PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Πως θα επρεπε να συμπεριφερομαι στις κρισεις πανικου του αντρα μου?



Σελίδες : [1] 2

gramle
31-05-2007, 11:08
Στην δικη μου περιπτωση αυτος που παθαινει αυτες τις κρισεις πανικου ειναι ο αντρας μου και οχι εγω. Η αληθεια ειναι πως δεν τον στηριξα καθολου και στην αρχη μαλιστα πιστευα οτι το κανει επιτηδες για να τραβηξει το ενδιαφερον μου. Η πρωτη φορα που το επαθε ηταν οταν τον τσακωσα να με κερατωνει. Τον συγχωρεσα αλλα του κανα την ζωη κολαση για κανενα χρονο. Απο κει και περα εμεσα τον αγνοω. Απο τοτε μολις γινει κατι και στριμωχτει λιγο το παθαινει. Δεν τον στηριξα, δεν εκανα υπομονη, δεν ημουν ουτε ειμαι πλαι του σ' αυτο που περναει γιατι απλουστατα δεν ειμαι καλα μαζι του. Μολις ξεκιναει μια κουβεντα που δεν του πολυαρεσει ή εχω εγω δικιο και δεν εχει τι να πει τον πιανουν οι κρισεις. Εγω δηλαδη τοτε τι πρεπει να κανω? να του συμπαρασταθω, να τα καταπιω αυτα που με ενοχλουν σ' αυτον και ξεκινησα να του τα λεω και να προσπαθησω να του κανω κουβεντα αλλη φορα που ενδεχομενως θα γινει το ιδιο? Σε αυτη την περιπτωση θα αρχισω να εχω εγω κρισεις....

gramle
31-05-2007, 11:35
τον εχω παει απειρες φορες στο νοσοκομειο, ολοι οι γιατροι ειπαν οτι ειναι ψυχολογικο. Ενας ψυχιατρος που τον ειδε του εδωσε seropram αλλα τα εκοψε μετα απο ενα 6μηνο και δεν ξαναπηγε και στον ψυχιατρο γιατι πιστευει πως ολοι αυτοι οι γιατροι ειναι για να τα περνουνε μονο. Εγω τον παρακαλουσα να συνεχισει, να κανει ψυχοθεραπεια ή οτι αλλο του ελεγε ο ψυχιατρος αλλα δεν με ακουσε

husband
31-05-2007, 12:15
Μήπως δεν έχει νόημα να προσπαθείς για κάτι ουσιαστικό ΤΗΝ ΩΡΑ της κρίσης και του πανικού?
Μήπως ουσία έχει για την λύση το πριν και το μετά?
Επίσης \"το δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά σου\" δεν έρχεται σε αντίφαση αλλά μάλλον σε συμπλήρωση στο \"τα δικά μας δικά μας\". Και κάλιστα ισχύουν όλες αυτές οι προτάσεις αν συμπληρώσεις την λέξη προβλήματα μετά τα μου,σου,μας

ΥΓ το έχω ξαναγράψει νομίζω αλλά το πιστεύω βαθιά και θα το ξαναγράψω.
---ΕΡΩΤ Πόσοι ψυχολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μία λάμπα?
---ΑΠΑΝΤ Ένας, αρκεί να θέλει και η λάμπα να αλλάξει.

gramle
31-05-2007, 12:20
μηπως ξερει κανεις τι ειναι το Seropram? σε ποιες περιπτωσεις δινεται?

Helena
31-05-2007, 17:05
Originally posted by gramle
Μολις ξεκιναει μια κουβεντα που δεν του πολυαρεσει ή εχω εγω δικιο και δεν εχει τι να πει τον πιανουν οι κρισεις.

χμμμμμμ

serotonin
31-05-2007, 20:35
το seropram ειναι αντικαταθλιπτικο και χρησιμοποιιτε και για τις κρισεις πανικου....αν και απο οτι καταλαβα τα φαρμακα βοηθουνε αλλα την θεραπεια πρεπει να την κανει παλι το μυαλο μας.
ειναι δυσκολο να καταλαβει ενας τριτος καποιον που υποφερει απο τετοιες κρισεις, αλλα αν τον αγαπας υποστηριξε τον με υπομονη και συγχωρεσε τον αν καποιες φορες αντιδρα πιο νευρικα.Να ξερεις οτι επειδη καταβάλει προσπαθεια να ξεφυγει απο αυτην την καταρα ειναι πολλες φορες σε ενταση και μπορει να τυχει να ξεσπα σε δικα του ατομα επειδη αισθανεται \"μοναξια\" σε αυτη τη καθημερινη μαχη που δινει με τον εαυτο του.
Να εχεις υπομονη και να τον πεισεις να κανει καποια ψυχοθεραπεια (και γω την ιδια γνωμη εχω με τον αντρα σου για τους ψυχοθεραπευτες κτλπ.) αλλά για να υπάρχουν να του πεις εδω και τοσα χρονια θα πει οτι υπάρχει λογος.
Δες την σελιδα www.stress.gr όπου υπαρχουν κάποιες \"τεχνικες\" που χρησιμοποιούνται στις ψυχοθεραπειες.
Καλη δυναμη.

anitak
31-05-2007, 21:01
Originally posted by Helena

Originally posted by gramle
Μολις ξεκιναει μια κουβεντα που δεν του πολυαρεσει ή εχω εγω δικιο και δεν εχει τι να πει τον πιανουν οι κρισεις.

χμμμμμμ

χμμμμμμμμμμμ.....

keep_walking
31-05-2007, 21:07
Αυτα τα χμμμ φανταζομαι σημαινουν οτι νομιζετε οτι υποκρινεται?...δεν συμφωνω μαζι σας αλλωστε επαιρνε ενα ψυχοφαρμακο για 6 μηνες...και φυσικα οταν πιεζεται συναισθηματικα ειναι χειροτερα τα πραγματα...gramle καλυτερα να ζητησεις την γνωμη ενος ειδικου πως πρπει να αντιμετωπισεις την κατασταση.

Wintertimes
31-05-2007, 22:19
Οταν παθαινει πανικο μη χειροτερευεις την κατασταση, δλδ μη θυμωνεις οτι σχεδιο και να σου χαλασει μια κριση πανικου. Πες ΝΑΙ σε οτι σου ζητησει. Μη δειξεις οτι κουραστηκες (διοτι θα κουραστεις μεχρι ν απαλλαχθει απο τις κρισεις) και ΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΤΟΣΟ ΟΣΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Δειξε αγαπη και οποτε μπορει αγκαλιασε τον σφιχτα να νιωσει ασφαλεια, σιγουρια κι αγαπη. Ολα αυτα χρειαζομαι ΕΓΩ οταν παθαινω κρισεις πανικου. Αν νιωσω τη σιγουρια το οτι υπαρχει ενας ανθρωπος που θα με παει στο Νοσοκομειο σε χρονο μηδεν, οποιαδηποτε στιγμη του το ζητησω ή και αν δεν του το ζητησω και νιωσω οτι ολα αυτα τα κανει επειδη νοιαζεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κι οχι απο συμφερον, υποχρεωση κλπ, τοτε ο πανικος δυσκολευεται να μου χτυπησει την πορτα τοσο ευκολα, αλλα και αν το κανει εγω θα εχω βοηθεια και δε θα φοβαμαι τοσο.

Wintertimes
31-05-2007, 22:28
Originally posted by gramle
Μολις ξεκιναει μια κουβεντα που δεν του πολυαρεσει ή εχω εγω δικιο και δεν εχει τι να πει τον πιανουν οι κρισεις.

1. Εισαι σιγουρη για ποιο λογο δεν του πολυαρεσει η κουβεντα?
2. Εισαι σιγουρη οτι δεν εχει τι να πει?

Θα σου δωσω παλι παραδειγμα εμενα:
Μολις ξεκινησει μια κουβεντα που με πανικοβαλλει ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ* στο προσωπο μου ζωγραφιζεται ο φοβος. Για να αποφυγω τη συζητηση ΜΟΝΑΧΑ επειδη το αισθημα της κουβεντας με τρομαζει, προσπαθω ν αλλαξω θεμα, να παω τουαλετα, να κανω κατι τελωσπαντων για να ξεχαστει ο συνομιλητης. Αν τεθει η ουσιωδη ερωτηση του θεματος ή μια ερωτηση που ΠΑΝΤΑ με τρομοκρατει για ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ*, οχι μονο πανικοβαλλομαι, αλλα δεν απαντω ποτε κι ας εχω χιλιες δυο απαντησεις.


*Μια δασκαλα μικρη με μαλωσε. Υψωσε τον τονο της φωνης της και με φωναξε: \"Γιατι το εκανες αυτο???\" και ενιωσα ντροπη μπροστα σε ολους τους συμμαθητες. Αυτο το γεγονος με στιγματησε κι απο τοτε οταν ακουω αυτη τη φραση παγωνω ακομη κι αν μου την πουνε καλοπροαιρετα, αδιαφορα κλπ.

interappted
01-06-2007, 00:17
gramle μακαρι να μπορουσα να σε βοηθησω αλλα δεν μπορω να πω γιατι κρισεις παθαινω πανικου οχι.
δεν μπορω να πω λοιπον τιποτα με σιγουρια αλλα κι εμενα μου φαινεται λιγο τραβηγμενο να τις παθαινει με ο,τιδηποτε τον χαλαει εκτος κι αν της παθαινει κ στους υπολοιπους τομεις της ζωης του περα του οικογενειακου πχ στη δουλεια του..

αννυ
01-06-2007, 01:19
να κανω μια αλλη ερωτηση..κρισεις πανικου παθαινει μονο σε περιπτωσεις που ειναι μαζι σου και πιεζεται η γενικα εχει παθει και αλλου?

gramle
01-06-2007, 11:32
Originally posted by Wintertimes

Originally posted by gramle
Μολις ξεκιναει μια κουβεντα που δεν του πολυαρεσει ή εχω εγω δικιο και δεν εχει τι να πει τον πιανουν οι κρισεις.

1. Εισαι σιγουρη για ποιο λογο δεν του πολυαρεσει η κουβεντα?
2. Εισαι σιγουρη οτι δεν εχει τι να πει?

Θα σου δωσω παλι παραδειγμα εμενα:
Μολις ξεκινησει μια κουβεντα που με πανικοβαλλει ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ* στο προσωπο μου ζωγραφιζεται ο φοβος. Για να αποφυγω τη συζητηση ΜΟΝΑΧΑ επειδη το αισθημα της κουβεντας με τρομαζει, προσπαθω ν αλλαξω θεμα, να παω τουαλετα, να κανω κατι τελωσπαντων για να ξεχαστει ο συνομιλητης. Αν τεθει η ουσιωδη ερωτηση του θεματος ή μια ερωτηση που ΠΑΝΤΑ με τρομοκρατει για ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ*, οχι μονο πανικοβαλλομαι, αλλα δεν απαντω ποτε κι ας εχω χιλιες δυο απαντησεις.


*Μια δασκαλα μικρη με μαλωσε. Υψωσε τον τονο της φωνης της και με φωναξε: \"Γιατι το εκανες αυτο???\" και ενιωσα ντροπη μπροστα σε ολους τους συμμαθητες. Αυτο το γεγονος με στιγματησε κι απο τοτε οταν ακουω αυτη τη φραση παγωνω ακομη κι αν μου την πουνε καλοπροαιρετα, αδιαφορα κλπ.

gramle
01-06-2007, 11:38
δεν του πολυαρεσει η κουβεντα γιατι τον φερνω σε δυσκολη θεση, του μιλαω με επιχειρηματα για αυτο που υποστηριζω ενω αυτος λεει αερολογιες.
Εχει κατι να πει αλλα παντα τον επισκιαζω με την δικη μου προσωπικοτητα που σαφως ειναι πιο δυνατη... Αυτο τον κανει αδυνατο μπροστα μου και νιωθει σαν το μικρο παιδι που το μαλωνουνε
Απλα ειμαστε ενα ζευγαρι που δεν εχει καμια επικοινωνια, δεν συναντιεται πουθενα και ειναι μαζι μονο για το παιδι (αν και αυτο δεν νομιζω να ειναι και το καλυτερο για το παιδι γιατι αυτο τα καταλαβαινει και τα αντιλαμβανεται ολα).
Δεν μπορω δηλαδη να προσποιουμαι οτι εκεινη τη στιγμη που παθαινει τις κρισεις οτι ειμαι καλα μαζι του, να τον παρω αγκαλια για να νιωσει ασφαλεια κλπ.

interappted
01-06-2007, 12:06
να πω οτι εχεις αδικο?
απαντησε μου αν θες οταν ζοριζεται πχ στην δουλεια του παθαινει τετοιες κρισης η μονο η πιεση της οικογενειας τον κανει να τις παθαινει?σκεψου γιατι ρωταω

Wintertimes
01-06-2007, 12:20
Originally posted by gramle
δεν του πολυαρεσει η κουβεντα γιατι τον φερνω σε δυσκολη θεση, του μιλαω με επιχειρηματα για αυτο που υποστηριζω ενω αυτος λεει αερολογιες. Εχει κατι να πει αλλα παντα τον επισκιαζω με την δικη μου προσωπικοτητα που σαφως ειναι πιο δυνατη... Αυτο τον κανει αδυνατο μπροστα μου και νιωθει σαν το μικρο παιδι που το μαλωνουνε

Ποιος ευθυνεται για την ενωση δυο ανθρωπων με διαφορετικα επιπεδα νοημοσυνης? ΕΣΕΙΣ
Ποιος ευθυνεται για το χαμηλο επιπεδο νοημοσυνης του συζυγου σου? ΚΑΝΕΙΣ

Δεν το κανει επιτηδες, αλλα ουτε και μπορει να κανει κατι παραπανω. Σκεψου το καλυτερα.

gramle
01-06-2007, 12:26
Δεν νομιζω να προσποιειται... αν αυτο εννοεις.Απλα πιστευω οτι πιεζεται πολυ με μενα και με τη σχεση μας και νιωθει ανικανος να ορθωσει το αναστημα του. Τι να σου πω τωρα, νιωθω οτι εγω ειμαι ο αντρας της οικογενειας και οχι αυτος!
Μια μερα ειχε γυρισει απο ενα φιλος του που ειχανε κανει μαζι ενα τσιγαριλικι.
Αυτη ηταν και η σοβαροτερη κριση που επαθε. Εκανε σαν τρελλος. Βαρουσε το στερνο του με δυναμη και για 3 ωρες (μπορει και παραπανω δεν θυμαμαι εχει και 2 χρονια που εγινε αυτο) εκανε βολτες μεσα στο σπιτι με γρηγορο βηματισμο και εφτυνε κατω συνεχεια. Εκει πραγματικα ειχα πανικοβληθει. Νομιζα οτι τρελλαθηκε. Ευτυχως το παιδι κοιμοτανε και δεν τον ειδε σ\' αυτα τα χαλια. Δεν ειχε προηγηθει καποιος καβγας μεταξυ μας. Ουτε και καυγαδιζουμε συχνα γιατι απλα δεν πολυμιλαμε. Οταν ομως μαζεψω εγω πολλα μεσα μου του τα λεω και τοτε γινεται χαμος. Απο τοτε δεν εχει ξαναγινει καμια τετοια χοντρη κριση αλλα οταν τον στριμωχνω φαινεται οτι τον πιανει ο πανικος. Ιδρωνει, ρευεται συνεχεια (κουλο αλλα αυτο κανει) και σκυβει το κεφαλι. Του λεω συνεχεια οτι ξεσπαω γιατι αυτος ποτε δεν μου μιλαει και οταν τα μαζεψω ολα μεσα μου νιωθω οτι θα εκραγωαν δεν του τα πω. Συνεχεια του λεω οτι πρεπει να μου μιλαει και αυτος και γενικα να εχουμε μια επικοινωνια αλλα δεν γινεται τιποτα. Μου φαινεται οτι με φοβαται....

Wintertimes
01-06-2007, 12:56
Aς μιλησουμε για σενα. Ηταν επιλογη σου να παντρευτεις αυτο τον ανθρωπο. Εν γνωση σου πηρες την αποφαση φανταζομαι. Αυτος ειναι, αυτο το μυαλο εχει, αυτες ειναι οι δυναμεις του. Εσυ θα εισαι το κεφαλι γιατι εσυ το επελεξες. Αν γνωριζες τη νοημοσυνη του, τοτε θα γνωριζες και τις συνεπειες, δλδ αυτα που ζεις σημερα. Αν δεν τα γνωριζες τοτε θα λεγα πως δεν εισαι και τοσο ανωτερη του, οπως μας περιγραφεις...

Wintertimes
01-06-2007, 13:00
Παντου και παντα μια γυναικα διευθυνει ενα σπιτι, μια οικογενεια μπλα μπλα, οσο εξυπνος κι αν ειναι ο αντρας. Αν ακομη αναρωτιεσαι γιατι, καλα ειναι ν ανοιξουμε νεο topic.

gramle
01-06-2007, 13:11
Δεν ειπα οτι ειμαι ανωτερη του, μαλλον δεν καταλαβες τι εννοω.
Φυσικα και ηταν δικη μου επιλογη να τον παντρευτω, κανενας δεν με πιεσε. Η νοημοσυνη του ειναι αριστη, ειναι ενας μορφωμενος αντρας.
Απλα οταν τον παντρευτηκα ημουν 26 χρονων (οχι μικρη αλλα οχι και ετοιμη για γαμο) και δεν το πολυσκεφτηκα. Δεν ηταν ο ερωτας της ζωης μου απλα ηταν ενα καλο παιδι που θα γινοταν και ενας καλος μπαμπας. Οπως και εγινε. Ομως εμενα ποτε δενμου γεμισε την ζωη (επιλογη μου θα μου πεις) αλλα δεν κανουμε παντα σωστες επιλογες διστυχως και αυτο στοιχιζει την ζωη μας και αυτων που ειναι κοντα μας.΅Εχω κανει πολλα λαθη. Δεν τα αποποιουμαι. Ο αντρας μου ειναι ενα πολυ καλο παιδι αλλα δεν τον νιωθω αντρα διπλα μου που θα με στηριξει. Για μενα ειναι ενα παιδι. Αυτο μου εδωσε και μου δινει. ΤΙποτα παραπανω. Δεν τον θαυμαζω. Ειναι παντα στην μετριοτητα. Ποτε δεν πασχιζει για κατι καλυτερο. Παντα προσπαθει να κανει κατι με τις πλατες των αλλων. Αυτο εμενα δεν μου γεμιζει σιγουρια γι\'αυτο και δεν μπορω να τον δω ψηλα αν και πολυ θα το ηθελα. Δεν εχει φιλοδοξιες, ονειρα και παντα θελει μασημενη τροφη. Οι αλλοι να του βρουν δουλεια, εγω να τα βγαζω περα σε μια δυσκολη στιγμη που τυχον θα περναει η οικογενεια μας. Πως λοιπον να τον θαυμαζω και να νιωθω ερωτευμενη μαζι του? Και μετα ηρθε το κερατο και μαλιστα με φιλη μου.... και μετα οι κρισεις...Εγω τι θα επρεπε να κανω? Να του συμπαρασταθω? και εμενα ποιος θα μου συμπαρασταθει?

interappted
01-06-2007, 14:02
οι λαθος επιλογες δεν πρεπει να συνοδευουν αρνητικα κ ολη την υπολοιπη μας ζωη!

Wintertimes
01-06-2007, 14:02
Τοτε γιατι αυτο το θεμα: Πως θα επρεπε να συμπεριφερομαι στις κρισεις πανικου του αντρα μου?

Ο αντρας σου αυτος ειναι. Αν θελει να σ ακουσει, θα σ ακουσει. Αν θελει να διορθωθει για χαρη σου, θα το κανει, αλλα γιατι να μη διορθωθεις εσυ? Εννοω οπως απαιτεις σχεδον να σε αποστομωνει εκεινος κι οχι εσυ, δεν ειναι πιο ευκολο υπαρχει μια συζητηση χωρις να τον κολλας στον τοιχο?

Αν ζουσες πανικους ή κατι παρομοιο, το θεμα του ποιος ειναι απο πανω και ποιος απο κατω, θα ταν το τελευταιο πραγμα που θα σε απασχολουσε. Δεν γνωριζεις αν και ποσο τον θλιβει το γεγονος που δεν μπορει να σε αντιμετωπισει.

Αν ηθελες εναν αντρα \"τρανυτερο\" σου, απλα θα τον εβρισκες. Δες το κι αυτο λιγο.

Wintertimes
01-06-2007, 14:04
Originally posted by interappted
οι λαθος επιλογες δεν πρεπει να συνοδευουν αρνητικα κ ολη την υπολοιπη μας ζωη!

...αλλα και ουτε να ριχνουμε τις ευθυνες αλλου και να απαιτουμε ριζικες αλλαγες.

interappted
01-06-2007, 14:04
δλδ οτι εκανες ενα λαθος επιλογη στα 26 σου δεν σημαινει οτι θα πρεπει να τη φας στη μάπα όλη σου τη ζωή

Tzeni
01-06-2007, 14:08
Gramle γεια ,

Το σιγουροτερο ειναι οτι κανενας απο τους δυο σας δεν ειναι ευτυχισμενος σε αυτον τον γαμο.

Αληθεια να σε ρωτησω τον αγαπας? Αν ναι.
Μιλησε του πες οτι σε απασχολεί οτι μας γραφεις εδω τωρα, με ηρεμο τροπο χωρις φωνες Σκεψου τι θελεις εσυ απο αυτον και πες του να σκεφτει και αυτος. Δουλεψτε την σχεση σας δουλεψτε τις κρισεις όλα. Για όλα υπαρχουν λύσεις αλλα χρειαζετε μεγαλη προσπαθεια υπομονη και πολυ χρονο.
Αν όχι απλα τον λυπασε ή φοβασε να τον αφησεις μόνο. Τοτε φυγε.
αυτο θα σας ηρεμησει. Ο χωρισμος ειναι πολυ δυσκολος αλλα το μετα ειναι σαφως καλύτερο. Και αν φοβασε οτι δεν μπορεις να τον αφήσεις λογω των κρίσεων του, βλακειες και εγω με κρισεις εφυγα απο τον γαμο μου και σε πληροφορω οτι ήταν χιλιες φορες καλυτερα.


( και μια απιστια δεν μπορει να ξεχαστει με τιποτα όσα χρονια και να περασουν )

Wintertimes
01-06-2007, 14:09
...αλλα και ουτε να φαει στη μαπα ο αλλος τις ανανεωμενες ιδεες και καινουρια \"θελω\" σου με φοβικο τροπο.

interappted
01-06-2007, 14:11
Wintertimes o γαμος δεν ειναι ετσι απλος..κανεις μια επιλογη καταλαβαινεις καποια στιγμη οτι εκανες λαθος..δεν σου βγαινει..τι να κανεις δλδ να χαραμισεις ολη σου τη ζωη για κατι που επελεξες καποτε..

Wintertimes
01-06-2007, 14:14
Διαφωνω interappted. Πρεπει να ειμαστε υπευθυνοι και ν αναλαμβανουμε τις ευθυνες μας οταν δε μιλαμε μοναχα για μας αλλα και για αλλα δυο ατομα!!!

gramle
01-06-2007, 14:15
Το θεμα δεν ειναι να διορθωθει, ειναι 39 ετων δεν εχω απαιτηση να αλλαξει ο χαρακτηρας του τωρα. Το μονο που ζηταω ειναι να εχουμε μια επικοινωνια για να μην μου μαζευονται και μενα και ξεσπαω και μετα αυτος εχει κρισεις κλπ. Ενας κυκλος ειναι δηλαδη. Ποιος φταιει? Μπορει κι εγω που βιαστηκα να παντρευτω ενα απλα καλο παιδι χωρις να σκεφτω οτι θα ειναι ο ανθρωπος που θα περασω μαζι του το υπολοιπο της ζωης μου. Γιατι οταν σε μια 10ετια ο γιος μου φυγει απο το σπιτι εγω τι θα κανω με καποιον που δεν ταιριαζω με τιποτα? Τωρα εχω τον γιο μου που με γεμιζει και δεν με νοιαζει τιποτα αλλο. Συνειδητα δεν εκανα αλλο παιδι λογο αυτης της καταστασης με τον αντρα μου αλλα στην τελικη το μετανοιωνω. Ενα αλλο παιδι ισως μου εδινε κι αλλο νοημα στη ζωη μου

Wintertimes
01-06-2007, 14:16
Κανε αλλα 10 να χεις πιο πολλα νοηματα στη ζωη σου...

Wintertimes
01-06-2007, 14:18
Η δικη μου γνωμη: Περιμενε μεχρι να ενηλικιωθει το παιδι και μετα παρε αποφασεις. Αν δεν αντεχεις και σε χαλαει τοσο αυτη η κατασταση χωρισε ΜΟΝΑΧΑ με τη συγκαταθεση και των δυο και φυσικα κανονισε να πληρωνεις ψυχολογο για σενα και για το γιο σου, διοτι το καημενο το παιδι δεν χρειαζεται καταθλιψεις και φοβιες απο δικα σου λαθη.

