Ελα πίσω
σε παρακαλώ!

Alterego
06-09-2009, 23:07
Καλησπερα....τι εγινε;..
Θες να μιλησουμε;

weird
06-09-2009, 23:10
Καλέ μου φίλε
αυτή τη στιγμή
είμαι σε μεγάλη έξαρση

απλά τα γράφω για να ξεσπάσω :)

Alterego
06-09-2009, 23:12
Ενταξει......μην σταματας να γραφεις..

weird
06-09-2009, 23:15
Με κοιτάω στον καθρέπτη
και μου φαίνομαι τόσο θλιβερή

Κουράγιο μου λέω
μια συναισθηματική κρίση είναι θα περάσει

απλά πρέπει να επιλέξεις
χαζούλα
απλό είναι

Δεν θέλω να επιλέξω
δεν θέλω να πάω μπροστά ούτε πίσω

Θέλω να μείνω ακίνητη.

weird
06-09-2009, 23:16
Τα αμφιθυμικά συναισθήματα που έχω για τον πατέρα μου
με τρελαίνουν

Arsi
06-09-2009, 23:20
weird,είμαι δίπλα σου.

Κάνε μια αναβολή στην επιλογή και μείνε ακίνητη για λίγο,όπως ακριβώς θες.

weird
06-09-2009, 23:28
Σ ευχαριστώ Αρσι μου,
το να περνάω απο έντονες εξάρσεις συναισθήματος
δεν είναι πρωτόγνωρο για μένα.
Ετσι τα περνάω, έντονα.
Απλά αποφάσισα να τα γράψω απόψε.

Νομίζω οτι βρήκα τι μου φταίει και
θα φροντίσω να το βάλω σε μια σειρά :)

Καλό βράδυ παιδιά!

Alterego
06-09-2009, 23:31
Πιστευω σε σενα οτι θα τα καταφερεις..λιγη υπομονη και δυναμη.
Καλη σου νυχτα..

Arsi
06-09-2009, 23:34
Καλό σου βράδυ weird:)
Mπορεί να περνάς ότι περνάς και να είναι λίγο άτοπο αυτό που θα σου πω ακόμα μια φορά αλλά γράφεις υπερβολικά όμορφα.Είναι απ\'τα ξεχωριστά γραπτά σου για μένα το παραπάνω.

weird
06-09-2009, 23:41
Alter μου,
να σαι καλά.
Χαίρομαι που σε εχω γνωρίσει, έστω και απο εδώ.

Αρσι μου,
τι να πω?
Ξέρω πως ότι γράφω θα το νιώσεις.
Ξέρω πως το αληθινό το αφουγκράζεσαι βαθιά,
το αισθάνεσαι στο πετσί σου.

Τόσο λεπτές ευαίσθητες κι ευγενικές ψυχούλες που διαβάζουν τον πόνο μου
που έχασε την πίκρα του
κι άρχισε να στάζει μέλι!

:)

Arsi
06-09-2009, 23:51
Originally posted by weird
Τόσο λεπτές ευαίσθητες κι ευγενικές ψυχούλες που διαβάζουν τον πόνο μου
που έχασε την πίκρα του
κι άρχισε να στάζει μέλι!

:) τι λόγια.....
Που μόνο από έναν άνθρωπο τόσο γλυκό όσο εσύ μπορούν να ειπωθούν.

weird
07-09-2009, 00:04
ΟΙ ΓΥΠΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ

Μαύρη Κόλαση
Ολοσκότεινη
Θλιβερή τόσο
Σχεδόν απροσπέλαστη

Στα μήκη του ουρανού σου
Αχνοφαίνονται
Σαν γύπες
Οι θεοί του πόνου

Δεν είναι άνθρωποι
Αφού
Δεν βλέπουν τις σκιές
Στο βλέμμα των ανθρώπων


Κι εκείνη…
Βαδίζει μέσα σου
Μόνη και έρημη
Να ταιριάξει προσπαθεί
το βήμα της
Με της καρδιάς τον χτύπο

Ώστε γυρεύει απαντήσεις στα έρημα
Τοπία σου
Μα πιο πολύ
Γυρεύει την δύναμη της Καταστροφής
Γι αυτό
Δεν πάει ούτε μπρος μα
Ούτε και πίσω

Ο Χρόνος κι η Ζωή
Φιλιούνται
Έξαφνα
στο στόμα
Καθώς την αγριοκοιτούν
με Πόθο
Με μάτια ολοκόκκινα
Με μάγουλα γεμάτα λάσπη

Τρέχει εκείνη
Γυρεύει την κρυψώνα της
Να φτιάξει, λέει, θέλει
έναν τάφο
Από γράμματα
Από ενδύματα
Από κάλπικες χειρονομίες
Και μια κηδεία
Με άσπρο φέρετρο.

Το τραγούδι του χαμού της
Τραγουδά
«μα δεν χωρώ ολόκληρη
Στις επάλξεις της καρδιάς μου»
το βήμα της ανοίγει.

\"Μαύρη Κόλαση,
μαύρη κόλαση\"
τραγουδα
\"Παλεύουν στα εδάφη σου
τόση Αγάπη
και Μίσος τόσο\"


Συνεχίζει ολομόναχη
Στον θρήνο της
Να δίνεται

Ώσπου
Σαν γύπας πέφτει
Επάνω της
Το βλέμμα των ανθρώπων
Χωρίς καθόλου να βλέπει
Τις σκιές στα μάτια της,
ωσάν να ήταν
το βλέμμα τούτο
του πόνου ο θεός.

weird
07-09-2009, 00:05
Mου έγραψες τα λόγια που είχα περισσότερο ανάγκη να ακούσω.
Είναι απίστευτο,
σαν να μου έδωσες την απάντηση,
χωρίς καν να σου θέσω ολοκληρωμένο το ερώτημα.
Σε ευχαριστώ!

Arsi
07-09-2009, 00:13
Originally posted by weird
Ο Χρόνος κι η Ζωή
Φιλιούνται στο στόμα
Την αγριοκοιτούν με πόθο
Με μάτια κόκκινα
Με μάγουλα γεμάτα λάσπη

Alterego
07-09-2009, 00:16
Εγω σε ευχαριστω...
Να εισαι οσο πιο καλα μπορεις..

narnia
07-09-2009, 09:30
weird περαστικούλια. Ευτυχώς συνήλθες λίγο. Γιατί τόση βαρύτητα στις σκέψεις-αποφάσεις του μπαμπά? Μεγαλώνουμε όταν για τις αποφάσεις και τα λάθη μας παύουμε να κατηγορούμε τους γονείς μας.
Μακάρι να ήταν απλό να αποφασίζουμε και να πράτουμε ότι μας κατεβαίνει. Αν δεν είχε και συνέπειες θα ήταν θαύμα.
Alter μου έχεις λείψει μικρέ μου. Είσαι καλά?

Alterego
07-09-2009, 10:00
Καλημερα!!...
Πως εισαι σημερα;

Σημερα ετοιμαζομαι γιατι το μεσημερι ταξιδευω για Ελλαδα,παω για την εξεταστικη μου..Ειμαι ενταξει,ειχα καλο υπνο και αυτο μου εδωσε δυναμη.
Ελπιζω να εισαι καλα και εσυ..

narnia
07-09-2009, 10:07
΄Ερχεσαι από πού? Καλό σου ταξίδι. Καλή δύναμη στην εξεταστική σου. Γρήγορα να περάσει κι αυτό. Θα σου στέλνω ελπιδοφόρα κύμματα ενέργειας. Μη λυγίσεις, χαμογέλα.

Alterego
07-09-2009, 10:10
Ερχομαι απο Κυπρο.. :) Ειμαι απο Κυπρο.
Σε ευχαριστω πολυ...θα τα καταφερω και θα εχω ολη την θετικη ενεργεια μαζι μου.

Πως εισαι εσυ;

narnia
07-09-2009, 10:18
Μία πάνω, μία κάτω. Παλεύω με τον εαυτό μου. Αλλά έχω καινούρια ελπίδα. Αρχίζω να με γνωρίζω. Τα θέλω μου τα ψάχνω, μέχρι χτες δεν υπήρχαν. Αποφάσισα να τα γυρέψω και να τα ικανοποιήσω όσο βαστώ κι όσο μπορώ να την παλέψω.

Alterego
07-09-2009, 10:25
Χαιρομαι που μεσα απο ολο αυτο βγαινει μια θετικη σκεψη και ας ειναι αδυναμη.Υπαρχει και θα υπαρχει οσο εσυ την αφησεις να ειναι εκει..
Να εισαι οσο πιο καλα μπορεις,γιατι μονο εσυ μπορεις να το κανεις τοσο καλα.Καλη υπολοιπη ημερα!

πανος12345
07-09-2009, 10:38
Originally posted by Alterego
Δεν ξερω κατα ποσο επρεπε αυτο το θεμα να το γραψω σ\'αυτη την ενοτητα,ομως για μενα αυτο που εχω να πω δεν αποτελει καμια αλλη ενοτητα εκτος απο τις φοβιες γιατι ολες μου οι φοβιες και ανασφαλειες ξεκινανε απο αυτο ακριβως το προβλημα.

Μου πηρε καιρο να παρω το θαρρος να καταγραψω την δικια μου ιστορια.Μερικοι με εχουν γνωρισει απο τις διαφορες απαντησεις σε αλλα θεματα που δεν αφορουσαν εμενα.Ακομη και τωρα που πηρα το θαρρος να γραψω ειναι τοσο δυσκολο.Αυτο που δυσκολευει περισσοτερο ειναι η σκεψη για το πως μπορει ο καθενας να το αντιληφθει,γιατι αυτο που θελω ειναι ο καθενας να το καταλαβει ακρι βως ετσι οπως ειναι,αν και ειναι πολυ μα πολυ δυσκολο.Ισως μιλησω περισσοτερο απο οτι μπορουν τα ματια σας να διαβασουν,μα πιστευω πως αξιζει και περισσοτερο αξιζει για μενα αλλα και για ατομα που ισως,ισως εχουν παρομοιο προβλημα.

Βρισκομαι στην ηλικια των 23 χρονων.Σπουδαζω εδω και τρια χρονια σε μια σχολη που ιδιαιτερως δεν με αγγιζει,αλλα η μανια τοτε που ειχα να φυγω μακρια,εφερε αυτο το αποτελεσμα,της λαθος επιλογης,του λαθος θελω.Στην ηλικια των 13 χρονων ανακαλυψα πως κατι παει λαθος με μενα,κατι δεν παει οπως επρεπε να πηγαινει,συγκρινοντας παντοτε τον εαυτο μου με τους υπολοιπους.Αναγκαστηκα απο μικρο παιδι να κρυβω την διαφορα μου με τους αλλους,να προσπαθω να ενταχθω στην κοινοτητα τους,μα ματαια.Εφηβεια,δυσκολα χρονια.Στην ολη πορεια ανακαλυψα κατι που επρεπε να το δεχθω,να το αγαπησω γιατι οτι ημουν ως πριν το ανακαλυψω ενιωθα να μην υπαρχω και ειναι τραγικο να νιωθεις πως δεν υπαρχεις πουθενα!
Το τι ανακαλυψα δεν ειχε και τοση σημασια τοτε,γιατι ηταν μεγαλος ο φοβος μου μην τυχον και οσα νιωθω δεν μπορουν να επιζησουν,ενιωθα και το νιωθω ακομη και τωρα πως ειμαι πλασμα υπο εξαφανιση.Ηθελα με μανια να σταματησω αυτο που προχωρουσε τοσο εντονα και γρηγορα,εκεινη την ανακαλυψη δηλαδη.Ομως δεν μπορεσα ποτε.Μερικες φορες πρεπει να δεχεσαι τα πραγματα ως εχουν αλλιως οσες προσπαθειες αρχισεις να κανεις,τα κανεις ολα χειροτερα.Ετσι το δεχθηκα και εκεινο που μου εμεινε ειναι να αρχισω να ζω ετσι ακριβως οπως το ηθελα,ετσι οπως μου εδειξε η πορεια μου οτι πρεπει να ζω.Δεν ηταν αποφαση εφηβεας,δεν ηταν κατι επιπολαιο,ηταν η ουσια που ηρθε στην επιφανεια τοσο απροσδοκητα.Επρεπε να μεταδωσω και στους υπολοιπους τα οσα ενιωθα,γιατι δεν υπαρχει χειροτερο συναισθημα απο την μοναξια και τον εγκλωβι σμο στον ιδιο σου τον εαυτο.
Ζω σε ξενο σωμα.Δεν ξερω κατα ποσο εχετε ακουσει η ζησι κατι τετοιο μα υπαρχει και ειμαι ενα παρακλαδι αυτου του γεγονοτος.Ουτε και εγω πιστευα ποτε οτι υπαρχει κατι τετοιο,ωσπου και μου ετυχε.Γεννηθηκα ενα ανοιξιατικο μεσημερι,στις 12 του Μαη του 1984.Η μητερα μου εφερε στον κοσμο ενα υγιεστατο κοριτσακι.Τωρα πια ξερω γιατι εκλαψα οταν βγηκα απο την κοιλια της μητερας μου.Ειδα την μοιρα απεναντι μου να με κοιταζει με ειρωνεια.Απο τοτε ηξερα πως τα πραγματα δεν θα ειναι και τοσο ροδινα.Οι οικογενεια μου ειναι δεμενοι,αγαπημενοι.Δεν ειχα ποτε οποιαδηποτε βια απανω μου η εστω να την δω καταματα.Ολα ειναι ησυχα,ηρεμα..Δεν υπαρχει κανεις αλλος στην οικογενεια μου που να εχει το ιδιο προβλημα.Τα λεω αυτα γιατι η ψυχολογος που επισκεπτηκα με ρωτησε πως ειναι η οικογενιακη μου κατασταση και αν εχω υποστει βια κλπ.Τιποτα απο ολα αυτα δεν εχουν συμβει..αρα πως γινεται;Μου πηρε χρονια μα το εχω καταλαβει.Ζω σε ξενο σωμα.
Οποιος κι αν το θελησε ηρθα στον κοσμο για να αλλαξω την φυση μου.Επρεπε να δεχθω οτι το σωμα που κουβαλω δεν μου ανηκει,γιατι τοτε δεν θα μπορουσα να ζησω.Η καρδια μου κτυπα τοσο δυνατα και τιποτα δεν αναγνωριζει στο σωμα μου.
Εχω φερει κοντα μου ανθρωπους,εχω κανει σχεσεις και ολες οσες ηταν μαζι μου ηξεραν και ενιωσαν ακριβως τι ειμαι..Μπορει ποτε να μην μπορω να πω σε τριτους πως με λενε,γιατι αλλο θα θελα να πω κι αλλο βλεπουν,μπορει εσυ αναγνωστη μου να μην μπορεσεις να καταλαβεις ακριβως τι ειμαι,μα σημασια εχει οτι αγαπηθηκα και αγαπησα τοσο βαθια που ακομη και καποιος \"φυσιολογικος\" να μην το πετυχει ποτε.Εζησα μεγαλους και δυνατους ερωτες..με δεχθηκαν.Ολες οι κοπελες που ηταν μαζι μου ειναι φυσιολογικες.Δεν ειναι ομοφυλοφιλικες,ουτε κι εγω ειμαι.Δεν αναγνωριζω το κορμι μου και δεν θα μπορουσα να κανω δεσμο με κοπελα που ειναι ομοφυλοφιλη.Δεν εχω κατι μαζι τους απλα εγω θεωρω τον εαυτο μου κατι αλλο απο αυτο που φαινεται.Αυτο το ξεχωριζω,ξερω τι ειμαι και τι θελω..
Ειναι κατι που με πνιγει,ειναι ενας καημος βαρυς και ασηκωτος που δεν λεει να ησυχασει ποτε,γιατι ποτε δεν θα μπορω να συνυπαρξω με σενα οπως εγω θελω,δεν θα μπορεσω να σταθω πλαι σου και να μπορεσεις να με δεις μεσα στα ματια,να καταλαβεις τι κρυβω μεσα μου,παντα θα πρεπει εγω να σου εξηγω,να σου λεω το ενα το αλλο ωσπου να γινω βαρετος και πλεον να σου φανει και ανιαρη η συζητηση μας.Ειμαι σαν το ποταμι που κυλαει και δεν μπορει να σταματησει,οπως την βροχη που γδερνει τον δρομο και δεν μπορει να του γλυκανει λιγο τον πονο με ενα χαδι.Ειμαι απο αμμο,φαινομαι ενιαιος μα ειμαι συναρμολογημενος απο το απειρο.Οι απειραριθμοι κοκκοι μου δειχνουν ιδιοι μα ειναι τοσο διαφορετικοι μεταξυ τους.Μεσα μου συγκρουονται οι κοσμοι μου,επικρατει ενα χαος,μια οαση.Δυσκολευομαι ακομα και εγω να ηρεμησω τον ανελπιδο “καβγα” τους,μου ειναι δυσκολο ακομα να μπορω να αντιστεκομαι,να χαραζω τα ορια μου,να ξεχωριζω,δυστηχως οσα χρωματα κι αν μου δειχνουν δεν τα αναγνωριζω,τα μπλεκω πασχω απο αχρωματοψια.Οσο κι αν θελω να πεταω παντα κατι βρισκεται και με προσγειωνει,καποιος με θελει κτητικα κοντα του,εσυ,αυτος,αυτη,αυτοι..ολ οι.
Κανεις δεν θα μαθει πως ειναι να θες κατι και να μην μπορεις να το εχεις απλα επειδη φαινεσαι ανικανος,εισαι λειψος δεν εχεις οτι θα πρεπε,κατι σου λειπει.Εσυ δεν γνωριζεις πως ειναι να ερωτευεσαι και να μην το εχεις,να κλαις,να γελας με τον δικο σου ξεχωριστο τροπο και να μην μπορεις να τον εκφρασεις,να προσπαθεις να κρατας τις αποστασεις μηπως και τους διωξεις ολους,να δακρυζεις αθορυβα γιατι οι ανθρωποι αν σε δουν να δακρυζεις αδιαφορουν.Χιλιες φορες να αδιαφορεις παρα να μην καταλαμβαινεις τι ειναι και πως ειναι να ζεις μυστικα,να μπαινεις στην φωλια σου καθε που νυχτωνει.Ποσο ασχημο ακουγεται να μπορω εγω να σε δω ενω εσυ οχι,να μην μπορεις να δεις απο τι υλικο φτιαχτηκα,πως καταφερα να φτιαξω τα μεσα μου,ποιος ειναι ο μεγαλυτερος μου καημος.Ομως αυτο οριστηκε,να ζω με τον δικο μου τροπο και να μην μπορω να τον εκφρασω.Ποιον να κατηγορησω;
Ελπιζω να το εχω εξηγησει οσο πιο καλα γινεται.Ελπιζω να με κρινεται οπως πρεπει.Ελπιζω να καταφερα να σας δανεισω τα ματια μου να δειτε οτι βλεπω,ετσι θα ειναι καλυτερα να με νιωσετε.Ποσο δυσκολο φανταζει να πατησω το κουμπι να καταχωρησω το προβλημα μου αυτο..

Θα θελα να πω ενα μεγαλο ευχαριστω σε ολους εκ των προταιρων και ιδιαιτερα αυτη την σελιδα που με αφηνει να εκφραζομαι και να μιλαω ελευθερα.Σας ευχαριστω και συγνωμη αν σας κουρασα..
καλημερα
αν σου ζηταγα με 2 λογια να περιγραψεις οχι τι εισαι γιατι ομολογω πως μπερδευτηκααλλα δεν εχει και τοση σημασια , οσο το τι θαλελες να εισαι που για μενα τουλαχιστον εχει τη σημασι του μπορεις να το κανεις?

narnia
07-09-2009, 10:45
μην το κάνεις για εκείνον. Μην ασχολείσαι.

weird
07-09-2009, 12:42
Originally posted by Alterego
Καλημερα!!...
Πως εισαι σημερα;

Σημερα ετοιμαζομαι γιατι το μεσημερι ταξιδευω για Ελλαδα,παω για την εξεταστικη μου..Ειμαι ενταξει,ειχα καλο υπνο και αυτο μου εδωσε δυναμη.
Ελπιζω να εισαι καλα και εσυ..

Έφτασε λοιπόν η μέρα!
Καλό ταξίδι φιλαράκι, να δεις που όλα θα πάνε μια χαρά.
Η έκθεση είναι το καλύτερο πράγμα για τις φοβίες.
Μην σου πω, ακολούθα τον φόβο σου ( εν είδη, ακολούθα την καρδιά σου ενα πράγμα;)

Είμαι καλύτερα σήμερα, μπορώ να πω οτι είχα μια δυνατή κρίση συναισθήματος χθες, η αλήθεια είναι οτι πρώτη φορά γράφω σε τέτοια κατάσταση, να μην μπορώ να δω το πληκτρολόγιο απο το κλάμα.

Σήμερα πάντως διαβάζω και η λογική με βοηθά να βάλω σε τάξη το συναισθηματικό μου χάος.

Αναλογίζομαι αν τυχόν, παρά την ψυχοθεραπεία που έκανα, χρειάζομαι κι άλλη βοήθεια, για να τα βγάλω πέρα με την κυκλοθυμία μου αυτή τη φορά ( πιο δύσκολο αυτό, παρά το άγχος και οι φοβίες, αν και συνδέονται).

Αν δω οτι δεν μπορώ μόνη, θα ζητήσω βοήθεια και όλα θα πάνε μια χαρα!

:)
Είμαι έτοιμη για μάχες, εξετάσεις, αποφάσεις κτλ.

Φιλάκια πολλά και καλή επιτυχία.

weird
07-09-2009, 12:44
Originally posted by narnia
Μία πάνω, μία κάτω. Παλεύω με τον εαυτό μου. Αλλά έχω καινούρια ελπίδα. Αρχίζω να με γνωρίζω. Τα θέλω μου τα ψάχνω, μέχρι χτες δεν υπήρχαν. Αποφάσισα να τα γυρέψω και να τα ικανοποιήσω όσο βαστώ κι όσο μπορώ να την παλέψω.

Πω πω!
τι ωραίες κουβέντες....
μια ηλιαχτίδα που άρχισε να ξεμυτίζει, μέσα απο βαθύ σκοτάδι μου φαίνεται...

Νάρνια, συνέχισε να προχωράς και να κρατάμε όλοι μαζί το χέρι :)

weird
07-09-2009, 13:01
Originally posted by narnia
weird περαστικούλια. Ευτυχώς συνήλθες λίγο. Γιατί τόση βαρύτητα στις σκέψεις-αποφάσεις του μπαμπά? Μεγαλώνουμε όταν για τις αποφάσεις και τα λάθη μας παύουμε να κατηγορούμε τους γονείς μας.
Μακάρι να ήταν απλό να αποφασίζουμε και να πράτουμε ότι μας κατεβαίνει. Αν δεν είχε και συνέπειες θα ήταν θαύμα.
Alter μου έχεις λείψει μικρέ μου. Είσαι καλά?

Αυτό το μεγάλωμα Νάρνιά μου
μου φαίνεται άθλος ολάκαιρος
Δεν τον κατηγορώ για τα λάθη μου
ούτε του φορτώνω την ευθύνη του εαυτού μου
( τον κατηγορώ για την κακοποίηση που έχω υποστέι απο αυτόν στην πιο τρυφερή μου ηλικία)

Απλώς για τον συγκεκριμένο άνθρωπο τα συναισθήματά μου
είναι τόσο ακανθώδη...
που με δυσκολεύουν σε διάφορες πτυχές της ζωής μου
μα κυρίως σε φάσεις που πρέπει εμείς οι δυο να συνεργαστούμε.

Ωστόσο
επεξεργάζομαι τον λαβύρινθο,
διακρίνω που αλλοιώνω το πραγματικό
με το υπερβολικό συναίσθημα
και πιστεύω θα την βρω την άκρη.

Φιλιά κοπέλα μου καλή
χαίρομαι που νιώθω μια λάμψη απο εσένα
με ζεσταίνει :)

anwnimi
07-09-2009, 14:59
weird
είδες, σήμερα είσαι καλύτερα...:)
Χρειάζεται να ξεσπάσει το συναίσθημα το έντονο για να ανακουφιστούμε...
Μια νέα μέρα ξημέρωσε για σένα, για μένα, για όλο τον κόσμο.
Ο ήλιος πάλι βγήκε και σου χαμογελά.
Θα την βρεις την άκρη.
Όπως πάντα...
Αρκεί να μη χάνεις την πίστη σου.

weird
07-09-2009, 15:13
Ευχαριστώ πολύ Ανώνυμη.

narnia
08-09-2009, 09:32
Καλημέρα...
Κάθε φορά που βγάζω φτερά, βρέχει και δεν πετάω.
Κάθε φορά που βγάζω νύχια μου κόβονται τα δάχτυλα.
Θα \'ρθει ο καιρός να γίνω αϊτός. Όσα χρόνια κι αν μου πάρει θα πετάξω ψηλά. Θα φύγω.
ψέμματα...θα μείνω στο κλουβί μου ως......

weird
08-09-2009, 11:56
Καλημέρα.

