PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : Κρίσεις πανικού - καθημερινότητα - δουλειά



Σελίδες : 1 2 3 [4]

Blue9791
13-03-2013, 21:07
χαχαχαχα μην τους παρεις! Ασε δε ξερεις τι μπορει να γινει!
Ναι μωρε δικιο εχεις αλλα ειμαι σε φαση που δεν εχω διαθεση γμτ...
Νταξ θα μου'ρθει παλι :)
Στο 18 πηγα για δευτερο ραντεβου το οποιο ηταν συνεχεια του πρωτου δλδ συγκεντρωση πληροφοριων - ιστορικου απλα.
Την Παρασκευη εχω τριτο ραντεβου και απ'οτι με ενημερωσαν, μετα απ'αυτο το ραντεβου θα γινει αξιολογηση και αν πληρω τις προϋποθεσεις, θα συνεχισω, αν οχι, φιλακια πολλα.
Λογικο απο τη μια γιατι μαλλον παει πολυς κοσμος και καποιοι μπορει εχουν σοβαροτερα θεματα απο αλλους και το προσωπικο ειναι περιορισμενο.
Αυτα για την ωρα παιδακια!

Blue9791
19-03-2013, 10:43
Καλημερα, καλη σαρακοστη και ευχομαι ο αετος σας να πηγε ψηλα!
Εχω νεα απο το 18.
Πηγα στο 3ο ραντεβου το οποιο εγινε με τον τσιφ της υποθεσης ο οποιος μου ειπε τα εξης:
Καταρχην δεν ειναι βεβαιο οτι η κακη διατροφη μου ειναι παθολογικη. Μπορει να ειναι μπορει και οχι.
Αλλα επειδη παιζουν και οι πανικοι στη μεση και ολα συνδεονται, προτεινε να μειωσω τα φαρμακα (γιατι αφ'ενος δεν εχουν αποτελεσμα και αφ'ετερου λογω της μακροχρονιας χρησης μπορει στη φαση αυτη να κανουν περισσοτερο κακο).
Και η γνωμη του ειναι, βασει εμπειριας οτι μειωνοντας τα φαρμακα ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ (σημαντικο οσο δεν παιρνει να κοιμαται κανεις σωστα), θα φτιαξουν οι διατροφικες μου συνηθειες και παιζει να μειωθουν και οι πανικοι.
Ηδη μειωσα το εφεξορ και το ζαναξ και ναι μεν εχω τα νευρα μου αλλα ειμαι καλα σε γενικες γραμμες.
Τι να πω, φανηκε πολυ σιγουρος για οσα ελεγε και μου ενεπνευσε την ιδια σιγουρια. Υπενθυμιζω οτι ο τυπος δουλευει στο 18 ανω και εχουν δει τα ματια του ουκ ολιγα!
Μακαρι να βγει κατι καλο απ'αυτο. Τουλαχιστον να κοψω τα φαρμακα τελειως γιατι με εχουν κουρασει πολυ.
Αντε φιλακια σε ολους :)

Κλειδί Σκέψης
19-03-2013, 14:32
Καλημερα, καλη σαρακοστη και ευχομαι ο αετος σας να πηγε ψηλα!
Εχω νεα απο το 18.
Πηγα στο 3ο ραντεβου το οποιο εγινε με τον τσιφ της υποθεσης ο οποιος μου ειπε τα εξης:
Καταρχην δεν ειναι βεβαιο οτι η κακη διατροφη μου ειναι παθολογικη. Μπορει να ειναι μπορει και οχι.
Αλλα επειδη παιζουν και οι πανικοι στη μεση και ολα συνδεονται, προτεινε να μειωσω τα φαρμακα (γιατι αφ'ενος δεν εχουν αποτελεσμα και αφ'ετερου λογω της μακροχρονιας χρησης μπορει στη φαση αυτη να κανουν περισσοτερο κακο).
Και η γνωμη του ειναι, βασει εμπειριας οτι μειωνοντας τα φαρμακα ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ (σημαντικο οσο δεν παιρνει να κοιμαται κανεις σωστα), θα φτιαξουν οι διατροφικες μου συνηθειες και παιζει να μειωθουν και οι πανικοι.
Ηδη μειωσα το εφεξορ και το ζαναξ και ναι μεν εχω τα νευρα μου αλλα ειμαι καλα σε γενικες γραμμες.
Τι να πω, φανηκε πολυ σιγουρος για οσα ελεγε και μου ενεπνευσε την ιδια σιγουρια. Υπενθυμιζω οτι ο τυπος δουλευει στο 18 ανω και εχουν δει τα ματια του ουκ ολιγα!
Μακαρι να βγει κατι καλο απ'αυτο. Τουλαχιστον να κοψω τα φαρμακα τελειως γιατι με εχουν κουρασει πολυ.
Αντε φιλακια σε ολους :)
Δύναμη και πάντα χαμόγελο Blue9791 ... καλή τύχη!!!!!!!!!

ti einai touto pali
19-03-2013, 14:48
Γεια σου Blue. Στο θεμα του "ανωμαλου" υπνου εχω εστιασει κι εγω ομως λυση προς το παρον δεν εχω βρει. Ειναι αρκετα χρονια που δεν κοιμαμαι σωστα πιο συγκεκριμενα δεν εχω προβλημα αυπνιας αλλα το οτι ξυπναω 3,4,5 φορες την νυχτα και εδω και αρκετους μηνες με πονο/τσουξιμο στο στομαχι και πρεπει να φαω κατι οποσδηποτε για να ξανακοιμιθω. Δεν μπορω να ξεκαθαρισω αν εμπιπτω στην κατηγορια των ψυχοδιατροφικων διαταραχων η ειναι κατι αλλο που με ξυπναει. Εχω δοκιμασει δυο διαφορετικα χαπια ομως το ενα με ξερανε στον υπνο και την αλλη μερα ημουνα χαλια ενω το δευτερο δεν με πολυβοηθησε (ξαναξυπναω). Το προβλημα ειναι βασικο ετσι εχω καταληξει και γιατι αν δεν κοιμασε καλα η μερα παει σκατα και επισης αμα τρως την νυχτα περα του οτι βαζεις κιλα αναγκαζεις τον οργανισμο να δουλευει "νυχτερινο ωραριο" πχ για την πεψη και χανεις την σειρα με το φαγητο την ημερα γιατι δεν πεινας. Και ετσι εχω μπει σε εναν φαυλο κυκλο που ψαχνω να τον σπασω αλλα δεν εχω βρει τον τροπο και πραγματικα μου εχει σπασει τα ηδη σπασμενα νευρα. Εχω δοκιμασει να δουλευω χειρονακτικα και να περπαταω αρκετα την ημερα αλλα γαμοτι μου δεν βοηθαει ισα ισα μου ανοιγει την ορεξη. Αλλα το ξαναλεω πιστευω οτι ενας βασικος λογος για τα ψυχοσωματικα και τα παραπανισια κιλα πιστευω οτι προερχεται απο τον ανωμαλο υπνο. Αν μαθεις κατι περι ...υγιους υπνου ειδοποιησε.
υ.γ. Προσπαθησα αντι για χαρταετο να πεταξω χαρτοκορακα αλλα στο τελος μου βγηκε χαρτοκοτοπουλο (δεν πετουσε μονο προχωρουσε...);)

Κλειδί Σκέψης
19-03-2013, 14:55
Γενικά απο δική μου εμπειρία είναι καλό να τρως κάτι πριν πέσεις για ύπνο. Κάτι ελαφρύ μια φέτα ψωμί .. λίγα δημητριακά (σκέτα)... μια μπανάνα... κάτι με υδατάνθρακες και με κάτω απο 100 θερμίδες... Δες και αυτό ίσως σε βοηθήσει http://tokleidi.wordpress.com/2013/03/01/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%C E%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%8D%CF%80%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1/

Blue9791
19-03-2013, 17:46
Λες το κλειδι για ολα να ειναι η διατροφη τελικα;
Θα εκπλαγω...
Δεν πειραζει πουλακι μου, οταν μεγαλωσει θα πεταξει!

Blue9791
19-03-2013, 17:47
Γενικά απο δική μου εμπειρία είναι καλό να τρως κάτι πριν πέσεις για ύπνο. Κάτι ελαφρύ μια φέτα ψωμί .. λίγα δημητριακά (σκέτα)... μια μπανάνα... κάτι με υδατάνθρακες και με κάτω απο 100 θερμίδες... Δες και αυτό ίσως σε βοηθήσει http://tokleidi.wordpress.com/2013/03/01/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%C E%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%8D%CF%80%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1/

Ευχαριστουμε για το λινκ :)

Blue9791
25-03-2013, 12:03
Χαιρετω!
Ειπα να δω τι κανουμε εδω μεσα ολοι και να κανω και ενα update για τη διαδικασια διακοπης των φαρμακων.
Καταρχην οποιος λεει οτι τα αντικαταθλιπτικα δεν εθιζουν ειναι κοπανος (και ξερω οτι δεν ειμαι πολιτικα και δεοντολογικα ορθη αυτη τη στιγμη).
Σου λεει "δεν εθιζουν" και οταν πας να τα κοψεις και βλεπεις το νονο σου γαϊδαρο σου λεει "εθιζει η μακροχρονια χρηση".
Αρα εθιζουν!
Τελος παντων.
Δεν τα περναω και πολυ καλα οπως ολοι καταλαβαμε γιατι εχω ενα συνεχες αγχος, εξαψεις ζεστης, τρελα σκαμπανευασματα στη διαθεση και ειναι ηδη μια εβδομαδα που παιρνω τη μιση δοσολογια εφεξορ.
Στην προγηουμενη συνεδρια το ειπα στον γιατρο που με παρακολουθει και ειπε οτι ειναι αναμενομενα ολα αυτα και να κανω υπομονη γιατι πρεπει να δουμε πως λειτουργω και χωρις φαρμακα.
Συμφωνω απολυτως και δεν κλαιγομαι απλα περναω λιγο δυσκολα.
Καμια σχεση με τις προηγουμενες κρισεις που περνουσα βεβαια αλλα και παλι το συνεχες αγχος ειναι δυσκολο κι ας ειναι πιο ηπιο.
Αγαντα καρδια μου λοιπον και θα το περασουμε κι αυτο και θα βγουμε και πιο δυνατοι και η ζωη μας θα καλυτερεψει!
Αντε φιλακια και να μου λετε τα νεα σας!

ti einai touto pali
26-03-2013, 09:24
Γεια σου Blue. Tωρα που εριξες στο μισο τα εφεξορ μηπως στα πλαισια των "πειραματισμων" εριξες στο μισο και το ζαναξ? Οχι γιατι αν μειωσες και το ζαναξ τοτε παιζει να σε επηρεαζει η ελειψη του. Αυτο απο την δικια μου πειρα η οποια μπορει να ηταν ...εφταμηνιτικη αλλα οταν εκοψα ζαναξ και εφεξορ μετα ηρθανε τα δυσκολα και πειραματιζομενος κατεληξα οτι το προβλημα προερχοτανε απο την ελλειψη του αγχολυτικου. Γι αυτο και προσπαθησα να περιορισω αργα το ζαναξ το οποιο ομολογω οτι δεν το εχω κοψει τελειως (κλαπς...) καθοτι καλως ή κακως "βοηθαει" στα δυσκολα. Ομως οπως και να το κανουμε η μακροχρονια χρηση του αντικαταθλιπτικου λογικα θα παιζει τον ρολο της τωρα που προσπαθεις να το κοψεις. Η ψυχολογος που παω τωρα μου λεει να κοψω σιγα σιγα το αγχολυτικο ομως προς το παρον δεν το κανω μεχρι να αλλαξουν μερικα πραγματα στην ζωη μου τα οποια θελω να πιστευω οτι τα εχω δρομολογισει...
Σημερα εχω ραντεβου μαζι της και μετα απο 5 επισκεψεις λεω να της ζητησω σιγα σιγα να μιλησουμε για πρακτικους τροπους αντιμετωπισης του αγχους μου μιας και που ως τωρα η συζητηση μας περιστρεφοταν περισοτερο σε θεωριτικα (γνωριμια, προσωπικα και οικογενιακα προβληματα κτλ). Δηλαδη θα της ζητησω να μου πει τι μπορω να κανω πρακτικα οταν δεν αισθανομαι καλα. Ωρε ποιος με βλεπει στο μελλον με τις γιογκες μου και με τις αυτοσυγκεντρωσεις μου...Ωωωμμμμμμμ....Μωρε αμα δω βελτιωση μεχρι και καρατε και κουνγκ φου και ινδικα και κινεζικα θα μαθω;).
Παντως εχω αρχισε να ψαχνω βιβλια ψυχολογιας αλλα σοβαρα οχι κατι παπαριες που βαζουν στις κυριακατικες εφημεριδες. Απο Φρουντ και πανω...Αν εχεις υποψιν σου κανενα βιβλιο ή κανενας αλλος εδω μεσα γραψε.
Τελος δεν εχω πιασει ακομα το λοττο και γιαυτο δηλωνω δυστυχης... Ασε που ειχα και κατι καταθεσεις στις κυπριακες τις τραπεζες και θα μου τις κουρεψουνε γουλι...

Blue9791
26-03-2013, 10:57
Καλα κανω δλδ που δεν εχω καταθεσεις σε καμια τραπεζα... ουτε στο πορτοφολι μου.
Δεν ξερω καποιο βιβλιο και δεν ξερω και καποια τεχνικη.
Αυτο που εφαρμοζω εγω ειναι περιμενω και θα περασει. Πιανει αλλα μεχρι να περασει τραβαω ζορια.
Το ζαναξ το εκοψα κι αυτο και παιρνω το πρωινο (0.5) μερα παρα μερα μαζι με το εφεξορ και το βραδινο (0.5 παλι) καθε μερα.
Κι εγω αυτο πιστευω οτι με δυσκολευει το οτι εκοψα και το ζαναξ γιατι και αλλες φορες που ειχα μειωσει το εφεξορ, το ζαναξ το αφηνα τελευταιο και ηταν πιο ηπια τα πραγματα.
Αλλα σκεφτομαι οτι ηδη εχει περασει μιαμιση εβδομαδα. Μαλακια δεν ειναι να του πω να το παιρνω το ζαναξ κανονικα; Δλδ οπου να'ναι λογικα θα στρωσω. Ελπιζω...
Το καλο ειναι οτι δεν εχω κοψει καθημερινες δραστηριοτητες αν και εχω αγχος για αγοραφοβικα επεισοδια.
Παλιοτερα το αγχος και μονο ηταν ικανο να με κανει να κλειστω μεσα και να ξαναβγω μονο οταν νιωσω τελειως καλα.
Προσπαθω να εκτιθεμαι οσο μπορω για να μην με παρει τελειως απο κατω.
Να μπορω να πω στο τελος της μερας οτι ναι δυσκολευτηκα αλλα το εκανα.
Κακα τα ψεμματα ομως δεν ειναι ευκολο...
Στο επομενο ποστ υποσχομαι να ειμαι καλυτερα :)

ti einai touto pali
28-03-2013, 09:47
Λοιπον πηγα προχθες στο ραντεβου με την ψυχολογο μου. Μετα απο 5 επισκεψεις "διερευνιτικες" της ειπα οτι απο εδω και περα επειδη καταλαβαινω πλεον οτι "το προβλημα το εχω εγω" θελω οταν αρχισω να ξαναπαραπονιεμαι για ανθρωπους η καταστασεις οι εχουν συμβαλει στο προβλημα μου να με διακοπτει και να με...επαναφερει στην ταξη. Στην ουσια δηλαδη της ζητησα να επικεντρωθουμε σε μενα , στο Εγω μου ωστε να ψαξουμε τροπους να βελτιωθω ψυχολογικα. Συμφωνησε απολυτα η ψυχολογος μου ηταν σαν να περιμενε καποια στιγμη να της το ζητησω. Πραγματι στην πορεια της συζητησης παλι "ξεφυγα" παλι κατεληξα να παραπονιεμαι για ανθρωπους που μου "κατεστρεψαν/καταστρεφουν την ζωη" αλλα αυτη την φορα η ψυχολογος φροντιζε να με διακοπτει και καλα εκανε. Ειναι μεγαλο βημα πιστευω στα πλαισια της ψυχοθεραπειας να αντιληφθουμε οτι το ζορι την μαυριλα τα ψυχοσωματικα τα εχουμε εμεις και ολοι και ολα που μας τα προκαλουν ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ Γ*ΜΗΘΟΥΝ. Σαν πολυ ασχοληθηκα με αυτους και στην ουσια τη κανω? Αναπαραγω το προβλημα μου και δεν κοιταω να σωσω τον εαυτο μου. Οχι δεν μιλαω εγωιστικα μιλαω για τον ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΠΟΝΑΕΙ....
Τελος παντων "συναδελφοι" καποια στιγμη η ψυχολογος μου λεει θα κανουμε μια ασκηση για χαλαρωση...λεω τι ειναι αυτο ...μου λεει θα δεις. Χαμηλωσε φωτισμο εβαλε χαλαρη μουσικη μου ειπε παρε δυο βαθιες ανασες κλεισε τα ματια και φαντασου οτι βρισκεσαι σε ενα μερος που αισθανεσε ομορφα... Πραγματι προσπαθησα (αν και δεν το πολυπιστευα) και σιγα σιγα με τις οδηγιες της αισθανθηκα μια χαλαρωση μια ηρεμια που χρονια εχω να την αισθανθω και που τελικα την ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ. Καποια στιγμη μου λεει "τωρα σιγα σιγα φυγε απο αυτο το μερος και ανοιξε τα ματια σου". Αυτο που εχω να πω ειναι ΕΙΧΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ "ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΩ"... Οταν ανοιξα τα ματια μου ειχα μια χαλαρωση αλλο πραγμα. Το μονο που της ειπα ειναι "Σιγουρα εσεις οι ψυχολογοι δεν ειστε γιατροι?" Γελασε μου ειπε οχι δεν ειμαστε γιατροι αν και οταν παιρνουμε πτυχιο ορκιζομαστε στον ορκο του ιπποκρατη.
Μου ειπε οτι αυτο που καναμε να προσπαθησω σιγα σιγα χωρις πιεση να το κανω μονος μου και οτι στην πορεια της θεραπειας θα μου ειναι πολυ πιο ευκολο να ηρεμω και να χαλαρωνω. Ασε που εχει και αλλες τεχνικες (ελεγχος αναπνοης) που θα τις μαθουμε στο μελλον.
Αυτο που εχω να πω εν κατακλειδι ειναι οτι οταν εφυγα και βρεθηκα στον δρομο ημουν τοσο ηρεμος πραγματικα ειχε φυγει μια πιεση απο πανω μου. Περπατουσα πιο αργα και ειμουνα πως να το πω...χαρουμενος ευτυχισμενος ΗΜΟΥΝ ΠΙΟ ΚΑΛΑ. Επειδη εχω κανει και βελονισμο αυτο που μπορω να πω ειναι οτι αυτη την ηρεμια και την χαλαροτητα την ειχα ζησει και με τον βελονισμο. Θελω να πω οτι τελικα υπαρχουν τεχνικες χαλαρωσης που πραγματικα βοηθανε και οταν ζεις αυτη την χαλαρωση ειναι αλλο πραγμα , ειναι πως ειμασταν οταν ειμασταν παιδια ...ε κατι τετοιο.

Κλειδί Σκέψης
28-03-2013, 11:26
Η χαλάρωση , ο διαλογισμός κτλ είναι ένα ταξίδι στην εσωτερική μας γαλήνη που έχουμε ξεχάσει τελείως πως έχουμε με τους φρενήρης ρυθμούς που ακολουθούμε ... Να το κάνεις πιο συχνά !!!! εγώ προσπαθώ να κάνα 3 με 4 διαλογισμούς την εβδομάδα διάρκειας 30 με 45 λεπτά και κάθε μέρα να έχω ένα τέταρτο με εικοσάλεπτο απόλυτης ηρεμίας (κινητό κλειστό, σταθερό κατεβασμένο, οθόνες σβηστές και μόνο λίγη χαλαρή μουσική να ακούγεται). Ειλικρινά μετά νιώθεις υπέροχα!!! και ένα τέταρτο την μέρα όλοι έχουμε !!!!

Blue9791
28-03-2013, 13:02
Χαιρετω τα πληθη εχοντας τηρησει την υποσχεση μου οτι στο επομενο ποστ θα ειμαι πιο καλα!
Ναι λοιπον ειμαι, καταρχην γιατι ειχα καταλαβει λαθος και ο ντοκτορ μου ειχε πει να μην πειραξω τη δοσολογια του ζαναξ, γι'αυτο ειχα φρικαρει, και γιατι συνειδητοποιησα (και αρα θα διορθωσω) ποσο μ***κας ειχα πιαστει (οχι μονο εγω και ολοι μας εδω μεσα) σχετικα με τα φαρμακα και εφτασα να παιρνω 10 χρονια!!!
Ολοι οι γιατροι στους οποιους ειχα παει με σκοπο να κοψω τα φαρμακα που ελεγαν οτι θα βαλουμε ενα χρονοδιαγραμμα διακοπης περιπου 2-3 χρονια για να μην το κανουμε σπασμωδικα, να σταθεροποιουμαι κλπ.
Συμφωνω απολυτως. Γιατι ομως να μενω σε μια δοσολογια 6 μηνες;
Ο ντοκτορ του 18 μου ειπε οτι θα παιρνω μερα παρα μερα το εφεξορ για 2 εβδομαδες και μετα θα το παιρνω καθε 2 μερες για αλλο τοσο και σε 2-3 μηνες (αναλογα με το πως θα αντιδρω) θα εχουμε καθαρισει.
Και μιλαμε για εναν γιατρο ο οποιος ασχολειται με τοξικομανεις.
Το αποτελεσμα λοιπον ειναι λυπηρο γιατι ολοι καταλαβαινουμε οτι οι γιατροι που δεν σεβονται τον εαυτο τους (γιατι προφανως υπαρχουν και σοβαροι ανθρωποι και στον ιδιωτικο τομεα) τρεναρουν τη φαρμακοληψια για οικονομικους λογους.
Εμενα αυτη η κατασταση μου στοιχησε 10 χρονια απο τη ζωη μου.
Τα φαρμακα, το λενε και τα κουτια μεσα, δεν πρεπει να υπερβαινουν το 6μηνο για περιπτωσεις σαν τις δικες μας (δεν μιλαω για πιο σοβαρες καταστασεις).
Ολα τα αλλα ειναι θεμα προσωπικου αγωνα (φτου σου πουλακι μου που βρισκεις τις ακρες σου! σε καμαρωνω! ναι τουτε εσενα λεω!).
Ο καθενας χαλαρωνει με τον δικο του τροπο.
Μην χαλαμε τον οργανισμο μας με χημειες (τουλαχιστον οχι για πολυ) οκ πυροσβεστικα ναι συμφωνω αλλα να μην χρονιζει η κατασταση.
Μου ειπε μια κουβεντα ο ντοκ που με σοκαρισε.
"Πρεπει να δουμε πως λειτουργεις και χωρις φαρμακα γιατι επι της ουσιας δεν ξερουμε και αρα δεν μπορουμε να πουμε οτι η ψυχοθεραπεια θα βοηθησει ουτε καν αν τη χρειαζεσαι".
Και πιστεψτε με χωρις φαρμακα ειμαστε ολοι πολυ καλυτερα. Οκ, ισως λιγο πιο νευρωσικοι :-) αλλα καλυτερα!
Ναι στη βοηθεια, οχι στην βολη και την καταχρηση.
Φιλακια!

ti einai touto pali
28-03-2013, 14:20
Κι εγω πιστευω Blue οτι τα πραγματα ειναι πανω κατω οπως τα γραφεις. Στην δικια μου περιπτωση οταν εμπλεξα με αντικαθλιπτικη θεραπεια λογω προηγουμενων και ασχετων με τα ψυχολογικα καταστασεων ΕΥΤΥΧΩΣ ειχα χασει εμπιστοσυνη μου στους γιατρους. Γιατι δυστυχως πολλοι γιατροι δεν σεβονται τον εαυτο τους και τον ασθενη και τον ταιζουν χαπια η του περνανε το μηνυμα οτι εχεις καταθλιψη αρα θα παιρνεις φαρμακα. Και λογικα πολλοι το δεχομαστε γιατι λες "γιατρος ειναι , ξερει". Ομως στην περιπτωση μου επειδη ειχα χασει την εμπιστοσυνη στους γιατρους και με την ψυχιατρο που πηγαινα "κλωτσουσα"... Ελεγα οτι με την δικια της λογικη μπορει να μπλεξω για μια ζωη με χαπια και στο τελος να την πατησω. Και καποια στιγμη αποδειχθηκε οτι εκανε λαθος σχετικα με την καταθλιψη που μου ελεγε οτι εχω. Οχι οτι αρνουμε οτι σε πολλες περιπτωσεις οι ψυχιατροι και τα χαπια δεν χρειαζονται. Φυσικα και χρειαζονται...Οταν ειχα παθει πριν ενα χρονο και την αγχωδη διαταραχη το δεχομαι οτι επρεπε να παρω φαρμακα για μια περιοδο για να με βοηθησουν να ξανασταθω στα ποδια μου. Ομως απο εκει και περα τελικα δεν χρειαζομουν ψυχιατρο αλλα ψυχολογο. Αργησα λιγο αλλα πιστευω οτι τωρα με την ψυχολογο μου θα βρω τις λυσεις. Και οσο το σκεφτομαι αυτο που λεμε στας Ευρωπας και στας Αμερικας ,ψυχολογια ειναι ο δυτικος τροπος αντιμετωπισης ψυχολογικων καταστασεων που στην ινδια και την κινα τα ονομαζουν ειτε γιογκα ειτε διαλογισμο ειτε βελονισμο ειτε ρεφλεξολογια. Και το κουφο ειναι οτι στην ασια αυτα τα πραγματα τα εχουν ψαξει πριν 4 και 5 χιλιαδες χρονια και οι δυτικοι μολις 2 αιωνες. Φταινε και οι θρησκιες που μας περνανε το μηνυμα απο παιδια οτι οι γιογκες και τα τετοια ειναι...μυστικιστικα ,σατανικα κτλ. Φταιει και η μενεγακη και η καθε μενεγακη που βρισκει κανεναν ...τσιου τσιου διαλογιστη και μας περνανε ενα μηνυμα οτι ολα αυτα τα περι διαλογισμου κτλ ειναι κατι "χαζοχαρουμενα πραγματακια" κατι παρομοιο με την αστρολογια. Φταινε και οι αμερικανοι με τις ταινιες τους που σου παιρνανε μηνυματα τυπου "καρατε κιντ" οτι ενας δασκαλος στην ασια θα σε μαθει αυτοελεγχο και μετα θα πας να νικησεις τους κακους. Στο κανουν να φαινεται σαν παραμυθακι ενα πραμα...
Τελικα δεν ειναι ετσι... η επιστημη της ψυχολογιας ή οι ανατολικες αντιληψεις για τον ανθρωπο εχουν μεγαλη βαση και μπορουν να μας βοηθησουν πραγματικα. Το θεμα ειναι να βρεις καποιον που γνωριζει (ψυχολογος, διαλογιστης, βελονιστης) να σου δειξει τον δρομο πως γινεται να αντιμετωπισεις τα ψυχοσωματικα σου και το αγχος σου. Το πολυ κακο ειναι οτι θελει χρημα και το λιγοτερο κακο οτι θελει χρονο

Ειναι προφανες οτι το "Κλειδι Σκεψης" ειναι πιο μπροστα σε αυτα τα πραγματα τα οποια για μενα ειναι πρωτογνωρα ... Το θεμα ειναι οτι πρεπει να βρεθει καποιος να σου δειξει τους δρομους για την ηρεμια και τελικα οπως και να εχει ενας απο αυτους ειναι ο Ψυχολογος.

Κλειδί Σκέψης
28-03-2013, 23:27
μπα δεν είμαι και πολύ μπροστά πριν 5 μήνες περίπου μια φίλη μου έκανε δώρο ένα cd με διαλογισμούς γιατί ήμουν σε φάση πιο τσίτα πεθαίνεις (η φίλη ασχολείται με ρεικι, τσάκρα κτλ οπότε ξέρει) . Στην αρχή με πήρε ο ύπνος μετά άρχισα σιγά σιγά να μπαίνω στο κλήμα... και μετά μου άρεσε πάρα πολύ !!!! Με ξεκουράζει και νιώθω άλλος άνθρωπος.. τόση ηρεμία και γαλήνη ποτέ στην ζωή μου. Βέβαια ακόμη και αυτός ο λίγος ύπνος καμιά φορά είναι τόσο διαφορετικός και ωραίος! Μια φορά πριν 1 μήνα περίπου με κάλεσαν να πάω σε ένα ομαδικό διαλογισμό (η φίλη που λέγαμε) διάρκειας 1 ώρα και φυσικά με πήρε ο υπνος και έγειρα στον δίπλα μου!!! πέθανα στα γέλια !!! :D εγώ πάντως σπίτι ξαπλώνω πάντα και είναι σούπερ. Χαίρομαι πολύ που τα πάτε τόσο καλά και που δείχνεται δυνατοί και αποφασισμένοι... χίλια μπράβο και στους δύο !!!

honey20
29-03-2013, 23:43
παιδιά επειδή όλα είναι στο μυαλό μας πρέπει να βρίσκουμε τι είναι αυτό που μας ευχαριστεί εμάς και όχι τους άλλους, οι κρίσεις έχονται επειδή μας λείπει κάτι. Ε πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τι μας λείπει , μια σχέση, ένα χομπυ κτλλ καλή συνέχεια πάντως!!

ti einai touto pali
08-04-2013, 14:33
Δεν μπορω θα το γραψω και χωρις την αδεια της Blue. Mου γραψε μια...καινουρια λεξη σε π.μ. η οποια αξιζει θαρρω να παρει την αρμοζουσα δημοσιοτητα. "Εμεις οι Ψυχοκουδουνισμενοι..."
Και γ@μω τις λεξεις...Ειμαι ενας ΨΥΧΟΚΟΥΔΟΥΝΙΣΜΕΝΟΣ:D:o:rolleyes: ;).
Μπαινει και σε συνθηματα...
"Ψυχοκουδουνισμενοι ολων των λαων ενωθειτε", "Λαος ενωμενος ποτε...ψυχοκουδουνισμενος"
Μονη μου απορια πως ακουγονται τα κουδουνια ενος ψυχοκουδουνισμενου...
Ερε και να μου λεγανε 10 τετοιες κουφες λεξεις την ημερα ποιον γιατρο και ψυχολογο θα τους ειχα κανει ολους περα...

Κλειδί Σκέψης
08-04-2013, 15:18
καλό το ψυχοκουδουνισμένος αλλά θορυβώδες !!!!! :D
Με αφορμή το θέμα εδώ και επειδή δεν είμαστε και ειδικοί προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα αυτό ... Ελπίζω να βοηθήσει http://tokleidi.wordpress.com/2013/03/27/krisi-panikou/

ΜΙΝΑ
08-04-2013, 15:30
πολύ σωστό το άρθρο!!! ειδικά στο σημείο που λέει οτι όταν το ερέθισμα σταματήσει τότε σταματά και ο φόβος. και σίγουρα οι ψυχολόγοι βοηθούν αλλα πολύ ακριβές οι συνεδρίες βρε παιδιά.έψαξα στο κ.ψ.υ. αλλά το ραντεβού είναι μετά απο τρίμηνο.τι μπορεί κάποιος να κάνει πιο άμεσα για να νιώσει καλύτερα????

Κλειδί Σκέψης
08-04-2013, 15:56
Να κλείσεις το ραντεβού και ας υπάρχει... αν είσαι φοιτήτρια οι σχολές έχουν ψυχολογική υποστήριξη .. υπάρχει και το Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής φοιτητών τηλέφωνα: 210 - 727 7553 και 210 - 727 7554... το 1034 η λεγόμενη γραμμη κατάθλιψης αλλά μπορεί να τηλεφωνήσει οποιοσδήποτε νιώθει την ανάγκη να μιλήσει και να ζητήσει υποστήριξη για ζητήματα σχετικά με την κατάθλιψη ή γενικότερα θέματα ψυχικής υγείας που απασχολούν τον ίδιο ή πρόσωπα του περιβάλλοντός του. υπάρχουν δήμοι που παρέχουν δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη πχ ο δήμος Ηλιούπολης . Υπάρχουν αρκετά on line ψυχολογικής υποστήριξης..

Blue9791
08-04-2013, 21:28
Δεν μπορω θα το γραψω και χωρις την αδεια της Blue. Mου γραψε μια...καινουρια λεξη σε π.μ. η οποια αξιζει θαρρω να παρει την αρμοζουσα δημοσιοτητα. "Εμεις οι Ψυχοκουδουνισμενοι..."
Και γ@μω τις λεξεις...Ειμαι ενας ΨΥΧΟΚΟΥΔΟΥΝΙΣΜΕΝΟΣ:D:o:rolleyes: ;).
Μπαινει και σε συνθηματα...
"Ψυχοκουδουνισμενοι ολων των λαων ενωθειτε", "Λαος ενωμενος ποτε...ψυχοκουδουνισμενος"
Μονη μου απορια πως ακουγονται τα κουδουνια ενος ψυχοκουδουνισμενου...
Ερε και να μου λεγανε 10 τετοιες κουφες λεξεις την ημερα ποιον γιατρο και ψυχολογο θα τους ειχα κανει ολους περα...

Δεκα την ημερα δεν μπορω μανουλα μου δε βγαινω... θα στερεψω!
Μια το μηνα, κατι θα κανουμε για σενα :-)
Επισης για να σου λυσω την απορια, βαζω τα χαπια μου σε ενα πολυ χαριτωμενο κουτακι με εναν πινακα του Van Gogh (καθολου τυχαια η επιλογη) απ'εξω και οπως εχω το κουτακι στην τσαντα μου οταν περπαταω κουδουνιζει ευχαριστα.
Αυτος ειναι ο ηχος του ψυχοκουδουνισμενου.

Blue9791
08-04-2013, 21:39
πολύ σωστό το άρθρο!!! ειδικά στο σημείο που λέει οτι όταν το ερέθισμα σταματήσει τότε σταματά και ο φόβος. και σίγουρα οι ψυχολόγοι βοηθούν αλλα πολύ ακριβές οι συνεδρίες βρε παιδιά.έψαξα στο κ.ψ.υ. αλλά το ραντεβού είναι μετά απο τρίμηνο.τι μπορεί κάποιος να κάνει πιο άμεσα για να νιώσει καλύτερα????

Μινα οσο δυσκολο και αν σου ακουστει, η πιο γρηγορη λυση ειναι η εκθεση σε αυτο που σε τρομαζει.
Δλδ, σε αγχωνει μια βολτα, πηγαινε.
Σε αγχωνει μια κοινωνικη εκδηλωση, πηγαινε.
Ειναι δυσκολο και μπορει να δημιουργησει και κριση πανικου αλλα στο τελος βλεπεις οτι τιποτα δεν επαθες, τιποτα δε σε σκοτωσε, και οτι ολα μα ολα μπορεις να τα κανεις και να ανταπεξελθεις.
Το ερεθισμα μπορει να ειναι οτιδηποτε. Μπορει και να μην το βρεις ποτε (αν το βρεις ακομα καλυτερα) αλλα δεν ειναι αυτο που ψαχνουμε.
Το θεμα για ολους μας ειναι πως να μειωσουμε το αγχος μονοι μας εως οτου το εχουμε σε πληρη ελεγχο.
Και καταλαβαινω αυτο το "αμεσα καλυτερα"... να'ξερες ποσο πολυ το καταλαβαινω.
Αμεση ανακουφιση δινουν τα φαρμακα. Αλλα για λιγο. Και ξερω καλα οτι ακομα κι αυτο το λιγο μπορει να ειναι οαση για σενα οπως ειναι για ολους.
Αλλα δεν εχει νοημα μακροπροθεσμα. Πραγματικα πιστεψε με.
Εφησυχαζουμε γιατι εχουν καλυφθει τα συμπτωματα και μενουμε στασιμοι.
Ναι να παρεις φαρμακα για να στηριχθεις αν εχεις πιασει πατο αλλα μην μενουμε εκει.
Βρες τι σε χαλαρωνει ακομα κι αν δε σε χαλαρωνει πια.
Φτιαξε μια ρουτινα απο πραγματα που σε ευχαριστουν και κανε τα με συνεπεια.
Οργανωσε ενα καθημερινο μεγαλο μπανιο, βαλε τις κρεμουλες σου μετα, βαλε μια ωραια ταινια, φαε και μια μαυρη σοκολατα ή μια φρουτοσαλατα με μελακι, αρωματισε τον χωρο που θα κοιμηθεις ή που θα αραξεις, κανε τον τη φωλια σου.
Αυτη η επαναληψη και η αισθηση ασφαλειας θα σε χαλαρωνει καθε μερα και πιο πολυ.

Blue9791
22-04-2013, 02:36
Χαιρετε χαιρετε
Με ιδιαιτερη χαρα και λιγη ανησυχια εχω να ανακοινωνσω οτι ειμαι στο σταδιο μειωσης εφεξορ #2 δλδ ενα 75αρι καθε 2 μερες για περιπου 2 εβδομαδες.
Μετα τελος λεει ο γιατρος.
Ειμαι καλα μεχρι στιγμης και διαπιστωσα κατι πραγματικα απιστευτο: εχει βελτιωθει η μνημη μου.
Δεν ξερω αν το εχει παθει κανεις αλλος που εχει παρει εφεξορ αυτο (κολλημα στην προσπαθεια να θυμηθω ενα ονομα, μια λεξη κλπ) και το τραγικο ειναι οτι νομιζα οτι απλα δεν ειναι η μνημη μου η ιδια λογω ηλικιας!!!!!!
Κι ομως δεν ειναι αυτο. Καλα προφανως δεν μπορω να μαθω κατι με την ευκολια που το μαθαινα στα 20 μου αλλα νομιζα οτι ημουν κατι που δεν ειμαι!
Βεβαια εχω και καμποσα νευρα αλλα καλο ειναι αυτο γιατι σημαινει οτι λειτουργει το κνσ!!
Τι να πω παιδια μακαρι να συνεχιστει ετσι η διακοπη.
Εχω την αγωνια του παιδιου που φετος το καλοκαιρι θα κολυμπησει χωρις τα μπρατσακια του...
Φιλια!!!!

ti einai touto pali
22-04-2013, 08:32
Δεν ξερω αν το εχει παθει κανεις αλλος που εχει παρει εφεξορ αυτο (κολλημα στην προσπαθεια να θυμηθω ενα ονομα, μια λεξη κλπ) και το τραγικο ειναι οτι νομιζα οτι απλα δεν ειναι η μνημη μου η ιδια λογω ηλικιας!!!!!!
Γεια σου Μπλου. Πραγματικα αυτο με την μνημη το χα παθει κι εγω ηταν ενα πραγμα "σαν να βαριετε το μυαλο να σκεφτει"... Ηταν κουφο να μη μπορεις να βρεις την λεξη και να προσπαθεις να την περιγραψεις στον αλλο για να σου την πει. Τελικα ειχα καταληξει , αφου σταματησα το εφεξορ, οτι πραγματι ηταν περενεργεια του φαρμακου αλλα νομιζα οτι ειχε συμβει μονο σε μενα.
Επισης δεν μπορουσα να συγκρατησω μερικα πραγματα δηλαδη μπορει να λεγαμε κατι με καποιον και μετα μια βδομαδα να το συζητουσαμε και να του επεμενα οτι δεν μου το ειχε πει ποτε. Ενα πραμα οπως λεμε "απο το ενα αυτι εμπαινε κι απο το αλλο εβγαινε..."
Κατα τα αλλα παρατηρω μια αισιοδοξια στα γραφομενα σου και πιστευω οτι ειναι λογω του οτι "ανακαλυπτεις " οτι υπαρχει ελπιδα για κατι καλυτερο οτι υπαρχουν διεξοδοι απο μια κατασταση που θεωρουσαμε οτι ειναι τελειωμενη και αδιεξοδη. Σε ενα τετοιο σταδιο αισιοδοξιας ειμαι κι εγω καθως ελπιζω οτι με την βοηθεια της ψυχολογου και πανω απο ολα με δικη μου προσπαθεια και επιμονη θα καλυτερεψει η ψυχικη μου κατασταση και η διαθεση.
Ειναι σαν να χτιζεις σπιτι απο την αρχη και μονος σου ενα πραμα. Και για να το χτισεις εχεις στην διαθεση σου "υλικα" απο το παλιο σου σπιτι και καποια "νεα υλικα". Τα "παλια υλικα" θα τα χρησιμοποιησεις επιλεκτικα δηλαδη θα παρεις μονο αυτα που θεωρεις οτι ειναι γερα και αξιζουν οσο για τα "νεα υλικα" θα τα βρεις σιγα σιγα. Θελει χρονο κοπο και τροπο αλλα διαολε καταλαβαινω οτι αυτη η προσπαθεια αξιζει...
Παντως απο οτι καταλαβαινω με τους ψυχολογους στην ουσια σε βοηθανε να ...ξαναγυρισεις σε μια παλαιοτερη κατασταση που ησουν πιο καλα. Επισης ξανακαταλαβαινω αυτο που λεμε οτι ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ. Το κακο ειναι οτι μπορεις ευκολα να πεισεις τον εαυτο σου για κατι ασχημο αλλα ειναι αρκετα δυσκολο να τον πεισεις για κατι καλο. Δηλαδη μπορεις ευκολα να τον πεισεις οτι δεν εισαι καλα και να αρχισει αυτο να σου βγαινει στην πορεια και ψυχοσωματικα αλλα ειναι σχετικα δυσκολο να τον πεισεις οτι ολα θα πανε καλα.
Κοινως καταληγω στο ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ (η μας εχουν μαθει) ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΘΕΤΙΚΑ.[/QUOTE]

Blue9791
23-04-2013, 15:59
Γεια σου Μπλου. Πραγματικα αυτο με την μνημη το χα παθει κι εγω ηταν ενα πραγμα "σαν να βαριετε το μυαλο να σκεφτει"... Ηταν κουφο να μη μπορεις να βρεις την λεξη και να προσπαθεις να την περιγραψεις στον αλλο για να σου την πει. Τελικα ειχα καταληξει , αφου σταματησα το εφεξορ, οτι πραγματι ηταν περενεργεια του φαρμακου αλλα νομιζα οτι ειχε συμβει μονο σε μενα.
Επισης δεν μπορουσα να συγκρατησω μερικα πραγματα δηλαδη μπορει να λεγαμε κατι με καποιον και μετα μια βδομαδα να το συζητουσαμε και να του επεμενα οτι δεν μου το ειχε πει ποτε. Ενα πραμα οπως λεμε "απο το ενα αυτι εμπαινε κι απο το αλλο εβγαινε..."
Κατα τα αλλα παρατηρω μια αισιοδοξια στα γραφομενα σου και πιστευω οτι ειναι λογω του οτι "ανακαλυπτεις " οτι υπαρχει ελπιδα για κατι καλυτερο οτι υπαρχουν διεξοδοι απο μια κατασταση που θεωρουσαμε οτι ειναι τελειωμενη και αδιεξοδη. Σε ενα τετοιο σταδιο αισιοδοξιας ειμαι κι εγω καθως ελπιζω οτι με την βοηθεια της ψυχολογου και πανω απο ολα με δικη μου προσπαθεια και επιμονη θα καλυτερεψει η ψυχικη μου κατασταση και η διαθεση.
Ειναι σαν να χτιζεις σπιτι απο την αρχη και μονος σου ενα πραμα. Και για να το χτισεις εχεις στην διαθεση σου "υλικα" απο το παλιο σου σπιτι και καποια "νεα υλικα". Τα "παλια υλικα" θα τα χρησιμοποιησεις επιλεκτικα δηλαδη θα παρεις μονο αυτα που θεωρεις οτι ειναι γερα και αξιζουν οσο για τα "νεα υλικα" θα τα βρεις σιγα σιγα. Θελει χρονο κοπο και τροπο αλλα διαολε καταλαβαινω οτι αυτη η προσπαθεια αξιζει...
Παντως απο οτι καταλαβαινω με τους ψυχολογους στην ουσια σε βοηθανε να ...ξαναγυρισεις σε μια παλαιοτερη κατασταση που ησουν πιο καλα. Επισης ξανακαταλαβαινω αυτο που λεμε οτι ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ. Το κακο ειναι οτι μπορεις ευκολα να πεισεις τον εαυτο σου για κατι ασχημο αλλα ειναι αρκετα δυσκολο να τον πεισεις για κατι καλο. Δηλαδη μπορεις ευκολα να τον πεισεις οτι δεν εισαι καλα και να αρχισει αυτο να σου βγαινει στην πορεια και ψυχοσωματικα αλλα ειναι σχετικα δυσκολο να τον πεισεις οτι ολα θα πανε καλα.
Κοινως καταληγω στο ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ (η μας εχουν μαθει) ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΘΕΤΙΚΑ.[/QUOTE]



Και με αυτες τις σκεψεις και ολο αυτο το χαρμανι νεων και παλιων υλικων υψωνω υποθετικο ποτηρι και πινω στην υγεια ολων μας :)

Κλειδί Σκέψης
23-04-2013, 16:26
Στην υγειά όλων σας!!!!!!!!