Tzeni
01-06-2007, 14:21
φυγε οσο ειναι νωρις που εισαι νεα ακομα

Wintertimes
01-06-2007, 14:26
Και μετα αντε να πιστεψεις πως ο κοσμος αγαπαει και νοιαζεται ακομη για το συνανθρωπο του....

gramle
01-06-2007, 14:44
winter με εχεις παρει απο τα μουτρα αλλα δεν σε αδικω...
Περνας δυσκολα και το εχεις παρει προσωπικα το θεμα.
Το να κανω αλλο παιδι (και με ειρωνευτηκες να κανω 10) το ειπα γιατι καποιος παιδοψυχολογος μου ειπε πως το παιδι μου θα το βοηθουσε πολυ να εχει ενα αδερφακι και εφοσον δεν εχω προθεση να χωρισω θα ηταν και για μενα καλυτερα. Εφοσον μενεις σε ενα γαμο για ενα παιδι κανε αλλη μια θυσια για αυτο το παιδι που εχει πολυ αναγκη ενα αδερφακι αλλα θα σε βοηθησει και σενα, ετσι μου ειπε
ΕΙναι λογια ειδικου
Που τα σκεφτηκα και τα βρηκα λογικα
Αν δεν εχεις σκοπο να φυγεις απ\' αυτο τον γαμο
Γιατι και αυτος μου ειπε να φυγω
Οταν ομως κανω κουβεντα για διαζυγιο οι κρισεις ερχονται και ο αντρας μου παραταει την κουβεντα και παει και κουκουλωνεται στο κρεβατι του
Ως τωρα κοιμομασταν και χωρια, δικη του επιλογη..
Απ\' τα Χριστουγεννα ηρθε στο κρεβατι μας
Ειναι πολλα δεν ξερεις
Μην κρινεις ομως οταν δεν εχεις πληρη εικονα

husband
01-06-2007, 14:47
Μη πηδάτε από το Κ στο Ω. μη παραλείπετε όλο το στάδιο που είναι το προσπαθώ, το βλέπω αποτέλεσμα της προσπάθειας, το βελτιώνω την προσπάθεια, το αξιολογώ και μετά το παίρνω την απόφαση
Μια ερώτηση έκανε η gramle. Πως να διαχειριστεί τις κρίσεις. Δεν ρώτησε ο άντρας μου έχει κρίσεις. Να χωρίσω?
Και ένα βασικό πρόβλημα επικοινωνίας ανέφερε. (με χρονικό τουλάχιστον επακόλουθο, χωρίς ποτέ ο χρόνος να αποτελεί δικαιολογία για τίποτα, και μία απιστία)
Αλλά απιστία ή χωρισμός δεν είναι η έλλειψη επικοινωνίας?
Σε πολύ μεγαλύτερο θα έλεγα βαθμό.

Φίλη γραμλ να σε ρωτήσω και εγώ μερικά για να καταλάβω.
Ο άντρας σου τώρα έχει ουσιαστικό πρόβλημα (ψυχολογικό) με κρίσεις πανικού?
Εσύ?
Υπάρχει ΚΟΙΝΗ διάθεση (έστω κάποιες στιγμές και πάντως όχι στιγμές έντασης) για επίλυση του βασικού προβλήματος της επικοινωνίας?
ΑΣχετο αν δε σου ξεκινάει εκείνος κουβέντα ΝΙΩΘΕΙΣ ότι θέλει να είστε μαζί?
Νιώθεις ΕΣΥ το ίδιο?

Wintertimes
01-06-2007, 14:59
Οσοι ειναι καλα δεν εκτιμανε τα οσα εχουν γιατι δεν εχουν περασει τα χειροτερα. Το ιδιο ισχυει και για μας τους ψυχικα ασθενεις που λεμε καμια φορα \"καλυτερα να εσπαγα χερι\" ή κατι παρομοιο χωρις να εκτιμαμε την υγεια του σωματος μας. Το ιδιο ισχυει για ολους που ποτε δεν θα μαθουμε αν δε ζησουμε. Λυπαμαι που σου ρθαν ετσι τα πραγματα οπως κι εμενα, διοτι οπως σωστα το ειπες το εχω δει και απο την πλευρα μου και μεσα απ αυτο το διαλογο ψαχνω απαντησεις και για μενα προβαλλοντας τις σκεψεις μου και βλεποντας απαντησεις. Μπορεις και κοιτας την παρτη σου πανω απ\' ολα και δεν ξερω αν ειναι το καλυτερο για σενα αλλα και για τους υπολοιπους που επελεξαν ή οχι να ειναι μαζι σου.

gramle
01-06-2007, 14:59
Αυτος νιωθω οτι θελει να ειμαστε μαζι αλλά οχι επειδη με αγαπαει οπως λεει αλλα απο ανασφαλεια. Για αυτον ολα ειναι μια ευθεια. Ποτε δεν προσπαθουμε για την σχεση μας γιατι ολα ειναι δεδομενα (γι αυτον). Δηλαδη, την γυναικα μου την αγαπαω, δεν της το δειχνω αλλα εννοειται αφου ειμαστε παντρεμενοι! Γι αυτον ολα εννοουνται. Ποτε δεν τον εχω νιωσει διπλα μου σε οποιοδηποτε προβλημα μου. Οταν εχω ενα προβλημα και ειμαι στεναχωρημενη το αφηνει να περασει και δεν ρωταει πολλα πολλα φοβουμενος οτι μπορει κουβεντα στην κουβεντα να πουμε για την σχεση μας και ειναι κατι που το αποφευγει σαν τον διαολο το λιβανι. Οταν του πω οτι δεν ειμαι καλα γιατι μου εφταιξε αυτος σε κατι τοτε ειναι που δεν λεει τιποτα και το αφηνει παντα να περασει και προσπαθει να μου κανει ολα τα χατηρια για να μου περασει γρηγορα. Εγω ομως δεν θελω να μου κανει τα χατηρια. Θελω να μιλαμε και να λυνουμε το καθε μας προβλημα. Αυτος ειναι της αποψης αστο μωρε θα της περασει
Πλεον δεν εχει σοβαρες κρισεις απο οτι μου λεει και προσπαθει μονος του να το πολεμησει.
Οταν ομως δεν ειναι καλα απ\' αυτο το καταλαβαινω γιατι παει και ξαπλωνει.
Διαθεση να τα βρουμε υπαρχει μονο απο μερους μου γιατι πολλες φορες του ανοιγω κουβεντα ηρεμα και τον ρωταω αν αυτος ειναι ευτυχισμενος μεσα σε εναν τετοιο γαμο.
Αυτος απ\' την αλλη ειναι ευτυχισμενος οταν δεν ανοιγω τετοιες συζητησεις
Εγω δεν θελω να συνεχισω να ειμαι μαζι του αλλα το κανω για το παιδι.
ΤΟυ εχει πολυ αδυναμια το παιδι. Αν χωρισουμε θα φυγω απο δω με το παιδι γιατι η οικογενεια μου μενει σε επαρχια και δεν θελω με τιποτα να μεινω Αθηνα. Αυτο συνεπαγεται οτι το παιδι θα τον βλεπει σπανια. Το παιδι φυσικα που τα νιωθει ολα συνεχεια με ρωταει αν ειμαι ερωτευμενη με τον μπαμπα του, αν τον αγαπαω, και με βαζει να του υποσχεθω οτι δεν θα χωρισουμε. Ειναι ενα πολυ ευαισθητο παιδακι

husband
01-06-2007, 15:11
Να τα συνοψίσω στο
1) Εσύ θέλεις και κάνεις προσπάθειες για να χωρίσετε.
2) Αυτός ΒΛΕΠΕΙΣ (γιατί δεν μπορώ να ξέρω αν όντως έτσι είναι) ότι είναι στην κοσμάρα του και comfortably numb΄(συμπληρώνω μετά ΕΔΙΤ) λόγω της ανασφάλειας και του φόβου του για την ζωή του χωρίς εσένα αλλά πάντως χωρίς αγάπη για σένα
3) Το παιδάκι (δεν θα μπορούσε και αλλιώς) θέλει και τους δύο του γονείς αγαπημένους, ευτυχισμένους και μαζί.

gramle
01-06-2007, 15:13
Aν κοιτουσα την παρτυ μου φιλη winter θα την ειχα κανει προ πολλου. Εχει πασχισει πολυ για να κανω καλυτερη την σχεση μου και οχι να αλλαξω χαρακτηρα οπως εσυ με συμβουλευεις. Κατι που οπως σου ειπα δεν θελω να κανει και ο αντρας μου.
Αυτος ομως δεν εχει προσπαθησει ουτε μια φορα. Σου ειπα οτι δεν το κανει επειδη φοβαται. Και τι φταιω εγω γι αυτο? φοβαται τι θα γινει, φοβαται να με αντιμετωπισει. Κουκουλονωντας ομως τα πραγματα (κατι που κανει αυτος) δεν ειναι και οτι καλυτερο
Θα τον βοηθουσε πολυ να πηγαινε σε καποιο ειδικο ή να πηγαιναμε μαζι σε καποιον αλλα και αυτο το θεωρει \"βλακεια\". Ισως γιατι παλι φοβαται γιατι ο παιδοψυχολογος μας ειχε πει πως μερικες φορες ενα καλο διαζυγιο ειναι πολυ καλυτερο απο ενα κακο γαμο για το παιδι. Φοβαται λοιπον πως αν παμε σε ειδικο πολυ πιθανον να μας οδηγησει εκει και αυτο ειναι για αυτον εφιαλτης

gramle
01-06-2007, 15:13
Εχω πασχισει ηθελα να πω, σορυ

anitak
01-06-2007, 15:16
Originally posted by gramle
Το παιδι φυσικα που τα νιωθει ολα συνεχεια με ρωταει αν ειμαι ερωτευμενη με τον μπαμπα του, αν τον αγαπαω, και με βαζει να του υποσχεθω οτι δεν θα χωρισουμε. Ειναι ενα πολυ ευαισθητο παιδακι

..και μέχρι πότε αυτο; θα το οφελησει να περασει ετσι τα υπολοιπα 10 χρονια στο παιδικο του σπιτι;

winter, λες πολλες μπουρδες ...

gramle
01-06-2007, 15:16
1)Του εχω πει οτι θελω να χωρισουμε αλλα μενω για το παιδι
2) Δεν ειναι στην κοσμαρα του, απλως ειναι νωθρος στη σχεση γιατι ολα ειναι μια ευθεια γι\' αυτον
3)ακριβως ετσι, ολα τα παιδια αυτο δεν θελουν? Εχω διαβασει πως τα παιδια χωρισμενων γονιων στο πισω μερος του μυαλου τους εχουν μονο ενα πραγμα, να τα ξαναβρουν οι γονεις τους

gramle
01-06-2007, 15:22
Originally posted by anitak

Originally posted by gramle
Το παιδι φυσικα που τα νιωθει ολα συνεχεια με ρωταει αν ειμαι ερωτευμενη με τον μπαμπα του, αν τον αγαπαω, και με βαζει να του υποσχεθω οτι δεν θα χωρισουμε. Ειναι ενα πολυ ευαισθητο παιδακι

..και μέχρι πότε αυτο; θα το οφελησει να περασει ετσι τα υπολοιπα 10 χρονια στο παιδικο του σπιτι;

winter, λες πολλες μπουρδες ...
Anitak εχεις δικιο αλλα αν χωρισω και το παρω μακρια το παιδι και παθει καμια μελαγχολια δεν θα το συγχωρησω ποτε στον εαυτο μου. Ειναι πολυ παραπανω απο το φυσιολογικο ευαισθητο παιδακι (γνωμη παιδοψυχιατρου) και εχω αντιμετωπισει στο παρελθον πολλα προβληματα ψυχολογικα του παιδιου. (Εχω γραψει σε αλλο thred βρεφικη/παιδικη ηλικια.)

husband
01-06-2007, 15:24
Είμαι ο πλεον ακατάλληλος για να σου υποδείξω κάτι και αν κάποια στιγμή το κάνω σε παρακαλώ να μη το λάβεις υπόψιν σου. Στο λέω από τώρα.
Να καταλάβω προσπαθώ και να ΣΕ καταλάβω.

gramle
01-06-2007, 15:26
Δεν ειναι και μωρο να μην καταλαβαινει. Ειναι 7 χρονων παιδακι.
Για να καταλαβετε ποσο ευαισθητος ειναι με παρακαλαει να γινουμε αναδοχοι γονεις σε καποιο παιδακι που ειναι ορφανο για να το βοηθησουμε. Γενικα εχει πολλες τετοιες ευαισθησιες. Οταν βλεπει στην τηλεοραση τα παιδια της Αφρικης που ζουνε στις αθλιες συνθηκες κλαιει...

gramle
01-06-2007, 15:30
Hus, το εχω καταλαβει και σε ευχαριστω
και εγωθελω να πω πως δεν κατηγορω τον αντρα μου γιατι ετσι εχει μαθει ετσι κανει, τα τραυματα που κουβαλαμε μεσα μας ολοι τα βγαζουμε καποια στιγμη. Απλα ρωταω πως μπορω να τον αντιμετωπισω δεδομενου οτι δεν νιωθω πλεον τιποτα γι αυτον

husband
01-06-2007, 15:37
Του το έχεις εξηγήσω πλήρως αυτό? Το δε νιώθω τίποτα για σένα. Ή του πετάς και κανά \"σ\'αγαπώ\" ανάμεσα?
Εχει αντιλιφθεί αυτός ότι δεν υπάρχει τίποτα από σένα για εκείνον? Ή τρέφει ελπίδες (είτε τις τροφοδοτείς εσύ είτε όχι)?

Και άντε ξήγα μου τούτο. Πως μπορείς και κοιμάσαι μαζί με κάποιον για τον οποίο δεν νιώθεις τίποτα????? ΑΠό οίκτο? Από λύπηση? Για να μη χειροτερέψει ο πανικός του?

gramle
01-06-2007, 15:40
του το εχω πει και του το εχω εξηγησει πολλες φορες.
Αυτο το ξερω μονο εγω..... Ειναι μεσα στη θυσια που ελεγα
Και εγω απορω με κατι αλλο, πως ειναι δυνατον να σου λεει η γυναικα σου οτι καθεται μαζι σου μονο για το παιδι και εσυ το δεχεσαι. Δεν κανει τιποτα. Το αφηνει κι αυτο να ξεχαστει μεσα σε ολα τα αλλα...Απο αυτο και μονο πεφτει πολυ στα ματια μου

husband
01-06-2007, 15:52
Εδώ λίγο σε έχασα.....

Originally posted by gramle
Δεν κανει τιποτα. Το αφηνει κι αυτο να ξεχαστει μεσα σε ολα τα αλλα...Απο αυτο και μονο πεφτει πολυ στα ματια μου
Εγώ είμαι μαζί της γιατί βλέπω κάποιες διαφορές. (μπορεί μόνο εγώ να τις βλέπω αλλά τις βλέπω και είναι εκεί)
Πρώτον την αγαπάω. Εχω καταλάβει ότι μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτήν. Αλλά θέλω να ζήσω με την ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ μου. Δεν θα κρυφτώ λέγοντας ότι δεν φοβάμαι την ζωή χωρίς αυτήν. Αλλά ξέρω τον εαυτό μου. Αυτός ο φόβος είναι πολύ μικρός σε σχέση με την αγάπη που της έχω.Και δεν θα την \"σπρώξω\" εγώ, γιατί η ίδια είναι αδύνατη, μακριά μου.
Βλέπω ακόμα πως έχει πραγματικά κατάθλιψη.
Βλέπω να με αγαπάει και να μου το λέει (όπως επίσης ακούω και ότι κάθεται μαζί μου μόνο για το παιδί, όπως επίσης ακούω ότι ούτε για τον ευτό της δεν νοιάζεται παρά μόνο για το παιδί θέλει να βγεί από την δύκσολη κατάθλιψή της)
Θυσίες και χάρες δεν μου κάνει..
Και πάντως δεν το ΔΕΧΟΜΑΙ. Αντιδρώ
Δεν ξέρω αν πρέπει να επεκταθώ και άλλο......

gramle
01-06-2007, 15:56
Για το παιδι στεναχωριεμαι μονο, μονο γι\' αυτο.
Εγω εκανα τις επιλογες μου εκανα τα λαθη μου, εγκλωβιστηκα
Το παιδακι μου ομως τι φταιει να πληρωνει τις δικες μου κακες επιλογες?
Αυτο που θελει ειναι μια ηρεμη ευτυχισμενη οικογενεια. Προσπαθω, προσπαθω να συμβιβαστω αλλα καπου καπου τα σκατωνω και επαναστατω
Το παιδι τα νιωθει ολα αυτα. Δεν μας εχει δει ποτε αγκαλιασμενους, ευτυχισμενους, ερωτευμενους. Γι\' αυτο και με ρωταει συνεχεια αν θα χωρισω με τον πατερα του και ανυσηχει, γιατι το διαισθανεται. Χωρις να υπαρχουν εντονοι καβγαδες μεσα στο σπιτι. Απλα υπαρχει μια αδιαφορια και το παιδι το καταλαβαινει. Ποσο πολυ στεναχωριεμαι που δεν μπορω να προσποιηθω μπροστα του...

gramle
01-06-2007, 15:59
Δεν τον κατηγορω που φοβαται να χωρισει, τον κατηγορω που δεν κανει τιποτα να το σταματησει...

husband
01-06-2007, 16:03
Πριν να σε χαιρετήσω φιλικά, σου παραθέτω κάτι που δύσκολα αλλάζω γνώμη.

Originally posted by husband
......μη παραλείπετε όλο το στάδιο που είναι το προσπαθώ, το βλέπω αποτέλεσμα της προσπάθειας, το βελτιώνω την προσπάθεια, το αξιολογώ και μετά το παίρνω την απόφαση

ΥΓ μερικά πράγματα που γράφονται εδώ μέσα πρέπει να τα επεξεργαστεί ο εγκέφαλός (τουλάχιστον ο δικός μου) για μιά νύχτα και μετά θα τα έχει αφομειώσει.

anitak
01-06-2007, 17:08
και γιατι σωνει και καλα να το παρεις μακρυα; περισσοτερο με δικο σου προβλημα μοιζει αυτο παρα του παιδιου. το λεγα κι εγω, μεχρι που αποφασισα οτι μπορω να χωρισω και παραμενοντας εδω. δυσκολο για μενα, καλυτερο για τα παιδια

kanenas
01-06-2007, 17:12
Originally posted by gramle
Ως τωρα κοιμομασταν και χωρια, δικη του επιλογη..
Απ\' τα Χριστουγεννα ηρθε στο κρεβατι μας

Γκραμλ, θυμασαι τι σε ειχα ρωτησει πριν λιγο καιρο κ ειχες απαντησει, μεσω τριτου;

Επιμενω, προσεχε τι κανεις στον εαυτο σου.



Originally posted by gramle
Για το παιδι στεναχωριεμαι μονο, μονο γι\' αυτο.
Εγω εκανα τις επιλογες μου εκανα τα λαθη μου, εγκλωβιστηκα
Το παιδακι μου ομως τι φταιει να πληρωνει τις δικες μου κακες επιλογες?
Αυτο που θελει ειναι μια ηρεμη ευτυχισμενη οικογενεια. Προσπαθω, προσπαθω να συμβιβαστω αλλα καπου καπου τα σκατωνω και επαναστατω
Το παιδι τα νιωθει ολα αυτα. Δεν μας εχει δει ποτε αγκαλιασμενους, ευτυχισμενους, ερωτευμενους. Γι\' αυτο και με ρωταει συνεχεια αν θα χωρισω με τον πατερα του και ανυσηχει, γιατι το διαισθανεται. Χωρις να υπαρχουν εντονοι καβγαδες μεσα στο σπιτι. Απλα υπαρχει μια αδιαφορια και το παιδι το καταλαβαινει. Ποσο πολυ στεναχωριεμαι που δεν μπορω να προσποιηθω μπροστα του...

Δεν θα σου αρεσει αυτο που θα πω, μα ισως το τι συμβαινει στο γιο σου, προκαλειται εν μερει απο τη μεταξυ σας κατασταση. Λες να ναι μονο βιολογικο;

Το να υποκριθεις ειναι λαθος, ο μικρος, αργα ή γρηγορα θα το καταλαβει κ τι μαθημα νομιζεις θα παρει για τις ανθρωπινες σχεσεις;

Το να θαβεσαι ζωντανη-νεκρη (νεκρη= οταν δεν υπαρχουν εντασεις, συναισθηματα), ειναι ο,τι χειροτερο. Το να κατηγορεις τον εαυτο σου που δεν χαιρεσαι με την κατασταση ειναι εγκληματικο.


Ουτε αυτο θα σου αρεσει. Εισαι ομορφη; Κανεις σεξ με
τον αντρα σου; Μαγειρευεις; Ε, δεν εχει λογο να φυγει.


Ελπιζω να μη σε στενοχωρησα πολυ. Ελπιζω να βρεις τη δυναμη που χρειαζεται. Οχι για να \"αντεξεις\". Για να ζησεις.

alexandros3
01-06-2007, 20:40
Από ταλίγα που διάβασα. Μήπως ρε gramble δεν ήθελες έναν \"άντρα - άντρα\"; Γιατί αυτοί δεν είναι εγγυημένο ότι θα μείνουνε για πάντα μαζί σου (ίσως να σκέφτεσε), όπως ο άντρας - παιδί που έχεις που θα θέλει να στηρίζεται πάνω σου όπως στηρίζεται πάνω σε όλον τον άλλο κόσμο εκτός από τα πόδια του;
Μήπως απλά θέλεις να είσαι μαζί του παρά τα παράπονα σου. Μήπως δεν μπορείς να είσαι με κάποιον άλλο; Πιο \"άντρα\";

Δύο παρατηρήσεις από την εμπειρία μου

_πρώτη: μια φίλη μου έκανε ένα γάμο ακριβως για τον ίδιο λόγο: καλό παιδί, καλή ΕΠΕΝΔΥΣΗ, κανένας έρωτας. χώρισε μετά από λίγο γιατί είδε ότι ήταν πολυ μαλθακος. Μάλλον όμως κι αυτός είδε ότι είναι με μια γυναίκα που τον βλέπει κυρίως σαν επένδυση.

_δεύτερη: άλλη φίλη μου που έχει σπιτώσει ένα παιδί το οποίο μόνο παίζει κομπιούτερ όλη μέρα. Εκείνη παραπονιέται συνέχεια (τις ελάχιστες φορές που θα τη δω) αλλά νομίζω ότι ΘΕΛΕΙ να είναι με κάποιον τέτοιο γιατι δεν θα της φύγει...

Για ψάξ\'το λίγο...