Σήμερα πια το βλέπω το πράγμα εντελώς αντικειμενικά.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε.
Ο πατέρας μου με νοιάζεται.
Δυστυχώς, σαν τους περισσότερους, δεν ξέρει πώς να αγαπά.
Δεν ξέρει τον τρόπο να νοιάζεται κάποιον χωρίς να τον πνίγει.

Επίσης, πράγμα πολύ άσχημο, με βλέπει σαν μια επέκταση του εαυτού του.
Απο την άλλη, όταν βυθίζομαι στα παιδικής υφής, έντονα συναισθήαμτά μου, με βλέπω κι εγώ σαν προέτκασή του! Παρασύρομαι. Χάνω την εικόνα μου και γίνομαι αυτό που βλέπει εκείνος : η προέκτασή του, το παιδί.

Είναι χαρακτηριστικό οτι σήμερα στο τηλέφωνο μιλόύσε για μένα στο β πληθυντικό \" πρέπει να δούμε τί θα κάνουμε, πού θα πάμε, να ψάξουμε\"
\" γιατί μιλάς στον πληθυντικό?\"
Απάντηση δεν πήρα...

Η αναπνοή του ήταν λαχανιασμένη, η φωνή του βραχνή και ταλαιπωρημένη και τα λόγια του \" είμαι 70 χρονών το έχεις καταλάβει? Πρέπει κάτι να κάνεις γρήγορα! Πρέπει να βρεις τι θα κάνεις στην ζωή σου! Κοντεύεις τα 30\"
\" Σε 4 χρόνια εννοείς θα είμαι 30... μπαμπά, παίρνω τον χρόνο μου, βλέπω τι θέλω και θα το κυνηγήσω, μην με αγχώνεις..\"
\" ε πώς να μην σε αγχώνω, αφού δεν έχεις βρε παιδί μου ένα πλάνο, ψάχνεσαι...\"
\"Ηρέμησε, άκουσα αυτά που μου είπατε και όπως είδες πολλά απο αυτά τα πήρα σοβαρά υπόψην, σας ακούω τι μου λέτε. Μην πανικοβάλλεσαι. Το θεωρώ χαζομάρα να δώσουμε τόσα λεφτά σε φροντηστήρια, σου λέω οτι είμαι αποφασισμένη να διαβάσω μόνη μου\"
\" Στα καλύτερα θα πας! Μην χάνεις χρόνο, πάνε να γραφείς! Και του χρόνου θα πάμε Αθήνα! Στα καλύτερα! Εγώ τα βαζω τα λεφτά, εσένα μην σε νοιάζει!\"

Ζητήματα.
1. ΜΟυ κάνει την καρδιά περιβόλλι με το άγχος του! Εχει και την καρδιά του και έχουν πει οι γιατροί να μην τον αγχώνουμε. Αυτός και μονο που υπάρχω αγχώνεται!

2. Τόσα χρόνια που ήμουν στην εφηβεία μου, και μετά τα 18 που είχα ανάγκη κάποια στήριξη απο αυτόν, τσιγκουνευόταν, τα μάζευε για το φροντηστήριο!!! Και τώρα πρέπει ντες και καλά να τα δώσει, τόσα λεφτά έβαλε στην άκρη.

3. Το οτι στέκεται έτσι πάνω απο το κεφάλι μου και με παρατηρεί μου είναι τρομερά δυσάρεστο! Με αγχώνει διπλά και τριπλά. Ασε που πιστεύω οτι θα μου το πετάει αργότερα, εγώ τόσα λεφτά έδωσα για σένα, αν κάτι πάει στραβά που λέει ο λόγος.

4. Εχω κάνει μεγάλη προσπάθεια να πάρω απόσταση. Με το να δουλεύω μόνη μου σε δικηγορικό πχ τον τελευταίο χρόνο. Κι όμως αυτός θέλει να είναι κολλημένος πάνω μου. Ολο το χρόνο λύσσαξε οτι χάνω τον καιρό μου και πρέπει να δω το μέλλον μου και και και....


Αχ δεν τον αντέχω!

Εντωμεταξύ δεν έχει παρά αμυδρή ιδέα για το τι έχω περάσει και για τα 4 χρόνια θεραπείας και για το οτι τα συναισθήματά μου απέναντι του είναι ένα απο τα βασικά στοιχεία των νευρώσεών μου. Δεν έχει ιδέα για το τι έχω περάσει και ξεπεράσει.

Πώς θα το διαχειριστώ αυτό το βουνο?

Προσπαθώ να μην βουτήξω πάλι στο συναίσθημα, να διατηρώ δηλ επαφή με την ενήλικη πλευρά μου.

5. Όσον αφορά το επαγγελματικό. Έβαλα την αντιδραστικότητά μου στην άκρη και έκατσα και τους άκουσα κι αυτόν και την μητριά μου. Κράτησα πολλά απο αυτά που μου είπανε. Αποφάσισα, τώρα που είμαι καλά απο απόψεως φοβιών και πανικών, να θέσω έναν υψηλό στόχο. Με τον πατέρα μου μες τα πόδια μου να μου διπλασιάζει τα άγχη και να νιώθω οτι το κάνω και γι αυτόν όμως, κάνω δεύτερες σκέψεις..

Αυτά.

Την καλημέρα μου :)

Illusion
08-09-2009, 12:19
Καλημέρα weird !
πωπω.....νομίζω ότι καταλαβαίνω αρκετά καλά πως νιώθεις. Έχω κι εγώ παρόμοια προβλήματα στη σχέση μου με τους γονείς. κ ειδικά σ αυτό το κομμάτι που λες κι εσύ για την παιδική κ ενήλικη πλευρά και κατα πόσο μερικές φορές νιώθεις κι εσύ προέκταση του πατέρα σου.
Τέλος πάντων....
Αυτό που έχω να σου πω σαν συμβουλή είναι να κοιτάξεις αυτό που πραγματικά πιστεύεις ότι ειναι καλό για σένα και θέλεις πραγματικά και να το κυνηγήσεις χωρίς να αφήνεις να το δηλητηριάζει η προσδοκία ή οι επιθυμίες του πατέρα σου που είναι πιεστικές και σε κάνουν τελικά να μη το θες κ τόσο. Γιατί τελικά μ αυτό τον τρόπο θα ζημιωθείς εσύ η ίδια και θα είναι κρίμα.
Δεν ξέρω αν το εξηγώ καλά απλά είναι σκέψεις που είχα κάνει για μένα και ήθελα να στις πω μήπως βοηθήσουνε.
πχ εμένα η μητέρα μου ξέρω ότι θα θελε πάρα πολύ να κάνω ένα μεταπτυχιακό για διάφορους λόγους (οι περισσότεροι κατα τη γνώμη μου είναι λάθος αλλά τεσπα) ......ωραία.....ας ήθελε.......εγώ δεν ήθελα..........
Κάποια στιγμή όμως βρήκα ένα που μου άρεσε και θέλησα να το κάνω...για δικούς μου λόγους..... Μόλις βέβαια το ανακοίνωσα στους γονείς μου η μάνα μου κατενθουσιάστηκε, ταυτίστηκε, καταχάρηκε κι αρχισε να σχεδιάζει όλες τις λεπτομέρεις λες και θα το έκανε εκείνη! εμένα αυτό με διέλυσε, σιγά σιγά ένιωθα αυτό που λες κι εσύ ότι θα το έκανα για εκείνη κι όχι για μένα. ε....κι εκει προσπάθησα να κολλίσω στη σκέψη που σου πρότεινα, ότι αν το κάνω θα το κάνω για μένα , επειδή το θέλω εγώ , και δεν αξίζει το κόπο από αντίδραση στη μάνα να σταματίσω να θέλω κάτι που θα είναι καλό για μένα....κι έτσι σιγά σιγά προσπάθησα να αρχίσω να αγνοώ το γεγονός του πόσο υπέρ ήταν εκείνη και το πόσο το ήθελε, και να επικεντρώνομαι μόνο στη δική μου επιθυμία και όρεξη.
καλά το τι έκανα βέβαια τελικά έιναι άλλη ιστορία γιατί μπλέχτηκαν κι άλλοι παράγοντες αλλά απλά το ανέφερα για να αναδειχτεί κάπως καλύτερα το κομμάτι του τρόπου σκέψης που πρότεινα...
όπως και να χει σου εύχομαι να πάρεις την απόφαση που θα σου ταιριάζει περισσότερο και που θα έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για εσένα κ μόνο

weird
08-09-2009, 12:23
Illusion
με βοηθάς πολύ με αυτά που γράφεις.
Θέλω να επανέλθω αφού τα επεξεργαστώ πρώτα καλά!
Σε υπερευχαριστώ :)

weird
08-09-2009, 12:24
Αλτερ
πως είσαι ?
Σε είχα στο μυαλό μου.
Πώς ήταν το ταξίδι?

Alterego
08-09-2009, 19:18
Καλησπερα..δυστηχως δεν εχω καλο ιντερνετ εδω που ειμαι και γιαυτο αργησα να μπω.
Ειχες δικαιο τελικα οταν μου ειπες οτι τιποτα απο οσα σκεφτομαι δεν μπορουν να συμβουν.Τελικα το μυαλο ειναι μεγαλο μπερδεμα.Το ταξιδι πηγε καλα,εκατσα στο αεροπλανο,πηρα βαθεια αναπνοη και ειπα οτι οτι και να γινει θα γινει.Ειχα αρκετο τρεμουλο στα χερια και ενιωθα οτι δεν ειμαι ηρεμος..ομως εκανα μεγαλη παλη μεσα μου και νομιζω νικησα.Ηπια μια μπυρα,αρχισα λιγο να χαλαρωνω..Σηκωθηκα πηγα και στην τουαλετα εβαλα νερο στο προσωπο μου..αργοτερα ανοιξα τον υπολογιστη ειδα λιγο ταινια και περασε η ωρα.Ημουν αρκετα καλα μπορω να πω αν και δεν μπορεσα να ηρεμησω τελειως.Το θετικο ειναι οτι δεν με επιασε πανικος.Οταν πατησα το ποδι μου εδω ενιωθα ηδη αλλος ανθρωπος.Φρεσκος...Δεν ενιωσα τιποτα αρνητικο...και ελπιζω να συνεχισω ετσι...θα δειξει.
Τελικα το να εισαι μαχητης σου ανοιγεται η ψυχη.Μπαινει το φως μεσα της.Οταν εχεις πιστη...Και εχω. Ευχαριστω που εισασταν μαζι μου.Ειλικρινα...αυτο που ζω εδωμεσα ειναι λυτρωτικο.Ανθρωποι να σε εχουν στο μυαλο τους.Να σε νιωθουν..Αυτα ουτε οι δικοι σου ανθρωποι δεν τα κανουν.
Ελπιζω να μπορεσω να μπω συντομα ξανα.
Πως εισαι εσυ;...Ενιωσα ομορφα οταν ειδα οτι προσπαθεις τοσο πολυ και τα καταφερνεις σιγα σιγα..ενα μικρο βημα καθε φορα.Μου δινεις θετικη ενεργεια,ευχαριστω.Δεν θα τα παρατησουμε ποτε και για κανεναν.

weird
08-09-2009, 19:41
Originally posted by Alterego
Καλησπερα..δυστηχως δεν εχω καλο ιντερνετ εδω που ειμαι και γιαυτο αργησα να μπω.
Ειχες δικαιο τελικα οταν μου ειπες οτι τιποτα απο οσα σκεφτομαι δεν μπορουν να συμβουν.Τελικα το μυαλο ειναι μεγαλο μπερδεμα.Το ταξιδι πηγε καλα,εκατσα στο αεροπλανο,πηρα βαθεια αναπνοη και ειπα οτι οτι και να γινει θα γινει.Ειχα αρκετο τρεμουλο στα χερια και ενιωθα οτι δεν ειμαι ηρεμος..ομως εκανα μεγαλη παλη μεσα μου και νομιζω νικησα.Ηπια μια μπυρα,αρχισα λιγο να χαλαρωνω..Σηκωθηκα πηγα και στην τουαλετα εβαλα νερο στο προσωπο μου..αργοτερα ανοιξα τον υπολογιστη ειδα λιγο ταινια και περασε η ωρα.Ημουν αρκετα καλα μπορω να πω αν και δεν μπορεσα να ηρεμησω τελειως.Το θετικο ειναι οτι δεν με επιασε πανικος.Οταν πατησα το ποδι μου εδω ενιωθα ηδη αλλος ανθρωπος.Φρεσκος...Δεν ενιωσα τιποτα αρνητικο...και ελπιζω να συνεχισω ετσι...θα δειξει.
Τελικα το να εισαι μαχητης σου ανοιγεται η ψυχη.Μπαινει το φως μεσα της.Οταν εχεις πιστη...Και εχω. Ευχαριστω που εισασταν μαζι μου.Ειλικρινα...αυτο που ζω εδωμεσα ειναι λυτρωτικο.Ανθρωποι να σε εχουν στο μυαλο τους.Να σε νιωθουν..Αυτα ουτε οι δικοι σου ανθρωποι δεν τα κανουν.
Ελπιζω να μπορεσω να μπω συντομα ξανα.
Πως εισαι εσυ;...Ενιωσα ομορφα οταν ειδα οτι προσπαθεις τοσο πολυ και τα καταφερνεις σιγα σιγα..ενα μικρο βημα καθε φορα.Μου δινεις θετικη ενεργεια,ευχαριστω.Δεν θα τα παρατησουμε ποτε και για κανεναν.


Φιλε μου,
χαίρομαι τόσο πολύ για αυτά που γράφεις!
Φυσικά και έχω περάσει αυτόν τον αγώνα.
Ξέρεις πώς τον ονόμασα?
Ο αγώνας μου ενάντια στις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.

Εκανα και εγώ πάρα πολλά σενάρια, για το πώς θα είναι εκείνη ή η τάδε ώρα, σενάρια που τελικά, μόνο η άμεση εμπειρία μου τα διέψευδε.

ΜΗΝ ακούς αυτό που σου υπαγορεύουν οι σκέψεις σου ως πιθανό.
Μην το μπερδεύεις με το πραγματικό.Μην το αντιμετωπίζεις μέσα σου σαν να έχει κιόλας συμβεί. Ξέρω, συχνά είναι μπερδευτικό.

Ξέρεις πόσες φορές έπεσα στην παγίδα, για να μάθω τελικά να σφυρίζω αδιάφορα απέναντι στις φοβικές σκέψεις? ΠΟλλές.

Αλλά έμαθα, όπως κάνεις και εσύ τώρα.

Σε συγχαίρω για την τόλμη σου και εύχομαι όλα να σου πάνε καλά.

Είμαι καλύτερα.
Συνεχίζω σθεναρά να συνέρχομαι απο το συναισθηματικό μου ξέσπασμα, που σίγουρα ξεκινά απο τις δύο απώλειες που έζησα αυτό το καλοκαίρι.

Φιλιά πολλά!

Alterego
08-09-2009, 20:09
Αυτες οι φοβικες σκεψεις σε αιχμαλωτιζουν και δεν ζεις..Θες να κανεις πραγματα αλλα δεν σε αφηνουν.Ειναι σχεδον τρελλα.Με βασανιζει αρκετα,γιατι ειναι τοσα αυτα που θελω να κανω.Θα μπορεσουν ποτε να φυγουν τοσο απλα οσο ηρθαν; Γιατι τοση συνομιλια με τον μεσα μου κοσμο;
Σημερα περπατησα πηγα να παρω ενα καφε και ξαναμπηκα σπιτι και ενιωσα σχεδον ελευθερος.Μερικες φορες αναρωτιεμαι απο που βρισκω δυναμη..Προσπαθω να μην ακουω αυτη την παρανοια γιατι με τρελλαινει.Προσπαθω οσο δεν προσπαθησα ποτε για τιποτα αλλο στην ζωη μου.Περιεργο....πιστευω πολλες φορες οτι τα καταφερνω.

weird
08-09-2009, 20:14
Originally posted by Alterego
Αυτες οι φοβικες σκεψεις σε αιχμαλωτιζουν και δεν ζεις..Θες να κανεις πραγματα αλλα δεν σε αφηνουν.Ειναι σχεδον τρελλα.Με βασανιζει αρκετα,γιατι ειναι τοσα αυτα που θελω να κανω.Θα μπορεσουν ποτε να φυγουν τοσο απλα οσο ηρθαν; Γιατι τοση συνομιλια με τον μεσα μου κοσμο;
Σημερα περπατησα πηγα να παρω ενα καφε και ξαναμπηκα σπιτι και ενιωσα σχεδον ελευθερος.Μερικες φορες αναρωτιεμαι απο που βρισκω δυναμη..Προσπαθω να μην ακουω αυτη την παρανοια γιατι με τρελλαινει.Προσπαθω οσο δεν προσπαθησα ποτε για τιποτα αλλο στην ζωη μου.Περιεργο....πιστευω πολλες φορες οτι τα καταφερνω.

Αλτερ,
αυτές οι σκέψεις
έχουν όση εξουσία τους δίνεις εσύ.
Αρχισε να γελάς μαζί τους! Να λες, εντάξει, το τροπάρι σας εσείς, εγώ δεν σας παίρνω στα σοβαρα.

Δεν ξέρεις πόσο με βοηθησε.

Οσο για τον ατέρμονο εσωτερικό μονόλογο, που σου αποσπά την προσοχή, προσπάθησε να συγκεντρώνεσαι σε κάτι.
Ταινία, βιβλίο, δραστηριότητα, για να ελαττώνεις την ροή της σκέψης :)

Alterego
08-09-2009, 20:20
Ναι ξερω οτι εγω τους δινω τροφη..και οσο τις ταιζω τοσο πεινανε.Τις χλευαζω οταν νιωθω δυνατος.Παιζω μαζι τους για να εξασθενησουν.Τα καταφερνω αρκετες φορες.
Απο την αλλη αυτη την σιωπη δεν την μπορω.Οταν επικρατει σιωπη γυρω μου νιωθω οτι απο στιγμη σε στιγμη θα πεταχτουν οι σκεψεις εξω και θα ουρλιαζουν.Ειναι τοσο δυνατες που νιωθω οτι ακουγονται απο παντου.Αλλα και παλι ειναι σιωπη..Τι να πεις;..περιεργα παιχνιδια.Θελω να δουλεψω το μυαλο μου,να το γνωρισω.Με δυσκολευει πολυ.
Οσο για την συγκεντρωση εχω μεγαλο προβλημα..ισως δεν με τραβαει αυτο που διαβαζω.Αλλα εχω και την εξεταστικη αρα δεν εχω πολλες επιλογες..Θελει πεισμα και γιαυτο το θεμα δεν το εχω.

weird
08-09-2009, 20:21
Originally posted by Alterego
Ναι ξερω οτι εγω τους δινω τροφη..και οσο τις ταιζω τοσο πεινανε.Τις χλευαζω οταν νιωθω δυνατος.Παιζω μαζι τους για να εξασθενησουν.Τα καταφερνω αρκετες φορες.
Απο την αλλη αυτη την σιωπη δεν την μπορω.Οταν επικρατει σιωπη γυρω μου νιωθω οτι απο στιγμη σε στιγμη θα πεταχτουν οι σκεψεις εξω και θα ουρλιαζουν.Ειναι τοσο δυνατες που νιωθω οτι ακουγονται απο παντου.Αλλα και παλι ειναι σιωπη..Τι να πεις;..περιεργα παιχνιδια.Θελω να δουλεψω το μυαλο μου,να το γνωρισω.Με δυσκολευει πολυ.
Οσο για την συγκεντρωση εχω μεγαλο προβλημα..ισως δεν με τραβαει αυτο που διαβαζω.Αλλα εχω και την εξεταστικη αρα δεν εχω πολλες επιλογες..Θελει πεισμα και γιαυτο το θεμα δεν το εχω.

Αλτερ, τις λες σε κανέναν φωναχτά αυτές τις σκέψεις?
τις μιλας?

Alterego
08-09-2009, 20:23
Μερικες φορες τις λεω στον εαυτο μου..οχι φωναχτα αλλα τις λεω για να τις ακουω.Γιατι οταν τις ακουω νιωθω οτι δεν μπορουν να υπαρχουν.Ειναι αδυνατο..

weird
08-09-2009, 20:25
Originally posted by Alterego
Μερικες φορες τις λεω στον εαυτο μου..οχι φωναχτα αλλα τις λεω για να τις ακουω.Γιατι οταν τις ακουω νιωθω οτι δεν μπορουν να υπαρχουν.Ειναι αδυνατο..

Αυτό που πρόσεξα απο την προσωπική μου εμπειρία, ήταν οτι όταν τις εξωτερίκευα, μιλούσα στην θεραπευτειά μου δηλ, μειονώταν κατά πολύ η ροή και η πυκνότητά τους.

Δες την εξωτερικευση σαν \"αποσυμπίεση\"

Alterego
08-09-2009, 20:27
Ναι αυτο που λες υσχιει...εκοψα την θεραπεια στην ψυχολογο.Δεν μου εδινε εμπνευση πια να πηγαινω.
Σκεφτομαι οταν επιστρεψω πισω να βρω καποιον αλλο.Θελω να το ψαξω γιατι το χρειαζομαι νομιζω.Απλα και για διαλογο..

weird
08-09-2009, 20:29
Originally posted by Alterego
Ναι αυτο που λες υσχιει...εκοψα την θεραπεια στην ψυχολογο.Δεν μου εδινε εμπνευση πια να πηγαινω.
Σκεφτομαι οταν επιστρεψω πισω να βρω καποιον αλλο.Θελω να το ψαξω γιατι το χρειαζομαι νομιζω.Απλα και για διαλογο..
Μην υποτιμάς τον διάλογο φιλαράκι!
Η δύναμη της \"ομιλούσας\" θεραπείας, βρισκεται και σε αυτήν την εξωτερικευση πιστεύω.
Σε αποφορτίζει.

Α! Και βρες κάποιον που να σε εμπνεει αυτή τη φορά ε?

:)

Alterego
08-09-2009, 23:03
Με συνειρμούς διαβολεμένους
ψάχνω τους λόγους που με σπρώξαν στα ταξίδια μου
λόγοι που πάντα μου διαφεύγουν

Μαζεύω τους αφηρημένους
σαν γάτες έρχονται και τρώνε απ\' τα σκουπίδια μου
τρών τα καλύτερα και φεύγουν

Κάθονται γύρω μου να ζήσουν
και περιμένουνε ν\' αρχίσω να ονειρεύομαι
Νιώθω τα φίδια να γλιστράνε
Οι μαύρες σκέψεις θα με πνίξουν
θα με σταυρώσουνε πριν φύγουν, δε γιατρεύομαι
Οι γάτες πάντα θα πεινάνε

Ο διάολος κάθεται και βλέπει
να μου γελάει σαν παλιόφιλος ο θάνατος
να μου θυμίζει κάτι πλάκες
Βάζει το χέρι του στην τσέπη
και τι ψυχή έχει μια ψυχή, θα γίνω αθάνατος
Ο διάολος ψάχνει για μαλακες

Χριστος Θηβαιος

narnia
09-09-2009, 09:54
καλημέρα.!!! Να περνάτε καλά, να αγαπάτε, να ξεχνάτε και να συνεχίζετε να αγωνίζεστε.
Αλτερ, μπράβο σου. Σε ακούω και χαίρομαι που μες στις σκέψεις σου έχουμε μια θέση και που σε παρακινούμε θετικά.

Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
αναμφιβόλως δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά.
Άσιμος...

Αφού δεν μπορώ να ξεκουνήσω λέτε να αρχίσω να αποκοιμιέμαι?.....?

weird
09-09-2009, 13:23
Originally posted by narnia
καλημέρα.!!! Να περνάτε καλά, να αγαπάτε, να ξεχνάτε και να συνεχίζετε να αγωνίζεστε.
Αλτερ, μπράβο σου. Σε ακούω και χαίρομαι που μες στις σκέψεις σου έχουμε μια θέση και που σε παρακινούμε θετικά.

Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
αναμφιβόλως δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά.
Άσιμος...

Αφού δεν μπορώ να ξεκουνήσω λέτε να αρχίσω να αποκοιμιέμαι?.....?

Καλημέρα Νάρνια!