Blue9791
07-05-2013, 13:12
Καλησπερα και χρονια πολλα σε ολους!
Κακες οι μερες που περασαν, πολλα πανω κατω συναισθηματικα και ψυχολογικα.
Απ'οτι παρατηρω για πολλους ηταν ασχημα. Κανενας πλανητης παλι θα ειναι αναδρομος ή παραδρομος ή κι εγω δε ξερω τι αλλο.
Ειχα μια εκρηξη την Κυριακη του Πασχα που δεν με αναγνωριζα.
Το κλασσικο. Ειχα κανονισει να κανω Πασχα με φιλους, ειχα ενημερωσει τη γιαγια (με την οποια μενω) και φυσικα περιμενε να ειμαι στην πορτα για να με φορτωσει ενοχες και μαλιστα τσαμπουκαλεμενα.
Θολωσα, φωναζα, πετουσα οτι εβλεπα γυρω μου (και καπακι το μαζευα κιολας μεσα στη θολουρα μου), μια αντιδραση που δεν ειχα ποτε στη ζωη μου.
Θα μου πεις, μα καλα στη γιαγια ξεσπασες;
Αλλες ενοχες απο κει!
Ειμαι 34, ανεργη, σχεδον ανεπαγγελτη μη σου πω, με αγχη τρελα, με διαταραχη αγχους, με μια γιαγια που δεν εχει ορια στο τι λεει και πως το λεει, με ενα θειο νοητικα αναπηρο που δεν ξερω τι θα τον κανω οταν φυγει η γιαγια, με αλυτο θεμα πενθους απο τον θανατο της μανας μου (ακομα δεν ξερω αν ειμαι θυμωμενη ή συντετριμενη), με το μονο καλο που συμβαινει στη ζωη μου την συντροφο μου και να μην εχω την επιλογη να κανω Πασχα οπως θελω;
Μαυρισαν ολα γυρω μου! Πνιγηκα στην κυριολεξια.
Και σκεψου ποση αγανακτηση εθαβαν τα χαπια τοσα χρονια! Σκεψου τι αλλο εχει ακομα να βγει στην επιφανεια οσο συνεχιζω τη διακοπη.

novia35
08-05-2013, 01:43
Σε μενα συμβαινει ακριβως το αντιθετο. Τα βραδια μου ειναι πολυ δυσκολα. Ακομη και τωρα που σου γραφω μολις εχω περασει μια κριση πανικου. Τα συμπτωματα ειναι σε υφεση αυτη τη στιγμη. Ελπιζω να μη μου ξαναρθει μες το βραδυ.

novia35
08-05-2013, 01:52
Ειναι ο γ....ος ο Κρονος στο Σκορπιο και οι δυο εκλειψεις 25 Απριλιου και 10 Μαιου.

Blue9791
08-05-2013, 02:47
Ειναι ο γ....ος ο Κρονος στο Σκορπιο και οι δυο εκλειψεις 25 Απριλιου και 10 Μαιου.

E πες ετσι να καταλαβω!!
Ειναι και απεναντι ο σκορπιος απο μενα γι'αυτο με παει ετσι...

novia35
08-05-2013, 07:05
Ταυρος εισαι κι εσυ;;; Τωρα εξηγουνται ολα. Ενταξει!!! Περαστικα μας. Να σε ρωτησω κατι;; Επειδη κανεις κρισεις πανικου οπως κι εγω απο τα 19. Παρατηρησες αν ανεβαζεις πιεση κατα την κριση;;

Joann
08-05-2013, 07:40
Κορίτσια, είναι πολύ καλό που είναι ο Κρόνος στο Σκορπιό,
μην αγχώνεστε,
και σε λίγο που θα πάει και ο Δίας στον Καρκίνο
τα καλύτερα έρχονται!
Συγγνώμη για την παρέμβαση,
απλά έχω τα κέφια μου πρωινιάτικα! :-)

ti einai touto pali
08-05-2013, 09:18
Καλησπερα και χρονια πολλα σε ολους!
Κακες οι μερες που περασαν, πολλα πανω κατω συναισθηματικα και ψυχολογικα.
Απ'οτι παρατηρω για πολλους ηταν ασχημα. Κανενας πλανητης παλι θα ειναι αναδρομος ή παραδρομος ή κι εγω δε ξερω τι αλλο.
Ειχα μια εκρηξη την Κυριακη του Πασχα που δεν με αναγνωριζα.
Το κλασσικο. Ειχα κανονισει να κανω Πασχα με φιλους, ειχα ενημερωσει τη γιαγια (με την οποια μενω) και φυσικα περιμενε να ειμαι στην πορτα για να με φορτωσει ενοχες και μαλιστα τσαμπουκαλεμενα.
Θολωσα, φωναζα, πετουσα οτι εβλεπα γυρω μου (και καπακι το μαζευα κιολας μεσα στη θολουρα μου), μια αντιδραση που δεν ειχα ποτε στη ζωη μου.
Θα μου πεις, μα καλα στη γιαγια ξεσπασες;
Αλλες ενοχες απο κει!
Ειμαι 34, ανεργη, σχεδον ανεπαγγελτη μη σου πω, με αγχη τρελα, με διαταραχη αγχους, με μια γιαγια που δεν εχει ορια στο τι λεει και πως το λεει, με ενα θειο νοητικα αναπηρο που δεν ξερω τι θα τον κανω οταν φυγει η γιαγια, με αλυτο θεμα πενθους απο τον θανατο της μανας μου (ακομα δεν ξερω αν ειμαι θυμωμενη ή συντετριμενη), με το μονο καλο που συμβαινει στη ζωη μου την συντροφο μου και να μην εχω την επιλογη να κανω Πασχα οπως θελω;
Μαυρισαν ολα γυρω μου! Πνιγηκα στην κυριολεξια.
Και σκεψου ποση αγανακτηση εθαβαν τα χαπια τοσα χρονια! Σκεψου τι αλλο εχει ακομα να βγει στην επιφανεια οσο συνεχιζω τη διακοπη.

Blue εχω μιαν ερωτηση να σου κανω ολιγον τι κουφη. Οταν τα πηρες με το σπασιμο που σου κανε η γιαγια και εκφραστηκες οπως εκφραστηκες μετα μηπως παρατηρησες αν αισθανοσουν καλυτερα? Παρομοιο θεμα συζητησης ειχα χθες με την ψυχολογο μου οπου της ειπα οτι παρατηρω πως οταν τα παιρνω για κατι και εκφραζομαι βριζοντας ουρλιαζοντας σπαζοντας κτλ μετα,ενα περιεργο πραμα, αισθανομαι πολυ καλα... Η απαντηση της ηταν ξεκαθαρη και απλη. Στην ουσια μου ειπε οτι υπαρχει συσσωρευμενο αγχος μεσα μου (αυτο που λεμε τα μαζευω μεσα μου) και οταν εκφραστει εστω και με αυτον τον βιαιο τροπο τοτε "αδειαζει" ο εσωτερικος "σκουπιδοτενεκες" και γι αυτο ειμαι πιο καλα.
Θα μου πεις "και τι θα γινει...στο τελος θα "παρακαλαμε" να αρπαχτουμε με καποιον για να ειμαστε πιο καλα"? Η απαντηση ειναι οτι υπαρχουν διαφοροι τροποι και τεχνικες ωστε να ελεγχουμε την συσσωρευση του στρες να μην το αφηνουμε να γινεται βουνο αλλα να το διοχετευουμε συχνα πυκνα σε "χωματερες" ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. Κοινως αντι να ερχεται το σκουπιδιαρικο μια στις τοσες να "αδειασει" το αγχος καλα θα ειναι να φροντισουμε να ερχεται καθε τρεις και λιγο και να αδειαζει τον αγχοσκουπιδοτενεκε μας...
Θα μου πεις ωραια τα λες θεωριτικως αλλα πως γινεται στην πραξη? Προς το παρον μπορω να σου πω οτι υπαρχουν μερικες ασκησεις χαλαρωσης ειναι και κανα δυο τρεις στα ελληνικα ανεβασμενες στο youtube. Επειδη εμενα μου τις εδειξε η ψυχολογος μου και μετα τις εψαξα στο youtube ειναι παρομοιες. Εγω το βιντεο το μετετρεψα σε mp3 το περασα σε mp3 player και το ακουω με ακουστικα. Το ειπα στην ψυχολογο μου και μου ειπε καλα εκανες.
Αλλη μαγκια ειναι οι βαθιες αργες εισπνοες και εκπνοες. Επισης παρατηρα οταν κανεις κακες αρνητικες σκεψεις που σε χαλανε τοτε σταμπαρε την συγκεκριμενη σκεψη και διαολοστειλε την κυριολεκτικα εξω απο το μυαλο σου. Και αυτο να κανεις με καθε σκεψη που σε χαλαει. Ακομα "εκμεταλλευσου" ακομη περισσοτερο την ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΟΥ δηλαδη οτιδηποτε λειτουργει θετικα και σε βοηθαει. Αυτο το τελευταιο βεβαια μου το εχεις πει εσυ πολλακις γι αυτο ειμαι σε αναζητηση...λατρειας
Λογικα υπαρχουν και διαφοροι αλλοι τροποι αυτοβοηθειας αλλα προς το παρον αυτους ξερω και προσπαθω να τους εφαρμοσω.
Παντως το σημαντικοτερο απο ολα τα παραπανω ειναι αυτο με τις αρνητικες σκεψεις δηλαδη οταν "συλλαμβανω" τον εαυτο μου να τις κανει τοτε ζηταω απαιτω διαταζω την αρνητικη σκεψη (που μπορει να ειναι ακομα και η κατασταση στο σπιτι, η ανεργια κτλ) να τσακιστει να φυγει απο το μυαλο μου και να παει στον διαολο κι ακομα παραπερα παντως μακρια απο μενα.
Ειπαμε Μπλου εχουμε πιασει πατο και δεν μας αξιζει γαμοτο... καιρος ειναι να "ορθωσουμε αναστημα" στο γαμημενο το αγχος και σε οτι το προκαλει , τοσα χρονια το στρες εχει μαθει να κανει παρτυ μεσα μας καιρος ειναι να το στειλουμε να κανει παρτυ οπουδηποτε αλλου παντως οχι στο μυαλο μας

novia35
08-05-2013, 15:07
Το λες ειρωνικά φαντάζομαι. :)

novia35
08-05-2013, 15:09
Γιατί ο θυμός εκτονώνει ότι υπάρχει μέσα μας σε καταπιεσμένο συναίσθημα.

Blue9791
09-05-2013, 02:18
Ταυρος εισαι κι εσυ;;; Τωρα εξηγουνται ολα. Ενταξει!!! Περαστικα μας. Να σε ρωτησω κατι;; Επειδη κανεις κρισεις πανικου οπως κι εγω απο τα 19. Παρατηρησες αν ανεβαζεις πιεση κατα την κριση;;

ναι κι εγω Ταυρος...
δεν εχω μετρησει ποτε την πιεση μου κατα τη διαρκεια του πανικου.
φανταζομαι ομως οτι λογικα ανεβαινει...

Blue9791
09-05-2013, 02:31
Blue εχω μιαν ερωτηση να σου κανω ολιγον τι κουφη. Οταν τα πηρες με το σπασιμο που σου κανε η γιαγια και εκφραστηκες οπως εκφραστηκες μετα μηπως παρατηρησες αν αισθανοσουν καλυτερα? Παρομοιο θεμα συζητησης ειχα χθες με την ψυχολογο μου οπου της ειπα οτι παρατηρω πως οταν τα παιρνω για κατι και εκφραζομαι βριζοντας ουρλιαζοντας σπαζοντας κτλ μετα,ενα περιεργο πραμα, αισθανομαι πολυ καλα... Η απαντηση της ηταν ξεκαθαρη και απλη. Στην ουσια μου ειπε οτι υπαρχει συσσωρευμενο αγχος μεσα μου (αυτο που λεμε τα μαζευω μεσα μου) και οταν εκφραστει εστω και με αυτον τον βιαιο τροπο τοτε "αδειαζει" ο εσωτερικος "σκουπιδοτενεκες" και γι αυτο ειμαι πιο καλα.
Θα μου πεις "και τι θα γινει...στο τελος θα "παρακαλαμε" να αρπαχτουμε με καποιον για να ειμαστε πιο καλα"? Η απαντηση ειναι οτι υπαρχουν διαφοροι τροποι και τεχνικες ωστε να ελεγχουμε την συσσωρευση του στρες να μην το αφηνουμε να γινεται βουνο αλλα να το διοχετευουμε συχνα πυκνα σε "χωματερες" ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. Κοινως αντι να ερχεται το σκουπιδιαρικο μια στις τοσες να "αδειασει" το αγχος καλα θα ειναι να φροντισουμε να ερχεται καθε τρεις και λιγο και να αδειαζει τον αγχοσκουπιδοτενεκε μας...
Θα μου πεις ωραια τα λες θεωριτικως αλλα πως γινεται στην πραξη? Προς το παρον μπορω να σου πω οτι υπαρχουν μερικες ασκησεις χαλαρωσης ειναι και κανα δυο τρεις στα ελληνικα ανεβασμενες στο youtube. Επειδη εμενα μου τις εδειξε η ψυχολογος μου και μετα τις εψαξα στο youtube ειναι παρομοιες. Εγω το βιντεο το μετετρεψα σε mp3 το περασα σε mp3 player και το ακουω με ακουστικα. Το ειπα στην ψυχολογο μου και μου ειπε καλα εκανες.
Αλλη μαγκια ειναι οι βαθιες αργες εισπνοες και εκπνοες. Επισης παρατηρα οταν κανεις κακες αρνητικες σκεψεις που σε χαλανε τοτε σταμπαρε την συγκεκριμενη σκεψη και διαολοστειλε την κυριολεκτικα εξω απο το μυαλο σου. Και αυτο να κανεις με καθε σκεψη που σε χαλαει. Ακομα "εκμεταλλευσου" ακομη περισσοτερο την ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΟΥ δηλαδη οτιδηποτε λειτουργει θετικα και σε βοηθαει. Αυτο το τελευταιο βεβαια μου το εχεις πει εσυ πολλακις γι αυτο ειμαι σε αναζητηση...λατρειας
Λογικα υπαρχουν και διαφοροι αλλοι τροποι αυτοβοηθειας αλλα προς το παρον αυτους ξερω και προσπαθω να τους εφαρμοσω.
Παντως το σημαντικοτερο απο ολα τα παραπανω ειναι αυτο με τις αρνητικες σκεψεις δηλαδη οταν "συλλαμβανω" τον εαυτο μου να τις κανει τοτε ζηταω απαιτω διαταζω την αρνητικη σκεψη (που μπορει να ειναι ακομα και η κατασταση στο σπιτι, η ανεργια κτλ) να τσακιστει να φυγει απο το μυαλο μου και να παει στον διαολο κι ακομα παραπερα παντως μακρια απο μενα.
Ειπαμε Μπλου εχουμε πιασει πατο και δεν μας αξιζει γαμοτο... καιρος ειναι να "ορθωσουμε αναστημα" στο γαμημενο το αγχος και σε οτι το προκαλει , τοσα χρονια το στρες εχει μαθει να κανει παρτυ μεσα μας καιρος ειναι να το στειλουμε να κανει παρτυ οπουδηποτε αλλου παντως οχι στο μυαλο μας

Αγαπητο πουλακι,
παρα το οτι νομιζα οτι θα μου εκανε καλο το ξεσπασμα, ημουν χειροτερα μετα! Αλλα αυτο ειναι θεμα κωλοχαρακτηρα γιατι σκεφτομουν οτι ναι μεν καλα εκανα και τα εβγαλα απο μεσα μου αλλα απο την αλλη μπορει να ειναι και το τελευταιο μας Πασχα μαζι και αλλα τετοια χαρουμενα.
Γουσταρα απο τη μια που βγηκε αυτη η θυελλα απο μεσα μου αλλα μου αφησε αλλες ενοχες!
Απλα ξερεις τι εχει γινει στην περιπτωση μου;
Τοσα χρονια χαπακωμενη, δεν εδινα την πρεπουσα βαρυτητα στα πραγματα και επιπλεον δεν με ενοχλουσαν οσα με ενοχλουν τωρα.
Αυτο σημαινει οτι τωρα που ξεχαπακωνομαι δεν ξερω πως να διαχειριστω τα νευρα μου γιατι απλουστατα ποτε δεν εμαθα γιατι απλουστατα ποτε δεν ειχα τοσα πολλα νευρα.
Σαν τα μωρα... μαθαινω να μην πεταω το φαι μου στους τοιχους!
Η λατρεια λεει κατι πολυ σωστο που εγω δεν μπορω να το εφαρμοσω. "αν σε μια λογομαχια καποιος ειναι να φορτωθει ενοχες, θα τις φορτωθει ο αλλος οχι εγω... αν ειναι να πονεσει καποιος θα πονεσει ο αλλος, οχι εγω".
Οταν μου το ειπε πρωτη φορα το θεωρησα σκληρο.
Εχει ομως δικιο!
Δλδ οταν ο αλλος σου παιζει το παιχνιδι της ενοχης που ειναι βρωμικο απο τη φυση του, γιατι να μην το παιξεις κι εσυ;
Οταν καποιος σε ποναει και το ξερει γιατι να πονεσεις μονο εσυ;
Οταν δλδ σε βαζει ο αλλος ( ο οποιος αλλος ) σε μια συναισθηματικη ζουγκλα, λογικο δεν ειναι να επικρατησει ο ισχυροτερος;
Δεν λεω να φτασουμε στο σημειο να ξεκατινιαζομαστε αλλα οταν ο αλλος ερχεται με επιθεση, εμεις γιατι να κραταμε αμυντικη θεση;
Οσο για την επιβολη της θετικης σκεψης, εφαρμοζω κατι πολυ απλο που πιανει.
Πριν κοιμηθω (τοτε ερχονται ολα στο μυαλο μου) σκεφτομαι "ολα θα πανε καλα" και τα σκηνοθετω οπως θελω να γινουν.
Ε, καποια στιγμη ολες αυτες οι προβολες θα γινουν πραγματικοτητα :)

ti einai touto pali
10-05-2013, 09:39
Αγαπητο πουλακι,
παρα το οτι νομιζα οτι θα μου εκανε καλο το ξεσπασμα, ημουν χειροτερα μετα! Αλλα αυτο ειναι θεμα κωλοχαρακτηρα γιατι σκεφτομουν οτι ναι μεν καλα εκανα και τα εβγαλα απο μεσα μου αλλα απο την αλλη μπορει να ειναι και το τελευταιο μας Πασχα μαζι και αλλα τετοια χαρουμενα.
Γουσταρα απο τη μια που βγηκε αυτη η θυελλα απο μεσα μου αλλα μου αφησε αλλες ενοχες!
Απλα ξερεις τι εχει γινει στην περιπτωση μου;
Τοσα χρονια χαπακωμενη, δεν εδινα την πρεπουσα βαρυτητα στα πραγματα και επιπλεον δεν με ενοχλουσαν οσα με ενοχλουν τωρα.
Αυτο σημαινει οτι τωρα που ξεχαπακωνομαι δεν ξερω πως να διαχειριστω τα νευρα μου γιατι απλουστατα ποτε δεν εμαθα γιατι απλουστατα ποτε δεν ειχα τοσα πολλα νευρα.
Σαν τα μωρα... μαθαινω να μην πεταω το φαι μου στους τοιχους!
Η λατρεια λεει κατι πολυ σωστο που εγω δεν μπορω να το εφαρμοσω. "αν σε μια λογομαχια καποιος ειναι να φορτωθει ενοχες, θα τις φορτωθει ο αλλος οχι εγω... αν ειναι να πονεσει καποιος θα πονεσει ο αλλος, οχι εγω".
Οταν μου το ειπε πρωτη φορα το θεωρησα σκληρο.
Εχει ομως δικιο!
Δλδ οταν ο αλλος σου παιζει το παιχνιδι της ενοχης που ειναι βρωμικο απο τη φυση του, γιατι να μην το παιξεις κι εσυ;
Οταν καποιος σε ποναει και το ξερει γιατι να πονεσεις μονο εσυ;
Οταν δλδ σε βαζει ο αλλος ( ο οποιος αλλος ) σε μια συναισθηματικη ζουγκλα, λογικο δεν ειναι να επικρατησει ο ισχυροτερος;
Δεν λεω να φτασουμε στο σημειο να ξεκατινιαζομαστε αλλα οταν ο αλλος ερχεται με επιθεση, εμεις γιατι να κραταμε αμυντικη θεση;
Οσο για την επιβολη της θετικης σκεψης, εφαρμοζω κατι πολυ απλο που πιανει.
Πριν κοιμηθω (τοτε ερχονται ολα στο μυαλο μου) σκεφτομαι "ολα θα πανε καλα" και τα σκηνοθετω οπως θελω να γινουν.
Ε, καποια στιγμη ολες αυτες οι προβολες θα γινουν πραγματικοτητα :)

Γεια σου Μπλου με τις ΚΕΙΜΕΝΑΡΕΣ σου...
Παντα μου αρεσε γαμοτο αυτα που σκεφτομαι να τα βρισκω "ετοιμα" , γραμενα οπως κι εγω θα ηθελα να τα γραψω.
Αυτη τη γαμημενη νοοτροπια που εχει η συντριπτικη πλειοψηφια του κοσμου να επιχειρει καθε τρεις και λιγο να σου σπαει τα νευρα να σου προκαλει ενοχες να "ξεφορτωνεται" πανω σου την εχω πλεον σιχαθει. Ενας φιλος αυτη την κατασταση την ονομαζει "τα φιδια ξαναβγηκαν απ την φωλια τους" δηλαδη εκει που εισαι ηρεμος και προσπαθεις να μην ενοχλεις κανενα τσουουπ να σου το "φιδι" (οικογενεια, "φιλοι" , γνωστοι, αφεντικο κτλ) θα σου επιτεθει και θα αρχισει να "δαγκαει"... O φιλος εχει καταληξει οτι τα "φιδια" μυριζονται οτι εσυ δεν εισαι σαν αυτους και τρελλενονται γι αυτο και επιτιθενται με...θαυμαστο ζηλο και μανια. Ποιος εισαι συ ρε κυριε που τολμας να χαλας την σειρα...
Δε ξερω γαμοτο αλλα απο παντα μου σεβομουνα τον αλλον και θεωρουσα φυσιολογικο να μην του προκαλω προβληματα και ενοχες. Και χρονια τωρα (τι χρονια δηλαδη μια ζωη...) να σου τα φιδια να σου σπαν τα ..χιδια.
Να σου ρχονται απο το πουθενα και να σου αρχιζουν πολεμο , βρωμικο πολεμο, και τελικα εσυ να υποφερεις και να δεχεσε την μαλακια του καθενος.
Το θεμα ειναι οτι σ αυτον τον πολεμο ποτε δε γουσταρα να συμμετεχω το θεωρουσα και το θεωρω ξεφτιλλισμενη κατασταση
Απο την αλλη ο εχθρος ειναι εκπαιδευμενος απο τα γενοφασκια του σ αυτον τον βρωμικο πολεμο. Ψαχνει να βρει την ευκαιρια να σου επιτεθει και το πιο κουφο νομιζει οτι κι εσυ εισαι σαν αυτον και θα του επιτεθεις κι εσυ.
Το ζητημα ειναι πιο γενικο για μενα και ξεκιναει απο την νοοτροπια ολοκληρης της κοινωνιας απο τους γονεις, τους δασκαλους τους παπαδες ολους τους "εκπαιδευτες" οι οποιοι ειναι στην τελικη θυτες και θυματα μαζι οι οποιοι αναπαραγουν μονιμως το ιδιο ξεφτιλισμενο μοντελο.
Οποτε τι κανεις οταν ζεις αναγκαστικα μια τετοια κατασταση στην οποια μονιμως σε μπλεκουν?
Φυσικα το πρωτο που κανεις ειναι να τους επιτεθεις κι εσυ μεχρι εκει που δεν παει, το δευτερο ομως ειναι να προταξεις το ΕΓΩ σου και να πεις στον εαυτο σου "καλα τους εκανα" και να απαγορευσεις κυριολεκτικα στο Εγω σου να αποδεχθει οποιαδηποτε ενοχη. Θα μου πεις ...δυσκολο πραμα ιδιως αν εχει να κανει με το οικογενιακο περιβαλλον. Δυσκολο ξεδυσκολο ομως μονο ετσι μπορει να γινει. Ειναι τραγικο να αφηνουμε να υποφερει ο εαυτος μας για τις μαλακιες αλλονων. Τερμα τα αστεια γιατι το ξερεις κι εσυ Μπλου το ξερω κι εγω και τοσοι αλλοι εδω μεσα οτι δεν παει αλλο. Δεν εχουμε δικαιωμα να καταστρεφουμε τον εαυτο μας στο κατω κατω εμεις υποφερουμε...
Αυτα που γραφω τα γραφω για να τα πιστεψω κι εγω και απο οτι καταλαβαινω προς τα εκει με οδηγει αργα και σταθερα και η ψυχοθεραπευτρια μου.
Οσο γι αυτο που κανεις το βραδυ πριν κοιμιθεις μου φανηκε πολυ καλο θα το επιχειρισω σημερα κιολας μετα τις ασκησεις χαλαρωσης.
Γεια σου Μπλου και να ασπαστεις τον κ.Σαμ και τον κ.Ιβαν εκ μερους μου

Blue9791
10-05-2013, 13:45
Ο Ιβαν (φρεσκοκουρεμενος ή μαλλον γρεσκοξουρισμενος ως νεοσυλλεκτος) και ο Σαμ (χωρις π@π@ρ@κια πια) σε ασπαζονται επισης :)
Και μην ανησυχεις, μια μερα εμεις οι παλαβιαρηδες (σαν τους Παπαδοπουλους ;)) θα μαζευτουμε και θα κατακτησουμε τον κοσμο!

novia35
11-05-2013, 04:21
Εγω κανω κατι αλλο τελευταια. Επειδη απο τον περασμενο Οκτωβρη ξαναρχισε παλι ο εφιαλτης μετα απο πολλα χρονια που ειχα να παθω. Και ηταν πολυ εντονος και καθημερινος. Εχω 7 μηνες τωρα που δεν ησυχαζω. Στην αρχη ετρεχα στα νοσοκομεια τωρα δε φτανω μεχρι την κριση πανικου αλλα φτανω πολυ κοντα. Εχω υπερενταση κυριως το βραδυ στον υπνο. Με λουζει ιδρωτας, στα χερια και στα ποδια κυριως, σφιξιμο και πρηξιμο στο στομαχι, στεγνωνει το στομα μου, ζαλαδα αλλα δε φτανω στον πανικο ταχυκαρδια, τρεμουλο κτλ. Ομως το συναισθημα ειναι πολυ δυσαρεστο. Πολλες φορες αισθανομαι ενα εσωτερικο
τρεμουρο στο σωμα σε κατασταση σχετικης ηρεμιας οχι σε προπανικο αλλα δε φαινεται εξωτερικα και καποιες φορες αισθανομαι χαμηλα στα ποδια, κατω απο το γονατο και κυριως στα πελματα την κυκλοφορια
του αιματος, εχω το αισθημα της ροης του αιματος στις φλεβες μου. Εχει συμβει σε κανεναν αλλο κατι παρομοιο;;;

novia35
16-05-2013, 22:24
Απαντώ εδώ σε ένα προσωπικό μήνυμα που μου έχει σταλεί γιατί το σύστημα δε μου δίνει -για κάποιο λόγο- πρόσβαση σε προσωπικα μηνύματα. Θα καταλάβει ο ενδιαφερόμενος :) Προσωπικά εγώ έχω πολλά και διάφορά σωματικά συμπτώματα. Για παράδειγμά σχεδόν σε καθημερινή βάση έχω πονοκεφάλους μπροστά στα μάτια και στους κροτάφους (λιγότερο σ' αυτούς) στη ράχη της μυτης την οποία τη νιώθω και εντελώς στεγνή εσωτερικά, στο ιγμόριο και στο πίσω μέρος του κεφαλιού λίγο πιο πάνω απο εκεί που ξεκινάει ο αυχένας. Αυτό είναι το καθημερινό, σταθερά. Κάποιες φορές -αρκετά συχνά- νιώθω ένα μούδιασμα στο κεφάλι μέσα εσωτερικά και στο πρόσωπο, εξάψεις και 2 -3 φορές που έχει τύχει να μετρήσω την πίεση μου σ΄αυτή την κατάσταση τη βρήκα ανεβασμένη γύρω στο 15 και 16. Πράγμα καθόλου καλό για μένα διότι δείχνει υπέρταση αυτό και η υπέρταση κάνει ζημιά στον οργανισμό. Έχει όργανα στόχους, χτυπάει εγκέφαλο, καρδιά, νεφρούς, μάτια, αγγεία. Πάνω σε κρίση πανικού βέβαια μου έχει φτάσει και 18. Εμβοές στ' αυτιά, αρρυθμίες και αίσθημα παλμού αλλά πιο σπάνια αυτά. Είναι όμως φορές που μου συμβαίνει μια άλλη κατάσταση διαφορετική ξαφνικά εκεί που κάθομαι στα καλά καθούμε χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι νιώθω μια ζάλη και αμέσως μετά τάση λιποθυμίας, ιδρώνουν χέρια και πόδια, θολώνει η όραση, νιώθω αστάθεια σα να μην πατάω καλά στα πόδια μου και δυσκολία στην αναπνοή, σύγχιση, σα να χάνω τον κόσμο αλλά δε φτάνω πάντα να έχω ταχυπαλμίες και πανικούς. Αυτό δείχνει σαν μια κλασσική περίπτωση κρίσης πανικού χωρίς όμως να κορυφώνει. Βέβαια τα ίδια συμπτώματα έχουν και κάποιες ασθένειες οπότε αν δεν έχεις κάνει πλήρη κι εξονυχιστικό ιατρικό έλεγχο δεν μπορείς να πεις με βεβαιότητα αν είναι ψυχολογικό ή όχι. Δυσπεψίες, φουσκώματα, αναγούλες, ανορεξία πολλές φορές, διαταραχές στις κενώσεις και κοιλιακό άλγος αρκετά συχνά. Βέβαια το τρομακτικό για μένα είναι το κομμάτι της υπέρτασης. Μου έχει δημιουργήσει φόβο πολύ μεγάλο κι αυτό έχει γίνει μεγαλύτερος παράγοντας άγχους για μένα πέρα απο τα όποια άλλα προβλήματα που μπορεί να έχω που τα έχει και ο περισσότερος κόσμος πλέον. Κρίσεις πανικού έχω ξεκινήσει να κάνω απο τα 19 μου μετά τις πανελλήνιες, είχα πιεστεί πολύ εκείνη την περίοδο, έπινα και κάτι φραπέδες εντελώς στούκας για να είμαι ξύπνια και να μπορώ να διαβάζω. Τώρα άμα πιω και δύο γουλιές καφέ έχω αρρωστήσει, τον έχω κόψει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και το στομάχι μου γενικά δεν έχει αντέχει και πολλά πολλά με πειράζουν σχεδόν οι περισσότερες τροφές. Βέβαια τότε που είχα πάει στους γιατρούς να το ψάξω σ' έναν καρδιολόγο και σε έναν παθολόγο οι εξετάσεις μου είχαν βγεί καθαρές πέραν απο ένα εμφύσημα στη μητροείδη βαλβίδα ανευ παθολογικής σημασία. Βέβαια τελευταία έμαθα ότι πέραν του ψυχολογικού παράγοντα υπάρχουν και οργανικά αίτια όπως πρόπτωση της μητροειδούς βαλβίδας που μπορεί να προκαλέσουν κρίσεις πανικού, βέβαια αυτά οι γιατροί δε στα λένε ποτέ, εγώ χρειάστηκε να περάσουν είκοσι χρόνια για να το μάθω τυχαία απο κάποιον γιατρό. Τότε λοιπόν με είχαν στείλει σ' ενδοκρινολόγο για να το κοιτάξω μήπως ήταν θυροείδης, η γιατρός χωρίς πολλά πολλά με μια εξέταση αίματος και μια ψηλάφηση με τα χέρια της μου έδωσε Τ4 κι εγώ αντί να γίνομαι καλύτερα γινόμουν χειρότερα. Έμεινα πετσί και κόκκαλο, ζαλιζόμουνα συνέχεια ακόμη και στον ύπνο μου ένιωθα τόση ζαλάδα σα να ημουν πάνω σε βάρκα. Τα πήρα για ενάμιση χρόνο γιατί δυστυχώς ήμουν μικρή κι απ' την άλλη η γονείς μου δεν ασχολήθηκαν πολύ να το ψάξουμε παραπάνω και δεν πήρα 2η γνώμη και απο άλλους γιατρούς (κι αυτό το δίνω σα συμβουλή σε όλους θα το ψάχνετε πάρα πολύ μέχρι εκεί που δεν παίρνει και δε θα επαναπαύεστε στη διάγνωση ενός γιατρού, ούτε θα έχετε τυφλή εμπιστοσύνη γιατί κάνουν και πολλα λάθη είναι μια ταλαιπωρία βέβαια όλο αυτό με τις εξετάσεις και τους γιατρούς αλλά πρέπει να την υποστούμε πρίν προχωρήσουμε με σιγουρία στην οποιαδήποτε αγωγή, εγώ προσωπικά δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη αλλά τι να κάνεις που τους έχουμε ανάγκη) με αποτέλεσμα να φτάσει το ασβέστιο κι εγώ δεν ξέρω που. Τελικά κάποιος άλλος γιατρός σε ένα νοσοκομείο που δούλευε ένας ξαδελφος μου νοσηλευτής μου είπε να τα πετάξω κι έτσι βρήκα την υγειά μου. Τα συμπτώματα έφυγαν σιγα σιγά βέβαια μου είχε μείνει η αγοραφοβία. Έίχα πάει στο διάστημα αυτό σε κάποιους «ψυχ» γιατρούς. Την πρώτη φορά σε ψυχιατρό αλλά δεν ένιωσα να παίρνω βοήθεια και μου τη σπάει να πω την αλήθεια που τη συνταγή και το φάρμακο τα έχουν στο τσεπάκι. Το φάρμακο αντιμετωπίζει το σύμπτωμα όχι το αίτιο. Δεν έμεινα για πολύ, ούτε πήρα τα φάρμακα που μου έδωσε, τα seroxat ήταν. Ήμουν και πολύ μικρή τότε και το βλεπα κάπως. Τελικά κατάφερα εως ένα βαθμό να το ξεπεράσω μόνη μου με την έννοια ότι σταμάτησαν οι πανικοί αλλά είχε μείνει η αγοραφοβία σε ήπια μορφή βέβαια. Περισσότερο ο φόβος μην το ξαναπάθω. Μετά απο καμιά 10αρια χρόνια (έτσι με πιάνει εμένα κάθε δεκαετία μια στα 19, μια στα 29 και μια τώρα στα 39 ελπιζω να τριτώσει το κακό και να τελείωσει κι όχι να μην είναι η τρίτη και φαρμακερή) σε μια πολύ δύσκολη περίοδο επαγγελματική και συναισθηματική έκανα κάποιες κρίσεις και ξαναπήγα σε ψυχολόγο αυτή τη φορά αλλά το ξεπέρασα σχετικά γρήγορα, το ξεπέρασα εννοώ επανήλθα στην προτερή κατάσταση χωρίς κρίσεις πανικού γιατί ουσιαστικά το κομμάτι της αγοραφοβίας δεν το ξεπέρασα ποτέ. Ήμουν όμως καλά, είχα τη δουλειά μου, τη σχολή μου και το κυριότερο ήμουν ήρεμη και κοιμόμουν ήσυχη τα βράδια. Τώρα εδώ και λίγους μήνες -αν και η όλη φάση μαγειρεύονταν απο το καλοκαίρι του 2011- είμαι πάρα πολυ χάλια. Είναι η 3η φορά και φοβάμαι ότι είναι και η χειρότερη γιατί τώρα πια δεν έχω το κουράγιο και τα ψυχικά αποθέματα να το πολεμήσω, νιώθω να μ' έχει καταβάλλει. Μεσολάβησε βέβαια ένα χειρουργείο, μια απόλυση, ο θάνατος του ζώου μου με πολύ άσχημο τρόπο απο λάθος κτηνιάτρων, η εγκυμοσύνη της κολλητής μου, μια πολύ κακή προσωπική ζωή που έγινε ακόμη πιο κάκιστη μετά τα προβλήματα που παρουσιάσα τα ψυχολογικά και υγείας γενικότερα και κάποια άλλα γεγονότα υπαρξιακού τύπου που δεν τα είχα στο μυαλό μου ή μάλλον που υπήρχαν αλλά δεν τα είχα φέρει μπροστά γιατί δεν υπήρχε το κατάλληλο υπόστρωμα και οι ανάλογες συνθήκες για να τα φέρω. Γενικά μ' έχει πιάσει μια φοβία ότι θα πεθάνω, μ' έχει τρομάξει πάρα πολύ και το εύρημα της υπέρτασης. Ενώ έχω κάνει εξετάσεις έχω κάνει triplex καρδιάς, triplex νεφρικών αρτηριών, άπειρες αιματολογικές αλλά όχι τίποτα εξειδικευμένες εξετάσεις τις απλές βιοχημικές και πέραν της υπέρτασης και των πολυκυστικών ωοθηκων τις οποίες ψάχνουμε με τον ενδοκρινολόγο τώρα όπως και το αν η υπέρταση σχετίζεται μ' αυτές δεν υπάρχει άλλο εύρημα. Βέβαια ακόμη κι αν η υπέρταση αποδειχθεί ότι είναι ιδιοπαθής είναι αρκετή απο μόνη της να κάνει ζημία στον οργανισμό και σε σωματικό και σε ψυχολογικό επίπεδο στην δική μου ευθραυστή ψυχολογία τουλάχιστον. Αποψη μου πάντως επειδή εγώ έχω ταλαιπωρηθεί πολύ τελευταία και μ' εχουν ταλαιπωρήσει και οι γιατροί πολύ γιατί δε βρίσκεις εύκολα γιατρό -εκτός κι αν είναι κάποιος δικό σου- να σε κατευθύνει σωστά κι εγώ έψαχνα μόνη μου χάνοντας χρόνο, χρήμα και ψυχική ενέργεια πριν απευθυνθείτε στον όποιο ψυχίατρο, ψυχολόγο τον οποίο πρέπει να ψάξετε πολύ προσεκτικά όπως και το θεραπευτικό μοντέλο που θ' ακολουθήσετε βρείτε έναν ολύ καλό γενικό παθολόγο αν έχει κι εξειδίκευση ομοιοπαθητικού ακόμη καλύτερα να σας κάνει το μανατζάρισμα των εξετάσεων αλλιώς δε θα βρείτε ποτέ άκρη. Προσωπικά θεωρώ ότι Παθολόγος, Καρδιολόγος, Ενδοκρινολόγος και Νευρολόγος είναι οι γιατροί οι οποίοι πρέπει οπωσδήποτε ν΄απευθυνθεί κάποιος με συμπτώματα σαν τα δικά μας για να αποκλείσει κάθε οργανικό αίτιο πρίν απευθυνθεί στον ψυχολόγο-ψυχίατρο εκτός κι αν το παραπέμψουν και σε άλλες ειδικότητες.

ti einai touto pali
18-05-2013, 13:21
Γεια σου. Μεγαλο κειμενο το κειμενο σου αλλα το διαβασα τρεις φορες γιατι μου αρεσε και γιατι μεσα στο γραπτο σου πολλες φορες "βρηκα" τον εαυτο μου...
Πρωτα απο ολα συμφωνω απολυτα με το συμπερασμα σου οτι πρεπει να πετυχεις τον σωστο γιατρο που να ξερει τι του γινεται γιατι αλλιως θα σε μπλεξουν σε καταστασεις και αντι να σε βοηθησουν θα σε χειροτερεψουν ψυχολογικα και σωματικα. Εχω καταληξει οτι οταν καποιος γιατρος σου διαγνωσει ντε και καλα π.χ. καταθλιψη μη το δενεις κομπο τραβα,ρωτα,βρες και κανεναν αλλο γιατρο.
Σαν κι εσενα κι εγω εμφανισα καποια στιγμη προβλημα με τον θυρεοειδη (υπερθυρεοειδισμο με tsh μηδεν) με πλακωσαν στα χαπια παθολογος και ενδοκρινολογος εφτασα να μην μπορω να κανω 10 βηματα οσπου στο τελος κατεληξα σε καθηγητη ενδοκρινολογο ο οποιος μου διεκοψε τα χαπια και καλυτερευσα. Το τελικο του πορισμα εμφανισα μια θυρεοειδιτιδα καποια στιγμη την οποια την βρηκαμε τυχαια απο κποια εξεταση αιματος ομως δεν χρειαζομουν χαπια χρειαζομουν παρακολουθηση για μια περιοδο.
Στα πλαισια των "αναζητησεων" μου για το τι εχω εχω κι εγω επισκεφτει διαφορες ειδικοτητες γιατρων ή "γιατρων". Καποιοι ξεραν τι τους γινεται και με βοηθησαν καποιοι παραλιγο να με πεθανουν.
Απο ολους τους γιατρους που εχω παει κραταω την γνωμη τριων.
1. Ενας γαστρεντερολογος στην Σαλονικη καλη του ωρα που αφου με εξετασε μου ειπε οτι εμφανιζω "υπερπαστικοτητα γαστρεντερικου".
Αιτιες το εντονο αγχος το κρυο και καποια φαγητα που με πειραζουν. Θεραπεια...βρες τροπους να μην αγχωνεσε τοσο, ζεστη στην κοιλια και τα ποδια , προσεχε καποια φαγητα.
2.Ενας ψυχιατρος που πηγα καποτε και μου ειπε να κοιταξω να αλλαξω τροπο ζωης , σκεψης, και να περιορισω το αγχος μου. Χαρακτηριστικα μου ειχε πει
"Φιλε μου με αυτο που κανεις χρονια τωρα κατεληξες και εμφανισες αγχωδη διαταραχη η οποια εκδηλωθηκε εντονα στο γαστρεντερικο σου αν συνεχισεις ετσι αυριο θα σε χτυπησει στην καρδια μεθαυριο στο κεφαλι και παει λεγοντας. Αλλαξε τον τροπο ζωης σου αν δεν θες να δεις χειροτερα..."
ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟΥς ΜΗΝΕΣ ΟΤΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΙΚΙΟ
3. Μια ψυχολογος που παω τωρα με την οποια δουλευουμε πανω στην διαχειρηση του αγχους μου ωστε να περιοριστουν τα ψυχοσωματικα μου και να καλυτερευσει η ποιοτητα ζωης μου.
Απο οτι βλεπω ειμαστε σε καλο δρομο...αν και θελει χρονο
novia35 βλεπω οτι εχεις "επικεντρωσει" στην υπερταση που εμφανιζεις...Αν εχεις αποκλεισει οτιδηποτε παθολογικο σκεψου μηπως ειναι αποτελεσμα του αγχους σου το οποιο εκφραζεται με αυτον τον ...περιεργο τροπο. Εγω δεν εχω ψαξει αν εχω υπερτασηοταν δεν ειμαι καλα αλλα και ουτε προκειται να το κανω γιατι στην περιπτωση που βρω την πιεση ανεβασμενη θα φαω κανα κολλημα και θα ξαναρχισω τις...ιατρικες επισκεψεις;)
Να εισαι οσο πιο καλα γινεται ,στο ευχομαι πραγματικα

novia35
18-05-2013, 16:46
Οι τελευταιες εξετασεις ειναι με ενδοκρινολογο, ψαχνουμε θυροειδη, σακχαρωδη διαβητη, μεταβολικο συνδρομο, πολυκυστικες ωοθηκες και λειτουργια επινεφριδιων για την αρτηριακη πιεση. Η αληθεια ειναι οτι με το ζορι μπαινουν στη διαδικασια οι γιατροι ν' ασχοληθουν αν δεν τους πιεσεις, περιοριζονται στα πολυ τυπικα κι αυτος ο τροπος που σε ξεπετουν με θυμωνει. Πρεπει να τσακωθεις μαζι τους για να καταλαβουν. Ακομη και καθαρο αγχος να ειναι, εχει δικαιωμα ο καθενας να ψαχτει με την υγεια του. Η προληψη ειναι καλυτερη της θεραπειας και καμια φορα με το ευκολακι του "ελα μωρε αγχος ειναι" μπορει ν' αφησεις κατι. Απλως δε χρειαζεται υπερβολη, χρειαζεται να βαλει κανεις ενα οριο. Θα κανω αυτα τα 5 πραγματα και μετα θα σταματησω. Θα το δουλεψω σε ψυχολογικο επιπεδο. Μου μενει λοιπον ενας οφθαλμιατρος για βυθοσκοπηση, ενας ΩΡΛ, ενας Ορθοπεδικος, ενας Γαστρεντερολογος κι ενας Νευρολογος.... :D. Μεχρι στιγμης εχω παει σε καρδιολογο, σε ουρολογο γιατι εκανα μια πυελονεφριτιδα. Αν βγουν κι εκει καθαρες, δεν ξανασχολουμαι προσωπικα. Αν και μου ειπαν πως ακομη κι αν η υπερταση δεν εχει αιτιο, αν ειναι νευροπιεση δηλαδη (ορος που δεν υφισταται στην πραγματικοτητα) παλι θα πρεπει να τη ρυθμισω με χαπι και δε θελω καθολου. Μα η βλακεια μου ηταν αυτη ακριβως που μετρησα την πιεση μου εκεινη τη στιγμη και μου εγινε εμμονη απο τοτε.

novia35
18-05-2013, 16:57
Απλα ηταν μια ηλιθια φιλη φιλου την ωρα που εκανα πανικο και ειχε φτασει 18 η μικρη και 10 η μεγαλη και μου ειπε "αν ειχε παει 11 η μικρη θα ειχες πεθανει" χωρις να εχει ιατρικες γνωσεις απο δικη της εμπειρα ειχε πατερα εμφραγματια τον οποιο ειχε χασει κιολας και με σοκαρε εκεινη τη στιγμη εκ τοτε δεν μπορεσα να συνελθω. Ανοιξε παραθυρακι στο μαλο μου ασχημο. Απο τοτε κι εδω και 7 μηνες δεν εχω καταφερει να ησυχασω.

novia35
18-05-2013, 17:01
Ειναι κι αυτοι οι "καλοι" ανθρωποι γυρω μας που μας ενθαρρυνουν.

novia35
18-05-2013, 17:22
Ειναι κι αυτοι οι "καλοι" ανθρωποι γυρω μας που μας ενθαρρυνουν.