το παιδί θέλει μια χαρούμενη ατμόσφαιρα και ένα χαρούμενο άνθρωπο να στηριχτεί. (δύο - χαρούμενοι - άνθρωποι βέβαια είναι σαφώς καλύτερο)

Sofia
01-06-2007, 22:49
ενα παιδάκι θέλει ενα ήρεμο περιβαλλον που δεν θα του δημιουργεί άγχος, όμως μας λες ότι το δικό σου παιδί κάθε άλλο παρά ήσυχο είναι....Δε νομίζεις ότι πρεπει να του εξασφαλίσεις ένα πιο σταθερό περιβάλλον?

anitak
02-06-2007, 10:32
ωραίος ο Αλέξανδρος!
λίγο πολύ η καθεμιά μας έχει ό,τι της αξίζει (ή καλύτερα ό,τι επιτρέπει στον εαυτό της να αξίζει)

gramle, τραβάς ζόρια, και θα τραβήξεις πολλά ακόμα. Έχω την αίσθηση ότι κρατάς ένα γεμάτο πιστόλι έτοιμο να πυροβολήσει ενώ τώρα έχεις την ψευδαίσθηση ότι βρίσκεσαι σε μια παγιωμένη κατάσταση. Η ομολογία όμως και η συνειδητότητα με την οποία κατέχεις το ότι \"δεν αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο\", δε θα σε αφήσουν για πολύ ήσυχη.
ξέρεις, εδώ είναι και η μεγάλη διαφορά με τον χαζμπαντ. Εκεί υπάρχει κάτι. Υπάρχει φλόγα ή η ανάμνησή της. Χωρίς τα βασικά, τί να προσπαθήσεις; να επιβιώσεις στην κατάψυξη; (όχι ότι δε συμβαίνει κι αυτό..)

husband
04-06-2007, 03:54
Originally posted by gramle
Δεν τον κατηγορω που φοβαται να χωρισει, τον κατηγορω που δεν κανει τιποτα να το σταματησει...
Ε τώρα εγώ μπερδεύτηκα.....

gramle
04-06-2007, 10:20
Σας ευχαριστω παρα πολυ ρε παιδια για τις συμβουλες και για τις αποψεις. Εχετε ολοι δικιο. Τα εχω σκεφτει και εγω πολλες φορες ολα αλλά ειμαι τετοιο ατομο που σκεφτομαι πρωτα ολους τους αλλους και μετα τον εαυτο μου. Σκεφτομαι πρωτα απ\' ολα το παιδι που ναι μεν δεν νιωθει την ζεστασια που θα επρεπε να εχουν οι γονεις του αλλα νιωθει ασφαλεις που μας εχει και τους δυο. Αν χωρισω δεν υπαρχει περιπτωση να μεινω εδω. Ειμαι ξενη μεσ\' τους ξενους. Φιλοι μου ειναι οι φιλοι του αντρα μου. Αν μεινω εδω χωρισμενη δεν θα εχω κανεναν. Δεν θα εχω προσωπικη ζωη παρα μονο εγω και το παιδι. Το παιδι δεν θα εχει πια τη ζωη που εχει τωρα με τους φιλους του γιατι ολα τα ζευγαρια που κανουμε παρεα που εχουν παιδια και ειναι φιλοι με τον γιο μου ειναι οι φιλοι του αντρα μου. Θα κανω σαν χωρισμενη παρεα μαζι τους για να παιζουν και τα παιδια μας? Δεν νομιζω να με θελουν πια. Ασε που θα με κατηγορουνε συνεχεια γιατι εγω θα ειμαι η κακια που αφησα το καλο παιδι για να κοιταξω την \"παρτυ μου\"
χωρις να με νοιαζει τιποτα. Εδω δηλαδη δεν καθομαι με τιποτα.
Στην επαρχια εχω τους φιλους μου την οικογενεια μου, τα αδερφια μου. Θα ειμαι πολυ καλυτερα και οικονομικα, εχω εκει το σπιτι μου, ενω εδω θα ειμαι στο ενοικιο.
Αν ομως φυγω το παιδι θα στερηθει τον μπαμπα του. Δεν ξερω τι μπορει να μου βγαλει μετα. Πως θα αντεξω μετα μια τετοια κατασταση?
Και να ξερω οτι απο δικο μου φταιξιμο εγιναν ολα αυτα.
Δεν ξερω αλλα νιωθω τοσο πολυ εγκλωβισμενη. Θελω ομως κι εγω να χαρω. Να ζησω, να ερωτευτω....
Οχι ομως εις βαρος του παιδιου. Αυτο το παιδι ειναι ολη μου η ζωη. Το λατρευω. Μπορω να κανω την μεγαλυτερη θυσια που υπαρχει για αυτο. Και δεν μπορω να θυσιασω την δικη μου ευτυχια? Ολα αυτα που σας λεω του τα εχω πει του αντρα μου ετσι ακριβως. Χωρις να τα ωραιοποιω. Και αυτος σιγουρα κουβαλαει πολλα μεσα του μετα απο αυτα που του εχω πει. Αλλα δεν κανει και τιποτα να με προσεγγισει. Να με αγκαλιασει, να με στηριξει. Να μπορεσω να νιωσω λιγο ζεστα μαζι του. Ειναι καλο παιδι, οχι οτι δεν ειναι. Απλα ειναι πολυ ψυχρος, αυτο με εφερε μακρυα του. Απο την αλλη δεν φταιει κι αυτος, ετσι εμαθε στο σπιτι του. Δεν εχω δει ποτε τους γονεις του να αγκαλιαζονται. Απο την αλλη ομως δεν ειναι κι αυτο δικαιολογια γιατι ο αδερφος του ειναι πολυ ζεστο παιδι παρολο που ειχε την ιδια ανατροφη...
Τεσπα, σας κουρασα ρε παιδια....
Μπορω να γραφω ως αυριο.......

Sofia
04-06-2007, 10:33
Gramle, εγώ να σε ευχαριστήσω που μας ανοιγεις την καρδιά σου:)

Καταρχήν να σου πώ ότι αν σκέφτεσαι πρώτα ολους τους άλλους και μετά τον εαυτό σου κάνεις πρώτα κακό στον εαυτό σου και στο παιδί σου...

Το παιδί σου μπορεί να νιώθει ασφαλές στο κλιμα που επικρατεί στο σπίτι? Είσαι σίγουρη? Η΄μήπως έτσι θες να πιστέψεις? Σίγουρα δεν είναι εύκολη απόφαση να χωρίσεις και να φύγεις...

\" Θα κανω σαν χωρισμενη παρεα μαζι τους για να παιζουν και τα παιδια μας? Δεν νομιζω να με θελουν πια.\" Αν το πιστεύεις αυτό τότε θέλεις να κανεις παρέα με αυτά τα άτομα και το παιδί σου να αισθάνεται ότι ζει σ αυτό το περιβάλλον?

Αν φύγεις, λες πώς το παιδί θα στερηθεί τον πατέρα του...Ξέρεις αύτό συμβαίνει σε καθε διαζύγιο.Τα πράγματα δεν θα ναι εύκολα...Τα πλεονεκτηματα όμως που θα προκύψουν από ένα διαζύγιο, δεν θες να τα αναλογιστείς? Το περιβάλλον που θα μεγαλώσει το παιδί σου θα ναι πιο ησυχο, χωρίς εξάρσεις, περισσότερη ηρεμία, λιγότερο άγχος ...Κι αν αυτό ισχύει για σένα σκέψου πόσο ισχύει για το παιδί....Είναι δυνατόν να σαι εσύ χάλια και το παιδί να ναι σουπερ? Σκέψου, αν αυτό γίνεται...

Προσωπικά θα σου πώ ότι η μάνα μου αγωνίστηκε με νύχια και με δόντια, ωστε να μη χωρίσει και τα κατάφερε...Εγώ όμως θα θελα να το χε κανει...\'ετσι δεν θα χα ζήσει ενα σωρό δυσάρεστες καταστάσεις....

Σκεπτομενη πρώτα τον εαυτό σου και την ισορροπία σου πιστεύω ότι έτσι συμβάλεις πολύ και στη διασφάλιση ισορροπίας του γιού σου.....

Φιλικά, κάποιες σκέψεις....

gramle
04-06-2007, 10:42
Χτες εκανα πολυ κακες σκεψεις.... Νομιζω οτι σαλτερνω.....
Πηγα να κοιμησω το παιδι (7 ετων και φοβαται να κοιμηθει μονος του, θελει καποιον να ειναι μαζι του) και ημουνα πολυ αγχωμενη, βιαστικη γιατι ειχα πολλα πραγματα να κανω αφου κοιμηθει το παιδι. Τα παιδια ομως τα αντιλαμβανονται ολα! Ενω καθε βραδυ κοιμαται το πολυ σε 5\' λεπτα χτες εκανε μια ωρα. Ειχα τοσα πολλα νευρα που μου ερχοταν να το σπασω στο ξυλο. Ντρεπομαι που το λεω, αλλά το σκεφτηκα. Ποιος εγω που δεν το εχω ακουμπησει ποτε, που τον κοιταω και λιωνω.... Κι ομως χτες το βραδυ ηθελα να το χτυπησω. Το σκεφτομουν οση ωρα προσπαθουσα να τον κοιμησω και ναι ηθελα να το κανω. Ελεγα απο μεσα μου \"συνελθε τι εχεις παθει, εισαι νευριασμενη, τι σου φταιει το αγγελουδι σου?\" Ευτυχως δεν το εκανα αλλα ημουν στα προθυρα, χωρις να κανει τιποτα να το δειρω, επειδη εγω ειχα τα νευρα μου.
Δεν παω καλα....

Sofia
04-06-2007, 10:48
Αυτό το γεγονός + του ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μονο του, δεν σου λένε τίποτα? Εκτός του ότι δεν πάς καλα?

Μήπως να αφήσεις κατά μερος τί λενε όλοι οι άλλοι και να δεις τον εαυτό σου? Να τον φροντίσεις πραγματικά?

Το παιδί σου θα το εισπράξει αυτό, σίγουρα:)...Δεν γίνεται αλλιώς...

gramle
04-06-2007, 14:36
Το παιδι εχει πολλους φοβους απο πολυ μικρο, δεν ειναι απιθανο ωστοσο να προηλθαν οι φοβοι του απο τη σχεση μου με τον αντρα μου. Οταν δεν ειμαι καλα με τον αντρα μου δινω ολη μου την αγαπη στο παιδι οπως και ο αντρας μου αλλά αυτο εχει και πολλα αρνητικα. Το φορτωνουμε, το πιεζουμε. Το παιδι ασφυκτια απο την τοση προσοχη

Sofia
04-06-2007, 18:05
Αφού το ξέρεις, τότε κάτι πρέπει να κάνεις γι αυτό δε νομίζεις?

Δεν μπορείς απλά να συνεχίζεις να το κάνεις αυτό ούτε σε σένα, ούτε στο παιδί σου...Βλέπεις ότι το \"φορτίζεις\"

husband
05-06-2007, 01:14
Originally posted by gramle
.......
Τεσπα, σας κουρασα ρε παιδια....
Μπορω να γραφω ως αυριο.......

Και να δείς που κάποιοι μπορούν να διαβάζουν ώς αύριο....
Κοίτα εσύ μη κουραστείς (Γενικά μιλώντας)

gramle
11-06-2007, 16:45
Το ΣΚ μου χαλασε την διαθεση παλι ο αντρας μου. Κανει οτι ειναι δυνατον να με χαλασει. Εκανα μια συγκεντρωση σπιτι και πραγματικα κουραστηκα πολυ να μαγειρευω ολη τη μερα και να καθαριζω. Το βραδυ ηταν ολα τελεια. Ολοι μου εδειναν συγχαρητηρια εκτος απ\' αυτον. Το μονο που ειχε να πει ηταν πως δεν εκανα και κατι σπουδαιο! Τα παιδακια φεραν κατι δωρακια στον γιο μας και αυτος ειπε στο παιδι \"οι καλυτεροι φιλοι σου σου εφεραν φτηνοδωρα\" που τυχαινει οι μαμαδες τους να ειναι φιλες μου. Ηθελε να μου πει εμενα μεσω του παιδιου \"ωραιες φιλες εχεις\". Ετσι ομως τι μυνημα ειναι αυτο που περναει στο παιδι? Οτι οι καλοι φιλοι φερνουν μονο ακριβα δωρα? οτι ετσι κρινονται οι φιλιες? το μονο που του ειπα ηταν \"δεν περιμενα τιποτα καλυτερο απο σενα\" Δεν απαντησε...

gramle
11-06-2007, 16:51
Το μονο που κανω ειναι να καπνιζω σαν αραπης απο την στεναχωρια και το αδιεξοδο που ειμαι. Μου φαινονται ολα βουνο. Ειμαι 35. Νιωθω οτι δεν εχω και πολλα περιθωρια ακομη. Αν προλαβω να ζησω απ\' το τσιγαρο που καπνιζω καθημερινα

keep_walking
11-06-2007, 16:57
\"οι καλυτεροι φιλοι σου σου εφεραν φτηνοδωρα\" που τυχαινει οι μαμαδες τους να ειναι φιλες μου. Ηθελε να μου πει εμενα μεσω του παιδιου \"ωραιες φιλες εχεις\". Ετσι ομως τι μυνημα ειναι αυτο που περναει στο παιδι? Οτι οι καλοι φιλοι φερνουν μονο ακριβα δωρα? οτι ετσι κρινονται οι φιλιες? το μονο που του ειπα ηταν \"δεν περιμενα τιποτα καλυτερο απο σενα\" Δεν απαντησε...

Εγω θα το μετεφραζα αλλιως...οτι ισως να θελει να περασει το μυνημα μην βασιζεσαι και πολυ στις φιλιες σαν να θελει να εχει την αποκλειστικοτητα καπως....οχι οτι συμφωνω.

Tass
11-06-2007, 17:01
Συνηθισμένο τρόπος για να σε κάνει να αντιδράσεις έστω και αρνητικά σε κάτι που σου λέει. Εχει την αίσθηση ότι τον εγνοείς και τον έχεις γραμμένο και θέλει έστω και έτσι να τραβήξει την προσοχή σου. Λάθος του βέβαια αλλά έτσι είναι ο πληγωμένος εγωϊσμός. Ωρες-ώρες μας κάνει να φερόμαστε λες και είμαστε ακόμα σε νηπιακό στάδιο. Στην ουσία πίσω από την προσβολή του προσπαθούσε να σου τραβήξει το ενδιαφέρον στο προσωπό του, να ασχοληθείς και μαζί του. Ακούγεται περίεργο αλλά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και ιδιαιτέρως ενός άντρα που αισθάνεται ότι τον έχουν γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι..

gramle
11-06-2007, 17:03
οτι μυνημα και να ηθελε να μου περασει ειναι απαραδεκτοπου το εκανε μεσω του παιδιου. Εχεις το παιδι την ικανοτητα να φιλτραρει με το μυαλο του την σκεψη του αντρα μου? οχι.

Tass
11-06-2007, 17:11
Και ποιός σου είπε ότι εκείνη την ώρα το σκέφτηκε αυτό; Ούτε που του πέρασε από το μυαλό. Αν είχε την ικανότητα να μετριάζει τον εγωϊσμό του και να αυτοελέγχεται πολλά από αυτά που έχει κάνει δεν θα είχαν γίνει και δεν θα είσασταν εδώ που είστε τώρα.

keep_walking
11-06-2007, 17:22
Μπορει και να ηθελε να απαντησει ο γιος του \"οχι μπαμπα εχεις αδικο\" επτα χρονων ειναι αρκετα ωριμο.

gramle
12-06-2007, 11:19
Ναι πολυ ωριμο να ξερει να διακρινει τις προθεσεις των μεγαλων!
Μα αν ειναι δυνατον, τι μου λες τωρα ρε κιπ?

gramle
12-06-2007, 11:22
Ημουν πολυ χαλασμενη απο την συμπεριφορα του αντρα μου το ΣΚ και ειχα χαλια διαθεση χτες. Αποφασισα το βραδυ να του μιλησω αλλα φαινομουν οτι ημουν χαλασμενη. Αυτος το καταλαβε και τον πιασαν παλι οι κρισεις. Ειχε πονο στο στομαχι και ταση για εμετο. Οποτε εγω παλι το καταπια ολο αυτο και εκατσα στ\' αυγα μου ως συνηθως.

Tass
12-06-2007, 11:24
Πρόσεχέ το αυτό με τις κρίσεις πανικού. Καμμιά φορά είναι ένα πολύ βολικό προπέτασμα καπνού που κρύβει πολύ πετυχημένα αυτά που δεν θέλουμε να φανούν ή δεν μας παίρνει να αποκαλύψουμε. Προσωπικά μου φαίνεται ότι τον έπιασε σε μία πολύ βολική στιγμή, πάνω που τον είχες στριμώξει...

gramle
12-06-2007, 11:27
το ξερω ρε τασ αλλα τι μπορω να κανω? εκει που παει να ξερασει να του πω \"θελω να μιλησουμε?\". Εγω το ειπα, στο τελος με ολη αυτη την πιεση που νιωθω θα τις παθω εγω τις κρισεις...

Tass
12-06-2007, 11:28
Αλήθεια, έχεις σκεφτεί ποτέ αντί να τον αντιμετωπίσεις πρόσωπο με πρόσωπο (και να του δώσεις ξανά την ευκαιρία να σου ξεφύγει λόγω κρίσης πανικού) να του γράψεις όλα αυτά που αισθάνεσαι σε ένα γράμμα και να του το δώσεις; Βέβαια υπάρχουν κάποιοι κανόνες σε αυτό όπως ότι τα πρώτα δύο γράμματα καλό είναι να τα σκίσεις μόλις τα γράψεις γιατί σε αυτά θα βγάλεις τις μεγαλύτερες πικρίες σου και πολύ κακία που όμως στην τελική δεν θα σε ωφελήσει γιατί και δεν θα καταλάβει τι ακριβώς προσπαθείς να του μεταφέρεις και θα κλειστεί στο καβούκι του χειρότερα. Σκοπός της άσκησης είναι να καταφέρεις να του δώσεις να καταλάβει ακριβώς τι αισθάνεσαι χωρίς όμως να νιώσει ότι δέχεται κριτική. Πως σου φαίνεται;

gramle
12-06-2007, 11:37
Δεν ειναι κακη ιδεα αλλα ο αμεσος λογος μου παει καλυτερα. Αλλωστε του εχω πει παρα πολλες φορες πως αισθανομαι, δεν ειναι κατι που δεν το ξερει. Απλα λογω αυτων των κρισεων δεν μπορω να του πω αυτα τα καθημερινα που με χαλανε. Αλλωστε γενικα πως νιωθω γι\' αυτον το ξερει πολυ καλα. Αυτο ομως που μου την δινει παρα μα παρα πολυ ειναι ο τροπος του οταν καταλαβει οτι εκανε μ@λ@κι@. Γινεται υπερβολικα καλος. Παει δηλαδη, χωρις συζητηση, να ξεπερασει το θεμα και να καταπιω για αλλη μια φορα την συμπεριφορα του.

Tass
12-06-2007, 11:52
Παρόλο που σου πάει ο άμεσος λόγος προσπάθησε και αυτόν τον τρόπο κάποια στιγμή, δεν χάνεις τίποτα. Οσο για το ότι σου κάνει τον καλό αυτό είναι αναμενόμενο... άλλωστε δεν βγήκε τσάμπα και βερεσέ η έκφραση \"έχω χεσμένη την φωλιά μου..\". Το θέμα δεν είναι τι κάνει αυτός. Το θέμα είναι τι κάνεις εσύ όταν σου προβάλει τέτοιες αντιστάσεις διότι βασιζόμενος στην καλοσύνη σου και την ανοχή σου στην πραγματικότητα σε βάζει να κάνεις αυτό που θέλει εκείνος διαιωνίζοντας μία κατάσταση.

Αλλη πρόταση... Αντί να τον περιμένεις να γυρίσει σπίτι μετά την δουλειά και αφού κοιμηθεί το παιδί να του κάνεις την κουβέντα που θέλεις, κάτι που θα το έχει ψυλλιαστεί ήδη αν έχει κάνει κουτσουκέλα και θα κοιτάξει να το αποφύγει πάση θυσία γιατί δεν κανονίζεις κάποιο απόγευμα ή Σαββάτο βράδυ να κρατήσει κάποιος το παιδί (αν υπάρχει) ή αν έχει κάποια υποχρέωση να πάει εκείνο όπως ένα πάρτυ που θα σου αφήσει κάποιον ελεύθερο χρόνο, να καλέσεις τον άντρα σου για ένα καφέ εκτός σπιτιού; Πες του ότι έχετε καιρό να το κάνετε και θα ήθελες να βγείτε λίγο οι δυό σας και όταν είστε εκεί που θα είστε άνοιξέ του την κουβέντα που θέλεις και να είσαι βέβαιη ότι και πιό ήπια θα κυλίσει η συζήτηση και δεν θα μπορεί να σε αποφύγει τόσο εύκολα. Εμένα πάντως μου δούλευε καλά αυτό το σύστημα και μόνο τότε είχα κάποιες πιθανότητες να κάτσει και να με ακούσει πραγματικά..

gramle
12-06-2007, 12:22
Εγω του περναω το μυνημα οτι δεν μασαω απο καλοσυνες μετα απο την θυελλα με το να αδιαφορω γι αυτον και να κλεινομαι στον εαυτο μου. Αυτος απο την αλλη δεν μου ζηταει ποτε να μιλησουμε και προσπαθει οσο πιο πολυ ηπια μπορει να ξεχαστει το θεμα. Εγω προσπαθω να βρω ευκαιρια να μιλησουμε αλλά μια το παιδι, μια οι κρισεις του δεν μπορω να την βρω την ριμαδοευκαιρια και περναει ετσι.
Αυτο το να βγουμε εξω και να τα πουμε το εχω κανει. Βγηκαμε και του λεω \"ρε συ περνας καλα μαζι μου? εισαι ευτυχισμενος? μ\'αγαπας?\" και η απαντηση του ηταν πως ειμαι η γυναικα της ζωης του και πως μ\'αγαπαει πολυ. τι να πω? τομονοπου τον ενοχλει ειναι πως ειμαι πολυ ευεξαμπτη και του φωναζω διαρκως.

Tass
12-06-2007, 12:25
Η αδιαφορία που επιλέγεις ως λύση στο τέλος το μόνο που θα κάνει θα είναι να διαβρώσει την δική σου ψυχή. Πίστεψέ με υπήρξα εκεί που είσαι εσύ τώρα και γνωρίζω από πρώτο χέρι πως είναι. Υπάρχει τρόπος να του πεις αυτά που θέλεις χωρίς να χρειαστεί να υψώσεις έστω και στο ελάχιστο τον τόνο φωνής σου και χωρίς να αισθανθεί ότι του ασκείς κριτική. Θέλεις να σου τον πω;

Sofia
12-06-2007, 12:26
gramle, συγγνωμη δεν θυμαμαι...δεν εχω παρακολουθήσει το τί γραφεις...εχεις σκεφτει το ενδεχομενο να χωρίσετε? Σε ρωτάω γιατί μόνο απο το τελευταιο thread σου δεν φαινεται ιχνος τρυφερότητας..μονο γι αυτο....

gramle
12-06-2007, 12:34
ναι τασ, θελω πολυ γιατι ειμαι εντελως στα χαμενα μου.

Σοφια το μονο που σκεφτομαι αυτο ειναι αλλά κολλωνω λογω του παιδιου. Οντως δεν υπαρχει ιχνος τρυφεροτητας

Sofia
12-06-2007, 12:57
αχ βρε gramle....δεν βλεπεις οτι μακροπροθεσμα πιθανοτατα θα του κανεις μεγαλύτερο κακο? το παιδι δεν ειναι ηλιθιο....θα καταλαβει, αν δεν καταλαβαινει ήδη, την ψυχροτητα που επικρατει μεσα στο σπιτι σας

Sofia
12-06-2007, 13:01
εκτος αν πιστευεις οτι η κατάσταση με τον αντρα σου ειναι αναστρεψιμη ή οτι υπαρχουν περιθώρια βελτιωσης της σχεσης σας.....

Tass
12-06-2007, 13:05
Οκ. Ο τρόπος που θα σου προτείνω να ξέρεις δεν είναι εμπνευσμένος από μένα. Τον διάβασα σε κάποιο βιβλίο ψυχολόγου (αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν του Gray) και χρησιμοποιώντας τον είδα πολύ καλά αποτελέσματα. Λέγεται η μέθοδος σάντουϊτς και λειτουργεί ως εξής.

Ξεκινάμε την συζήτηση τονίζοντας κάτι θετικό που θεωρούμε (ειλικρινά) ότι έχει ο άλλος. Με αυτόν τον τρόπο τον τονώνουμε ψυχολογικά και τον καθησυχάζουμε για το τι θα επακολουθήσει κάνοντάς τον να αισθανθεί άνετα. Συνεχίζοντας την κουβέντα εκφράζουμε τα παράπονά μας όμως πάντα μιλώντας στο πρώτο ενικό πρόσωπο (δλδ εγώ) και όχι χρησιμοποιώντας το εσύ για να μην τον κάνουμε να νιώσει ότι απειλήται και βρεθεί σε αμυντική-επιθετική θέση. Τέλος τελειώνουμε αυτό που θέλουμε να πούμε ξανά τονίζοντας κάτι θετικό που θεωρούμε (ειλικρινά) ότι έχει ο άλλος. Η όλη διαδικασία δεν θα πρέπει να ξεπεράσει τα 15 λεπτά. Κάτι σαν συνταγή μαγειρικής θυμίζει όμως πίστεψέ με αν το δουλέψεις θα δεις πολύ καλά αποτελέσματα.

Με παράδειγμα τώρα.

Σκέλος πρώτο: Χ.. πρώτα από όλα θα ήθελα να σου πω ότι προχθές που πήρες τον μικρό βόλτα στις κούνιες δίνοντάς μου την δυνατότητα να κάνω κάποια πράγματα για τον εαυτό μου που είχα καιρό να κάνω το εκτίμησα αφάνταστα.
Αν και κουρασμένος προσφέρθηκες να με βοηθήσεις και πραγματικά με έκανες να νιώσω πολύ όμορφα.

Σκέλος δεύτερο: Βέβαια το χθεσινοβραδινό γεγονός του μαλώματος του μικρού για μία αφορμή που εκ των υστέρων δεν ήταν και τόσο σημαντική ομολογώ πως με έκανε να αισθανθώ άσχημα και μου χάλασε την προηγούμενη καλή μου διάθεση με αποτέλεσμα να το μεταφέρω αυτό γενικότερα. Ξέρεις όταν γίνονται τέτοια γεγονότα με στεναχωρούν πολύ και με κάνουν να αισθάνομαι (περιγραφή το πως αισθάνομαι εγώ πάντα χρησιμοποιώντας το πρώτο ενικό πρόσωπο και όχι λέγοντας εσύ όπως π.χ. εσύ με έκανες να αισθανθώ άσχημα με αυτό που έκανες, είπες κλπ. Ετσι του δίνω να καταλάβει ότι αυτό που έγινε με ενόχλησε, πλήγωσε κλπ χωρίς όμως να του ασκήσω κριτική και να τον κάνω να αρχίσει να αμύνεται).

Σκέλος τρίτο: Πάντως θα ήθελα τελειώνοντας αυτή μας την κουβέντα (για να του δώσεις να καταλάβει ότι το θέμα λήγει εδώ μετά από την συγκεκριμένη κουβέντα ανάμεσά σας) να ξέρεις ότι πιστεύω ότι είσαι πολύ καλός πατέρας γενικότερα και ότι πραγματικά θέλεις το καλύτερο τόσο για το παιδί μας όσο και για μας. Οπως και να έχει θα ήθελα να ξέρεις ότι είσαι πολύ σημαντικός για μένα, σ΄αγαπώ (ή ότι τέλος πάντως σου έρθει και αισθάνεσαι να πεις αρκεί να είναι κάτι θετικό και φυσικά να το πιστεύεις).