Χαίρομαι που σε ακούω.

Αν δεν μπορείς να ξεκουνήσεις....
αφού δεν σε χωράει ο τόπος....
αφού θα χρειαστεί να μείνεις εκεί καιρό....

άλλαξε τον τόπο σου.
Κάντον όμορφο!
Βάλε μέσα του χρώματα,
λουλούδια,
κορδέλες
και άλλα πραγματάκια απο την ψυχή σου:)

Φτιάξε το δικό σου \"σπίτι\"
για να χωράς μέσα του, όπου κι αν είσαι.

Alterego
09-09-2009, 19:54
Φιλη μου Ναρνια πως εισαι σημερα;

weird
09-09-2009, 20:09
Καλησπέρα φιλαράκι!
τι μου κάνεις?

:)

Όλα καλά επλίζω.

Alterego
09-09-2009, 20:13
Επιβιωνω οπως πρεπει να επιβιωνω..:)
Σημερα εδωσα μαθημα και νομιζω το περνω.
Εσυ τι κανεις;πως εισαι;

weird
09-09-2009, 20:15
Originally posted by Alterego
Επιβιωνω οπως πρεπει να επιβιωνω..:)
Σημερα εδωσα μαθημα και νομιζω το περνω.
Εσυ τι κανεις;πως εισαι;

Συγχαρητήρια!
Είμαι καλα σ ευχαριστω..
Είδες πριν κάποιες μερες που τα έβλεπες όλα μαυρα?

Μην εμπιστεύεσαι σκέψεις και συναισθήματα, δεν δείχνουν πάντα την πραγματικότητα. ;)

Alterego
09-09-2009, 20:35
Η κουβεντα σου μου εκανε καλο.. οπως και οι περισσοτερες!
Τιποτα δεν θα σου συμβει απο οσα πιστευεις..αυτο το εχω μεσα μου καθημερα.

Συναισθηματα;Και τι να τα κανω ολα αυτα τα συναισθηματα;...Οταν εισαι μαζι με ενα ανθρωπο καιρο και νιωθεις τοσα και θες να δωσεις και να παρεις και μια στιγμη χανονται ολα γιατι κατι δεν πηγαινε καλα..Ολα αυτα τα συναισθηματα τι να τα κανεις μετα;
Οταν η μνημη δεν λεει να ξεθωριασει και αναζητας το παρελθον σου γιατι εκει δεν φοβασαι..δεν εχεις κατι να φοβηθεις απο το παρελθον,σου ειναι γνωριμο.
Και οι ανθρωποι;Που σε περιτριγυριζουν αλλα δεν σε νιωθουν;Που ο καθενας στο κατω κατω κανει εκεινο που θελει...Μερικες φορες νιωθω οτι δεν τους εχω αναγκη και με πληγωνει...γιατι ουτε μονος θελω να μεινω.

Alterego
10-09-2009, 19:43
Παει και αυτη η ημερα..........επιτελους...
Μακαρι να ειστε καλα..
Θα τα πουμε αργοτερα ξανα.

weird
14-09-2009, 21:10
Originally posted by Illusion
Καλημέρα weird !
πωπω.....νομίζω ότι καταλαβαίνω αρκετά καλά πως νιώθεις. Έχω κι εγώ παρόμοια προβλήματα στη σχέση μου με τους γονείς. κ ειδικά σ αυτό το κομμάτι που λες κι εσύ για την παιδική κ ενήλικη πλευρά και κατα πόσο μερικές φορές νιώθεις κι εσύ προέκταση του πατέρα σου.
Τέλος πάντων....
Αυτό που έχω να σου πω σαν συμβουλή είναι να κοιτάξεις αυτό που πραγματικά πιστεύεις ότι ειναι καλό για σένα και θέλεις πραγματικά και να το κυνηγήσεις χωρίς να αφήνεις να το δηλητηριάζει η προσδοκία ή οι επιθυμίες του πατέρα σου που είναι πιεστικές και σε κάνουν τελικά να μη το θες κ τόσο. Γιατί τελικά μ αυτό τον τρόπο θα ζημιωθείς εσύ η ίδια και θα είναι κρίμα.
Δεν ξέρω αν το εξηγώ καλά απλά είναι σκέψεις που είχα κάνει για μένα και ήθελα να στις πω μήπως βοηθήσουνε.
πχ εμένα η μητέρα μου ξέρω ότι θα θελε πάρα πολύ να κάνω ένα μεταπτυχιακό για διάφορους λόγους (οι περισσότεροι κατα τη γνώμη μου είναι λάθος αλλά τεσπα) ......ωραία.....ας ήθελε.......εγώ δεν ήθελα..........
Κάποια στιγμή όμως βρήκα ένα που μου άρεσε και θέλησα να το κάνω...για δικούς μου λόγους..... Μόλις βέβαια το ανακοίνωσα στους γονείς μου η μάνα μου κατενθουσιάστηκε, ταυτίστηκε, καταχάρηκε κι αρχισε να σχεδιάζει όλες τις λεπτομέρεις λες και θα το έκανε εκείνη! εμένα αυτό με διέλυσε, σιγά σιγά ένιωθα αυτό που λες κι εσύ ότι θα το έκανα για εκείνη κι όχι για μένα. ε....κι εκει προσπάθησα να κολλίσω στη σκέψη που σου πρότεινα, ότι αν το κάνω θα το κάνω για μένα , επειδή το θέλω εγώ , και δεν αξίζει το κόπο από αντίδραση στη μάνα να σταματίσω να θέλω κάτι που θα είναι καλό για μένα....κι έτσι σιγά σιγά προσπάθησα να αρχίσω να αγνοώ το γεγονός του πόσο υπέρ ήταν εκείνη και το πόσο το ήθελε, και να επικεντρώνομαι μόνο στη δική μου επιθυμία και όρεξη.
καλά το τι έκανα βέβαια τελικά έιναι άλλη ιστορία γιατί μπλέχτηκαν κι άλλοι παράγοντες αλλά απλά το ανέφερα για να αναδειχτεί κάπως καλύτερα το κομμάτι του τρόπου σκέψης που πρότεινα...
όπως και να χει σου εύχομαι να πάρεις την απόφαση που θα σου ταιριάζει περισσότερο και που θα έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για εσένα κ μόνο


Αγαπητή Illusion,
πήρα τον χρόνο μου τελικά και το σκεφτόμουνα απο εχθές να σου απαντήσω.

Το θέμα με τον πατερα μου... το ένιωσα πια στο πετσί μου.

Νιώθει οτι του ανήκουμε.
Κι εγώ κι η αδερφή μου.

Ο πατέρας μου, με θεωρεί ιδιοκτησία του.
Θεωρεί οτι αυτός με έπλασε. Αν μπορούσε να με κατοχυρώσει με πνευματικά δικαιώματα,να είσαι σίγουρη, θα το είχε πράξει.
Είναι δύσκολο να το δώσω με λόγια.
Εχει την αντίληψη οτι ως δικά του δημιουργήματα, δεν είμαστε αυτόβουλα όντα.
Η ανάγκη του να μας καθορίζει και να ασκεί εξουσία πάνω μας είναι μεγάλη και πηγάζει, πιστεύω, απο βαθύτατο άγχος.

Μου έχει μεταδώσει κι εμένα αυτήν την αίσθηση! Μου την εμφύτευσε μέσα μου απο μικρή. Κάποτε, έγραφα στο φόρουμ, οτι δεν νιώθω την δική μου ταυτότητα, οτι είμαι ενα παρακολούθημα του dna του πατέρα μου.
Με τα χρόνια συνειδητοποίησα με πόσο βάρος και ανελευθερία με έλουζε όλο αυτό.

Είναι απίστευτο αλλά ο πατέρας μου, φέρεται σαν να είναι ο θεός μας κι εμείς να πρέπει να τον σεβόμαστε ως τέτοιο και να γίνουμε καθ εικόνα και καθ ομοιώση του...

Εξου και το οτι με θεωρεί προέκταση του δικού του εαυτού, το θηλυκό του αντίγραφο ίσως?
Διαρκώς επαναλαμβάνει την φράση \"εγώ σε γέννησα\" ή \"δεν ξέρω τι ( εννούσε τι πράγμα και κατ επεκταση εμένα) έχω\"?
Πλέον το βλέπω ξεκάθαρα.
Κατανοώ με πόνο τον δικό μου χώρο, που μου στερήθηκε, την αυτονομία μου, την κρίση μου, την ταυτότητά μου, που ποτέ δεν μου άφησε το περιθώριο να τα ξετυλίξω όπως είχα ανάγκη.

Ευτυχώς μετά την κρίση, και την ψυχοθεραπεία, αναπήδησαν τα χαμένα κομμάτια ( τα απωθημένα) απο μέσα μου. Τώρα ακόμα βρίσκομαι σε διαδικασία συγκόλλησης του παλιού με το καινούργιο.

Τα ίδια ακριβώς συμπτώματα απώλειας ταυτότητας ( ουσιαστικά πρόκειται για ναρκισσισμό: δεν σου δίνω, παρα μόνο την ευκαιρία να είσαι όπως σε θέλω για να μου είσαι αρεστός και να με ικανοποιείς, υπαγορεύει ο γονιός στο παιδί, το οποιό αρχίζει να χτιζει προσωπεία και να παλευει να γίνεται αρεστό με ψευδοταυτότητες) παρουσιαζει και η αδερφή μου.

Μα πώς τα \"κατάφερε\" ο πατέρας μου όλα αυτά?
Εννοώ, το να γιγαντωθεί στα μάτια μας η πατρική φιγούρα, σχεδόν να μας ορίζει...

Μετά τον χαμό της μητέρας μου, μάλλον και ο ίδιος πανικοβλήθηκε κι ένιωσε το βάρος της ευθύνης δυο μικρών παιδιών, εκεί που ήταν αραχτός και λαιτ.
Αρχισε να την νιώθει τόσο έντονα αυτήν την ευθύνη, που ακόμα και σήμερα, που έχει καταστεί βάρος για μας και την ανάπτυξή μας, δεν λέει να αποσύρει τα πλοκάμια της απο επάνω μας.

Κι εμείς... εμείς ορφανέψαμε απο μάνα. Ενας πατέρας μας έμεινε. Μόνο αυτόν είχαμε. Στα χέρια του νιώθαμε ασφάλεια αλλά και έρμαια συνάμα. Απο τότε μάθαμε να τρέμουμε, μήν τον χάσουμε. Ηταν ο μόνος που μας έμεινε.

Κι απο τότε μέχρι σήμερα, πάλι ο μόνος είναι που μας μένει.

Γι αυτό και τούτα τα κατάλοιπα της επιρροής του πάνω μας.Γι αυτό και ο βαθύς φόβος μην πάθει κάτι που ώρες ώρες μας ωθεί σε συμβιβασμούς και μπερδέματα.

Γι αυτό και κάτι φορές, δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα θέλω μου απο τα δικά του, την ταυτότητά μου απο την δική του, μπερδεύομαι και χάνομαι ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν.
Ηρθε η ώρα να μείνω στο παρόν όμως.


Τώρα που πια, τα βλέπω όλα πεντακάθαρα.
Και θα πράξω, αναλόγως.

:)

nature
14-09-2009, 22:42
Weird, φτάνει κάποτε μια μέρα, αν κουράζουμε λίγο το μυαλό μας σ’αυτή και σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως κάνεις εσύ, που οι γονείς μας, μας φαίνονται πολύ λίγοι. Όσα κι αν ξέρουν. Που δεν μπορούν ούτε κατά διάνοια να φτάσουν το επίπεδο των σκέψεών μας. Που ξέρουμε πια, ότι είναι δώρο άδωρο να τους πούμε τις σκέψεις μας, γιατί απλά δεν θα καταλάβουν. Το είχα διαβάσει στον Γιάλομ, στο «μάνα και το νόημα της ζωής» και το βρήκα πολύ δυνατό και αληθινό.
Η γνώση έχει μοναξιά weird. Και μας στερεί ακόμα και τους γονείς μας.

weird
14-09-2009, 22:44
Originally posted by nature
Weird, φτάνει κάποτε μια μέρα, αν κουράζουμε λίγο το μυαλό μας σ’αυτή και σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως κάνεις εσύ, που οι γονείς μας, μας φαίνονται πολύ λίγοι. Όσα κι αν ξέρουν. Που δεν μπορούν ούτε κατά διάνοια να φτάσουν το επίπεδο των σκέψεών μας. Που ξέρουμε πια, ότι είναι δώρο άδωρο να τους πούμε τις σκέψεις μας, γιατί απλά δεν θα καταλάβουν. Το είχα διαβάσει στον Γιάλομ, στο «μάνα και το νόημα της ζωής» και το βρήκα πολύ δυνατό και αληθινό.
Η γνώση έχει μοναξιά weird. Και μας στερεί ακόμα και τους γονείς μας.

Καλή μου Φύση,
για κάθε γνώση,
για κάθε βήμα,
για κάθε σοφία,
υπάρχει ένα τίμημα.

Όσο αλαζονικό κι αν ακούγεται,
όσο πιο πολύ εμβαθύνω και προχωρώ,
τόσο λιγότεροι μπορούν να με ακολουθήσουν.

Ερχεται μια μέρα που οι γονείς φαίνονται λίγοι.
Κι άντε εσύ το αντέχεις.
Οταν δεν το αντέχουν εκείνοι και παν να σε μειώσουν,
είναι το πρόβλημα.

Σ ευχαριστώ για τα λόγια σου :)

Alterego
14-09-2009, 23:56
Καλησπερα σας..

Τι κανεις γλυκεια μου weird;..
Τα διαβασματα;

katerinaki
14-09-2009, 23:58
weird ,εκτος των αλλων, θαυμαζω σε σενα την αμεσοτητα του λογου σου!γραφεις οτι περασες μια κριση που ηταν θεραπευτικη και οχι ανασταλτικη-πολυ μεγαλη ελπιδα μου-αυτο οφειλεται στο χαρακτηρα σου η στον χειρισμο της καταστασης (ψυχοθεραπεια ,φαρμακα,κλπ).Εκανες ψυχαναλυση?

anoiksi
15-09-2009, 00:01
Δεν φοβαμαι τον φοβο,ειναι μονο συνηθεια...

Κακια συνηθεια

weird
15-09-2009, 00:03
Originally posted by katerinaki
weird ,εκτος των αλλων, θαυμαζω σε σενα την αμεσοτητα του λογου σου!γραφεις οτι περασες μια κριση που ηταν θεραπευτικη και οχι ανασταλτικη-πολυ μεγαλη ελπιδα μου-αυτο οφειλεται στο χαρακτηρα σου η στον χειρισμο της καταστασης (ψυχοθεραπεια ,φαρμακα,κλπ).Εκανες ψυχαναλυση?

Kατερινάκι, κι εμένα μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις. Χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να στο πω.

Η κρίση που πέρασα ήταν...
η απόλυτη διάλυση.
Για να χτίσουμε κάτι απο την αρχή, δεν πρέπει να γκρεμιστεί πρώτα το παλιό κτήριο?
Ε, έτσι έγινε και με μένα, μόνο που τότε δεν το ήξερα.

Κρίσεις πανικού, ιδεοληψίες, έντονη κατάθλιψη( με έντονες αυτοκτονικές σκέψεις), κοινωνική φοβία, κλείσιμο στο σπίτι, τάσεις αγοραφοβίας, ψυχοσωματικά συμπτώματα απο τικ μεχρι τρέμουλα, είναι τα βασικά στοιχεία του τότε εφιάλτη μου.
Ολα αυτά με οδήγησαν στην πόρτα της ψυχοθεαπεύτριας, αυτής της χαρισματικής γυναίκας.
Την μισή δουλειά την έκανε εκείνη και την άλλη μισή εγω :)
Δεν έκανα ανάλυση ( αλλά απο μόνη μου πάντα αναλυόμουν).
Εκανα ανθρωποκεντρική τύπου GEstalt.
Δουλέψαμε κυρίως το συναίσθημα, την σχέση με το σώμα, το εδώ και τώρα, την σχέση με τον θεραπευτή, τη δημιουργικότητα, αλλά και την αυτογνωσία.

Πλέον, δεν αντιμετωπίζω πρόβλημα.
Ωρες ώρες, αυτό το κενό προβλήματος με τρομάζει και καταλαβαίνω οτι μόνη μου μπαίνω σε διαδικασία να μου επαναφέρω κάποια συμπτώματα!
Τραγικό αλλά το κάνω.
Τα επαναφέρω για να τα διαχειριστώ αμέσως μετά.

Εσύ αγαπητή μου, έχεις κάνει ποτέ ψυχοθεραπεία?

υγ. η πρώτη ατάκα που μου είπε η θεραπεύτριά μου ήταν \" αν θέλεις, θα γίνεις καλά. Το μόνο που μας χρειάζεται είναι η θέλησή σου\"
Είχε δίκιο.

Κι η πρώτη ατάκα που της είπα εγώ ήταν \" θέλω να μου λες την αλήθεια, όση αλήθεια βλέπεις\" Και είχα δίκιο, βοήθησε.

weird
15-09-2009, 00:06
Originally posted by anoiksi
Δεν φοβαμαι τον φοβο,ειναι μονο συνηθεια...

Κακια συνηθεια

Ανοιξη, πώς είσαι? Εχω πολύ καιρό να σε πετύχω.

katerinaki
15-09-2009, 00:07
δεν φοβαμαι το φοβο ,ειναι μονο συνηθεια...

Αχρηστη συνηθεια.Εχει και εξαρτηση?

weird
15-09-2009, 00:08
Originally posted by Alterego
Καλησπερα σας..

Τι κανεις γλυκεια μου weird;..
Τα διαβασματα;

Τα διαβάσματα βαίνουν καλώς φιλαράκι!
Χθες μετά απο καιρό ήπια καφεδάκι.
Τούρμπο έγινα, απίστευτη διαύγεια νου μετά τον καφέ, είχα περίπου έναν χρόνο να πιω.
Σήμερα πήγα μια χαρούλα.
Αντε και το μεθαυριανό να τελειώνουμε.
Θέλω να επιστρέψω στις λογοτεχνίες μου!

Εσύ? Τι έκανες με την εξεταστική σου?

:)

katerinaki
15-09-2009, 00:19
ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου!Ναι εκανα δυο χρονια και τωρα λεω να συνεχισω με αλλη -αλλο- ψυχοθεραπευτη .

Alterego
15-09-2009, 00:20
Χαιρομαι..! Μπραβο. Καλη επιτυχια και για μεθαυριο.
Εγω ενταξει καλα..πρεπει να διαβασω λιγο περισσοτερο γιατι δεν τα βλεπω και καλα τα πραγματα :)

Γιατι δεν πινεις καφε;Μερικες φορες η γευση του ειναι υπεροχη..

Alterego
15-09-2009, 00:23
Καλησπερα Ανοιξη!! Ασε το χειμωνα να ερθει επιτελους :)
Ναι κακια συνηθεια ο φοβος,αλλα οτι συνηθιζεται,δεν σημαινει πως δεν μπορει να αλλαξει.Και αυτο παλευω καθημερινα!

Οσο αχρηστη κι αν ειναι υπαρχει δυστηχως..και γινεται και εξαρτηση στην πορεια.Λες και δεν μπορεις να ζεις χωρις τον φοβο.Γινεται ενα μαζι σου.Και αν δεν καταφερεις να τον ηρεμησεις λιγο σε κατασπαραζει.Σε τρωει ζωντανο!!

weird
15-09-2009, 00:26
Originally posted by Alterego
Χαιρομαι..! Μπραβο. Καλη επιτυχια και για μεθαυριο.
Εγω ενταξει καλα..πρεπει να διαβασω λιγο περισσοτερο γιατι δεν τα βλεπω και καλα τα πραγματα :)

Γιατι δεν πινεις καφε;Μερικες φορες η γευση του ειναι υπεροχη..

Πάντα η γεύση του είναι υπέροχη...

στην μετά πανικών εποχή τους έχω μειώσει αρκετά, μόνο σε περιπτώσεις εξεταστικής πίνω, αλλιώς ντε καφ.

Γιατί απλά, κάποια νευρικά συστήματα είναι ευαίσθητα και πρέπει να τα προσέχουμε ιδιαιτέρως ;))

Να συγκεντρωθείς στο διάβασμά σου εύχομαι...
Καλή επιτυχία στην προσπάθειά σου.

weird
15-09-2009, 00:27
Originally posted by katerinaki
ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου!Ναι εκανα δυο χρονια και τωρα λεω να συνεχισω με αλλη -αλλο- ψυχοθεραπευτη .

Με το καλό λοιπόν να ξεκινήσεις το νέο σου θεραπευτικό ταξίδι!

Είθε να σε φτάσει σε νέα μέρη και σε καινούργιες συναντήσεις με τον εαυτό σου :))

anoiksi
15-09-2009, 00:35
Τι καλη που εισαι...Θελω να σου πω και εγω με την σειρα μου οτι λατρευω τον τροπο γραφεις σου...Δειχνει τοσο συναισθημα, εχει τοσο βαθος και γενικα με αγγιζει πολυ...Καλα ειμαι...διαβαζω γενικα τα ποστ σας, απλα επειδη εχω τοσα μεσα μου που θελω να εκφρασω και να πω (γιατι οι συζητησεις ειναι πολυ ομορφες) που χανομαι και δεν εμπνεομαι απο τον κοσμο που περιβαλλομαι και δεν μπορω να γραψω...Αυτην την στιγμη βλεπω την φωτισμενη Ακροπολη...αστραφτει και ειναι απλα ομορφα...Νιωθω πολυ καλα...Ξερεις οταν εχεις τοσα πραγματα που σκεφτεσαι, μετα απο καποια φαση δεν μπορεις να βαλεις το μυαλο σου σε μια σειρα...Σκεφτεσαι μα δεν νιωθεις...Νιωθεις απλα ζαλη απο τα πραγματα που πρεπει η επρεπε να κανεις, αλλα πως να τα κανεις και ειναι σωστο η οχι...Σκορπιες σκεψεις, αναγκες και συναισθηματα...Χαιρομαι που ηρθα στην παρεα σας σημερα...

weird
15-09-2009, 00:37
Originally posted by anoiksi
Τι καλη που εισαι...Θελω να σου πω και εγω με την σειρα μου οτι λατρευω τον τροπο γραφεις σου...Δειχνει τοσο συναισθημα, εχει τοσο βαθος και γενικα με αγγιζει πολυ...Καλα ειμαι...διαβαζω γενικα τα ποστ σας, απλα επειδη εχω τοσα μεσα μου που θελω να εκφρασω και να πω (γιατι οι συζητησεις ειναι πολυ ομορφες) που χανομαι και δεν εμπνεομαι απο τον κοσμο που περιβαλλομαι και δεν μπορω να γραψω...Αυτην την στιγμη βλεπω την φωτισμενη Ακροπολη...αστραφτει και ειναι απλα ομορφα...Νιωθω πολυ καλα...Ξερεις οταν εχεις τοσα πραγματα που σκεφτεσαι, μετα απο καποια φαση δεν μπορεις να βαλεις το μυαλο σου σε μια σειρα...Σκεφτεσαι μα δεν νιωθεις...Νιωθεις απλα ζαλη απο τα πραγματα που πρεπει η επρεπε να κανεις, αλλα πως να τα κανεις και ειναι σωστο η οχι...Σκορπιες σκεψεις, αναγκες και συναισθηματα...Χαιρομαι που ηρθα στην παρεα σας σημερα...

Aνοιξη.... μου δίνεις την αίσθηση οτι θέλεις να βγάλεις απο μέσα σου αυτό το κάτι, το ασαφές, μα υπάρχει ένα εμπόδιο.

Σ ευχαριστώ για την όμορφη εικόνα που μου δίνεις, σαν να βρέθηκα κι εγώ νοητά, δίπλα στην Ακρόπολη για μια στιγμούλα...

Ας μοιραστώ κι εγώ κάτι μαζί σου όμως...

αυτό το κομμάτι.
Πάντοτε με συγκινεί βαθιά.

http://www.youtube.com/watch?v=loNU4fVpO8E

anoiksi
15-09-2009, 01:00
Εχει υπεροχους στιχους...
Ναι νιωθω οτι εχω πραγματα μεσα μου να εκφρασω να δωσω απλα δεν βρισκω τον τροπο, αυτο το μυστικο μονοπατι....Εμποδιο ναι υπαρχει και ειμαι απλα εγω...οι δικοι μου φοβοι οι δικες μου ανασφαλειες οι δικες μου φοβιες...Ο τρελος εαυτος μου....
Εμποδιο τα ιδια παθη μου, τα ταξιδια του ονειρου μου...Τα θελω μου πανε πισω απο τους φραγμους που βαζω εγω...Νιωθω εντονα...