Blue9791
18-05-2013, 21:00
Απλα ηταν μια ηλιθια φιλη φιλου την ωρα που εκανα πανικο και ειχε φτασει 18 η μικρη και 10 η μεγαλη και μου ειπε "αν ειχε παει 11 η μικρη θα ειχες πεθανει" χωρις να εχει ιατρικες γνωσεις απο δικη της εμπειρα ειχε πατερα εμφραγματια τον οποιο ειχε χασει κιολας και με σοκαρε εκεινη τη στιγμη εκ τοτε δεν μπορεσα να συνελθω. Ανοιξε παραθυρακι στο μαλο μου ασχημο. Απο τοτε κι εδω και 7 μηνες δεν εχω καταφερει να ησυχασω.

Γι'αυτο ΠΑΝΤΑ ρωταμε τη γνωμη του ειδικου και ΠΟΤΕ των ξερολων.
Το μονο που μπορω να ευχηθω ειναι καλα αποτελεσματα, να προσεχεις οι γιατροι στους οποιους πηγαινεις να ειναι σοβαροι και αν εχεις τη δυνατοτητα για καθε διαγνωση να παιρνεις και μια δευτερη γνωμη.

novia35
18-05-2013, 21:14
Γι'αυτο ΠΑΝΤΑ ρωταμε τη γνωμη του ειδικου και ΠΟΤΕ των ξερολων.
Το μονο που μπορω να ευχηθω ειναι καλα αποτελεσματα, να προσεχεις οι γιατροι στους οποιους πηγαινεις να ειναι σοβαροι και αν εχεις τη δυνατοτητα για καθε διαγνωση να παιρνεις και μια δευτερη γνωμη.
Αυτο προσπαθω αλλα ειναι πολυ δυσκολο να βρεις καλο και σοβαρο γιατρο και που να μη σε βλεπει ως πελατακι. Υπαρχει μεγαλη αλητεια εκει εξω. Εμενα εχει τρομαξει το ματι μου.

Blue9791
18-05-2013, 21:16
Αγαπητα μου παιδια!
Πηγα στο 18 ανω την Τεταρτη και το νεο προγραμμα εχει ως εξης: εφεξορ πλεον μια φορα την εβδομαδα.
Και αυτο για να μπερδευτει ο εγκεφαλος με την μικρη δοσολογια και να μην το θελει. Δλδ το βιολογικο κομματι θα βοηθησει το ψυχολογικο κομματι.
Μου ελεγε κατι μπουρδες ο γιατρος βεβαια (ο οποιος μου επιβεβαιωσε τη διαφορα μεταξυ ψυχιατρου και ψυχολογου, θα την παραθεσω πιο κατω), τυπου, "αφου εχεις εξαρσεις και υφεσεις στη διαθεση πολυ μεγαλες μηπως να σου δωσω εναν εξισοροπητη" φυσικα αρνηθηκα γιατι ο σκοπος μου δεν ειναι να εχω μια φλατ διαθεση αφενος και αφετερου δεν θελω να παιρνω φαρμακα!!!!
Το αποτελεσμα: Πχ σημερα το πρωι ξυπνησα κλαιγοντας επειδη θυμηθηκα κατι που εγινε πριν 20 χρονια... Ο,τι να'ναι δλδ.
Αλλα την παλευω μεχρι τωρα και προτιμω αυτες τις αυξομειωσεις οι οποιες θα με οδηγησουν στο να μην παιρνω πια φαρμακα απο την κατασταση που ημουν πριν (ενα τσιροτο πανω απο το προβλημα για να μην φαινεται ενω στην ουσια ειναι εκει και θεριευει).

Το κλου: οι ψυχιατροι ως επιστημονες γιατροι αυτο που κανουν ειναι να διαγιγνωσκουν το προβλημα και να θεραπευουν τα συμπτωματα του (αναφερομαι σε ηπιες διαταραχες οπως η αγχωδης ή η διαταραχη πανικου).
Φυσικα κανουν θαυματα σε περιπτωσεις ψυχικων νοσηματων, γεγονος αδιαμφισβητητο!
Ομως! Παρα το οτι το ζαναξακι θα σε ισιωσει οταν δεν την παλευεις και παρτο το ρημαδι για να μη φρικαρεις, δεν ειναι θεραπευτικο.
Θεραπευει το συμπτωμα.
Αυτα τα αναφερω γιατι ξερω οτι πολλοι φιλοι εδω παιρνουν φαρμακα και μπορει να κανουν αυτο μονο ως θεραπεια.
Εγω λοιπον που εκανα την ιδια μ***ια επι 15 χρονια και περασε στο πετσι μου και το ειδα απο την καλη και απο την αναποδη, εχω να προτεινω ναι στην φαρμακοθεραπεια αν θεωρεις οτι δεν την παλευεις αλλα πολλα περισσοτερα ναι στην παραλληλη ψυχοθεραπεια.
Και μπορει να μην βρεις ποτε τον λογο που σου δημιουργησε το προβλημα, σπανια βρισκεται!
Αλλα θα μαθεις να ζεις μ'αυτο χωρις να σε τσακιζει και αυτο θα εχει ως συνεπεια να το αποδυναμωνεις μεχρι να φυγει ή και να μην φυγει, θα σε επισκεπτεται πιο σπανια και τοτε θα ξερεις πως να το χειριστεις.
Αντε πολλα ειπα παλι.
Φιλακια :)

Κλειδί Σκέψης
19-05-2013, 16:50
Αγαπητα μου παιδια!
Πηγα στο 18 ανω την Τεταρτη και το νεο προγραμμα εχει ως εξης: εφεξορ πλεον μια φορα την εβδομαδα.
Και αυτο για να μπερδευτει ο εγκεφαλος με την μικρη δοσολογια και να μην το θελει. Δλδ το βιολογικο κομματι θα βοηθησει το ψυχολογικο κομματι.
Μου ελεγε κατι μπουρδες ο γιατρος βεβαια (ο οποιος μου επιβεβαιωσε τη διαφορα μεταξυ ψυχιατρου και ψυχολογου, θα την παραθεσω πιο κατω), τυπου, "αφου εχεις εξαρσεις και υφεσεις στη διαθεση πολυ μεγαλες μηπως να σου δωσω εναν εξισοροπητη" φυσικα αρνηθηκα γιατι ο σκοπος μου δεν ειναι να εχω μια φλατ διαθεση αφενος και αφετερου δεν θελω να παιρνω φαρμακα!!!!
Το αποτελεσμα: Πχ σημερα το πρωι ξυπνησα κλαιγοντας επειδη θυμηθηκα κατι που εγινε πριν 20 χρονια... Ο,τι να'ναι δλδ.
Αλλα την παλευω μεχρι τωρα και προτιμω αυτες τις αυξομειωσεις οι οποιες θα με οδηγησουν στο να μην παιρνω πια φαρμακα απο την κατασταση που ημουν πριν (ενα τσιροτο πανω απο το προβλημα για να μην φαινεται ενω στην ουσια ειναι εκει και θεριευει).

Το κλου: οι ψυχιατροι ως επιστημονες γιατροι αυτο που κανουν ειναι να διαγιγνωσκουν το προβλημα και να θεραπευουν τα συμπτωματα του (αναφερομαι σε ηπιες διαταραχες οπως η αγχωδης ή η διαταραχη πανικου).
Φυσικα κανουν θαυματα σε περιπτωσεις ψυχικων νοσηματων, γεγονος αδιαμφισβητητο!
Ομως! Παρα το οτι το ζαναξακι θα σε ισιωσει οταν δεν την παλευεις και παρτο το ρημαδι για να μη φρικαρεις, δεν ειναι θεραπευτικο.
Θεραπευει το συμπτωμα.
Αυτα τα αναφερω γιατι ξερω οτι πολλοι φιλοι εδω παιρνουν φαρμακα και μπορει να κανουν αυτο μονο ως θεραπεια.
Εγω λοιπον που εκανα την ιδια μ***ια επι 15 χρονια και περασε στο πετσι μου και το ειδα απο την καλη και απο την αναποδη, εχω να προτεινω ναι στην φαρμακοθεραπεια αν θεωρεις οτι δεν την παλευεις αλλα πολλα περισσοτερα ναι στην παραλληλη ψυχοθεραπεια.
Και μπορει να μην βρεις ποτε τον λογο που σου δημιουργησε το προβλημα, σπανια βρισκεται!
Αλλα θα μαθεις να ζεις μ'αυτο χωρις να σε τσακιζει και αυτο θα εχει ως συνεπεια να το αποδυναμωνεις μεχρι να φυγει ή και να μην φυγει, θα σε επισκεπτεται πιο σπανια και τοτε θα ξερεις πως να το χειριστεις.
Αντε πολλα ειπα παλι.
Φιλακια :)

Blue9791 συμφωνώ απόλυτα..... Χαίρομαι που πας καλύτερα!!!! Μπράβο σου :)

ti einai touto pali
20-05-2013, 11:25
Προσοχή σ’ εκείνους που αναζητούν τα πλήθη, γιατί είναι ένα τίποτα μόνοι τους. Προσοχή στο μέσο άντρα. Τη μέση γυναίκα. Προσοχή στην αγάπη τους, η αγάπη τους είναι μέτρια, αναζητά το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά. Θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν ο,τιδήποτε… O,τιδήποτε διαφοροποιείται απ τα δικά τους μέτρα. Ανίκανοι όπως είναι να δημιουργήσουν Τέχνη, ανίκανοι είναι και να την καταλάβουν θα εκλάβουν την αποτυχία τους ως δημιουργών μόνο ως αποτυχία του κόσμου συνολικά. Ανίκανοι όπως ειναι να αγαπήσουν πλήρως, θα θεωρήσουν και τη δική σας αγάπη ελλειπή και θα σας μισήσουν. Γι’ αυτό και το μίσος τους θα είναι τέλειο. Όπως ένα αστραφτερό διαμάντι, όπως ένα μαχαίρι, όπως ένα βουνό, όπως μια τίγρη, όπως το δηλητήριο… Η πιο τελειοποιημένη Τέχνη τους. ~ Charles Bukowski, "H διάνοια της μάζας"

Δε ξερω αλλα το παραπανω κειμενο πιστευω οτι ταιριαζει πολυ εδω μεσα... Σε αυτο το φορουμ εχω "συναντησει" ανθρώπους που πραγματικα ξεφευγουν απο τον λεγομενο "μεσο ορο". Ανθρωπους πραγματικα πανεξυπνους ψαγμενους και φοβερα σοβαρους... Τοσο που ωρες ωρες σκεφτομαι οτι σ αυτη την κοινωνια το να ...ξεφεύγεις απο τον "μέσο όρο" στο τέλος καταλήγεις ..."ψυχοκουδουνισμένος" που λέει και η Blue9791

vallina
20-05-2013, 12:48
Καλημέρα, οι κρισεις πανικού είναι πολύ άσχημες,με ταλαιπωρούσαν χρόνια και πολύ άγχος μέχρι που άρχισαν να μου πέφτουν τα μαλλιά.Πήγαινα και γω σε ψυχολόγο και με την βοήθεια βιβλίων αυτοβοήθειας και medidation μεσω youtube ήρθα στα καλά μου. Τελικά όλα είναι στο μυαλό μας πάλεψε το λίγο και κάνε πρακτική με βιβλια.Το πολύ το αγχος το είχα στη δουλειά λόγο του περιβάλλοντος, δεν ήθελα να πάω με την καμία.Μετά τα έριξα στον κόκκορα και ηρέμησα.Είπα ε δεν θα με στείλουν αδιάβαστη!!!
Βέβαια,τελευταία έχω πάλι άγχος και όταν ταράζομαι ή αγχώνομαι έχω διάροιες :(:(:(:(. Νομίζω ότι έχει γίνει ψυχοσωματικό πλέον.Δεν ξερω τι άλλο να κάνω. Δηλαδή το σώμα μου αντιδρά, θα αρχίσω και γω το διαβασμα πάλι μήπως να ξανασυνελθω. Πρέπει και συ να βρείς την αιτία που έχεις τισ κρίσεις για να διαβάσεις και να δουλέψεις το ανάλογω κομμάτι. Υ.Γ. Άν κάποιος έχει διάροιες λόγο άγχος παακαλώ βοηθείστε. Ευχαριστω.

Lacrymosa
20-05-2013, 20:53
Προσοχή σ’ εκείνους που αναζητούν τα πλήθη, γιατί είναι ένα τίποτα μόνοι τους. Προσοχή στο μέσο άντρα. Τη μέση γυναίκα. Προσοχή στην αγάπη τους, η αγάπη τους είναι μέτρια, αναζητά το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά. Θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν ο,τιδήποτε… O,τιδήποτε διαφοροποιείται απ τα δικά τους μέτρα. Ανίκανοι όπως είναι να δημιουργήσουν Τέχνη, ανίκανοι είναι και να την καταλάβουν θα εκλάβουν την αποτυχία τους ως δημιουργών μόνο ως αποτυχία του κόσμου συνολικά. Ανίκανοι όπως ειναι να αγαπήσουν πλήρως, θα θεωρήσουν και τη δική σας αγάπη ελλειπή και θα σας μισήσουν. Γι’ αυτό και το μίσος τους θα είναι τέλειο. Όπως ένα αστραφτερό διαμάντι, όπως ένα μαχαίρι, όπως ένα βουνό, όπως μια τίγρη, όπως το δηλητήριο… Η πιο τελειοποιημένη Τέχνη τους. ~ Charles Bukowski, "H διάνοια της μάζας"


Φοβερο ε!!!! Λατρεψα!! Λατρευω Τσαρλς Μπουκοφσκι!!!! :)

Blue9791
21-05-2013, 01:47
Καλημέρα, οι κρισεις πανικού είναι πολύ άσχημες,με ταλαιπωρούσαν χρόνια και πολύ άγχος μέχρι που άρχισαν να μου πέφτουν τα μαλλιά.Πήγαινα και γω σε ψυχολόγο και με την βοήθεια βιβλίων αυτοβοήθειας και medidation μεσω youtube ήρθα στα καλά μου. Τελικά όλα είναι στο μυαλό μας πάλεψε το λίγο και κάνε πρακτική με βιβλια.Το πολύ το αγχος το είχα στη δουλειά λόγο του περιβάλλοντος, δεν ήθελα να πάω με την καμία.Μετά τα έριξα στον κόκκορα και ηρέμησα.Είπα ε δεν θα με στείλουν αδιάβαστη!!!
Βέβαια,τελευταία έχω πάλι άγχος και όταν ταράζομαι ή αγχώνομαι έχω διάροιες :(:(:(:(. Νομίζω ότι έχει γίνει ψυχοσωματικό πλέον.Δεν ξερω τι άλλο να κάνω. Δηλαδή το σώμα μου αντιδρά, θα αρχίσω και γω το διαβασμα πάλι μήπως να ξανασυνελθω. Πρέπει και συ να βρείς την αιτία που έχεις τισ κρίσεις για να διαβάσεις και να δουλέψεις το ανάλογω κομμάτι. Υ.Γ. Άν κάποιος έχει διάροιες λόγο άγχος παακαλώ βοηθείστε. Ευχαριστω.

Να ξερεις οτι στους περισσοτερους ανθρωπους με αγχωδη διαταραχη το πρωτο πραγμα που πληττεται ειναι το γαστρεντερικο.
Απο απλες περιπτωσεις μεχρι σπαστικη κολιτιδα κλπ κλπ.
Το παλικαρι μας ο ti einai touto pali ξερει πολυ καλα και μπορει να σου τα πει και ο ιδιος.
Γνωμη μου ειναι να προσεξεις οταν ψαξεις μεσα σου μονη ή με ειδικο να μην μπλεχτεις στα διχτυα του παρελθοντος.
Δλδ αν βρεις τι σου προκαλεσε αρχικα τοσο αγχος, οκ και μακαρι!
Αλλα τη λυση θα τη βρεις στο τι διαιωνιζει αυτη την κατασταση (που σιγουρα ειναι κατι απο το περιβαλλον σου / τη ζωη σου / ακομα και εσυ η ιδια).
Και οταν το βρεις αυτο που σε χαλαει, αλλαξε το.

Blue9791
21-05-2013, 02:02
Προσοχή σ’ εκείνους που αναζητούν τα πλήθη, γιατί είναι ένα τίποτα μόνοι τους. Προσοχή στο μέσο άντρα. Τη μέση γυναίκα. Προσοχή στην αγάπη τους, η αγάπη τους είναι μέτρια, αναζητά το μέτριο. Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους, υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει, να σκοτώσει τον καθένα. Δεν αντέχουν τη μοναξιά, δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά. Θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν ο,τιδήποτε… O,τιδήποτε διαφοροποιείται απ τα δικά τους μέτρα. Ανίκανοι όπως είναι να δημιουργήσουν Τέχνη, ανίκανοι είναι και να την καταλάβουν θα εκλάβουν την αποτυχία τους ως δημιουργών μόνο ως αποτυχία του κόσμου συνολικά. Ανίκανοι όπως ειναι να αγαπήσουν πλήρως, θα θεωρήσουν και τη δική σας αγάπη ελλειπή και θα σας μισήσουν. Γι’ αυτό και το μίσος τους θα είναι τέλειο. Όπως ένα αστραφτερό διαμάντι, όπως ένα μαχαίρι, όπως ένα βουνό, όπως μια τίγρη, όπως το δηλητήριο… Η πιο τελειοποιημένη Τέχνη τους. ~ Charles Bukowski, "H διάνοια της μάζας"

Δε ξερω αλλα το παραπανω κειμενο πιστευω οτι ταιριαζει πολυ εδω μεσα... Σε αυτο το φορουμ εχω "συναντησει" ανθρώπους που πραγματικα ξεφευγουν απο τον λεγομενο "μεσο ορο". Ανθρωπους πραγματικα πανεξυπνους ψαγμενους και φοβερα σοβαρους... Τοσο που ωρες ωρες σκεφτομαι οτι σ αυτη την κοινωνια το να ...ξεφεύγεις απο τον "μέσο όρο" στο τέλος καταλήγεις ..."ψυχοκουδουνισμένος" που λέει και η Blue9791


Πουλακι μου τοσες ψυχουλες κλαμμενες εδω μεσα...
Τοση αγωνια και τοσος πονος, τοση αγανακτηση και απελπισια,
τοσος φοβος...
Αλλα και τοση στηριξη, τοσο ενδιαφερον, τοση τρυφεροτητα για ανθρωπους αγνωστους.
Τιποτα μετριο εδω μεσα πουλακι.
Γι'αυτο συγκινουμαι και αυτη τη στιγμη τρεχουν τα ματια μου (ναι οκ ειναι που εκοψα και το εφεξορ)
και διαβαζω τα παντα και οταν εχω τη δυναμη απαντω, λεω μια γνωμη, προσπαθω να βοηθησω.
Στις 16/5 εκλεισα 1 χρονο συνεχους παρουσιας εδω.
Ειχα μπει και παλιοτερα και οταν συνερχομουν (χα! ετσι νομιζα το ζωο) ξεχνιομουν.
Υποσχεθηκα τοτε και καπου ειναι στα πολυ αρχικα ποστς αυτου του θρεντ οτι δεν θα το ξανακανω.
Το τηρησα.
Χθες ελεγα στη λατρεια οτι 3 πραγματα με βοηθησαν και με βοηθουν να βγω απο το σκοταδι.
Εκεινη, εσεις ολοι που καθε κουβεντα σας ηταν βαλσαμο στην ψυχη μου, και οι εκπομπες της ellen degeneres στο youtube (!!).
Και για να καταλαβουν ολοι τι σημαινει η βοηθεια αυτη, περυσι τετοιο καιρο επαιρνα 150 μιλιγκραμ εφεξορ την ημερα.
Ενα χρονο μετα παιρνω 75 μιλιγραμ την εβδομαδα και αυτο οχι για πολυ ακομα.

Επετειακα και εκ βαθεων, ευχαριστω!

vallina
22-05-2013, 09:21
Δίκιο έχεις, πρεπει να προσέχουμε.Ευχαριστώ:)

ti einai touto pali
22-05-2013, 09:42
......................

ti einai touto pali
22-05-2013, 09:48
Καλημέρα, οι κρισεις πανικού είναι πολύ άσχημες,με ταλαιπωρούσαν χρόνια και πολύ άγχος μέχρι που άρχισαν να μου πέφτουν τα μαλλιά.Πήγαινα και γω σε ψυχολόγο και με την βοήθεια βιβλίων αυτοβοήθειας και medidation μεσω youtube ήρθα στα καλά μου. Τελικά όλα είναι στο μυαλό μας πάλεψε το λίγο και κάνε πρακτική με βιβλια.Το πολύ το αγχος το είχα στη δουλειά λόγο του περιβάλλοντος, δεν ήθελα να πάω με την καμία.Μετά τα έριξα στον κόκκορα και ηρέμησα.Είπα ε δεν θα με στείλουν αδιάβαστη!!!
Βέβαια,τελευταία έχω πάλι άγχος και όταν ταράζομαι ή αγχώνομαι έχω διάροιες :(:(:(:(. Νομίζω ότι έχει γίνει ψυχοσωματικό πλέον.Δεν ξερω τι άλλο να κάνω. Δηλαδή το σώμα μου αντιδρά, θα αρχίσω και γω το διαβασμα πάλι μήπως να ξανασυνελθω. Πρέπει και συ να βρείς την αιτία που έχεις τισ κρίσεις για να διαβάσεις και να δουλέψεις το ανάλογω κομμάτι. Υ.Γ. Άν κάποιος έχει διάροιες λόγο άγχος παακαλώ βοηθείστε. Ευχαριστω.
Γεια σου vallina. Εμενα το δικο μου αγχος δεν μου προκαλει διαρροιες , το αντιθετο μου προκαλει δυσκοιλιοτητα και σπαστικους πονους (κολιτιδες) ιδιως στα αριστερα του εντερου. Εχω καταληξει οτι αυτοι οι σπασμοι μου προκαλουν πονους στην μεση και την πλατη (κατι σαν ισχυαλγια) μεχρι και ζαλαδες ασε που δεν ξερω πως μου επηρεαζουν την ψυχολογια αρνητικα. Αυτη την περιοδο που παω σε ψυχολογο εχω αρχισει μια προσπαθεια να ξεχωρισω τους διαφορους πονους μου. Δηλαδη να καταφερω να διακρινω τι προκαλει τι. Δηλαδη πχ εχω αγχωθει ...παρατηρω ποιοι πονοι μου χειροτερευουν αρα λεω εδω παιζει ρολο το αγχος. Αλλαζει ο καιρος παρατηρω τι με ποναει πιο πολυ τοτε αρα λεω φταιει που αλλαξε ο καιρος. Δεν ξερω πως εγινε, δηλαδη δεν μου ειπε η ψυχολογος να απομονωσω τους διαφορους πονους απλα μεσα απο την συζητηση μαζι της αντιληφθηκα οτι καλο ειναι να τους ξεχωρισω ωστε να τους αντιμετωπισω εναν εναν οσο γινεται. Προς το παρον μου φαινεται οτι αυτο το ξεκαθαρισμα των πονων μου με βοηθαει να καταλαβω τι μου συμβαινει.

novia35
30-05-2013, 06:41
Γεια σου vallina. Εμενα το δικο μου αγχος δεν μου προκαλει διαρροιες , το αντιθετο μου προκαλει δυσκοιλιοτητα και σπαστικους πονους (κολιτιδες) ιδιως στα αριστερα του εντερου. Εχω καταληξει οτι αυτοι οι σπασμοι μου προκαλουν πονους στην μεση και την πλατη (κατι σαν ισχυαλγια)
μεχρι και ζαλαδες ασε που δεν ξερω πως μου επηρεαζουν την ψυχολογια αρνητικα. Αυτη την περιοδο που παω σε ψυχολογο εχω αρχισει μια προσπαθεια να ξεχωρισω τους διαφορους πονους μου. Δηλαδη να
καταφερω να διακρινω τι προκαλει τι. Δηλαδη πχ εχω αγχωθει ...παρατηρω ποιοι πονοι μου χειροτερευουν αρα λεω εδω παιζει ρολο το αγχος. Αλλαζει ο καιρος παρατηρω τι με ποναει πιο πολυ τοτε αρα λεω φταιει που αλλαξε ο καιρος. Δεν ξερω πως εγινε, δηλαδη δεν μου ειπε η ψυχολογος να απομονωσω τους διαφορους πονους απλα μεσα απο την συζητηση μαζι της αντιληφθηκα οτι καλο ειναι να τους ξεχωρισω ωστε να τους αντιμετωπισω εναν εναν οσο γινεται. Προς το παρον μου φαινεται οτι αυτο το ξεκαθαρισμα των πονων μου με βοηθαει να καταλαβω τι μου συμβαινει.

Εγω δυστυχως δεν εχω καταφερει ν' απομονωσω τους πονους, τα σωματικα ενοχληματα η συμπτωματα για να μπορω να τα καταλαβω. Εχω παρατηρησει βεβαια πως αντιδρα ο οργαρισμος μου σε ορισμενα ερεθισματα. Και προς το παρον τρομοκρατουμε καθε φορα που νιωθω καποια αδιαθεσια και η αληθεια ειναι οτι σχεδον καθημερινα, με διαφορετικο τροπο και διαφορετικα συμπωματα νιωθω αδιαθετη. Αυτο που λες ειναι μια πολυ καλη ιδεα. Θα πρεπει να κανουμε μια καταγραφη των συμπτωματων σε καποιο ημερολογιο σημειωνοντας υπο ποιες συνθηκες μας συνεβησαν. Το μονο καθησυχαστικο για μενα ειναι το οτι τα διαφορα συπτωματα μου εχουν συμβει τοσες φορες που αν ηταν οντως κατι οργανικο θα επρεπε α ειχα πεθανει 100 φορες μεχρι τωρα επισης εχω καταλαβει οτι αν υπαρχει καποιο οργανικο αιτιο αυτο δε θα περιμενει συγκεκριμενη ωρα να εκδηλωθει οπως π.χ τις βραδυνες ωρες που αν νιωσω κατι με πιανει τρομος ενω αντιθετως αν το ιδιο συμπτωμα μου ειχε συμβει μερα δε θα φοβομουν τοσο. Παλι υπαρχει η ανησυχια αλλα δε συνοδευεται απο πανικο. Εκει αντιλαμβανεσαι οτι το θεμα ειναι ψυχολογικο ως προς την αντιδραση στο συμπτωμα τουλαχιστον, παρερμηνευεται δηλαδη ενα σωματικο συμπτωμα και μεγεθυνεται περαν του φυσιολογικου. Για παραδειγμα σημερα το πρωι ξυπνησα αποτομα κατα τις 5 η ωρα τα ξημερωματα με εντονη ταση για ουρηση και πονο στην κοιλια και ενα φουσκωμα στο στομαχι οπως οταν καποιος εχει μια δυσπεψια και δεν μπορει να χωνεψει. Συνειδητοποιω οτι η ουρηση μου δεν ειναι αναλογη της εντασης της τασης που ειχα προηγουμενως, κατα την κριση μου παντα, κι οτι δεν μπορει ν' αδειασει η κυστη μου. Η πρωτη μου σκεψη αμεσως μετα ηταν οτι δεν μπορουν να φυγουν τα ουρα και οτι κατι επαθε το νεφρο μου, (ειχα παθει μια σοβαρη λοιμωξη του ουροποιητικου -πυελονεφριτιδα- προσφατα κι απο τοτε παρατηρω το καθε τι σε σχεση με τη λειτουργια των νεφρων σε σημειο υστεριας ομως).

ti einai touto pali
30-05-2013, 10:02
Εγω δυστυχως δεν εχω καταφερει ν' απομονωσω τους πονους, τα σωματικα ενοχληματα η συμπτωματα για να μπορω να τα καταλαβω. Εχω παρατηρησει βεβαια πως αντιδρα ο οργαρισμος μου σε ορισμενα ερεθισματα. Και προς το παρον τρομοκρατουμε καθε φορα που νιωθω καποια αδιαθεσια και η αληθεια ειναι οτι σχεδον καθημερινα, με διαφορετικο τροπο και διαφορετικα συμπωματα νιωθω αδιαθετη. Αυτο που λες ειναι μια πολυ καλη ιδεα. Θα πρεπει να κανουμε μια καταγραφη των συμπτωματων σε καποιο ημερολογιο σημειωνοντας υπο ποιες συνθηκες μας συνεβησαν. Το μονο καθησυχαστικο για μενα ειναι το οτι τα διαφορα συπτωματα μου εχουν συμβει τοσες φορες που αν ηταν οντως κατι οργανικο θα επρεπε α ειχα πεθανει 100 φορες μεχρι τωρα επισης εχω καταλαβει οτι αν υπαρχει καποιο οργανικο αιτιο αυτο δε θα περιμενει συγκεκριμενη ωρα να εκδηλωθει οπως π.χ τις βραδυνες ωρες που αν νιωσω κατι με πιανει τρομος ενω αντιθετως αν το ιδιο συμπτωμα μου ειχε συμβει μερα δε θα φοβομουν τοσο. Παλι υπαρχει η ανησυχια αλλα δε συνοδευεται απο πανικο. Εκει αντιλαμβανεσαι οτι το θεμα ειναι ψυχολογικο ως προς την αντιδραση στο συμπτωμα τουλαχιστον, παρερμηνευεται δηλαδη ενα σωματικο συμπτωμα και μεγεθυνεται περαν του φυσιολογικου. Για παραδειγμα σημερα το πρωι ξυπνησα αποτομα κατα τις 5 η ωρα τα ξημερωματα με εντονη ταση για ουρηση και πονο στην κοιλια και ενα φουσκωμα στο στομαχι οπως οταν καποιος εχει μια δυσπεψια και δεν μπορει να χωνεψει. Συνειδητοποιω οτι η ουρηση μου δεν ειναι αναλογη της εντασης της τασης που ειχα προηγουμενως, κατα την κριση μου παντα, κι οτι δεν μπορει ν' αδειασει η κυστη μου. Η πρωτη μου σκεψη αμεσως μετα ηταν οτι δεν μπορουν να φυγουν τα ουρα και οτι κατι επαθε το νεφρο μου, (ειχα παθει μια σοβαρη λοιμωξη του ουροποιητικου -πυελονεφριτιδα- προσφατα κι απο τοτε παρατηρω το καθε τι σε σχεση με τη λειτουργια των νεφρων σε σημειο υστεριας ομως).

novia35 ουτε εγω εχω καταφερει να ξεχωρισω απολυτα τα σωματικα ενοχληματα, ειμαι ακομα στην προσπαθεια και δεν ξερω και ποσο χρονο θα παρει να σου πω την αληθεια...
Σε αυτο που προσπαθω πιο πολυ να επικεντρωσω ειναι να βρω τροπους ωστε να μη σκεφτομαι τοσο τα σωματικα συμπτωματα οταν συμβαινουν εντονα. Δηλαδη , πως να στο πω, προσπαθω να μη δινω τοση σημασια στους πονους που χειροτερευουν απο το αγχος και τις μαυρες σκεψεις , κατα καποιο τροπο προσπαθω να κοροιδεψω το αγχος μου.
Παραδειγμα χθες το απογευμα ημουνα ξαπλωμενος και καποια στιγμη αρχισα να μην αισθανομαι καλα να με ποναει το εντερο στ αριστερα , να υπαρχει μια δυσφορια στην κοιλιακη χωρα. Κατευθειαν "χαλαστηκα" αρχισα να κανω κακες σκεψεις, φυσικο ειναι αλλωστε αν δεν αισθανεσε καλα.
Παλαιοτερα καθομουν και υπεφερα βουτηγμενος μεσα στις μαυρες σκεψεις. Τον τελευταιο καιρο κανω ενα...κολπο, μολις αρχισει η δυσφορια και το εντονο αγχος σηκωνομαι και ψαχνω να κανω κατι ειτε αυτο ειναι μια βολτα ειτε μια οποιαδηποτε δουλεια κατι τελοσπαντων που να μου αποσπασει την προσοχη αλλου. Στην ουσια δηλαδη προσπαθω να απασχολησω το μυαλο μου με κατι αλλο και να δειξω με αυτον τον τροπο στα ψυχοσωματικα μου οτι δεν τα θεωρω και τοσο σπουδαια ωστε να μου καταστρεφουν την ψυχολογια. Ειναι φορες που το κολπο αυτο πιανει αμμεσα ειναι αλλες φορες που θελει περισσοτερο χρονο.
Αυτο που χρειαζεται παντως ειναι συνεχης προσπαθεια ωστε, οπως λεει και η ψυχολογος μου, καποια στιγμη να καταλαβει το κακο αγχος και οι μαυρες σκεψεις οτι οταν θα μπουνε μεσα στο μυαλο μου για να με χαλασουν εγω θα τους δειξω οτι δεν τα θεωρω τοσο σπουδαια και οτι προτοιμω να ασχοληθω με κατι αλλο.
Πιστευω θα εχει τυχει και σε σενα εκει που δεν εισαι καλα να συμβει κατι ετσι ξαφνικα και ολο το αγχος και η δυσφορια να περασει σε δευτερη μοιρα. Να στο δωσω με ενα παραδειγμα...πες οτι δεν σου ειναι καλα και βαζεις και χιλια δυο στο μυαλο σου...ξαφνικα γινεται ενας σεισμος...τοτε ολο το αγχος και η δυσφορια περνανε σε δευτερη μοιρα γιατι γινεται σεισμος και το μυαλο σου ασχολειται με αυτον.

Επισης και κατι αλλο... Το καλυτερο που εχει να κανει καποιος ο οποιος βλεπει οτι η κακη ψυχολογια το αγχος και τα ψυχοσωματικα τον καταστρεφουν ειναι να ψαχτει οσο το δυνατον πιο νωρις. Η δικια μου κακια πειρα λεει οτι ολο το αγχος ολη η κακη ψυχολογια αθροιζονται με τα χρονια και εκδηλονονται με καποια "ελαφρα" σωματικα στην αρχη και στην συνεχεια με διαταραχες πανικου και αγχους και μετα δεν ξερω κι εγω τι αλλο.
Θελω να πω οτι ,τωρα στα 45 μου και αφου εχω αρχισει να το ψαχνω καταλαβαινω οτι αυτο που εχω δεν εγινε ξαφνικα αλλα πηρε πολλα χρονια που μαζευοτανε μεσα μου. Και οσο εισαι πιο νεος ο οργανισμος ειναι πιο δυνατος και μπορει να περιοριζει τα συμπτωματα και τους πονους σε υποφερτο επιπεδο. Οσο ομως μεγαλωνεις ο οργανισμος κουραζεται, υποχωρει και το αγχος και τα ψυχοσωματικα...κανουν παρτυ.
Αυτο γιατι τωρα που ξερω πανω κατω τι μπορει να προκαλεσει το αγχος βλεπω πολυ κοσμο μικροτερης ηλικιας που ακολουθει τον "κακο τον δρομο" και εχει την εντυπωση οτι το ελεγχει... Αμ δε... θα ρθει μια μερα που θα φαει μια καταρρευση και δεν θα ξερει απο που τπου ηρθε.
Εχω προσπαθησει βλεποντας γνωστους και φιλους που παρουσιαζουν διαφορα ηπια ψυχοσωματικα να τους προειδοποιησω να ...αλλαξουν δρομο. Ομως βλεπω οτι "δεν πιανουν το νοημα" , εχουν την εντυπωση οτι ειναι δυνατοι και οτι δεν προκειτε να συμβει σε αυτους αλλα στους αλλους. Παρομοια λογικη ειχα κι εγω ομως να που ηρθε η μερα που ...οι αλλοι ημουν εγω τελικα και την πατησα χωρις να το καταλαβω...
Γι αυτο λεω οσο πιο νωρις αντιληφθεις οτι κατι δεν παει καλα και οσο πιο νωρις αντιδρασεις τοσο καλυτερα για σενα και τον εαυτο σου

novia35
05-06-2013, 02:58
novia35 ουτε εγω εχω καταφερει να ξεχωρισω απολυτα τα σωματικα ενοχληματα, ειμαι ακομα στην προσπαθεια και δεν ξερω και ποσο χρονο θα παρει να σου πω την αληθεια...
Σε αυτο που προσπαθω πιο πολυ να επικεντρωσω ειναι να βρω τροπους ωστε να μη σκεφτομαι τοσο τα σωματικα συμπτωματα οταν συμβαινουν εντονα. Δηλαδη , πως να στο πω, προσπαθω να μη δινω τοση σημασια στους πονους που χειροτερευουν απο το αγχος και τις μαυρες σκεψεις , κατα καποιο τροπο προσπαθω να κοροιδεψω το αγχος μου.
Παραδειγμα χθες το απογευμα ημουνα ξαπλωμενος και καποια στιγμη αρχισα να μην αισθανομαι καλα να με ποναει το εντερο στ αριστερα , να υπαρχει μια δυσφορια στην κοιλιακη χωρα. Κατευθειαν "χαλαστηκα" αρχισα να κανω κακες σκεψεις, φυσικο ειναι αλλωστε αν δεν αισθανεσε καλα.
Παλαιοτερα καθομουν και υπεφερα βουτηγμενος μεσα στις μαυρες σκεψεις. Τον τελευταιο καιρο κανω ενα...κολπο, μολις αρχισει η δυσφορια και το εντονο αγχος σηκωνομαι και ψαχνω να κανω κατι ειτε αυτο ειναι μια βολτα ειτε μια οποιαδηποτε δουλεια κατι τελοσπαντων που να μου αποσπασει την προσοχη αλλου. Στην ουσια δηλαδη προσπαθω να απασχολησω το μυαλο μου με κατι αλλο και να δειξω με αυτον τον τροπο στα ψυχοσωματικα μου οτι δεν τα θεωρω και τοσο σπουδαια ωστε να μου καταστρεφουν την ψυχολογια. Ειναι φορες που το κολπο αυτο πιανει αμμεσα ειναι αλλες φορες που θελει περισσοτερο χρονο.
Αυτο που χρειαζεται παντως ειναι συνεχης προσπαθεια ωστε, οπως λεει και η ψυχολογος μου, καποια στιγμη να καταλαβει το κακο αγχος και οι μαυρες σκεψεις οτι οταν θα μπουνε μεσα στο μυαλο μου για να με χαλασουν εγω θα τους δειξω οτι δεν τα θεωρω τοσο σπουδαια και οτι προτοιμω να ασχοληθω με κατι αλλο.
Πιστευω θα εχει τυχει και σε σενα εκει που δεν εισαι καλα να συμβει κατι ετσι ξαφνικα και ολο το αγχος και η δυσφορια να περασει σε δευτερη μοιρα. Να στο δωσω με ενα παραδειγμα...πες οτι δεν σου ειναι καλα και βαζεις και χιλια δυο στο μυαλο σου...ξαφνικα γινεται ενας σεισμος...τοτε ολο το αγχος και η δυσφορια περνανε σε δευτερη μοιρα γιατι γινεται σεισμος και το μυαλο σου ασχολειται με αυτον.