Είναι κάτι που πιστεύεις ότι μπορείς να ακολουθήσεις gramle; Ταιριάζει στην δική σου ψυχοσύνθεση;

gramle
12-06-2007, 13:06
φυσικα και την καταλαβαινει, δεν ειναι ηλιθιο οπως λες, και γι\' αυτο και αγωνια μηπως και χωρισουν οι γονεις του. Αν υπηεχε δυνατοτητα να κατσω στην αθηνα μετα τον χωρισμο θα ηταν πιο ευκολο γι αυτο γιατι θα εβλεπε τον μπαμπα του οποτε ηθελε. Αλλα αν χωρισω δεν καθομαι εδω ουτε μια μερα. Για πολλους λογους. Οικονομικους κατ\' αρχας. Εδω δεν εχω σπιτι και σε λιγο καιρο δεν θα εχω και δουλεια, με απολυουνε. Δεν εχω φιλους, ενα παιδικο παρτυ να κανω, δεν εχω ποιον να καλεσω, ολοι οι φιλοι μας με παιδια ειναι φιλοι του αντρα μου. Εγω ειμαι ξεκρεμαστη εδω.
Και η επαρχια απο την οποια καταγομαι ειναι πολυ μακρυα. Αυτο συνεπαγεται οτι θα βλεπει τον μπαμπα του σπανια και με πολυ ταλαιπωρια στο πηγαινε ελα.

gramle
12-06-2007, 13:29
Σ\' ευχαριστω ρε τασ, τι να πω.... Εχω τοσο πολυ αναγκη απο συμβουλες.
Το εχω κανει σε ενα βαθμο αυτο στο παρελθον αλλα στο τελος τα σκατωσα παλι. Με πνιγει το δικιο και η αναγκη που εχω να νιωσω λιγο ευτυχισμενη μεσα στο γαμο μου που με την παραμικρη αφορμη ξεσπαθωνω και τα χαλαω ολα.

gramle
12-06-2007, 13:32
Περιθωρια βελτιωσης στη σχεση μας Σοφια μου δεν υπαρχουν αν και θα το ηθελα πολυ. Ο ανθρωπος δεν αλλαζει. Πως στα 40 του να γινει ενας τρυφερος αλλά συναμα δυνατος (δεν εννοω μυικη δυναμη φυσικα!) αντρας οπως θα τον ηθελα εγω?

ex_hus
12-06-2007, 13:33
Γεία σου gramle και λοιποί συνδιαβάστες και συνγραφείς. Με αφορμή αυτό

Originally posted by gramle
........ Το βραδυ ηταν ολα τελεια. Ολοι μου εδειναν συγχαρητηρια εκτος απ\' αυτον. Το μονο που ειχε να πει ηταν πως δεν εκανα και κατι σπουδαιο! Τα παιδακια φεραν κατι δωρακια στον γιο μας και αυτος ειπε στο παιδι \"οι καλυτεροι φιλοι σου σου εφεραν φτηνοδωρα\" που τυχαινει οι μαμαδες τους να ειναι φιλες μου. Ηθελε να μου πει εμενα μεσω του παιδιου \"ωραιες φιλες εχεις\". Ετσι ομως τι μυνημα ειναι αυτο που περναει στο παιδι? Οτι οι καλοι φιλοι φερνουν μονο ακριβα δωρα? οτι ετσι κρινονται οι φιλιες? το μονο που του ειπα ηταν \"δεν περιμενα τιποτα καλυτερο απο σενα\" Δεν απαντησε...
θα ήθελα να σου πώ ότι διαφωνώ κάθετα με τον keep

Originally posted by keep_walking
Εγω θα το μετεφραζα αλλιως...οτι ισως να θελει να περασει το μυνημα μην βασιζεσαι και πολυ στις φιλιες σαν να θελει να εχει την αποκλειστικοτητα καπως....οχι οτι συμφωνω.
Όσο και με τον Tass

Originally posted by Tass
Συνηθισμένο τρόπος για να σε κάνει να αντιδράσεις έστω και αρνητικά σε κάτι που σου λέει. Εχει την αίσθηση ότι τον εγνοείς και τον έχεις γραμμένο και θέλει έστω και έτσι να τραβήξει την προσοχή σου. Λάθος του βέβαια αλλά έτσι είναι ο πληγωμένος εγωϊσμός. Ωρες-ώρες μας κάνει να φερόμαστε λες και είμαστε ακόμα σε νηπιακό στάδιο. Στην ουσία πίσω από την προσβολή του προσπαθούσε να σου τραβήξει το ενδιαφέρον στο προσωπό του, να ασχοληθείς και μαζί του. Ακούγεται περίεργο αλλά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και ιδιαιτέρως ενός άντρα που αισθάνεται ότι τον έχουν γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι..
Μία τέτοια κουβέντα, ιδίως αν είναι η μοναδική που είχε να σου πεί, έχει μόνο ένα σκοπό. Να σου την σπάσει. Να σε νευριάσει. Να μη σε αφήσει να χαρείς.
Και ναι δίκιο έχεις . Και στο γιό σου κάνει κακό που το άκουσε. Δεν το σκέφτηκε? ΚΑΚΩΣ. Το μυαλό γιαυτό το έχουμε.

Sofia
12-06-2007, 13:38
εγώ γλυκεια μου πιστεύω οτι οι ανθρωποι αλλαζουν μονο εφοσον το θελουν να αλλαξουν...αλλα αν δεν χαμπαριαζει, τότε αλλαζει....δυστυχως...

gramle
12-06-2007, 13:39
κι εγω ετσι πιστευω ex hus. Φερεται σαν μωρο. Οταν με επαινει καποιος κανει σαν να ζηλευει γιατι δεν επαινουν κι αυτον. Τοσο δυσκολο ειναι να πεις μια καλη κουβεντα για την γυναικα σου?Μια καλη κουβεντα ειναι μονο, ουτε να φαει θελει ουτε να πιει!

gramle
12-06-2007, 13:42
Για ποσο να αλλαξει ρε Σοφια? οταν καταλαβα οτι με κερατωνε μου εδινε αιωνιες υποσχεσεις οτι θα αφιερωσει την υπολοιπη ζωη του να με ξανακερδισει πισω! μεγαλα λογια...
Για λιγο καιρο το προσπαθησε, αλλα μετα εγινε και παλι ο κρυοκολος που ηταν παντα

Tass
12-06-2007, 13:51
Για ποιό λόγο πιστεύεις ότι ένας άνθρωπος που σε ερωτεύτηκε και τον ερωτεύτηκες, που κάνατε ένα παιδί μαζί, που περάσατε τόσα χρόνια ο ένας δίπλα στον άλλον, έκανε αυτή την μεταστροφή και ξεκίνησε πόλεμο εναντίον σου; Ποιός μπορεί να είναι ο σκοπός του; Να σου κάνει εσένα προσωπικά κακό ή να βγάλει προς τα έξω με όποιον τρόπο μπορεί τα δικά του θέματα και τον δικό του εγωϊσμό; Εσύ που τον ξέρεις καλύτερα από όλους θα πρέπει να έχεις μία απάντηση πάνω σε αυτό.

ex_hus
12-06-2007, 13:51
Για να συνεχίσω και να μπορέσω να σου εκφέρω πάντως κάποια γνώμη που να απαντά στο βασικό σου ερώτημα θα ήθελα βρε συ gramle κάποια πράγματα να τα ξεκαθαρίσεις.
(επαναλαμβάνω ότι είμαι αυτός που λιγότερο θα πρέπει να δίνεις σημασία στο τι λέω μιας και πολλά από αυτά που γράφεις τα παίρνω και τα μεταφράζω στην προσωπική μου ζωή και μετά σου γράφω. Πάντως εγώ πιστεύω ότι ίσως να σε βοηθάω και γιαυτό σου γράφω. ΑΑ και μόλις σήμερα κατάλαβα ότι πριν 10 μέρες απάντησα προσωπικά σε κάτι που υποθετικά ρωτούσες τον άντρα σου)
Λοιπόν,,,,,,,,
Ξανά στα δεδομένα.
Θέλεις να χωρίσεις. Σωστά? Πραγματικά από αύριο θα ήσουν χαρούμενη αν δεν είχες τον άντρα σου στη ζωή σου παρά μόνο υπήρχε στη ζωή του παιδιού σου?
Ε τότε τι σε νοιάζει τι θα σου πεί ΕΣΕΝΑ?
Τι σε νοιάζει και θές να του εξηγήσεις πως νιώθεις?
==========================================
Θεωρείς ότι αδιαφορείς και έτσι θα περάσει η ζωή σου. Αδιαφορώντας για τον άλλον που είναι μαζί σου όμως η δική σου ζωή καταστρέφεται. Δεν ολοκληρώνεται. Σωστά?
Ε και νομίζεις ότι αυτό μπορείς να το κάνεις για το υπόλοιπο της ζωή σου? (χώρια που δεν μπορείς να αδιαφορείς. Ανθρωπος είσαι και ξεσπάς. Και νιώθεις μετά άσχημα γιατί ξεσπάς.)
==========================================
Νομίζεις ότι για το καλό του παιδιού πρέπει να είστε μαζί. Και για το καλό του παιδιού δεν προχωράς σε ένα διαζύγιο. Γιατί ο πατέρας του δεν θα είναι μαζί του. Σωστά? (πάντως το γεγονός είναι ότι μετά από ένα διαζύγιο ο άντρας είναι μαζί με το παιδί του (αν το θέλει) κάθε δεύτερο Σαβατοκύριακο και σε κάποιες γιορτές. Είτε μένει στο διπλανό διαμέρισμα είτε στην άκρη της γής)
Σίγουρα δεν υπάρχει κάτι που να σε δένει αισθηματικά με αυτόν τον άνθρωπο? Σίγουρα αν έβλεπες ότι αυτός κάτι αλλάζει εσύ δεν θα μπορούσες να είσαι καλίτερα ή ακόμα και ευτυχισμένη?
Σου εύχομαι να είσαι καλά και να καταφέρνεις να ξεπερνάς τα δύσκολα. (Δεύτερο EDIT με τρόπο όμως που πραγματικά να ξεπερνιούνται και όχι να ξεχνιούνται)

ΥΓ (κατόπιν ΕΔΙΤ) Από τον άντρα σου τι ζητάς? Του το έχεις ξεκαθαρίσει τι θέλεις από αυτόν? Τι πρέπει ΑΥΡΙΟ (σήμερα, χτες) να κάνει? Του έχεις ζητήσει ΜΟΝΟ αυτό (που θές)? Ή (για όποιο λόγο δικό σου) του έχεις ζητήσει και το ανάποδο εντελώς?

Sofia
12-06-2007, 13:52
gramle, φοβαμαι ειλικρινα απο τα οσα διαβάζω να γραφεις πως φταις κι εσυ: φταις γιατι καθεσαι και αφηνεις τον εαυτο σου να μαραζώνει σε μια σχεση, που οπως λες εχει πεθανει...Σιγουρα εχει κανει λαθη ο σύζυγος σου, αλλα το λάθος που κανεις εσυ ειναι να υπομενεις μια κατάσταση που ειναι ψυχοφθορα....τόσο για σενα, οσο και για το παιδι σου (ισως και γι αυτο πολυ περισσοτερο)...

Αντικειμενικες δυσκολιες στο να χωρισεις σιγουρα θα υπαρχουν....χρήματα, δουλεια, αποσταση απο τον πατέρα του..Αλλα υπάρχουν και λύσεις.Το παιδι θα κανει νεους φιλους..αλοιμονο, αν επρεπε να παρετε μια μεταθεση τί θα εκανε? Θα προσαρμοζοταν σε ενα νεο περιβαλλον.Αλλα αν μεινεις στη σχεση βλεπεις τα πραγματα να εξελλισονται καλύτερα? και αν ναι, για ποιον?

Ειναι καλύτερα να βλεπει το παιδι σου λιγοτερο συχνα τον πατέρα του, παρά να βιωνει καθημερινα ενα κλιμα αρνητικο, τεταμενο και δυσαρεστο...

Sofia
12-06-2007, 13:54
και κατι ακομα: αν ηταν κρυοκωλος παντα γιατι τον παντρευτηκες?

gramle
12-06-2007, 14:00
καταρχας να ξεκαθαρισω κατι πολυ σημαντικο τασ, ποτε δεν τον ερωτευτηκα. Τον παντρευτηκα κατω απο μια μικρη πιεση των γονιων μου καθοτι ειμαι απο επαρχια, ειμασταν πολλα χρονια μαζι, εν τω μεταξυ δεν ηρθε στη ζωη μου κατι καλυτερο, εγινα 27 χρονων και χωρις να το πολυσκεφτω τον παντρεφτηκα. Απο συνηθεια που ειμασταν μαζι πολλα χρονια, θα γινει καλος πατερας σκεφτηκα και γενικα ειναι ενας ανθρωπος που δεν με καταπιεζει στα θελω μου οπως το να βγω με φιλες μου, να ντυθω οπως θελω, να κινουμαι γενικα οπως θελω χωρις να εχω τον φοβο. Αυτο ηταν για μενα το νουμερο 1 τοτε γιατι η καταπιεση και ο φοβος ειναι κατι που δεν το μπορω. Οποτε, το ξαναλεω, χωρις να το πολυσκεφτω το εκανα. Βλακεια μου, το ξερω. Ο γαμος ειναι πολυ σοβαρο πραγμα, ειναι μια ζωη με εναν ανθρωπο. Αλλα τοτε δεν το ειδα ετσι.

ex_hus
12-06-2007, 14:03
Originally posted by gramle
Για ποσο να αλλαξει ρε Σοφια? οταν καταλαβα οτι με κερατωνε μου εδινε αιωνιες υποσχεσεις οτι θα αφιερωσει την υπολοιπη ζωη του να με ξανακερδισει πισω! μεγαλα λογια...
Για λιγο καιρο το προσπαθησε, αλλα μετα εγινε και παλι ο κρυοκολος που ηταν παντα

Αυτό μόνο εγώ το διαβάζω τώρα για πρώτη φορά ή έχει ξαναγρατεί πιο πριν και δε το πρόσεξα? (δηλώνω ότι δεν το ήξερα.....)
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό στοιχείο πάντως ......

gramle
12-06-2007, 14:07
Originally posted by ex_hus
Λοιπόν,,,,,,,,
Ξανά στα δεδομένα.
Θέλεις να χωρίσεις. Σωστά? Πραγματικά από αύριο θα ήσουν χαρούμενη αν δεν είχες τον άντρα σου στη ζωή σου παρά μόνο υπήρχε στη ζωή του παιδιού σου?
Ε τότε τι σε νοιάζει τι θα σου πεί ΕΣΕΝΑ?
Τι σε νοιάζει και θές να του εξηγήσεις πως νιώθεις?
Θελω να εχω ενα αλλοθι ετσι ωστε αν κατι παει στραβα να μην πουνε οι αλλοι οτιπαρατησα τον αντρα μου γιατι ετσι μου καπνισε!
==========================================
Θεωρείς ότι αδιαφορείς και έτσι θα περάσει η ζωή σου. Αδιαφορώντας για τον άλλον που είναι μαζί σου όμως η δική σου ζωή καταστρέφεται. Δεν ολοκληρώνεται. Σωστά?
Ε και νομίζεις ότι αυτό μπορείς να το κάνεις για το υπόλοιπο της ζωή σου? (χώρια που δεν μπορείς να αδιαφορείς. Ανθρωπος είσαι και ξεσπάς. Και νιώθεις μετά άσχημα γιατί ξεσπάς.)
Νομιζα οτι μπορουσα αλλά βλεπω οτι τελικα δεν μπορω. Ασφυκτυω
==========================================
Νομίζεις ότι για το καλό του παιδιού πρέπει να είστε μαζί. Και για το καλό του παιδιού δεν προχωράς σε ένα διαζύγιο. Γιατί ο πατέρας του δεν θα είναι μαζί του. Σωστά? (πάντως το γεγονός είναι ότι μετά από ένα διαζύγιο ο άντρας είναι μαζί με το παιδί του (αν το θέλει) κάθε δεύτερο Σαβατοκύριακο και σε κάποιες γιορτές. Είτε μένει στο διπλανό διαμέρισμα είτε στην άκρη της γής)
Πρεπει να εχεις και οικονομικη ανεση για να διαθεσεις 400 ευρω σε εισητηρια το μηνα κατι που αυτος δεν εχει.
Σίγουρα δεν υπάρχει κάτι που να σε δένει αισθηματικά με αυτόν τον άνθρωπο? Σίγουρα αν έβλεπες ότι αυτός κάτι αλλάζει εσύ δεν θα μπορούσες να είσαι καλίτερα ή ακόμα και ευτυχισμένη?
Δεν τον αγαπω καθολου. Παρακαλαω να βρει καποια αλλη και να με παρατησει στην ησυχια μου, να εχει ομως αυτος την ευθυνη του χωρισμου. Να μην στεναχωρεθει το αγγελουδι μου απο μια δικη μου αποφαση, δεν θα το αντεξω
Σου εύχομαι να είσαι καλά και να καταφέρνεις να ξεπερνάς τα δύσκολα.

ΥΓ (κατόπιν ΕΔΙΤ) Από τον άντρα σου τι ζητάς? Του το έχεις ξεκαθαρίσει τι θέλεις από αυτόν? Τι πρέπει ΑΥΡΙΟ (σήμερα, χτες) να κάνει? Του έχεις ζητήσει ΜΟΝΟ αυτό (που θές)? Ή (για όποιο λόγο δικό σου) του έχεις ζητήσει και το ανάποδο εντελώς? Του τα εχω πει ολα αυτα που λεω και σε σας, ακριβως οπως τα λεω και εδω, χωρις κομψοτητες δηλαδη

gramle
12-06-2007, 14:13
ex-hus, δεν ξερω αν το προσεξες αλλα εχω βαλει σχολια πιο πανω στο μυνημα σου, απλα επρεπε να τα βαλω σε bold για να ξεχωριζουν

gramle
12-06-2007, 14:15
Σοφια, σιγουρα εγω φταιω πανω απ\' ολα. Προ παντων γιατι τον παντρευτηκα. Πραγματικα, το σκεφτομαι και τρελλαινομαι πως εκανα εγωκατι τετοιο. Αφου ηταν μαθηματικα βεβαιο οτι θα αποτυχαινε ενας τετοιος γαμος. Πως το εκανα?

Sofia
12-06-2007, 14:24
νομιζω οτι το προβλημα gramle και να με συγχωρήσεις αν στο πω λιγο ακομψα ειναι οτι εχεις ενα προβλημα με τις ευθύνες....εννοω την αναληψη ευθυνων

Τί εννοω: γράφεις \"\"\"\"\"\"Θελω να εχω ενα αλλοθι ετσι ωστε αν κατι παει στραβα να μην πουνε οι αλλοι οτιπαρατησα τον αντρα μου γιατι ετσι μου καπνισε!\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"

και \"Δεν τον αγαπω καθολου. Παρακαλαω να βρει καποια αλλη και να με παρατησει στην ησυχια μου, να εχει ομως αυτος την ευθυνη του χωρισμου. Να μην στεναχωρεθει το αγγελουδι μου απο μια δικη μου αποφαση, δεν θα το αντεξω\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"\"


Να σου θυμίζω ομως οτι εχεις μια σημαντικη ευθύνη, θες δεν θες: να μεγαλώσεις ενα παιδι σε ενα ισορροπημενο (αν μη τι αλλο) περιβάλλον....με το να αποφεύγεις να αναλαβεις ευθύνη, σκεπτομενη με το ΤΙ θα πουν αλλοι, (ή μήπως εσυ??) καταστρέφεις ουσιαστικα τη ζωή σου και την ανεμελια του παιδιου σου (που θα πρεπε να εχει)....
Οσο για το τί ΘΑ πει το παιδι σου στο μελλον,αφησε το καλύτερα στην ακρη...ΣΗΜΕΡΑ νομιζεις οτι του εξασφαλιζεις ηρεμία? ΚΑΙ ΕΣΥ, δεν εισαι υπευθυνη γι αυτο? Και κατι ακομα, το θέμα ειναι αν θα στεναχωρεθει το παιδι σου ή αν θα στεναχωρεθεί απο σένα? Το γενικα δεν μπορεις να το ορισεις δυστυχως...την στεναχώρια που μπορει να του προκληθει απο σενα, μπορεις....κανε κατι λοιπον για να ελαχιστοποιησεις τη στεναχωρια αυτη...

ex_hus
12-06-2007, 14:30
Φίλη Gramle (μα καλά που το βρήκες αυτό το id????......xaaaa.... δε μπορώ να σε φανταστώ ως gramle. Όλα εκείνα τα gremlins.χαααααα....... μου έρχονται. Ελπίζω να γέλασες και εσύ)
Θα στο πώ έτσι όπως το βλέπω εγώ.
Ο άντρας σου δεν έχει κανένα λόγο (ούτε καν το παιδί του δεν σκέφτεται) για να κάνει κάτι. Εσύ έχεις δύο πολύ σημαντικούς και εξίσου σημαντικούς λόγους, (ΕΣΕΝΑ και το παιδί σου), ακόμα ακόμα αν το θές έχεις και τρίτο λόγο (τον άντρα σου). .
Να σε πώ κάτι ρε συ τώρα που με ήρθε?
Δε πας στους γονείς σου στην επαρχία που έλεγες τώρα για το καλοκαίρι? Μόνη με το παιδί σου? ΚΑι εξήγα στους γονείς σου τα πάντα (δεν χρειάζονται αυτοί αιτιολογίες ούτε και αποδείξεις. Μόνο να σε δούνε χάλια θα σε στηρίξουν. Και στο κάτω κάτω η απιστία είναι ένας σημαντικός λόγος. ) Και κανόνισε να μην έρθει με τίποτα μαζί σας.
Δεν ξέρω αν το έχεις σκεφτεί. Τι λες?

gramle
12-06-2007, 14:35
στη μανα μου το ειπα (ο πατερας μου εχει πεθανει) για την απιστια μετα απο πολυ καιρο βεβαια και της εχω πει οτι δεν ειμαι καλα αλλα αυτη μου ειπε οτι ειναι αντρας και δεν θα σημαινε τιποτα γι\' αυτον. Η μανα μου ειναι εντελως κατα του διαζυγιου ιδιως οταν υπαρχουν παιδια. Μαλλον αυτη μου εχει μεταδοσει ολο αυτο το φορτιο τοσα χρονια την θυμαμαι να λεει. Οταν κανεις παιδι ξεχνας οτι υπαρχεις, ζεις μονο για την ευτυχια του. Ο μονος λογος διαζυγιου για την μανα μου ειναι οι ακραιες καταστασεις, οπως να σε χτυπαει ο αντρας σου, να πινει κλπ.

gramle
12-06-2007, 14:42
Σοφια, το τι θα μου πει στο μελλον δεν με απασχολει τωρα γιατι θα ειναι μεγαλος και θα μπορω να συννενοηθω μαζι του. Με απασχολει πως θα τον αντιμετωπισω τωρα αν χωρισω. Δεν ειναι σε θεση να καταλαβει, ειναι πολυ μικρος. Θα πληγωθει πολυ.
οσο για τις ευθυνες εχει δικιο. φοβαμαι να επωμισθω τετοια ευθυνη. Ειμαι πολυ φοβισμενη. Ισως φταιει και το γεγονος οτι ο μικρος μας παρουσιασε ψυχολογικο προβλημα και για 3 μηνες δεν ετρωγε τιποτα στερεο γιατι ενιωθε οτι θα πνιγει. Περασα μεγαλο γολγοθα ολο εκεινο το διαστημα και τρεμω στην ιδεα οτι μπορει να ξαναπαρουσιασει κατι παρομοιο.