Θελω να απελευθερωθω, απλα δεν θελω να καταστρεψω αυτο που εχω!!!

anoiksi
15-09-2009, 01:10
Γιατι θελεις να με διωξεις?Δεν ειμαι ομορφη?.....χαχαχα....

Ειναι πολυ δυσκολο να ξεπερνας τον φοβο σου...κολλαει στο μυαλο σαν βδελα και ξεκολλαει με πολυ δυσκολια...Θελεις τοσο αλλα παντα κατι πολυ δυνατο σε τραβαει πισω πισω...Ναι προσπαθεις να τον καταπολεμησεις αλλα ειναι πιο δυνατος απο την δυναμη της θελησης να κανεις αυτο που νιωθεις αυτο που σε εκφραζει αυτο που πρεπει...Φτανεις ομως καποια στιγμη στην ακρη του γκρεμου και ειτε πεφτεις αγαρμπα ειτε περνεις δυναμη απο την πιστη σου γυρνας και βαζεις ενα λυθαρακι για την αντιμετωπιση αυτου του κολληματος τελικα...Και απελευθερωνεσαι....

nature
15-09-2009, 09:20
Originally posted by weird

Originally posted by nature
Weird, φτάνει κάποτε μια μέρα, αν κουράζουμε λίγο το μυαλό μας σ’αυτή και σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως κάνεις εσύ, που οι γονείς μας, μας φαίνονται πολύ λίγοι. Όσα κι αν ξέρουν. Που δεν μπορούν ούτε κατά διάνοια να φτάσουν το επίπεδο των σκέψεών μας. Που ξέρουμε πια, ότι είναι δώρο άδωρο να τους πούμε τις σκέψεις μας, γιατί απλά δεν θα καταλάβουν. Το είχα διαβάσει στον Γιάλομ, στο «μάνα και το νόημα της ζωής» και το βρήκα πολύ δυνατό και αληθινό.
Η γνώση έχει μοναξιά weird. Και μας στερεί ακόμα και τους γονείς μας.

Καλή μου Φύση,
για κάθε γνώση,
για κάθε βήμα,
για κάθε σοφία,
υπάρχει ένα τίμημα.

Όσο αλαζονικό κι αν ακούγεται,
όσο πιο πολύ εμβαθύνω και προχωρώ,
τόσο λιγότεροι μπορούν να με ακολουθήσουν.

Ερχεται μια μέρα που οι γονείς φαίνονται λίγοι.
Κι άντε εσύ το αντέχεις.
Οταν δεν το αντέχουν εκείνοι και παν να σε μειώσουν,
είναι το πρόβλημα.

Σ ευχαριστώ για τα λόγια σου :)

είναι όμως δικό τους πρόβλημα πια....
εσύ έχεις φύγει μπροστά. Με γνώση, κριτική σκέψη και κριτική ...αγάπη :)

narnia
15-09-2009, 10:47
Έχεις φύγει μπροστά? Νιώθεις να σε ακολουθούν ή νιώθεις πάντα ένα βήμα πιο πίσω? Ακόμη κι αν έχεις βγει μπροστά σ\'αυτό το δρόμο είναι κανείς που ακολουθεί? Σ\'αυτό το δρόμο ποιος θέλει και μπορεί να ακολουθήσει, πόση δύναμη, πόση αυταπάρνηση, πόση ηθελημενη υποχώρηση να δείξει? Ενας γονιός με \"θέλω\" με \"απαιτώ\" με \"αξίζω\" δεν θέλει να έπεται. θέλει να προβαδίζει. Πόσο λάθος πήραμε αυτό το δρόμο!!!
Δεν θέλω στο δρόμο άλλους, ούτε μπρος μου ούτε πίσω μου. Θέλω να βαδίζω μόνη μου. Ο αγώνας με κούρασε. Θα πάρω άλλο μονοπάτι. Δεν περιμένω τίποτα να βρω.Κλείνω μάτια, κλείνω αυτιά... Δεν γίνεται τίποτα έτσι. Είμαι άνθρωπος. Ξανά γυρίζω πίσω. Καλύτερα πιο πίσω παρά μόνη.

Arsi
22-09-2009, 12:51
Καλημέρα:)
Πολύ ησυχία......
Άλτερ τι κάνεις?
Εύχομαι να είσαι καλά:)

Alterego
27-09-2009, 21:50
Κοίτα λίγο πιο ψηλά κάπου εκεί στ\' αστέρια
και μετά γίνε βροχή για να σκορπάς
τα όνειρα που δεν ήτανε για μας
πόσα λόγια σου είχαν μάθει για να λες
γι\' αυτό πάψε τώρα πάψε και μην κλαις

Τα τραγούδια είναι σιωπές που φωνάζουν την αλήθεια
για όσα καίνε το κορμί και το μυαλό
μια συνήθεια που πετά στον ουρανό
σαν μετράς των ματιών τις ενοχές
γι\' αυτό πάψε τώρα πάψε και μην κλαις

Πως αντέχεις και δε σπας, καρδιά μου
τα ψέματά τους σαν μετράς, καρδιά μου
σ\' ένα κόσμο μακρινό, να σε ψάξω να σε βρω, να σε μάθω να γελάς
σ\' ένα κόσμο μακρινό, να σε ψάξω να σε βρω, να σε μάθω να γελάς

Δεν θ\' αλλάξουνε ποτέ αυτοί που ζούνε με το ψέμα
τη μια κατάρα και την άλλη είναι ευχή
έτσι λένε είναι μάτια μου η ζωή
γι\' αυτό πάψε τώρα πάψε και μην κλαις
ξημερώνει και θα κλείσουν οι πληγές

Πως αντέχεις και δεν σπας, καρδιά μου
τα ψέματά τους σαν μετράς, καρδιά μου
σ\' ένα κόσμο μακρινό, να σε ψάξω να σε βρω, να σε μάθω να γελάς
σ\' ένα κόσμο μακρινό, να σε ψάξω να σε βρω, να σε μάθω να γελάς

ΣΤΑΘΗΣ ΑΡΤΙΝΟΣ

Alterego
27-09-2009, 21:51
Καλησπερα....προσπαθω να ειμαι οσο καλα μπορω.
Λιγο δυσκολευουν τα πραγματα,μα παλευεται ακομη.

Πως ειστε ολοι σας;

narnia
28-09-2009, 10:00
Καλημέρα. Πάντα έχεις μια δύναμη κρυμμένη και τη χρησιμοποιείς στα δύσκολα. Προσπαθείς κι αυτό μου δίνει κουράγιο. Η προσπάθειά σου σημαίνει με αγαπώ, με αναγνωρίζω, με στηρίζω και προχωρώ. Προχώρα αλτερ...

anoiksi
28-09-2009, 15:14
σου αξιζει να παλευεις για το καλυτερο...και να το αποκτας...αλλα ο δρομος ειναι αυτος που σου μαθαινει πιο πολλα παρα το αποτελεσμα που θα εχεις...ετσι μην σταματησεις ποτε να αγωνιζεσαι για αυτο που θελεις και για αυτο που πραγματικα ειναι σημαντικο για σενα...σε αυτο τον δρομο δεν θα εισαι ποτε μονος γιατι η ψυχη σου εχει συμμαχους...προσπαθησε να λυγιζεις αλλα να μην σπασεις την καρδια σου...και οταν βλεπεις οτι δεν παει αλλο κοιταξε ψηλα και θυμησου τα λογια μου αυτα...δεν εισαι μονος, δεν το αξιζεις, το αστερι εκει ψηλα μπορει να εχει σβησει αλλα και παλι σου χαριζει την ομορφη λαμψη του και συνεχιζει να υπαρχει για σενα...Μην δινεις τροφη στον εαυτο σου για να σκοτωσει το ομορφο, αλλα δωσε τροφη στον εαυτο σου να δημιουργησει κατι ομορφο...

Καλη συνεχεια

narnia
16-10-2009, 13:13
Μικρέ μου ποιητή μπορεί να θες να μείνεις σιωπηλός γιατί όλοι δεν έχουν πάντα κάτι να πουν.
Θέλω όμως να έρθω εδώ στο χώρο σου επισκέπτρια να δω και να δακρύσω με όσα έχουν γραφτεί, με όσα έχουν ειπωθεί εδώ. Τόσο δυνατά, τόσο λυρικά, τόσο... ήσυχα.
Καθένας εκφράζεται με έναν δικό του τρόπο μοναδικό και η ένταση καμιά φορά είναι μια ώθηση προς τα μπρος πέρα από το ανάμεσα και το τέλμα. Εδώ όμως ξεκουράζομαι σαν μέσα σε αγκαλιά χωρίς λόγια, χωρίς εικόνες, χωρίς τίποτα που να κρύβει κάτι άλλο.
Ηθελα να σου πω μια καλημέρα που δεν σημαίνει κάτι άλλο ούτε πιο λίγο ούτε πιο πολύ. Καλημέρα.

weird
16-10-2009, 13:43
Μικρά καραβάκια μέσα μου
Η ανατολή κι η Δύση
Αρμενίζουν ανέμελα
Προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Με τραβούν
Ανέμελα μια πέρα
Και μια δώθε
Οργώνουν την εσωτερική μου
Θάλασσα
Σκορπούν την τρικυμία.

Αλτερ, Νάρνια, καλώς σας βρήκα.

narnia
16-10-2009, 14:07
Ανέμελα... Σαν τη βαρκούλα με τους ανέμους σε κάποιο διήγημα.
Ανέμελα... σαν τη φτωχή μου σκέψη.
Ανέμελα...σαν τη διαίσθησή σου και την ικανότητά σου να βλέπεις διορατικά και βαθιά.
Ανέμελα...

weird
17-10-2009, 18:13
Originally posted by narnia
Ανέμελα... Σαν τη βαρκούλα με τους ανέμους σε κάποιο διήγημα.
Ανέμελα... σαν τη φτωχή μου σκέψη.
Ανέμελα...σαν τη διαίσθησή σου και την ικανότητά σου να βλέπεις διορατικά και βαθιά.
Ανέμελα...

Τι μου θύμησες...
\" Η βαρκάρισα της χίμαιρας\", ένα απο τα αγαπημενα μου της Αλκυόνης.
Για πολλούς και διάφορους λόγους :)

weird
17-10-2009, 19:04
Να σε αφήσω να με παίξεις
σαν να μουν ένα άχαρο πιόνι
να με μπερδέψεις
να με κλωτσήσεις
να σε αφήσω?

Να σε αφήσω να με ορίσεις
να με οδηγήσεις
να με φροντίσεις
να σε αφήσω?

Να σε αφήσω να μου πληρώσεις
μια άχαρη βολικότητα?
Μια ευτυχία σε κορνίζα
στα μέτρα σου φτιαγμένη?

Να σε αφήσω?

Κι εγώ κάθε μέρα να πεθαίνω
να απορώ γιατί ανασαίνω
να χάνω όλο και πιο πολύ
το καθαρό μου βλέμμα
να σε αφήσω?

Αν σε αφήσω,
δεν θα είμαι άξια να ΖΗΣΩ.

narnia
19-10-2009, 10:55
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΨΥΧΗ

Στίχοι: Ελένη Ζιώγα
Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα


Έλα ξάπλωσε
αστέρια κάρφωσε η νύχτα σειρά
κλείσ \'τα μάτια κι αφήσου απλά
να σε παν\' τα όνειρά σου

Γέλα λίγο
για σένα ανοίγω ζωή κι αγκαλιά
σβήσ\' τα δάκρυα κι άκου απλά
τι σου λέει η καρδιά σου

Πέφτει τ\' αστέρι μας
κάνε μια ευχή
ελεύθερη να \'ναι η ψυχή μας
κι ό,τι περάσαμε πριν στη ζωή
να\' ναι η κρυφή δύναμή μας

Μη τρομάζεις
κακό μη βάζεις ξανά στο μυαλό
Φτάνει η αγάπη μου φτάνω εγώ
κι όλα είναι δικά σου

Πέφτει τ\' αστέρι μας
κάνε μια ευχή
ελεύθερη να \'ναι η ψυχή μας
κι ό,τι περάσαμε πριν στη ζωή
να\' ναι η κρυφή δύναμή μας

weird
19-10-2009, 10:57
Originally posted by narnia
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΨΥΧΗ

.....άκου απλά
τι σου λέει η καρδιά σου



Ελέυθερη ψυχή, άκου απλά τι σου λέει η καρδιά σου.
Μην πουλάς δεξιά κι αριστερά, τις σπίθες του έρωτά σου :)

Καλημέρα Νάρνια.

narnia
19-10-2009, 11:01
Καλημέρα!!!
Θέλησα να απαντήσω στα ερωτήματά σου λίγο μελωδικά. Σχώρα με αν γύρευες άλλη απάντηση.

weird
19-10-2009, 11:13
Originally posted by narnia
Καλημέρα!!!
Θέλησα να απαντήσω στα ερωτήματά σου λίγο μελωδικά. Σχώρα με αν γύρευες άλλη απάντηση.

Έχει καιρό που αποφάσισα να βαδίσω τον δρόμο της καρδιάς μου, με την λογική απλό αρρωγό καλή μου, οπότε δεν θα μπορούσες να μου απαντήσεις καλύτερα :)

Τώρα κάνω το πέρασμα.... απο την συνειδητοποίηση στην πράξη.

Στενά - συμπληγάδες....

:)

Alterego
19-10-2009, 18:31
Originally posted by narnia
Μικρέ μου ποιητή μπορεί να θες να μείνεις σιωπηλός γιατί όλοι δεν έχουν πάντα κάτι να πουν.
Θέλω όμως να έρθω εδώ στο χώρο σου επισκέπτρια να δω και να δακρύσω με όσα έχουν γραφτεί, με όσα έχουν ειπωθεί εδώ. Τόσο δυνατά, τόσο λυρικά, τόσο... ήσυχα.
Καθένας εκφράζεται με έναν δικό του τρόπο μοναδικό και η ένταση καμιά φορά είναι μια ώθηση προς τα μπρος πέρα από το ανάμεσα και το τέλμα. Εδώ όμως ξεκουράζομαι σαν μέσα σε αγκαλιά χωρίς λόγια, χωρίς εικόνες, χωρίς τίποτα που να κρύβει κάτι άλλο.
Ηθελα να σου πω μια καλημέρα που δεν σημαίνει κάτι άλλο ούτε πιο λίγο ούτε πιο πολύ. Καλημέρα.

Ητανε μερες αβασταχτες..ητανε μερες χωρις σκοπο και ουσια που αναζητουσα καποιες κουβεντες να με συνεφερουν..και εδω μεσα στο μικρο μου \"σπιτι\" τα καταφερα.Δεν πηρα μονο κουβεντες που μου εδωσαν νοημα,αλλα και στηριγμα.Μια μεγαλη αγκαλια απο ανθρωπους που δεν με γνωρισαν ποτε περα απο το ονομα και την ιστορια μου που εχω καταγραψει...Η καλημερα σου ειναι γλυκια..μην σταματησεις να μου λες μια καλημερα..

Alterego
19-10-2009, 18:34
Δεν εχω μιλια δεν εχω σκεψεις...δεν εχς κατι να πω.Στερεψα.Στερεψα απο λογια.Αστειο δεν ειναι;..Προσπαθω να το απολαυσω,προσπαθω να δω τι θελει η καρδια μου και αφηνει την μιλια μου βουβη.Την σκονωνει..
Ανθρωποι,ανθρωποι που απλα σε αγγιζουν και φευγουν.Δεν καθονται πια να σε ακουσουν.Τους φταις εσυ,ισως τους φταινε ολα.Σε προσπερνουν..
Σε αποστομωνουν..Να μια σκεψη που εκανα τωρα και θελησα να την μοιραστω μαζι σας.Μου ελειψε ο διαλογος,μα στερεψε η μιλια μου.Δεν ξερω αν φοβαμαι γιαυτο η για το μεγαλο ξυπνημα που θα ερθει σε λιγο καιρο.Δεν ξερω αν οι μαυρες σκεψεις μου που μου μοιαζουν μακρινες θα ερθουν πισω δρυμιτερες.Δεν ξερω πια γιατι απο ολα να φοβηθω..

Ενα μεγαλο καλησπερα στις γλυκιες ψυχες που επισκεπτονται το \"σπιτι\" μου και δεν με ξεχνανε ποτε...
Μου λειπετε..

weird
19-10-2009, 19:11
Originally posted by Alterego
Δεν εχω μιλια δεν εχω σκεψεις...δεν εχς κατι να πω.Στερεψα.Στερεψα απο λογια.Αστειο δεν ειναι;..Προσπαθω να το απολαυσω,προσπαθω να δω τι θελει η καρδια μου και αφηνει την μιλια μου βουβη.Την σκονωνει..
Ανθρωποι,ανθρωποι που απλα σε αγγιζουν και φευγουν.Δεν καθονται πια να σε ακουσουν.Τους φταις εσυ,ισως τους φταινε ολα.Σε προσπερνουν..
Σε αποστομωνουν..Να μια σκεψη που εκανα τωρα και θελησα να την μοιραστω μαζι σας.Μου ελειψε ο διαλογος,μα στερεψε η μιλια μου.Δεν ξερω αν φοβαμαι γιαυτο η για το μεγαλο ξυπνημα που θα ερθει σε λιγο καιρο.Δεν ξερω αν οι μαυρες σκεψεις μου που μου μοιαζουν μακρινες θα ερθουν πισω δρυμιτερες.Δεν ξερω πια γιατι απο ολα να φοβηθω..

Ενα μεγαλο καλησπερα στις γλυκιες ψυχες που επισκεπτονται το \"σπιτι\" μου και δεν με ξεχνανε ποτε...
Μου λειπετε..

Καλησπέρα Αλτερ μου....

Δώσε χώρο στην μαυρίλα, κάτι θέλει να σου πει.
Ακου την φωνούλα του μέσα σου.
Αστην να γιγαντωθεί και να γίνει ολοκάθαρη :)

Είμαστε δίπλα σου.

narnia
20-10-2009, 09:01
Καλημέρα...
Εξισορρόπησε τη ζυγαριά σου και τα λόγια τότε θα βρουν διέξοδο. Πάντα βρίσκουν σε αυτούς που κάτι έχουν να πουν.

Alterego
20-10-2009, 09:07
Την πιιο ζεστη μου καλημερα....
Ολα θα γινουν...ολα οπως πρεπει να γινουν.
Ας δωσουμε ενα χαμογελο σημερα στον εαυτο μας.
Το αξιζει...

Arsi
20-10-2009, 12:31
Kαλημέρα παιδιά!
Να έχουμε μια όμορφη μέρα:))

amarylis
20-10-2009, 13:25
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ......ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ


Ευτυχισμένη με κάνει ο λαμπερός ήλιος που ξεπροβάλλει κάθε πρωί-
το τιτίβισμα των πουλιών πρίν σηκωθώ από το κρεβάτι μου
η σκέψη ότι είμαι γερή και μιά ακόμα μέρα είναι δική μου......
Ευτυχισμένη με κάνει η στιγμή...που θα μου τηλεφωνήσει
που θα μου μιλήσει γλυκά και με ενδιαφέρον έστω και για λίγο.
Ευτυχισμένη θα με κάνει η στιγμή που θα τον κοιτάξω στα μάτια
και θα μου χαμογελάσει..
Ευτυχισμένη θα με κάνει μόνο η σκέψη ότι υπαρχει στη ζωή μου
Ευτυχισμένη με κάνει η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!!

weird
20-10-2009, 20:13
Originally posted by amarylis
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ......ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ


Ευτυχισμένη με κάνει ο λαμπερός ήλιος που ξεπροβάλλει κάθε πρωί-
το τιτίβισμα των πουλιών πρίν σηκωθώ από το κρεβάτι μου
η σκέψη ότι είμαι γερή και μιά ακόμα μέρα είναι δική μου......
Ευτυχισμένη με κάνει η στιγμή...που θα μου τηλεφωνήσει
που θα μου μιλήσει γλυκά και με ενδιαφέρον έστω και για λίγο.
Ευτυχισμένη θα με κάνει η στιγμή που θα τον κοιτάξω στα μάτια
και θα μου χαμογελάσει..
Ευτυχισμένη θα με κάνει μόνο η σκέψη ότι υπαρχει στη ζωή μου
Ευτυχισμένη με κάνει η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!!


Amarylis
τα ποιήματά σου μοιάζουν στα δικά μου μάτια
με το θελτικό κάλεσμα ενός ρόδου να το αγγίξεις
που όμως μπορεί να φέρει τόσο πόνο...

Μου μοιάζουν με ηλιοβασιλέματα που κρύβουν μπόρες
με χαμόγελα που κρύβουν λύπες....

Σαν να αποπνέουν ένα άρωμα βαρύ
νοσταλγίας ενός χαμένου παραδείσου :)

weird
20-10-2009, 20:16
Άνθρωπε!

Μέσα σε κάθε λεξούλα
Νιώσε
Το γιομάτο χάδι
Νιώσε
Τα ζεστά φιλιά
Νιώσε
Την αόρατη ουσία που μας συνδέει
Δεν είσαι μόνος!
Άνθρωπε!
Ώρες ώρες θαρρώ
πως θα πεθάνω
απο αγάπη για σένα.

Alterego
20-10-2009, 21:03
Κοσμος παει και ερχεται,σε περιτριγυριζουν και αναρωτιεσαι γιατι δεν βλεπουν;
Γιατι δεν σε αγγιζουν πια;Τι εγινε στην πορεια και χαθηκαν τα λογια και η επαφες;
Τι φοβασαι ανθρωπε και παεις βημα βημα πισω;...

Ποια νοσταλγια σε βρηκε αποψε εαυτε μου και δυσκολευεσαι να αναπνευσεις;
Ποιος πονος σε καταδικασε και δεν μπορεις να ξεφυγεις;
...
Αυτη η αιωνια επιμονη να τα καταφερεις ολα,να τα κανεις ολα εαυτε μου και αποψε που σου μιλαω χανεσαι..
Και σου ζηταω να με ακουσεις μα ξαφνικα κουφανες,εφυγες..πεταξες.

Σε αναζητω αποψε,να σου πω ενα μικρο μυστικο.Εμαθα πως οι ανθρωποι φευγουν οταν τρομαζουν,
εμαθα πως οι ανθρωποι καμια φορα απλα δεν θελουν...απλα δεν παει αλλο.Και γινονται γελοιοι οταν δεν βρισκουν
κανενα λογο να σου πουν γιατι γινεται και απλα,σιωπηλα φευγουν....
Μα δεν εισαι μονος...κοιτα εαυτε μου,υπαρχουν ανθρωποι που ακομη περιμενουν να σε ακουσουν,να σε αγγιξουν...
Νιωθω την αγαπη μα και την φυγη σας.
Δεν ειμαι μονος και ελπιζω.

Καληνυχτα..

Arsi
20-10-2009, 22:21
Γλυκέ και ευαίσθητε Άλτερ τι κάνεις?
Κίνηση βλέπω.Σαν η μια στιγμή να διαδέχεται την άλλη.Πρόσωπα περνάνε σαν τις στιγμές και
ένα παράπονο για τα πρόσωπα που προσπερνάνε.Κινούνται κι αυτά.Στη ζωή την ίδια.
Οι ψυχές που δένονται όμως δε χάνονται ποτέ.
Δεν είσαι μόνος.Κανείς μας δεν είναι μόνος.
Απλά μερικές φορές χανόμαστε μέσα στην ίδια τη ζωή.

Μια όμορφη νύχτα......

narnia
21-10-2009, 09:16
Καλημέρα...
Ας μην ζητήσουμε σήμερα πολλά απ΄τη ζωή. Έχει ήλιο, έχει φως, είμαστε ζωντανοί και βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής. Σήμερα μου αρκούν.

weird
21-10-2009, 10:09
Καλημέρα!

Ακόμα δεν ξύπνησα και ταξιδεύω... :)

weird
21-10-2009, 10:09
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ.


Τι ωραίο το ταξίδι
Μέσα στο πλήθος χάνεσαι
Γίνεσαι ένα με το άπειρο

Και πόση ζωή
Ένα ταξίδι
Με δυο μικρά παιδιά
Ανέμελα
Ξεχασμένα στην παιδική χαρά
Όπου ένα κομμάτι σου ακόμα
Παίζει μαζί τους

Στην ζωή χαμογέλα
Με κάθε καλημέρα σου
Πιες στην υγειά
Αυτών που ήρθαν
Αυτών που γνώρισες
Αυτών που πρόλαβες να αγαπήσεις
Κι όσων
Δεν πρόλαβες, αλλά υπάρχουν.