Επισης και κατι αλλο... Το καλυτερο που εχει να κανει καποιος ο οποιος βλεπει οτι η κακη ψυχολογια το αγχος και τα ψυχοσωματικα τον καταστρεφουν ειναι να ψαχτει οσο το δυνατον πιο νωρις. Η δικια μου κακια πειρα λεει οτι ολο το αγχος ολη η κακη ψυχολογια αθροιζονται με τα χρονια και εκδηλονονται με καποια "ελαφρα" σωματικα στην αρχη και στην συνεχεια με διαταραχες πανικου και αγχους και μετα δεν ξερω κι εγω τι αλλο.
Θελω να πω οτι ,τωρα στα 45 μου και αφου εχω αρχισει να το ψαχνω καταλαβαινω οτι αυτο που εχω δεν εγινε ξαφνικα αλλα πηρε πολλα χρονια που μαζευοτανε μεσα μου. Και οσο εισαι πιο νεος ο οργανισμος ειναι πιο δυνατος και μπορει να περιοριζει τα συμπτωματα και τους πονους σε υποφερτο επιπεδο. Οσο ομως μεγαλωνεις ο οργανισμος κουραζεται, υποχωρει και το αγχος και τα ψυχοσωματικα...κανουν παρτυ.
Αυτο γιατι τωρα που ξερω πανω κατω τι μπορει να προκαλεσει το αγχος βλεπω πολυ κοσμο μικροτερης ηλικιας που ακολουθει τον "κακο τον δρομο" και εχει την εντυπωση οτι το ελεγχει... Αμ δε... θα ρθει μια μερα που θα φαει μια καταρρευση και δεν θα ξερει απο που τπου ηρθε.
Εχω προσπαθησει βλεποντας γνωστους και φιλους που παρουσιαζουν διαφορα ηπια ψυχοσωματικα να τους προειδοποιησω να ...αλλαξουν δρομο. Ομως βλεπω οτι "δεν πιανουν το νοημα" , εχουν την εντυπωση οτι ειναι δυνατοι και οτι δεν προκειτε να συμβει σε αυτους αλλα στους αλλους. Παρομοια λογικη ειχα κι εγω ομως να που ηρθε η μερα που ...οι αλλοι ημουν εγω τελικα και την πατησα χωρις να το καταλαβω...
Γι αυτο λεω οσο πιο νωρις αντιληφθεις οτι κατι δεν παει καλα και οσο πιο νωρις αντιδρασεις τοσο καλυτερα για σενα και τον εαυτο σου

Αυτο που σε μενα εχει δημιουργηθει σχετικα με τα σωματικα συμπτωματα ως φοβια ειναι οτι με τοσα faulse alarm καποια στιγμη θα παθω κατι "πραγματικο" εννοωντας οργανικο και με την πεποιηθηση οτι ειναι ψυχοσωματικο δε θα του δωσω τη δεουσα σημασια θετωντας σε κινδυνο τον εαυτο μου ετσι. Για παραδειγμα ενας ξαδελφος μου ενιωσε ενα πονο στον αυχενα ξαφνικα, σημειωτεον ο ξαδελφος μου ειναι νοσηλευτης οπως και η γυναικα του. Ο νους του δεν πηγε στο κακο, ειπε αυχενικο κι επειδη πονουσε πολυ πηγε στο νοσοκομειο να του κανουν μια παυσιπονη κι ο ανθρωπος ειχε παθει εμφραγμα του το ειπαν εκει. Δηλαδη πως το ξεχωριζεις αν ειναι κατι σοβαρο;;; Συνηθως λενε πως σε κατι σοβαρο το συμπτωμα ειναι οξυ και με διαρκεια, δεν εχει υφεση ουτε ειναι επαναλαμβανομενο. Τι χρονο σου δινει ομως να το αναγνωρισεις χωρις να το ρισκαρεις σε μα τετοια περιπωση;;; Δηλαδη αν ο ξαδελφος μου ελεγε θα αρω ενα παυσιπονο και θα πεσω να κοιμηθω τι συνεπειες θα ειχε μια τετοα καθηστερηση για τη ζωη του;;

ti einai touto pali
05-06-2013, 08:45
Αυτο που σε μενα εχει δημιουργηθει σχετικα με τα σωματικα συμπτωματα ως φοβια ειναι οτι με τοσα faulse alarm καποια στιγμη θα παθω κατι "πραγματικο" εννοωντας οργανικο και με την πεποιηθηση οτι ειναι ψυχοσωματικο δε θα του δωσω τη δεουσα σημασια θετωντας σε κινδυνο τον εαυτο μου ετσι. Για παραδειγμα ενας ξαδελφος μου ενιωσε ενα πονο στον αυχενα ξαφνικα, σημειωτεον ο ξαδελφος μου ειναι νοσηλευτης οπως και η γυναικα του. Ο νους του δεν πηγε στο κακο, ειπε αυχενικο κι επειδη πονουσε πολυ πηγε στο νοσοκομειο να του κανουν μια παυσιπονη κι ο ανθρωπος ειχε παθει εμφραγμα του το ειπαν εκει. Δηλαδη πως το ξεχωριζεις αν ειναι κατι σοβαρο;;; Συνηθως λενε πως σε κατι σοβαρο το συμπτωμα ειναι οξυ και με διαρκεια, δεν εχει υφεση ουτε ειναι επαναλαμβανομενο. Τι χρονο σου δινει ομως να το αναγνωρισεις χωρις να το ρισκαρεις σε μα τετοια περιπωση;;; Δηλαδη αν ο ξαδελφος μου ελεγε θα αρω ενα παυσιπονο και θα πεσω να κοιμηθω τι συνεπειες θα ειχε μια τετοα καθηστερηση για τη ζωη του;;

Δεν θα διαφωνισω καθολου με αυτα που γραφεις. Αλλωστε κι εγω οταν αρχισα να ψαχνω τι μου συμβαινει εμφανιζα πραγματικα οργανικα προβληματα στην περπτωση μου εντονους πονους/τσουξιμο στην κοιλιακη χωρα. Κανενας σοβαρος γιατρος δεν θα αμφισβιτισει οτι οι πονοι ειναι πραγματικοι και οχι μεσα στο μυαλο μας. Και φυσικα αν με ποναει κατι θα απευθηνθω σε καποια ειδικοτητα γιατρου και δεν θα ακουω τον καθε ξερολα "ειδημονα" που θα καταληγει ευκολα οτι "ελα μωρε ειναι θεμα αγχους". Γιατι ο καθε ξερολας αν του τυχει κι αυτουνου κατι παρομοιο τι νομιζεις οτι θα κανει...θα με/σε ψαχνει να του πεις σε ποιους γιατρους πηγες.
Ομως το ζητημα ξεκιναει απο την στιγμη που δεν σου βρισκουν κατι οργανικο ουτε ο παθολγος ουτε ο γαστρεντερολογος ουτε ο μικροβιολογος ουτε ο οποιος αλλος γιατρος. Τοτε, γνωμη μου, θελει ψαξιμο με ψυχολογους/ψυχιατρους μηπως εχει να κανει με εντονο στρες που εκδηλωνεται με πραγματικα σωματικα συμπτωματα. Εγω εχω καταληξει οτι το αγχος ειναι ικανο να προκαλεσει πραγματικο οργανικο προβλημα (πχ εμφραγμα) και γι αυτο το ψαχνω ωστε να μπορω, να μαθω, να το ελεγχω οσο γινεται. Τουλαχιστον δηλαδη να μπορω να καταλαβαινω σε τι ποσοστο ευθυνεται το αγχος γι αυτο που εχω και να βρω μερικους τροπους να ξεαγχωνομαι. Παντως novia στον περιγυρο μου εχω φιλους και γνωστους που εμφανιζουν διαφορα σωματικα και επειδη εγω το εχω ψαξει οσο γινεται ερχονται και με ρωτανε τι εχουν...κι οταν τους λεω πηγαινε σε καποιον παθολογο πχ να το δεις τοτε δεν τους ερχετε καλα και προσπαθουν να κουκουλωσουν το προβλημα τους. Θελω να πω οτι για μενα ειναι "χεστηδες" φοβουνται να πανε στον γιατρο για να μην τους βρει κατι λες και αν δεν πανε το προβλημα θα παψει να υπαρχει. Κι οταν τους λεω οτι με αυτο που κανουν χειροτερευουν το προβλημα αν υπαρχει στο τελος θυμωνουν με μενα γιατι τους λεω την αληθεια.
Τελος κατι ...σχετικα ασχετο. Παροτι δεν ειμαι σκυλας στις μουσικες μου βρισκω μεγαλη βαση σε εναν στιχο που λεει "θα κανω οτι μου αρεσει τελικα". Προσπαθω να το εφαρμοσω στην ζωη μου σε διαφορα μικροπραγματα δηλαδη πχ ρωταω τον εαυτο μου αν του αρεσει /τον ευχαριστει μια μεγαλη βολτα στην φυση τοτε πλεον δεν το σκεφτομαι καθολου παω και το κανω. Αλλο παραδειγμα μου λεει καποιος να παμε για καφε αν δεν γουσταρω δεν παω και ας παρεξηγηθει κοιταω τι ευχαριστει τον εαυτο μου. Αλλο παραδειγμα βλεπω στην τιβι ειδησεις και σπαζομαι τοτε κλεινω κατευθειαν το σκατοκουτι κατι που παλαιοτερα δεν εκανα. Αι σιχτιρ πια με τις κοινωνικες υποχρεωσεις και τους καθωσπρεπισμους και τις κολοσυνηθειες καιρος να ενδιαφερθω για τον εαυτο μου

novia35
05-06-2013, 14:44
Δεν θα διαφωνισω καθολου με αυτα που γραφεις. Αλλωστε κι εγω οταν αρχισα να ψαχνω τι μου συμβαινει εμφανιζα πραγματικα οργανικα προβληματα στην περπτωση μου εντονους πονους/τσουξιμο στην κοιλιακη χωρα. Κανενας σοβαρος γιατρος δεν θα αμφισβιτισει οτι οι πονοι ειναι πραγματικοι και οχι μεσα στο μυαλο μας. Και φυσικα αν με ποναει κατι θα απευθηνθω σε καποια ειδικοτητα γιατρου και δεν θα ακουω τον καθε ξερολα "ειδημονα" που θα καταληγει ευκολα οτι "ελα μωρε ειναι θεμα αγχους". Γιατι ο καθε ξερολας αν του τυχει κι αυτουνου κατι παρομοιο τι νομιζεις οτι θα κανει...θα με/σε ψαχνει να του πεις σε ποιους γιατρους πηγες.
Ομως το ζητημα ξεκιναει απο την στιγμη που δεν σου βρισκουν κατι οργανικο ουτε ο παθολγος ουτε ο γαστρεντερολογος ουτε ο μικροβιολογος ουτε ο οποιος αλλος γιατρος. Τοτε, γνωμη μου, θελει ψαξιμο με ψυχολογους/ψυχιατρους μηπως εχει να κανει με εντονο στρες που εκδηλωνεται με πραγματικα σωματικα συμπτωματα. Εγω εχω καταληξει οτι το αγχος ειναι ικανο να προκαλεσει πραγματικο οργανικο προβλημα (πχ εμφραγμα) και γι αυτο το ψαχνω ωστε να μπορω, να μαθω, να το ελεγχω οσο γινεται. Τουλαχιστον δηλαδη να μπορω να καταλαβαινω σε τι ποσοστο ευθυνεται το αγχος γι αυτο που εχω και να βρω μερικους τροπους να ξεαγχωνομαι. Παντως novia στον περιγυρο μου εχω φιλους και γνωστους που εμφανιζουν διαφορα σωματικα και επειδη εγω το εχω ψαξει οσο γινεται ερχονται και με ρωτανε τι εχουν...κι οταν τους λεω πηγαινε σε καποιον παθολογο πχ να το δεις τοτε δεν τους ερχετε καλα και προσπαθουν να κουκουλωσουν το προβλημα τους. Θελω να πω οτι για μενα ειναι "χεστηδες" φοβουνται να πανε στον γιατρο για να μην τους βρει κατι λες και αν δεν πανε το προβλημα θα παψει να υπαρχει. Κι οταν τους λεω οτι με αυτο που κανουν χειροτερευουν το προβλημα αν υπαρχει στο τελος θυμωνουν με μενα γιατι τους λεω την αληθεια.
Τελος κατι ...σχετικα ασχετο. Παροτι δεν ειμαι σκυλας στις μουσικες μου βρισκω μεγαλη βαση σε εναν στιχο που λεει "θα κανω οτι μου αρεσει τελικα". Προσπαθω να το εφαρμοσω στην ζωη μου σε διαφορα μικροπραγματα δηλαδη πχ ρωταω τον εαυτο μου αν του αρεσει /τον ευχαριστει μια μεγαλη βολτα στην φυση τοτε πλεον δεν το σκεφτομαι καθολου παω και το κανω. Αλλο παραδειγμα μου λεει καποιος να παμε για καφε αν δεν γουσταρω δεν παω και ας παρεξηγηθει κοιταω τι ευχαριστει τον εαυτο μου. Αλλο παραδειγμα βλεπω στην τιβι ειδησεις και σπαζομαι τοτε κλεινω κατευθειαν το σκατοκουτι κατι που παλαιοτερα δεν εκανα. Αι σιχτιρ πια με τις κοινωνικες υποχρεωσεις και τους καθωσπρεπισμους και τις κολοσυνηθειες καιρος να ενδιαφερθω για τον εαυτο μου

Α, αυτο πια το κανω κι εγω. Δεν κραταω τιποτα μεσα μου, απο πλευρας θυμου εννοω, αν μου τη δωσει κατι θα το πω, θ' αντιδρασω.... Καποια στιγμη ειχα στειλει πολυ κοσμο στο διαολο και πραγματκα ηταν η καλυτερη περιοδος της ζωης μου. Σκεφτομαι "οι αλλοι πως πετανε τη μακακια τους χωρις να τους νοιαζει οι συνεπειες που θα χει στους αλλους κι εγω να πρεπει να μετραω τις κουβεντες μου μην παρεξηγηθει κανεις". Οτι μ' ενοχλει το λεω πλεον. Απλως αυτο που δεν μπορω να διαχειριστω ειναι το αγχος στο κομματι τω δικων μου προσδοκιων και φιλοδοξιων στη ζωη μου. Ομολογω πως ειμαι ατομο ενοχικο απεναντι στα πραγματα που ηθελα να κανω. Απλα εμενα μου εχουν βρει καποια πραγματα. Μου εχουν βρει υπερταση, πολυκυστικες ωοθηκες και ινσουλινοαντισταση κι αυτα αφου πλακωθηκα με 100 γιατρους και για τουλαχιστον ενα 6μηνο που εψαχνα. Επειδη ειπες πριν περασεις στον ψυχολογο η στον νευρολογο ψυχιατρο θα πρεπει να εχεις παει στους χ γιατρους σε πληροφορω απο προσωπικη μου εμπειρια οτι δεν ενδιαφερεται κανεις, χρειαστηκε να παιξω μπουνιες για ν' ασχοληθουν. Εγω ηθελα να φτιαξω ενα πληρες ιστορικο για να ξερω τη λειτουργεια του οργανισμου μου ασχετως αν εχ καποιο παθολογικο αιτιο πριν παω στον ψυχολογο. Δυστυχως επρεπε να ψαχνω μονη μου, να μαθαινω πραγματα απο το ιντερνετ αλλιως δεν θ' ασχοληθει κανεις γιατρος απο μονος του, για να σε κατευθυνει. Οι περισσοτεροι σε ξεπετουν, χωρις εξετασεις, χωρις τιποτα, σου γραφουν 2 φαρμακα κι εξω απ' την πορτα απλα για να σε εχουν πελατακια. Εμενα αυτο το πραγμα με θυμωνει. Δε με νοιαζει αν πρεπει να παρω καποιο φαρμακο αρκει να ξερω οτι κανω τη σωστη θεραπεια κι οχι να εχω κατι αλλο και να με φουσκωνουν με χαπα που στην τελικη μονο το συμπτωμα καταπολεμουν. Θεωρω οτι ιατρικο ιστορικο πρεπει να εχουμε ολοι μας κι απο μικρη ηλικια και θεωρω οτι στην Ελλαδα τουλαχιστον ειμαστε πολυ πισω στην προληψη αλλα πιστευω οτι δεν υπαρχει ενημερωση κι ενδιαφερον απ' τους γιατρους και γενικοτερα τους προμηθευτες υγειας.

ti einai touto pali
05-06-2013, 17:15
Καποια στιγμη ειχα στειλει πολυ κοσμο στο διαολο και πραγματκα ηταν η καλυτερη περιοδος της ζωης μου. Σκεφτομαι "οι αλλοι πως πετανε τη μακακια τους χωρις να τους νοιαζει οι συνεπειες που θα χει στους αλλους κι εγω να πρεπει να μετραω τις κουβεντες μου μην παρεξηγηθει κανεις". .
Πραγματικα αυτα που γραφεις παραπανω με βρισκουν απολυτα συμφωνο και να σου πω την αληθεια ειμαι σε ενα σταδιο οπου εχω αρχισει να το κανω αργα αλλα σταθερα. Εγω το βλεπω σαν ενα ειδος ξεκαθαρισμα ολων αυτων που ζω ωστε καποια στιγμη να ΖΩ αυτα που ενδιαφερουν εμενα. Αυτο ιδιως με την ταση που εχουν καποιοι να "πετανε την μακακια τους" κι οποιον παρει ο χαρος το εχω πλεον σιχαθει. Τις προαλλες μπινελιασα εναν φιλο συνδικαλιστη στην δουλια ο οποιος ηρθε και αρχισε να μου αραδιαζει χιλια δυο για τα προβληματα των εργαζομενων για το που οδηγηται η κατασταση με την κριση για για για... Του ειπα "μου ερχεσε εδω αρχιζεις να δημιουργεις μια αρνητικη κατασταση για ολα μου "φορτωνεις" τον αρνητισμο σου και μου σπας τα..ουμπαλα μονο και μονο για να μου δειξεις οτι εισαι συνδικαλιστης και οτι ενδιαφερεσε". Λοιπον του ειπα εμενα η προτεραιοτητα μου πλεον ειναι να προστατεψω τον εαυτο μου απο το να αγχωνεται για μακακιες οπως εκανα παλια και τα ζητηματα αυτα ναι μεν με ενδιαφερουν αλλα οχι να κατσω να πεθανω ή να πανικοβληθω. Στο κατω κατω παντα ημουν και θα ειμαι πρωτος στις απεργιες αλλα δεν θα κατσω να σκασω γιατι οι αλλοι ουτε απεργουν ουτε αντιδρουν παρα μονο κλαιγονται για οτι τους κανουν.
Τελος παντων...περιαυτολογισα αλλα γαμοτο πραγματικα αγανακτησα.
Novia μιας και σε "πετυχα"... Πηγα χθες να δωσω αιμα και μου βρηκαν την πιεση 15 /10. Απο οτι ειδα πριν απο 4 μηνες παλι ηταν ανεβασμενη 14/9. Δηλωνω ασχετος με το θεμα πιεση αλλα μηπως να παω να το ψαξω. Ο γιατρος στηναιμοληψια μου ειπε απλα να περιορισω το αλατι. Οταν εχουμε αυξημενη πιεση τι κανουμε για αρχη εξεταση αιματος?
Novia κι εγω οταν ψαχνωμουν σε διαφορους γιατρους ανακαλυψα διαφορα προβληματα οπως περα απο την υπερσπαστικοτητα γαστρεντερικου , πολυποδες στην χολη και κηλη η οποια οφειλεται μαλλον στην δυσκοιλιοτητα και την οποια προετοιμαζομαι ψυχολογικα να παω να την εγχειρισω.
Θελω να πω οτι οταν ψαχνεις κατι λεπτομερως τοτε συνηθως θα σου βρεθει κατι αλλα προσπαθω πλεον να μην με τρελενουν και να μου ριχνουν την ψυχολογια γιατι πλεον για μενα η καλη ψυχολογια ειναι το νουμερο ενα.
Εχω και ψυχολογο σε λιγη ωρα και εχω και καποιες αποριες που θελω να συζητησω μαζι της...

Blue9791
05-06-2013, 18:24
Χαιρετω τους απανταχου αγχωμενους!
Νεα λοιπον:
Την Κυριακη μου εγινε μια προταση για παρτ ταιμ δουλεια.
Δεχτηκα.
Δευτερα και Τριτη (Τριτη θα ξεκινουσα) και μεχρι και σημερα τιγκα στο αγχος.
Γνωστο το σεναριο...
Συμβαινει κατι καλο και εγω τι κανω; Αγχωνομαι.
Πηγα στο γιατρο μου σημερα.
Ακουσα τα εξης και τα μοιραζομαι γιατι ειμαι σιγουρη οτι συμβαινει το ιδιο σε πολλους:
"Εσυ δεν τρομαζεις με τη συμφορα, τρομαζεις απο τη χαρα σου. Γιατι; Γιατι στην αποτυχια και τη θλιψη ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ για να αντεξουμε. Καιρος λοιπον να εκπαιδευτεις και στη χαρα".
Speechless...

Πουλακι πανε κανε καμια εξεταση και μετα πανε και σε κανεναν καρδιολογο. Ετσι για να ειμαστε ησυχοι γιατι δεν το λες και παρα πολυ το 15, το λες τσιμπημενο.

novia35
06-06-2013, 01:26
Novia μιας και σε "πετυχα"... Πηγα χθες να δωσω αιμα και μου βρηκαν την πιεση 15 /10. Απο οτι ειδα πριν απο 4 μηνες παλι ηταν ανεβασμενη 14/9. Δηλωνω ασχετος με το θεμα πιεση αλλα μηπως να παω να το ψαξω. Ο γιατρος στην αιμοληψια μου ειπε απλα να περιορισω το αλατι. Οταν εχουμε αυξημενη πιεση τι κανουμε για αρχη εξεταση αιματος?

Κοιτα εγω το εχω ψαξει πολυ με την υπερταση γιατι την πηρα απο φοβο. Το 15/10 ειναι υπερταση ηπιας μορφης. Το 14/9 ειναι μια προυπερταση ως τιμες οι συγκεκριμενες ομως ανηκουν στο ανωτατο φυσιολογικο οριο. Η ιδανικη πιεση -μιλαμε σε καταταση ηρεμιας- ειναι 12/8 κατω απο το οριο αυτο θεωρειται υποταση. Για να πουμε ομως οτι καποιος ειναι υπερτασικος θα πρεπει να εχουμε μια σειρα μετρησεων για ενα χρονικο διαστημα. Η πιεση μας ανεβοκατεβαινει συνεχεια. Πανω σ' εναν καβγα για παραδειγμα η σε μια στρεσογονο κατασταση η πιεση μπορει ν' ανεβει και 18 και 20 και μετα απο λιγο να ερθει στα φυσιολογικα της, αυτο βεβαια δεν κανει καποιον υπερτασικο. Υπερτασικος ειναι καποιος που ακομη και σε κατασταση ηρεμιας εχει υψηλη πιεση, καποιος που η πιεση του ειναι συνεχεια ανεβασμενη πανω απο τα επιτρεπτα ανωτατα φυσιολογικα που ειναι το 14/9 γι' αυτο και η μετρηση της πιεσης πρεπει να γινεται σε πολυ συγκεκριμενες συνθηκες για να εχουμε σωστες ενδειξεις κι οχι μια ψευδουπερταση πυ μπορει να μας οδηγησει σε λαθος συμπερασματα και λανθασμενη αγωγη. Ο αρμοδιος γιατρος ειναι ο καρδιολογος για την υποθεση της υπερτασης και καλυτερα να πας συγκεκριμενα σε καποιο υπερτασικο τμηνα καποιου δημοσιου νοσοκομειου να κανεις την εξεταση. Δυστυχως εμεις οι αγχωμενοι εχουμε περισσοτερες πιθανοτητες να εκδηλωσουμε ιδιοπαθη υπερταση, δηλαδη που δεν οφειλεται σε οργανικα αιτια, λογω του οτι το στρες μας κρατα σε υψηλα επιπεδα την πιεση. Κανουμε δηλαδη τη λεγομενη νευροπιεση που ομως χρειαζεται ρυθμισει κι ας ειναι καθαρα απο αγχος γιατι μακροχρονια η υπερταση κανει ζημια σε διαφορα οργανα οπως καρδια, νεφρα, ματια γιατι καταστρεφει τα αγγεια δημιουργωντας αθηροσκληρωση. Υπαρχουν ανθρωποι που ειναι υπερτασικοι και δεν το ξερουν γιατι η υπερταση ειναι ασυμπτωματικη και το αντιλαμβανονται αφου τους εχει κανει πρωτα τη ζημια. Οποτε οσο πιο γρηγορα το βρουν και το ρυθμισουν τοσο καλυτερα. Σε περιπτωσεις προυπερτασης οι γιατροι συστηνουν απωλεια βαρους, διαιτα Dash ειναι μια διαιτα χαμηλη σε νατριο ειδικα για υπερτασικους και οπωσδηποτε φυσικη δραστηριοτητα και περιορισμο του στρες, μιλαμε παντα για την ιδιοπαθη υπερταση που οφειλεται σε ψυχολογικους παραγοντες, αγχος κτλ. Αν δε βοηθησει αυτο η ρυθμιση ειναι με φαρμακευτικη αγωγη οπου εχεις να επιλεξεις μεταξυ των αντιυπερτασικων του καρδιολογου η των αγχολυτικων/ηρεμιστικων του νευρολογου/ψυχιατρου. Την οδο θα την επιλεξεις εσυ. Εγω να σου πω την αληθεια μεταξυ των δυο θα προτιμουσα του ψυχιατρου επειδη τα αντιυπετασικα μπορει να σου κανουν υποταση μεχρι να βρεις τη σωστη ρυθμιση. Πριν ομως φτασεις εκει θα πρεπει, αν βρεθει υπερτασικο ευρημα, να εχεις κανει πληρη καρδιολογικο ελεγχο (triplex καρδιας, test κοπωσεως), πληρη νεφρολογικο (triplex νεφρικων αρτηριων, υπερηχο νεφρων και μια εξεταση με συλλογη 24ωρου ουρων για να φανει η λειτουργια των νεφρων), πληρη αγγειολογικο (triplex αρτηριων ανω και κατω ακρων, triplex καρωτιδων και κοιλιακης αορτης), πληρη ενδοκρινολογικο (θυροειδη, αλδοστερονη, ρενινη, διαβητικο ελεγχο με καμπυλη σακχαρου, αντισταση στην ινσουλινη, γλυκοζυλιωμενη αιμασφαιρινη), οφθαλμολογικο (βυθοσκοπηση και ελεγχο για πιεση στα ματια) για να αποκλεισεις το οποιο οργανικο αιτιο. Σε καποιες περιπτωσεις μπορει καποιος να χρειαστει ΩΡΛ και Ορθοπεδικο γιατι για παραδειγμα μια ιγμοριτιδα η ενα αυχενικο συνδρομο με τη λογικη οτι ευθυνονται για πονοκεφαλους και ο πονοκεφαλος αυξανει την πιεση (κι οχι οπως λανθασμενα πιστευουν καποιοι οτι η πιεση προκαλει πονοκεφαλο) οπως και καθε σωματικος πονος αλλωστε. Οπως καταλαβαινεις λοιπον αν μπλεξεις με την υπερταση θα πρεπει να κανεις εναν εξονυχιστικο ελεγχο πριν φτασεις στον νευρολογο, που μπορει να σου δωσει και μια μαγνητικη να κανεις, ο οποιος θα ειναι ο τελευταιος που θα απευθυνθεις. Ομως ετσι θα εχεις ενα πληρες ιατρικο ιστορικο και θα ξερεις τι σου γινεται κι οτι ακολουθεις τη σωστη θεραπεια. Απλα θα πρεπει να βρεις καλους γιατρους που να εχουν και τη διαθεση να σε ψαξουν γιατι εμενα μου βγηκε η πιστη αναποδα μεχρι να βρω το σωστο γιατρο να μου κανει το μανατζαρισμα των εξετασεων.

novia35
06-06-2013, 01:40
Δεδομένου ότι η υπέρταση είναι ασυμπτωματική νόσος σε πρωϊμο στάδιο δεν είναι εύκολο να διαγνωσθεί παρά μόνο όταν εμφανιστούν οι πρώτες επιπλοκές στον ανθρώπινο οργανισμό. Κάποιος μπορεί να εμφανίζει υπέρταση ακόμη και σε ηλικίες κάτω των 20 ετών χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει.

Η υπέρταση χωρίζεται σε δύο κατηγορίες την ιδιοπαθή/πρωτοπαθή και τη δευτεροπαθή υπέρταση.



Ιδιοπαθής είναι η υπέρταση που δεν έχει οργανικά αίτια οφείλεται κυρίως στον τρόπο ζωής που έχουμε επιλέξει. Η καθιστική ζωή, η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, οι μεγάλες ποσότητες αλατιού, η έλλειψη ύπνου, το στρές, το κάπνισμα κ.α. Ο τρόπος ζωής έχει καθοριστική επιρροή στον κίνδυνο που διατρέχουμε για να προσβληθούμε από υπέρταση.

Δευτεροπαθής υπέρταση αντιθέτως είναι εκείνη που έχει οργανικά αίτια όπως ασθένειες των νεφρών (πολυκυστικοί νεφροί, στένωση νεφρικής αρτηρίας), συγγενείς καρδιοπάθειες, ενδοκρινολογικές ασθένειες (σύνδρομο Cushing), υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης, πολυκυστικές ωοθήκες, σε κληρονομικούς παράγοντες όπως ένα υπερευαίσθητο νευρικό σύστημα, ψυχολογικούς παράγοντές όπως χρόνιο στρες, αγχώδη διαταραχή.

Ενοχοποιούνται ακόμη για αύξηση της αρτηριακής πίεσης οι διάφορες φλεγμονές, φαρμακευτικά σκευάσματα όπως κορτικοστεροϊδή (πχ. σπρέϊ για την αλλεργική ρινίτιδα που περιέχουν κορτιζόνη), μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά, αντισυλληπτικά χάπια, αντικαταθλιπτικά, φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος κ.α.

ΠΩΣ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ Α.Π.

Υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος για να μετρήσουμε σωστά την αρτηριακή πίεση και να μην οδηγηθούμε σε λάθος αποτέλεσματα και κατά συνέπεια συμπεράσματα, όπως π.χ. μια ψευδουπέρταση, κι έτσι ο ασθενής να καταλήξει να λαμβάνει περισσότερα φάρμακα χωρίς να τα χρειάζεται με αρνητικές, κάποιες φορές, συνέπειες.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΛΑΘΗ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ Α.Π.

Είναι λάθος να μετράμε την πίεση:
- σε καθημερινή βάση κι ακόμη περισσότερο να τη μετράμε 3 ή 4 φορές την ημέρα. Για να διαπιστώσει κανείς ότι είναι υπερτασικός θα πρέπει να μετρά την πίεση του 1 φορά τη βδομάδα για διάστημα τουλάχιστον ενός μήνα.

novia35
06-06-2013, 01:45
-όταν είμαστε αγχωμένοι, κουρασμένοι, εκνευρισμένοι ή έχουμε κάποιο σωματικό πόνο ή ενόχλημα π.χ. πονοκέφαλο ή οποιαδήποτε σωματική πίεση όπως τάση για ούρηση κτλ.

-αμέσως μετά από άσκηση ή όποια άλλλη φυσική δραστηριότητα, φαγητό, κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα ή καφέ. Θα πρέπει να παρέλθει τουλάχιστον διάστημα 2 ωρών πρίν κάνουμε τη μέτρηση.

-μετά από λήψη φαρμάκων όπως κορτικοστεροϊδή, μη στεροειδής αντιφλεγμονώδη αναλγητικά, αντισυλληπτικά χάπια κ.α που αύξάνουν την αρτηριακή πίεση.


Ο ΣΩΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ Α.Π.

Για να έχουμε μια σωστή και σαφή εικόνα της αρτηριακής πίεσης θα πρέπει κατά την μέτρηση:

-να καθήσουμε βαθιά στο κάθισμα, με ίσια πλάτη σε στάση ορθής γωνίας, τα πόδια ν' ακουμπούν και τα δύο στο πάτωμα (ποτέ σταυροπόδι), να μην γέρνει το σώμα μας προς τα εμπρός ή στο πλάϊ.

-το χέρι ν' ακουμπάει σε μια σταθερή επιφάνεια και να μην κρέμεται. Το μπράτσο να είναι ελεύθερο απο τα ρούχα και η περιχειρίδα να βρίσκεται στο ύψος της καρδιάς κι όχι πολύ σφιχτή.

-το περιβάλλον στο οποίο τη μετράμε πρέπει να είναι ήσυχο κι ευχάριστο από πλευράς θερμοκρασίας, δηλαδή ούτε να κρυώνουμε ούτε να ζεσταινόμαστε πολύ.

-να μετράμε την αρτηριακή πίεση σε συνθήκες ηρεμίας, γι' αυτό περιμένουμε 5' λεπτά χαλαροί πριν κάνουμε τη μέτρηση. Επίσης κατα τη διάρκεια της μέτρησης απαγορεύεται να μιλάμε.

-να κάνουμε τρεις μετρήσεις, «ξεχνώντας» την πρώτη και να κρατάμε τον μέσο όρο της δεύτερης και της τρίτης.

-να τη μετράμε μεταξύ 07:00 - 10:00 το πρωϊ και 19:00 - 22:00 το βράδυ που θεωρούνται οι κατάλληλες ώρες μέτρησης.

να ελέγχουμε πάντα τις μπαταρίες -αν χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικό πιεσόμετρο- γιατί μπορεί να δώσει λάθος ενδείξεις.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Σε πιερίπτωση τυχαίου ευρήματος αρτηριακής υπέρτασης ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να υποβληθεί σε μια σειρά εξετάσεων για ν' αναγνωρίσει το είδος και τα αίτια της αρτηριακής υπέρτασης.
Ο καθ' ύλην αρμόδιος γιατρός για τον έλεγχο και την ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης είναι ο καρδιολόγος - υπερτασιολόγος. Ωστόσο ο ενδιαφερόμενος ενδέχεται να χρειαστεί ν' απευθυνθεί και σε άλλες ειδικότητες για να υποβληθεί σε επιπλέον εξετάσεις για τη διερεύνηση της υπέρτασης όπως ενδοκρινολόγος-διαβητολογος, νεφρολόγος, αγγειολόγος, νευρολόγος και οφθαλμίατρος πριν καταλήξει στη θεραπευτική αγωγή που θ' ακολουθήσει.


-Ηλεκτροκαρδιογράφημα, σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου, test κοπώσεως.

-Triplex καρδιάς, νεφρικών αρτηριών, φλεβών και αρτηριών άνω και κάτω άκρων, κοιλιακής αορτής, καρωτίδων και περιφερικών αρτηριών, πυλαία φλέβα, νεφρικές φλέβες και υπέρηχο νεφρών, κύστης, ουρητήρα, άνω και κάτω κοιλίας.

-Βυθοσκόπηση

-Πλήρη ενδοκρινολογικό έλεγχο (έλεγχος για θυροειδή, επινεφρίδια, υπόφυση, σακχαρώδη διαβήτη, μεταβολικό σύνδρομο, πολυκυστικές ωοθήκες, ινσουλινοαντίσταση)

--Γενική αίματος και ούρων. Καλλιέργεια ούρων - Αντιβιόγραμμα. Έλεγχος για τυχόν φλεγμονώδεις καταστάσεις.

-Βιοχημικές αίματος (Γλυκόζη αίματος, Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη, Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (καμπύλη σακχάρου), δοκιμασία αντίστασης στην ινσουλινη, Κρεατινίνη αίματος, Ουρία αίματος, Ουρικό Οξύ ορού, Tριγλυκερίδια Ορού, Χοληστερόλη Ορού, Χοληστερόλη LDL, Χοληστερόλη HDL, Κάλιο ορού, Νάτριο ορού, Mαγνήσιο αίματος, Θυρεοειδοτρόπος Ορμόνη (TSH), Τ3, T4, Προλακτίνη Ορού, Τεστοστερόνη ορού, FSH, Ρενίνη, Αλδοστερόνη, Κορτιζόλη, Βιταμίνη Β12 επίπεδα ορού, C-Αντιδρώσα Πρωτείνη)

-Ούρων 24ώρου (Μετανεφρίνες, Κατεχολαμίνες (ορμόνες του νευρικού συστήματος), VMA, Ουρία, Ουρικό οξυ, Νάτριο, Κάλιο, Κρεατινίνη, Γλυκόζη, έλεγχος για κετόνες στα ούρα).

Μερικές εξετάσεις αίματος, όπως είναι αυτές για τη μέτρηση της Γλυκόζης ή της Χοληστερίνης, απαιτούν νηστεία οχτώ με δώδεκα ώρες πριν την αιμοληψία.

Η μέτρηση αερίου αρτηριακού αίματος χρησιμεύει στον έλεγχο των επιπέδων του αίματος σε Διοξείδιο του άνθρακα και Οξυγόνο, που σχετίζονται με την πνευμονική λειτουργία, αλλά και στη μέτρηση του ph του αίματος και απαιτούν αίμα αρτηριακής προέλευσης.

ΔΙΑΙΤΑ DASH

Το διατροφικό μοντέλο που πρέπει ν' ακολουθήσει ο υπερτασικός για να μειώσει την αρτηριακή πίεση είναι λεγόμενη δίαιτα Dash. Η δίαιτα χαμηλή σε νάτριο συστήνεται επίσης στην αντιμετώπιση των νεφρολιθιάσεων, του σακχαρώδη διαβήτη και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Μείωση αλατιού σε 3 γρ./ημερησίως θα πρέπει να είναι ο στόχος του πληθυσμού παγκοσμίως. 1 κουταλάκι του γλυκού ισοδυναμεί με 6 γρ. αλάτι και περιέχει περίπου 2400 mg Na, συνεπώς η ημερήσια πρόσληψη αλατιού περιορίζεται σε ½ κουταλάκι του γλυκού.

Τροφές πλούσιες σε κάλιο είναι: ημίπαχο γάλα και γιαούρτι, ψάρια άπαχα ή με Ω3 λιπαρά οξέα, πατάτες, ρύζι αναποφλοίωτο, ζυμαρικά ολικής αλέσεως, όσπρια, σπανάκι, φρέσκιες ντόματες, αγγούρια, μανιτάρια, κολοκύθια, μπανάνες, πορτοκάλια, μήλα, βερίκοκα, καρπούζι, πεπόνι, μούσμουλα, ροδάκινα, κάρδαμο, ρόκα, σέλινο, μαϊντανό.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Για τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια αντενδείκνυται η καλιούχος διατροφή και γενικότερα η υπερβολική λήψη Καλίου είναι επιβλαβής για τον οργανισμό.

Το διατροφικό μοντέλο που θ' ακολουθήσει ο κάθε ασθενής με υπέρταση οφείλει να είναι εξατομικευμένο και σύμφωνο με το γενικότερο ιατρικό του ιστορικό. Πάντα με συνεννόηση με το γιατρό του και με ειδικό σύμβουλο διατροφής.

Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης;

Αποτελεί κριτήριο που σχετίζεται με την πιθανότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου. Προκύπτει από τη διαίρεση: ολική χοληστερίνη / HDL χοληστερίνη. Σύμφωνα με ορισμένες επιδημιολογικές μελέτες ιδανικές τιμές θεωρούνται κάτω από 3,5 και επικίνδυνες για τους άνδρες είναι εκείνες που υπερβαίνουν το 4,5.

ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΧΩ ΣΥΛΛΕΞΕΙ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΟΥ ΦΑΝΟΥΝ ΒΟΗΘΗΤΙΚΕΣ.

Blue9791
06-06-2013, 12:31
Novia εισαι επι πτυχιω βλεπω...
Νταξ...ουτε καρδιολογος τετοια λεπτομερεια! Να'σαι καλα σε ολους μας χρειαζονται οι πληροφοριες αυτες.

Ας "κλαφτω" λιγο (ολοι εχουμε δικαιωμα που και που!).
Μετα απο 3 εφιαλτικες νυχτες αϋπνιας, χθες κοιμηθηκα καλα και σερι μεχρι τις 6:30 το πρωι ομως οχι πιο πολυ.
Κοιμηθηκα καλα γιατι ηρθε η λατρεια και ολα αμβλυνονται οταν ειναι εδω.
Κακο αυτο... δλδ καλο ειναι απλα δεν γινεται να μην μπορω να κοιμηθω παρα μονο οταν κοιμομαστε μαζι.
Θα το κοιταξω.
Ξυπνησα με το γνωστο αγχος, το οποιο οργιαζει οταν το αφηνω.
Θα μου πεις, "μην το αφηνεις"... ε, προσπαθω!
Μου ειπε και ο γιατρος μου να κοψω τελειως το εφεξορ γιατι μαλλον αυτο κανει την ενταση μου πιο εντονη (!!).
Με τρομαξε λιγο που μου ειπε να το κοψω ντιπ ενω με ειδα αγχωμενη αλλα οπως μου εξηγησε, το φαρμακο που ισιωνει το στρες ειναι το ζαναξ και απο αυτο ειμαι καλυμμενη.
Προσπαθω να συγκρινω αυτο που συμβαινει τωρα με το ιδιο ακριβως που επαθα περυσι που ανοιξα αυτο το θρεντ.
Ας τα πω για να τα εμπεδωσω!
Φετος εχω την εμπειρια και την αισθηση της "νικης" λογω του οτι περυσι παρα το οτι δεν την παλευα καθολου, πηγαινα σαυτην την τρισαθλια δουλεια 12 ωρες τη μερα.
Φετος δεν εχω το εφεξορ ενω περυσι το ειχα αλλα και που το ειχα παλι τα ιδια εγιναν αρα δεν βοηθησε.
Φετος εχω και παλι τη λατρεια η οποια και περυσι ηταν στηριγμα και μαννα εξ'ουρανου.
Φετος η δουλεια ειναι καλυτερη αν και παρτ ταιμ.
Φετος εχω τη στηριξη ενος πολυ καλου γιατρου ενω περυσι ημουν στο ελεος.
Φετος θα μαθω να εξασκουμαι στα καλα που συμβαινουν και δεν θα κρυβομαι στα σκοταδια μου που τοσο καλα ξερω.
Φετος θα ανοιξω περισσοτερο το ρηγμα που ανοιξα περυσι στο τοιχος του αγχους με την ελπιδα καποια στιγμη να ριξω και το τοιχος ολοκληρο.
Φετος ειμαι "γεματη" απο ολες αυτες τις υπεροχες ψυχες αυτου του φορουμ.
Φετος θα συνεχισω να προσπαθω για να ειμαι καλυτερα.
Φετος, οσο κι αν με αγχωνουν ολα γυρω μου, θα κανω τη διαφορα.
Κλαιω απο ενταση, φοβο, συγκινηση, χαρα, προσμονη, ελπιδα.
Του χρονου θα κλαιω μονο απο χαρα.