Tass
12-06-2007, 14:43
Μάλιστα, τώρα κάπου φτάνουμε. Το ότι η μάνα σου σε μεγάλωσε με αυτές τις αντιλήψεις σίγουρα έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην μετέπειτα πορεία σου στον δικό σου γάμο και στις σχέσεις σου με το αντίθετο φύλο γενικότερα. Το ότι δεν ήσουν ερωτευμένη με τον άντρα σου δεν το είχα ομολογώ καταλάβει, αντιθέτως μέσα από όσα έγραφες είχα αντιληφθεί ότι σε πονάει πολύ η αδιαφορία του και ότι υποφέρεις με αυτή την κατάσταση λόγω συναισθημάτων από μεριάς σου που δεν έχουν ανταπόκριση. Σίγουρα το ότι έκανες έναν γάμο από συμβιβασμό δεν ήταν και ο καλύτερος οιωνός για το μέλλον αυτής της ένωσης. Εν γνώση σου μπήκες στον χορό γνωρίζοντας επίσης ότι το χρονικό διάστημα που θα ήθελες να χορέψεις ήταν προδιαγεγραμμένο. Συνεπώς εκείνο που σε κρατάει δέσμια σε αυτόν τον γάμο δεν είναι το θέλω αλλά το πρέπει. Σωστά;

Εσύ gramle τι θέλεις από την ζωή σου; Πως την έχεις ονειρευτεί; Σου είναι εύκολο να κάνεις εδώ μία λίστα με εκείνα που σου έρχονται πρώτα στο νου;

gramle
12-06-2007, 14:54
ναι, τασ το πρεπει και μονο αυτο. Οταν τον παντρευτηκα παλεψαπολυ για να πετυχει, να τον ερωτευτω. Ημουν πολυ διαχυτικη, ζεστη μαζι του. Αυτος δεν μου εχει πει ποτε ουτε μια φορα οτι μ\' αγαπα, ενα ερωτικο λογο, τιποτα. Ετσι ειναι το στυλ του. Δεν λεει τετοια, μου λεγε. (τωρα στην αλλη πως τα ειπε αυτο ειναι αλλο καπελο!). Απο το παιδι και μετα κουραστηκα να του δινω στοργη και να μην παιρνω τιποτα, οποτε αφιερωθηκα στο παιδι. Να φανταστεις οταν γεννησα δεν μου εδωσε ουτε ενα φιλι, ουτε ενα γλυκο λογο. Ουτε ενα λουλουδακι, τιποτα. Σαν να ημουν αορατη. Σαν να ειχε βαλει μια μηχανη να του γεννησει ενα παιδι....
Απο κει ηρθε η κατρακηλα και σε μενα. Επαψα να προσπαθω και εδωσα ολη μου την αγαπη και την στοργη στο παιδι, μονο σ\'αυτο.
Πως θα ηθελα εγω τη ζωη μου....
Να ερωτευτω, να κανω κι αλλο παιδι αλλα ενα παιδι που θα ειναι απο εναν δυνατο ερωτα. Να εχω την οικογενεια μου και τον αντρα μου που θα ειναι διπλα μου να με φροντιζει, να με αγαπα, να με νιωθει.
Να ειμαστε συμμαχοι στη ζωη και οχι αντιπαλοι. Να επικοινωνουμε, να βαζουμε τα παιδια για υπνο οχι για να καρφωθουμε σε μια τηλεοραση να περασεικι αυτο το βραδυ αλλά για να μεινουμε λιγο μονοι μας, να πιουμε ενα ποτο και να τα πουμε. Να με χαιδεψει, οχι απαραιτητα για να κανουμε ερωτα αλλα για να μου δειξει οτι ειναι διπλα μου...
Ο αντρας μου με χαιδευει και με φιλαει μονο οταν του σηκωνεται και θελει καπου να τον βαλει (σορυ για την εκφραση αλλά ειναι ετσι ακριβως)

Sofia
12-06-2007, 15:03
βρε gramle διαβαζω αυτα που γράφεις και στεναχωριεμαι....ειναι τοσο δυνατο αυτο το \"πρεπει\" που το αφηνεις να σε δεσει σε μια ζωή που δεν σου αρεσει καθόλου? που απεχθανεσαι?

Δεν υπάρχει \"πρεπει\" να νιωθω καλα?

ex_hus
12-06-2007, 15:07
ΝΑ το συνεχίσω εγώ?
Στη μάνα σου λοιπόν ψέμματα δεν θα πείς. Σε χτυπάει. Ψυχολογικά μεν αλλά σε χτυπάει. Αν θες η μάνα σου δεν θα το καταλάβει αυτό το ψυχολογικά οπότε μη της το πείς. Πες ότι σε χτυπάει. Και φυσικά θα το αρνηθεί (ο άντρας σου) αν τον ρωτήσει (η μάνα σου) αλλά και αυτός πες το (εσύ) στη μάνα σου ότι θα γίνει (δηλαδή ότι θα το αρνηθεί).
Και στο κάτω κάτω αν θες δές το και έτσι. Ότι και να γίνει μόνο καλό θα φέρει. Θα δείς πως είσαι εσύ. Θα δείς πως είναι το παιδί. Θα δείς τι θα κάνει ο άντρας σου.
Τι λές?

EDIT: Εννοείται ο άντρας σου θα ενημερωθεί για το τι σχεδιάζεις να κάνεις (να πας στη μάνα σου για το καλοκαίρι χωρίς αυτός να έχει κανένα δικαίωμα επικοινωνίας μαζί σας)

gramle
12-06-2007, 15:12
Ειναι οι καταβολες που εχουμε απομικρα παιδια. Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου η μανα μου ελεγε, \"απο την ημερα μου μενεις εγκυος παυουν οι προσωπικες χαρες τις ζωης, αφιερωνεσαι στο παιδι σου\".
Οταν ημουν πολυ μικρη, λιγο μεγαλυτερη απο τον γιο μου, γυρω στα 9, ειχα ακουσει την μανα μου να μιλαει πονηρα στο τηλεφωνο με καποιον. Τρεμω τωρα που το λεω αυτο. Δεν το εχω ξαναπει ποτε σε κανεναν. Πληγωθηκα πολυ τοτε. Ειχε γκομενο. Θυμαμαι την συνομιλια τους ακομα και τωρα. Καθε λεξη. Προσπαθησα να το αποβαλλω απο το μυαλο μου, να προσπαθω απο τοτε να πεισω τον εαυτο μου οτι δεν ακουσα καλα. Αλλά με κυνηγαει ακομα...

Tass
12-06-2007, 15:13
Καθόλου σόρρυ, λες και μεις δεν έχουμε περάσει τα ίδια...

Θέλεις λοιπόν να ερωτευθείς.
Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει είτε να απαγάγουν τον τωρινό σου σύντροφο εξωγήινοι και να στον δώσουν πίσω μεταλλαγμένο είτε να τον αλλάξεις. Ετσι απλά. Εκτός βέβαια και αν γίνει κάποια κοσμοϊστορική αλλαγή που θα τον κάνει να δει το φως το αληθινό, κάτι που γίνεται κάθε 1000 χρόνια περίπου και μοιάζει μάλλον χλωμό.

Θέλεις να κάνεις ένα δεύτερο παιδί.
Σίγουρα ούτε να το σκέφτεσαι με τον τωρινό σύντροφο. Τα παιδιά δεν ενώνουν αλλά αντιθέτως συνήθως χωρίζουν ιδιαίτερα όταν οι βάσεις της σχέσης δεν είναι δυνατές. Ηλικιακά ακόμα έχεις χρόνο αλλά δεν είναι και τόσο απεριόριστος όσο φάνταζε όταν ήσουν 27χρονών. Οτι είναι να κάνεις πρέπει να το κάνεις τώρα κοντά.

Θέλεις στοργή, αποδοχή, τρυφερότητα, κατανόηση, έρωτα, αγάπη, σεβασμό, δέσιμο, συντροφικότητα.
Τα έχεις στον γάμο σου; Η ερώτηση είναι ρητορική. Υπάρχει περίπτωση να τα βρεις σε αυτόν με κάποιον τρόπο; Το επιθυμείς; Τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα τις έχεις εσύ και μόνο εσύ. Θέλεις να αναλώσεις και άλλον από τον πολύτιμό χρόνο σου σε αυτή την γη κάνοντας τα ίδια πράγματα που σε έφεραν σε αυτό το αδιέξοδο ή είσαι διατεθιμένη να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό μήπως και δεις αποτελέσματα, έτσι για αλλαγή;

Ολοι μας φοβόμαστε να αλλάξουμε. Ολοι μας φοβόμαστε τις συνέπειες. Ολοι μας φοβόμαστε την ανασφάλεια του τι θα μας φέρει το αύριο όταν δεν θα έχουμε ένα δεκανίκι ουσιαστικά να μας στηρίζει αλλά θα πρέπει να σταθούμε στα δικά μας πόδια, με τις δικές μας δυνάμεις. Σε κανένα μας δεν ήταν εύκολο να το πράξουμε. Κλάψαμε, μεθύσαμε, βρίσαμε, μετανιώσαμε, μετανιώσαμε που μετανιώσαμε και στο τέλος προχωρήσαμε παρακάτω.

Στην ουσία δεν είναι ο άντρας σου εκείνος με τον οποίο πρέπει να προσπαθήσεις να τα βρεις για να έχεις μία καλύτερη ποιότητα ζωής αλλά ο ίδιος σου ο εαυτός.

Είσαι σίγουρη ότι καταβάθος το θέλεις αυτό; Και αν ναι, τι είναι επί της ουσίας εκείνο που σε εμποδίζει; Ο φόβος του τι θα ξημερώσει αύριο; Γιατί μήπως στην τωρινή κατάσταση που ζεις ξέρεις από σήμερα πως θα είναι το αύριο; Η μήπως απλά επιλέγεις να το πιστέψεις γιατί αυτό σε πονάει λιγότερο;

ex_hus
12-06-2007, 15:17
Originally posted by Tass
Θέλεις λοιπόν να ερωτευθείς.
Για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει είτε να απαγάγουν τον τωρινό σου σύντροφο εξωγήινοι και να στον δώσουν πίσω μεταλλαγμένο είτε να τον αλλάξεις. Ετσι απλά. Εκτός βέβαια και αν γίνει κάποια κοσμοϊστορική αλλαγή που θα τον κάνει να δει το φως το αληθινό, κάτι που γίνεται κάθε 1000 χρόνια περίπου και μοιάζει μάλλον χλωμό.

χααααααααα.......Να είσαι καλά ρε Tass, με έκανες και γέλασα.......χαααααα
Ωραία το έθεσες πάντως...

gramle
12-06-2007, 15:17
Αυτο ακριβως φοβαμαι, οτι δεν εχω πολυ χρονο μπροστα μου. Αν ειχα βρει κατι αλλο θα με βοηθουσε, θα μου εδινε δυναμη να προχωρησω. Αλλά νιωθω οτι δεν θα το ζησω ποτε. Νιωθω μεγαλη, χωρις πολλα περιθωρια ακομα.

Tass
12-06-2007, 15:24
Ο κόσμος και τα γεγονότα που βιώνουμε χρωματίζονται ανάλογα με την διάθεσή μας. Αν εσύ τα βλέπεις όλα σκοτεινά και μουντά, έτσι θα είναι. Αν εσύ τα βλέπεις αισιόδοξα και φωτεινά και πάλι δίκιο θα έχεις. Εχεις σκεφτεί μήπως ότι υπάρχει περίπτωση να σε έχει φλερτάρει κάποιος που να σε κολάκευε το ενδιαφέρον του και λόγω της ψυχολογίας σου να μην έχεις πάρει χαμπάρι; Δεν σου λέω με αυτό να πας και να φορέσεις κέρατο στον άντρα σου. Τουναντίον. Η αντεκδίκηση ποτέ δεν υπήρξε λύση ίσα-ίσα μόνο προβλήματα μπορεί να φέρει. Ομως είσαι ακόμα πολύ νέα για να αισθάνεσαι ότι έχεις κλείσει τον κύκλο σου και να παραιτηθείς από όλα όσα έχει η ζωή ακόμα απλόχερα να σου προσφέρει. Είσαι 35 όχι 85. Συνειδητοποίησέ το επιτέλους!

Tass
12-06-2007, 15:26
Ex, το γέλιο μας χαρίζει ζωή. Μακάρι να είχαμε περισσότερο από το ρημάδι.....

ex_hus
12-06-2007, 15:28
Υποστηρίζει κανείς (ή εν το προκείμενω καμία) ότι στα 35 ένας άνθρωπος (άρρεν ή θήλυ) έχει (ή έστω έχει αρχίσει)σιτέψει ? ΠΟΛΥ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΣ ΑΑΑΑΑΑΝΝΝΝΝ το πιστεύει.

gramle
12-06-2007, 15:31
Ερωτευτηκα ρε τασ, ερωτευτηκα πολυ αλλά εφαγαχλαπατσα κι απο κει. Ημουν πολυ ευαλωτη και τα εδωσα ολα. Τα παντα. Ημουν χαρουμενη. Νομιζα πως ηταν η αρχη του τελους της μιζερης ζωης μου, αλλά εκανα λαθος. Επεσα σε λαθος ανθρωπο. Το μονο που εκανε ηταν να με φλομωσει στο ψεμα. Κρατησε 2 μηνες. Πριν 10 μηνες περιπου.... Ηταν οι καλυτερες μερες της ζωης μου. Αυτο με κατακερακωσε. Ηταν το τελειωτικο χτυπημα. Τον ερωτευτηκα πολυ. Ηταν αυτο που ηθελα. Αυτος ομως το μονο που ηθελε, οπως αποδειχτηκε ηταν να γ.... μια παντρεμενη γιατι του ανεβαζε το κασε!
Τεσπα, τι να πρωτο πω?

gramle
12-06-2007, 15:33
Δεν λεω οτι εχω σιτεψει ρε Hus αλλά μια 35αρα με ενα παιδι δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα να βρει συντροφο. Μονο και μονο απο το αγχος της να βρει γρηγορα θα πεσει με τα μουτρα και θα φαει παλι πατατια!

gramle
12-06-2007, 15:35
Μου κανει εντυπωση ομως που κανεις δεν σχολιασε το τηλεφωνημα, που κρυφακουσα την μανα μου ναμιλαει με καποιον. Δεν το ειδατε ή ειναι αναξιο λογου?

ex_hus
12-06-2007, 15:39
Άποψή μου.
Στα 9 ΕΝΑ γεγονώς μπορεί να παρερμηνεύθηκε μπορεί και όχι.
Στα 35 μπορείς να το ρωτήσεις και ίσως ΠΡΕΠΕΙ.

Tass
12-06-2007, 15:41
Αυτό το τελευταίο ήταν το κερασάκι στην τούρτα... Αχ ρε gramle.. ψάχνοντας να βρεις αυτό που σου λείπει να είσαι βέβαιη ότι θα πέσεις σε πολλά λούκια και θα φας πολλές σφαλιάρες όμως το να κάνεις μία σχέση παράλληλη δεν είναι και η καλύτερη λύση. Από την άλλη θα μου πεις κι όλα αυτά που μου λείπουν που θα τα βρω; Μα εκεί έξω φυσικά. Αλλά χωρίς κάποιο λουρί να σε κρατάει δεμένη σε μέρη που ουσιαστικά δεν θέλεις να ξαναεπισκεφτείς. Ξέρεις τι έλεγε ο Ρήγας Φεραίος; Καλύτερα μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Σου ακούγεται γνωστό; Θα πρέπει. Θέλεις την ελευθερία σου; Τότε ψάξε να την βρεις στα σωστά μέρη και όχι με μισές λύσεις που στο τέλος μόνο συναισθηματικό κόστος θα σου αποφέρουν. Στάσου στα δυό σου πόδια και όταν είσαι έτοιμη ότι επιθυμείς θα γίνει. Τι σκατά, στην ίδια θέση είμασταν, λες να μην ξέρω τι λέω;

gramle
12-06-2007, 15:47
Originally posted by ex_hus
Άποψή μου.
Στα 9 ΕΝΑ γεγονώς μπορεί να παρερμηνεύθηκε μπορεί και όχι.
Στα 35 μπορείς να το ρωτήσεις και ίσως ΠΡΕΠΕΙ.
και τι να ρωτησω ρε hus? \"μανα μηπως ειχες γκομενο?\" και θα το παραδεχτει? και πες οτι το παραδεχεται. Θα μου πει, \"ειδες? δεν σας παρατησα για ενα γκομενο. αυτο κανει η σωστη μανα\"

gramle
12-06-2007, 15:51
Originally posted by Tass
Αυτό το τελευταίο ήταν το κερασάκι στην τούρτα... Αχ ρε gramle.. ψάχνοντας να βρεις αυτό που σου λείπει να είσαι βέβαιη ότι θα πέσεις σε πολλά λούκια και θα φας πολλές σφαλιάρες όμως το να κάνεις μία σχέση παράλληλη δεν είναι και η καλύτερη λύση. Από την άλλη θα μου πεις κι όλα αυτά που μου λείπουν που θα τα βρω; Μα εκεί έξω φυσικά. Αλλά χωρίς κάποιο λουρί να σε κρατάει δεμένη σε μέρη που ουσιαστικά δεν θέλεις να ξαναεπισκεφτείς. Ξέρεις τι έλεγε ο Ρήγας Φεραίος; Καλύτερα μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Σου ακούγεται γνωστό; Θα πρέπει. Θέλεις την ελευθερία σου; Τότε ψάξε να την βρεις στα σωστά μέρη και όχι με μισές λύσεις που στο τέλος μόνο συναισθηματικό κόστος θα σου αποφέρουν. Στάσου στα δυό σου πόδια και όταν είσαι έτοιμη ότι επιθυμείς θα γίνει. Τι σκατά, στην ίδια θέση είμασταν, λες να μην ξέρω τι λέω;
Το ξερωρε τασ, αλλά μου προεκυψε. Ετσι οπως ειμαι λογικο δεν ειναι? Δεν φταιει ομως μονο αυτο. Ηταν ακριβως ετσι οπως τον ηθελα. Μου την εχουν πεσει κι αλλοι αντρες αλλά δεν αφεθηκα να τους ερωτευτω λογω του οτι ημουν σκατα στο γαμο μου. Μ\' αυτον ομως ηταν το κατι αλλο. Μου πηρε το μυαλο, με απογειωσε. Προσγειωθηκα ομως πολυ ανωμαλα. Απλα αν ηταν ομως αλλιως η φαση και δεναμε με αυτον θα μου ηταν πιο ευκολο να παρω την αποφαση και να ξεκινησω μια καινουργια ζωη.

Tass
12-06-2007, 15:54
Να σου πω κάτι gramle;

Εσύ την άκουσες και σου έμεινε το ψυχολογικό. Εμένα που όχι μόνο μου το είπε αλλά επιπλέον κάποια στιγμή που ήμουν παιδί χωρίς να γνωρίζω ότι ήταν ο εν λόγω κύριος μου τον γνώρισε κιόλας τι να πω; Μήπως θα έπρεπε να σκαρφαλώνω τοίχους τώρα; Γλυκειά μου όλοι άνθρωποι είμαστε και κανένας δεν είναι άσφαλτος (τάδε έφη κα Δημητρίου). Οτι κι αν έγινε στο παρελθόν της μητέρας σου και την ώθησε να ενεργήσει όπως ενέργησε και να σε μεγαλώσει με τόσο αυστηρές αρχές είναι κάτι που θα πρέπει σιγά-σιγά να αρχίσεις να το δουλεύεις και να το βγάζεις από μέσα σου. Εδώ μιλάμε για την δική σου ζωή και τις δικές σου επιλογές. Η μητέρα σου τόσα ήξερε τόσα έκανε. Εσύ που είσαι και συ με την σειρά σου μάνα γιατί πας να επαναλάβεις τα ίδια λάθη με εκείνη; Πιστεύεις ότι καταβάθος ήταν ευτυχισμένη και εκείνη με την δική της ζωή; Οτι πίστευε καλύτερο έκανε και τελικά καταλήγουμε στο γνωστό αμαρτίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα. Ε όχι! Κάνε την διαφορά και σταμάτα το εδώ. Εχεις και εσύ δικαιώματα!

ex_hus
12-06-2007, 15:54
Originally posted by gramle

Originally posted by ex_hus
Άποψή μου.
Στα 9 ΕΝΑ γεγονώς μπορεί να παρερμηνεύθηκε μπορεί και όχι.
Στα 35 μπορείς να το ρωτήσεις και ίσως ΠΡΕΠΕΙ.
και τι να ρωτησω ρε hus? \"μανα μηπως ειχες γκομενο?\" και θα το παραδεχτει? και πες οτι το παραδεχεται. Θα μου πει, \"ειδες? δεν σας παρατησα για ενα γκομενο. αυτο κανει η σωστη μανα\"
Θα σταματήσει να σε βασανίζει αυτή η σκέψη. Οτι και αν σου πεί. Και μη προτρέχεις στο τι θα σου πεί. Αυτό λέω μόνο.

Εdit (και μη ξεχνάς, εσένα σε χτυπάει ο \"σωστός\" ο πατέρας κάθε μέρα)

Tass
12-06-2007, 16:02
Ενσταση!

Το να αλλάξεις την ζωή σου είναι κάτι το οποίο πρέπει να το βασίσεις στον εαυτό σου και μόνο και όχι πάνω σε κάποιον άλλο. Το ξέρω και στο λέω υπεύθυνα γιατί την ίδια νοοτροπία είχα και γω και τελικά μου πήρε πολύ περισσότερο χρόνο να βρω τις ισορροπίες μου από ότι αν είχα εξαρχής στηριχθεί σε μένα και μόνο.

gramle
12-06-2007, 16:07
Δεν με μεγαλωσε με αυστηρες αρχες. Απεναντιας ειναι πολυ χαλαρη στα ηθικα θεματα και ποτε δεν μου απαγορευσε κατι. Απλα σε οτι εχει να κανει με οικογενεια, γαμο και προπαντων παιδι ειναι καθετη. Το παιδι πρεπει να μεγαλωνει και με τους 2 γονεις.

gramle
12-06-2007, 16:09
Τασ, ποτε γνωρισες τον τωρινο σου συντροφο? αφου χωρισες με τον πρωην ή παραλληλα?

Tass
12-06-2007, 16:13
Για να έχει αυτή την άποψη κάτι πρέπει να την έκανε να την διαμορφώσει. Γιατί τόσο κάθετη με το θέμα; Μήπως λόγω εποχής που μεγάλωσε; Μήπως λόγω δικού της οικογενειακού περιβάλλοντος; Μήπως λόγω εμπειριών; Πάντως όπως και να έχει αυτά είναι αντιλήψεις που επικρατούσαν πριν από αρκετά χρόνια. Ακόμα και στην Ελλάδα τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν πάνω σε αυτό το θέμα. Επειτα αν εσύ δεν είσαι μέσα σου καλά πως θα είναι καλά και οι γύρω σου και κυριότερα εκείνοι που προσβλέπουν σε σένα; (Το παιδί σου).

ex_hus
12-06-2007, 16:16
Originally posted by gramle
Απλα σε οτι εχει να κανει με οικογενεια, γαμο και προπαντων παιδι ειναι καθετη. Το παιδι πρεπει να μεγαλωνει και με τους 2 γονεις.
Πρόσεξε τι γράφεις. και με τους δύο γονείς (όχι φυσικούς γονείς) αλλά 2 γονείς.
Να συνεχίσω που αγαπιούνται

Tass
12-06-2007, 16:16
Τον γνώρισα τα Χριστούγεννα του 2006 την παραμονή συγκεκριμένα σε ένα φιλικό σπίτι, τρία χρόνια αφότου είχα χωρίσει με τον άντρα μου και σε μία χρονική στιγμή που ναι μεν ήθελα έναν σύντροφο να πορευτώ μαζί του αλλά δεν με έκαιγε και τόσο μιάς και ήθελα λίγο χρόνο για τον εαυτό μου, βλέπεις 3 μήνες νωρίτερα είχα βγει από μία δίμηνη σχέση με κάποιον που δεν περπάτησε καθόλου μα καθόλου καλά.

gramle
12-06-2007, 16:17
και αν δεν το βρω το αλλο μου μισο? θα μεινει το παιδι με ενα γονιο. Αυτο εννοουσα οταν ελεγα οτι θα μου εδινε δυναμη αν ειχα βρει κατι αλλο

gramle
12-06-2007, 16:20
Αρα οταν χωρισες ησουν σχετικα μικρη. Αλλο 30 (που πρεπει να ησουν) και αλλο 35 που ειμαι εγω (σχεδον 36).

Tass
12-06-2007, 16:20
Συμφωνώ με τον Ex. Και με τους δύο γονείς, όχι κατ΄ανάγκη τους φυσικούς που να αγαπιούνται. Εμείς (ο σύντροφος μου, η κόρη μου και εγώ) μένουμε μαζί εδώ και 14 μήνες και σε διαβεβαιώ ότι η κόρη μου νιώθει πολύ όμορφα μαζί του και έχουν αναπτύξει μία πάρα πολύ καλή σχέση. Η ίδια μου είπε τις προάλλες ότι νιώθει πολύ χαρούμενη που είμαστε μαζί και ότι ξέρει πως εκείνος την αγαπάει πολύ κι ας έχει και άλλο ένα παιδί από προηγούμενο γάμο κι ας περιμένουμε σε λίγους μήνες δικό μας παιδί κι ας έχει μπαμπά εκείνη. Αυτό νομίζω λέει πολλά.

Tass
12-06-2007, 16:22
Ημουν 31. Ε και; Και τώρα να μου συνέβαινε πάλι το ίδιο θα έκανα. Η ζωή μου δεν έχει τελειώσει, απεναντίας ακόμα δεν έχει αρχίσει!

gramle
12-06-2007, 16:23
Συμφωνω και εγω απολυτα και με τους δυο σας. Φοβαμαι ομως οπως ειπα και πριν οτι θα βιαστω λογω ηλικιας (δεν με παιρνει και πολυ ακομα για δευτερο παιδι) και θα κανω παλι λαθος επιλογες.

Tass
12-06-2007, 16:24
Κι αν ο παππούς μου είχε ροδάκια; Τι θα ήταν; Συγνώμη για το απότομο του ύφους αλλά αν αρχίσεις με το \"κι αν...\" δεν θα τελειώσεις ποτέ και φυσικά δεν θα καταλήξεις πουθενά. Αν δεν το δοκιμάσεις δεν θα μάθεις ποτέ αυτό το \"κι αν\". Και πίστεψέ με, θα σε τρώει μιά ζωή...