Άντεχε την Ομορφιά
Άντεχε να την κοιτάς
Να την χαϊδεύεις
Να την μυρίζεις
Υπάρχει τόση άφθονη γύρω σου…
Μέσα σου.

Τόση μουσική μες τα ρυάκια
Και τι ηλιοβασιλέματα
Όλο πάθος

Ακούμπησε πάνω σ’ ένα αηδόνι
Το αιώνιο βάρος σου
Ανάσανε βαθιά

Είναι μαγεία το ταξίδι.
Ξεδίψασε λίγο την ψυχούλα σου
Αγνάντεψε τα όνειρά σου
Και τη βαθιά σιωπή

Άφηνε το καραβάκι
Να σε πηγαίνει λίγο λίγο
Στης ζωής τη ρότα.

narnia
21-10-2009, 10:18
Πάλι τα κατάφερες να με συγκλονίσεις.
Ευχαριστώ που υπάρχεις και έχεις τόση δύναμη στην πένα σου.
Καλημέρα, καλά ταξίδια αλαργινά.

amarylis
21-10-2009, 15:59
weird και αυτα που γραφεις εσυ ειναι καταπληκτικα οποτε τα διαβαζω μενω εκπληκτη πανταααααα μπραβοοοοοοοο

Alterego
21-10-2009, 22:45
Μια ομορφη και γλυκια νυχτα!!.....

weird
22-10-2009, 00:30
Μια γλυκιά καληνύχτα
ανθρώπινες ψυχές
εσείς με τα σπάνια αρώματά σας
και τα ορθάνοικτα μάτια σας
που καρφώνονται στ αστρα....

:)

narnia
22-10-2009, 09:17
Καλημέρα... Σας εύχομαι καλές πτήσεις σήμερα. Ανέφελες, σε ωραίους τόπους.

Ταξιδεύω με το νου στο νησί μου. Santa Helena...

Alterego
22-10-2009, 14:58
Χαιρεται....ελπιζω να ειστε ολοι καλα.

Φιλη μου Ναρνια θα ηθελα πολυ να μαθω περισσοτερα γιαυτο το ομορφο μερος που εχεις μεσα στο μυαλο σου.Μοιρασε το μαζι μας..

Ευχομαι ενα ηρεμο και ομορφο απογευμα.

narnia
23-10-2009, 08:54
Καλημέρα...
Όμορφη μέρα.
Το νησάκι \"μου\" είναι μια κηλίδα στο χάρτη. Ένα τίποτα στη μέση του πουθενά. Η εξορία του Ναπολέοντα. Η εξορία της κυνηγημένης μου ψυχής. Ένα τίποτα, μακριά.
Δεν έχω πάει, ίσως ποτέ δεν θα πάω, μα ανοίγω μια πόρτα στη θλίψη και τη γεμίζω εικόνες Santa Helena.

weird
23-10-2009, 11:24
Originally posted by narnia
Καλημέρα...
Όμορφη μέρα.
Το νησάκι \"μου\" είναι μια κηλίδα στο χάρτη. Ένα τίποτα στη μέση του πουθενά. Η εξορία του Ναπολέοντα. Η εξορία της κυνηγημένης μου ψυχής. Ένα τίποτα, μακριά.
Δεν έχω πάει, ίσως ποτέ δεν θα πάω, μα ανοίγω μια πόρτα στη θλίψη και τη γεμίζω εικόνες Santa Helena.

Πόσο μου αρέσουν οι εικόνες σου....

Μέσα σε ένα τίποτα κρύβονται τα πάντα.

Κι εσύ μέσα στο αδειανό σου χέρι, φαίνεται να κατέχεις... όλα τα χρώματα του κόσμου :)

weird
23-10-2009, 11:26
Συχνά...
συγκρούομαι με τους άντρες γιατί νιώθω
οτι μου παίρνουν την θέση.

weird
23-10-2009, 11:26
Σε όλους μας δόθηκε η επιλογή
να είμαστε άνθη ή βρικόλακες.

anoiksi
23-10-2009, 11:33
Αληθεια ποση ομορφια εχει η ψυχη σας;;; Σας ακουω να μιλατε και ειναι σαν να με χαιδευουν...Συνεχιστε narnia και weird να γλυκαινεται τις ψυχες μας...το εχουμε αναγκη...

weird
23-10-2009, 11:40
Καλημέρα άνοιξη!
Να είσαι καλά για τα λόγια σου
και να κοιτάς να μιλάς γιατί απο το στόμα σου
βγαίνουν άνθη !

:)

weird
23-10-2009, 11:41
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ

Είχαμε πέσει ο ένας πάνω στον άλλο
Διψούσαμε αφού για λίγο
Φως.

Μα το μόνο που ρουφούσαμε
Μέσα από τις χαραμάδες που ανοίγαμε
Στις σάρκες με τα δόντια μας
Ήταν έρεβος.

Ασύνδετοι
Αμήχανοι
Αιωρούμενοι μα
Καλωδιωμένοι.

Ξεχάσαμε να στρέφουμε το βλέμμα
Στην μεγάλη Πηγή
Και μείναμε να ψαχουλεύουμε
Νερό μέσα σε γούρνες λασπωμένες
Που είχανε στερέψει.

weird
23-10-2009, 11:41
NEA ΜΕΡΑ

Έστρεψα το χέρι
Προς τον μαύρο ουρανό
Της λήθης

Μάτωσαν τα νύχια
Να σκάβουν
Μέσα στην τόση προσπάθεια

Μέχρι που κάποτε έσταξε ο πρώτος
Κόκκος άμμου που
Φωσφόριζε

Μέχρι που κάποτε
Ξεχύθηκε αστείρευτη λάμψη
Ξεθάφτηκε το πρώτο άστρο

Ένα άστρο
Που ήτανε ολόθερμο
Κι έσταζε λαβα

Κάηκαν τα χέρια μου
Καθώς πήγα να το αγγίξω
Με κόπο πολύ

Το τοποθέτησα
Βαθιά μέσα στο
Πυκνό στερέωμα

Μια μνήμη λαμπερή
Έσκισε το σκότος
Στα δύο.

Η Νέα Μέρα είχε γεννηθεί

Μυριάδες μικρές ανατολές
Θέριεψαν και έβαψαν
Τα χείλη μου.

anoiksi
23-10-2009, 11:54
Μην Ξυπνήσεις Ποτέ!!!

Μείνε κάτω από τον ίσκιο των ονείρων
που σε σκεπάζει με φροντίδα η Κυρά της Νύχτας.
Μείνε κάτω από το πέπλο του τραγουδιού
που σου πλέκει με στοργή το μελαγχολικό Φεγγάρι.
Μείνε κάτω από την σκέπη του αστροφώτιστου ουρανού
που φωτίζει τις σκοτεινές γωνιές των ονείρων που ζεις.

Μην ξυπνήσεις ποτέ!!!
Γιατί έξω από τα Όνειρα
Ζει ο Εφιάλτης...

amarylis
23-10-2009, 22:28
χαμόγελα

Χαμογελάω ξανά

μετά από δύσκολες καταστάσεις που πέρασα

νιώθω και πάλι ευτυχισμένη

και εσύ ευθύνεσαι γι\' αυτό.


Ήρθες και ένιωσα μοναδική

μ\' ένα φιλί σου

μου έδωσε πάλι

αυτό που ήθελα τόσο καιρό.


Μ\' έκανες ευτυχισμένη

την καρδιά μου έκανες

να χτυπάει τόσο δυνατά

σα να είναι η πρώτη φορα

amarylis
23-10-2009, 22:42
Άλλη μια νύχτα

στην αγκαλιά σου βρίσκομαι

τα ζεστά σου χέρια με αγκαλιάζουν

και δε θέλουν να με αφήσουν.



Νιώθω την ανάσα σου στο προσωπό μου

έτσι που κοιμάσαι σ\' αγαπώ περισσότερο

τα χείλη σου σαν τριαντάφυλλα

και το προσωπό τόσο γλυκό.



Εμείς οι δυο μαζί ξανά

σαν ένα γλυκό όνειρο μου φαίνεται

κάτι πουπολλές φορές είχα ευχηθεί

αλλά δε πίστευα πως θα πραγματοποιηθεί.

amarylis
23-10-2009, 22:49
Νικήτρια αγάπη ...

Κρυφά απ΄όλους

είμαστε ευτυχισμένοι

νιώθουμε τη καρδιά μας να χτυπάει

κανένας όμως δε θέλουμε να το μάθει.



Κάθε λεπτό το χάδι σου να νιώθω

το φιλί σου να αναζητώ

τα σ΄αγαπώ ν\' ακούω

και η καρδιά μου να χαίρεται.



Στα μάτια σου την αγάπη να βλέπω

την αληθινή αγάπη που όλα

μπορεί να τα νικήσει

και νικήτρια να βγει.

amarylis
23-10-2009, 22:57
στιγμεςςς/////////////,.........

Στιγμές είναι η ζωή

όμορφες και άσχημες

ν\' ονειρεύομαστε πρέπει

και να ζητάμε ότι θέλουμε απ΄τη ζωή μας.



Ευτυχισμένοι να νιώθουμε κάθε στιγμή

με ότι έχουμε

να μη φοβόμαστε την κάθε ανατροπή

που η ζωή μας στέλνει.



Ευχαριστημένοι να είμαστε

που υγιείς είμαστε

και τους δικούς μας ανθρώπους

έχουμε στη ζωή μας.

weird
24-10-2009, 13:44
Γλυκιά μου Αμαριλ,
έχουν τόση ομορφιά μα και τόση θλίψη μέσα τους τα λόγια σου....

Ποιό να είναι άραγε το τραγούδι της δικής σου ψυχής?

Βλέπω συχνά το εγώ σου να περπατά στους δρόμους ενός εσυ, σαν κάτι να ψάχνει εκεί μέσα, σαν κάτι να θέλει να αποφύγει...

Σε ευχαριστώ για το μοίρασμα :)

amarylis
24-10-2009, 18:23
weird αυτα που γραφω πραγματικα μου βγαινουν αυτοματα........με εκφραζουν πολυ κ αυτο το διαστημα μου συμβαινουν παρα πολλα κ ειμαι απο πολλους παραγοντες επιρεασμενη κ θετικα αλλα κ αρνητικα κ αυτος ειναι ενας τροπος να ξεφευγω με το να γραφω...

weird
25-10-2009, 21:31
Originally posted by amarylis
weird αυτα που γραφω πραγματικα μου βγαινουν αυτοματα........με εκφραζουν πολυ κ αυτο το διαστημα μου συμβαινουν παρα πολλα κ ειμαι απο πολλους παραγοντες επιρεασμενη κ θετικα αλλα κ αρνητικα κ αυτος ειναι ενας τροπος να ξεφευγω με το να γραφω...
Γράφεις πράγματα όμορφα...
συνέχισε να εκφράζεσαι και να μοιράζεσαι μαζί μας καλή μου :)

amarylis
25-10-2009, 22:14
weird σε ευχαριστω πολυυυυυυυ πολυυ να σαι καλα που σαρεσουν

narnia
26-10-2009, 10:15
Καλημέρα.
Όσα φύγαν, έφυγαν. Όσα γίναν, έγιναν. Πάμε για άλλα.
Το οχυρό που πέφτει, οι μάχες που χάνονται, οι μνήμες που σβήνουν.
Ατσαλένια έγινε η καρδιά και πάλι αλώβητη δεν μένει. Φτάνει μια βροχή, ένα ανθισμένο λουλούδι, ένα σπιτάκι μικρό γεμάτο θλίψη, τυλιγμένο στην ομίχλη κι όλα τα οχυρά μου καταρρέουν. Κι η θλίψη γίνεται βροχή στο πρόσωπο.

weird
26-10-2009, 10:55
Originally posted by amarylis
weird σε ευχαριστω πολυυυυυυυ πολυυ να σαι καλα που σαρεσουν

Amarylis γιατί με ευχαριστείς?
:)

weird
26-10-2009, 10:56
Originally posted by narnia
Καλημέρα.
Όσα φύγαν, έφυγαν. Όσα γίναν, έγιναν. Πάμε για άλλα.
Το οχυρό που πέφτει, οι μάχες που χάνονται, οι μνήμες που σβήνουν.
Ατσαλένια έγινε η καρδιά και πάλι αλώβητη δεν μένει. Φτάνει μια βροχή, ένα ανθισμένο λουλούδι, ένα σπιτάκι μικρό γεμάτο θλίψη, τυλιγμένο στην ομίχλη κι όλα τα οχυρά μου καταρρέουν. Κι η θλίψη γίνεται βροχή στο πρόσωπο.

Καλημέρα γλυκιά μου.
Ευχομαι να είσαι καλα :)

narnia
27-10-2009, 09:06
Καλημέρα. Εύχομαι κι εγώ να είμαι καλά, να μην έχω την πολυτέλεια να γκρινιάζω, να ανασκαλίζω την ψυχούλα μου, να πετάγονται οι σπίθες της και να κατακαίνε τους γύρω μου.
Τους κούρασα πια.

Alterego
27-10-2009, 09:12
Καλημερα...
Εχει κουραστει ο εαυτος σου.Εχεις κοπιασει πολυ...τον εχεις σχεδον εξαντλησει.Δωσε του την ελπιδα και ασε τον να ηρεμησει εστω και λιγο.Ισως αργοτερα η δυναμη σου γινει ατσαλι και φυγει μακρια ο πονος.
Καλημερα.

weird
27-10-2009, 19:51
Originally posted by narnia
Καλημέρα. Εύχομαι κι εγώ να είμαι καλά, να μην έχω την πολυτέλεια να γκρινιάζω, να ανασκαλίζω την ψυχούλα μου, να πετάγονται οι σπίθες της και να κατακαίνε τους γύρω μου.
Τους κούρασα πια.

Καλή μου, όταν θα είσαι καλά, δεν θα έχεις ανάγκη να γκρινιάζεις :)

όσο δεν είσαι όμως, είναι ανθρώπινο να πετάς τις μικρές σπιθούλες σου, γιατί είσαι άνθρωπος.
Ετσι κάνουμε οι περισσότεροι, μην νιώθεις ενοχές :)

weird
27-10-2009, 19:52
Originally posted by Alterego
Καλημερα...
Εχει κουραστει ο εαυτος σου.Εχεις κοπιασει πολυ...τον εχεις σχεδον εξαντλησει.Δωσε του την ελπιδα και ασε τον να ηρεμησει εστω και λιγο.Ισως αργοτερα η δυναμη σου γινει ατσαλι και φυγει μακρια ο πονος.
Καλημερα.

Αλτερ!~
Καλησπέρα φιλαράκι, είναι καιρός που θέλω να σου πω διάφορα.... λόγια βαθιά μέσα απο την ψυχή μου.
Θα το κάνω σύντομα :)

Alterego
28-10-2009, 13:59
Γλυκεια μου περιμενω να σε ακουσω...οποτε θες γραψε μου.

Καλησπερα σας..
Ειναι ομορφο να μπαινω μεσα στο \"σπιτι μου\" και να βλεπω ανθρωπους να μιλανε..να εκφραζονται.Μακαρι να πορειτε να μου μιλατε για οσο διαρκει η ζωη μου για να νιωθω την πληροτητα.Σας ευχαριστω και παλι..

Αχχ αυτη η βροχη...ολο παει και δυναμωνει και ολο νιωθω να καθαριζει το τοπιο και η ψυχη μου.Ποσο καλλιτεχνης μπορει να ειναι ο χειμωνας;
Ποση ομορφια κρυβει μεσα του και ποσο θυμο βγαζει μερικες φορες.Τοσο που αναρωτιεσαι πως αντεχει τοσο καιρο μακρια...βουβος.
Να εχετε μια γλυκια ημερα...

weird
30-10-2009, 09:03
Ti όμορφα λόγια...
ο χειμώνας είναι καλλιτέχνης ναι...
Καλημέρα Νάρνια, καλημέρα Άλτερ...


: )

narnia
30-10-2009, 09:18
Καλημέρα!!!
Μου αρέσει ο χειμώνας, μου πάει. Είμαι αρρωστούλα, είμαι στο γραφείο, μπορώ ελάχιστα να σκεφτώ και να γράφω. Να είστε καλά.

Alterego
30-10-2009, 09:18
Καλημερα γλυκεια μου...
Καλημερα σε ολους

narnia
02-11-2009, 09:03
Καλημέρα, καλό χιονιά.
Οι Κυριακές πέρασαν, ήρθαν τα χιόνια.

weird
02-11-2009, 09:33
Originally posted by narnia
Καλημέρα, καλό χιονιά.
Οι Κυριακές πέρασαν, ήρθαν τα χιόνια.

Καλό μήνα γλυκιά μου!

:)

anoiksi
02-11-2009, 11:17
καλο μηνα παιδια..για σενα βειρτ 2 φορα για να σου παει πολυ πολυ καλα :)...

ναρνια που εισαι και ειδες τα χιονια;;;σε κανενα βουνο για σκι το σαββατοκυριακο:P;;;μηπως γιαυτο ησουν αρρωστη;;;επειδη επαιξες πολυ με το χιονι:P, ααα οχι οχι ειδες το εργο ναρνια ξανα και επηρεαστηκες απο τις καιρικες συνθηκες εκει ε;;;
ετσι να σε πειραξω λιγο για να σου παει και σενα πολυ πολυ καλα ο μηνας:P

Και τελος ο φιλος μου ο αλτερ που τωρα τελευταια μονο καλημερα λεει στο θεμα...αντε φιλος γραψε και τιποτα αλλο...μην βαριεσαι την ζωη σου...κανενα ποιημα, κανενα τραγουδι εστω ξερεις αντιγραφη/επικολληση...:P απολαμβανεις μονο τα γλυκα λογια των παιδιων αυτων δωσε και τιποτα πισω;;;χεχε....Καλο μηνα αλτερ....

ΥΓ Μαλλον με πολλες ορεξεις μου μπηκε ο μηνας, θα προσεξω να μην τις φαω απο κανεναν...:)

narnia
02-11-2009, 11:59
Παιχνιδιάρικα ξεκίνησες μικρούλα και κεφάτη. Ευχαριστούμε για τις ευχούλες. Να είσαι πάντα έτσι με έναν αέρα αισιοδοξίας, με ένα πειρακτικό κέφι.
Κρυώνω σήμερα καθώς αναρρώνω (στη δουλειά), και μου έρχεται οσμή χιονιού. Δεν είναι μακριά μου τα χιόνια, ένα βήμα. Κασκόλ, γάντια εννοείται φόρεσα το πρωί.
Καλό μήνα ψυχουλίτσες....

anoiksi
02-11-2009, 12:33
Ουφφ, δεν εγινες ακομα καλα καλα ε;;; Τελεια αναρρωση κανεις στη δουλεια:P...Που λενε η δουλεια βοηθαει ε;;; Να προσεχεις τον εαυτο σου, να πινεις πολλα ζεστα και μην ξεχνας την βιταμηνη c...περαστικα σου και ευχομαι να περασει γρηγοροα η ωρα στην δουλεια...

anoiksi
02-11-2009, 12:34
ξεχασα να σου πω....μακρυα απο τα χιονια μεχρι να γινεις καλα...:)

Alterego
02-11-2009, 20:03
Καλησπερα σας!!!
Για να μην μου παραπονιεται η γλυκεια ανοιξη θα πω και ενα καλο μηνα :)

Πιστεψε με οταν θα εχω κατι να πω θα το πω..στερεψαν τα λογια μου!....θα επανελθω ομως που θα παει!!
Τωρα απλα σας απολαμβανω!

Να εχετε ενα ομορφο βραδυ!

Μπηκε ο χειμωνας μας!!!!! Ειναι πανεμορφες οι μυρωδιες εξω..

narnia
04-11-2009, 09:24
Οσμή ξύλου που καίγεται, ομίχλη που διαλύεται και μια σιωπή χειμώνα. Ωραία πρωινά.

narnia
11-11-2009, 11:31
Καλημέρα.
Καληνύχτα.
Είμαι εδώ; και είμαι εντάξει;

Alterego
11-11-2009, 20:25
Καλησπερα..Να μαστε εδω,να νιωθουμε την υπαρξη μας.Να μην χανεται στο χρονο..κι ας κρατησουμε τις επαφες μας..γιατι σε τετοιο κοσμο που δημιουργησαν και δημιουργησαμε οι σχεσεις πανε να χαθουνε.

Σας ευχομαι ενα καλο βραδυ..ηρεμο..
Και να αφηνεται τον εαυτο σας ελευθερο,χωρις εμμονες και φοβους,χωρις κατι να σας λασπωνει το μυαλο.

Alterego
18-11-2009, 10:56
Καλημερα σας...

Ελπιζω να ειστε καλα..

narnia
18-11-2009, 11:02
Καλημέρα... γλυκέ μου αλτερ, πως είσαι;
Εγώ καλά, όπως καλά είναι όσα η σκόνη έχει σκεπάσει όταν η απουσία φωνάζει και χορεύει.
Όση βλακεία διαθέτω τη χρησιμοποιώ. Έτσι μόνο είμαι καλά τελικά. Χρησιμοποιώντας το μυαλό μου τόσο όσο να μοιάζω ηλίθια.

Alterego
18-11-2009, 11:16
Προσπαθω να ειμαι καλα...το παλευω καθημερινα και ειναι μερες που το καταφερνω.
Κανω διαφορες σκεψεις στο μυαλο,οπως γιατι βασανιζουμε πολυ τα πραγματα η γιατι δημιουργουμε καταστασεις που μας πληγωνουν..
Μερικες φορες με την βλακεια γινομαστε καλα,δεν σκεφτομαστε τοσο και απλα περναει η μερα καπως ευχαριστα.Τουλαχιστο για μας δεν ξερουμε οι αλλοι πως μας αντιμετωπισαν,αλλα τι σημασια εχει;..
Το μυαλο χρειαζεται ηρεμια και ξεκουρασει,μην φοβασαι να μην το χρησιμοποιεις.

Καλημερα

narnia
03-12-2009, 09:44
καλημέρα...
Να είμαστε όλοι καλά. Δυνατοί να συγχωρούμε. Μικροί να μας αγαπούν. Μεγάλοι για να αγαπάμε. Φιλιά.

Alterego
06-12-2009, 21:17
Συγχωρεστε με για τα αγγλικοελληνικα μου..το εγραψα ετσι και το αποτυπονω εδω..


Einai omorfo synaisthima na exeis katharo to myalo sou...na mhn yparxei kati pou tha to skoteiniazei..Ta synaisthimata sou einai hpia,plhmmyrismena me agaph...gia oti yparxei gyrw sou.
Einai omorfo na agapas,na se agapoyn kai na sto deixnoun.O kathenas me ton tropo tou..
Kai otan exeis katharh skepsh kai agaph gyrw sou den exeis anagkh apo tipota.
Einai les kai oi anasfaleies kryvontai piso apo ton toixo pou efrakses,kryvontai ekei hsyxa,les kai tous pairnei gia ligo o ypnos..kai hsyxazeis,den fovasai pia,den perimeneis,den apogohteyesai.
Apla yparxeis kai zeis skorpontas gyrw sou tryfera synaisthimata,synaisthimata xwris pono kai pikra.Akomh kai ston eayto sou...akomh kai se ayton apeythinesai me agaph.Den ksepefteis,den parasyresai apo emmones kai skotadia.Ginesai o idios hrwas tou eaytou sou,ginesia h ousia kai oxi h anyparksia.

Kai allwte ksypnane,ksypnane me tosh agriothta pou anarwtiesai giati feygoun toso hsyxa kai erxontai pisw me toso thoryvo.Erxontai me misos kai me mania theloun na se fane esena kai oti agapas.Etsi einai oi anasfaleies..agries,thiria.Thiria pou pote den kataferes na hmerepseis,giati pote den tis eides mesa sta matia,na katalaveis ti theloun epitelous.To mono pou exeis antilifthei einai gia ti pragma einai ikanes kai mono ayto emathes tosa xronia.Kai ekeinos o fovos o tromeros...
Pou emfanizetai me xamogelo kai sou kleinei to mati.Se ekswntwnei,se diekdikei kai pali se katadiwkei..kai esy ekei,ekleises ta xeria,sfragises ta matia kai apla ton niwtheis.Anikanos na drapeteyseis pefteis thyma enos vanaysou viasmou psyxhs...ayto einai o fovos.O pantotinos viasths sou.Pou allwte ton eksitareis antistekontas estw kai ligo kai allwte apla se epithimei gia na perasei h wra tou giati apla den provaleis antistash.Kai ginesai kai esy ena me ta tosa skoteina synaisthimata,metamorfwnesai se thirio peinasmeno,etoimos na katasparakseis sarkes kai oti vreis mprosta sou.Kaneis den glytwnei apo thn mania sou,kaneis...oti agapas ginetai misos,oti hremia eniwthes ginetai kolash..niwtheis adikhmenos,ponemenos.Niwtheis pws oloi den se theloun apla giati etyxe na eisai kati allo..Oti sou eipan psemmata,den se theloun pia,se apexthanontai...