Frini
06-06-2013, 12:40
Γλυκειά μου, μπορεί να είμαι εξαφανισμένη απο εδώ...και λιγο γενικά χαμένη..όμως σε διαβάζω και ενιωσα την ανάγκη να σου πω ότι πραγματικά χαίρομαι πολυ για σένα, το παλεύεις, εισαι σε επαφή με τον εαυτό σου, νιώθω ότι εχεις κάνει πραγματικά βήματα.
Σου στέλνω τους φιλικους χαιρετισμούς μου.

Blue9791
06-06-2013, 13:10
Γλυκειά μου, μπορεί να είμαι εξαφανισμένη απο εδώ...και λιγο γενικά χαμένη..όμως σε διαβάζω και ενιωσα την ανάγκη να σου πω ότι πραγματικά χαίρομαι πολυ για σένα, το παλεύεις, εισαι σε επαφή με τον εαυτό σου, νιώθω ότι εχεις κάνει πραγματικά βήματα.
Σου στέλνω τους φιλικους χαιρετισμούς μου.



!!!! Που εισαι εσυ;;;!!!!
Τωρα μολις διαβαζα παλια ποστς και αναρωτιομουν που να χαθηκες!
Να εισαι παντα καλα και να περνας να σε βλεπουμε :)

Frini
06-06-2013, 13:31
Νταξει στα ζόρια μου και εγώ αλλά προσπαθώ να πατήσω γη:)θα περνάω για τις καλημέρες μου, να είσαι καλά και εσύ...

Blue9791
07-06-2013, 12:15
Γεια και παλι.
Υποπτες οι συχνες επισκεψεις μου ε;
Ναι...
Πισω στο καταφυγιο ψυχης λοιπον.
Οκ, χθες κοιμηθηκα σχετικα καλα και σχετικα σερι 1-6.
Απο τις 6 ως τις 11 που σηκωθηκα στριφογυρνουσα σαν τ'αρνι στη σουβλα.
Μια με εσφιγγε το στομαχι μου, μια ειχα ταχυκαρδια, μια εστριβε το εντερο μου... τα γνωστα.
Χθες λοιπον μεχρι να παω στη νεα δουλεια (δοκιμαστικη περιοδος ειπαμε) τα ειδα ολα.
Ημουν πολυ κοντα στη κρισαρα.
Κουμπωσα το ζαναξ μου, και μολις βγηκα εξω ισιωσα.
Δεν ημουν τελεια, ουτε καν πολυ καλα, ημουν οκ.
Και στη δουλεια ημουν οκ.
Γυρισα σπιτι, ηρεμη, εφαγα, νυσταξα, κοιμηθηκα.
Αυτο το πρωινο πολυ με βασανιζει.
Εχω και το αγχος οτι δεν θα ξαναπαρω εφεξορ αν και ο γιατρος μου λεει οτι μπορει να ζοριστω λιγο στην αρχη αλλα θα στρωσω μετα γιατι το εφεξορ φερνει ενταση.
Αλλωστε λεει αυτο που χρειαζομαι ακομα ειναι το ζαναξ και οχι το εφεξορ δεδομενου οτι ακομα και οταν το επαιρνα παλι υπηρχαν φασεις που ημουν χαλια, αρα δεν εκανε τιποτα.
Τα εκλογικευω ολα για να βοηθησω τη σκεψη και το σωμα μου αλλα πολλες φορες οπως ολοι ξερετε το σωμα δεν ακουει.
Θελει το χρονο του για να καταλαβει οτι δεν ηρθε το τελος του κοσμου.
Ειναι κι αυτο που ειμαι μονη μου μεχρι το απογευμα και γενικα οταν ειμαι ετσι θελω λιγη παρεα αλλα δεν μπορουμε να εχουμε οτι θελουμε οποτε το θελουμε.
Επιπλεον δεν μπορουμε παντα να βασιζομαστε στην παρουσια των αλλων για να ορθοποδησουμε.
Ολο αυτο που τραβαμε ειναι ιδιαιτερα εσωτερικο και απο μεσα ερχεται η λυση.
Απλα μερικες φορες ρε παιδι μου με πιανει το παραπονο και λεω γιατι ρε γμτ να μην μπορω να χαρω κατι καλο που συμβαινει;
Γιατι να πρεπει να περασω απο το μονοπατι αυτο πρωτα;
Βεβαια ο γιατρος μου απαντησε σε αυτο.
Περναω απο αυτο το μονοπατι γιατι απο εκει ξερω να περναω και οποιοσδηποτε αλλος "παραδρομος" φαινεται απιαστος και τρομακτικος.
Πολυ μυστηριο το μυαλο του ανθρωπου.
Θα βγω απο το σκοταδι μου (μην ανησυχεις πουλακι) αλλα ειναι αυτο το παραπονο κι αυτη η κουραση...
Σχωρνατε με για το down, ανθρωπος ειμαι, λυγιζω.

anonymous_1
07-06-2013, 12:31
Χωρίς να είμαι ειδική πιστεύω ότι σε αυτούς που έχουν άγχος και κρίσεις πανικου κακός σύμβουλος είναι η ανάγκη τους να τα ελέγχουν όλα και να τα εκλογικεύουν. Σε αυτή τη διαδικασία σκέψεων και ανάλυσης το άγχος παραμονεύει.
Η μόνη διέξοδος νομίζω είναι να μη δίνεις σημασία και να το παραβλέπεις..
Είναι επιθυμητό να είσαι άνθρωπος και να λυγίζεις..δεν πρέπει να κρίνεις τον εαυτό σου για αυτό αλλά να τον επιτρέπεις να μην αισθάνεται καλά.

Blue9791
07-06-2013, 12:43
Χωρίς να είμαι ειδική πιστεύω ότι σε αυτούς που έχουν άγχος και κρίσεις πανικου κακός σύμβουλος είναι η ανάγκη τους να τα ελέγχουν όλα και να τα εκλογικεύουν. Σε αυτή τη διαδικασία σκέψεων και ανάλυσης το άγχος παραμονεύει.
Η μόνη διέξοδος νομίζω είναι να μη δίνεις σημασία και να το παραβλέπεις..
Είναι επιθυμητό να είσαι άνθρωπος και να λυγίζεις..δεν πρέπει να κρίνεις τον εαυτό σου για αυτό αλλά να τον επιτρέπεις να μην αισθάνεται καλά.

Δεν ειμαι απο τους ανθρωπους που θελουν να εχουν το ελεγχο... δεν ειμαι καν οργανωτικος ανθρωπος.
Η εκλογικευση βοηθαει απο την αποψη οτι αν παθω ταχυκαρδια θα σκεφτω πρωτα μηπως ειναι απο αγχος και μετα οτι παθαινω εμφαγμα για να γλιτωσω τον πανικο.
Εγω παλι νομιζω οτι κρισεις πανικου και κρισεις αγχους εχουν οι ανθρωποι που δεν εξωτερικευουν εγκαιρα το θυμο τους και τη δυσαρεσκεια ή δυνανεξια τους σε καποια πραγματα.
Επισης αγχος και φοβο περαν του μετρου εχουν οι ανθρωποι που τους εχουν μαθει να φοβουνται.
Τα προτυπα τους ηταν τετοια δλδ και στη περιπτωση μου παιζουν ολα.
Και κακο ιστορικο εχω απο πλευρας οικογενειας και δεν μου αρεσουν οι εντασεις με αποτελεσμα να το βουλωνω και δεν μπορω να διαχειριστω πολλα πραγματα ταυτοχρονα και δεν ξερω να δεχομαι τα "δωρα" της ζωης.
Ποτε δεν ειναι μονοδιαστατος ο λογος που δημιουργει τις κρισεις αγχους και γενικα τις αγχωδεις διαταραχες.
Και αν κατσω και δω το παρελθον, μονο φοβο και αγχος ειχα. Πραγματικους φοβους και πραγματικα αγχη και ημουν παιδι.
Αλλα δε θελω να κοιταζω πισω γιατι νευριαζω, πληγωνομαι και στο φιναλε η ζωη δεν ειναι πισω, ειναι μπροστα.

anonymous_1
07-06-2013, 12:57
Εχεις δικιο μωρε ποτε δεν ειναι μονοδιαστατοι οι λογοι..Ειναι κ γονιδιακο ισως..
Εμενα ισως οτι με γλιτωσε απο αυτα ειναι οτι που κ που ξεσπαω και σε ενα καβγα. Αντε κουραγιο και ολα θα περασουν :)

αλεξανδρος_77
07-06-2013, 13:25
λοιπον... δε το διαβασα ολο γιατι εχω γκαβωθει τοσες ωρες στο νετμπουκ ειχα και εγω το ιδιο προβλημα γυρω στα 17 μου και κατι και μου εφταιγε κυριος η μοναξια αλλα με τη πορεια το ξεπερασα και εγω βρισκοντας φιλους μιλοντας για οσα με ανυσιχουσαν κλπ

Blue9791
07-06-2013, 14:07
λοιπον... δε το διαβασα ολο γιατι εχω γκαβωθει τοσες ωρες στο νετμπουκ ειχα και εγω το ιδιο προβλημα γυρω στα 17 μου και κατι και μου εφταιγε κυριος η μοναξια αλλα με τη πορεια το ξεπερασα και εγω βρισκοντας φιλους μιλοντας για οσα με ανυσιχουσαν κλπ

Εχω την τυχη και την ευτυχια να εχω πολυ καλους φιλους και παντα ημουν ευγνωμων γι'αυτο.
Απλα θεωρω οτι οσο και να τους εχουμε αναγκη καλο ειναι να μαθαινουμε να ειμαστε και λιγο μονοι μας.
Γιατι ακομα και αυτο ειναι μια εξαρτηση απο μονη της.
Το να μην μπορω πχ να ειμαι μονη μου και μολις ειμαι με παρεα να ειμαι καλυτερα ειναι μεν λογικο αλλα δεν γινεται να υπαρχει παντα καποιος διπλα μας.

ti einai touto pali
07-06-2013, 19:16
Εχω την τυχη και την ευτυχια να εχω πολυ καλους φιλους και παντα ημουν ευγνωμων γι'αυτο.
Απλα θεωρω οτι οσο και να τους εχουμε αναγκη καλο ειναι να μαθαινουμε να ειμαστε και λιγο μονοι μας.
Γιατι ακομα και αυτο ειναι μια εξαρτηση απο μονη της.
Το να μην μπορω πχ να ειμαι μονη μου και μολις ειμαι με παρεα να ειμαι καλυτερα ειναι μεν λογικο αλλα δεν γινεται να υπαρχει παντα καποιος διπλα μας.

Blue κατα την γνωμη μου οχι μονο "καλο ειναι να μαθαινουμε να ειμαστε και λιγο μονοι μας" αλλα ειναι και ενα απο τα "κλειδια" για να βγουμε καποια στιγμη απο το...ψυχοκουδουνισμενο τουνελ που βρισκομαστε.Θελω να πω οτι ενα απο τα βασικα πραγματα που πρεπει να γινουν ειναι κυριολεκτικα να τα βρουμε με τον ιδιο μας τον εαυτο. Ενα απο τα καλα πραματα που μου "περασε" η ψυχολογος μου ειναι να αρχισω να ενδιαφερομαι για τον εαυτο μου. Αυτο που κανουμε ολοι (και που πιστευω οτι ισχυει) ειναι οτι το μεγαλυτερο μερος της ημερας να "συζηταμε με τον εαυτο μας". Οι σκεψεις που κανουμε, καλες η κακες, στην ουσια ειναι κουβεντα με τον εαυτο μας. Και τελικα αυτο που κανω μια ζωη ειναι να "βομβαρδιζω" τον εαυτο μου με κακες σκεψεις και αρνητικα σεναρια τοσο που τον εχω κουρασει...
Πλεον εχω μπει σε νεο σταδιο...εχω βαλει εικονικα τον εαυτο μου διπλα μου και προσπαθω να τον ρωταω τι του αρεσει τι θελει να κανουμε για να ειναι πιο καλα του δειχνω κυριολεκτικα οτι τον καταλαβαινω και οτι ενδιαφερομαι γι αυτον. Και οταν δεν ειμαι τοσο καλα προσπαθω να δωσω θαρρος στον ιδιο μου τον εαυτο οτι "εδω ειμαι εγω να μη φοβαται μαζι θα περασουμε και αυτην και την οποια αλλη δυσκολια". Δε ξερω αλλα αυτο το "εγκεφαλικο" ενδιαφερον για τον ιδιο μου τον εαυτο πιστευω οτι ειναι ενα τεραστιο βημα για να αποκτησω ψυχολογικη δυναμη

novia35
08-06-2013, 01:22
Novia εισαι επι πτυχιω βλεπω...
Νταξ...ουτε καρδιολογος τετοια λεπτομερεια! Να'σαι καλα σε ολους μας χρειαζονται οι πληροφοριες αυτες.

Ας "κλαφτω" λιγο (ολοι εχουμε δικαιωμα που και που!).
Μετα απο 3 εφιαλτικες νυχτες αϋπνιας, χθες κοιμα καλα και σερι μεχρι τις 6:30 το πρωι ομως οχι πιο πολυ.
Κοιμηθηκα καλα γιατι ηρθε η λατρεια και ολα αμβλυνονται οταν ειναι εδω.
Κακο αυτο... δλδ καλο ειναι απλα δεν γινεται να μην μπορω να κοιμηθω παρα μονο οταν κοιμομαστε μαζι.
Θα το κοιταξω.
Ξυπνησα με το γνωστο αγχος, το οποιο οργιαζει οταν το αφηνω.
Θα μου πεις, "μην το αφηνεις"... ε, προσπαθω!
Μου ειπε και ο γιατρος μου να κοψω τελειως το εφεξορ γιατι μαλλον αυτο κανει την ενταση μου πιο εντονη (!!).
Με τρομαξε λιγο που μου ειπε να το κοψω ντιπ ενω με ειδα αγχωμενη αλλα οπως μου εξηγησε, το φαρμακο που ισιωνει το στρες ειναι το ζαναξ και απο αυτο ειμαι καλυμμενη.
Προσπαθω να συγκρινω αυτο που συμβαινει τωρα με το ιδιο ακριβως που επαθα περυσι που ανοιξα αυτο το θρεντ.
Ας τα πω για να τα εμπεδωσω!
Φετος εχω την εμπειρια και την αισθηση της "νικης" λογω του οτι περυσι παρα το οτι δεν την παλευα καθολου, πηγαινα σαυτην την τρισαθλια δουλεια 12 ωρες τη μερα.
Φετος δεν εχω το εφεξορ ενω περυσι το ειχα αλλα και που το ειχα παλι τα ιδια εγιναν αρα δεν βοηθησε.
Φετος εχω και παλι τη λατρεια η οποια και περυσι ηταν στηριγμα και μαννα εξ'ουρανου.
Φετος η δουλεια ειναι καλυτερη αν και παρτ ταιμ.
Φετος εχω τη στηριξη ενος πολυ καλου γιατρου ενω περυσι ημουν στο ελεος.
Φετος θα μαθω να εξασκουμαι στα καλα που συμβαινουν και δεν θα κρυβομαι στα σκοταδια μου που τοσο καλα ξερω.
Φετος θα ανοιξω περισσοτερο το ρηγμα που ανοιξα περυσι στο τοιχος του αγχους με την ελπιδα καποια στιγμη να ριξω και το τοιχος ολοκληρο.
Φετος ειμαι "γεματη" απο ολες αυτες τις υπεροχες ψυχες αυτου του φορουμ.
Φετος θα συνεχισω να προσπαθω για να ειμαι καλυτερα.
Φετος, οσο κι αν με αγχωνουν ολα γυρω μου, θα κανω τη διαφορα.
Κλαιω απο ενταση, φοβο, συγκινηση, χαρα, προσμονη, ελπιδα.
Του χρονου θα κλαιω μονο απο χαρα.

Τι να κανω;; Αφου οι αχαιρευτοι γιατροι μας εχουν γραμμενους αναγκαζεται ο καθενας να ψαχνεται και να μαθαινει μονος του. Πιο πολυ για να μη μας πιανουν κοροιδα οχι τιποτα αλλο. Αλλωστε εχω δυο γονεις με υπερταση και διαβητη οποτε για να μπορω να προστατευσω πρωτα κεινους και να μη γινουμε ερμαια των πειραματισμων του καθε γιατρουδακου οφειλω να ενημερωνομαι.

Blue9791
08-06-2013, 12:35
Kαλημερα σε ολους.
6 ωρες υπνου με το ρολοϊ. Λες και καταπια ξυπνητηρι.
Μετα τα γνωστα, σφιξιματα, εντονο αγχος κλπ.
Οσο περναει η ωρα στρωνει σχετικα.
Αυτο ελεγα και με τον tieinaitoutopali στο νημα του.
Οτι δεν καταλαβαινω πως λειτουργει αυτο το "πρωι χαλια, βραδυ καλα".
Σε εναν ψυχιατρο που το ειχα πει παλια μου ειχε δωσει την επιστημονικοτατη εξηγηση με ρομαντικο υφος "η αγκαλια της νυχτας...".
Μαϊστα.
Και να φανταστεις οτι ναι μεν δεν ειμαι πρωινος τυπος αλλα μια απο τις ωραιοτερες στιγμες της μερας μου οταν ειμαι στα καλα μου ειναι να ανοιγω τα πατζουρια για να μπει το φως μεσα.
Ασε το εντερο μου που εχει φρικαρει , ασε η ορεξη μου που ειναι ανυπαρκτη αλλα αυτη τη φορα δεν επεσα στο λαθος του "αφου δεν πειναω δεν τρωω" γιατι ειναι καταστροφικο.
Τρωω εστω και λιγο συχνα για να παραγεται σεροτονινη. Εστω και λιγη για να πορευομαστε αφου τωρα δεν παιρνουμε αυτα τα κωλοχαπια που τη δινουν ετοιμη.
15 χρονια το ζω αυτο το πραγμα και ακομα οταν συμβαινει δεν μπορω να το χωνεψω...
Τοσο πολυ με ενοχλει.
Θα μου πεις καλα την παθαινεις 1-2 φορες το χρονο και παραπονιεσαι;
Ε, παραπονιεμαι και θυμωνω κιολας.
Αλλες φορες λεω αστο, μη δινεις σημασια, θα περασει. Οπως η γριπη. Κανει τον κυκλο του και περναει.
Και αυτη ειναι και η σωστη αντιμετωπιση.
Αλλα οποιος εχει εμπειρια πανω στις διαταραχες αγχους θα καταλαβει οτι δεν ειναι παντα ευκολο.
Και θα θυμωσω, και θα νευριασω και θα παραπονεθω και θα βριζω τη μοιρα μου και ολα αυτα που δεν βοηθουν σε τιποτα ισα ισα κανουν την κατασταση χειροτερη.
Χθες τι απογευμα μετα τη δουλεια (στην οποια απο το 1-10 ημουν καλα 7) πηγα σε ενα μαγαζι που το εχουν φιλοι, κατσαμε, γελασαμε, περασαμε καλα, δεν ημουν 10 αλλα ημουν 7 παλι.
Μολις μου ειπε η λατρεια οτι θα ερθει μαζι μου σπιτι εγινα 10!
Μετα τελος παντων κατι προεκυψε δεν μπορεσε να ερθει αλλα δεν επεσα πολυ, ενα 8 σταθερο ημουν.
Την πηγα και σπιτι και γυρισα και στο δικο μου μονη μου παρ'ολο που αισθανομαι ανασφαλεια οταν οδηγω σε τετοιες περιοδους και ημουν γενικα καλα.
Ημουν και με πολυ λιγο υπνο και με το που ξαπλωσα ξεραθηκα αλλα αυτο το ωραιο ξεραμα, το γλυκο. Στις 2.
8 το πρωι, χαλια μαυρα.
Και παρα το οτι παιρνω το μισο ζαναξ το πρωι και μισο το απογευμα, με νυσταζει αλλα δεν με χαλαρωνει.
Αυτο το παθαινω παντα τα πρωινα οταν δεν ειμαι καλα.
Το ζαναξ και θα με νυσταξει και δεν θα μπορω να κοιμηθω γιατι το αγχος παραμενει.
Επισης ας μου εξηγησει καποιος πως γινεται να νυσταζω και να εχω αγχος ταυτοχρονα!
Το παραλογο το ιδιο.
Το απογευματινο ζαναξ με ισιωνει.
Αλλα δεν ειναι το ζαναξ θεωρω.
Ειναι που οσο περναει η μερα ειμαι εκ των πραγματων καλυτερα.
Τελος παντων ας σκασω γιατι κουρασα ακομα και μενα.

Υ.Γ. Ο γιατρος μου ειπε μια ιστορια για μια οικογενεια στην κατοχη (απο μια ταινια ειναι) που βεβαια δεν εχουν να φανε και τρωνε καθε μερα πληγουρι.
Το πιτσιρικι ονειρευεται ψητο. Η φτωχεια ομως προσταζιε πληγουρι. Τελειωνει η κατοχη και ερχεται η ωρα του ψητου.
Οταν δοκιμαζει το πιτσιρικι το ψητο συνειδητοποιει οτι παλι πληγουρι θελει...
Αυτο ως παραδειγμα για το πως μας τρομαζουν οι αλλαγες στη ζωη μας, ποσο συνηθιζουμε στη μιζερια μας και ποσο γιγαντωνεται στο μυαλο μας η αξια αυτου που δεν εχουμε.

Blue9791
09-06-2013, 12:03
Αγαπημενο μου ψυχολογιο,
Χθες το βραδυ ξεραθηκα. Ημουν και κουρασμενη ψυχικα και σωματικα.
Πηγα στο pride και περασα καλα σχετικα. Η διαθεση μου ηταν 7 (απο 1-10).
Επρεπε να παω τη λατρεια σπιτι μετα. Ως γνωστον ημουν αγχωμενη για το οτι θα επστρεφα μονη μου σπιτι.
Μια χαρα πηγαν ολα. Οπως και προχθες που εγινε ακριβως το ιδιο.
Οταν γυρισα σπιτι ηταν σαν να μην ειχα τιποτα.
Το πρωι κατα τα γνωστα παλι ξυπνησα στις 7 (6 ωρες υπνου τζαστ).
Το καλο ειναι οτι μετα το πρωινο ζαναξ ψιλοκοιμηθηκα (διακεκομενα βεβαια) μεχρι τις 11.
Ενω μεχρι και χθες απλα στριφογυρνουσα.
Λες αγαπημενο μου ψυχολογιο να περναει κι αυτο το κακο με αργα αλλα σταθερα βηματα;
Ετσι νομιζω.
Ετσι ελπιζω.
Τωρα που σου μιλαω εχω διαθεση 5/10.

Blue9791
10-06-2013, 12:03
Να'μαι παλι εδω.
Μια απο τα ιδια παλι. Λιγο χειροτερα μαλλον.
6 ωρες υπνου με εφιαλτες αυτη τη φορα αλλα χωρις διακοπη.
Ειναι και Δευτερα και το αγχος μου που δεν θα παρω καθολου εφεξορ αυτη την εβδομαδα ενιχυεται.
Ναι ειπαμε για καλο δεν θα το παρω. Ενα μερος του μυαλου το καταλαβαινει και ενα αλλο επιμενει να κανει σεναρια καταστροφης.
Διαθεση 4/10 μη σου πω 3/10.
Εν ολιγοις αν μπορουσα δεν θα εκανα τιποτα ολη μερα γιατι δεν εχω διαθεση να κανω τιποτα.
Το απογευμα ομως θα παω να παιξω τεννις, οσο μπορεσω, γιατι μεσα στο σπιτι ειμαι χειροτερα απο οτι φαινεται.
Κανω διαπραγματευσεις με τον εαυτο μου.
Αντε λιγη υπομονη και αυτη την εβδομαδα και απο την αλλη θα ειναι ολα καλυτερα.
Τη μια με ακουω και ηρεμω και την αλλη με αγνοω πληρως και πεφτω.
Το εντερο μου εχει βαρεσει διαλυση.
Χθες ηρθε η λατρεια σπιτι το βραδυ και ημουν λιγο καλυτερα (οπως και καθε βραδυ).
Ξεχαστηκα μαζι της δλδ.
Προσπαθω πολυ γαμωτο ομως.
Προσεχω τι τρωω, φροντιζω να κοιμαμαι, δεν αποφευγω κοινωνικες συναναστροφες, δεν αποφευγω να βγαινω εξω, και γενικα κανω αυτο που ολοι οι ειδικοι λενε: Εκθεση σε αυτο που σε τρομαζει και τηρηση του καθημερινου προγραμματος σαν να μην συμβαινει τιποτα.
Θυμαμαι παλια οταν ειχα κρισεις αγχους που κρατουσαν πολυ επεφτα σε ενα κρεββατι με ενα βιβλιο και σηκωνομουν μονο οταν ενιωθα καλυτερα... κι ας ηταν ενα μηνα μετα.
Να σημειωσω εδω για να το εμπεδωσω κυριως οτι τοτε οι κρισεις ηταν ιδιες και χειροτερες και επαιρνα δεκαπλασια φαρμακευτικη αγωγη.
Βαρεθηκα με αυτη τη ιστορια ειλικρινα.
Ο γιατρος μου λεει, σχετικα με το αγχος της δουλειας και τα αλλα αγχη, οτι δεν βοηθαει να λεμε οτι "πρεπει" να το κανω γιατι αυτο το "πρεπει" αυξανει την πιεση.
Λεει οτι πρεπει να το αντικαθιστουμε με την εκφραση "καλο θα ηταν".
Η αληθεια ειναι οτι ακουγεται αλλιως.
Καλο θα ηταν να δουλευω, καλο θα ηταν να ασκουμαι, καλο θα ηταν να τρωω σωστα, καλο θα ηταν να βγω με τους φιλους μου.
Καλο θα ηταν να τελειωνουμε με αυτη τη κατασταση γενικως.
Αντε να δουμε πως θα παει η εβδομαδα...
Λιγη υπομονη ακομα.

betelgeuse
10-06-2013, 12:16
blue , ok γιατρος δεν ειμαι αρα μπορει να μην μετραει η αποψη μου , αλλα μηπως το προβλημα βρισκεται στο οτι παιρνεις ηρεμιστικα ?
Εχω ακουσει πως αν τα παιρνεις για καιρο μετα εθιζεσαι και δεν σε πιανουν , δεν ξερω αν ισχυει , αλλα σε περιπτωση που ισχυει ισως να φταει αυτο.

ti einai touto pali
10-06-2013, 13:11
Blue πριν χρονια μου ειχε πει καποιος οτι δεν υπαρχει χειροτερη λεξη απο το "πρεπει". Αν το σκεφτει κανεις...καλο θα ηταν να αποφευγει την λεξη "πρεπει". Παντως αυτο με τους εφιαλτες το ειχα κι εγω οταν περιοριζα η οταν διεκοψα το εφεξορ ηταν για μερικες νυχτες και μετα σταματησε.
Μπα πιστευω οτι εισαι δυνατος χαρακτηρας ετσι εχω καταλαβει, σε μερικες μερες θα γραφεις εδω και θα δηλωνεις περηφανη που καταφερες επιτελους να γλυτωσεις απο τα χαπια. Ειπαμε ο δρομος αυτος ειναι δυσκολος πολλες φορες φαινεται αδιαβατος ομως οπως λεει η ψυχολογος μου μη κοιτας τοσο τον δρομο αλλα κοιτα τα μικρα βηματα που εχεις καταφερει να κανεις και που θα κανεις. Επισης μου λεει συχνα να μην ταραζομαι τοσο οταν για καποιους λογους δεν ειμαι καλα μια μερα γιατι θα υπαρχουν και τετοιες μερες, οπως και να το κανουμε θελει χρονο

Blue9791
10-06-2013, 17:49
blue , ok γιατρος δεν ειμαι αρα μπορει να μην μετραει η αποψη μου , αλλα μηπως το προβλημα βρισκεται στο οτι παιρνεις ηρεμιστικα ?
Εχω ακουσει πως αν τα παιρνεις για καιρο μετα εθιζεσαι και δεν σε πιανουν , δεν ξερω αν ισχυει , αλλα σε περιπτωση που ισχυει ισως να φταει αυτο.

Παιρνω ζαναχ και δεν τα εχω κοψει ακομα.
Τα εφεξορ εχω κοψει που ειναι αντικαταθλιπτικα.
Προφανως εθιζουν αλλα δεν προκειται να αυξησω τη δοση.
Τουλαχιστον αν δεν παραστει αμεση αναγκη.
Βεβαια παιρνω ενα μιλιγκραμ τη μερα. Δεν ειναι πολυ δλδ αλλα δεν θελω να το ανεβασω.

Blue9791
10-06-2013, 17:57
Blue πριν χρονια μου ειχε πει καποιος οτι δεν υπαρχει χειροτερη λεξη απο το "πρεπει". Αν το σκεφτει κανεις...καλο θα ηταν να αποφευγει την λεξη "πρεπει". Παντως αυτο με τους εφιαλτες το ειχα κι εγω οταν περιοριζα η οταν διεκοψα το εφεξορ ηταν για μερικες νυχτες και μετα σταματησε.
Μπα πιστευω οτι εισαι δυνατος χαρακτηρας ετσι εχω καταλαβει, σε μερικες μερες θα γραφεις εδω και θα δηλωνεις περηφανη που καταφερες επιτελους να γλυτωσεις απο τα χαπια. Ειπαμε ο δρομος αυτος ειναι δυσκολος πολλες φορες φαινεται αδιαβατος ομως οπως λεει η ψυχολογος μου μη κοιτας τοσο τον δρομο αλλα κοιτα τα μικρα βηματα που εχεις καταφερει να κανεις και που θα κανεις. Επισης μου λεει συχνα να μην ταραζομαι τοσο οταν για καποιους λογους δεν ειμαι καλα μια μερα γιατι θα υπαρχουν και τετοιες μερες, οπως και να το κανουμε θελει χρονο

Ετσι οπως τα λες ειναι.
Ξερεις ομως ειναι στιγμες ή και μερες ή και εβδομαδες ολοκληρες που δεν παλευονται οσο κι αν ξερω οτι θα ξεφυγω με καποιο τροπο.
Με επιμονη και υπομονη κυριως.
Και ενα απο τα πραγματα που με χαλαρωνουν ειναι να γραφω εδω.
Αφ'ενος γιατι ειναι οντως σαν να κραταω ημερολογιο και οτι εχω στο κεφαλι μου βγαινει και αρα αποφορτιζομαι,
αφετερου γιατι ξερω οτι ολο και καποιος που θα διαβασει θα ταυτιστει με κατι απο οσα μου συμβαινει και αν μη τι αλλο δεν θα νιωσει μονος/η.
Και δεν ξερω αν αυτο που κανω ειναι λαθος ή σωστο, το οτι γραφω πως αισθανομαι δλδ.
Απο τη μια θεωρω οτι καλα κανω γιατι αισθανομαι καλυτερα και απο την αλλη αφου γραφω γι'αυτο τριγυρναει στο μυαλο μου και δεν ξεχνιεμαι.
Αυτη η μπιιιιπ η λουπα στην οποια πεφτει το μυαλο και εκει που τα εχεις ολα καπως τακτοποιημενα και εχεις ψιλοσχεδιασει τι θα κανεις για να το ξεπερασεις, εμφανιζεται και στα καταστρεφει ολα.
Καμια φορα νομιζω οτι επειδη γραφω θα θεωρησει κανεις οτι περιμενω και απαντηση.
Ειλικρινα δεν περιμενω.
Ας μην πιεστει καποιος να απαντησει, ψυχοθεραπευτικα το κανω :)

kosto30
10-06-2013, 17:58
blue δεν ειναι και πολυ μεγαλη δοσολογια!
ποσο καιρο τα παιρνεις??

Blue9791
11-06-2013, 00:26
blue δεν ειναι και πολυ μεγαλη δοσολογια!
ποσο καιρο τα παιρνεις??

15 χρονια αγαπητε (και εδω καπου μπορεις να καταλαβεις γιατι εχω φρικαρει και θελω να τα κοψω να παν στο διαολο).

kosto30
11-06-2013, 01:14
σε καταλαβαινω απολυτα!!!σου ευχομαι να το πετυχεις και συντομα αλλα να παιρνεις και κανενα που και που δεν τρεχει μια!!

novia35
11-06-2013, 06:10
Kαλημερα σε ολους.
6 ωρες υπνου με το ρολοϊ. Λες και καταπια ξυπνητηρι.
Μετα τα γνωστα, σφιξιματα, εντονο αγχος κλπ.
Οσο περναει η ωρα στρωνει σχετικα.
Αυτο ελεγα και με τον tieinaitoutopali στο νημα του.
Οτι δεν καταλαβαινω πως λειτουργει αυτο το "πρωι χαλια, βραδυ καλα".
Σε εναν ψυχιατρο που το ειχα πει παλια μου ειχε δωσει την επιστημονικοτατη εξηγηση με ρομαντικο υφος "η αγκαλια της νυχτας...".
Μαϊστα.
Και να φανταστεις οτι ναι μεν δεν ειμαι πρωινος τυπος αλλα μια απο τις ωραιοτερες στιγμες της μερας μου οταν ειμαι στα καλα μου ειναι να ανοιγω τα πατζουρια για να μπει το φως μεσα.
Ασε το εντερο μου που εχει φρικαρει , ασε η ορεξη μου που ειναι ανυπαρκτη αλλα αυτη τη φορα δεν επεσα στο λαθος του "αφου δεν πειναω δεν τρωω" γιατι ειναι καταστροφικο.
Τρωω εστω και λιγο συχνα για να παραγεται σεροτονινη. Εστω και λιγη για να πορευομαστε αφου τωρα δεν παιρνουμε αυτα τα κωλοχαπια που τη δινουν ετοιμη.
15 χρονια το ζω αυτο το πραγμα και ακομα οταν συμβαινει δεν μπορω να το χωνεψω...
Τοσο πολυ με ενοχλει.
Θα μου πεις καλα την παθαινεις 1-2 φορες το χρονο και παραπονιεσαι;
Ε, παραπονιεμαι και θυμωνω κιολας.
Αλλες φορες λεω αστο, μη δινεις σημασια, θα περασει. Οπως η γριπη. Κανει τον κυκλο του και περναει.
Και αυτη ειναι και η σωστη αντιμετωπιση.
Αλλα οποιος εχει εμπειρια πανω στις διαταραχες αγχους θα καταλαβει οτι δεν ειναι παντα ευκολο.
Και θα θυμωσω, και θα νευριασω και θα παραπονεθω και θα βριζω τη μοιρα μου και ολα αυτα που δεν βοηθουν σε τιποτα ισα ισα κανουν την κατασταση χειροτερη.
Χθες τι απογευμα μετα τη δουλεια (στην οποια απο το 1-10 ημουν καλα 7) πηγα σε ενα μαγαζι που το εχουν φιλοι, κατσαμε, γελασαμε, περασαμε καλα, δεν ημουν 10 αλλα ημουν 7 παλι.
Μολις μου ειπε η λατρεια οτι θα ερθει μαζι μου σπιτι εγινα 10!
Μετα τελος παντων κατι προεκυψε δεν μπορεσε να ερθει αλλα δεν επεσα πολυ, ενα 8 σταθερο ημουν.
Την πηγα και σπιτι και γυρισα και στο δικο μου μονη μου παρ'ολο που αισθανομαι ανασφαλεια οταν οδηγω σε τετοιες περιοδους και ημουν γενικα καλα.
Ημουν και με πολυ λιγο υπνο και με το που ξαπλωσα ξεραθηκα αλλα αυτο το ωραιο ξεραμα, το γλυκο. Στις 2.
8 το πρωι, χαλια μαυρα.
Και παρα το οτι παιρνω το μισο ζαναξ το πρωι και μισο το απογευμα, με νυσταζει αλλα δεν με χαλαρωνει.
Αυτο το παθαινω παντα τα πρωινα οταν δεν ειμαι καλα.
Το ζαναξ και θα με νυσταξει και δεν θα μπορω να κοιμηθω γιατι το αγχος παραμενει.
Επισης ας μου εξηγησει καποιος πως γινεται να νυσταζω και να εχω αγχος ταυτοχρονα!
Το παραλογο το ιδιο.
Το απογευματινο ζαναξ με ισιωνει.
Αλλα δεν ειναι το ζαναξ θεωρω.
Ειναι που οσο περναει η μερα ειμαι εκ των πραγματων καλυτερα.
Τελος παντων ας σκασω γιατι κουρασα ακομα και μενα.

Υ.Γ. Ο γιατρος μου ειπε μια ιστορια για μια οικογενεια στην κατοχη (απο μια ταινια ειναι) που βεβαια δεν εχουν να φανε και τρωνε καθε μερα πληγουρι.
Το πιτσιρικι ονειρευεται ψητο. Η φτωχεια ομως προσταζιε πληγουρι. Τελειωνει η κατοχη και ερχεται η ωρα του ψητου.
Οταν δοκιμαζει το πιτσιρικι το ψητο συνειδητοποιει οτι παλι πληγουρι θελει...
Αυτο ως παραδειγμα για το πως μας τρομαζουν οι αλλαγες στη ζωη μας, ποσο συνηθιζουμε στη μιζερια μας και ποσο γιγαντωνεται στο μυαλο μας η αξια αυτου που δεν εχουμε.

Τι να πω;;;; Πραγματικα ειναι απολαυση να σε διαβαζω. Βεβαια ολα αυτα μου υπενθυμιζουν ποσο πιο χαλια αισθανομαι εγω αυτη την περιοδο και δεν τη λες και περιοδο, οταν εχεις κλεισει χρονο. Εγω ειμαι μηνες ετσι κι οχι μονο αυτο αλλα ειμαι σε πληρη παραιτηση και εχουν ανασταλει τελειως οι καθημερινες μου δραστηριοτητες. Το 5/10 ειναι καλα. Εμενα δε μπαινει αν σε κλιμακα πλεον. Το 6ωρο σταθερα δεν ειναι κακο αν σκεφτεις πως εγω εχω κοιμηθει 4 μολις ωρες κι εχω ξυπνησει με μια αισθηση οτι απο στιγμη σε στιγμ παθαινω εγκεφαλικο. Χθες μαλιστα το βραδυ περαγε το αριστερο μου ματι για ωρες, νευροφυτικο. Το ειχα ξαναπαθει προ 5ετιας μονο που εκεινη τη φορα ηταν επι καθημερινης βασεως σχεδον συνεχεια. Πως μου εφυγε εκεινο το πραγμα ουτε και ξερω. Μακαρι να ειχε ρυθμιστει κι εμενα το ρολοι μου στο 6ωρο εγω η που θα κοιμαμαι 3ωρες και το κακο ειναι πως αν ξυπνησω μετα δεν ξανακλεινω ματι μεχρι την επομενη μερα το βραδυ η πεφτω για υπνο και ξεχναω να ξυπνησω. Τελειως απορυθμισμενη δηλαδη. Οποτε μην ανησυχεις μια χαρα εισαι.

novia35
11-06-2013, 08:32
χωρις ποτε ν' αντιμετωπισω καποιο πανικο. Απλα καποιος επρεπε παντα με πηγαινε ωστε να μη χειαστει να εκτεθω σε "κινδυνο", που κινδυνος μπορει να ηταν το να παρω μονη μου το λεωφορειο και να κατεβω στην Αθηνα για ψωνια. Χαρη σ' αυτο το προστατευμενο περιβαλλον ειχα για πολλα χρονια ανακουφιστει απο τις κρισεις πανικου. Τελευταια ομως εγιναν απανωτες ανατροπες στη ζωη μου που μου ανοιξαν διαφορα παραθυρακια στο μυαλο μου και η κατασταση ειναι πολυ ασχημη τη δεδομενη στιγμη. Ειναι σα να εχω κανει καθολικο πισωγυρισμα, ξυπνησαν μνημες προ 20ετιας.

Blue9791
11-06-2013, 11:36
χωρις ποτε ν' αντιμετωπισω καποιο πανικο. Απλα καποιος επρεπε παντα με πηγαινε ωστε να μη χειαστει να εκτεθω σε "κινδυνο", που κινδυνος μπορει να ηταν το να παρω μονη μου το λεωφορειο και να κατεβω στην Αθηνα για ψωνια. Χαρη σ' αυτο το προστατευμενο περιβαλλον ειχα για πολλα χρονια ανακουφιστει απο τις κρισεις πανικου. Τελευταια ομως εγιναν απανωτες ανατροπες στη ζωη μου που μου ανοιξαν διαφορα παραθυρακια στο μυαλο μου και η κατασταση ειναι πολυ ασχημη τη δεδομενη στιγμη. Ειναι σα να εχω κανει καθολικο πισωγυρισμα, ξυπνησαν μνημες προ 20ετιας.

Ακουλουθεις καποια θεραπεια;
Φαρμακευτικη ή ψυχοθεραπευτικη;
Γιατι το διαστημα "κοντα ενας χρονος" θεωρω οτι ειναι πολυ μεγαλο.
Δλδ οσο κι αν θελω να κοψω τα φαρμακα, αν περνουσε ο χρονος χωρις βελτιωση ειλικρινα θα τα ξαναπαιρνα.
Δεν μπορω να ζω ετσι!
Και σε κανεναν δεν αξιζει να ζει ετσι.