Tass
12-06-2007, 16:25
Να βιαστείς λόγω παιδιού; Στις μέρες μας μπορούμε να τεκνοποιούμε και στα 40+. Κοίτα πρώτα να κάνεις κάτι για σένα και μετά θα κάνεις και άλλο παιδί. First things first.

gramle
12-06-2007, 16:31
Εχεις απολυτο δικιο, αυτο το \"αν\" θα με φαει. Γιατι εχω τετοιες ανασφαλειες ρε γαμοτο μου?

Tass
12-06-2007, 16:38
Γιατί είσαι άνθρωπος. Αν ήσουν φυτό δεν θα τις είχες, πίστεψέ με!

Χαμογέλα λίγο, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου, όλα αυτά που σκέφτεσαι, νιώθεις και φοβάσαι είναι απολύτως φυσιολογικά. Δεν είσαι μόνη σου εδώ. Σε ακούμε και είμαστε κοντά σου έστω και εξ΄αποστάσεως.

gramle
12-06-2007, 16:42
Να σαι καλα, πραγματικα εισαι ενα πολυ σωστο και ισορροπημενο ατομο. Ειναι πολυ τυχεροι αυτοι που σε εχουν και ως συντροφο και ως φιλη.
Σου ευχομαι τα καλυτερα

Tass
12-06-2007, 16:46
Και με την σειρά μου σου εύχομαι το ίδιο!

Αντε... με συγκίνησες μεσημεριάτικο!

(και είμαι και ευσυγκίνητη γενικότερα λόγω εγκυμοσύνης...)

Sofia
12-06-2007, 17:39
αχχχχχχχχχχχχχχχχχ,αντε με το καλο βρε Tass.....:)))))) ενα τυχερο παιδακι θα ναι νομιζω με τα μυαλα που κουβαλας:)))

Tass
12-06-2007, 17:42
Και ξανά εμφανίζονται τα χαρτομάντηλα..

Ευχαριστώ πολύ Σοφία μου, να΄σαι καλά. Από αυτά που διάβασα ίδιου τύπου μυαλά κουβαλάμε. Σε καλό να μας βγούνε.. χιχιχι.

Sofia
12-06-2007, 18:30
και γω αυτο εύχομαι, αλλα και το βλέπω:))))!!!!!!

βλεπω οτι τελευταια το φορουμ ανθισε:))) πολυ χαιρομαι:)

anitak
12-06-2007, 22:45
Γκραμπλ, θα ηταν επιπολαιο να προσπαθησει καποιος να σε πεισει να προχωρησεις χωρις να λαβεις σοβαρα τους δισταγμους σου. Το λέω αυτό όχι επειδή πιστεύω ότι έχουν βάση, αλλά επειδή ξερω ότι τα ενοχικα σου δε θα σε αφησουν ποτε να ησυχασεις. Πολύ καθαρά και ξαστερα, το λογικο ειναι το εξης: αφηνεις τις γυναικουλιστικες ανασφαλειες (ακου να σκεφτεσαι τι θα πει η μαμα σου!), ανοιγεις την πορτα, τον πετας εξω, σεβεσαι τα οικονομικα του και δεν του ζητας υπερβολικη διατροφή, σεβεσαι και το παιδι σου και επιτρεπεις μια ελευθερη επικοινωνια με τον πατερα. Για τα υπολοιπα χεστηκες, δε σε αφορουν, και κυριως η σχεση του παιδιου με τον πατερα του. Δε βιαζεσαι να κανεις δευτερο παιδι. Έχεις καμια 7ετία γονιμότητας και αξίζει να περιμενεις το κελεπουρι το οποιο δεν πεφτει εξ ουρανου, αλλα βγαινεις να το βρεις εσυ. Και στα 60 σου χαιρεσαι τα εγγονακια σου και τα ενδιαφεροντα σου χαλαρή και ισορροπημένη. Δυστυχώς εσύ αδυνατείς να το δεις έτσι και μπορώ να σε νοιώσω γιατί τις ιδιες σκεψεις με σενα εκανα κι εγώ. Εδώ χρειαζεται προσοχή να μην ριξεις αλλου τις ευθυνες. Το ενοχικό σου είναι δικό σου πρόβλημα και δε φταιει ο αντρας σου. Πρεπει για να κοιταξεις τη ζωη σοβαρα στα ματια να αποφασισεις να αλλαξεις -ισως και με βοηθεια ειδικου- τον εαυτο σου. Ο άντρας σου θα εξακολουθει να στη δινει, αλλά δε θα τον προσβάλλεις όταν η ίδια θα θεωρείς και θα αποδεχεσαι το διαζύγιο ως τίμια και καθολου ταπεινωτικη για τον αλλο λύση. εκφρασεις όπως \"παρατησε τον αντρα της\" κλπ, ειναι ενδεικτικες της νοοτροπιας που ονειρευεται αλλα δεν αντεχει να επωμιστει το βαρος της ελευθεριας της. Δεν ξερω αν με καταλαβαινεις...

gramle
13-06-2007, 10:36
Ανιτακ, σε καταλαβαινω και σ\' ευχαριστω. Εχεις κι εσυ δικιο... Ολοι εχετε δικιο σ\' αυτα που μου λετε.
Χτες του μιλησα. Του τα ειπα ολα αυτα που ειπα παραπανω σε σας. Οτι το παιδι του καταστρεφουμε το μελλον με αυτη την συναισθηματικη ασταθεια και ανασφαλεια που του παρεχουμε μεσα απο αυτο το γαμο. Μου ειπε οτι νιωθει σαν μεγαλος του αδερφος και οχι σαν μπαμπας του. Σαν να ειμαι εγω η μαμα με 2 παιδια που οταν μαλωνουν επεμβαινω. Εχει δικιο, ετσι ειναι. Αλλα αυτο το αφησε αυτος να συμβει. Του ειπα οτι \"το παιδι δεν εχει τις σωστες και υγιεις εικονες απο τον γαμο μας και πως οταν μεγαλωσει σιγουρα θα βγαλει καποια ανωμαλια στον χαρακτηρα του. Ηδη δεν ειναι καλα ψυχολογικα. Με αυτες τις υπερβολικες φοβιες που εχει. Το παιδι το εχουμε μουρλανει. Κατι πρεπει να γινει. Ενα καλο διαζυγιο ειναι πολυ καλυτερο απο ενα κακο γαμο για το παιδι.\"
Τον πιασανε παλι οι κρισεις, αρχισε να κλαιει. Δεν το ειχε σκεφτει ποτε αυτο ειπε.
Επειδη εισαι πολυ επιφανειακος του ειπα εγω. Για σενα ολα ειναι μια ευθεια. Εχουμε την οικογενεια μας το παιδι μας και η ζωη κυλαει. Χωρις προσπαθεια για το καλυτερο. Γινεται σκατα και προσποιουμαστε πως ολα ειναι καλα... Και οι μερες περναν. Και η ανασφαλεια του παιδιου μεγαλωνει και το νιωθει, το βλεπει πως οι γονεις του κοιταν ο ενας στη δυση ο αλλος στην ανατολη. Και ρωταει συνεχεια, \"μαμα εισαι ερωτευμενη με τον μπαμπα? τον αγαπας?\" Θελει να νιωσει την ασφαλεια πως ολα ειναι καλα. Αλλα την εισπρατει την αδιαφορια, τον εγωισμο, την εσωστρεφια στη σχεση των γονιων του. Μικρος ειναι, λεω στον αντρα μου, οχι χαζος....

Tass
13-06-2007, 10:53
Καλημέρα Gramle.

Καλημέρα σε όλους σας.


Πως συνεχίστηκε η κουβέντα σας έπειτα από αυτό το σημείο;

gramle
13-06-2007, 11:19
καλημερα τασ,
Δεν συνεχιστηκε, τον πιασαν οι κρισεις, ξεροκαταπινε, ανασενε με δυσκολια και μετα οταν του ειπα οτι το παιδι το καταστρεφουμε αρχισε να κλαιει και εγω του μιλουσα και αυτος ειχε βγει ο μισος απο το δωματιο και εβλεπα μονο το χερι του που ακουμπουσε στην πορτα και το ενα του ποδι...Και εγω μιλουσα και αυτος εκλαιγε. Μετα σταματησα με την τελευτεια μου κουβεντα να ειναι \"εγω σου χτυπαω καμπανακια εδω και καιρο και εσυ εισαι στον κοσμο σου\"
Α, μου ειπε και κατι που με σωκαρε. Οταν τον κατηγορησα οτι τρομοκρατει το παιδι ετσι οπως του μιλαει (εχει ενα στρατιωτικο υφος διαταγης οταν μιλαει στο παιδι) μου ειπε \"εχεις δικιο αλλά ετσι εχω μαθει απο το σπιτι μου, ο πατερας μου μας εδερνε ολη μερα εμενα, τον αδερφο μου και την μανα μου!\" το οτι εδερνε αυτον και τον αδερφο του το ηξερα αλλά για την μανα του δεν ειχα ιδεα. Εχει μεγαλωσει σε ενα περιβαλλον ασχημο, χωρις διαλογο, με διαταγες απο τον πατερα του σε ολη την οικογενεια. Αυτο καπως τον δικαιολογει που ειναι ετσι... Τι να πω?

Tass
13-06-2007, 11:26
Επιτέλους έκανε ένα άνοιγμα από την μεριά του.. Ισως τελικά να προσπαθεί και εκείνος να κάνει μία προσπάθεια πλησιάσματος αλλά λόγω προηγούμενων βιωμάτων του να του είναι πολύ δύσκολο.. Τι να πω. Πάντως σίγουρα ήταν πολύ καλό αυτό που έγινε. Τώρα το καταπόσο δικαιολογεί ή όχι την μέχρι τώρα συμπεριφορά του αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να κάνει ψυχανάλυση ο ίδιος για να το βρει όπως και για να το ξεπεράσει. Αυτό είναι κάτι στο οποίο εσύ δεν θα μπορέσεις να βοηθήσεις παρά μόνο να συμπαρασταθείς και φυσικά θα πρέπει να το επιθυμεί ο ίδιος και όχι να του επιβληθεί.

Αλήθεια, έχει κάνει ποτέ ο ίδιος από όσο γνωρίζεις κάποια προσπάθεια να συμβουλευτεί κάποιον ειδικό; Θα ήταν δεκτικός σε μία τέτοια ιδέα; Μήπως ένας σύμβουλος γάμου; Μία πρόταση κάνω...

gramle
13-06-2007, 11:38
διστυχως οχι, δεν τους αποδεχεται και πολυ αλλά νομιζω οτι αν ηταν δωρεαν θα πηγαινε να δοκιμασει. Δεν χαλαλιζει να δωσει λεφτα (τα οποια δεν ειναι και λιγα αυτα που παιρνουν οι ψυχολογοι) σε κατι που δεν πολυπιστευει.
Αλλά και εγω πιστευω οτι θα τον βοηθουσε πολυ. Τον ειχα πιεσει πολυ να παει τοτε με που του αρχισαν οι κρισεις, πηγε μια φορα, δεν πετυχε και σε καλο και δεν ξαναπηγε. Μετα με την περιπτωση του γιου μας που αλλαξαμε 5 παιδοψιχιατρους του επιβεβαιωθηκε η ιδεα οτι δεν αξιζει να τους εμπιστευεσαι και δεν του ξαναεκανα νηξη να παει.

Tass
13-06-2007, 11:58
Υπάρχει πάντα η λύση του δημόσιου κέντρου ψυχικής υγείας. Σε κάποιους δήμους έχει και η χρέωση για κάθε ατομική συνεδρία είναι είτε δωρεάν είτε συμβολική (νομίζω μέχρι 3 ευρώ). Οποιος ξέρει περισσότερα πάνω σε αυτό ας μας πει αν ξέρει γιατί προσωπικά αν και επικοινώνησα δεν πήγα τελικά γιατί δεν με βόλευαν οι ώρες (είχε μόνο πρωϊνές και εγώ δουλεύω). Θυμάμαι είχα πάρει στο 11888 και είχα ζητήσει το τηλ κάποιου κέντρου ψυχολογικής υποστήριξης, με συνέδεσαν με κάποια υπηρεσία του Υπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας και από κει μου έδωσαν το τηλέφωνο της υπηρεσίας αυτής.

Πάντως το ότι πέρασαν τόσοι ψυχολόγοι από την ζωή σας έστω και μέσω του παιδιού και τελικά αποδείχτηκαν όχι κατάλληλοι δεν σημαίνει βέβαια ότι κάπου εκεί έξω δεν υπάρχει κάποιος που είναι. Αν του το πρότεινες όχι με την ταμπέλα του \"ψυχολόγου\" αλλά του \"σύμβουλου γάμου\" ως μία ύστατη προσπάθεια να σώσετε τον γάμο σας πως πιστεύεις ότι θα αντιδρούσε;

gramle
13-06-2007, 12:07
το ξερω για το δημοσιο αλλά οπως ειπες και συ ειναι πρωινες ωρες και αυτος δουλευει.
Οσο για τον συμβουλο γαμου, ψυχολογος δεν ειναι κι αυτος? ποια η διαφορα? τεσπα, πολυ το κουρασαμε το θεμα, ας αγχωθει και αυτος λιγο να βρει μια λυση. Βαρεθηκα να νταντευω ενα μωρο και να του αλλαζω παμπερς οπως πολυ καλα ειχε πει ο Αλεξανδρος

Tass
13-06-2007, 12:12
Καλά τα λες. Από την στιγμή που τον έβαλες στην διαδικασία να καταλάβει επιτέλους ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στον γάμο σας και είναι πολύ ορατή στο άμεσο μέλλον η περίπτωση να μην είστε πλέον μαζί ως ζευγάρι, καιρός είναι να κινητοποιηθεί και ο ίδιος. Αρκετά του τα έδωσες όλα στο χέρι, ας κάνει κάτι και μόνος του.

Κι εσύ κοίτα να κάνεις κάτι για σένα. Επιτέλους πιά, το αξίζεις ρε γαμώτο! (pardon my French....)

Sofia
13-06-2007, 14:12
gramle μπραβο σου για το ανοιγμα που εκανες και μιλησες έτσι...είδες? ειχε αποτέλεσμα....:)
ενα ανοιγμα απο μερους του, μια καλύτερη επικοινωνια...αυτο δεν σημαινει φυσικα οτι αλλαζει ο γαμος ή κατι αναλογο ειναι ομως παντα ενθαρρυντικη μια μορφη επικοινωνιας σε καποια βαθμο (και εννοωντας επικοινωνια δεν εννοω να καταληξετε σε κοινες αποφάσεις ή συμπεράσματα, αλλα να καταλαβετε ο ενας τον αλλο, καπως-εστω!)...

Το τί δικαιολογει τη συμπεριφορα του και τί οχι ειναι διαφορετικο απο το αν μπορειτε να ζήσετε μαζι ομως....

gramle
13-06-2007, 14:18
πολυ σοφο αυτο Σοφια μου....!

Tass
13-06-2007, 14:20
Συμφωνώ με την Σοφία.

Πράγματι το αν τα παιδικά του βιώματα και οι τραυματικές εμπειρίες που έζησε διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του σε αυτή που είναι σήμερα δεν έχει σχέση με το αν μπορείτε να είστε μαζί σε αυτό τον γάμο τελικά. Ο καθένας πρέπει να δουλεύει μόνος του με τον εαυτό του και όχι να περιμένει λόγω παιδικών τραυμάτων ή άλλων δυσάρεστων εμπειριών να τον δικαιολογήσουν και να του φέρονται με το γάντι.

Ολοι μας πιστεύω σε κάποια ή κάποιες φάσεις της ζωής μας περάσαμε δυσκολίες και λούκια, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να έχουμε την απαίτηση από τους άλλους να μας κατανοούν για αυτό και να μας προσέχουν σαν να είμαστε ντελικάτα κινέζικα βάζα (από άποψη ψυχολογική).

Η τελική ευθύνη της ζωής, της συμπεριφοράς μας και του τρόπου αντιμετώπισης των ευθυνών μας είναι δική μας.

gramle
13-06-2007, 14:31
Μου ειπε πως το καταλαβαινει οτι ειναι λαθος και η συμπεριφορα του απεναντι στο παιδι και γι αυτο το λογο δεν μπορει να κοιμηθει τα βραδια. Ψαχνοντας μια λυση.

Sofia
13-06-2007, 14:39
Ειναι σημαντικο που το καταλαβαινει.Αφου λοιπον το κατάλαβε, το επομενο βήμα ειναι να κανει κάτι ωστε να το σταματήσει. Θελει βοήθεια γι αυτο ή νομιζει πως μπορει να τα καταφερει μονος του?Μπορειτε να το συζητήσετε, να βρειτε μια λύση σ αυτο?

Αν δεν μπορειτε να βρειτε μια φορμουλα επικοινωνιας μεταξύ σας, πρεπει να βρειτε με το παιδακι σας....ειναι παρα πολυ σημαντικο, ακομα και για την σχεση που εχετε μεταξυ σας...Φανταζομαι και ελπιζω να καταλαβαινετε ποσο σημαντικο ειναι να μην δηλητηριαζετε την ψυχουλα του με κατηγοριες του ενος για τον αλλο ή με ενα βαρυ κλιμα στο οποιο μεγαλώνει

Εχετε δικαιωμα (εφοσον το επιλεγετε) να πληγωνετε ο ενας τον αλλο, αλλα οχι το παιδι σας...αυτο δεν εχει επιλογες, εχετε εσεις γι αυτο....

gramle
13-06-2007, 14:45
Ολα αυτο τα πληρωνει, τα δικα μας λαθη και τους εγωισμους μας. Και μετα θελουμε να λεμε οτι ειμαστε καλοι γονεις που του τα παρεχουμε ολα...
Το παιδι αλλα πραγματα θελει για να ειναι ευτυχισμενο, αλλά τωρα ειναι αργα που το καταλαβα. Ενας παιδοψυχιατρος μας ειπε οτι μεγαλο φαρμακο θα ηταν αν του καναμε ενα αδερφακι. Το παιδι αν ειχε αδερφακι θα ηταν εντελως διαφορετικο

Tass
13-06-2007, 14:49
Ομολογουμένως, όμως ένα αδερφάκι δεν είναι πανάκεια ιδιαίτερα όταν οι γονείς δεν έχουν αναπτύξει σωστά κανάλια επικοινωνίας...

Sofia
13-06-2007, 14:52
πιστευεις οτι στις συνθήκες που επικρατουν στο σπιτι σας ενα αδερφακι θα ηταν η καλυτερη λυση?

gramle
14-06-2007, 09:35
Aυτη τη στιγμη το μονο που με νοιαζει ειναι η ψυχικη υγεια του παιδιου. Τιποτα αλλο.
Δεν ξερετε τι τραβηξα. Ξερεις τι σημαινει το παιδι σου να αρνειται να φαει για 3 μηνες και η αιτια να εισαι εσυ? να φταις εσυ? Δεν υπαρχει χειροτερο συναισθημα. Και να μην το κανει απο καπριτσιο. Μας ελεγε οτι νιωθει ενα κομπο στο λαιμο του! Ο παιδοψυχιατρος μας ειπε πως ενα αδερφακι θα τα διορθωνε ολα. Και εμεις θα ειμασταν λιγοτερο ασφυκτικοι μαζι του γιατι θα ειχαμε και με καποιο αλλον να ασχολιουμασταν και αυτο δεν θα εδινε τοσο σημασια σε μας γιατι θα ειχε και καποιον αλλον μαζι του, παρεα του.

Sofia
14-06-2007, 09:45
gramle, αυτη τη στιγμη εχεις ενα παιδι που το λατρευεις κι ανησυχεις λοιπον σαν τρελή γι αυτο...μ αυτο που γραφεις, ειναι σαν να λες οτι θα θελες να κανεις ενα παιδι, το οποιο θα ναι μια λύση για το παιδι που ήδη εχεις φερει στον κοσμο. Σκεψου, οσο ψυχραιμα γίνεται: πιστευεις ότι το 2ο παιδι θα εφτιαχνε τα πραγματα στο σπιτι? πιστευεις οτι το παιδακι που εχεις ήδη, θα ηρεμουσε αυτοματως? φανταζεσαι τον εαυτο σου, να μπει στη διαδικασια να μεγαλώσει ενα ακομα παιδακι, με τις παρουσες συνθηκες, που μονο κατάλληλες δεν ειναι?εχεις σκεφτει οτι και στο αλλο παιδι, μπορει να παρουσιαστει καποιου ειδους ψυχολογικο προβλημα?

gramle
14-06-2007, 10:10
Δεν ξερω μωρε Σοφια μου. Ισως σκεφτομαι πολυ παρορμητικα αλλά δεν μπορεις να φανταστεις πως κανει για ενα αδερφακι.
Να φανταστεις οτι ολοι οι γυρω το εχουν προσεξει. Οταν βλεπει μωρο κανει σαν τρελλος. Αφου να φανταστεις πως μου ζητησε να υοθετησουμε ενα παιδακι αν δεν μας στειλει ο Θεουλης ενα δικο μας. Με τα αδερφακια φιλων του κανει σαν χαζος. Μια μερα μαλιστα ηρθε απο το σχολειο πολυ σκεπτικος και στεναχωρημενος. Τον ρωτουσα τι εχει αλλά δεν μου ελεγε.
Μετα απο πολλες ωρες το βραδυ, σε ασχετη στιγμη μου το ξεφουρνησε. \"Μαμα, ειμαι πολυ στεναχωρημενος, ολα τα παιδια στο σχολειο εχουν αδερφακι εκτος απο μενα. Εμενα κανεις δεν με αγαπαει εκτος απο σας (εμενα και τον μπαμπα του εννοουσε), δεν εχω παρεα, ειμαι μονος μου. Δεν με σκεφτεσαι. Εσυ εχεις 3 αδερφακια και εισαι ευτυχισμενη, εγω? Γιατι με αφηνεις μονο μου?\"

Sofia
14-06-2007, 10:18
gramle, καταλαβαινω την απελπισια σου...κι αυτο μου ακουγεται πραγματικα ως λυση απελπισιας! συγγνωμη αν γίνομαι σκληρή....σκεψου ομως οτι και το παιδι που θα φερεις μελλοντικα δεν ειναι παιχνιδι για τον μικρο, και οτι και το ιδιο μπορει να εχει προβληματα σοβαρα, αν δεν διορθωσετε πρωτα την υπαρχουσα κατάσταση στο σπιτι... Σκεφτεσαι τον εαυτο σου, να εχεις δυο παιδια (αντι για ενα) οπου το καθενα θα εχει την δικη του προσωπικοτητα φυσικα και τα δικα του προβληματα? πιστευεις οτι (οπως εισαι τώρα), το αντεχεις?

Δεν ειναι καλυτερα να επικεντρωθεις στο αγορακι σου τώρα και στο πως θα ξεπερασει το προβλημα του?

gramle
14-06-2007, 10:28
Εχεις δικιο.
Να διορθωθει η κατασταση στο σπιτι.... Δεν ξερω. Το προσπαθω. Πολυ. Και αυτος φαινεται να το προσπαθει μετα απο την κουβενταπου του κανα. Ομως για ποσο? Δεν του εχω εμπιστοσυνη. Ειμαι πεπεισμενη πως δεν αλλαζει ο ανθρωπος. Τωρα ειναι κι αυτος απελπισμενος και προσπαθει ομως οταν ολα ηρεμησουν καπως ειμαι σχεδον σιγουρη πως θα γινει παλι οπως παλια. Ισως και να εχει ταρακουνηθει πολυ αλλά και παλι ποσο να αλλαξεις τον χαρακτηρα σου και για ποσο καιρο?

Sofia
14-06-2007, 11:08
gramle η κατάσταση στο σπιτι δεν μπορει να διορθωθει μονο με εναν τροπο....δειξε εμπιστοσυνη στον εαυτο σου αρχικα....στο χω ξαναπει, ο ανθρωπος αλλαζει οσο θελει, αν θελει ομως...αν δει πραγματα στον εαυτο του, τα παρατηρησει και δει τί θελει να τα κανει...αλλα αυτο δεν γινεται απο μονο του δυστυχως!

Tass
14-06-2007, 11:20
Ακου την Σοφία, όντως έτσι έχουν τα πράγματα.

Οταν κάποιος θέλει να αλλάξει μπορεί να το καταφέρει όμως μέχρι ενός ορισμένου σημείου. Σίγουρα αν το ψάξει και με την κατάλληλη βοήθεια θα μπορέσει να βγάλει από μέσα του όλα εκείνα τα θετικά στοιχεία που κρατάει τόσο καιρό κλεισμένα μέσα του και αυτό φυσικά θα βελτιώσει κατά πολύ το κλίμα ανάμεσά σας αλλά μην περιμένεις να αλλάξει και σε βαθμό να γίνει \"άλλος\" άνθρωπος.

Οσο για το δεύτερο παιδί καταλαβαίνω τον καημό σου και την πίεση που δέχεσαι από το παιδί σου για αυτό, την ίδια πίεση δεχόμουν και εγώ από την μικρή μου με τα ίδια παράπονα και τον ίδιο καημό ένιωθα. Θα σου πω κάτι που σίγουρα θα σου φανεί απλοϊκό, ίσως αφελές και πολύ ρομαντικό. Οταν έρθει η ώρα που θα είσαι πραγματικά έτοιμη (σε όλα τα επίπεδα) να κάνεις παιδί (δεύτερο) τότε εκείνο θα έρθει στην ζωή σου. Μπορεί τότε να σου έρθει ξαφνικά και απρογραμμάτιστα (όπως ήρθε στην δική μου περίπτωση) και να νιώσεις ότι δεν θα ανταπεξέλθεις όμως στο τέλος όλα τα κομμάτια του παζλ θα μπούνε στην θέση τους και θα ξέρεις μέσα σου ότι ήρθε τότε που έπρεπε.