Mizere,egwisth,pseyth....esy monaxos skotwneis oti omorfo yparxei en zwh.
Apaisiodoksia,thlipsh,mizeria,ponos,kahmos...matwn esai,gdernesai monaxos.
Amoire kahmene eayte,poses fores akomh tha se skotwsw?



Kai etsi se ayto to pothri krasi pou pinw tha valw orko…..pws tha lytrwthw…
Tha lytrwthw giati alliws den mporw na zhsw.Exw xasei polla apo thn zwh mou
Exw mpei se polla skotadia kai anelpidous agwnes…..Koitakse gyrw sou kai pes mou amoire eayte,ayto aksizei se oti kataferes na kaneis?Ayth einai h aksia pou dineis sthn idia sou thn kardia pou emathe na agapa kai na agapietai?

Kalhnyxta…

anwnimi
07-12-2009, 11:12
Originally posted by Alterego
Kai etsi se ayto to pothri krasi pou pinw tha valw orko…..pws tha lytrwthw…
Tha lytrwthw giati alliws den mporw na zhsw.Exw xasei polla apo thn zwh mou
Exw mpei se polla skotadia kai anelpidous agwnes…..Koitakse gyrw sou kai pes mou amoire eayte,ayto aksizei se oti kataferes na kaneis?Ayth einai h aksia pou dineis sthn idia sou thn kardia pou emathe na agapa kai na agapietai?


Χωρις λόγια...
Απλά υπέροχο...θα το λέω κι εγώ στον εαυτό μου Άλτερ αυτό...

narnia
07-12-2009, 12:41
Αισιόδοξη η γεύση που μου έμεινε από τα λόγια σου. Έχεις δυνατή πένα και δυνατή ψυχή. Αγαπάς την ομορφιά και την αναγνωρίζεις ευκολότερα από άλλα μάτια. Έχω εμπιστοσύνη σε σένα και τα λόγια σου δεν με απογοήτευσαν ποτέ. Φιλιά.

Alterego
16-12-2009, 11:44
Καλημερα...

Η αισιοδοξια που μετεφεραν τα λογια μου με εκαναν και εμενα να νιωσω αυτο το ομορφο συναισθημα.
Δεν λυγιζει ο φοβος μπροστα στην ομορφια;λυγιζει..Και τα ματια σου δεν μπορει να ειναι μονο φοβισμενα,ειναι και γεματα θαυμασμο και ελπιδα.Η δυναμη ειναι πολυτιμη,η δυναμη θελει θαρρος,η δυναμη ειναι η λυτρωση μου και η πιστη η ελπιδα μου.

Να ειστε οσο πιο καλα μπορειτε..να περασουν αυτες οι μερες ηρεμα και ησυχα.
θα απουσιασω για καποιες μερες στο εξωτερικο.Θα τα πουμε συντομα..

anoiksi
17-12-2009, 14:03
Kαλο ταξιδι...ωραια λογια!!!

weird
18-12-2009, 09:56
Καλημέρα γλυκά μου, όμορφα πλάσματα!
Μου λείψατε, σας αναζητώ μέσα στις σελίδες των βιβλίων μου :)

Αυτό αφιερωμένο σε σας, άλτερ, νάρνια, άρσι, άνοιξη...


http://www.youtube.com/watch?v=ThapJtWKwcQ&feature=related

anoiksi
18-12-2009, 10:16
Weird μου, ειναι υπέροχο αυτο που μας αφιερωσες, μου εκανες πιο ευκολη και ομορφη την δυσκολη μερα αυτη...Ειναι πραγματικα πολυ ομορφα τα λογια αυτα, μερικα ισχυουν για μενα, αλλα παλι πρεπει ακομα να τα παλεψω, αλλα δεν ειναι ενας διαρκης πολεμος η ζωη μας; Μια διαρκη μαχη που ποτε δεν ξερουμε που θα καταληξει; Το πιο σημαντικο ομως (και αυτο μου βγηκε πιο εντονα απο ενα βιβλιο που τελειωσα χτες) ειναι να κανεις αυτο που πραγματικα θελεις, να ρισκαρεις για την ευτυχια σου οποιο και αν ειναι αυτο το κοστος...Αξιζει να τολμας, το πολυ πολυ δεν θα σου βγει αυτο που ηθελες, αλλα τουλαχιστον θα εχεις προσπαθησει να ζησεις το ονειρο....

narnia
18-12-2009, 10:17
Σε ευχαριστώ που ψάχνεις να με βρεις εκεί που μόνο εσύ ξέρεις πως είμαι.

Βιώνω μια απώλεια σημαντική κι όσο κι αν κατηγορηθεί ο εδώ χώρος εμένα με παρηγορεί και με στηρίζει. Δεν ζητάω πολλά άλλωστε.

Καλημέρα. Καλά να περνάς ταξιδιώτη.

Arsi
18-12-2009, 11:07
weird μου,τι ωραίο ποιήμα!κ πολύ ωραία μουσική υπόκρουση....
Σ\'ευχαριστώ για την αφιέρωση κ το όμορφο ξύπνημα:)

Καλημέρα σε όλους παιδιά:))

anwnimi
19-12-2009, 03:15
Πολύ ομορφο weird και συγκινητικό. Και η μουσική και τα λόγια... Θα μπορούσα να την ακούω ώρες τη μουσική...

weird
24-12-2009, 11:38
ΤΑ ΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΜΑΖΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ραγισμένα μαζί των ανθρώπων
σκιάχτρα απειλητικά
διώχνετε τα κοράκια
των παιδικών σας φόβων

Ερημικά μονοπάτια
που διαρταυρώθηκαν
άηχες κραυγές
κι απύθμενα βάθη

Δεν αγγίζεστε
μείνατε στην προσπάθεια
ραγισμένα μαζί
εαυτών που χάθηκαν στην άβυσσο

Ψυχών που έμειναν μετέωρες
ανολοκλήρωτες
και τόλμησαν να δαγκώσουν την σάρκα
ο ένας του άλλου

Ραγισμένα μαζι
θλιβερές μαριονέτες
μαραμένων μορφών
τι γυρεύετε αγνοείτε
κι έτσι εξακολουθείτε να
περιφέρεστε

σαν κόποι αδικοχαμένοι
σαν προσπάθειες καταδικασμένες
σαν άθλιοι συμβιβασμένοι
που εκπληρώσατε ένα χρεός που
δεν ήταν το δικό σας

Έτσι ζούνε συχνά αυτά τα ραγισμένα
μαζί, μέσα στην αλλοτρίωση
δύο ξένοι αν και τόσο γνωστοί συνάμα
που γεννοβολούν για να γεμίσουν με κάτι το
σπίτι τους ή το μέσα τους,
με κάτι.


Κι εσείς...
Άμοιρα παιδιά
ήρθατε βεβαρυμένα με ανέφικτη αποστολή
να εκπληρώσετε τα ανεκπλήρωτα
να συμπληρώσετε τα ελλείποντα
να αναστήσετε τα νεκρά ραγισμένα κομμάτια τους.

Κι όμως, θα βρείτε τον δρόμο
για τα ολοδικά σας μαζί
που αυτή τη φορά
θα έχουν το χρώμα των δικών σας ονείρων
την κόλλα της δικής σας ψυχής.

Ναι, η ζωή, σας ανήκει
σπάστε αυτό που είναι ραγισμένο
ίσως τότε βρείτε τον δρόμο
για το ολόκληρο
το πλήρες.

weird
24-12-2009, 13:03
Ο ΒΟΥΡΚΟς

Ενας μικρός βούρκος
υπάρχει μέσα σου
Αθόρυβα σε λιγώνει
Πρόστυχα σε πασπατεύει
Κυνικά σε νανουρίζει
Έχει πάρει τη μυρωδιά
απο όλα εκείνα τα ωραία της ψυχής σου
κομμάτια που τα άφησες
να μουλιάζουν μέσα
σου σκοταδιού σου τα απόνερα.
Στης αδράνειας και της λήθης τον ιδρώτα.

Πέρναγαν τα χρόνια
κι εκείνα όλο ζάρωναν
Σάπισαν στο τέλος.

Η αποφορά είναι μεγάλη
Η μυρωδιά ανυπόφορη.
Μοιάζει σαν μια χώρα χέρσα
μια άγονη έρημος
να έχει καταλάβει τα εδάφη σου.

Κι ούτε ενας ήλιος,
ούτε μια σταγόνα δάκρυου αληθινού
δεν τα στολίζουν.
Η γύμνια τους εύκολα δεν κρύβεται.
Κι ας φορούν ακριβά αρώματα
Το κενό τίποτα δεν μπορεί να το καλύψει.

Λίγες όμως στιγμές
φυσσά και για σένα
ένας ήπιος άνεμος
όλο μνήμες και αντανακλάσεις
φέρνει τη μύτη σαν σου αγγίζει
της αίσθηση μιας θαλπωρής
Τη λάμψη μιας ξεχασμένης ανθρώπινης ψυχής
που κάποτε ξεχειμώνιαζε μέσα σου.

Alterego
03-01-2010, 20:38
Καλησπερα σας..
Μου λειψατε πολυ.

Ελπιζω να ειχατε ομορφες στιγμες και να περασα οσο πιο καλα γινοταν.

weird
03-01-2010, 20:43
Originally posted by Alterego
Καλησπερα σας..
Μου λειψατε πολυ.

Ελπιζω να ειχατε ομορφες στιγμες και να περασα οσο πιο καλα γινοταν.

Σε σκεφτόμουν άλτερ!
Κι η δική σου παρουσία έλειψε και μου έλειψε....

Κι εσύ να έχεις όμορφες στιγμές το 2010 :)

Alterego
03-01-2010, 20:49
Νιωθω πως ελειψα καιρο..και η αναγκη μου να γραψω μεγαλωσε.Εδω νιωθεις πως κανεις δεν μπορει να σε κρινει,να σε πικρανει.Νιωθεις ασφαλης..Εδω μεσα δεν φοβαμαι..

weird
03-01-2010, 20:52
Originally posted by Alterego
Νιωθω πως ελειψα καιρο..και η αναγκη μου να γραψω μεγαλωσε.Εδω νιωθεις πως κανεις δεν μπορει να σε κρινει,να σε πικρανει.Νιωθεις ασφαλης..Εδω μεσα δεν φοβαμαι..

Γλυκό μου πλάσμα... έτσι είναι...
εκφράσου με ελευθερία εδώ, είναι ο χώρος σου....

:))

Χαίρομαι για την επιστροφή σου.

Θεοφανία
03-01-2010, 20:55
Originally posted by Alterego
Νιωθω πως ελειψα καιρο..και η αναγκη μου να γραψω μεγαλωσε.Εδω νιωθεις πως κανεις δεν μπορει να σε κρινει,να σε πικρανει.Νιωθεις ασφαλης..Εδω μεσα δεν φοβαμαι..


αλτερ...κάτι τέτοια ποστ δείχνουν πως αυτός ο χώρος είναι και θα ειναι πολύτιμος..........για σενα, για μένα για όλους.
Ενιωσα τρομερή συγκίνηση γι αυτό που έγραψες.

Alterego
03-01-2010, 20:59
Αν σταματησω να εκφραζομαι ειναι σαν να μην υπαρχω..και αυτο τον καιρο ετσι νιωθω,να μην υπαρχω,λες και εχω χαθει καπου μακρια και εχασα τον δρομο..Θα τον βρω ομως που θα παει!Δεν χανω την πιστη μου.Ειναι οτι πολυτιμο εχω και θα εχω.

Καλησπερα φιλη μου Θεοφανια και σε ευχαριστω για τα λογια σου.Ειναι αληθεια και το νιωθω εντονα πολλες φορες.Εδω μεσα νιωθω σαν το σπιτι μου.Νιωθω ασφαλεια και χαιρομαι που υπαρχουν και αλλοι που το νιωθουν και το εκφραζουν.

Να ειστε καλα..

Alterego
03-01-2010, 21:01
ξεχνιέμαι και ξεφεύγω
ταξιδεύω όλο και πιο μακριά
όχι με τη σκέψη αλλά με
την αμνησία αυτή την ευχή
που τα συγχωράει όλα
μια και καλή
και ξαναρχίζω να
λερώνω καθαρές σελίδες
με μελανιασμένα γράμματα
αυτά είναι που με φτιάχνουν
σαν τις προφανείς ατέλειες.

το μόνο που φοβάμαι
είναι να μην μείνω η τελευταία σημαδούρα
να επιπλέω μόνος τόσο μέσα βαθιά
κι όλα τα κύματα να ξεκινάνε τα
ταξίδια τους μπροστά μου.


ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ - \"ΦΟΒΑΜΑΙ\"

weird
03-01-2010, 21:03
Originally posted by Alterego
Αν σταματησω να εκφραζομαι ειναι σαν να μην υπαρχω..και αυτο τον καιρο ετσι νιωθω,να μην υπαρχω,λες και εχω χαθει καπου μακρια και εχασα τον δρομο..Θα τον βρω ομως που θα παει!Δεν χανω την πιστη μου.Ειναι οτι πολυτιμο εχω και θα εχω.

Καλησπερα φιλη μου Θεοφανια και σε ευχαριστω για τα λογια σου.Ειναι αληθεια και το νιωθω εντονα πολλες φορες.Εδω μεσα νιωθω σαν το σπιτι μου.Νιωθω ασφαλεια και χαιρομαι που υπαρχουν και αλλοι που το νιωθουν και το εκφραζουν.

Να ειστε καλα..

Σε καταλαβαίνω φιλαράκι....
όταν γράφω, αρχίζω να νιώθω πληρέστερα...
νιώθω άρα υπάρχω :)

Alterego
11-01-2010, 00:46
\"Παντα για αλλους μιλαμε,ετσι δεν ποναμε,ετσι ξεχναμε\"

Χαρουλα Αλεξιου

narnia
11-01-2010, 11:20
Καλημέρα.
Την πιο ζεστή μου καλημέρα σε όλους. Μου λείψατε και η ζεστασιά και η εριστική πλευρά αυτού του forum που του δίνει έτσι μια νότα ερωτηματική.

anoiksi
11-01-2010, 12:23
narnia, ελλειψες μας ελλειψες...ευχομαι να εισαι καλα...:)...σου ανταποδιδω την ζεστη σου καλημερα με μια ζεστη πρωινη αγκαλια...

narnia
13-01-2010, 09:58
Ό,τι κι αν κάνω
ό,τι κι αν λέω
κι αν σου υπόσχομαι αιώνια αγάπη
το ξέρω θα \'ρθει μια στιγμή
το ξέρω θα \'ρθει
που θα ξυπνήσει ο παλιός μου εαυτός

Που πάντα μόνος ταξιδεύει κι αγρυπνά
που τις κρυμμένες του φωνές παραμονεύει
αυτό τ\' αγρίμι που ξυπνάει και με παιδεύει
που θέλει ελεύθερο να ζει να πολεμάει
αυτός ο άλλος μου εαυτός παραμονεύει
στο πιο μεγάλο του ταξίδι να με πάει

Όπου κι αν πάω
όπου κι αν μείνω
θα έχω πάντα ένα σακίδιο κρυμμένο
στο λέω δε θα φταις εσύ μα θ\' αργοσβήνω
αν με ξεχάσει ο παλιός μου εαυτός

Που πάντα μόνος ταξιδεύει κι αγρυπνά
που τις κρυμμένες του φωνές παραμονεύει
αυτό τ\' αγρίμι που ξυπνάει και με παιδεύει
που θέλει ελεύθερο να ζει να πολεμάει

Ταξίδια στα μάτια σου διάβαζα πάντα
τραγούδια μας κρύβανε κάπου το φως
το ξέρω θα γίνω ξανά μια μπαλάντα
να μ\' έχει μαζί του ο παλιός σου εαυτός

Ο άλλος μου εαυτός....
Χάρις Αλεξίου.

Alterego
14-01-2010, 18:46
Οντως μας ελειψες... :)

Καλωςηρθες πισω.
Οσο για την Χαρουλα τι να πω;Δεν σταματαει να αγγιζει και να ηρεμει την ψυχη μου.
Αληθεια τι σας προκαλει η φωνη της;Η υπαρξη της;

narnia
15-01-2010, 12:44
Όλα τα τραγούδια τα αγαπάω τη στιγμή που μέσα μου ξυπνάνε αισθήματα, πόνους κρυμμένους, αγάπες, μίση και στιγμές άξιες να θυμηθώ και να συνδέσω. Δεν είναι η ύπαρξη της Χαρούλας αλλά τα όσα λέει και ο τρόπος που φτάνουν στα αυτιά μου την κάθε στιγμή.
Ταυτίζομαι εύκολα με τους στίχους της όπως ταυτίζομαι κα με τα ¨δυνατά¨αναγνώσματα.
Την κουβαλάω εγώ την ταύτιση με τα \"μελαγχολικά\" ό,τι κι αν είναι αυτά, στίχοι, μουσικές, φωτογραφίες, διηγήσεις.

Alterego
19-01-2010, 19:21
Καλησπερα..Ειναι μερικες φορες που νιωθεις πως ολα πιασαν πατο,νιωθεις ανικανος,νιωθεις πως δεν υπαρχει περιπτωση να βγαλεις την ημερα κι ομως..σου δινουν απλοχερα το χαμογελο τους,τις λεξεις τους και νιωθεις ηρεμος.Δεν νιωθεις μονος..

Ισως να μην ειμαστε τοσο μονοι οσο νιωθουμε..

anoiksi
19-01-2010, 19:30
Originally posted by Alterego

Ισως να μην ειμαστε τοσο μονοι οσο νιωθουμε..

Αυτο ειναι μια μεγαλη αληθεια...αν δεν αφηνεις τον εαυτο σου να δεχτει την χαρα και την βοηθεια τοτε απλα εισαι μονος, γιατι θελεις να εισαι...αν υπαρχουν γυρω σου ανθρωποι που θελουν να ειναι διπλα σου τους δεχεσαι και τους αφηνεις τοτε αμεσως ολο το βαρος μοιαζει να ειναι μισο...πιο ελαφρυ, πιο ευκολα το βαστας και το αντεχεις...γιατι απλα θελεις και δεχεσαι να βοηθηθεις...και ειναι ομορφο...ολοι μας το εχουμε αναγκη...η επικοινωνια ειναι πολυ σημαντικη...:D

Alterego
19-01-2010, 19:33
Ακριβως...υπαρχει διαφορα αν θες να εισαι μονος η αν θες να μοιραστεις αυτη την μοναξια σου.Μερικες φορες αναρωτιεμαι αν μου αρεσει ο πονος και η μοναξια και απλα κλεινομαι ολο και πιο πολυ γιατι το απολαμβανω.

anoiksi
19-01-2010, 19:33
και κατι ακομα, μπορει αυτος ο ανθρωπος να μην ειναι φιλος σου, αλλα συγγραφεας η μουσικος....και μεσα απο το δημιουργημα τους να σου δινουν ολα αυτα τα ομορφα συναισθηματα...

Alterego
19-01-2010, 21:53
Οτι και να πω δεν θα ειναι αρκετο.Θα νιωθω ακομη και οταν τελειωσω αυτο που γραφω οτι δεν εχω ολοκληρωθει
οτι κατι δεν εχει τελειωσει.Ατελειωτο μου μοιαζει οπως και το βασανο μου.Οπως ακριβως
και αυτο που νιωθω.Ειναι τοσο δυνατο μερικες φορες που δεν αναπνεω.ΚΟβεται η ανασα μου
και μοιαζω μικρος..τοσο μικρος μπροστα του.Τι παλεψα τοσο καιρο να διωξω οταν μπορει
τοσο ευκολα να ερχεται πισω;Με τι υλικο μπορουν να φτιαχτουν οι σκεψεις;Με πια ζωγραφια να μοιαζουν;
Και αληθεια ειναι τοσο δυνατες οσο τις νιωθω;Και ολες αυτες οι αμφιβολιες και ανασφαλιες;
Γιατι;....πικρα.μεγαλη πικρα που δεν μπορεσα να κρατησω εκεινες τις στιγμες κοντα μου
Ηταν τοσο δυνατες,τοσο ονειρεμενες.Οτι και να πω θα ειναι λιγο.Μπροστα του νιωθω ανικανος
Μηπως ομως του εδωσα υπερβολικη δυναμη;Μηπως τελικα φταιω τοσο που δεν μπορω να το καταλαβω;
Η μνημη...αυτη η μνημη που δεν καταφερε να πιει το νερο της ληθης.Που δεν καταφερε να ξεδιψασει
Και τσουζει..την νιωθω να τσουζει..Δεν ξερω αν θα μπορεσω να συνεχισω ενα τετοιο αγωνα
εκεινο ομως που ξερω ειναι οτι η πιστη μου δεν θα με εκγαταλειψει ποτε.Την νιωθω,την μυριζω..
Ειναι εδω τριγυρω.Μοιαζει βουβη,ειναι βουβη.Θελω αερα,θελω επειγωντος αερα.
Παθιαζομαι..παθιαζομαι πολυ.Και οσο παθιαζομαι τοσο θολωνω.
Και φοβαμαι,και οσο φοβαμαι τοσο αμφιβαλλω.Αγαπω;δεν αγαπαω;Πως αγαπω;
Μια γκαμα συναισθηματων,ροη που δεν σταματαει.Σαν ενα ρολοι που δεν χανει την ενεργεια του
Ηφαιστειο ετοιμο να εκραγει.Βουλιαζω...βαλτωνω. ρημος,οαση,αβυσσος.Και αυτο το σκοταδι ολο
και χανεται μεσα μου και με κανει να μοιαζω απομακρος,αστατος,ανεπαρκε ις.
Κοιταξε γυρω σου και πες μου...αξιζει;Ποσο θα κρατησει;Αξιζει μια τετοια διαμαχη;
Και αν η αγαπη δεν σε σωζει,εχεις παντοτε μαζι σου εμενα,εσενα..Ειμαστε μαζι.Μπορουμε
Μην περιμενεις ηρωες να σε σωσουν,ο μοναδικος ηρωας που θα σε βοηθησει εισαι εσυ.
Μην κλεινεις τις πορτες.Μην απογοητευεσαι.Θα πεταξεις..θα ερθει και παλι εκεινη η ωρα.
το εκανες ξανα..το γνωριζεις.Τοσο οσο γνωριζεις αυτο το πικρο συναισθημα που βαραινει την
καρδια σου καιρο τωρα...Δεν εισαι μονος.Ποτε δεν θα εισαι μονος...οσο μπορεις να βλεπεις καθαρα και να αισθανεσαι
,να αισθανεσαι ακομη και την μυρωδια των κεριων.Να μπορεις να βλεπεις ακομη και την βροχη
που πεφτει...Και οσο κι αν πλημμυριζει την καρδια σου με νερο εσυ θα εχεις παντοτε οξυγονο
γιατι τα πνευμονια σου ειναι φτιαγμενα απο ατσαλι...και η ψυχη σου μια χαραμαδα φως
στο μεγαλο σκοταδι του μυαλου σου..