Blue9791
11-06-2013, 11:45
Αγαπημενο ψυχολογιο,
5 ωρες υπνου σημερα.
Ξεραθηκα μεν χθες αλλα το ξυπνημα ηταν φρικη σκετη.
Χθες πηγα για τεννις τελικα αφου ειπα οτι δεν θα διακοψω τις δραστηριοτητες μου μηπως και βοηθηθω.
Δεν ηταν τοσο σωτηριο οσο παεριμενα. Το μυαλο μου ηταν απασχολημενο με τα δικα του παρ'οτι το σωμα μου ηταν σε κινηση.
Μετα πηγα στη λατρεια με παρεα να δουμε ταινια.
Οσο περνουσε η ωρα εκει ημουν σχετικα καλα.
Κατα τη μια το βραδυ 10/10 η διαθεση.
Αλλος ανθρωπος.
Σημερα ηταν η μερα που επαιρνα το εβδομαδιαιο εφεξορ.
Φυσικα δεν το πηρα.
Εν αναμονη... ξερεις, αυτη η αναμονη που μπορει να σου φαει τη ψυχη.
Δουλευω σημερα το απογευμα και ευχομαι και προσευχομαι να ειμαι καλα.
Το αστειο ειναι οτι εχω ενα κουτι εφεξορ κλειστο και δεν το εχω πεταξει.
Ποτε δεν ξερεις αν θα ξαναχρειαστει...
Ασε που ειναι και ακριβο και λυπαμαι να το πεταξω.
Αν και οταν αποφασισω να το ξεφορτωθω θα το δωσω στο φαρμακειο αλληλεγγυης αλλα προς το παρον το θελω εκει να το βλεπω.
Ελπιζω να εχει δικιο ο γιατρος και να ηρεμησω τωρα χωρις το κωλοφαρμακο.
Ασε που εχω γινει ευσυγκινητη...
Χαζευα στο youtube διαφορα και πετυχα κατι προτασεις γαμου και τετοια που υπο αλλες συνθηκες δεν θα εδινα σημασια και ετρεχαν τα ματια μου ασυγκρατητα.
Εχω αναγκη να κλαψω βεβαια.
Ακομα και αυτο το δακρυσμα με ενακουφιζει πολυ.
Ενα καλο κλαμμα νομιζω θα μου εκανε πολυ καλο.

Blue9791
11-06-2013, 11:47
σε καταλαβαινω απολυτα!!!σου ευχομαι να το πετυχεις και συντομα αλλα να παιρνεις και κανενα που και που δεν τρεχει μια!!

Να'σαι καλα!!
Το ιδιο λεει και ο γιατρος μου..."ε, κι αν δεν την παλευεις καθολου, παρε ενα και δεν χαθηκε ο κοσμος".
Ξεκινησες θεραπεια;

kosto30
11-06-2013, 11:55
ναι seropram τωρα 3 μερες εχω ξεκινησει το ολοκληρο και αναμενω αλλα ξεκινησα και ψυχοθεραπεια.Πιστευω σε καμια 15 μερες να εχω στρωσει αρκετα γιατι ψιλοταλαιπωρουμε με τις παρενεργειες κυριως με τον διακεκομενο υπνο!

Blue9791
11-06-2013, 12:04
ναι seropram τωρα 3 μερες εχω ξεκινησει το ολοκληρο και αναμενω αλλα ξεκινησα και ψυχοθεραπεια.Πιστευω σε καμια 15 μερες να εχω στρωσει αρκετα γιατι ψιλοταλαιπωρουμε με τις παρενεργειες κυριως με τον υπνο!

Καλη αρχη ευχομαι και με τις 2 θεραπειες σου!
Σε καμια εβδομαδα ουτε που θα θυμασαι τις περενεργειες... μη σου πω θα ξεχασεις για ποιο λογο παιρνεις φαρμακα!
Ολα θα τα ξεχασεις, ακομα και εμας εδω :)
Το ξερω γιατι το εχω κανει.
Σημασια εχει να ισιωσεις και να εχεις μια φυσιολογικη ζωη!
Οποιο και να ειναι το τιμημα.
Και κυριως να μην ξεχασεις οτι αν δεν βρεις την πληγη για να την επουλωσεις εσυ, δεν θα μεινει για πολυ κρυμμενη κατω απο το σεροπραμ.
Βαλε εσενα πρωτο στη λιστα των υποχρεωσεων σου, ζησε για σενα, οκ μη γινεις τελειως παρτακιας και κωλοπαιδο, αλλα αν ποτε το διλλημα ειναι εγω ή ο αλλος, η απαντηση να ειναι εγω.
Αγριο μπορει να ακουγεται αλλα εμεις οι αγχωτικοι στην ουσια τι εχουμε παθει;
Εχουμε μαθει ή μας εχουν μαθει να υποχωρουμε και να κρυβουμε τις δικες μας αναγκες και επιθυμιες κυριως γιατι δεν μας παει καρδια να πληγωσουμε κανεναν.
Θα δεις ομως οτι παρα το οτι εσυ δεν εχεις διαθεση να πληγωσεις κανεναν και απλα θες την ησυχια σου, θα υπαρξουν ανθρωποι που δεν θα σκεφτουν καθολου το πως νιωθεις εσυ, τι αναγκες εχεις και πως την παλευεις γενικως.
Ε, εκει ακριβως λες "ειμαι για την παρτη μου".
Ηρεμησε αλλα μην ξεχνας!

ti einai touto pali
11-06-2013, 12:04
Αυτο με το "δυσκολο" πρωινο ειναι ενα ζητημα γαμοτο. Εχω μια μεγαλη υποψια, σχεδον σιγουρια ωρες ωρες, οτι το πυροδοτω εγω. Δηλαδη μονιμα χρονια τωρα η πρωτη μου σκεψη μολις ξυπνησω ειναι να σκεφτω αν ειμαι καλα ποσο καλα ειμαι, αν με ποναει το ενα η το αλλο... Εχω την εντυπωση οτι και καλα να ειμαι μονο με την σκεψη που κανω βγαινουν διαφορα ψυχοσωματικα κατευθειαν στην επιφανεια και μετα που συμβαινει αυτο η ψυχολογια μου παει με την σειρα της κατευθειαν στον πατο...
Ενας ψυχιατρος μου ειχε πει να κοιταξω να μην τα σκεφτομαι το πρωι ή τουλαχιστον να μην τους δινω σημασια. Ομως δεν μπορεσε να μου δωσει απαντηση στο πως γινεται αυτο. Μια λυση που την εχω ψιλοκαταφερει ειναι να αρχιζω το πρωι μολις παει να "μου μαυρισει" να λεω μεγαλοφωνα στον εαυτο μου "μωρε δε γαμιεται αι σιχτιρ απο δω εγω ειμαι μια χαρα..."
Το κολπο φαινεται να πιανει αρκετες φορες αλλα ειναι φορες που η "μαυριλα" με προλαβαινει και σπαζομαι πραγματικα. Παντως οσο το σκεφτομαι νομιζω οτι το "κλειδι" ειναι εκει δηλαδη πως να περαστει στο μυαλο οτι η πρωτη σκεψη το πρωι να ειναι το "δε γαμιουνται ολοι και ολα εγω να ειμαι καλα" και οχι αυτο που κανω συνηθως να σκεφτομαι "ειμαι καλα...δεν ειμαι καλα...ωχ παλι ζαλιζομαι ...να και το εντερο κτλ κτλ κτλ)
Η πρωινη διαθεση ειναι το κομβικο σημειο και τελικα θελει ψαξιμο και υπομονη και επιμονη και χρονο...

ti einai touto pali
11-06-2013, 12:07
Αγριο μπορει να ακουγεται αλλα εμεις οι αγχωτικοι στην ουσια τι εχουμε παθει;
Εχουμε μαθει ή μας εχουν μαθει να υποχωρουμε και να κρυβουμε τις δικες μας αναγκες και επιθυμιες κυριως γιατι δεν μας παει καρδια να πληγωσουμε κανεναν.
Θα δεις ομως οτι παρα το οτι εσυ δεν εχεις διαθεση να πληγωσεις κανεναν και απλα θες την ησυχια σου, θα υπαρξουν ανθρωποι που δεν θα σκεφτουν καθολου το πως νιωθεις εσυ, τι αναγκες εχεις και πως την παλευεις γενικως.
Ε, εκει ακριβως λες "ειμαι για την παρτη μου".
Ηρεμησε αλλα μην ξεχνας!
Αρε Μπλου μεσα στο μυαλο μου εισαι ωρες ωρες...

Blue9791
11-06-2013, 12:18
Αυτο με το "δυσκολο" πρωινο ειναι ενα ζητημα γαμοτο. Εχω μια μεγαλη υποψια, σχεδον σιγουρια ωρες ωρες, οτι το πυροδοτω εγω. Δηλαδη μονιμα χρονια τωρα η πρωτη μου σκεψη μολις ξυπνησω ειναι να σκεφτω αν ειμαι καλα ποσο καλα ειμαι, αν με ποναει το ενα η το αλλο... Εχω την εντυπωση οτι και καλα να ειμαι μονο με την σκεψη που κανω βγαινουν διαφορα ψυχοσωματικα κατευθειαν στην επιφανεια και μετα που συμβαινει αυτο η ψυχολογια μου παει με την σειρα της κατευθειαν στον πατο...
Ενας ψυχιατρος μου ειχε πει να κοιταξω να μην τα σκεφτομαι το πρωι ή τουλαχιστον να μην τους δινω σημασια. Ομως δεν μπορεσε να μου δωσει απαντηση στο πως γινεται αυτο. Μια λυση που την εχω ψιλοκαταφερει ειναι να αρχιζω το πρωι μολις παει να "μου μαυρισει" να λεω μεγαλοφωνα στον εαυτο μου "μωρε δε γαμιεται αι σιχτιρ απο δω εγω ειμαι μια χαρα..."
Το κολπο φαινεται να πιανει αρκετες φορες αλλα ειναι φορες που η "μαυριλα" με προλαβαινει και σπαζομαι πραγματικα. Παντως οσο το σκεφτομαι νομιζω οτι το "κλειδι" ειναι εκει δηλαδη πως να περαστει στο μυαλο οτι η πρωτη σκεψη το πρωι να ειναι το "δε γαμιουνται ολοι και ολα εγω να ειμαι καλα" και οχι αυτο που κανω συνηθως να σκεφτομαι "ειμαι καλα...δεν ειμαι καλα...ωχ παλι ζαλιζομαι ...να και το εντερο κτλ κτλ κτλ)
Η πρωινη διαθεση ειναι το κομβικο σημειο και τελικα θελει ψαξιμο και υπομονη και επιμονη και χρονο...

Δεν θα μπορουσα να ειμαι πιο συμφωνη!
Ειδικα με το οτι η μαυριλα σε προλαβαινει πριν ακομα ξυπνησεις και μεσα απο τον ληθαργο ακομα σκαναρεις το σωμα σου να δεις αν ολα ειναι καλα (και φυσικα δεν ειναι γιατι το περιμενεις οτι δεν ειναι).
Καθε πρωι τις τελευταιες μαυρες μερες που περναω συμβαινει ακριβως αυτο!
Ακομα και νυσταγμενη να ειμαι και να εχω αυτο το "ασε με νυσταζω! καλα ειμαι!" το μυαλο μου παιζει τοσο βρωμικο παιχνιδι που με το που το λεω, ξυπναω και αρχιζουν τα οργανα.
Εν τω μεταξυ το γαστρεντερικο φιλε μου ειναι πολυ ατιμο συστημα.
Δεν ειχα δωσει ιδιαιτερη προσοχη στο παρελθον στο ποσο πολυ σακατευεται οταν δεν ειμααστε καλα.
Ισως γιατι τα υπολοιπα συμπτωματα ηταν πιο εντονα.
Αλλα τωρα τα εχω δει ολα!
Το στομαχι κλεινει και θελει να τα βγαλει ολα και το εντερο ανοιγει και θελει κι αυτο να τα βγαλει ολα (σορυ για το μπλιαχ)!
Αν δεις πως τρωω θα με λυπηθεις.
Ασε που οταν βραδιαζει και ειμαι καλα και πειναω (την υπολοιπη μερα τρωω για θεραπευτικους λογους) τρωω αργα και ταπεινα για να μην με πιασει τιποτα απο το αποτομο.
Οκ δε με χαλαει που πρεπει να εχω χασει στανταρ ενα τρικιλο αυτη την εβδομαδα αλλα καλυτερα χοντρη και με καλη διαθεση παρα αδυνατη με διαταραχη αγχους!
Ειλικρινα δλδ!
Ειναι οπως τα λες. Κομβικο σημειο!
Το ξερεις το τραγουδι του Σαββοπουλου που λεει "το χειμωνα ετουτο αμα τον πηδησαμε γι'αλλα 10 χρονια αϊντε καθαρισαμε".
Τη βδομαδα τουτη αμα τη πηδησαμε... δε συνεχιζω για να μη το γκαντεμιασω.
Νεοι ανθρωποι ρε παιδι μου! Και διαβαζω αλλα νηματα που βλεπεις κατι ηλικιες 14-15-17 και τρελαινομαι!
Και να σου πω και κατι; Καλυτερα απο τη μια που βγαινουν αυτα τα προβληματα στα παιδια νωρις για να τα αντιμετωπισουν και νωρις.
Θα μου πεις εμενα που μου εσκασαν στα 19 τα αντιμετωπισα;
Οχι γιατι επεσα σε κακους γιατρους και γενικα το περιβαλλον μου ηταν κακο.
Ασε που εχουν αλλαξει ολα απο τοτε.
Ακομα και οι θεραπειες ειναι πιο αποτελεσματικες.
Εμεις αδελφια... εμεις να ειμαστε καλα γιατι δε θα μας ξανακανει η μανα μας.
Αντε και οταν βγω απο αυτον τον λαβυρινθο με τα χαπια θα βγαλω εξω ολο το φορουμ να σας κερασω.

kosto30
11-06-2013, 12:22
Blue ετσι ακριβως ειναι ολο κοιτουσα τους αλλους, ναι σε ολα, και τα αφου μπορω γιατι να μη βοηθησω,.Δεν ειναι ετσι γιατι εμεις δυστυχως δεν ξερουμε τα ορια μας και ξαφνικα τρως μια σφαλιαρα και γυρνανε ολα τουμπα εκει θελει ψυχραιμια οσο μπορουμε βεβαια γιατι καποια πραγματα σε τρομαζουν αφου ειναι αορατα!!!

Blue9791
11-06-2013, 12:47
Blue ετσι ακριβως ειναι ολο κοιτουσα τους αλλους, ναι σε ολα, και τα αφου μπορω γιατι να μη βοηθησω,.Δεν ειναι ετσι γιατι εμεις δυστυχως δεν ξερουμε τα ορια μας και ξαφνικα τρως μια σφαλιαρα και γυρνανε ολα τουμπα εκει θελει ψυχραιμια οσο μπορουμε βεβαια γιατι καποια πραγματα σε τρομαζουν αφου ειναι αορατα!!!

Κοιταξε δεν ειναι κακο ισα ισα ειναι ευλογια να μπορεις να βοηθησεις καποιον.
Το θεμα ειναι που και ποτε μπαινουν ορια.
Πχ εγω δεν χαλουσα ποτε χατηρι στη μανα μου γιατι ειχε κι εκεινη την καταθλιψαρα της και φοβομουν να την κακοκαρδισω.
Ελα ομως που εκεινη θες μεσα στην θολωμενη κριση της; θες λογω θλιψης; δεν καταλαβαινε οτι μου κανει κακο.
'Η ακομα και να το καταλαβαινε δεν εκανε κατι γι'αυτο.
Κι αν καμια φορα της ελεγα καποιο παραπονο απ'εξω απ'εξω επαιζε το χαρτι της ενοχης "δεν ειμαι καλη μανα".
Και μπορει να ειναι φρικτο εκ μερους μου που το συζητω αυτο για καποιον που δε ζει πια και ισως να ειναι και ενας απο τους λογους που δεν εχω ορθοποδησει ακομα το οτι δεν ξερω ακομα τι αισθανομαι για τη μανα μου.
Αν εχω θυμο, θλιψη, πενθος κλπ. Ιδεα δεν εχω.
Αυτη μου η σταση ομως, το οτι καταπια οσα καταπια, με ρημαξε.
Θα μου πεις μανα σου ηταν! Ναι αλλα κι εγω ημουν ενα παιδι που απο τα 12 ως τα 24 περασα εφιαλτικα χρονια με μια μανα αγοραφοβικη που δεν εκανε τιποτα για να βοηθησει τον εαυτο της και που ειχε στην κυριολεξια δεκα χρονια να βγει απο το σπιτι!
Ειχε 20 χρονια να δει εναν γατρο και τελικα οταν βγηκε απο το σπιτι για να νοσηλευθει δεν ξαναγυρισε κιολας!
Εαν εκεινη εβλεπε αλλιως τα πραγματα και αποφασιζε να βοηθησει τον εαυτο της πρωτα δεν θα ηταν ολα αλλιως;
Θα ηταν.
Αλλα εκεινη παραιτηθηκε. Και δεν καταλαβε οτι η παραιτηση της αυτη εκανε κακο στους υπολοιπους για να μην αναφερθω στο κακο που εκανε σε εκεινη.
Γι'αυτο σου λεω.
Ορια παντου.
Θα εισαι εσυ καλα πρωτα για να βοηθησεις τους αλλους.
Και εν πασει περιπτωσει υπαρχουν ανθρωποι που βαζουν 40 καρπουζια κατω απο μια μασχαλη και την παλευουν αλλα υπαρχουν και αλλοι που δεν την παλευουν.
Αλλα αυτο να το καταλαβεις καλα.
Πρωτα εσυ και μετα οι αλλοι.
Για το καλο το δικο σου και των αλλων.

Blue9791
11-06-2013, 12:48
Αρε Μπλου μεσα στο μυαλο μου εισαι ωρες ωρες...

Ειναι το πανι την ιδια μπομπινα (ή οπως διαολο το λενε αυτο)...γι'αυτο.

ti einai touto pali
11-06-2013, 14:22
Και ενα αλλο που παρατηρησα τελευταια που για την περιπτωση μου μαλλον εχει μεγαλη θεραπευτικη σημασια. Πριν απο 15 μερες περιπου εβαλα ενα στοχο καθε απογευμα γυρω στις 7 να κανω μια μεγαλη βολτα. Το ειδα σαν ενα "δωρο" προς τον εαυτο μου και παραλληλα σαν ενα πειραμα ωστε να δω αν αυτη ν καθημερινη βολτα μπορει να με βοηθησει σωματικα και ψυχολογικα. Πριν απο 5 μερες χρειαστηκε να κανω μια μικροεπεμβαση σε μια κυστη που δημιουργηθηκε στην ...ευαισθητη αντρικη περιοχη οποτε αναγκαστικα σταματησα τις βολτες.
Τωρα που τα βαζω κατω το δεκαημερο του καθημερινου περιπατου ειχε αρχισει να με βοηθαει πραγματικα. Τυχαινει να ειμαι σε χωριο (δυστυχως η ευτυχως) οποτε φροντισα οι διαδρομες που θα ακολουθουσα να μην εχουν συναντησεις με αλλους ...περπατακηδες. "Μονος μου με τον εαυτο μου και με τον σκυλο μου. Πλακα πλακα, τωρα το συνηδητοποιω καλυτερα, ειχα αρχισει να καλυτερευω.... Αυτη η απομακρυνση εστω και για μια μιαμιση ωρα απο ολα και ολους που με χαλανε ειχε θετικα αποτελεσματα.
1. Μπορεις να σκεφτεις πιο ηρεμα και χαλαρα διαφορα πραγματα που σε βασανιζουν και να τα τοποθετησεις στην σωστη βαση.
2. Αποκτας αυτοπεποιθηση και δυναμη καθως ανακαλυπτεις οτι ολα αυτα που σε σπαζουν ειναι γελοια και πιο γελιοι αυτοι που στα δημιουργουν
3. Σιγα σιγα αποκτας μεγαλυτερη αντοχη παιρνεις βαθιες καλες ανασες , καθεσε καπου για πεντε λεπτα και καταλαβαινεις οτι αξιζουν γιατι ηρεμει ο εαυτος σου.
4. Νιωθεις μια ικανοποιηση και μια δυναμη οταν γυρνας πισω ...στον κοσμο και πολλα αρχιζουν να σου φαινονται μικρα και ασημαντα (γιατι τελικα τετοια ειναι)
5. Αυτη η κατασταση εχει θετικο αντικτυπο και στην επομενη μερα για καποιο λογο ξυπνας πιο δυνατος και πιο ευχαριστημενος.
Ακριβως επειδη χρειαστηκε να σταματησω τις βολτες μου παρατηρω οτι η μαυριλα τα νευρα οι πανικοι οι πονοι οι...δεν ξερω κι εγω τι αλλο επανερχονται.
Τελικα αυτο με τον καθημερινο περιπατο φαινεται οτι μου ταιριαζει και απο σημερα ξαναμπαινει στο προγραμμα. Αποδικνυεται και επιστημονικα το ειχα κουβεντιασει και με την ψυχολογο μου και πανω κατω μου ειχε εννοησει οτι αυτου του ειδους την "απομονωση" μαλλον την ψαχνει ο εαυτος μου ωστε να μπορεσει να ξαναβρει τις παλιες του δυναμεις και την παλια του διαθεση.
Συν τοις αλλοις εδω και μερικα χρονια ειχα χασει την σειρα με το φαγητο ετρωγα λαθος ωρες ξυπναω το βραδυ και τρωω λογω νευρικοτητας και αγχους με αποτελεσμα το γαστρεντερικο να δουλευει λαθος ωρες και να βαζω και κιλα. Το δεκαημερο που εκανα τις βολτες μου αυτο ειχε αρχισει σιγα σιγα να αλλαζει απο μονο του. Τωρα που εχω σταματησει βλεπω οτι η κατασταση αυτη επανηρθε.

Blue9791
11-06-2013, 16:42
Και ενα αλλο που παρατηρησα τελευταια που για την περιπτωση μου μαλλον εχει μεγαλη θεραπευτικη σημασια. Πριν απο 15 μερες περιπου εβαλα ενα στοχο καθε απογευμα γυρω στις 7 να κανω μια μεγαλη βολτα. Το ειδα σαν ενα "δωρο" προς τον εαυτο μου και παραλληλα σαν ενα πειραμα ωστε να δω αν αυτη ν καθημερινη βολτα μπορει να με βοηθησει σωματικα και ψυχολογικα. Πριν απο 5 μερες χρειαστηκε να κανω μια μικροεπεμβαση σε μια κυστη που δημιουργηθηκε στην ...ευαισθητη αντρικη περιοχη οποτε αναγκαστικα σταματησα τις βολτες.
Τωρα που τα βαζω κατω το δεκαημερο του καθημερινου περιπατου ειχε αρχισει να με βοηθαει πραγματικα. Τυχαινει να ειμαι σε χωριο (δυστυχως η ευτυχως) οποτε φροντισα οι διαδρομες που θα ακολουθουσα να μην εχουν συναντησεις με αλλους ...περπατακηδες. "Μονος μου με τον εαυτο μου και με τον σκυλο μου. Πλακα πλακα, τωρα το συνηδητοποιω καλυτερα, ειχα αρχισει να καλυτερευω.... Αυτη η απομακρυνση εστω και για μια μιαμιση ωρα απο ολα και ολους που με χαλανε ειχε θετικα αποτελεσματα.
1. Μπορεις να σκεφτεις πιο ηρεμα και χαλαρα διαφορα πραγματα που σε βασανιζουν και να τα τοποθετησεις στην σωστη βαση.
2. Αποκτας αυτοπεποιθηση και δυναμη καθως ανακαλυπτεις οτι ολα αυτα που σε σπαζουν ειναι γελοια και πιο γελιοι αυτοι που στα δημιουργουν
3. Σιγα σιγα αποκτας μεγαλυτερη αντοχη παιρνεις βαθιες καλες ανασες , καθεσε καπου για πεντε λεπτα και καταλαβαινεις οτι αξιζουν γιατι ηρεμει ο εαυτος σου.
4. Νιωθεις μια ικανοποιηση και μια δυναμη οταν γυρνας πισω ...στον κοσμο και πολλα αρχιζουν να σου φαινονται μικρα και ασημαντα (γιατι τελικα τετοια ειναι)
5. Αυτη η κατασταση εχει θετικο αντικτυπο και στην επομενη μερα για καποιο λογο ξυπνας πιο δυνατος και πιο ευχαριστημενος.
Ακριβως επειδη χρειαστηκε να σταματησω τις βολτες μου παρατηρω οτι η μαυριλα τα νευρα οι πανικοι οι πονοι οι...δεν ξερω κι εγω τι αλλο επανερχονται.
Τελικα αυτο με τον καθημερινο περιπατο φαινεται οτι μου ταιριαζει και απο σημερα ξαναμπαινει στο προγραμμα. Αποδικνυεται και επιστημονικα το ειχα κουβεντιασει και με την ψυχολογο μου και πανω κατω μου ειχε εννοησει οτι αυτου του ειδους την "απομονωση" μαλλον την ψαχνει ο εαυτος μου ωστε να μπορεσει να ξαναβρει τις παλιες του δυναμεις και την παλια του διαθεση.
Συν τοις αλλοις εδω και μερικα χρονια ειχα χασει την σειρα με το φαγητο ετρωγα λαθος ωρες ξυπναω το βραδυ και τρωω λογω νευρικοτητας και αγχους με αποτελεσμα το γαστρεντερικο να δουλευει λαθος ωρες και να βαζω και κιλα. Το δεκαημερο που εκανα τις βολτες μου αυτο ειχε αρχισει σιγα σιγα να αλλαζει απο μονο του. Τωρα που εχω σταματησει βλεπω οτι η κατασταση αυτη επανηρθε.

Εχεις δικιο... βοηθαει.
Ακομα και οι γιατροι λενε οτι 30 λεπτα περπατημα την ημερα ακομα και σπαστα, οχι σερι, βοηθουν πολυ στο να αποβληθει καποιο μερος του αγχους.
Βεβαια χθες που πηγα για τεννις η αληθεια ειναι οτι το μυαλο μου εμεινε κολλημενο αλλα το σωμα μου μετα ειχε μια αισθηση ανακουφισης.
Καλα δε συζηταω πως ημουν οταν επαιζα και ημουν και καλα, πετουσα στην κυριολεξια (πριν καμια δεκαρια μερες δλδ, οχι πολυ πριν, ετσι για να δεις πως αλλαζουν τα πραγματα απο τη μια στιγμη στην αλλη).
Και τη διατροφη να την κυνηγας!
Να τρως οσο μπορεις πιο ισορροπημενα και αν μπορεις τις ιδιες ωρες καθε μερα και τουλαχιστον 5 γευματα την ημερα.
Υδατανθρακες, πρωτεϊνες και πρασινα.
Αν μπορεις σε καθε γευμα σου να συνδυαζεις αυτα τα 3 τα οποια βοηθουν στην παραγωγη σεροτονινης, τοτε θα εχεις και καλυτερο υπνο.
Οσο περισσοτερη σεροτονινη παραγουμε κατα τη διαρκεια της ημερας, τοσο καλυτερος ο υπνος μας.
Δεν ειναι τυχαιο οτι ενα 70% του περιγυρου μου (αλλος πολυ αλλος λιγοτερο) εχουν προβληματα αγχους και προβληματα γαστρεντερικα.
Και αυτο οφειλεται ΚΑΙ στην κωλοπεριοδο που διανυουμε αλλα ΚΑΙ στην κακη διατροφη.
Προσπαθησα να κοιμηθω λιγο το μεσημερι αλλα δεν τα καταφερα.
Σε λιγο θα παω για δουλεια. Ουφ...
Οταν εχω να κανω κατι το αποφευμα (οτι και να ειναι αυτο) δεν μπορω να χαλαρωσω και να κλεισει λιγο το ματι μου.
Οταν εχω ελευθερο απογευμα κοιμαμαι καμια ωρα μεν αλλα μετα ειμαι χαλια.
Ενω οταν βγω εξω, οτι και να κανω, επιστρεφοντας στο σπιτι εχω αυτη την αισθηση της νικης που μου φτιαχνει τη διαθεση.
Ακους; Ακουω να λες... που σαπιζα το μεσημερια καπακι μετα το φαγητο και πριν τις 7 δεν ξυπνουσα...
Καταντια φιλε μου...

kosto30
11-06-2013, 18:26
ελα παλικαρι εισαι!!!το τεννις φοβερο το θαυμαζω αλλα μ φαινεται δυσκολο πολυ.εμενα μ αρεσει το κολυμπι!παρα τον κακο μου διακεκομενο υπνο πηγα και σημερα!αναμενουμε τα καλυτερα!το θεμα ειναι να μην παραιτησαι

Blue9791
11-06-2013, 21:58
ελα παλικαρι εισαι!!!το τεννις φοβερο το θαυμαζω αλλα μ φαινεται δυσκολο πολυ.εμενα μ αρεσει το κολυμπι!παρα τον κακο μου διακεκομενο υπνο πηγα και σημερα!αναμενουμε τα καλυτερα!το θεμα ειναι να μην παραιτησαι

Οχι δεν παραιτουμαι.
Τρομαζω, κρυβομαι, θελω πολλες φορες να κρυφτω απο τον κοσμο και τον εαυτο μου αλλα δεν παραιτουμαι.
Οσο δυσκολα κι αν ειναι τα πραγματα οφειλω κι εγω και ολοι μας να κανουμε υπομονη μεχρι να περασουν οι μπορες.
Το οφειλουμε στη ζωη.

anonymous_1
11-06-2013, 22:02
Οχι δεν παραιτουμαι.
Τρομαζω, κρυβομαι, θελω πολλες φορες να κρυφτω απο τον κοσμο και τον εαυτο μου αλλα δεν παραιτουμαι.
Οσο δυσκολα κι αν ειναι τα πραγματα οφειλω κι εγω και ολοι μας να κανουμε υπομονη μεχρι να περασουν οι μπορες.
Το οφειλουμε στη ζωη.

έτσι είναι οι μπόρες αργά ή γρήγορα περνάνε..Τη ζωή όμως μια φορά τη ζούμε ;)

Blue9791
12-06-2013, 22:43
Γεια χαρα σε ολους
Πηγα στο γιατρο σημερα και με ειδε και μια αλλη η οποια μαλλον ξεκιναει εκει να δουλευει.
Πολυ γλυκεια κοπελα (ψυχιατρος και αυτη και απ'οτι μου ειπε κανει γνωσιακη ψυχοθεραπεια).
Ο γιατρος μου μου ειπε να μην αγχωνομαι πλεον για το εφεξορ γιατι δεν υπαρχει πλεον στον οργανισμο μου.
Ηταν γενικα πολυ ενθαρυντικος.
Εγω κατα τα γνωστα ειμαι μια πανω μια κατω.
Απλα σημερα συνειδητοποιησα τι καλειται να κανει ο εγκαφαλος μου.
Καλειται λοιπον να λειτουργησει χωρις "υποστηριξη" για πρωτη φορα μετα απο 15 χρονια...
Λογικο δεν ειναι να εχω φρικαρει;
Ελπιζω στον χρονο που περναει και στο οτι θα μαθω να λειτουργω υπο τα νεα δεδομενα.
Και η αληθεια ειναι οτι μου αξιζει γιατι προσπαθω πολυ και παλευω πολυ με αυτο που μου συμβαινει.
Σε ολους αξιζει.
Επισης εμαθα επισημα οτι εχω "γενικευμενη αγχωδη διαταραχη"... ετσι λεγεται.
Δεν περναει συνηθως αλλα μαθαινεις να το διαχειριζεσαι με καποιο τροπο.
Επισης αυτο που λεω κι εδω συχνα οτι πριν παω καπου υποφερω και το αγχος βαραει κοκκινο ενω οταν βγω τελικα απο το σπιτι ναι μεν ειμαι αγχωμενη αλλα μειωνεται αισθητα, λεγεται αγχος αναμονης.
Το οτι αυτα που εχω εχω ονομα για καποιο λογο με ανακουφιζει.
Εν πασει περιπτωσει...
Ας διεκδικησουμε την ευτυχια που μας αξιζει.
Και παντα υπαρχει φως. Ακομα κι αν ειναι αδυνατον να το δουμε.
Βραδυ βλεπεις και ειμαι σχετικα καλα.
Οι σκεψεις αλλαζουν πορεια σαν τα φυτα που ψαχνουν τον ηλιο.
Εβρεχε ολη μερα σημερα και μ'αρεσε.
Καλο βραδυ, καλη δυναμη και καλη ζωη σε ολους.

Blue9791
12-06-2013, 22:46
Σημειωση: Το "καλη ζωη"¨ειναι κυριολεκτικο.
Ας αλλαξει ο στοχος για λιγο κι ας μην ειναι πολλα λεφτα πχ.
Ας ειναι καλη ζωη. Πολυ καλη ζωη.
Ολων των ανθρωπων χωρις καμια εξαιρεση.
Γινεται απο τωρα και στο εξης ολοι να ειναι ευτυχισμενοι; Ετσι ξαφνικα!
Αν ειχα μια ευχη πραγματοποιησιμη αυτη θα ηταν.
Το ευχομαι ολως ετσι κι αλλιως.

Blue9791
13-06-2013, 11:16
Να'μαι παλι...
Τελειο το χθεσινο βραδυ, 10/10, χαλια παλι σημερα το πρωι.
Τι θα γινει επιτελους;
Και δεν ειναι να πεις λιγο καλυτερα απο χθες το πρωι πχ, χαλια κανονικα.
Ναι ξερω... πρεπει να δωσω χρονο στον εαυτο μου να μαθει να ζει κατω απο τις νεες συνθηκες.
Χρειαζομαι brain training.
Ουφ...

Blue9791
13-06-2013, 21:39
Ε, να μην εχει κανεις παραπονο οτι δεν μπαινω καθημερινα!
Εδω κι εγω... με τα πρωινα μου χαλια και τα βραδινα μου καλυτερευματα (;!)
Ειλικρινα τα εχω πει ολα... δεν ξερω πια τι αλλο να πω και ποσο αλλο σωψυχο να βγαλω.
Εσεις πια ξερετε καλυτερα απο μενα το μου συμβαινει.
Ετσι ομως επειδη εκανα τον κοπο, πλεον εχω παρει αποφαση οτι θα κανω την υπομονη μου μεχρι να ισιωσω αλλα εχω και τον φοβο της υποτροπης τωρα που δεν παιρνω εφεξορ.
Βεβαια απο την αλλη σκεφτομαι οτι αν θεωρουσε ο γιατρος ο οποιος με βλεπει καθε εβδομαδα οτι δεν θα την παλεψω δεν θα μου ελεγε να το τελειωσω.
Προσπαθω να βλεπω την θετικη πλευρα των πραγματων και βεβαια οπως παντα παθαινω το εξης:
Οταν αισθανομαι καλα μεσα στην ημερα αρχιζω να ανησυχω!
Για σφαλιαρες κανονικα...

ti einai touto pali
13-06-2013, 22:20
Οταν αισθανομαι καλα μεσα στην ημερα αρχιζω να ανησυχω!
Για σφαλιαρες κανονικα...
Παρομοιως...:D. Οταν δεν ειμαι καλα ψαχνομαι γιατι δεν ειμαι καλα...οταν ειμαι καλα παλι ψαχνομαι γιατι ειμαι καλα...

Blue9791
13-06-2013, 22:39
Παρομοιως...:D. Οταν δεν ειμαι καλα ψαχνομαι γιατι δεν ειμαι καλα...οταν ειμαι καλα παλι ψαχνομαι γιατι ειμαι καλα...

Ελεος ομως!
Λες και δεν εχουμε δικαιωμα να ειμαστε καλα.
Να ηρεμησει λιγο το στομαχι μας απο το σφιξιμο!
Λες και περιμενουμε απο που θα πας ερθει η σφαλιαρα... και να'το παλι το σφιξιμο.
Του γιατρου κανονικα φιλε μου καλε.

novia35
14-06-2013, 02:30
Ακουλουθεις καποια θεραπεια;
Φαρμακευτικη ή ψυχοθεραπευτικη;
Γιατι το διαστημα "κοντα ενας χρονος" θεωρω οτι ειναι πολυ μεγαλο.
Δλδ οσο κι αν θελω να κοψω τα φαρμακα, αν περνουσε ο χρονος χωρις βελτιωση ειλικρινα θα τα ξαναπαιρνα.
Δεν μπορω να ζω ετσι!
Και σε κανεναν δεν αξιζει να ζει ετσι.

Καλα!!! Μολις τωρα συνειδητοποιησα οτι λειπουν τα 3/4 του αρχικου μου μηνυματος..... το ταμπλετ μου μεσα. Κριμα και τα ειχα γραψει ολα τοσο αναλυτικα, τα εξηγουσα ολα. Ουτε που θυμαμαι τωρα να α ξαναγραψω. Τελοσπαντων!! Εν συντομια. Το ενας χρονος ειναι πραγματικα λιγο αν σκεφτεις οτι παλευω μ' αυτο απο τα 19 μου και ειμαι τωρα 39. Οποτε;;; Οχι φαρμακευτικη αγωγη δεν πηρα ποτε, οχι πως δε μου προτειναν, απα εγω την αρνηθηκα. Μονο τωρα προσπαθησα να παρω κατι, τα Bespar αλλα κι αυτα τα πηρα 2 φορες και τα πεταξα. Καποια στιγμη που θα μπορεσω θα σου τα γραψω αναλυτικα. Εχει πολυ ψωμι η δικη μου ιστορια. Παραδειγμα προς αποφυγη.

novia35
14-06-2013, 02:46
Θα μου πεις εμενα που μου εσκασαν στα 19 τα αντιμετωπισα;
Οχι γιατι επεσα σε κακους γιατρους και γενικα το περιβαλλον μου ηταν κακο.[/QUOTE]

Τι να πω;;; Τα περισσοτερα απ' αυτα που γραφεις θα μπορουσε να τα ειχα γραψει εγω. Η ομοιοτητα ειναι σκανδαλωδης. Τελικα τιποτα δεν ειναι τυχαιο κι αν ολοι οσοι υποφερουμε απ' αυτο το ψαξουμε θα βρουμε ειτε καποιο κοινο βιωμα, ειτε μα κοινη συνθηκη που υπηρχε στη ζωη ολων μας.

Blue9791
14-06-2013, 11:38
Καλα!!! Μολις τωρα συνειδητοποιησα οτι λειπουν τα 3/4 του αρχικου μου μηνυματος..... το ταμπλετ μου μεσα. Κριμα και τα ειχα γραψει ολα τοσο αναλυτικα, τα εξηγουσα ολα. Ουτε που θυμαμαι τωρα να α ξαναγραψω. Τελοσπαντων!! Εν συντομια. Το ενας χρονος ειναι πραγματικα λιγο αν σκεφτεις οτι παλευω μ' αυτο απο τα 19 μου και ειμαι τωρα 39. Οποτε;;; Οχι φαρμακευτικη αγωγη δεν πηρα ποτε, οχι πως δε μου προτειναν, απα εγω την αρνηθηκα. Μονο τωρα προσπαθησα να παρω κατι, τα Bespar αλλα κι αυτα τα πηρα 2 φορες και τα πεταξα. Καποια στιγμη που θα μπορεσω θα σου τα γραψω αναλυτικα. Εχει πολυ ψωμι η δικη μου ιστορια. Παραδειγμα προς αποφυγη.

Εχω τη γνωμη οτι ολες οι ιστοριες που διαρκουν τοσα χρονια ειναι προς αποφυγην...
Κι εγω απο τα 19 παιδευομαι.
Ας κανω και ενα update, οχι οτι αλλαξε τιποτα σημαντικο σε σχεση με χθες.
Απλα νομιζω σημερα ξυπνησα λιγο καλυτερα και οτι και μεχρι στιγμης ειμαι λιγο καλυτερα απο χθες.
Δεν εχουν φυγει τα σφιξιματα, μουδιασματα κλπ απλα ειναι μαλλον πιο ηπια.
Δεν θελω να σκοεφτομαι οτι καποια στιγμη, αργα, γρηγορα μπορει να αρχισω να υποτροπιαζω και να χρειαζομαι νεα φαρμακευτικη αγωγη.
Αυτο με τρομαζει πιο πολυ απ'ολα.
Απο την αλλη ομως σκεφτομαι οτι αυτη η αρνηση ισως μου κανει κακο και στο κατω κατω αν παραστει αναγκη; Τι θα κανω; Θα κατσω να βασανιζομαι;
Αυτο που με διχαζει ειναι οτι κρισεις αγχους ειχα παντα υπο φαρμακευτικη αγωγη.
Αρα μια ή αλλη;
Μαλλον...
Και εδω ακριβως ειναι το προβλημα μου.
Αντι να ανεβω σημερα που ειμαι εστω και λιγο καλυτερα απο χθες, καθομαι και βασανιζω το μυαλο μου με τι θα κανω ΑΝ παει κατι στραβα.
Happy thoughts... happy thoughts...

Blue9791
15-06-2013, 22:17
Αγαπημενο ψυχολογιο,
Σαν καλυτερα να με βλεπω αλλα δε θελω να λεω μεγαλες κουβεντες για να μη το ματιασω.
Αντε καλο σουκου σε ολους.

Blue9791
15-06-2013, 22:22
Παντως απ'οτι παρατηρω τα σαββατοκυριακα ψιλοαδειαζει το φορουμ και αυτο ειναι πολυ ευχαριστο!
Σημαινει οτι ολο και κατι κανετε πουλακια μου και ξεχνιεστε!
Ουτε εγω ειμαι σπιτι δλδ αλλα εχω καμποσο ελευθερο χρονο.
Παντα τετοια :)

kosto30
15-06-2013, 23:08
κρυφοκοιταμε!!! ;-)))

Blue9791
16-06-2013, 21:10
Δεν μπορω να πω, ειμαι αρκετα καλυτερα.
Αλλα εχω μια μαυριλα ρε παιδι μου...
Πιο πολυ ο καιρος με πειραζει.
Αυτη η υγρασια, αυτη η χλαπατσα...
Βαριεμαι και μονη μου...
Δεν εχει και το your face sounds familiar σημερα :(
Λεω να κανω ενα ωραιο μπανακι και να δω καμια ταινια.
Εσεις οι υπολοιποι καλα;

kosto30
17-06-2013, 00:24
εμεις προσπαθουμε.σαν και.σενα με καλες και κακεσ μερες!!!

Blue9791
17-06-2013, 11:22
Μεγαλη δουλεια η προσπαθεια...
Απο εκει ξεκινανε ολα.
Τιποτα δεν χαριζεται και αυτο ειναι αποδεδειγμενο.
Ουτε καν η καλη διαθεση.
Γι'αυτον ακριβως το λογο πλεον φροντιζω να χαιρομαι ακομα και τις στιγμες που βαριεμαι (οπως χθες).
Γιατι ναι μεν βαριεμαι αλλα ειμαι καλα. Και εχω ιδρωσει για να ειμαι καλα.
Καλη εβδομαδα ευχομαι σε ολους, με εκλπηξεις και καλα νεα!

ti einai touto pali
17-06-2013, 13:57
Παντως αυτο με την κακη διαθεση το πρωι απαιτει...εμπεριστατωμενη μελετη και αναλυση. Ειναι μερες οπως σημερα που οι πονοι (στο εντερο, στον αυχενα) ξεπερνανε τα ορια και μου χαλανε την διαθεση.
Τι θες καλο μου εντερακι και πονεις?
Τι κανω λαθος και μου εισαι νευρικο το πρωι.
Και γιατι ειναι μερες που δεν με ενοχλεις τοσο το πρωι?
Μην ειναι ο καιρος και η πρωινη υγρασια?
μην ειναι κατι που εφαγα χθες?
Μην ειναι που ξεσκεπαστηκα την νυχτα.
Μην ειναι που σου δινω τοσο μεγαλη σημασια?
Μην ειναι η αντιβιωση που πηρα προ δεκαημερου?
Μην ειναι που δεν επιασα ακομα στο λοττο?
Τι ειναι τελος παντων...