Κάνε λιγάκι υπομονή, δούλεψε με τον εαυτό σου και τον άντρα σου, δούλεψε με το ήδη υπάρχον παιδί σου και να είσαι βέβαιη πως όλα θα γίνουν όπως ενδόμυχα τα επιθυμείς. Τουλάχιστον εγώ αυτό επιλέγω να πιστεύω και να εύχομαι για σένα.

gramle
14-06-2007, 11:28
Απο μονο του δεν γινεται σιγουρα. Πρεπει να βγαλει αυτα που εχει μεσα του και μονο τοτε θα μπορεσει να δει καθαρα και χωρις εγωισμους την κατασταση. Μονο καποιος ειδικος θα μπορουσε να το κανει αυτο. Διστυχως ειναι πολυ κλειστος τυπος και δεν ανοιγεται. Ενω εγω αντιθετως ειμαι ξεβρακωτος κωλος! Αν δεν πω αυτα που νιωθω θα σκασω

Tass
14-06-2007, 11:36
Ευτυχώς! Ακόμα και οι κώλοι χρειάζονται που και που να παίρνουν αέρα....

gramle
14-06-2007, 11:39
χαχαχα, καλο! μου ταιριαζει γαντι

Sofia
14-06-2007, 11:42
ωραιο..χεχε...ομως νομιζω οτι χρειαζεσαι κι αλλο αερα....

Tass
14-06-2007, 11:43
Viva la liberte!
(Ανάθεμά με αν το έγραψα σωστά...)

Τα βάρη το μόνο που κάνουν είναι να μας κατεβάζουν και να μας εμποδίζουν να λειτουργούμε, εκτός κι αν είναι γυμναστικής οπότε αλλάζει το πράγμα. Ηδη είμαστε λόγω κοινωνικών συνθηκών αναγκασμένοι να κουβαλάμε πολλά από δαύτα. Το να τα επιβάλουμε και οι ίδιοι στον εαυτό μας, ε αυτό πάει πολύ! Πέτα τα από πάνω σου και μοιράσου τα. Δόξα το Θεό υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι (όπως βλέπεις-διαβάζεις) που θέλουν να τα μοιραστούν μαζί σου.

gramle
14-06-2007, 11:43
σε λιγο θα αρχισω να φωναζω ΑΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! οπως τα φανταρακια, χαχαχαχα

Tass
14-06-2007, 11:57
Εντάξει αλλά μην το παραχέ...με και αρχίσουμε να κυκλοφορούμε μόνιμα με αντιασφυξιογόνες. Για φαντάσου..

gramle
14-06-2007, 12:02
τασ, να σε ρωτησω, ποτε γεννας? τι ειναι αγορι ή κοριτσι?

Tass
14-06-2007, 12:04
Αρχές Νοέμβρη. Φύλο: ακόμα άγνωστο, δεν φάνηκε στους προηγούμενους υπέρηχους και περιμένω να μου πει ο γιατρός πότε να κάνω το Β΄επιπέδου.

Εχω την υποψία πάντως ότι θα είναι κοριτσάκι και πάλι. Οτι να΄ναι, γερό να΄ναι. Ο μπαμπάς θέλει κορίτσι, ο γιός του αγόρι, η κόρη μου κορίτσι, εγώ αγόρι αν και ένα κορίτσι ακόμα δεν με χαλάει, μου αρέσουν.

Στοιχήματα ευπρόσδεκτα, χαααα χαααα χαααα.

Tass
14-06-2007, 12:14
Μπορώ να πω και κάτι προσωπικό μου που αφορά την μικρή μου και με έχει κάνει να σκάω από περηφάνεια; Να το πω, να το πω;

Χθες μου είπαν από τον σύλλογο ρυθμικής που πηγαίνει εδώ και ένα χρόνο να την πάρουν στο αθλητικό τμήμα για να μπει στην ομάδα πρωταθλητισμού με σκοπό την εθνική ομάδα ρυθμικής. Και φυσικά ως γνήσια χαζομαμά κόντεψα να κατουρηθώ επάνω μου. Ισως και να μην γίνει τελικά, ίσως και να μην της αρέσει και το σταματήσει. Παρόλαυτά δεν μπορώ να πάψω να είμαι φουσκωμένη σαν διάνος. Γιατρέ, έχω πρόβλημα;

gramle
14-06-2007, 12:17
Αχου, κι εγω θα εσκαγα απο περιφανεια. Μπραβο ρε τασ, μπραβο και στην κορη σου. Να εισαι μια περιφανη μαμα, που το κακο? ποσο χρονων ειναι?

Tass
14-06-2007, 12:23
Είναι 6,5 χρ. ξανθιά, με μπλε-γκρι μάτια, λυγερόκορμη.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά στην προωθώ για νύφη...

gramle
14-06-2007, 12:40
Κοιτα συνπτωση. Εχτες τον ρωτουσα ποιες του αρεσουν και μου ειπε οτι του αρεσουν οι ξανθιες του δικου μου! χαχαχα Αντε συμπεθερα, εκλεισε το συνοικεσιο!

Εμενα την Τεταρτη θα το παιξει μοντελο ο δικος μου! Γινεται μια επιδειξη ρουχων απο την εταιρεια energy, miss sixty, δεν ξερω αν την ξερεις, στο \"Ακρωτηρι\" και θα τον παω να κανει το μοντελο στα παιδικα ρουχα... Ειναι κουκλος ο μπαγασας. Ειμαι σιγουρη οτι η κορη σου θα τον καραγουσταρει! χαχαχα

interappted
14-06-2007, 12:43
Originally posted by Tass
Είναι 6,5 χρ. ξανθιά, με μπλε-γκρι μάτια, λυγερόκορμη.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά στην προωθώ για νύφη...

εχεις κι αλλη προσφορα!

gramle
14-06-2007, 12:45
για πες ιντερ, αν και θα πρεπει να αλλαξω το θεμα!
το παιδι σου ομως αγορακι δεν ειναι?

Tass
14-06-2007, 12:52
Ολες οι προσφορές δεκτές αλλά ρε συ gramle με έβαλες σε πολύ μεγάλο πειρασμό τώρα! Την ξέρω την εταιρεία, πολύ ωραία ρούχα! Και την δικιά μου την έχουν ζητήσει κατά καιρούς κάποιοι για φωτογράφηση και τα σχετικά και οι αντιδράσεις όσων την γνωρίζουν είναι \"Πω, πω τι κούκλα είναι αυτή, τι μάτια, τι στόμα, να την βάλεις στις διαφημίσεις!\" αλλά δεν το προχώρησα ποτέ γιατί φοβήθηκα να σου πω μήπως και δεν της κάνει στην τελική και τόσο καλό. Ο δικός σου πως αντιδρά με όλο αυτό το σκηνικό του μόντελινγκ;

(και σόρρυ που πήγα το θέμα αλλού..)

gramle
14-06-2007, 13:19
Ο δικος μου δεν ηθελε με τιποτα, ειναι υπερβολικα ντροπαλος. Ασε μεγαλη ιστορια. Ο αδερφος μου ο μικρος (μικρος 44 χρονων γαιδουρι! τεσπα) εχει μαγαζι με αυτα τα ρουχα. Οποτε διαμεσωλαβησε μετα απο δικη μου πιεση να παρει ο γιος μου μερος σ\' αυτη την επισειξη. Για να τον πεισω τον γιο μου να παρει μερος ειδα κι επαθα. Δεν ηθελε με τιποτα γιατι ντρεποταν. Εγω πιο πολυ το εκανα για να του σπασω αυτη την ντροπη. να ανοιχτει λιγο σε κοσμο. Πηγα στην περσινη επιδειξη αυτης της εταιρειας και επαθα πλακα με τα μικρουλια. Ειχαν φοβερη πλακα, και ειπα απο μεσα μου \"τι καλα να εβλεπα και τον δικο μου ετσι ανετος να βγαινει στον κοσμο\". Τα καταφερα τελικα και μαλιστα χωρις να τον πιεσω καθολου αλλά έβαλα ολη μου την μαεστρια και πονηρια και τον καταφερα να με παρακαλαει κι ολας να παρει μερος. Ξερω οτι ψαχνουν κι αλλα παιδακια. Θελεις μηπως να πω και για την κορη σου? Αν θελεις πες μου

Tass
14-06-2007, 13:35
Κοίτα να δεις σύμπτωση... Και εγώ το ίδιο ακριβώς πρόβλημα έχω μαζί της. Ντροπαλή μέχρι αηδίας, μέχρι βέβαια να πάρει μπρος και μετά δεν την σταματάει τίποτα. Ξέρεις κάτι; Δες την Τετάρτη πως θα πάει με τον μικρό και αν σου πει ότι του άρεσε και δεν ένιωσε άβολα τότε θα ήθελα να μιλήσεις και για την δικιά μου, γιατί όχι; Σε ευχαριστώ πολύ κιόλας για την πρόταση!

interappted
14-06-2007, 13:50
Originally posted by Tass
Ολες οι προσφορές δεκτές αλλά ρε συ gramle με έβαλες σε πολύ μεγάλο πειρασμό τώρα! Την ξέρω την εταιρεία, πολύ ωραία ρούχα! Και την δικιά μου την έχουν ζητήσει κατά καιρούς κάποιοι για φωτογράφηση και τα σχετικά και οι αντιδράσεις όσων την γνωρίζουν είναι \"Πω, πω τι κούκλα είναι αυτή, τι μάτια, τι στόμα, να την βάλεις στις διαφημίσεις!\" αλλά δεν το προχώρησα ποτέ γιατί φοβήθηκα να σου πω μήπως και δεν της κάνει στην τελική και τόσο καλό. Ο δικός σου πως αντιδρά με όλο αυτό το σκηνικό του μόντελινγκ;

(και σόρρυ που πήγα το θέμα αλλού..)


αγορι εχω
ξανθο,πρασινα ματακια κ 1.20 στα 4,5!κιλα 18
δεν πιστευω να εχεις προβλημα που ειμαστε μικροτεροι?????!!!

gramle
14-06-2007, 13:53
Εγω τον προετοιμασα πολυ. Καταρχας του εδειξα το dvd με την περσινη επιδειξη. Καταενθουσιαστηκε. Μετα του ειπα οτι θα ηθελα πολυ να τον διαλεγανε κι αυτον να παει φετος αλλά ειναι πολυ δυσκολο γιατι περνουνε μονο τα πολυ ομορφα παιδακια, εκει τσιμπησε και σκεφτεται \"εγω δεν ειμαι ομορφος?\" και του λεω για να δουμε θα σε διαλεξουνε? ενω εγω τα ειχα κανονισει ολα. Οταν βεβαια του ειπα οτι τον διαλεξανε απορησε που τον ειδαν και του ειπα ψεματα οτι εστειλα φωτογραφια του. Και μενα ειναι μεχρι να παρει μπρος. Μαλιστα χτες εκανε και προβες πως θα περπαταει. Και το σκατο εκανε και ποζες. Ειχε πολυ πλακα!
Εννοεις για του χρονου? εγω εννοουσα για τωρα να την φερεις. την Τεταρτη. Ισως να ειναι δυσκολο για σενα τελευταια στιγμη. Δεν ξερω σκεψου το. Ειναι παντως φανταστικα. Εγω ξετρελλαθηκα με την περσινη.

Tass
14-06-2007, 14:08
Την ώρα είναι την Τετάρτη; Θα ήθελα πολύ να έρθουμε, να δει και εκείνη πως είναι και με την προϋπόθεση ότι θέλει και κριθεί κατάλληλη να λάβει μέρος τότε ναι, για του χρόνου έλεγα. Πάντως το χειρίστηκες με πολύ μαεστρία πρέπει να πω.

Ιντερ, η ηλικία δεν μας χαλάει, τουναντίον! Ε ρε γλέντια, στο τέλος θα γίνει σφαγή μου φαίνεται, χααχαχαα..

gramle
14-06-2007, 14:14
Δεν τιθεται θεμα καταλληλοτητας οπως μου την περιεγραψες. Ειναι στις 10 ιωρα το βραδυ.

Tass
14-06-2007, 14:35
Η ώρα είναι ιδανική. Χρειάζεται πρόσκληση;

gramle
14-06-2007, 14:50
νομιζω πως ναι. Αν φυσικα επαιρνε μερος η κορη σου δεν θα χρειαζοσουν αλλά τωρα δεν ξερω πως θα μπορουσες να την προμηθευτεις

Tass
14-06-2007, 15:05
Μακάρι να έπαιρνε μέρος τώρα, αν όμως της το έλεγα και μάλιστα τώρα τελευταία στιγμή το μόνο σίγουρο είναι ότι θα εισέπρατα ένα ηχηρότατο όχι και με το δίκιο της. Θα ήταν σαν να την πετούσα στα βαθιά να κολυμπήσει χωρίς σωσίβιο.

Υπάρχει περίπτωση να το δούμε για του χρόνου; Εντωμεταξύ θα έχουμε και την δυνατότητα να γνωριστούμε και εμείς, αν θα ήθελες και εσύ.

gramle
14-06-2007, 15:17
Η αληθεια ειναι πως εγω τον πιλατευω απο το Πασχα. Στην αρχη πηρα κι εγω ενα ΟΧΙ σαν περικεφαλαια αλλα δεν τον πιεσα. Μετα τον πηγα σε μια επιδειξη που ειχε διοργανωσει ο αδερφος μου για να προβαλει τα δικα του ρουχα και του αρεσε. Μετα εκανα αυτα που σου ειπα και στο τελος με παρακαλουσε να τον παω! Ειναι λιγο της τελευταιας στιγμης για σενα, κριμα.
Για του χρονου ναι πολυ ευχαριστως. Και φυσικα θα ηθελα να γνωριστουμε, και το ρωτας? ατομα σαν και σενα ποιος δεν θα θελε να τα γνωρισει και να τα κανει παρεα? Τιμη μου, τασ μου!

Tass
14-06-2007, 15:24
Και δική μου φυσικά!

gramle
14-06-2007, 15:29
σε ποια περιοχη μενεις αληθεια?

Tass
14-06-2007, 15:44
Αργυρούπολη.

Εσύ;

gramle
14-06-2007, 15:48
Ν. Ηρακλειο. Πολυ κοντα ειμαστε βρε! το Ακρωτηρι ομως ειναι πολυ κοντα σου αντε να ερθεις την Τεταρτη

Tass
14-06-2007, 15:51
Οντως είναι αλλά με χωρίζει μία πρόσκληση... Σνιφ, σνιφ...

gramle
14-06-2007, 15:57
μακαρι να μπορουσα να σου δωσω εγω αλλά δεν εχω αυτη τη δυνατοτητα. Κριμα.... Θα ηταν και μια ευκαιρια να γνωρισει καιο γιος μου την υποτιθεμενη μελλοντικη του γυναικα!

Tass
14-06-2007, 16:03
Ναι ρε γαμώτο...!

Δεν πειράζει όμως, έχουμε μέρες μπροστά μας. Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό.

gramle
14-06-2007, 16:06
Χρονια θες να πεις, εκτος κι αν εχεις κατα νου να γινει μεσα στο 2007 ο γαμος!

Πλακα κανω. Οταν νιωσουμε ετοιμες θα γινει. Σε εχω συμπαθησει πολυ. Εισαι και γαμω τα ατομα

Tass
14-06-2007, 16:14
Παρομοίως. Τα αισθήματα είναι αμοιβαία.

gramle
14-06-2007, 16:18
ωραια, χαιρομαι πολυ τασ μου!

Tass
14-06-2007, 16:27
Αυτη δεν ξαναεφτιαξε την ζωη της με καποιον αλλον? Σου μιλησε ασχημα μπροστα στο παιδι?

(απαντησε μου στο δικο μου θρεντ \"πως να φερομαι στις κρισεις πανικου κλπ\" γιατι δεν ειναι σωστο να κανουμε δικη μας κουβεντα σε ξενο θεμα)


Πολύ σωστή παρατήρηση. Εκανες πολύ καλά και μου είπες να το συνεχίσουμε εδώ. Λοιπόν...

Οχι δεν ξανάφτιαξε την ζωή της γιατί όπως λέει θεωρεί ότι πρέπει να αφιερωθεί στο παιδί της αν και προσωπικά έτσι όπως την κόβω δεν το έκανε γι΄αυτό αλλά από ανασφάλεια. Βλέπεις με τον πρώην της έχουν 10 χρόνια διαφορά (εκείνος είναι 42χρ) και καλώς ή κακώς τα σημάδια του χρόνου έχουν αρχίσει να φαίνονται, πράγμα το οποίο δεν θα ήταν απαγορευτικό από μόνο του αλλά αν το συνδιάσεις με τον χαρακτήρα που έχει είναι μάλλον αποτρεπτικό για κάποιον που θα ήθελε να συνάψει σοβαρές σχέσεις μαζί της.

Και ναι μου μίλησε άσχημα μπροστά στο δικό της παιδί και ανέλαβε ο πρώην να την συνετίσει εκείνη την στιγμή. Πίστεψέ με αν το είχε κάνει μπροστά στο δικό μου και του δημιουργούσε πρόβλημα δεν θα φερόμουν τόσο ήρεμα και πολιτισμένα όσο φέρθηκα, όμως στην προκειμένη ο μικρός της ένιωσε τόσο άσχημα και άβολα και ο σύντροφός μου εξαγριώθηκε τόσο πολύ που δεν θέλησα να ρίξω κι άλλο λάδι στην φωτιά. Επειτα με αυτό που έκανε εκείνη η ίδια έβαλε τα χεράκια της και έβγαλε τα ματάκια της. Δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο να γίνει ή να ειπωθεί μετά από αυτό.

gramle
14-06-2007, 16:31
Δεν καταλαβα. Εκεινη ειναι 32?
Σιγουρα ειναι δικαιολογια οτι θελει να αφιερωθει στο παιδι.
Μπορεις εν ολιγεις (αν δεν βαριεσαι να γραφεις) να μου πεις τι σου ειπε?

Tass
14-06-2007, 16:41
Πρόσθεσε άλλα 20 στα 32 και θα φτάσεις στο σωστό αποτέλεσμα.

Δεν βαριέμαι. Κάτσε να οργανωθώ και θα στα γράψω όλα.

gramle
14-06-2007, 16:44
Αααααααα, αυτη ειναι 10 χρονια μεγαλυτερη. Τωρα καταλαβα. Αυτος γιατι την χωρισε?

Tass
14-06-2007, 16:51
Γιατί πλέον μετά από 13 χρόνια μαζί δεν είχαν άλλο μέσο επικοινωνίας εκτός του παιδιού. Γιατί όπως μου είπε είδε στο πρόσωπό της την μαμά του κι όταν κάποια στιγμή ωρίμασε και το ξεπέρασε έκανε τις επιλογές του. Βλέπεις είχαν σχέση από όταν εκείνος ήταν 22 και εκείνη 32 και στα 35 του χώρισαν. Αν βέβαια εκείνη ήταν πιό διαχυτική μαζί του, πιό ήπια και λιγότερο χολερική και δεν τον αντιμετώπιζε σαν μικρό παιδάκι ίσως και να τα είχαν καταφέρει, ποιός ξέρει;

Tass
14-06-2007, 17:39
Πριν από 7 μήνες περίπου, κάποιο Σ/Κ που δεν είχαμε τα παιδιά (κάθε δεύτερο Σ/Κ είναι με μπαμπά και μαμά αντίστοιχα) είχαμε κανονίσει με την οικογένεια του συντρόφου μου να πάμε εκδρομή στο Διακοφτό που είναι και ο τόπος καταγωγής τους. Ενώ είχαμε μόλις ξεκινήσει τον παίρνει στο κινητό αλαφιασμένη εκείνη και του λέει ότι πρέπει κατεπειγόντως να μεταφέρει την μητέρα της στο νοσοκομείο η οποία ήταν στα πρόθυρα θανάτου και να κόψει τον λαιμό και τον σβέρκο του να έρθει να πάρει το παιδί. (Σημείωση: η καταγωγή της είναι από Κύπρο και είχε φέρει την μητέρα της να μείνει μαζί της εδώ Αθήνα όταν πέθανε ο πατέρας της δήθεν για να την προσέχει αλλά περισσότερο για να εισπράτει από την σύνταξή της και αυτά τα λέω με πλήρη συνείδηση και όχι από κακία). Της λέει λοιπόν ότι τον πιάνει απροετοίμαστο και ότι έχει ήδη ξεκινήσει για να πάμε οικογενειακώς στο Διακοφτό (πρόσεχε όχι μαζί μου οι δυό μας αλλά με όλη του την οικογένεια, γονείς, αδερφή+άντρα+παιδί και αδερφό+γυναίκα+παιδί).

Εκείνη εξαγριώνεται και αρχίζει τα γαμοσταυρίδια. Εκείνος ανταποδίδει. Εγώ ακούω απλώς. Μετά το κλείσιμο του τηλεφώνου από εκείνον με την δήλωση ότι δεν θα πάει να πάρει το παιδί και σιγά μην της κάνει το χατήρι προσπαθώ να τον λογικέψω λέγοντάς του να πάμε από κει γιατί είναι αμαρτία το παιδάκι να καταλήξει στους γείτονες. Πράγματι αυτό και γίνεται.

Φτάνουμε εκεί και βγαίνουμε και οι δύο από το αμάξι. Εκείνος πάει στην πόρτα και χτυπάει να ανοίξει (είναι μονοκατοικία μόλις 550 τετραγωνικών..) και εγώ μένω κάτω πατώντας στον δρόμο και το πεζοδρόμιο, σημείωσέ το γιατί έχει σημασία για τα παρακάτω. Κάποια στιγμή μας ανοίγει ο μικρός και διαπιστώνουμε ότι τον έχει αφήσει μόνο του μαζί με την ετοιμοθάνατη και έχει πάει να παραδώσει ένα κέηκ γενεθλίων που έχει φτιάξει σε μία γειτόνισσα που θα έκανε πάρτυ εκείνο το απόγευμα (;!;)

Εκείνη την στιγμή καταφτάνει και εκείνη. Περνώντας από δίπλα μου για να μπει στο σπίτι μου ρίχνει μία δολοφονική ματιά. Την γράφω. Οπως ανεβαίνει τα σκαλιά για να φτάσει στην πόρτα να μπει στο σπίτι της και ενώ το παιδί έρχεται με την βαλίτσα στο χέρι προς το μέρος μου για να μπει στο αμάξι και από πίσω το ακολουθεί ο πατέρας του, εκείνη κοντοστέκεται στο πλατύσκαλο και αρχίζει «Και καλά εσύ γάϊδαρε (ο πρώην) δεν νοιάζεσαι για το παιδί σου και δίνεις προτεραιότητα στις γκόμενες και στις εκδρομές (σημειωτέον ότι ήδη συγκατοικούσαμε ένα 8μηνο τότε και είχαμε πει ότι πάμε για γάμο στο άμεσο μέλλον). Εσύ μωρή τσουλάρα (εμένα) που είσαι και μάνα δεν ντρέπεσαι να εμφανίζεσαι εδώ και να μπαίνεις μες το σπίτι μου που το έφτιαξα με τους δικούς μου κόπους (με λεφτά του πρώην δλδ); Δεν έχεις τσίπα πάνω σου καθόλου; Τέτοια πουτάνα είσαι μωρή ξεδιάντροπη;» Εκείνη την ώρα συνειδητοποιεί ο δικός μου το τι ακριβώς συμβαίνει και σε ποιόν ουρλιάζει και την παίρνει στο κυνήγι με μία κοτρώνα ανά χείρας. Ευτυχώς εκείνη προλαβαίνει και μπαίνει μέσα και την κοτρώνα την τρώει η πόρτα (που από τότε φιγουράρει ένα πολύ ωραίο βαθούλωμα και την είχε πάρει τότε μόλις, ολοκαίνουργια ήταν) και όχι το κεφάλι της. Καθόλη την διάρκεια εγώ δεν έβγαλα κιχ.

Μου πήρε αρκετή ώρα να τον συνεφέρω, το δε παιδάκι δεν μίλαγε δεν λάλαγε στο πρώτο μισό της διαδρομής. Ευτυχώς έβαλα τα δυνατά μου και με τα πολλά τους έκανα να γελάσουν και να ξαναβρούν το κέφι τους.

Το ρεζουμέ; Μάθαμε από το ίδιο το παιδάκι ότι η γιαγιά του δεν ήταν καθόλου ετοιμοθάνατη, απλώς δεν άντεχε άλλο να μείνει με την κόρη της γιατί της είχε σπάσει τα νεύρα και ήθελε να επιστρέψει στο δικό της σπίτι. Η δε μάνα του είχε βγάλει τα εισητήρια για εκείνη και την μάνα της τρεις μέρες πιό πριν. Απλώς φαίνεται με τα ψησίματα των διάφορων κέηκ θα ξεχάστηκε η γυναίκα και δεν θυμήθηκε να ειδοποιήσει τον πατέρα του παιδιού της ότι το παιδί του θα έπρεπε να μείνει κάπου.