anoiksi
20-01-2010, 01:27
Να σου πω την αληθεια καθως διαβαζα το κειμενο σου, παρολο που εχει ξεχωριστη ομορφια, με αγχωσες...Βιαζεσαι Αλτερ, βιαζεσαι παρα πολυ...αυτο μου εβγαλε το κειμενο σου...εχει τοσο συναισθημα ακατεργαστο...Λες τοσα πολλα σε ενα μικρο κειμενακι που φανταζει αδυνατο να απαντησει κανεις σε ολα, μιας και θα βγει ενα τεραστιο ποστ...:)...Ναι δεν εχουν τελειωμο αυτα που θελεις να εκφρασεις, ισως γιατι εδω και παρα πολυ καιρο δεν μιλησες, τα κρατησες ολα μεσα σου νομιζοντας οτι αυτο θα βοηθησει η αδυνατωντας να μιλησεις καπου, γιατι ολα αυτα τα ενιωθες τοσο δικα σου και μονο δικα σου και ηθελες να μην φυγουν ποτε απο μεσα σου, να τα κρατησεις εστω και μονο στην θυμηση σου...ισως παλι ειναι ολα αυτα που νιωθεις ακομα τοσο εντονα και τοσο δυνατα και δεν εχεις λεξεις να πεις τι ακριβως αισθανεσαι και καμια προταση, καμια παραγραφο να μην σου δινει το περιθωριο εκεινο για να δειξεις τι αισθανεσαι, την μεγαλιοτητα του συναισθηματος σου...Η ανασα σου κοβεται...και αισθανεσαι τοσο μικρος...γιατι εσυ αφηνεις τον εαυτο σου να πεφτει τοσο, εσυ του το επιτρεπεις, γιατι εχεις δημιουργησει το ιδανικο και καθως αυτο δεν ανταποκρινεται μεγαλωνει το χασμα και βουλιαζεις ακομα πιο πολυ απο πριν...Ναι θα μπορει να γυρναει πισω οσο του το επιτρεπεις εσυ...συγγνωμη αλλα νομιζω οτι παλεψες με λαθος τροπο...Ο αποτελεσματικος ειναι και αυτος που σου προκαλει πιο πολυ πονο και χρειαζεσαι την μεγαλυτερη υπομονη...Αλλα μην ματαιωνεις τον πολεμο που εκανες, σε καποια πραγματα σιγουρα σε βοηθησε...Οι σκεψεις φτιαχνονται απο εκεινο το υλικο που διαλεγεις εσυ...αν ειναι η ελπιδα με ελπιδα αν ειναι με αυτοκαταστροφη με αυτοκαταστροφη, αν ειναι με εγωισμο με εγωισμο...εσυ τους προσδιδεις χαρακτηρισμο, εσυ τους προσδιδεις γευση, εσυ τους προσδιδεις υφη...Μοιαζουν με την ζωγραφια εκεινη που εχεις διαμορφωσει με την σκεψη και τα συναισθηματα σου...αν συγκρουονται μπορει να βγει η αφηρημενη τεχνη, αυτο το μπερδεμενο περιεργο...αν εχουν την ιδια μορφη βγαινει κατι ομορφο η κατι ασχημο...
Δεν φταις εσυ που δεν μπορεσες να κρατησεις εκεινες τις στιγμες κοντα σου...Μερικα πραγματα δεν εκβιαζονται...Αληθεια , και να τις κρατουσες θα ειχαν τωρα την ιδια δυναμη πανω σου;Την ιδια εξουσια...πιθανο παραπανω, η λιγοτερο η καθολου...Θελεις να τις νιωθεις τοσο δυνατες, φοβασαι να ξεχασεις, μηπως και χαθουν μαζι τους και ολα τα ομορφα, αλλα πιστεψε με τα πραγματικα ομορφα δεν θα φυγουν ποτε απο την μνημη σου, θα ειναι δικα σου...σου ανηκουν...οπως και ολες οι ομορφες αναμνησεις, οπως και ολο σου το παρελθον...μην φοβασαι δεν θα φυγει τιποτα απο ολα αυτα, το μονο που ισως φυγει η δεν ειναι πια τοσο εντονο ειναι εκεινο το σουβλερο μαχαιρι που τρυπαει την σαρκα σου και σου κοβει την αναπνοη...Μην εκβιαζεις τον εαυτο σου να ξεχασει...δεν θα ξεχασεις ποτε μα ποτε...το μονο που μπορεις να καταφερεις ειναι να μην ποναει η θυμηση...Και ξερεις ναι εσυ της δινεις αυτην την δυναμη, εσυ πιαστηκες απο πανω της μηπως τελικα θα σε σωσει...δεν ειναι αυτη η λυτρωση, η λυτρωση θα ερθει απο μεσα σου, απο τα σωθικα σου και απο το καταραμενο το μυαλο, που δεν σταματαει να σκεφτεται...κοιμασαι και ξυπνας με τα ιδια στο μυαλο και νομιζεις οτι δεν θα ξεκολλησουν ποτε απο πανω σου...οτι εχουν γινει ενα με σενα...αλλα καταλαβε οτι ειναι απλα παρασιτα και απο σενα περνουν την τροφη...εσυ τους την δινεις...

Λοιπον σου ειπα δεν τελειωνει κανεις με το μυνημα που αφησες σημερα, αλλα καπου εδω θα κλεισω, γιατι πρεπει να παω παλι δουλεια αυριο πρωι παρολο που θεωριτικα ειχα ρεπο...τελοσπαντων...Αυριο παλι...:)

narnia
20-01-2010, 11:29
Καλημέρα...
¨η ψυχή μου μια χαραμάδα φως στο μεγάλο σκοτάδι του μυαλού μου.¨
Σε ευχαριστώ και γι αυτόν τον πίνακα ;)

Alterego
20-01-2010, 15:46
Καλησπερα θα πω γιατι ειναι μετα το μεσημερι!!

Ειναι ομορφο να κανεις τις σκεψεις σου πινακες μου εδωσες ιδεα.Μακαρι να ειχα ταλεντο να ζωγραφιζω.Με εμπνεουν οι ζωγραφιες γενικοτερα..να εισαι καλα

Γλυκεια μου ανοιξη..τα λογια σου μοιαζουν βαλσαμο και μου δινουν δυναμη μεσα στο μυαλο μου.Καθαριζει λιγο η θολουρα.
Σε ευχαριστω πολυ.Και θα συμφωνησω..Καποτε ηθελα τοσο πολυ να αγαπησω το παρελθον ετσι ωστε να μην τσουζει η μνημη..Το εχω καταφερει σε μεγαλο βαθμο.Πλεον δεν αναζητω χαμενες,ανελπιδες ψυχες.Ολα εγιναν οπως επρεπε να γινουν.
Εκεινο που δεν καταφερα να αγαπησω ειναι τον εαυτο μου τοτε που ηταν σε αυτο το σημειο που ειναι και τωρα...αυτο δεν ξερω αν θα μπορεσω να το αγαπησω.Ισως αν δω κατι θετικο που μου προκαλεσε καποτε αυτο...ισως..

Να εχεις μια καλη υπολοιπη ημερα!
Οπως και ολοι σας..

anoiksi
20-01-2010, 20:02
ποίημα του Pablo Neruda «Αργοπεθαίνει...».

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο \"ι\" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,
που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.
Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.
Με τις θερμότερες ευχές μου για άληκτες προοπτικές, όπως ο χρόνος δεν έχει τέλος

anoiksi
20-01-2010, 20:43
Να αγαπησεις τον εαυτο σου στη φαση του πως ηταν και πως ειναι παλι τωρα...ισως να μην το κανεις ποτε, για μενα το πιο πιθανο...ουτε και εγω δεν θα αγαπησω τον δικο μου εαυτο στις μαυρες μερες του...δεν ειμαστε οι εαυτοι μας εκεινο το διαστημα γιατι να αγαπησουμε εναν αλλο εαυτο...γιατι να αγαπησουμε κατι που δεν θελουμε;;;απλα περιμενεις και περιμενεις και περιμενεις μεχρι να βαρεθει και να φυγει...συμβιβαζεσαι οτι τοτε οπως και τωρα πρεπει να περασεις ολο αυτο για να ξαναζησεις, να μπορεσεις να ξαναζησεις και να νιωσεις...αυτο ειναι το μονο σιγουρο...Μην κολλας εκει, δεν εχει αξια...καλυτερα σκεψου τι μπορεις να κανεις η να γινει αλλιως ωστε να μην ξαναπεσεις εκει...και ειναι η αγαπη που σε οδηγει εκει, φιλε δεν υπαρχει διεξοδος, ισως απλα γινει λιγο πιο γρηγορη η διαδικασια της επανακαμψης...

weird
24-01-2010, 13:48
Αφιερωμένο με πολλή αγάπη στο φιλαράκι μου τον Άλτερ.

Απο το βιβλίο του Χορχε μπουκάι \"Να σου πω μια ιστορία\".

\"Σ\' εναν απο τους τοίχους του δωματίου μου κρέμεται ένα παλιό ρολόι που δε δουλέυει πια. Οι δείκτες του, σταματημένοι, δείχνουν πάντα την ίδια ώρα :εφτά ακριβώς.
Σχεδόν πάντα, το ρολόι είναι μόνο ένα άχρηστο διακοσμητικό πάνω σ\' έναν ασπριδερό και άδειο τοίχο. Ωστόσο, υπάρχουν δύο στιγμές στη διάρκεια της ημέρας, δύο φευγαλέες στιγμές, που το παλιό ρολόι μοιάζει να ανασταίνεται απο τις στάχτες του σαν τον φοίνικα.
Όταν όλα τα ρολόγια της πόλης μέσα στην τρελή τους πορεία δείχνουν εφτά, όταν όλοι οι κούκοι και τα μηχανήματα γκονγκ σημαίνουν εφτά φορές, το παλιό ρολόι της κάμαράς μου, δείχνει να παίρνει ζωή. Δύο φορές την ημέρα, μια το πρωί και μια το βράδυ, το ρολόι μου νιώθει σε απόλυτη αρμονία με το υπόλοιπο σύμπαν.
Αν κάποιος κοίταζε το ρολόι εκείνες τις δυο στιγμές θα έλεγε οτι λειτουργεί στην εντέλεια...Μόλις, όμως, περάσει εκείνη η στιγμή, όταν όλα τα ρολόγια πάψουν να σημαίνουν και οι δείκτες τους συνεχίσουν τον μονότονο δρόμο τους, το παλιό μου ρολόι χάνει τον βηματισμό του και παραμένει πιστό σ΄εκείνη την ώρα που κάποτε σταμάτησε.
Εγώ αγαπώ αυτό το ρολόι. Κι όσο περισσότερο μιλώ γι αυτό, τόσο περισσότερο το αγαπώ. Γιατί νιώθω οτι ολοένα και περισσότερο του μοιάζω.
Είμαι κι εγώ σταματημένος σε μια στιγμή. Κι εγώ νιώθω καρφωμένος και ακίνητος. Κι εγώ είμαι, κατά κάποιον τρόπο, ένα άχρηστο διακοσμητικό σ\' ένα άδειο τοίχο.
Όμως, επίσης, απολαμβάνω τις φευγαλέες στιγμές, κατά τις οποίες, μυστηριωδώς, έρχεται η ώρα μου.
Εκείνη την ώρα νιώθω ζωντανός. Όλα είναι ξεκάθαρα και ο κόσμος γινεται υπέροχος. Μπορώ να δημιουργήσω, να ονειρευτώ, να πετάξω, να πω και να αισθανθώ περισσότερα πράγματα εκείνες τις στιγμές απ όσα όλον τον υπόλοιπο καιρό. Αυτές οι αρμονικές συγκυρίες επαναλαμβάνονται συχνά, σαν μια αναπόφευκτη αλληλουχία.
Την πρώτη φορά που το ένιωσα, προσπάθησα να γαντζωθώ σ\' εκείνη τη στιγμή, νομίζοντας οτι θα μπορούσα να την κάνω να διαρκέσει για πάντα. Δεν έγινε έτσι όμως. Οπως στο φίλο μου, στο ρολόι, έτσι κι εμένα μου ξεφεύγει ο χρόνος των άλλων.
...Όταν περάσουν οι στιγμές αυτές, τα υπόλοιπα ρολόγια, που φωλιάζουν σε άλλους ανθρώπους, συνεχίζουν την πορεία τους, κι εγώ επιστρέφω στο ρουτινιέρικο στατικό μου θάνατο, στη δουλειά μου, στις συζητήσεις του καφενείου, στην ανία μου, που συνηθίζω να αποκαλώ ζωή.
Ξέρω, όμως, οτι η ζωή είναι άλλο πράγμα.
Ξέρω οτι η ζωή, η αληθινή, είναι το άθροισμα εκείνων των στιγμών που, μολονότι φευγαλέες, μας επιτρέπουν να αντιλαμβανόμαστε τον συγχρονισμό μας με το σύμπαν.
Σχεδόν όλος ο κόσμος νομίζει - ο δυστυχής- οτι ζει.
Υπάρχουν μονάχα στιγμές πληρότητας, κι εκείνοι που δεν το ξέρουν κι επιμένουν να θέλουν να ζουν διαρκώς, θα μείνουν καταδικασμένοι στον γκρίζο κι επαναληπτικό βηματισμό της καθημερινότητας.
Γι αυτό σ\' αγαπώ, παλιό μου ρολόι. Γιατί εσύ κι εγώ είμαστε το ίδιο.\"

narnia
26-01-2010, 14:21
Μεσημέρι, ένα χιόνι που δε λέει να πέσει κρέμεται από πάνω μας. Μια ώρα που δεν κυλάει με διαλύει. Δεν νιώθω τίποτα όσο κι αν ψάχνω κι ανασκαλίζω την ψυχούλα μου. Είναι ο χρόνος μου. Ο δικός μου χρόνος ακόμα κι αν γύρω μου οι φωνές, τα γέλια, τα φώτα έχουν γιορτή.
Σε λίγο επιστρέφω.

Alterego
28-01-2010, 20:40
Καλησπερα..

Ειναι φορες που με πιανει μια νοσταλγια για καταστασεισ που περασαν και εφυγαν απο την ζωη μου.Σε πιανει ριγος αναπολωντας.Ισως ειναι γιατι νιωθεις καποιες φορες ενα κενο μεσα σου;Και γυριζεις παντοτε εκει που ενιωσες σπουδαιος;
Εκει που ενιωσες ασφαλεια;..

Ευχαριστω αγαπημενη μου Weird για οτι εγραψες.Και συμφωνω...να εισαι καλα!

Καλησπερα φιλη μου Ναρνια..ο χρονος σου ανηκει οταν τον κανεις για λιγο φιλο σου.Κρατησε τον εκει και νιωσε για λιγο ασφαλισμενη.Κανεις δεν μπορει να σε αγγιξει τοτε...και που ξερεις ισως η δικια σου η γιορτη να παιρνει την σειρα της.

Να ειστε ολοι καλα!

anoiksi
29-01-2010, 00:26
το πιο απολαυστικο μπανιο ειναι εκεινο που κανεις το βραδυ για να χαλαρωσεις και μολις ξαπλωνεις κουλουριαζεις και απολαμβανεις την αισθηση και την μυρωδια της καθαριοτητας...τελοσπαντων. ..


Ειναι ομορφο να νοσταλγεις...ειναι εξαισιο να μπορεις να εχεις στο μυαλο σου εκεινες τις στιγμες που σου δωσαν τοσα πολλα...ειναι τελειο που μπορεις και τις νιωθεις τοσο εντονα και σου προκαλουν ριγος...ειναι δικες σου και μονο δικες σου...

Να εισαι χαρουμενος που καποια κατασταση σε εκανε να νιωθεις σπουδαιος και ασφαλης...και καθε φορα οταν νιωθεις κενο μπορεις και την σκεφτεσαι και ποιος ξερει, ισως σου ξαναχαρισει λιγο απο τα ομορφα εκεινα συναισθηματα...μην νιωθεις τυψεις γιαυτο που αισθανθηκες, ολοι οι ανθρωποι το χρειαζομαστε αυτο...και πιστευω οτι η κατασταση απο μονη της δεν σου εκανε την χαρη...μπορεσες και εσυ να το νιωσεις...ηταν τοσο εντονο, τοσο δυνατο...ηταν δωρο για σενα:)...

Καληνυχτα....

Alterego
18-02-2010, 20:01
\"Υπηρξε καποτε ενας ανθρωπος που στεκοταν μπροστα στον καθρεφτη και δεν υπηρχε το ειδωλο του.Επιθυμω να αποκτησω τοση επιγνωση μια μερα κι εγω που να στεκομαι ορθιος μπροστα στον ολοσωμο καθρεφτη μου και να μη βλεπω τιποτα.Να εχω ρουφησει τις αντανακλασεις μου ολες\"

Μ.Βαμβουνακη

narnia
19-02-2010, 08:51
Άλτερ δεν υπάρχει χειρότερη τιμωρία από αυτή. Στέκομαι στον καθρέφτη χρόνια τώρα και δεν με βλέπω. Δεν υπάρχω για μένα. Άσπρισαν τα μαλιά μου και δεν το είδα. Δεν υπάρχω στον καθρέφτη μου. Μπορώ να δω να καθρεφτίζεται το παράθυρο και ότι συμβαίνει έξω από αυτό. Μπορώ να δω μια αράχνη να κρέμεται πίσω μου, μα δεν με βλέπω. Αν με δω δίπλα μου να περνώ στο δρόμο, φορώντας τα ίδια ακόμα ρούχα, δεν με γνωρίζω. Δεν είναι ακριβώς επίγνωση είναι η υπέρτατη απαξίωση.

Alterego
20-02-2010, 21:39
Καλησπερα...

Αγαπημενη μου φιλη Ναρνια εδω το ερμηνευει αλλιως νομιζω.Μιλαει για την επιγνωση που αποκτας για σενα..Και τις αντανακλασεις τις ερμηνευω ως αμφιβολιες.

Αλλα θα συμφωνησω με σενα που λες οτι ειναι τιμωρια να μην βλεπεις την μορφη σου.Να νιωθεις λες και δεν υπαρχεις.

Αποψε ειναι μια απο τις νυχτες που κοβουν μαχαιρια..

Alterego
22-02-2010, 21:02
Αχορταγος απο ερωτα,διψασμενος για ζωη,μα ανικανος να εκπληρωσω τις επιθυμιες μου
Ειμαι ξενιτεμενος στην ιδια μου την υπαρξη.
Λειψος απο συναισθηματα,συναισθηματα που μαραινονται μεσα στο χαος που επικρατει μεσα μου
Παθιασμενα και τα ονειρα μου και δεν καταφερα ποτε να καταλαγιασω λιγο τον καημο
Να αρκεστω,να πω πως ειναι καλυτερα να εχεις εστω και κατι παρα ολα.
Και αυτο το ολα η τιποτα;Αυτο με εχει σκοτωσει.Ξεχασα πως οι υπολοιποι δινουν οταν θελουν,
οταν μπορουν..
Τι να πεις;Παλι φταιει η μοιρα;Ειμαι μανιακος με την μοιρα μου.Ειναι καλα να δω πως ισως απλα ευθυνομαι εγω με ολα μου τα παθη και τις τρελλες.

anoiksi
22-02-2010, 23:05
Σήμανε τρεις, και τέσσερις, και ύστερα σήμανε ημίωρο με τον χαρακτηριστικό διπλό χτύπο, αλλά ο Ντόριαν Γκραίυ δεν σάλεψε. Πάσχιζε να μαζέψει τα άλικα νήματα της ζωής και να υφάνει ένα σχέδιο - να βρει το δρόμο του μέσα στον αιμάτινο λαβύρινθο του πάθους στον οποίο περιπλανιόταν. Δεν ήξερε τι να πράξει ή τι να σκεφτεί. Στο τέλος σηκώθηκε, πήγε στο τραπέζι και έγραψε ένα γράμμα όλο πάθος στο κορίτσι που είχε αγαπήσει, εκλιπαρώντας τη συγχώρεσή της και κατηγορώντας τον εαυτό του ότι είναι τρελός. Γέμιζε τη μία σελίδα μετά την άλλη με αλλόφρονα λόγια θλίψης και ακόμη πιο αλλόφρονες λέξεις οδύνης. Είναι γλυκιά η αυτοκριτική. Όταν ψέγουμε τον εαυτό μας πιστεύουμε ότι κανείς άλλος δεν έχει δικαίωμα να μας ψέξει. Την άφεση μάς τη δίνει η εξομολόγηση, όχι ο ιερέας. Μόλις δίπλωσε το γράμμα, ο Ντόριαν ένιωθε ότι είχε συγχωρεθεί.

αποσπασμα απο το πορτρετο του Ντοριαν Γκραιυ....

Για σενα αλτερ....

Alterego
22-02-2010, 23:07
Καταπληκτικο....με εντυπωσιασε.Ειναι φορες που ολο αυτο το παθος και ολα οσα νιωθω και ολα οσα κανω δεν ειναι τελικα κακο του εαυτου μου που κανω.Απλα ετσι ειμαι....και θα με αγαπω οπως ειμαι
Σε ευχαριστω!!!!:)

anoiksi
22-02-2010, 23:36
και θα με αγαπω οπως ειμαι...

αυτο θελω να το θυμασαι και να μην αλλαξεις ποτε ουτε για μερικους...

oboro
22-02-2010, 23:47
Originally posted by anoiksi
Είναι γλυκιά η αυτοκριτική. Όταν ψέγουμε τον εαυτό μας πιστεύουμε ότι κανείς άλλος δεν έχει δικαίωμα να μας ψέξει. Την άφεση μάς τη δίνει η εξομολόγηση, όχι ο ιερέας.

A ρε Οσκαρ... Με κατεστρεψες παλι.

:)

Alterego
22-02-2010, 23:47
...Εδω δεν αλλαζω για μενα,πως να αλλαξω για τους αλλους; :)

anoiksi
22-02-2010, 23:51
ναι ειναι απαιχτος ο οσκαρ ομπορο...

narnia
23-02-2010, 11:55
Originally posted by Alterego
...Εδω δεν αλλαζω για μενα,πως να αλλαξω για τους αλλους; :)

Γιατί να αλλάξεις για σένα Αλτερ; Για σένα να είσαι πάντα εσύ. Φυσικά και για τους άλλους, αλλά μερικές φορές οι άλλοι δεν μπορούν να μας δουν έτσι όπως παρουσιαζόμαστε. Το πολύ φως που εκπέμπουμε τους τυφλώνει γι αυτό φοράμε χιτώνες.(αστείο ήταν )

anoiksi
23-02-2010, 12:02
Το πολύ φως που εκπέμπουμε τους τυφλώνει γι αυτό φοράμε χιτώνες.(αστείο ήταν )


....μα πολυ σοφο....τους τυφλωνει και φευγουν...μα οσοι μενουν βλεπουν το χρυσαφι απο το οποιο αποτελεισε και που λαμπυριζει και μενουν για παντα διπλα σου...


Οταν δεν εισαι ικανοποιημενος απο σενα θελεις να αλλαξεις...μα ας σκεφτουμε επιτελους οτι ετσι πρεπει να ειμαστε ωστε να δωσουμε στον κοσμο αυτο που πρεπει...οχι καποιοι αλλοι...αν ηταν ετσι θα ειμασταν ετσι και αλλιως διαφορετικοι...ποτε θα το παρουμε αποφαση;;; Δεν ξερω...:)

Να εισαι εσυ και μην παραποιησε...δεν ειναι ωραιο...:)

Alterego
23-02-2010, 12:44
Καλημερα φιλη μου Ναρνια,καιρο εχω να σε δω μεσα!! ..ελπιζω να εισαι καλα...

Και συμφωνω μαζι σου για τους χιτωνες.Αστειο μεν αλλα σοφο δε!

narnia
24-02-2010, 08:52
Καλημέρα. Εγώ πρωί, εσείς βράδυ πού θα πάει θα συναντηθούμε κάποιο μεσημέρι.
Είμαι καλά, πολύ καλά. Ξεφτίζω το χιτώνα μου. Άμα τελειώσει; Δεν θα αντέχομαι. ;)

Alterego
25-02-2010, 11:00
Μια καλημερα....

narnia
25-02-2010, 13:20
http://www.youtube.com/watch?v=gr1NTNG4lP0&feature=PlayList&p=FE203E84A4B C3927&playnext=1&playnext_from=PL&index=84

narnia
25-02-2010, 13:22
http://www.youtube.com/watch?v=CpIpghRNph8

Alterego
25-02-2010, 20:58
Γλυκεια μου Ναρνια αποψε βρεθηκες εδω...
Τι κανεις; :)

narnia
25-02-2010, 21:14
Διαβάζω... ακούω μουσική... βοηθώ και το μικρό να διαβάσει...

Alterego
25-02-2010, 21:19
μμμ....ακουγεται χαλαρωτικο.Ωραια

narnia
25-02-2010, 21:29
Με πονοκέφαλο+ συνάχι+τα ίδια κι ο μικρός + που δεν στρώνεται να γράψει... ωραία+χαλαρωτικά.

Alterego
25-02-2010, 21:35
Συγνωμη αυτο δεν το ηξερα..Καλυτερα να ξαπλωσεις τοτε.Ειναι λογικο ο μικρος να μην μπορει να στρωθει αν νιωθει και κουρασμενος..

narnia
25-02-2010, 21:49
Αχ Αλτεράκο πως με καταλαβαίνεις, σ\'ευχαριστώ. Κι εγώ έτσι κλαίγομαι για να ακούω παρηγοριές. Δεν είμαι τόσο χάλια, δεν έχω πυρετό τουλάχιστον. Να περνάς καλά μικρέ.;)

weird
14-03-2010, 13:24
Mια γλυκιά αργοξυπνημένη καλημέρα στέλνω άλτερ μου..

Εύχομαι να είσαι καλά :)))

Alterego
14-03-2010, 17:59
Καλημερα..