Blue9791
17-06-2013, 14:05
Παντως αυτο με την κακη διαθεση το πρωι απαιτει...εμπεριστατωμενη μελετη και αναλυση. Ειναι μερες οπως σημερα που οι πονοι (στο εντερο, στον αυχενα) ξεπερνανε τα ορια και μου χαλανε την διαθεση.
Τι θες καλο μου εντερακι και πονεις?
Τι κανω λαθος και μου εισαι νευρικο το πρωι.
Και γιατι ειναι μερες που δεν με ενοχλεις τοσο το πρωι?
Μην ειναι ο καιρος και η πρωινη υγρασια?
μην ειναι κατι που εφαγα χθες?
Μην ειναι που ξεσκεπαστηκα την νυχτα.
Μην ειναι που σου δινω τοσο μεγαλη σημασια?
Μην ειναι η αντιβιωση που πηρα προ δεκαημερου?
Μην ειναι που δεν επιασα ακομα στο λοττο?
Τι ειναι τελος παντων...

Το λοττο ειναι.
Ετσι οπως τα βλεπω τωρα τα πραγματα, αν κερδιζα ενα σεβαστο ποσο (τοσο σεβαστο που να μην χρειαστει να δουλεψω ξανα), δεν θα ξαναπαθαινα κριση αγχους ποτε!
Που δεν ειναι ετσι (βλεπε ενα σκασμο διασημους που δεν ξερουν τι εχουν και παρολα αυτα αυτοκτονουν απο καραμπινατες καταθλιψεις) αλλα τελος παντων θα ελυνα σημαντικα προβληματα.

Blue9791
18-06-2013, 10:41
Καλημερα σε ολους.
Δευτερη εβδομαδα χωρις εφεξορ.
Δεν μπορω να πω, ειμαι καλυτερα σε σχεση με τις προηγουμενες μερες.
Ακομα ομως δεν μπορω να πω οτι ειμαι τελειως χαλαρη και το απολαμβανω αυτο που συμβαινει.
Ξερω τουλαχιστον ομως οτι φταιει ο φοβος του πισωγυρισματος και γενικα ο φοβος μου οταν πηγαινει κατι καλα μη χαλασει.
Αν μη τι αλλο εχω μαθει να καταλαβαινω ποια ειναι τα προβληματα μου.
Και μπορω να πω οτι αυτο ειναι πολυ καλυτερο απο το γενικο "δεν ξερω τι εχω, τι με ενοχλει κλπ".
Αρα ενα λεβελ αυτογνωσιας το εχουμε ανεβει.
Κατι ειναι κι αυτο.
Καλημερα να εχουμε ολοι!

μαρκελα
18-06-2013, 12:31
Καλημερα σε ολους.
Δευτερη εβδομαδα χωρις εφεξορ.
Δεν μπορω να πω, ειμαι καλυτερα σε σχεση με τις προηγουμενες μερες.
Ακομα ομως δεν μπορω να πω οτι ειμαι τελειως χαλαρη και το απολαμβανω αυτο που συμβαινει.
Ξερω τουλαχιστον ομως οτι φταιει ο φοβος του πισωγυρισματος και γενικα ο φοβος μου οταν πηγαινει κατι καλα μη χαλασει.
Αν μη τι αλλο εχω μαθει να καταλαβαινω ποια ειναι τα προβληματα μου.
Και μπορω να πω οτι αυτο ειναι πολυ καλυτερο απο το γενικο "δεν ξερω τι εχω, τι με ενοχλει κλπ".
Αρα ενα λεβελ αυτογνωσιας το εχουμε ανεβει.
Κατι ειναι κι αυτο.
Καλημερα να εχουμε ολοι!

Γειά σου Μπλου! :)
Αν κάτι χαλάσει κάνουμε προσπάθεια να το ξαναφτιάξουμε, έτσι δεν είναι?
Σκέφτομαι λοιπόν, ότι το καλύτερο σε κάθε περίπτωση είναι να κάνουμε περισσότερο πρόληψη αντί θεραπεία.
Πολλές φορές βέβαια επαναλαμβάνουμε τις ίδιες προσπάθειες, επειδή δεν έχουμε ολοκληρωμένη
γνώση, του πως ακριβώς χρειάζεται να ενεργούμε για να μην πέφτουμε στα γνωστά μας λάθη...
Κάποια πισωγυρίσματα, φαίνεται νάναι απαραίτητα... μέχρι ν' αναγκαστούμε να δούμε τελικά μόνοι μας, τι είναι
το καλύτερο, για μας, τη στιγμή που κάνεις δεν μας μαθαίνει τα σημαντικά... για να ζούμε χωρίς προβλήματα...
Ξέρεις εσύ, ότι κάτι τέτοιο βέβαια δεν πουλάει, γιατί αν είμαστε υγιείς... δεν θάμαστε και καταναλωτές... :p
Σου εύχομαι ν' απαλλαγείς για πάντα από τα χαπάκια και χωρίς υποτροπές, αλλά με περισσότερα λεβελ αυτογνωσίας...

Blue9791
18-06-2013, 16:34
Γειά σου Μπλου! :)
Αν κάτι χαλάσει κάνουμε προσπάθεια να το ξαναφτιάξουμε, έτσι δεν είναι?
Σκέφτομαι λοιπόν, ότι το καλύτερο σε κάθε περίπτωση είναι να κάνουμε περισσότερο πρόληψη αντί θεραπεία.
Πολλές φορές βέβαια επαναλαμβάνουμε τις ίδιες προσπάθειες, επειδή δεν έχουμε ολοκληρωμένη
γνώση, του πως ακριβώς χρειάζεται να ενεργούμε για να μην πέφτουμε στα γνωστά μας λάθη...
Κάποια πισωγυρίσματα, φαίνεται νάναι απαραίτητα... μέχρι ν' αναγκαστούμε να δούμε τελικά μόνοι μας, τι είναι
το καλύτερο, για μας, τη στιγμή που κάνεις δεν μας μαθαίνει τα σημαντικά... για να ζούμε χωρίς προβλήματα...
Ξέρεις εσύ, ότι κάτι τέτοιο βέβαια δεν πουλάει, γιατί αν είμαστε υγιείς... δεν θάμαστε και καταναλωτές... :p
Σου εύχομαι ν' απαλλαγείς για πάντα από τα χαπάκια και χωρίς υποτροπές, αλλά με περισσότερα λεβελ αυτογνωσίας...

Μεσα απο την καρδια μου σ'ευχαριστω για τα γλυκα σου λογια!
Να εισαι παντα καλα :)

ti einai touto pali
19-06-2013, 14:26
Blue χωρις πλακα εχω την εντυπωση οτι πριν απο κανενα 40λεπτο επαθα την πρωτη μου ξεκαθαρη κριση πανικου. Δεν ξερω πλεον αν λογω του οτι παρατηρω αυτα που μου συμβαινουν καταλαβα ξεκαθαρα τι ακριβως συνεβηκε αλλα εχω να "δηλωσω" τα εξης.
1.Εγινε ετσι στα ξαφνικα . Εκει που καθομουν και ημουν σχετικα καλα απο το πουθενα επαθα τα εξης
*Αρχισα να ιδρωνω υπεβολικα αυτο που λεμε εγινα μουσκεμα
* Με επιασε μια δυσφορια με την αναπνοη, ο αερας δεν μου εφτανε
* Με επιασε ενα εσωτερικο τρεμουλο (ακομα το εχω)
* Ειχα την εντυπωση οτι αυτο ηταν ...τετελεσθαι, δευτε τελευταιον ασπασμο κτλ κτλ
*Ειχα μια περιεργη ζαλαδα ειπα καποια στιγμη θα πεσω κατω
Αρχικα οταν συνεβηκε δεν το ειδα σαν "κριση πανικου" ειπα τι σκατα εγινε και χαλαστηκα ετσι στα ξαφνικα. Καποια στιγμη μου ηρθε στο μυαλο λεω ωπα αυτο ειναι λοιπον η κριση πανικου?
Οταν το αντιληφθηκα πηγα να πανικοβληθω πιο πολυ αλλα σκεφτηκα αυτο που εχεις γραψει κι εσυ και τοσοι αλλοι οτι ...κριση ειναι θα περασει δεν προκειται ουτε να πεθανεις ουτε τιποτα...
Επειδη ομολογω οτι δεν εχω δωσει μεγαλη σημασια σε αυτο που λεγεται κριση πανικου θα ηθελα να μου πεις απο την "πικρη" σου πειρα τι κανουμε σε μια τετοια περιπτωση? Ξερω γω αρχιζουμε να χοροπηδαμε να κλαιμε να αναπνεουμε αργα δε μπορει καποιοι τροποι θα υπαρχουν να μειωσουμε τα συμπτωματα.

betelgeuse
19-06-2013, 15:29
Blue χωρις πλακα εχω την εντυπωση οτι πριν απο κανενα 40λεπτο επαθα την πρωτη μου ξεκαθαρη κριση πανικου. Δεν ξερω πλεον αν λογω του οτι παρατηρω αυτα που μου συμβαινουν καταλαβα ξεκαθαρα τι ακριβως συνεβηκε αλλα εχω να "δηλωσω" τα εξης.
1.Εγινε ετσι στα ξαφνικα . Εκει που καθομουν και ημουν σχετικα καλα απο το πουθενα επαθα τα εξης
*Αρχισα να ιδρωνω υπεβολικα αυτο που λεμε εγινα μουσκεμα
* Με επιασε μια δυσφορια με την αναπνοη, ο αερας δεν μου εφτανε
* Με επιασε ενα εσωτερικο τρεμουλο (ακομα το εχω)
* Ειχα την εντυπωση οτι αυτο ηταν ...τετελεσθαι, δευτε τελευταιον ασπασμο κτλ κτλ
*Ειχα μια περιεργη ζαλαδα ειπα καποια στιγμη θα πεσω κατω
Αρχικα οταν συνεβηκε δεν το ειδα σαν "κριση πανικου" ειπα τι σκατα εγινε και χαλαστηκα ετσι στα ξαφνικα. Καποια στιγμη μου ηρθε στο μυαλο λεω ωπα αυτο ειναι λοιπον η κριση πανικου?
Οταν το αντιληφθηκα πηγα να πανικοβληθω πιο πολυ αλλα σκεφτηκα αυτο που εχεις γραψει κι εσυ και τοσοι αλλοι οτι ...κριση ειναι θα περασει δεν προκειται ουτε να πεθανεις ουτε τιποτα...
Επειδη ομολογω οτι δεν εχω δωσει μεγαλη σημασια σε αυτο που λεγεται κριση πανικου θα ηθελα να μου πεις απο την "πικρη" σου πειρα τι κανουμε σε μια τετοια περιπτωση? Ξερω γω αρχιζουμε να χοροπηδαμε να κλαιμε να αναπνεουμε αργα δε μπορει καποιοι τροποι θα υπαρχουν να μειωσουμε τα συμπτωματα.

Πειραζει να απαντησω εγω ?

Ως προς τα συμπτωματα , εγω ειχα μουδιασμα στα χερια και στο στομα , μια αισθηση οτι δεν αναπνεω( αυτο θα το αναλυσω λιγακι μετα) ,τρεμουλο , σκεψεις οτι τρελαινομαι και οτι θα πεθανω επι τοπου και κατι σαν ζαλαδα.
Βεβαια τοτε δεν ηξερα οτι προκειται για κρισεις πανικου , νομιζα οτι ηταν κατι σωματικο οποτε το προβλημα ηταν μονο κατα την διαρκεια τις κρισης .Το δραμα αρχισε οταν εμαθα οτι ειναι κρισεις πανικου και με το παραμικρο πηγαινε ο νους μου στο κακο , πχ μια φυσιολογικη ζαλαδα λογω περιουδου ηταν αρκετη για να μου προκαλεσει τρομο...

Τεσπα αυτη η δυσπνοια , η αισθηση οτι δεν φτανει ο αερας ειναι κοινη σε ολους με κρισεις πανικου , αλλα η πραγματικοτητα ειναι οτι η κριση πανικου , απο αποψη φυσιολογιας , οφειλεται ακριβως στο οτι αναπνεες περισσοτερο απο το κανονικο και εχεις ελαφρως παραπανω οξυγονο στο αιμα (υπεροξυγονωση) , αυτο εχει σαν αποτελεσμα να αλλαζει ελαφρως το ph του αιματος και η κριση ( τα μουδιασματα και λοιπα ) ειναι η αντιδραση του οργανισμου ωστε να επαναφερει το οξυγονο στα σωστα επιπεδα ....

Κατι που βοηθαει κατα την διαρκεια της κρισης , ειναι το να αναπνευσεις για λιγα δευτερολεπτα μεσα σε πλαστικη σακουλα .

Βεβαια το κλειδι ειναι η διαχειριση του αγχους ωστε να μην παθαινεις κρισεις πανικου , αλλα σε αυτο τον τομεα σκατα τα παω οποτε συμβουλες γιοκ.


Αυτο που επαθες παντως , δεν μοιαζει τοσο πολυ με κριση πανικου , κυριως επειδη δεν αναφερεις μουδιασμα , θα μπορουσε πχ να ειχες δυσφορια λογω ζεστης και να πηγε ο νους σου στο κακο επειδη εισαι λιγο αγχωδης.
Η σκεψη σου οτι το πιο πιθανο ειναι οτι θα περασει και να μην πανικοβαλεσαι ειναι και η σωστη. Ουτως ή αλλως , ακομα και κατι παθολογικο να ηταν ο πανικος δεν βοηθαει στο να το αντιμετωπισεις.

poulim
23-06-2013, 20:25
Συμφωνω και γω με Blue(διαβασα ολα τα μηνυματα σου χεχε)...το παν ειναι η αυτογνωσια.να ξες οτι το χεις,να το αντιμετωπιζεις αλλα χωρις να το αναλυεις αρνητικα...αλλα πες μου και αυτο...πως γινεται να αφεθεις λιγο απο ολο αυτο το χρονιο αγχος οταν εχεις αυτα τα συμπτωματα καθημερινα?εννοω την ατονια,ασταθεια τις τρεμουλες,πλακωματα,κτλ...ν φοβασαι να κανεις το οτιδηποτε προτου καν να το δοκιμασεις(πχ απο ενα ποτο σε ενα μπαρ εως και διακοπες)...να σε πιανει σφιξιμο φουλ,να ιδρωνεις...και ολα αυτα με το να ξες οτι ειναι απο αγχωδη διαταραχη ολα(μετα απο εξετασεις σε ολες τις ειδικοτητες που υπαρχουν,και αυτο να επαναλαμβανεται για χρονια λογω αρρωστοφοβιας) απλα το λες και ειναι σαν να μην καταλαβαινεις...

novia35
25-06-2013, 13:18
Εγω παντως αν την ωρα που με πιασει προσπαθησω να καθησω η να ξαπλωσω η να παρω αργες αναπνοες με πιανει πιο εντονα. Γιατι επικεντρωνομαι σ' αυτο και το μεγενθυνω ετσι. Εγω περπαταω πανω κατω νευρικα, προσπαθω να κανω κατι, να στυψω λιγο λεμονακι σε κρυο νερο, εχω ενα μπαλακι αντιστρες κι αρχιζω να το πιεζω νιωθοντας την ενταση να πηγαινει στο χερι ετσι και να εκτονωνεται, νιωθω ετσι οτι την υποβοηθω να ξεσπασει και προσπαθω ν' αποσπασω την προσοχη μου μεχρι να περασει. Οι ασκησεις ηρεμιας δε βοηθουν τη στιγμη του πανικου. Μπορεις να τις κανεις μια οποιαδηποτε αλλη στιγμη ως μεσω εκτονωσης του αγχους σε καθημερινο επιπεδο ωστε ν' αποφυγεις μια μελλοντικη κριση πανικου. Κατι σαν τις ασκησεις που κανεις για το σωμα σου. Πολυ ωραια βιντεακια υπαρχουν στο YouTube απο τον ψυχολογο Νικητα Καυκιο και την ολιστικη παθολογο κ. Ελενη Τσουκαλη.

novia35
25-06-2013, 13:57
Ειναι ακριβες αυτο που λες. Και το θεμα ειναι οτι κανενας γιατρος απο ολους οσους ειχα παει δεν εκατσε να μου το πει. Ουτε ψυχιατρος, ουτε παθολογος. Μου το ειπε ενας ενδοκρινολογος να σκεφτεις. Μου το ανεφερε ως υπερπνοια και μου μιλησε για το παραδειγμα της σακουλας. Οταν μου μετρησε κορεσμο αιματος μου βρηκε 100 δηλαδη την απολυτη οξυγονωση. Και μου λεει αυτο δειχνει απ' τη μια οτι εχεις δυνατα πνευμονια και καλη αναπνοη απ' την αλλη ομως αυτο το εχουν οσοι εχουν υψηλο αγχος.
Εγω παντως ειχα σημερα μια τετοια κριση. Δεν ξερω ομως αν ηταν καθαρη κριση. Γιατι οταν ξεκινησα απο το σπιτι μου ημουν ηρεμη, ειχα κοιμηθει καλα. Βεβαια τις προηγουμενες μερες ειχα τσακωθει με τον φιλο μου και το διαλυσαμε αν κι απο καιρο ειχε χαλασει το πραγμα. Δε θεωρω ομως οτι ηταν αυτο. Εκτος κι αν εσωτερικευσα ενταση χωρις να τι καταλαβω. Ενιωσα μια ζαλαδα, πιο πολυ κομαρες θα τον ελεγα και ιδρωσαν τα χερια μου. Παρολα αυτα επειδη ημουν σε δημοσια υπηρεσια δεν εκανα κατι, εκατσα σε μια καρεκλα, ενιωθα ομως ενοχλησεις στο εντερο και ενα φουσκωμα στο στομαχι. Κατι σα δυσπεψια ενω δεν ειχα φαει τιποτα. Απλα κρυο νερο και δυο γουλιες χυμο πορτοκαλι. Το συναισθημα ομως ηταν τοσο ασχημο που αρχισε να με πιανει δυσπνοια, ταχυπαλμια και τρεμουλο. Πηγα τουαλετα και εκανα δυο φορες εμετο βγαζοντας μονο υγρα. Στο σπιτι μ' επιασε και διαρροια. Ηπια λιγο νερακι εκτος ψυγειου σιγα σιγα και λιγη κοκα κολα που ειναι φαρμακο για αυτες τις περιπτωσεις. Τα συμπτωματα εκτονωθηκαν απλα εχω ενα μουδιασμα και μια θολουρα στο μυαλο και καποιες εμβοες. Επισης το στομαχι μου ειναι τουμπανο ακομα. Δεν ξερω δεν ειχα φαει κατι. Ειναι απο αγχος αυτο;; Που να το αποδοσω αυτο σε ψυχολογικο η σε σωματικο;;

novia35
25-06-2013, 13:59
Μου εχουν διαγνωσει υπερταση. Να ειναι απ' αυτη;; η η υπερταση να προερχεται απ' αυτο.

poulim
25-06-2013, 14:06
να φοβασαι να κανεις το οτιδηποτε προτου καν να το δοκιμασεις(πχ απο ενα ποτο σε ενα μπαρ εως και διακοπες)...να σε πιανει σφιξιμο φουλ,να ιδρωνεις...και ολα αυτα με το να ξες οτι ειναι απο αγχωδη διαταραχη ολα(μετα απο εξετασεις σε ολες τις ειδικοτητες που υπαρχουν,και αυτο να επαναλαμβανεται για χρονια λογω αρρωστοφοβιας) απλα το λες και ειναι σαν να μην καταλαβαινεις...

Blue9791
25-06-2013, 22:07
Blue χωρις πλακα εχω την εντυπωση οτι πριν απο κανενα 40λεπτο επαθα την πρωτη μου ξεκαθαρη κριση πανικου. Δεν ξερω πλεον αν λογω του οτι παρατηρω αυτα που μου συμβαινουν καταλαβα ξεκαθαρα τι ακριβως συνεβηκε αλλα εχω να "δηλωσω" τα εξης.
1.Εγινε ετσι στα ξαφνικα . Εκει που καθομουν και ημουν σχετικα καλα απο το πουθενα επαθα τα εξης
*Αρχισα να ιδρωνω υπεβολικα αυτο που λεμε εγινα μουσκεμα
* Με επιασε μια δυσφορια με την αναπνοη, ο αερας δεν μου εφτανε
* Με επιασε ενα εσωτερικο τρεμουλο (ακομα το εχω)
* Ειχα την εντυπωση οτι αυτο ηταν ...τετελεσθαι, δευτε τελευταιον ασπασμο κτλ κτλ
*Ειχα μια περιεργη ζαλαδα ειπα καποια στιγμη θα πεσω κατω
Αρχικα οταν συνεβηκε δεν το ειδα σαν "κριση πανικου" ειπα τι σκατα εγινε και χαλαστηκα ετσι στα ξαφνικα. Καποια στιγμη μου ηρθε στο μυαλο λεω ωπα αυτο ειναι λοιπον η κριση πανικου?
Οταν το αντιληφθηκα πηγα να πανικοβληθω πιο πολυ αλλα σκεφτηκα αυτο που εχεις γραψει κι εσυ και τοσοι αλλοι οτι ...κριση ειναι θα περασει δεν προκειται ουτε να πεθανεις ουτε τιποτα...
Επειδη ομολογω οτι δεν εχω δωσει μεγαλη σημασια σε αυτο που λεγεται κριση πανικου θα ηθελα να μου πεις απο την "πικρη" σου πειρα τι κανουμε σε μια τετοια περιπτωση? Ξερω γω αρχιζουμε να χοροπηδαμε να κλαιμε να αναπνεουμε αργα δε μπορει καποιοι τροποι θα υπαρχουν να μειωσουμε τα συμπτωματα.


Ειναι "απλο".
Χαλαρωνουμε (οσο γινεται) και περιμενουμε να περασει ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!!!
Αν αρχισεις να αντιστεκεσαι τα συμπτωματα θα χειροτερευουν.
Και θα σκεφτεσαι οτι οκ λιγα λεπτα θα κρατησει και μετα θα ειμαι οκ.
Και θα εισαι.
Συγνωμη για την καθυστερηση αλλα ημουν με κομμενο ιντερνετ καμια εβδομαδα.
Επισης, καταλαβες τι μπορει να την προκαλεσε;

Blue9791
25-06-2013, 22:13
Πειραζει να απαντησω εγω ?

Ως προς τα συμπτωματα , εγω ειχα μουδιασμα στα χερια και στο στομα , μια αισθηση οτι δεν αναπνεω( αυτο θα το αναλυσω λιγακι μετα) ,τρεμουλο , σκεψεις οτι τρελαινομαι και οτι θα πεθανω επι τοπου και κατι σαν ζαλαδα.
Βεβαια τοτε δεν ηξερα οτι προκειται για κρισεις πανικου , νομιζα οτι ηταν κατι σωματικο οποτε το προβλημα ηταν μονο κατα την διαρκεια τις κρισης .Το δραμα αρχισε οταν εμαθα οτι ειναι κρισεις πανικου και με το παραμικρο πηγαινε ο νους μου στο κακο , πχ μια φυσιολογικη ζαλαδα λογω περιουδου ηταν αρκετη για να μου προκαλεσει τρομο...

Τεσπα αυτη η δυσπνοια , η αισθηση οτι δεν φτανει ο αερας ειναι κοινη σε ολους με κρισεις πανικου , αλλα η πραγματικοτητα ειναι οτι η κριση πανικου , απο αποψη φυσιολογιας , οφειλεται ακριβως στο οτι αναπνεες περισσοτερο απο το κανονικο και εχεις ελαφρως παραπανω οξυγονο στο αιμα (υπεροξυγονωση) , αυτο εχει σαν αποτελεσμα να αλλαζει ελαφρως το ph του αιματος και η κριση ( τα μουδιασματα και λοιπα ) ειναι η αντιδραση του οργανισμου ωστε να επαναφερει το οξυγονο στα σωστα επιπεδα ....

Κατι που βοηθαει κατα την διαρκεια της κρισης , ειναι το να αναπνευσεις για λιγα δευτερολεπτα μεσα σε πλαστικη σακουλα .

Βεβαια το κλειδι ειναι η διαχειριση του αγχους ωστε να μην παθαινεις κρισεις πανικου , αλλα σε αυτο τον τομεα σκατα τα παω οποτε συμβουλες γιοκ.


Αυτο που επαθες παντως , δεν μοιαζει τοσο πολυ με κριση πανικου , κυριως επειδη δεν αναφερεις μουδιασμα , θα μπορουσε πχ να ειχες δυσφορια λογω ζεστης και να πηγε ο νους σου στο κακο επειδη εισαι λιγο αγχωδης.
Η σκεψη σου οτι το πιο πιθανο ειναι οτι θα περασει και να μην πανικοβαλεσαι ειναι και η σωστη. Ουτως ή αλλως , ακομα και κατι παθολογικο να ηταν ο πανικος δεν βοηθαει στο να το αντιμετωπισεις.

Το μουδιασμα δεν ειναι απαραιτητη συνθηκη.
Οι κρισεις πανικου εχουν διαφοροποιησεις στα συμπτωματα απο ανθρωπο σε ανθρωπο.

Blue9791
25-06-2013, 22:17
Συμφωνω και γω με Blue(διαβασα ολα τα μηνυματα σου χεχε)...το παν ειναι η αυτογνωσια.να ξες οτι το χεις,να το αντιμετωπιζεις αλλα χωρις να το αναλυεις αρνητικα...αλλα πες μου και αυτο...πως γινεται να αφεθεις λιγο απο ολο αυτο το χρονιο αγχος οταν εχεις αυτα τα συμπτωματα καθημερινα?εννοω την ατονια,ασταθεια τις τρεμουλες,πλακωματα,κτλ...ν φοβασαι να κανεις το οτιδηποτε προτου καν να το δοκιμασεις(πχ απο ενα ποτο σε ενα μπαρ εως και διακοπες)...να σε πιανει σφιξιμο φουλ,να ιδρωνεις...και ολα αυτα με το να ξες οτι ειναι απο αγχωδη διαταραχη ολα(μετα απο εξετασεις σε ολες τις ειδικοτητες που υπαρχουν,και αυτο να επαναλαμβανεται για χρονια λογω αρρωστοφοβιας) απλα το λες και ειναι σαν να μην καταλαβαινεις...

Η εμπειρια μου λεει οτι το αντιμςτωπιζεις σαν γριπη.
Τρεφεσαι σωστα, κοιμασαι σωστα και περιμενεις να κανει τον κυκλο του και να φυγει.
Αυτη ειναι η συμπτωματικη θεραπεια που κανω.
Το σημαντικοτερο ειναι να προσπαθησεις να απαλειψεις τους λογους που σου προκαλουν αγχος.

Blue9791
25-06-2013, 22:21
να φοβασαι να κανεις το οτιδηποτε προτου καν να το δοκιμασεις(πχ απο ενα ποτο σε ενα μπαρ εως και διακοπες)...να σε πιανει σφιξιμο φουλ,να ιδρωνεις...και ολα αυτα με το να ξες οτι ειναι απο αγχωδη διαταραχη ολα(μετα απο εξετασεις σε ολες τις ειδικοτητες που υπαρχουν,και αυτο να επαναλαμβανεται για χρονια λογω αρρωστοφοβιας) απλα το λες και ειναι σαν να μην καταλαβαινεις...

Επειδη σε νιωθω αν και δεν ειμαι αρρωστοφοβικη, διαβασα καπου ενα γνωμικο.
Σε ελευθερη αποδοση "Ο θησαυρος που ψαχνεις βρισκεται στη σπηλια που φοβασαι να μπεις".
Σταματα να φοβασαι. Δεν αξιζει.
Περνα καλα και φανταζομαι οτι θα εχεις διαπιστωσει οτι το να βγεις για ποτο δεν ειναι τραγικο τελικα... ουτε οι διακοπες, ουτε το να πας για μπανιο.
Τρωγωντας ερχεται η ορεξη.

Blue9791
25-06-2013, 22:25
Επεστρεψα μετα απο καμποσες μερες χωρις ιντερνετ που λιγο ελλειψε να κοπανησω κανενα κεφαλι στον τοιχο...
Καλα ειμαι, βεβαια εχω λιγο αυτο το πρωινο αγχος αλλα μολις σηκωθω απο το κρεββατο περναει.
Κανονιζουμε τριημερη αποδραση με τη λατρεια και ναι μεν με εχει ψιλοαγχωσει αλλα το θελω σαν τρελη.
Να φυγω απο αυτην την κωλοπολη ρε παιδι μου!
Να βλεπω μονο βουνο και θαλασσα!
Ε, κι αν παθω καμια κρισουλα αγχους απαλευτη θα παρω μισο ζαναξ :P
Επισης λιωνω απο τη ζεστη και με αφορμη αυτο, ξερω οτι πολλους θα τους επηρεαζει η θερμοκρασια αυτη και παιζει να μπερδεψουμε τη δυσπνοια απο τη ζεστη πχ με κριση πανικου.
Προσοχη την παταω καθε χρονο ετσι.
Μπανακια συχνα, πολλα νερα και πολυ κλιματιστικο!

poulim
25-06-2013, 23:21
Επειδη σε νιωθω αν και δεν ειμαι αρρωστοφοβικη, διαβασα καπου ενα γνωμικο.
Σε ελευθερη αποδοση "Ο θησαυρος που ψαχνεις βρισκεται στη σπηλια που φοβασαι να μπεις".
Σταματα να φοβασαι. Δεν αξιζει.
Περνα καλα και φανταζομαι οτι θα εχεις διαπιστωσει οτι το να βγεις για ποτο δεν ειναι τραγικο τελικα... ουτε οι διακοπες, ουτε το να πας για μπανιο.
Τρωγωντας ερχεται η ορεξη.

Βασικα η φαση ειναι οτι επειδη φοβαμαι,δεν περναω και καλα με σκοπο να σηκωνομαι να φευγω απο την πολυ βαβουρα μεχρι να ηρεμω και μετα ξαναπηγαινω...και ολα αυτα ειναι κυκλος και φοβασαι μετα το οτιδηποτε...απο το να πας διακοπες με την κοπελα σου μεχρι και να βγεις σε μια ταβερνα να φας..και ολα αυτα ειναι μεχρι να πας και να καταλαβεις οτι δεν παιζει και τπτ τραγικο...αλλα οπως ειπα ειναι αυτα τα συμπτωματα τα καθημερινα ρε συ...ξυπνας μαυτα και το βραδυ περνανε...εχω κανει συζητησεις και με ψυχολογο και με ψυχιατρο...μου χουν πει οτι οσο φοβασαι τοσο το επιδινωνεις...και στην τελικη εδω και χρονια κανεις οτι φοβασαι και δεν εχεις παθει τιποτα...αλλα πως θα το καταλαβω?χαχαχαχα...

Soutsi
26-06-2013, 08:22
Γεια σας παιδιά :)

Χρόνια κ ζαμάνια ε? i know i know χάθηκα... αλλά λίγο η επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς μετά απο την διμηνία σε μια δουλειά λίγο το κατάπιασμα με εξωτερικές δουλειές στο σπίτι λίγο το ενα λίγο το άλλο με οδήγησαν σε γενικότερη αποχή απο το ίντερνετ. Μπαίνω λίγο τώρα το πρωί με τον καφέ να δω τι παίζει κ μετά back to reality, είτε αυτό σημαίνει ατελείωτα μεσημέρια κ απογεύματα μπιρίμπας με φίλους είτε πρόκειται για βραδυνές βολτίτσες στο χωριό φυσικά φυσικά.
Δεν μπορώ να πω οτι εχω κάποια εξέλιξη απο την τελευταία φορά που μιλούσαμε εδώ (θα χει κανένα 4μηνο πλάκα πλάκα) τα ίδια Παντελάκη μου, βιώνω στασιμότητα κ κρύβομαι πίσω απο την ασφάλεια της αμετακίνητης ζωής στην χωριουδάρα μου με τους 650 κατοίκους που αν προσθέταμε κ τα κουνούπια θα φτάναμε την Κίνα σε πλυθησμο... Τι να πείς ο,τι εχει ο καθένας...

Να φανταστείτε μέχρι κ στον γιατρό Σαλόνικα είχα να πάω κανένα τρίμηνο λόγω υποχρεώσεων αγροτικών των γονιών μου. Πήγα
όμως την προηγούμενη Παρασκευή εσπευσμένα διότι είχα νεα κ δεν ήξερα πως να τα διαχειριστώ, παίζει φυσικά κ τεράστιο ρόλο η έλευση του Καλοκαιριού η οποία προκαλέι σαστιμάρα λόγω του οτι ολοι την κοπανάνε για θαλασσίτσες κ εμείς μένουμε κλασσικά οι τελευταίοι των Μοϊκανών να φυλάμε τις πύλες του χωριού μην κάνει ντού κανένας...Ο κόσμος χαμογελάει κ είναι φυσιολογικό, απολαμβάνει τις χαρές αυτής της εποχής, άσχετα αν όλοι εμείς με τις αγχώδης διαταραχές μας κ τις αγοραφοβίες μας δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε.
έχω κάνει όμως μεγάλες αλλαγές αυτήν την εποχή κ ίσως ολο αυτό να σηματοδοτήσει μια νεα εποχή γενικότερων αλλαγών... Το γεγονός οτι βρέθηκε στο χωριό μου (ποιός να το περίμενε οτι μαζί με τα απομεινάρια κ κάτι αδέσποτα που κυκλοφορούν) ενας Χριστιανός να είμαι μαζί του κ μάλιστα να μαι καλά, τόσο καλά που δεν το ξεστομίζω μην το γρουσουζέψω... Ένα παιδί λιγομίλητο σοβαρό ωραίο αδιαφισβήτητα που ποτε δεν είχα μαζί του συναναστροφές κ που έχει κανένα εξάμηνο που γύσρισε χωριό λόγω οικονομικών δυσκολιών μετά απο πολύχρονη παραμονή εις την Σαλόνικα. Ούτε που πήγαινε το μυαλό μου!!! Δεν είχα καμια επαφή!!! Και όμως θέλει τελικά κ τύχη η ολη φάση των γνωριμιών...έχουμε κοινούς φίλους. ο άντρας της κολλητής μου δούλευε μαζί του σε μια δουλειά στο χωριό κ η παρλαπίπω η φίλη μου πήγαινε τους εύρισκε κ μιλούσε μαζί του. Αυτός δεν ήξερε οτι είμαστε πολύ καλές φίλες μιας κ αυτη΄η μούχλα δεν βγαίνει απο το σπίτι (χειρότερη κ απο εμένα) κ για να μην τα πολυλογώ είπε καλά λόγια για μένα η φίλη μου η τσατ΄σα μεσολάβησε για το conne και κάπως έτσι άρχισαν ολα. Είμαστε 2,5 εβδομάδες μαζί κ είναι σαν να είμαι με κάποιον σε συμπηκνωμένο χρόνο ενός εξαμήνου τουλάχιστον... Του χω πει για μένα...απίστευτο , λλά αυτός μου δωσε πάτημα, συζητάμε πολύ, κ εχει κατανόηση κ δείχνει γνήσιο ενδιαφέρον...τόσο που απορώ καμιαά φορά με την τύχη μου κ μήπως η φάβα έχει κάποιο λάκο κλπ κλπ, αλλά συμφώνησα μέσα μου να το απολάυσω κ όπως πάει... Να φανταστείτε δεν οδηγάει αυτοκίνητο (λόγω προσωπικών ατυχημάτων με αυτό) κ μετακινείται με μηχανή. Πέιτε μου εσείς πώς ενα φοβικό άτομο που η μετακίνηση είναι τεράστιο θέμα θα μπορέσει να ρολάρει με εναν τέτοιο τύπο. Και όμως δεν το σκέφτομαι προς το παρόν... αυτός μου λέει πως ο,τι κ να γίνει είναι αυτός εκεί...βέβαια πάλι φοβάμαι...αλλά κ μόνο αυτές οι λέξεις είναι μεγάλη υπόθεση!
Τι να πω, να μην σας κουράζω με τα δικά μου, είναι που έχουμε καιρό να τα πούμε, άσχετα αν σας διαβάζω κ βλέπω τα νέα σας σιωπηλά και απο μακριά.
Μεγάλη υπόθεση να ταρακουνάει κάτι την καρδιά σου εκτός απο το άγχος, άσχετα αν ο τύπος καταφέρνει την εσωτερική μου λιμνούλα απο λάδι να δημιουργεί κυματάκια που ταράζουν το νωχελικά ύσηχο τοπίο της...

Πολλά φιλιά στους παλιούς γνώριμους κ την καλημέρα μου στους καινούριους :)

Blue9791
26-06-2013, 21:03
Γεια σας παιδιά :)

Χρόνια κ ζαμάνια ε? i know i know χάθηκα... αλλά λίγο η επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς μετά απο την διμηνία σε μια δουλειά λίγο το κατάπιασμα με εξωτερικές δουλειές στο σπίτι λίγο το ενα λίγο το άλλο με οδήγησαν σε γενικότερη αποχή απο το ίντερνετ. Μπαίνω λίγο τώρα το πρωί με τον καφέ να δω τι παίζει κ μετά back to reality, είτε αυτό σημαίνει ατελείωτα μεσημέρια κ απογεύματα μπιρίμπας με φίλους είτε πρόκειται για βραδυνές βολτίτσες στο χωριό φυσικά φυσικά.
Δεν μπορώ να πω οτι εχω κάποια εξέλιξη απο την τελευταία φορά που μιλούσαμε εδώ (θα χει κανένα 4μηνο πλάκα πλάκα) τα ίδια Παντελάκη μου, βιώνω στασιμότητα κ κρύβομαι πίσω απο την ασφάλεια της αμετακίνητης ζωής στην χωριουδάρα μου με τους 650 κατοίκους που αν προσθέταμε κ τα κουνούπια θα φτάναμε την Κίνα σε πλυθησμο... Τι να πείς ο,τι εχει ο καθένας...

Να φανταστείτε μέχρι κ στον γιατρό Σαλόνικα είχα να πάω κανένα τρίμηνο λόγω υποχρεώσεων αγροτικών των γονιών μου. Πήγα
όμως την προηγούμενη Παρασκευή εσπευσμένα διότι είχα νεα κ δεν ήξερα πως να τα διαχειριστώ, παίζει φυσικά κ τεράστιο ρόλο η έλευση του Καλοκαιριού η οποία προκαλέι σαστιμάρα λόγω του οτι ολοι την κοπανάνε για θαλασσίτσες κ εμείς μένουμε κλασσικά οι τελευταίοι των Μοϊκανών να φυλάμε τις πύλες του χωριού μην κάνει ντού κανένας...Ο κόσμος χαμογελάει κ είναι φυσιολογικό, απολαμβάνει τις χαρές αυτής της εποχής, άσχετα αν όλοι εμείς με τις αγχώδης διαταραχές μας κ τις αγοραφοβίες μας δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε.
έχω κάνει όμως μεγάλες αλλαγές αυτήν την εποχή κ ίσως ολο αυτό να σηματοδοτήσει μια νεα εποχή γενικότερων αλλαγών... Το γεγονός οτι βρέθηκε στο χωριό μου (ποιός να το περίμενε οτι μαζί με τα απομεινάρια κ κάτι αδέσποτα που κυκλοφορούν) ενας Χριστιανός να είμαι μαζί του κ μάλιστα να μαι καλά, τόσο καλά που δεν το ξεστομίζω μην το γρουσουζέψω... Ένα παιδί λιγομίλητο σοβαρό ωραίο αδιαφισβήτητα που ποτε δεν είχα μαζί του συναναστροφές κ που έχει κανένα εξάμηνο που γύσρισε χωριό λόγω οικονομικών δυσκολιών μετά απο πολύχρονη παραμονή εις την Σαλόνικα. Ούτε που πήγαινε το μυαλό μου!!! Δεν είχα καμια επαφή!!! Και όμως θέλει τελικά κ τύχη η ολη φάση των γνωριμιών...έχουμε κοινούς φίλους. ο άντρας της κολλητής μου δούλευε μαζί του σε μια δουλειά στο χωριό κ η παρλαπίπω η φίλη μου πήγαινε τους εύρισκε κ μιλούσε μαζί του. Αυτός δεν ήξερε οτι είμαστε πολύ καλές φίλες μιας κ αυτη΄η μούχλα δεν βγαίνει απο το σπίτι (χειρότερη κ απο εμένα) κ για να μην τα πολυλογώ είπε καλά λόγια για μένα η φίλη μου η τσατ΄σα μεσολάβησε για το conne και κάπως έτσι άρχισαν ολα. Είμαστε 2,5 εβδομάδες μαζί κ είναι σαν να είμαι με κάποιον σε συμπηκνωμένο χρόνο ενός εξαμήνου τουλάχιστον... Του χω πει για μένα...απίστευτο , λλά αυτός μου δωσε πάτημα, συζητάμε πολύ, κ εχει κατανόηση κ δείχνει γνήσιο ενδιαφέρον...τόσο που απορώ καμιαά φορά με την τύχη μου κ μήπως η φάβα έχει κάποιο λάκο κλπ κλπ, αλλά συμφώνησα μέσα μου να το απολάυσω κ όπως πάει... Να φανταστείτε δεν οδηγάει αυτοκίνητο (λόγω προσωπικών ατυχημάτων με αυτό) κ μετακινείται με μηχανή. Πέιτε μου εσείς πώς ενα φοβικό άτομο που η μετακίνηση είναι τεράστιο θέμα θα μπορέσει να ρολάρει με εναν τέτοιο τύπο. Και όμως δεν το σκέφτομαι προς το παρόν... αυτός μου λέει πως ο,τι κ να γίνει είναι αυτός εκεί...βέβαια πάλι φοβάμαι...αλλά κ μόνο αυτές οι λέξεις είναι μεγάλη υπόθεση!
Τι να πω, να μην σας κουράζω με τα δικά μου, είναι που έχουμε καιρό να τα πούμε, άσχετα αν σας διαβάζω κ βλέπω τα νέα σας σιωπηλά και απο μακριά.
Μεγάλη υπόθεση να ταρακουνάει κάτι την καρδιά σου εκτός απο το άγχος, άσχετα αν ο τύπος καταφέρνει την εσωτερική μου λιμνούλα απο λάδι να δημιουργεί κυματάκια που ταράζουν το νωχελικά ύσηχο τοπίο της...

Πολλά φιλιά στους παλιούς γνώριμους κ την καλημέρα μου στους καινούριους :)

Ωσαν τα χιονια!!!!
Ειχα την ελπιδα οτι επιασες την καλη απο ολες τις αποψεις και εφυγες για μονιμες διακοπες στο Ντουμπαϊ!
Αλλα και το γκομενακι δεν ειναι κακη ειδηση!!!!!!
Τρικαλη ειναι! Μου εχουν φυγει λιγα τσισα απο τη χαρα μου!
Κοιτα που ολα θα πανε προς το καλυτερο τωρα!
Φτου σε σενα, φτου στο παλικαρι μη σας ματιασω - καλο κρανος να παρεις.
Ετσι και παντα τετοια να ακουμε!
Αν ειναι να εξαφανιζεσαι και να γυρνας με τετοια νεα, να εξαφανιζεσαι πιο συχνα!
Ελα να χαιρομαστε ενας ενας!!