Και κάνω και γω τώρα μία ερώτηση. Αν αυτό όλο το σκηνικό και το σκεπτικό της δεν δείχνουν άνθρωπο που έχει κακία και απωθημένα μέσα του τότε τι δείχνουν ακριβώς;

krino
14-06-2007, 23:17
διαβασα αρκετες σελιδες μεχρι που κουραστηκα...
συνεχεια διαβαζα ενα πραγμα:
Το παιδι.... και το παιδι.... και ναι φυσικα το παιδι.

Δεν μπορεσα να μην αναρωτηθω αγαπητη gramble, αν μεσα σε αυτο το κυκεωνα υπαρχεις πουθενα εσυ.
Γιατι οσο και να διαβασα, ο εαυτος ηταν ανυπαρκτος και ολα κινουνται γυρω απο ενα παιδι και τι προβληματα θα εχει η εχει ηδη....
Το επομενο βημα σου φανταζομαι ειναι να κανεις και την ιφιγενεια.

gramle
15-06-2007, 10:15
Aχ ρε τασ, φοβερο. Η γυναικα δεν παει καλα. Αυτο που δεν μπορω να καταλαβω ειναι πως υπαρχουν τετοιες μανες που για την δικη τους χαρα και ικανοποιηση βαζουν μπροστα το παιδι τους και προτιμουν να το πληγωσουν για την δικη τους ευχαριστηση. Ειναι κριμα τετοια ατομα να γινονται γονεις.
Εσυ ησουν κυρια, μπραβο. Γι αυτο και το παιδακι, αν και μαμα του αυτη, καταλαβε περι τινος προκειται. Αλλά γιατι να πληγωνεται ετσι? ειναι μεγαλο το βαρος να γνωριζεις οτι η μανα σου ειναι μια κακιστρω εγωιστρια.

gramle
15-06-2007, 10:16
Originally posted by krino
διαβασα αρκετες σελιδες μεχρι που κουραστηκα...
συνεχεια διαβαζα ενα πραγμα:
Το παιδι.... και το παιδι.... και ναι φυσικα το παιδι.

Δεν μπορεσα να μην αναρωτηθω αγαπητη gramble, αν μεσα σε αυτο το κυκεωνα υπαρχεις πουθενα εσυ.
Γιατι οσο και να διαβασα, ο εαυτος ηταν ανυπαρκτος και ολα κινουνται γυρω απο ενα παιδι και τι προβληματα θα εχει η εχει ηδη....
Το επομενο βημα σου φανταζομαι ειναι να κανεις και την ιφιγενεια.
Krino, δεν μπορεις να καταλαβεις γιατι ειμαι σιγουρη πως δεν εισαι μαμα ακομη. Οταν γινεις θα καταλαβεις. Θα δεις

krino
15-06-2007, 10:20
Αν με αυτο υποννοεις οτι μια μανα πρεπει να κανει θυσιες, μεχρι και να απαρνηθεις τον εαυτο σου,
ευχαριστω και δεν θα παρω.
Και δεν χρειαζεται να γινω τιποτα για να καταλαβω, προτιμω αυτο που ειμαι τωρα.
Βλεπω εσενα που σιγουρα καταλαβες και μου φτανει....

Φυσικα ο καθενας οριοθετει τον εαυτο του, οπως νομιζει καλυτερα επι αυτου δεν εχω να σχολιασω κατι.

gramle
15-06-2007, 10:28
Ο καθενας εχει τις προτεραιοτητες του. Η δικη μου ειναι το παιδι μου. Ειτε ειναι σωστο ειτε λαθος,ετσι ειναι. Δεν λεω οτι ειμαι σωστη ετσι οπως φερομαι και γι αυτο το συζηταω εδω για να παρω διαφορες γνωμες. Και η δικη σου αποδεκτη και σ\' ευχαριστω. Απλα το να ειρωνευεσαι (Το επομενο βημα σου φανταζομαι ειναι να κανεις και την ιφιγενεια) το προβλημα καποιου δεν ειναι και οτι καλυτερο εδω μεσα. Αν πιστευα οτι ημουν σωστη και ολα αυτα που εκανα ηταν και το καλυτερο δεν θα το εγραφα εδω σαν προβλημα γιατι θα ημουν ενταξει με τον εαυτο μου και με αυτα που επραττα.

interappted
15-06-2007, 10:37
τι εγινε χθες με τον μικρο?

gramle
15-06-2007, 10:42
καλημερα ιντερ μου,
τι εννοεις τι εγινε? δεν μου κλεισαν ακομη ραντεβου απο το ιατροπαιδαγωγικο κεντρο του Δημου. Περιμενω τηλεφωνο τους για να το κανονισουμε. Μου ειπαν οτι θα με παρουν ως την Τριτη. Σ\' Ευχαριστω για το ενδιαφερον σου.
Εσεις πως τα πατε? Πως δουλευει ο παιδοψυχολογος που πατε? Μιλατε μπροστα στο παιδι? Αυτος που πηγα τελευταια ηταν της αποψης να τα λεω ολα μπροστα του. Μου φανηκε λιγο κουλο δεν ξερω

interappted
15-06-2007, 10:52
μεχρι τωρα μπεναμε πρωτα ο μικρος κ μετα εγω
απο αυτη τη συνεδρεια (Δευτερα) θα μπενουμε μαζι κατι σαν group therapy!
μη με ξαναευχαριστησεις για το ενδιαφερον
λες να μην νοιαζομουνα για σενα κ το παιδακι σου?

gramle
15-06-2007, 11:00
θελω να μου πεις πως πηγε. Ειμαι πολυ περιεργη. Στο παιδι τι λες? γιατι πατε εκει? του λες την αληθεια?

interappted
15-06-2007, 11:09
εχει γινει πολυ επιθετικος απο τοτε που πεθανε ο πατερας του
ειμαι κ εγω χαλια ψυχολογικα με βγαλαν 2 γιατροι οριακη κ το παιδι τα εχει παιξει
ξερει ολη μα ολη την αληθεια!
ξερει οτι παμε εκει για να ξαλαφρωσει η ψυχουλα του απο οτι τον στεναχωρει να μιλαει μαζι του να τον εμπιστευεται.Του χω πει οτι ειναι ενας γιατρος για οτι μας στεναχωρει
παει εδω κι εναμιση χρονο αλλα του το ειχα διακοψει πιστευοντας οτι τα παει καλυτερα ομως...να που ξαναπαμε κ βοηθιομαστε παρα παρα πολυ!

gramle
15-06-2007, 11:11
Οταν λες επιθετικος? Σε σενα ή στα αλλα παιδια? Εχει φιλους? του αρεσει να παιζει με άλλα παιδακια?

krino
15-06-2007, 11:48
Originally posted by gramle
Ο καθενας εχει τις προτεραιοτητες του. Η δικη μου ειναι το παιδι μου. Ειτε ειναι σωστο ειτε λαθος,ετσι ειναι.


Δεν ειμαι σε θεση να σε κρινω για τις επιλογες σου, οποιες και αν ειναι αυτες.
Μπορω απλα να μην τις επικροτω με το δικο μου σκεπτικο και σταση ζωης αλλα μεχρι εκει.




Δεν λεω οτι ειμαι σωστη ετσι οπως φερομαι και γι αυτο το συζηταω εδω για να παρω διαφορες γνωμες.



Αυτο εσυ το ξερεις και ευσ το κρινεις.
Αν ομως εχεις καταληξει οτι δεν εχεις σωστες επιλογες, απορω το γιατι συνεχιζεις τις λαθος επιλογες σου...





Και η δικη σου αποδεκτη και σ\' ευχαριστω. Απλα το να ειρωνευεσαι (Το επομενο βημα σου φανταζομαι ειναι να κανεις και την ιφιγενεια) το προβλημα καποιου δεν ειναι και οτι καλυτερο εδω μεσα.



Αν εκληφθει ως ειρωνια, σορρυ για αυτο.
Δεν ηταν αυτη η προθεση μου.
Αυτο που ηθελα να πω ειναι μεσα σε εσενα ξερω αρκετες περιπτωσεις που λειτουργησαν ακριβως το ιδιο, πραγμα που διαφωνω. Και αν εσυ δεν εχει προχωρησει στα της Ιφιγενειας, ξερω περιπτωσεις που εχουν παει ακομα παραπερα.
Αυτο και αν ειναι λοιπον ειρωνια.... και οχι δικη μου αλλα της ιδιας της ζωης...
Απεναντι στον εαυτο του ο καθενας εχει να αποδωσει και ευθυνες και ειρωνιες και οτι αλλο θες, των υπολοιπων περισσευουν.

Αλλωστε μολις κλεινεις την οθονη, εσυ εισαι μπροστα με τα προβληματα και οχι εγω.







Αν πιστευα οτι ημουν σωστη και ολα αυτα που εκανα ηταν και το καλυτερο δεν θα το εγραφα εδω σαν προβλημα γιατι θα ημουν ενταξει με τον εαυτο μου και με αυτα που επραττα.


Η τελευταια σου προταση με προβληματιζει.
Ενω εντοπιζεις (η αν θες προσδιοριζεις τουλαχιστον) καποιες λανθασμενες επιλογες στην ολη υποθεση οπως την περιγραφεις, βλεπω ενα φρενο, οτι φτανεις μεχρι εκει.

Πραγματικα θα ηθελα να διαβασω το επομενο βημα, σταδιο εαν και αυτο υπαρξει ποτε.
Μιλαω για το πως θα μπορουσες να διορθωσεις τις λανθασμενες επιλογες σου.
Ειμαι της αποψης οτι ακομα και λανθασμενες επιλογες να εχεις κανει, αυτο δεν σημαινει οτι πρεπει να τις κουβαλαμε μεχρι τα γεραματα μας.

Ξερεις σε καθε συζητηση που διαβαζω εκτος των αλλων, προσπαθω να διαβασω εστω και πισω απο τις γραμμες καποια πιθανα αποτελεσματα απο τις οποιες διορθωτικες κινησεις επονται να γινουν.
Εκτιμω οτι θα πρεπει να δωσεις βαρος σε αυτο το σημειο και τα υπολοιπα να επονται σαν δευτερευον σημεια.






Καλη σου μερα...

gramle
15-06-2007, 12:00
Δεν προκειται για απλα λαθη που διορθωνονται ετσι απλα, ιδιως οταν υπαρχει και ενα παιδι που δεν φταιει σε τιποτα να πληρωνει για τις λαθος δικες σου επιλογες. Σου ειπα, δεν εχεις παιδι γι\' αυτο και κρινεις ετσι ευκολα. Τουλαχιστον βαλε την παραμετρο οτι δεν εχεις την αναλογη εμπειρια για να το κανεις. Τεσπα, σου ευχομαι, οταν εσυ αποκτησεις παιδια να φερεσαι ετσι οπως θελεις χωρις να εχει αρνητικη επιπτωση στα παιδια σου.

krino
15-06-2007, 12:20
Παραμετρους να βαλω οσους θες....
το προβλημα δεν λυνεται ομως, αυτη ειναι η ουσια.

Ειμαι πολυ σκεπτικος στο να κανω παιδι, οχι τοσο για το αν θα του περασω σωστα μυνηματα (μεγαλη κουβεντα αυτη) οσο για το αν αξιζει το κοπο να ζησει σε ενα κοσμο που καθε μερα πρεπει να δινει πολεμους για να επιβιωσει.
Σε αυτο το θεμα, στεκομαι με ιδιαιτερη σοβαροτητα και προσοχη, ισως βεβαια καποια στιγμη να κανω παιδια δεν το αποκλειω, απλα ξερεις ειμαι καθετος στο οταν αποφασισω κατι τετοιο να υπαρχει κατ εμε η τελεια συντροφος μητερα για να μην στερηθει το παιδι τουλαχιστον τα βασικα: Την στηριξη που απαιτειται στα πρωτα του βηματα μεχρι να γινει ολοκληρωμενος ανθρωπος.

gramle
15-06-2007, 12:36
Σωμφωνω απολυτως

kanenas
15-06-2007, 19:40
Originally posted by krino
απλα ξερεις ειμαι καθετος στο οταν αποφασισω κατι τετοιο να υπαρχει κατ εμε η τελεια συντροφος μητερα για να μην στερηθει το παιδι τουλαχιστον τα βασικα

αγαπητε Κρινε ... εχεις διαβασει το Μεγαλο Ρεμαλι; Σιγα το πραμα να βγαλεις γκομενα αν εισαι νεος, ωραιος κ ζαμπλουτος οπως εγω. Ο,τι αξιζει ειναι να τα καταφερεις οντας ασχημος, απλυτος κ ανεργος.

Μονο ενα πραγμα δεν προκειται να σου συμβει ποτε: το τελειο. Τι το περιμενεις λοιπον; http://homepage.eircom.net/~bray/em/mssmile4.gif

krino
15-06-2007, 21:56
Originally posted by kanenas



αγαπητε Κρινε ... εχεις διαβασει το Μεγαλο Ρεμαλι;


Φιλτατε νομποντιε,
οχι για πες το στορυ πανω κατω...



Σιγα το πραμα να βγαλεις γκομενα αν εισαι νεος, ωραιος κ ζαμπλουτος οπως εγω. Ο,τι αξιζει ειναι να τα καταφερεις οντας ασχημος, απλυτος κ ανεργος.



Οντως ειμαι ασχημος, τωρα το πλυσιμο το παω καλα, και απο δουλεια βγαζω τα προς τα ζειν...
Ειμαι ομως αρκετα ολιγαρκης οποτε δεν με εχει απασχολησει το θεμα.

Διαφερουμε ομως στο κονσεπτ των γυναικων που μας ενδιαφερει....
Προσδοκω σε γυναικες που μπαινω στο μυαλο τους και δεν με ξεχνανε ποτε για αυτο που ειμαι, ετσι χωρις τα ρουχα μου η οτι αλλο. Δεν ειναι πολλες βεβαια, αλλα δεν με ενοχλει.




Μονο ενα πραγμα δεν προκειται να σου συμβει ποτε: το τελειο. Τι το περιμενεις λοιπον; http://homepage.eircom.net/~bray/em/mssmile4.gif



Απλα εχω ενα βιτσιο, μου αρεσουν τα \"τελεια\" πραγματα, το κομψοτεχνηματα να στο πω αλλιως....
Δεν εχει να κανει αν θα ειναι τελειο, αλλωστε δεν υπαρχει κατι τετοιο. Απλα να μην ειναι κοινοτυπο, ειναι που ειναι η ζωη πλεον βαρετη, να την κανω εις διπλουν???
Δεν μου φτανει ετσι οπως ειναι???







Σορρυ για το σχολιο, αλλα εχω μεγαλη ιδεα για τον εαυτο μου για να τον χαραμισω ετσι, απλα και μονο για να μην νιωθω μονος.....

kanenas
16-06-2007, 14:17
Το \"Μεγαλο Ρεμαλι\" (εκδ. παρα πεντε) ινε κομικ κι εχι γραφτι απο τον Reiser (δεν ξερο ποσ προφερετε στα γαλικα). Το σχολιο που παρεθεσα ινε δικο του. Ιδου ενα ακομι ελαχιστο δειγμα:


http://laspistasteria.files.wordpress.com/2007/03/patriotes.jpg

Καταταλα, διαφωνουμε ελαχιστα κ μαλιστα ασπαζομαι πληρως αρκετες διαπιστωσεις σου. Ενα μονο σχολιο. Το τι ειναι η ζωη, αποτελει σε μεγαλο βαθμο συναρτηση του πως τη βλεπεις.

ex_hus
18-06-2007, 06:03
Originally posted by Tass
Πριν από 7 μήνες περίπου, κάποιο Σ/Κ .........
Εκτός από το σχόλιο της gramle

Originally posted by gramle
Aχ ρε τασ, φοβερο. Η γυναικα δεν παει καλα. Αυτο που δεν μπορω να καταλαβω ειναι πως υπαρχουν τετοιες μανες που για την δικη τους χαρα και ικανοποιηση βαζουν μπροστα το παιδι τους και προτιμουν να το πληγωσουν για την δικη τους ευχαριστηση. Ειναι κριμα τετοια ατομα να γινονται γονεις.
Εσυ ησουν κυρια, μπραβο. Γι αυτο και το παιδακι, αν και μαμα του αυτη, καταλαβε περι τινος προκειται. Αλλά γιατι να πληγωνεται ετσι? ειναι μεγαλο το βαρος να γνωριζεις οτι η μανα σου ειναι μια κακιστρω εγωιστρια.
να προσθέσω ότι με άρεσε και η διακοσμητική διάθεση του άντρα σου Tass..... την έκανε την πόρτα art nouveau ένα πράγμα.......λολ......

ex_hus
18-06-2007, 06:06
Originally posted by kanenas
Μονο ενα πραγμα δεν προκειται να σου συμβει ποτε: το τελειο. Τι το περιμενεις λοιπον; http://homepage.eircom.net/~bray/em/mssmile4.gif
Σε αυτό δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απερίφραστα. . . .

gramle
18-06-2007, 10:37
Tασουλινι, σου βρηκα προσκληση για την Τεταρτη. Μην αγχωθεις ομως, αν δεν μπορεις δεν πειραζει. Θα την δωσω αλλου. Αν θελεις πες μου να το κανονισουμε. Θα ειναι πολυ ωραια.

Tass
18-06-2007, 10:40
Αχ Gramle, με καταϋποχρεώνεις!

Κάτσε να δω λίγο το πρόγραμμα πως βγαίνει και θα σου απαντήσω λίαν συντόμως!

gramle
18-06-2007, 10:56
Τι λες μωρε? σε υποχρεωνω. Μην το σκεφτεσαι. και μην σκεφτεις πως πρεπει να ρθεις με το στανιο! αν δεν σου βγαινει δηλαδη, επειδη σου βρηκα προσκληση. Δεν θα δυσκολευτω να την δωσω αλλου! Απλα πρεπει να μου πεις μεσα στη μερα.

Tass
18-06-2007, 11:02
Σου έστειλα ένα U2U. Το έλαβες;

gramle
18-06-2007, 11:09
ΑΧ οχι, δεν ξερω γιατι αλλα δεν μπορω να διαβασω τα U2U.

Tass
18-06-2007, 11:18
Και τώρα τι;

Θα πρέπει με κάποιο τρόπο να επικοινωνήσουμε αλλά δεν θέλω να βγάλω και τα προσωπικά μου στοιχεία φόρα παρτίδα...

Τέλος πάντων... θα ποστάρω εδώ αυτό που σου έγραφα στο μύνημα. Εκτός κι αν έχεις κάποια άλλη ιδέα...

gramle
18-06-2007, 11:22
Γαμωτο μου. Δεν ξερω ρε Τασ. Δεν εχω καμια αλλη ιδεα.
Πρεπει να κανω καποια αναβαθμιση απ\' οτι μου ειπαν εδω για να μπορω να διαβαζω τα U2U. Ειμαι στη δουλεια και δεν εχω τη δυνατοτητα να το κανω. Αν εισαι σιγουρη οτι θες να ρθεις να το δουμε τι θα κανουμε. Εισαι ομως σιγουρη?

Tass
18-06-2007, 11:23
Λοιπόν here goes....

\"Θέλω πολύ να έρθω όμως στον σύντροφό μου δεν έχω πει τίποτα για την εγγραφή μου σε αυτό το φόρουμ και ούτε και θέλω να σου πω την αλήθεια. Ετσι λοιπόν δεν ξέρω τι ακριβώς να του πω για το πως γνωριστήκαμε και πως βρέθηκα με την εν λόγω πρόσκληση στο χέρι.. Αν αυτό το εμπόδιο μπορούσε να ξεπεραστεί με κάποιο τρόπο δεν θα υπήρχε από μεριάς μου κανένα κόλλημα και σίγουρα θα ερχόμασταν. Βλέπεις με το να ερχόμασταν του χρόνου θα είχα άπλετο χρόνο να του πω κάποια εξήγηση για το πως βρέθηκα καλεσμένη σε ένα τέτοιο event. Τώρα όμως; Εχεις καμμιά ιδέα να μου προτείνεις; Πάντως ένας από τους λόγους που δεν θέλω να του πω για το φόρουμ είναι γιατί θέλω να το κρατήσω για τον εαυτό μου πρώτον και δεύτερο δεν θέλω να διαβάσει αυτά που γράφω, κάποια πράγματα θέλω να τα κρατάω για μένα. Περιμένω μύνημά σου. Πολλά, πολλά φιλιά!\"

interappted
18-06-2007, 11:27
γεια σας tass k gramle
gramle πηγες το μικρο?

Tass
18-06-2007, 11:29
Καλημέρα Ιντερ!

Πως είσαι σήμερα;

interappted
18-06-2007, 11:33
κανενα πρωι δεν ξυπναω καλα
αλλα προσπαθω!

εσυ?

Tass
18-06-2007, 11:37
Καλούτσικα...

Το Σ/Κ με είχε πιάσει μία μελαγχολία και ένα νταούνιασμα, δεν ήξερα τι ήθελα. Από την μιά να φύγω κάπου μακριά, από την άλλη να μείνω εκεί που ήμουν χωρίς να κουνάω ούτε πόδια ούτε χέρια... Χθες το βραδάκι μόνο κάπως ψιλοσυνήλθα με την γιορτή του παιδικού της μικρής και την επίδειξη της ρυθμικής (είχαμε βλέπεις 2 εκδηλώσεις την μία πίσω από την άλλη, καημένο μου παιδάκι..). Τα΄μπηξα και στις δύο και ηρέμησα κάπως. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι σήμερα δεν έχω καμμία μα καμμία απολύτως όρεξη για δουλειά...

interappted
18-06-2007, 11:38
ωχ κι εσυ,ε?
8ωρο δουλευεις?

Tass
18-06-2007, 11:41
Αχα.... (μεταφρασμένο: ναι)

gramle
18-06-2007, 11:43
Τασουλινι μου και εγω το ιδιο προβλημα εχω. Ουτε κι εγω θελω να μαθει ο δικος μου για τη γνωριμια ιντερνετ. Το σκεφτομαι απο χτες που σου βρηκα την προσκληση τι να πουμε γιατι το φανταστηκα οτι κι εσυ θα ειχες το ιδιο προβλημα. Αν λεγαμε οτι γνωριζομαστε μεσω δουλειας? Εγω δουλευω σε κατασκευαστικη εταιρεια. Εσυ? μηπως βρουμε καποια ακρη ετσι.

Tass
18-06-2007, 11:50
Δουλεύω σε ναυτασφαλιστική. Καμμία σχέση...

Εγώ σκέφτηκα μήπως του έλεγα για κάποιο μαγαζί όπου πηγαίνοντας να ψωνίσω για παιδικά ρούχα συμπέσαμε και πιάσαμε ψιλοκουβένα και κάποια στιγμή αναφερθήκαμε στο πως είναι τα παιδιά μας και μου είπες ότι επειδή ο αδερφός σου (που είναι αλήθεια) έχει το κατάστημα με τα παιδικά και ψάχνει για παιδάκια για επιδείξεις και μιάς και ο γιός σου θα πάρει μέρος στην μεθαυριανή αν θα ήθελα να έρθω και αν η κόρη μου κάνει να το συζητούσαμε να έπαιρνε μέρος και εκείνη σε μία μελλοντική επίδειξη... Πως σου ακούγεται; Το μόνο που με κολλάει είναι α) ότι πιθανώς να του φανεί παρατραβηγμένο και να μην το πιστέψει και β) θα πρέπει να κάνουμε ότι έχουμε ξαναειδωθεί έλα μου όμως που δεν... ειλικρινά δεν ξέρω και γω.

gramle
18-06-2007, 12:05
Κοιτα, ειναι λιγο τραβηγμενο σε μαγαζι με ρουχα, και τετοια οικειοτητα που σου εδωσα και προσκληση. Ασε που εχω να παω καιρο για ψωνια και δεν θα το χαψει ο δικος μου. Καμια ιδεα ρε παιδια? τι να πω δεν ξερω. Σκεφτομαι....
Για το 2ο κολλημα ομως μην ανησυχεις, θα ιδωθουμε να σου δωσω την προσκληση οποτε δεν θα ειμαστε δυο ξενες. Το θεμα ειναι τι θα πουμε για το πως γνωριστηκαμε. Μεσω δουλειας ειναι το καλυτερο. Τι ακριβως ασφαλιζετε? να πω οτι ειχα ερθει σε επαφη μαζι σου για να ασφαλισω κατι απο τη δουλεια. Εγω δουλευω στο τμημα κατασκευων αιολικων παρκων. Μηπως ασφαλιζετε και τετοια πραγματα?

gramle
18-06-2007, 12:07
Originally posted by interappted
γεια σας tass k gramle
gramle πηγες το μικρο?
Καλημερα ιντερακι μου,
οχι ακομη δεν τον πηγα γιατι περιμενω τηλεφωνο τους να κλεισουμε ραντεβου. Μου ειπαν οτι θα με παρουν ως την Τριτη. Αλλά δημοσιο ειναι αυτο, δεν περιμενω και πολλα. Θα παρω εγω αν δεν με παρουν ως αυριο