Το παλευω και νομιζω σιγα σιγα το πετυγχαινω.
Εσυ πως εισαι;...

Να ειστε ολοι καλα.

narnia
15-03-2010, 12:23
\"Βαρεθηκα την σιωπη που καιει τα πνευμονια.Βαρεθηκα να με μισω,βαρεθηκα να λιωνω.Πανω στο σαπιο,πορφυρο αθεατο μου θρονο..\"

Από που είναι Αλτερ; Σαίξπηρ; Και διάθεση κωμικοτραγική; Τουλάχιστον έτσι διακωμωδείς καταστάσεις που άλλοτε σε πλήγωναν;
Πάντως το νέο σου μήνυμα είναι πολύ δυνατό. Και ηχυρό. Μου αρέσει. Μοιάζει να σου δίνει ώθηση.Μια πνοή αλλιώτικη δυναμική και εξερευνητική. Ένας βασιλιάς που ξύπνησε από λήθαργο; Ένας Αλτερ που κουράστηκε;

Alterego
22-03-2010, 20:56
Καλησπερα και συγνωμη για την αποχη μου.....
Βρισκομαι σε κατασταση που δεν ξερω αν ζω η αν υπαρχω.......

Το συγκεκριμενο καλη μου ναρνια ειναι ενα τραγουδι.
Διακομωδω τις καταστασεις,μπας και καταφερω να βγω απο μεσα ζωντανος.Ειναι ενας τροπος...
Ενας βασιλιας που ξυπνησε απο τον ληθαργο.Καπως ετσι...η τουλαχιστο αυτο θα παλεψω.Το θελω...το εχω αναγκη
Κουραστηκα...τοσο πολυ που δεν μπορω πια να λειτουργησω....

Μια τετοια βραδια...νιωθω τοση μεγαλη ασφαλεια στο \"σπιτι\" μου εδω...
Δεν μπορει να ειμαι τοσο μονος οσο νιωθω....

RainAndWind
22-03-2010, 21:11
Καλησπέρα Alterego!Μπήκα σε αυτό το thread,γιατί σπάνια σε πετυχαίνουμε σε άλλο:P(έμμεση σπόντα,λολ),για να στείλω τους θερμούς χαιρετισμούς μου.Αυτό που κάνεις,να διακωμωδείς λίγο,είναι υγιέστατο.Κάντο περισσότερο όμως.Κι άλλο.Δες τα πράγματα πιο ελαφριά,αποδόμησέ τα μέσα από το χιούμορ,σάρκασε ακόμη,όλα είναι προτιμότερα από το βύθισμα στη θλίψη.Ίσως και να αρκεί η \"διάθεση της απομυθοποίησης\"μίας κατάστασης για να μας δώσει την πραγματική διάστασή της.Πολλές φορές αρκεί κάποια ανατρεπτική ματιά για να ξεφύγουμε από την πεπατημένη που μας μάθαμε.;)

Alterego
22-03-2010, 21:59
\"Ίσως και να αρκεί η \"διάθεση της απομυθοποίησης\"μίας κατάστασης για να μας δώσει την πραγματική διάστασή της.\"

Αυτο ακριβως......
Την καλησπερα μου.Πως εισαι;

RainAndWind
22-03-2010, 22:15
Είμαι μια χαρά καλό μου.Παρόλες τις αντιξοότητες.Διατηρώ έναν άκρατο αισιοδοξισμό,έναν απέραντο θετικισμό,έναν φοβερό κάνω-την-ανάγκη-φιλοτιμισμό,έναν παλιμπαιδισμό,τέτοια λέμε.:D
Σε λίγο θα βάλω και καμιά μουσικούλα,κάνα κοκτέιλ,θ\'ανάψω και κάνα κεράκι(όχι στην παναγία,μην παρεξηγούμαστε,λολ)και ποιος με πιάνει.Φιλιά,να περάσεις ένα όοομορφο βράδυ.Δε θέλω μαύρες σκέψεις ΛΕΜΕΕΕ.:D

Alterego
22-03-2010, 22:22
Μια απο τα ιδια....μπυρα και αγιος ο θεος!Και μουσικη φυσικα.....
Σου ευχομαι ενα καλο βραδυ να εχεις!

Alterego
29-03-2010, 02:13
Η άστεγη μπαλάντα μας απόψε βρήκε σπίτι
τα κατάφερε καλά εστω και με τη τρίτη
και όσο ωραία ήταν η φέξη ετσι θα ναι και η χάση
με τούτη τη μπαλάντα που μαζί μας θα γεράσει

Θυμήθηκα ξανά κάποιον που μου \'χε πεί
αν συνηθίσεις την σιωπή σειρά μετά έχει η ντροπή
κι αναρωτιέμαι ξανά πέρα πως θα τα βγάλω
νοιώθω μικρή φωνή σε ταξίδι μεγάλο
που με φλερτάρει η κιθάρα και τα \'χω κάνει μαντάρα
κι όσο μοιάζει απλό τόσο μου μοιάζει κατάρα
αν είναι όσα πω να ταξιδεύουν για πάντα
πρέπει να μοιάζουν τραγούδι, μια άστεγη μπαλάντα.
Στο δικό μας σπιτικό ίδια η χάση με τη φέξη
γυμνή η ψυχή μου έτσι γουστάρω κι όσο αντέξει
φρεσκοξεπλημένη αγάπη μου \'χει στήσει καρτέρι
δεν φοβάμαι μα λυπάμαι δεν της δίνω το χέρι.
Προτιμώ να γυρίζω στο φεγγάρι και να λέω ευχαριστώ
σε ένα μπουκάλι με αλκοόλ σαράντα τοις εκατό
στην μοναξιά μου να φτιάχνω παραμύθια με κόσμο
να ρίχνω ψύχουλα μη χάσω το δρόμο.
Στην άστεγη μπαλάντα μας κανέναν δεν τρομάζει η φυγή
στα πέτρινά τους χρόνια εμείς μαζεύαμε βροχή
κανέναν πούστη ακόμα δεν κάναμε δώρο στο χώμα
γι\' αυτό με κυνηγάει ένα βρόμικο στόμα.
Σ\'αυτήν εδώ την μπαλάντα οι ανάσες γίνονται ευχές
και μαχαιριές οι ματιές
κι αν δε σου μοιάζει χιπ χοπ σαν τα συνηθισμένα
δεν με νοιάζει εδώ η κιθάρα ρε βαράει για μένα.

Η άστεγη μπαλάντα μας απόψε βρήκε σπίτι
τα κατάφερε καλά εστω και με τη τρίτη
ήρθε να με φιλιώσει και εγω τα ανέχτηκα
ήρθε να μου θυμίσει ποσο πολύ ξοδεύτηκα
σε τούτη τη hiphόπολη που ρίχνει ψέμα βροχή
στους δειλούς μόνο ταιριάζει η φυγή
και όσο ωραία ήταν η φέξη ετσι θα ναι και η χάση
με τούτη τη μπαλάντα που μαζί μας θα γεράσει

Βαράει κι ο χρόνος παρέα, αλλα ποιός τον παίρνει σοβαρά
στο φευγιό μας δεν τον βάζουμε ποτέ σε σειρά
ένα μικρόφωνο δεν φτάνει ούτε η κιθάρα περισσεύει
απόψε τα άλλα η ψυχή μας μάλλον δεν τα αποφεύγει.
Κι εσύ μαλάκα που βιάστηκες να χαρείς
μου έδωσες τόσο κουράγιο απ\' το Low Bap να το βρείς
να \'σαι καλά κι έτσι να βιάζεσαι πάντα
κι εγώ θα σου στέλνω πάντα τα άσχημα μαντάτα.
Την προηγούμενη φορά είπαμε να μην νοιαστεί κανείς
αλλά νοιαστήκαν αρκετοί κόντρα της παρακμής
γι\' αυτό για πάρτη τους τα λέμε όλα απόψε
κι αν θες να αφήσεις κακό λιγάκι, κόψε.
Η άστεγη μπαλάντα μας φοβάται πια τους τοίχους
ξέφυγε απ\'τους ήχους, φίλιωσε με τους στίχους
συνήθισε στο κρύο, βαρέθηκε τα αντίο
έφτιαξε το ρεφρέν της και μοιράστηκε στα δύο.

Η άστεγη μπαλάντα μας απόψε βρήκε σπίτι
τα κατάφερε καλά εστω και με τη τρίτη
ήρθε να με φιλιώσει και εγω τα ανέχτηκα
ήρθε να μου θυμίσει ποσο πολύ ξοδεύτηκα
σε τούτη τη hiphόπολη που ρίχνει ψέμα βροχή
στους δειλούς μόνο ταιριάζει η φυγή
και όσο ωραία ήταν η φέξη ετσι θα ναι και η χάση
με τούτη τη μπαλάντα που μαζί μας θα γεράσει

Μας άφησε πολλά, ενώ είχε τάξει λίγα
μας έδειξε πατρίδα μα έκανα πως δεν είδα
έφυγε σαν γουλιά μα μου \'χει αφήσει τ\' άρωμά της
χάθηκε μακριά μα ακούω ακόμα την καρδιά της.
Εγώ της είχα πεί αν θέλει να μείνει στην ψυχή μου
για πάντα μα εκείνη γέλασε μαζί μου
μου \'πε ευχαριστώ κι ένα όχι ευγενικά
και πως ποτέ από φτωχούς δεν παίρνει δανεικά.

Η άστεγη μπαλάντα μας απόψε βρήκε σπίτι
τα κατάφερε καλά εστω και με τη τρίτη
ήρθε να με φιλιώσει και εγω τα ανέχτηκα
ήρθε να μου θυμίσει ποσο πολύ ξοδεύτηκα
σε τούτη τη hiphόπολη που ρίχνει ψέμα βροχή
στους δειλούς μόνο ταιριάζει η φυγή
και όσο ωραία ήταν η φέξη ετσι θα ναι και η χάση
με τούτη τη μπαλάντα που μαζί μας θα γεράσει

Active Member

anoiksi
29-03-2010, 02:31
τελειοι στιχοι...:)

Alterego
29-03-2010, 02:32
Ειναι.... :) που να ακουσεις και την μουσικη

Adzik
29-03-2010, 02:39
::):):)

kai kati allo...poy diabasa apopse..

Afisa ton eafto mou ston dromo eksw apo to parathiro mou....na steketai sto vrwmiko sokaki pou mia lampa edine ena kitriniasmeno xrwma mesa stin nyxta..koitakse sa xamenos gia ligo trigirw tou kai arxise na perpata siga siga...
Afisa ton eafto mou se ena palio stathmo me mia valitsa sto xeri.....ena aspromavro topio...molis eixe teleiwsei ti douleia tou kai itan etoimos na gyrisei....na gyrisei i na fygei? oute aftos de kserei...
Afisa ton eafto mou dipla sti thalassa na kathete kai na xazevei...isws kai na perimenei...alla ti...o ilios epefte...i wra eixe perasei kai ekeinos itan wra ekei....arxise na erxete enas elafros anemos pou eferne mia psixra kai ekeinos itan me kontomaniko
Afisa ton eafto mou se ena vroxero meros me mia kaparntina...na vrexei tou thanata...kai ekeinos na kathete...na einai thlimmenos alla na tou aresei afto....na vrexete mexri to kokkalo kai anti na treksei na kalyftei na parakalaei na mi stamatisei pote afti i vroxi
Afisa ton eafto mou mesa se mia varka katakalokairo....me ena feggari pio megalo apo pote...toso mple kai gemato oso tipota allo....na peftei apo ti varka kai na kanei mpanio sto feggarodromo....na girizei to kefali tou kai na exei xasei ti varka...alla na min ton noiazei...na kolympa mexri na ftasei to feggari....
Afisa ton eafto mou se mia spilia dipla sti thalassa....na xazevei ti limni pou yparxei sto kentro tis spilias...kai na mi thelei na fygei pote apo ekei...oti kai na ginei....na perimenei ti palliroia...
Vrika ton eafto mou ksana se afto to grafeio na kathete kai na grafei mesa sti nyxta..exei paei treis...itan wraio to taksidi....

anoiksi
29-03-2010, 02:43
και εμεις σε ευχαριστουμε που μας μετεφερες αυτο το ταξιδι...ηταν ομορφο...:)

Alterego
29-03-2010, 02:43
Τα ταξιδια του μυαλου αξιζουν περισσοτερο απο οσες φορες κι αν ταξιδεψεις με διαφορα μεσα..

Ειναι αληθεια και μακαρι να εχω την δυναμη να το κανω οσο ζω
Σε ευχαριστω,ειναι πολυ ομορφο!

Adzik
29-03-2010, 02:51
νομιζω πωσ κανεισ γεννιεται ταξιδιωτης...

και οταν δεν ταξιδευει ..βασανιζεται.....

το ταξιδι δεν εχει να κανει με το προορισμο.. αλλα με την ιδια την διαδρομη...

και ειναι μαγικο..γιατι συχνα εχει διαφορετικουσ κανονεσ και πλαισια απο την πραγματικοτητα.. ειναι σαν κατι ξεχωριστο..σαν αλλη κατηγορια..

..αρκει να να μπορει κανεισ να το διαχειρηστει σωστα..να μην τα μπλεξει...

γιατι αλλο το ταξιδι..

και αλλο η συμαγης...ζωη ..που ζουμε..

Alterego
29-03-2010, 02:52
Ακριβως ετσι......

Alterego
07-04-2010, 22:00
Κληασπερα σας..
Ελπιζω να ειστε ολοι καλα!!

Με εχει πιασει μα μανια τελευταιως αν και το θεωρω οτι ειναι μια αποδραση για μενα ..Θελω να βγαζω ομορφες φωτογραφιες.
Μαλιστα σκεφτομαι να ακολουθησω και μαθηματα.Παντοτε μου αρεσαν οι φωτογραφιες με τοπια,οπως και οι πινακες.Με ταξιδευουν,πας σε μερη με ματια σου.Αν και λενε πως η καλυτερη φωτογραφικη μνημη ειναι το μυαλο..Και καποιες φορες υπαρχει κατι ομορφο που βλεπεις και δεν μπορεις να το αποθανατησεις ουτε και με μια φωτογραφικη μηχανη.

Σας δινω μια σελιδα που εχω φωτογραφιες μου και ευχομαι να σας ταξιδεψουν εκει που πηγαν τα ματια μου.
Ευχαριστω

http://www.flickr.com/photos/36295148@N04/

weird
07-04-2010, 22:07
Υπέροχο άλτερ!
Πάω να δω την ματιά σου:))

Να είσαι καλά.

Alterego
07-04-2010, 22:22
Καλησπερα :)

Να εισαι οσο πιο καλα μπορεις!

Alterego
08-04-2010, 21:12
Πως γινεται αραγε καποιες φορες να νιωθεις τοσο μονος;Οχι γιατι δεν υπαρχει κανενας,απλα γιατι δεν υπαρχεις εσυ.
Γιατι παθιαζομαστε τοσο πολυ να φτιαξουμε τον μεσα μας κοσμο;Γιατι μας πιανει πανικος οταν μενουμε απραγοι;
Γιατι ο πονος καρφωνεται τοσο βαθια μεσα μας;Και οταν χανεται η αγαπη απο κοντα μας μοιαζουμε τοσο αδυναμοι.
Γιατι δεν αισθανομαι πια;Γιατι εμεινα τοσο κενος;..Νιωθω να λειτουργω μηχανικα.Χωρις αιτια και σκοπο.Και φοβαμαι... οσο νυχτωνει φοβαμαι,οσο ξημερωνει τρομαζω.Μια αλλη μερα,αλλος ενας πονος,αλλη μια απωλεια.
Αδυνατω να με αρπαξω.Θελω να με ριξω μεσα βαθεια στο σκοταδι.Θελω να νιωσω κι αλλο αυτο τον πονο.Ισως με λυτρωσει.
Γιατι οι ανθρωποι αλλαζουν;Γιατι τα συναισθηματα οριζουν την συμπεριφορα μας;

Νιωθω κουρασμενος...Εξαντλημενος. Εχω ξεχασει πως ειναι να νιωθεις να χανεις τους παλμους σου απο λαχταρα.
Βαθυς ο υπνος...αργει το ξυπνημα.

weird
09-04-2010, 00:12
Originally posted by Alterego

Αδυνατω να με αρπαξω.Θελω να με ριξω μεσα βαθεια στο σκοταδι.Θελω να νιωσω κι αλλο αυτο τον πονο.Ισως με λυτρωσει.


Κάντο, ψάξε βαθιά μέσα σου και νιώσε...
Μην το αφήνεις να φύγει, ζήσε το.
Αυτό οδηγεί πιο κοντά στην λύτρωση...


ΔΕΝ ΣΕ ΦΤΑΝΩ

( Συνομιλία με το συναίσθημα)

Μην κρέμεσαι τόσο
ψηλά
Δεν σε φτάνω
τα δάχτυλα τεντώνονται
έστω ελάχιστα
να σε αγγίξουν

λίγο στην άκρη
να νιώσουν την υφή σου

Μην κλειδαμπαρώνεσαι
και μη μου φεύγεις

Όλο ανυψώνεσαι
προς τον ήλιο
Θέλεις να στεγνώσεις
μα ξεραίνεσαι.

Θα σε ποτίζω
και τα χέρια θα μουσκεύω
Τις σταγόνες σου θα γεύομαι
σαν γάργαρο νερό.

Κι ας μεθώ
κι ας τα χάνω
πρόθυμα
θα κάθομαι
μές την παραζάλη σου

Γιατί θα σαι δροσιά
κάτω απο λιοπύρι
καλοκαιρινό

Ας γίνομαι μούσκεμα
κι ας αναρριγώ

Μον\' έλα
λίγο χαμηλά
γιατί έχω ώρα
που βρίσκομαι
στων ποδιών τις μύτες
και θαρρώ
θα χάσω την ισορροπία μου
μέσα στην τόση προσπάθεια.


:0)

Δεν είσαι μόνος Άλτερ.

narnia
09-04-2010, 10:28
Αλτερ μπράβο για τη φωτογραφία. Μου αρέσουν οι εικόνες σου, σου έχω ξαναπεί πως γράφεις κι εγώ βλέπω πίνακες. Τώρα θα φωτογραφίζεις κι εσύ θα βλέπεις συναίσθημα πέρα από τη στιγμή, πάντα συναίσθημα. Πως να σβήσει αυτή η ακόρεστη δίψα για συναίσθημα με δυο τραγούδια, με δυο λόγια ερωτικά, με δυο φωτογραφίες. Δεν αρκούν. Αν είσαι από αυτούς που όλο διψούν και σ\'έχουν αφήσει στη μέση της ερήμου πως να χορτάσεις με δυο στάλες Αλτερ μου; Πάντα θα διψάς και πάντα θα ζητάς πηγή και όαση. Μάθε πως δεν λυτρώνεσαι από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να κορέσει αυτή τη δίψα.
Θέλω να λέω καλλιτέχνες όσους νιώθουν την ίδια δίψα. Μην τα βάζεις με τον εαυτό σου. Μην τον καταπιέζεις.

anoiksi
09-04-2010, 14:39
weird μου, μου αρεσαν πολυ οι στιχοι σου...πολυ καλοι...:)

συμφωνω και μαζι σου narnia...πως να ξεδιψασεις εφοσον οσο πινεις απο την πηγη τοσο πιο πολυ χρειαζεσαι; Και με αυτον τον τροπο δημιουργεις ολο και πιο πολλα και ταξιδευεις ακομα πιο μακρια για να βρεις νεα πηγη με πιο δροσερο νερο και διαφορετικη γευση...μα δεν σου αρκει γιατι σου λειπει και η προηγουμενη και ξαναπλανιεσαι δεξια και αριστερα να βρεις καποια αλλη (ισως και παλι την ιδια)...και οσο ταξιδευεις και ανακαλυπτεις τοσο πιο πολυ στεναχωριεσαι γιαυτο που εμεινε πισω, ομως κερδιζεις κατι πολυ πιο σημαντικο και εισαι σε θεση να δωσεις κατι ακομα πιο σημαντικο...

δεν μπορουμε να εχουμε τα παντα που θελουμε και ολα μαζεμενα...αρα πρεπει να βρισκουμε παντα κατι που να γεμιζει το κενο μας και που μπορουμε να εχουμε...

http://www.youtube.com/watch?v=FnkYUw-zyao

krino
09-04-2010, 15:03
Originally posted by anoiksi


πως να ξεδιψασεις εφοσον οσο πινεις απο την πηγη τοσο πιο πολυ χρειαζεσαι;


για αυτο σταματας να πινεις επειδη μονο και μονο θες, και πινεις μονο οταν πρεπει.

anoiksi
09-04-2010, 15:09
και μενεις στασιμος;;;

anoiksi
09-04-2010, 15:19
και δεν ειναι οτι θελεις να πεις, αλλα ειναι αναγκη επιβιωσης...

krino
09-04-2010, 15:25
γιατι στασιμος μενεις, οταν πινεις νερο οταν πρεπει?

anoiksi
09-04-2010, 19:00
οταν πρεπει να πιεις ηδη ειναι πολυ αργα, εχεις αφυδατωθει και εχεις γινει σαν αποξηραμενο φρουτο...τα υγρα σου δινουν ζωη, γιατι λοιπον να μην πινεις οσο εχεις αναγκη;; Γιατι να στερησε ζωη;; Γιατι να αυτοτιμωρησε;; Δεν βρισκω λογο...δεν ειναι κακο να ζητα κανεις λιγα παραπανω...

krino
09-04-2010, 19:18
δηλαδη εσυ οταν διψας, και πινεις νερο εχεις αφυδατωθει και εχει γινει αποξηραμενο φρουτο?
περιεργο αυτο που μου λες για τον ανθρωπινο οργανισμο.

Το να πινεις οταν διψας, αρα πρεπει να πιεις νερο ειναι το αυτονοητο.
Το να πινεις με βασει τις αναγκες σου, παιζει να ειναι και πλαστο, οσο πλαστη ειναι η εποχη μας.

Οι αναγκες μας γενικα χρειαζονται μια επιτηρηση, αλλιως καθε μερα θα ανακαλυπτεις αναγκες και \"αναγκες\"

Οσο για το παραπανω, δεν ειναι θεμα ποσοτητας, αλλα αναγκαιας ποιοτητας και κατ εμε,
η ποιοτητα ειναι ενα αυστηρο ζητουμενο.
Οποτε μερικες φορες ειναι πολυ κακο να ζητας κατι παραπανω.

anoiksi
09-04-2010, 19:28
οταν φτασεις στο σημειο που να διψας ο εγκεφαλος σου εχει ηδη αφυδατωθει...η αφυδατωση επηρεαζει παρεπιπτοντος και τα συναισθηματα...δεν μπορεις να ανταπεξελθεις σε διαφορες καταστασεις, ανικανοτητα να αντιμετωπισεις οποιεσδηποτε προκλησεις, ενδιδεις στο φοβο, την ανησυχια, το θυμο και οποιαδηποτε αλλα συναισθηματα...

τα παραπανω που ισχυουν για τον ανθρωπινο σωμα πιστευω προσωπικα οτι ισχυουν και για την ψυχη...αν θελεις μπορω να σου πω και αλλα:)...

οσο αφορα την ποσοτητα και την ποιοτητα συμφωνω απολυτα μαζι σου...

krino
09-04-2010, 19:39
ακομα και να εχεις αφυδατωθει, το να πιεις απροσεκτα νερο, μονο ζημια θα προκαλεσεις.

Σε καθε περιπτωση η υπομονη και η αυτοσυγκρατηση ειναι ο καλυτερος συμβουλος και φιλος.

Alterego
09-04-2010, 19:52
Και πως αυτοσυγκατεις τον εαυτο σου;Και πως να κανεις υπομονη;Μπορει ενας διψασμενος να κανει υπομονη;

anoiksi
09-04-2010, 20:08
δεν ειναι σωστο ως προς τον εαυτο σου να μενεις διψασμενος ενω η πηγη ειναι διπλα σου...αν δεν πιεις θα εχεις μεγαλυτερο προβλημα απο οτι αν πιεις παραπανω...ετσι πιστευω...

Alterego
09-04-2010, 20:12
τι κι αν πιεις;....αφου θα εισαι μια ζωη διψασμενος.Καλα θα ηταν να αφησουμε αναγκες μας στην ακρη.Δεν μας βγαζουν πουθενα.Απλα μας κναουν να ποναμε ολο και πιο πολυ

keep_walking
09-04-2010, 20:19
Αν πιεις χανει το νοημα ο προορισμος ,η επιτευξη?
Και να μη πιεις παλι αναγκη ικανοποιεις , οτι θες κανεις οπως θες συστρεφεις τον εαυτο σου.