Υ.Γ. Αμα χτυπαει η καρδια, ρολαρεις και παραρολαρεις ;)

kosto30
28-06-2013, 00:30
ενω ειμαι σε θεραπεια 25 μερες με seropram και xanax 3χ0.25 δεν βλεπω ουστιαστικη βελτιωση ειμαι απογοητευμενος ανυσηχια εξαψεις κατι ψιλοκαψιματα στα χερια εχω κουραστει.μηπως βιαζομαι με τη θεραπεια μηπως δεν με πιανει το φαρμακο>>??(πριν χρονια με εκανε περδικι) ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω

οι σκεψεις μ αυτη την ωρα αρνητικες :(

Soutsi
28-06-2013, 07:32
Ωσαν τα χιονια!!!!
Ειχα την ελπιδα οτι επιασες την καλη απο ολες τις αποψεις και εφυγες για μονιμες διακοπες στο Ντουμπαϊ!
Αλλα και το γκομενακι δεν ειναι κακη ειδηση!!!!!!
Τρικαλη ειναι! Μου εχουν φυγει λιγα τσισα απο τη χαρα μου!
Κοιτα που ολα θα πανε προς το καλυτερο τωρα!
Φτου σε σενα, φτου στο παλικαρι μη σας ματιασω - καλο κρανος να παρεις.
Ετσι και παντα τετοια να ακουμε!
Αν ειναι να εξαφανιζεσαι και να γυρνας με τετοια νεα, να εξαφανιζεσαι πιο συχνα!
Ελα να χαιρομαστε ενας ενας!!

Υ.Γ. Αμα χτυπαει η καρδια, ρολαρεις και παραρολαρεις ;)

Ντουμπάϊ λέει ..χεχχεχε, νο νο, μετά απο 5 μπύρες τα πάντα γίνονται Ντουμπάϊ :D


φιλιά :o

ti einai touto pali
28-06-2013, 11:08
Ειναι "απλο".
Χαλαρωνουμε (οσο γινεται) και περιμενουμε να περασει ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!!!
Αν αρχισεις να αντιστεκεσαι τα συμπτωματα θα χειροτερευουν.
Και θα σκεφτεσαι οτι οκ λιγα λεπτα θα κρατησει και μετα θα ειμαι οκ.
Και θα εισαι.
Συγνωμη για την καθυστερηση αλλα ημουν με κομμενο ιντερνετ καμια εβδομαδα.
Επισης, καταλαβες τι μπορει να την προκαλεσε;

Βlue αυτο προσπαθω να κανω να κρατηθω χαλαρος και με τη σκεψη οτι καποια στιγμη θα περασει. Ομως δεν κραταει λιγα λεπτα κραταει παραπανω ασε που σε αφηνει και ...ολιγον ρακος ψυχολογικα μετα για καμποσες ωρες.
Εμφανως δεν εχω καταλαβει τι το προκαλει αλλα υποθετω σοβαρα οτι οφειλεται στις κακες /μαυρες/απαισιοδοξες σκεψεις που κανω και στην αρνητικη διαθεση και καποια στιγμη ολο αυτο μαζευεται και βγαινει. Παντως δεν ξερεις ποσο την ...ωρα της κρισης μου ερχεται να παρω αγχολυτικο δηλαδη καταλαβαινω οτι θα με βοηθησει. Αλλα δεν το κανω ...εδω ειδα και επαθα να σταματησω τα χαπια...
Κατα τα αλλα παιρνω αδεια απο βδομαδα και λεω να ψαξω σπιτι να νοικιασω στην πολη καθοτι μεσα απο την ψυχοθεραπεια βγαινει ξεκαθαρα οτι η απομακρυνσις εκ του "νοσηρου περιβαλλοντος" μαλλον θα ειναι μια σοβαρη βοηθεια ωστε να καλυτερεψω ψυχοσωματικα.
Βεβαιως εχουμε και το καμ μπακ της Soutsi ειναι ενα σημαντικο γεγονος...:o . Ομως σαν πιο σοβαρη την "βλεπω" ουτε μια "δολοφονικη" ατακα δεν εγραψε ως τωρα....Ευελπιστω στο μελλον...

Blue9791
28-06-2013, 12:43
ενω ειμαι σε θεραπεια 25 μερες με seropram και xanax 3χ0.25 δεν βλεπω ουστιαστικη βελτιωση ειμαι απογοητευμενος ανυσηχια εξαψεις κατι ψιλοκαψιματα στα χερια εχω κουραστει.μηπως βιαζομαι με τη θεραπεια μηπως δεν με πιανει το φαρμακο>>??(πριν χρονια με εκανε περδικι) ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω

οι σκεψεις μ αυτη την ωρα αρνητικες :(

Επιμενω. Ο γιατρος σου τι λεει που μετα απο 25 μερες δεν εχεις δει βελτιωση;

Blue9791
28-06-2013, 12:47
Βlue αυτο προσπαθω να κανω να κρατηθω χαλαρος και με τη σκεψη οτι καποια στιγμη θα περασει. Ομως δεν κραταει λιγα λεπτα κραταει παραπανω ασε που σε αφηνει και ...ολιγον ρακος ψυχολογικα μετα για καμποσες ωρες.
Εμφανως δεν εχω καταλαβει τι το προκαλει αλλα υποθετω σοβαρα οτι οφειλεται στις κακες /μαυρες/απαισιοδοξες σκεψεις που κανω και στην αρνητικη διαθεση και καποια στιγμη ολο αυτο μαζευεται και βγαινει. Παντως δεν ξερεις ποσο την ...ωρα της κρισης μου ερχεται να παρω αγχολυτικο δηλαδη καταλαβαινω οτι θα με βοηθησει. Αλλα δεν το κανω ...εδω ειδα και επαθα να σταματησω τα χαπια...
Κατα τα αλλα παιρνω αδεια απο βδομαδα και λεω να ψαξω σπιτι να νοικιασω στην πολη καθοτι μεσα απο την ψυχοθεραπεια βγαινει ξεκαθαρα οτι η απομακρυνσις εκ του "νοσηρου περιβαλλοντος" μαλλον θα ειναι μια σοβαρη βοηθεια ωστε να καλυτερεψω ψυχοσωματικα.
Βεβαιως εχουμε και το καμ μπακ της Soutsi ειναι ενα σημαντικο γεγονος...:o . Ομως σαν πιο σοβαρη την "βλεπω" ουτε μια "δολοφονικη" ατακα δεν εγραψε ως τωρα....Ευελπιστω στο μελλον...


Την ωρα της κρισης δεν εχει νοημα το αγχολυτικο γιατι θελει καμια 20αρια λεπτα για να δρασει και η κριση θα εχει τελειωσει προ πολλου.
Δεν υπαρχει αλλη συνταγη ομως. Το αφηνεις να σε παρασυρει.
Φυσικα και εισαι εξατλημενος μετα! Σκεψου οτι και μονο απο την ταχυκαρδια ειναι σαν να εχεις κανει μια μινι προπονηση!
Οσο για την ψυχικη εξαντληση αυτη ειναι οντως χειροτερη απο την σωματικη.
Προσπαθησε αν σε ξαναπιασει να φας καμια σοκολατιτσα μετα ή κανεναν υδατανθρακα για να σου ανεβασει τη σεροτονινη.

Blue9791
28-06-2013, 12:57
Αγαπητο μου ψυχολογιο,
Νταξ καλα ειμαι αν και σημερα ξυπνησα ψιλοχαλια και εγινε χαλιοτερα (!!!) μετα επειδη εχω να κανω με αθνρωπους που δεν καταλαβαινουν.
Φυσικα μετα τη διακοπη των φαρμακων εχω το εξης προβλημα. Δεν μπορω να ελεγξω τα νευρα μου και εννοειται πως νευριααω για πλακα.
Παω λοιπον τη γιαγια να πληρωθει.
Καθε φορα που την παω να πληρωθει μετα παμε και σουπερ μαρκετ.
Αυτη τη φορα αποφασισε να μου πει οτι θα δωσουμε μονο 50 ευρω στο σμ γιατι δε βγαινει.
Αρχιζω να φουντωνω γιατι τον προηγουμενο μηνα και καθε μηνα δεν δινουμε κατω απο 130 και μας βγαινει ο μηνας ισα ισα.
Και λεει το κλασσικο, θα παρουμε 2 πραγματα και τα υπολοιπα απο απεναντι.
Το απεναντι ειναι ενα αλλο σουπερ μαρκετ συνοικιακο του οποιου οι τιμες ειναι 200% πανω.
Θα μου πεις γι'αυτο νευριασες;
Ναι θα σου πω κι εγω γιατι εγω ακουω γκρινια οταν τελειωνει ο μηνας και εν πασει περιπτωσει ζω αυτο το παραλογο πολλα χρονια τωρα απλα το εφεξορ τα εκανε ολα πιο γλυκα.
Και στο σουπερ μαρκετ ερχεται μια μανταμ και χωνει τα πραματα της αναμεσα στην μπροστινη μου και σε μενα.
Μου ανεβαινει το αιμα στο κεφαλι.
Δεν ειμαι παραλογη ρε παιδια. Αν μου ελεγε ρε κοπελια ξες κατι; δεν ειμαι καλα, μπορω να περασω μπροστα;
Χαλι να με πατησει!
Αλλα αυτο το νταβατζιλικι μου γυρισε το ματι.
Μαλωνω και με τη μανδαμ πραγμα που σιχαινομαι (να μαλωνω δημοσια και δεν το εχω κανει και ποτε).
Οσο ευκολα ανεβαινω αλλο τοσο ευκολα και ευκολοτερα πεφτω και μαλιστα νευριαζω...
Καλα δεν ωριομαι σαν τη παλαβη αλλα μεσα μου βραζω.
Ελπιζω να ειναι κι αυτο μεχρι να μαθω να διαχειριζομαι τα πραγματα drug free.
Soytsi μη με πριζωνεις με τις μπυρες γιατι πολυ θελω να βουτηξω σε μια μπυροπισινα αλλα κρατιεμαι για να μην επιβαρυνω τον οργανισμο μου.

ti einai touto pali
28-06-2013, 14:40
Αγαπητο μου ψυχολογιο,
Νταξ καλα ειμαι αν και σημερα ξυπνησα ψιλοχαλια και εγινε χαλιοτερα (!!!) μετα επειδη εχω να κανω με αθνρωπους που δεν καταλαβαινουν.
Φυσικα μετα τη διακοπη των φαρμακων εχω το εξης προβλημα. Δεν μπορω να ελεγξω τα νευρα μου και εννοειται πως νευριααω για πλακα.
Παω λοιπον τη γιαγια να πληρωθει.
Καθε φορα που την παω να πληρωθει μετα παμε και σουπερ μαρκετ.
Αυτη τη φορα αποφασισε να μου πει οτι θα δωσουμε μονο 50 ευρω στο σμ γιατι δε βγαινει.
Αρχιζω να φουντωνω γιατι τον προηγουμενο μηνα και καθε μηνα δεν δινουμε κατω απο 130 και μας βγαινει ο μηνας ισα ισα.
Και λεει το κλασσικο, θα παρουμε 2 πραγματα και τα υπολοιπα απο απεναντι.
Το απεναντι ειναι ενα αλλο σουπερ μαρκετ συνοικιακο του οποιου οι τιμες ειναι 200% πανω.
Θα μου πεις γι'αυτο νευριασες;
Ναι θα σου πω κι εγω γιατι εγω ακουω γκρινια οταν τελειωνει ο μηνας και εν πασει περιπτωσει ζω αυτο το παραλογο πολλα χρονια τωρα απλα το εφεξορ τα εκανε ολα πιο γλυκα.
Και στο σουπερ μαρκετ ερχεται μια μανταμ και χωνει τα πραματα της αναμεσα στην μπροστινη μου και σε μενα.
Μου ανεβαινει το αιμα στο κεφαλι.
Δεν ειμαι παραλογη ρε παιδια. Αν μου ελεγε ρε κοπελια ξες κατι; δεν ειμαι καλα, μπορω να περασω μπροστα;
Χαλι να με πατησει!
Αλλα αυτο το νταβατζιλικι μου γυρισε το ματι.
Μαλωνω και με τη μανδαμ πραγμα που σιχαινομαι (να μαλωνω δημοσια και δεν το εχω κανει και ποτε).
Οσο ευκολα ανεβαινω αλλο τοσο ευκολα και ευκολοτερα πεφτω και μαλιστα νευριαζω...
Καλα δεν ωριομαι σαν τη παλαβη αλλα μεσα μου βραζω.
Ελπιζω να ειναι κι αυτο μεχρι να μαθω να διαχειριζομαι τα πραγματα drug free.
Soytsi μη με πριζωνεις με τις μπυρες γιατι πολυ θελω να βουτηξω σε μια μπυροπισινα αλλα κρατιεμαι για να μην επιβαρυνω τον οργανισμο μου.

Βασικα στα υπερβολικα νευρα θα αναφερθω κι εγω γιατι ειναι μια κατασταση που την ζω πολυ καιρο αλλα πρωτα θα γραψω το τελευταιο μου συμπερασμα /αποκαλυψη.
Ενα απο τα βασικα που μου εχει πει η ψυχολογος μου ειναι οτι το αγχος ειναι ο "αλλος μου εαυτος" που ειναι φιλος μου και θελει κατι να μου πει και θα πρεπει να αναζητησω/παρατηρησω τι ειναι αυτο.
Ομολογω οτι για πολυ καιρο δεν μπορουσα να βρω τον τροπο πως να καταλαβω τι ειναι αυτο που θελει να μου πει το αγχος μου. Απλα βασιζομουν σε αυτο που μου ειχε πει η ψυχολογος..."απλα παρατηρα αυτα που σου συμβαινουν και καποια στιγμη θα ανακαλυψεις αυτο που θελει να σου πει το αλλο σου εγω".
...Και αυτο εγινε πριν απο 6,7 μερες. Εκανα βολτα στον καμπο μαζι με τον σκυλο μου και συναιβηκε ενα γεγονος. Ο μαλακας ο σκυλος μου εχει το κακο οταν ειναι μαζι μου αν δει καποιον αλλον εκει γυρω να του γαυγιζει εντονα για να μου δειξει οτι με προστατευει... Αυτο ακριβως και εγινε, ο σκυλος ειδε εναν μπαρμπα και βουρ αρχισε να του γαυγιζει...Ο μπαρμπας , με το δικιο του δεν λεω, νευριασε και γυριζει και μου λεει "το ξερεις οτι το σκυλι σου θελει καθαρισμα"...
Αστραπιαια μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι και αρχιζω ενα βρισιδι γερο τον μπαρμπα... "Τι λες ρε κολογερε του λεω καθαρισμα θες εσυ και ολο σου το σοι να ξεβρωμισει ο τοπος...μη τολμισεις να πειραξεις τον σκυλο μου θα σε καψω ζωντανο...."
Ο μπαρμπας τα χρειαστηκε καθοτι δεν περιμενε τετοια αντιδραση και να μη τα πολυλογω αλληλοβριστικαμε για κανα 5λεπτο και ο καθενας πηρε τον δρομο του.
Ομως αυτο το γεγονος ειχε μια απροσμενη θετικη εξελιξη για μενα. Μου βγηκε ξαφνικα μια κουραση μια αηδια ενα σιχαμα για ολα οσα ζω και ξαφνικα "ειδα" τον αλλον μου εαυτο ξεκαθαρα να μου ξαναλεει αυτο που χρονια μου το λεει αλλα εγω δεν μπορουσα να το ακουσω...
Συνοπτικα αυτο που μου ελεγε ειναι "τι σκατα καθεσαι και ασχολησαι με τον καθε μαλακα (μπαρμπας, γειτονας, γονεις κτλ) αφου σε καταστρεφουν και δεν βγαινει νοημα τοσα χρονια και το μονο που εχεις καταφερει ειναι να τρελλενεσε με το παραμικρο....Απλα ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΦΥΓΕ να μην τους βλεπεις και να μη σε βλεπουν.... Γιατι αμα φυγεις τα σπασιματα που ζεις μονιμα χρονια τωρα ιδιως απο τις μαλακιες της μανας σου θα σταματησουν να υπαρχουν γιατι απλα δεν θα εισαι εκει για να τα υποστεις. Απο την στιγμη που πλεον καταστρεφεται ψυχολογικα και σωματικα ο εαυτος σου τοτε κανε το βημα και σηκω και φυγε...
Και οσο για τις τυψεις του στυλ "που να τους αφησω μονους τωρα στα γεραματα" να πανε να γαμηθουν κι αυτες γιατι την ψυχοσωματικη βλαβη που εχω υποστει ποιος θα μου την διορθωσει? Κανεις? Μονο εγω μπορω να την διορθωσω αφου ομως πρωτα καταλαβω οτι η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΜΟΥ ΜΕΛΛΗΜΑ.

Θελω να πω τελικα Blue οτι τα μονιμα νευρα το μονιμο τσιταρισμα υπαρχουν γιατι κατι τα προκαλει μονιμα... Οταν ανακαλυψει πραγματικα ο καθενας μας τι ειναι αυτο που τα προκαλει, οταν δει και ακουσει τι ειναι αυτο που του λεει το αγχος του τοτε αρχιζει η αντιστροφη μετρηση και παιρνονται πιο ευκολα αποφασεις οι οποιες θα εχουν ξεκαθαρα σκοπο να σωσουν τον εαυτο μας ή τουλαχιστον να σωσουν οτιδηποτε μπορει να σωθει...

Blue9791
29-06-2013, 04:22
Βασικα στα υπερβολικα νευρα θα αναφερθω κι εγω γιατι ειναι μια κατασταση που την ζω πολυ καιρο αλλα πρωτα θα γραψω το τελευταιο μου συμπερασμα /αποκαλυψη.
Ενα απο τα βασικα που μου εχει πει η ψυχολογος μου ειναι οτι το αγχος ειναι ο "αλλος μου εαυτος" που ειναι φιλος μου και θελει κατι να μου πει και θα πρεπει να αναζητησω/παρατηρησω τι ειναι αυτο.
Ομολογω οτι για πολυ καιρο δεν μπορουσα να βρω τον τροπο πως να καταλαβω τι ειναι αυτο που θελει να μου πει το αγχος μου. Απλα βασιζομουν σε αυτο που μου ειχε πει η ψυχολογος..."απλα παρατηρα αυτα που σου συμβαινουν και καποια στιγμη θα ανακαλυψεις αυτο που θελει να σου πει το αλλο σου εγω".
...Και αυτο εγινε πριν απο 6,7 μερες. Εκανα βολτα στον καμπο μαζι με τον σκυλο μου και συναιβηκε ενα γεγονος. Ο μαλακας ο σκυλος μου εχει το κακο οταν ειναι μαζι μου αν δει καποιον αλλον εκει γυρω να του γαυγιζει εντονα για να μου δειξει οτι με προστατευει... Αυτο ακριβως και εγινε, ο σκυλος ειδε εναν μπαρμπα και βουρ αρχισε να του γαυγιζει...Ο μπαρμπας , με το δικιο του δεν λεω, νευριασε και γυριζει και μου λεει "το ξερεις οτι το σκυλι σου θελει καθαρισμα"...
Αστραπιαια μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι και αρχιζω ενα βρισιδι γερο τον μπαρμπα... "Τι λες ρε κολογερε του λεω καθαρισμα θες εσυ και ολο σου το σοι να ξεβρωμισει ο τοπος...μη τολμισεις να πειραξεις τον σκυλο μου θα σε καψω ζωντανο...."
Ο μπαρμπας τα χρειαστηκε καθοτι δεν περιμενε τετοια αντιδραση και να μη τα πολυλογω αλληλοβριστικαμε για κανα 5λεπτο και ο καθενας πηρε τον δρομο του.
Ομως αυτο το γεγονος ειχε μια απροσμενη θετικη εξελιξη για μενα. Μου βγηκε ξαφνικα μια κουραση μια αηδια ενα σιχαμα για ολα οσα ζω και ξαφνικα "ειδα" τον αλλον μου εαυτο ξεκαθαρα να μου ξαναλεει αυτο που χρονια μου το λεει αλλα εγω δεν μπορουσα να το ακουσω...
Συνοπτικα αυτο που μου ελεγε ειναι "τι σκατα καθεσαι και ασχολησαι με τον καθε μαλακα (μπαρμπας, γειτονας, γονεις κτλ) αφου σε καταστρεφουν και δεν βγαινει νοημα τοσα χρονια και το μονο που εχεις καταφερει ειναι να τρελλενεσε με το παραμικρο....Απλα ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΦΥΓΕ να μην τους βλεπεις και να μη σε βλεπουν.... Γιατι αμα φυγεις τα σπασιματα που ζεις μονιμα χρονια τωρα ιδιως απο τις μαλακιες της μανας σου θα σταματησουν να υπαρχουν γιατι απλα δεν θα εισαι εκει για να τα υποστεις. Απο την στιγμη που πλεον καταστρεφεται ψυχολογικα και σωματικα ο εαυτος σου τοτε κανε το βημα και σηκω και φυγε...
Και οσο για τις τυψεις του στυλ "που να τους αφησω μονους τωρα στα γεραματα" να πανε να γαμηθουν κι αυτες γιατι την ψυχοσωματικη βλαβη που εχω υποστει ποιος θα μου την διορθωσει? Κανεις? Μονο εγω μπορω να την διορθωσω αφου ομως πρωτα καταλαβω οτι η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΜΟΥ ΜΕΛΛΗΜΑ.

Θελω να πω τελικα Blue οτι τα μονιμα νευρα το μονιμο τσιταρισμα υπαρχουν γιατι κατι τα προκαλει μονιμα... Οταν ανακαλυψει πραγματικα ο καθενας μας τι ειναι αυτο που τα προκαλει, οταν δει και ακουσει τι ειναι αυτο που του λεει το αγχος του τοτε αρχιζει η αντιστροφη μετρηση και παιρνονται πιο ευκολα αποφασεις οι οποιες θα εχουν ξεκαθαρα σκοπο να σωσουν τον εαυτο μας ή τουλαχιστον να σωσουν οτιδηποτε μπορει να σωθει...

Αφιερωνω κατι κρασα που ηπια νωριτερα στην ανωτερω δηλωση.
Αμην, και στα δικα μας η επιφοιτηση.
Οπως τα λες αγαπητε... τα νευρα ειναι εκει γιατι καποιος τα προκαλει. Και τωρα που δεν παιζει εφεξορακι να τα κανει ολα πιο υποφερτα, παρε νευρο να'χεις.

Soutsi
29-06-2013, 09:08
Chill παίδες chill, και τα νεύρα μέσα στο πρόγραμμα είναι.

Soutsi
29-06-2013, 09:11
Chill παίδες chill, και τα νεύρα μέσα στο πρόγραμμα είναι.

Τούτε ευτυχώς το πήρες απόφαση, τα λέγαμε αν θυμάσαι οτι πρέπει να την κοπανήσεις απο εκεί μου λεγες δεν μπορώ να αφήσω τους δικούς μου λοιπά, δεν ξέρω πώς αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ να την κοπανήσεις απο το νοσηρό περιβάλλον που ζεις. Αφού έχεις την δυνατότητα έπρεπε να το κάνεις εδώ και καιρό, τα νιάτα σου έφαγες εκει...τέσπα, κάλιο αργά παρά ποτέ.
Φέρτε μου τον καλύτερο φιλόσοφο την μεγαλύτερη διάνοιαα του πλανήτη τον μεγαλύτερο σοφό όλων των εποχών τον οποίο όλοι παραδέχονται και ας μου δώσει ο,τι συμβουλή θέλει, αρχικά θα τον ακούσω αλλά δεν πρόκειται να κρατήσω τα λεγόμενα του για πολύ, ΜΟΝΟ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ και οι εμπειρίες μας θα μας δώσουν τα μαθήματα που χρειαζόμαστε. Εν ολίγοις αυτό που θέλω να πώ είναι οτι καλά τα λόγια εδώ παρήγορα ενθαρυντικά ενημερωτικά , το ίδιο ισχύει και για τους ειδικούς που επισκεπτόμαστε ολα καλά κ άγια στην συνεδρία με το που την κοπανάμε μένουμε εμείς κ ο εαυτός μας, τσούπ έχουν εξαφανιστεί ολα αυτά τα λόγια και οι παρενέσεις. Αν όμως την πατήσουμε με κάποιο τρόπο, no my friend το παίρνουμε το μυνημα για τα καλά...

Για αυτό λεπόν κοπάνατην αφού το πήρες μόνος απόφαση, βρες ενα σπίτι και ολα μια χαρά. Ναι ρε σου λέω ολα γκούντ...

Blue9791
29-06-2013, 12:50
Chill παίδες chill, και τα νεύρα μέσα στο πρόγραμμα είναι.

Τούτε ευτυχώς το πήρες απόφαση, τα λέγαμε αν θυμάσαι οτι πρέπει να την κοπανήσεις απο εκεί μου λεγες δεν μπορώ να αφήσω τους δικούς μου λοιπά, δεν ξέρω πώς αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ να την κοπανήσεις απο το νοσηρό περιβάλλον που ζεις. Αφού έχεις την δυνατότητα έπρεπε να το κάνεις εδώ και καιρό, τα νιάτα σου έφαγες εκει...τέσπα, κάλιο αργά παρά ποτέ.
Φέρτε μου τον καλύτερο φιλόσοφο την μεγαλύτερη διάνοιαα του πλανήτη τον μεγαλύτερο σοφό όλων των εποχών τον οποίο όλοι παραδέχονται και ας μου δώσει ο,τι συμβουλή θέλει, αρχικά θα τον ακούσω αλλά δεν πρόκειται να κρατήσω τα λεγόμενα του για πολύ, ΜΟΝΟ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ και οι εμπειρίες μας θα μας δώσουν τα μαθήματα που χρειαζόμαστε. Εν ολίγοις αυτό που θέλω να πώ είναι οτι καλά τα λόγια εδώ παρήγορα ενθαρυντικά ενημερωτικά , το ίδιο ισχύει και για τους ειδικούς που επισκεπτόμαστε ολα καλά κ άγια στην συνεδρία με το που την κοπανάμε μένουμε εμείς κ ο εαυτός μας, τσούπ έχουν εξαφανιστεί ολα αυτά τα λόγια και οι παρενέσεις. Αν όμως την πατήσουμε με κάποιο τρόπο, no my friend το παίρνουμε το μυνημα για τα καλά...

Για αυτό λεπόν κοπάνατην αφού το πήρες μόνος απόφαση, βρες ενα σπίτι και ολα μια χαρά. Ναι ρε σου λέω ολα γκούντ...

Soutsi καλο μου πρεπει να ειναι πολυ καλο το γκομενακι ;)
Δε φανταζεσαι ποσο χαιρομαι με τη σταση σου απεναντι στα πραγματα!

ti einai touto pali
29-06-2013, 19:41
Chill παίδες chill, και τα νεύρα μέσα στο πρόγραμμα είναι.

Τούτε ευτυχώς το πήρες απόφαση, τα λέγαμε αν θυμάσαι οτι πρέπει να την κοπανήσεις απο εκεί μου λεγες δεν μπορώ να αφήσω τους δικούς μου λοιπά, δεν ξέρω πώς αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ να την κοπανήσεις απο το νοσηρό περιβάλλον που ζεις. Αφού έχεις την δυνατότητα έπρεπε να το κάνεις εδώ και καιρό, τα νιάτα σου έφαγες εκει...τέσπα, κάλιο αργά παρά ποτέ.
Φέρτε μου τον καλύτερο φιλόσοφο την μεγαλύτερη διάνοιαα του πλανήτη τον μεγαλύτερο σοφό όλων των εποχών τον οποίο όλοι παραδέχονται και ας μου δώσει ο,τι συμβουλή θέλει, αρχικά θα τον ακούσω αλλά δεν πρόκειται να κρατήσω τα λεγόμενα του για πολύ, ΜΟΝΟ Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ και οι εμπειρίες μας θα μας δώσουν τα μαθήματα που χρειαζόμαστε. Εν ολίγοις αυτό που θέλω να πώ είναι οτι καλά τα λόγια εδώ παρήγορα ενθαρυντικά ενημερωτικά , το ίδιο ισχύει και για τους ειδικούς που επισκεπτόμαστε ολα καλά κ άγια στην συνεδρία με το που την κοπανάμε μένουμε εμείς κ ο εαυτός μας, τσούπ έχουν εξαφανιστεί ολα αυτά τα λόγια και οι παρενέσεις. Αν όμως την πατήσουμε με κάποιο τρόπο, no my friend το παίρνουμε το μυνημα για τα καλά...

Για αυτό λεπόν κοπάνατην αφού το πήρες μόνος απόφαση, βρες ενα σπίτι και ολα μια χαρά. Ναι ρε σου λέω ολα γκούντ...

Soutsi συμφωνω απολυτα με αυτα που γραφεις το θεμα ειναι οτι θα την κανω οταν θεωρησω οτι ειμαι απολυτα ετοιμος (Μια και καλη που λεμε).
Προχθες το εκανα κουβεντα με την ψυχολογο μου, ενταξει περιμενε οτι εκει θα καταληξω και μαλιστα σαν παραινεση μου ειπε "ευκαιρια τωρα που παιρνεις αδεια να ψαξεις για σπιτι".
Πολυ πιθανως θα το κανω ομως πανω στην κουβεντα που καναμε της ειπα οτι θελω να νικησω εκ των προτερων τις οποιες τυψεις μπορει να εχω (οτι τους αφησα μονους γερους ανθρωπους κτλ).
Με ρωτησε "σε μια κλιμακα απο το ενα ως το δεκα αυτες τις τυψεις που τις τοποθετεις?".
Της απαντησα αμεσως μεταξυ τρια και τεσσερα και της ειπα οτι το δουλευω ωστε να φτασει στο ενα δηλαδη με το που θα ερθουν οι τυψεις να μπορω κατευθειαν να τις διωχνω και να βαζω μπροστα τον εαυτο μου και την ψυχικη του υγεια. Νομιζω πλεον οτι ειναι απλα θεμα χρονου αν δεν ειναι αυτον τον μηνα θα ειναι τον επομενο αλλα θα ΓΙΝΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.
Ουουου επιασε βροχη με χαλαζι εδω περα γαμοτο θα μου χαλασει την βερυκοκια τωρα που ειναι σχεδον ετοιμα τα βερυκοκα

Blue9791
29-06-2013, 22:02
Μαρμελαδα βερυκοκο... απο βερυκοκια δικια σου... ααααααχ...

Soutsi
30-06-2013, 09:33
Ουουου επιασε βροχη με χαλαζι εδω περα γαμοτο θα μου χαλασει την βερυκοκια τωρα που ειναι σχεδον ετοιμα τα βερυκοκα

Και εδώ ξεντεριάστηκε μαζί με μπόλικες αστραπές πράγμα καλό για τις καλλιέργειες εδώ που θέλουν νερό, κακό για το ρούτερ το pc to aircondition το σκυλί μου κ την Βερυκοκιά του Τούτου.


Soutsi καλο μου πρεπει να ειναι πολυ καλο το γκομενακι ;)

:D lol ρε ... ακομη ολα είναι σε πειραματικό στάδιο...άσχετα αν εγώ τον ψιλοκαψουρέυομαι κ ουαί και αλοίμονο αν με ψιλιαστεί κ αρχίζει κ το εκμεταλεύεται σαν το παιδάκι που πάιζει με την πλαστελίνη...Μια μλκία γίνεται μεταξύ μας ή λάθος συννενόηση κ με το που μένω μόνη μου με πιάνει το παράπονο κ δώστου ... υπάρχει συσωρευμένη ενέργεια βλέπεις μέσα σε συναισθηματικά ευμετάβλητο άτομο. Πρέπει να κυκλοφορώ με προειδοποιητικό σήμα "προσοχή ο δρόμος έχει καιρό να περπατηθεί"

Blue9791
30-06-2013, 20:25
Και εδώ ξεντεριάστηκε μαζί με μπόλικες αστραπές πράγμα καλό για τις καλλιέργειες εδώ που θέλουν νερό, κακό για το ρούτερ το pc to aircondition το σκυλί μου κ την Βερυκοκιά του Τούτου.


:D lol ρε ... ακομη ολα είναι σε πειραματικό στάδιο...άσχετα αν εγώ τον ψιλοκαψουρέυομαι κ ουαί και αλοίμονο αν με ψιλιαστεί κ αρχίζει κ το εκμεταλεύεται σαν το παιδάκι που πάιζει με την πλαστελίνη...Μια μλκία γίνεται μεταξύ μας ή λάθος συννενόηση κ με το που μένω μόνη μου με πιάνει το παράπονο κ δώστου ... υπάρχει συσωρευμένη ενέργεια βλέπεις μέσα σε συναισθηματικά ευμετάβλητο άτομο. Πρέπει να κυκλοφορώ με προειδοποιητικό σήμα "προσοχή ο δρόμος έχει καιρό να περπατηθεί"

Ε μην πεσεις κι εσυ με τα μουτρα απο την αρχη... Κανε λιγο τη ψιλοδυσκολη ή τελος παντων καλυτερα να καταλαβεις εσυ πρωτη οτι τον εχεις παρα αυτος!

Soutsi
01-07-2013, 08:13
εννοείται πως το παίζω άνετη, αλλά καρφώνομαι ρε φούστη μου στιγμές στιγμές... Μπά με έχει καταλάβει... Δεν βαριέσαι :P

Blue9791
01-07-2013, 23:11
εννοείται πως το παίζω άνετη, αλλά καρφώνομαι ρε φούστη μου στιγμές στιγμές... Μπά με έχει καταλάβει... Δεν βαριέσαι :P

Δεν πειραζει, αλλωστε για να ειμαι απολυτα ειλικρινης ποτε δεν πιστεψα στα παιχνιδια υπεροχης και επιβολης.
Αμα γουσταρεις καποιον του το δειχνεις κι αμα σε γουσταρει σου το δειχνει.
Ολα τα αλλα ειναι μπουρδες.
Θεωρω δλδ αυτα του τυπου "να σε τρεξω να με τρεξεις" ειναι τουλαχιστον παιδιαστικα.
Αμα σου τυχουν βεβαια και εξακολουθει να σε ενδιαφερει ο αλλος οκ, παιζεις το παιχνιδι.
Προσωπικα ξενερωνω.
Τα μονα παιχνιδια που δεχομαι ειναι αυτα που αφορουν στο ζευγαρι και μονο.
Τα πολυ εσωτερικα και "συνενοημενα".
Ποτε δεν καταλαβα το οσο φτυνεις ο αλλος κολλαει.
Εγω με το φτυσιμο χανω καθε ενδιαφερον.
Anyway, οπως τη βρισκει κανεις.
Στο σεξ να εστιασεις!
Για θεραπευτικους λογους δλδ. Και στις αγκαλιτσες :)
Μ'εχει πιασει μια βαρεμαρα ρε παιδια αλλο πραμα...
Οταν ειμαι σπιτι μου'ρχεται να βαραω το κεφαλι μου στον τοιχο.
Αλλα και με τι λεφτα να βγαινεις καθε μερα...
Μετραω τις μερες μεχρι να φυγουμε με τη λατρεια για 3-4 μερες καμπινγκ.
Φοβαμαι λιγο αλλα το θελω πολυ!
Αραλικι, θαλασσα, αγαπες και λουλουδια!
Γιατι ναι μεν ενα χρονο δεν δουλευα αρα δεν κουραστηκα σωματικα αλλα η ψυχικη ταλαιπωρια απο τον μαρτιο που αρχισα να κοβω τα εφεξορ δεν περιγραφεται...
Δοξα να εχει ο Υψιστος (οποιος και να ειναι ή ολοι μαζι), καλα ειμαι και περναω και στη δουλεια καλα. Αν και εχει πολυ ορθοστασια και κουραση.
Απο σημερα γυρισα πρωι καθημερινα.
Το οποιο ειναι καλο για 3 λογους.
1 θα φτιαξουν καλυτερα οι διατροφικες μου συνηθειες γιατι θα τρωω πρωινο το πρωι και οχι στις 11
2 θα φτιαξει ο υπνος μου αναγκαστικα γιατι δεν θα μπορω να κοιμαμαι αργα
3 θα παιρνω πιο πολλα λεφτα :)
Με αυτη τη σειρα ομως.
Ειλικρινα παρα το οτι γουσταρω να εχω λεφτα, οπως και ολοι μας αλλωστε, προτιμω να ειμαι καλα.
Η υγεια μου και η υγεια της λατρειας πανω απ'ολα παιδες αληθεια σας το λεω.
Ειχε και εκεινη μια περιπετεια η οποια αρχισε πριν το Πασχα...
Εκανε παπ, βρεθηκε κατι ασαφες, εκανε δευτερο βγηκε καθαρο και εκανε και μια βιοψια που βγηκε και εκεινη ασαφης.
Πηγε στον Αγιο Σαββα που βρηκε εναν πολυ καλο γιατρο ο οποιος ειπε οτι υπαρχει μια αλλοιωση την οποια βλεπει.
Εκανε παπ, καθαρο. Πηρε δειγμα για βιοψια το οποιο ελεγε οτι υπαρχει υποψια σοβαρης αλλοιωσης... τι καταλαβαινεις εσυ απ'αυτο δλδ;
Πηγε στο γιατρο και της ειπε οτι επι διχογνωμιας και αμφιβολιων, κατα το Σεπτεμρη ελα να το βγαλουμε αυτο που κανεις δεν ξερει τι ειναι.
Το καλο ειναι οτι δεν ειναι κακοηθεια και οτι ειναι ιογενες. Δεν το κολλησε απο πουθενα δλδ.
Οπως καταλαβαινετε και τα δικα της νευρα ολο αυτο τον καιρο ηταν ψιλοκροσια και δικαιολογημενα.
Τουλαχιστον η αφαιρεση ειναι ελαχιστα επεμβατικη. Θα την κανει δλδ στο ιατρειο του νοσοκομειου και θα φυγει.
Τρελαινομαι ρε παιδια οταν παθαινει τετοια. Μου φευγει η ψυχη.
Εχει και ενα κωλοιστορικο τιγκα στον καρκινο και καθε φορα που κατι βγαινει χανω δεκα χρονια απο τη ζωη μου.
Τελος παντων σημασια εχει οτι δεν ειναι τιποτα σοβαρο.
Ελα σας επρηξα παλι.
Καλο βραδυ, πολλα φιλακια σε ολους και...ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΛΕΥΡΑΣ BABY!!!!
ΘΕΟΣ!!!!
Μονο για παρτη του εβλεπα το show και πολυ χαρηκα που νικησε :)

Soutsi
02-07-2013, 08:33
μεγάλη υπόθεση κ η δουλειά`Μπλού, ευτυχώς σου κατσε κ μπορείς να ξελασπώσεις λίγο είτε οικονομικά είτε απο θέμα κινητοποίησης. Ελα το ξέρεις οτι ολα καλά θα πάνε, πάντα κλαιγόμαστε κ μετά ολα γκούντ.
Μπα, δεν σε φοβάμαι τώρα με την δουλειά, το κάμπινγκ, τα έξτρα χρήματα , ποιός σε πιάνει...!
Αυτό που είπες περι υγείας είναι το βασικότερο...στο τέλος τίποτε άλλο δεν έχει σημασία...μα τίποτε όμως...
Σήμερα θα πάω στην κηδεία ενός φίλου 42 ετών ο οποίος ήταν στο νοσοκομείο για 1 εβδομάδα εντατική σε καταστολή και απεβίωσε τελικά...και ολα αυτά απο την νόσο των λεγεωνάριων,ή αλλιώς την ίωση που παθαίνουν οι ψυκτικοί (φορτηγό μεταφορών οδηγούσε, άσχετο με τους ψυκτικούς). Ηταν 3 ημέρες άρρωστος με 40 πυρετό δεν πήγε στον γιατρό κ ο υιός τον τελείωσε , το πρωί τον βρήκε η γυναίκα του μελανιασσμένο με σπασμούς να μην μπορεί να πάρει ανάσα και ...και ... αυτό ηταν, μετά δεν υπήρχε σωτηρία. Καταραμένα αίρκοντίσονς... να προσέχετε ολοι παιδιά κ κάθε χρόνο να προσθέτετε εκείνα τα ειδικά υγρά τα αντιμυκητισιακά, κ στο αμάξι να το αποφεύγετε...Ειδικά οι φανατικοί καπνιστές είναι αυτοί που την πατάν επι το πλείστον.
Τέλος πάντων τι να πε'ις...
Βρε μια χαρά είμαστε σας λέω... αυτό μου πε κ ο δικός μου απευθυνόμενος σε μένα. Το παιδί έφυγε αφήνοντας πίσω μια γυναίκα 32 ετών χωρίς παιδιά , χωρίς κάτι προοιδοποιητικό, έτσι απλά απο κάτι άνευ σημασίας...τα κλιματιστικά...
Βρε μια χαρά είμαστε σας λέω!!! Το Σταυρό μας και πορευόμαστε...

ti einai touto pali
02-07-2013, 20:06
Απο σημερα γυρισα πρωι καθημερινα.
Το οποιο ειναι καλο για 3 λογους.
1 θα φτιαξουν καλυτερα οι διατροφικες μου συνηθειες γιατι θα τρωω πρωινο το πρωι και οχι στις 11
2 θα φτιαξει ο υπνος μου αναγκαστικα γιατι δεν θα μπορω να κοιμαμαι αργα
3 θα παιρνω πιο πολλα λεφτα :)
Με αυτη τη σειρα ομως.

Απο χθες ξεκινησε η αδεια μου
Το οποιο ειναι καλο για 3 λογους.
1 Αυριο τεταρτη θα πιασω το λοττο
2 Μεθαυριο πεμπτη θα πιασω το προτο
3. Την ερχομενη κυριακη θα πιασω το τζοκερ (ετσι για να ...δεσει καλα το γλυκο)
Εμενα δε με νοιαζει η σειρα ας κατσουν κι ας τα πιασω ανακατα;)
Γαμοτο εχω αναγκη απο διακοπες...εχω ξεχασει ποτε πηγα τελευταια φορα...εστω ενα 3ημερο στην σαλονικη, ας ειναι και στην τζαμαικα ή τη κουβα δεν με πειραζει...
Μονο να φυγω απο ολους και ολα που με εχουν κλεισει χρονια τωρα...Να δω ποσο ολα αυτα τα ψυχολογαστρεντερολογικα θα ειναι τοσο εντονα αν βρεθω σε αλλο περιβαλλον.
ΚΑΛΥΤΕΡΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΩΡΑ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ΦΥΛΑΚΗ...
Γελας Μπλου σημερον τα ...ψυχοκουδουνια μου βαρανε παραφωνα και σπαστικα απο το πρωι...
Τι σκατα στραβωνει γαμοτο και εκει που λες ενταξει ειμαι καλα...παρτον κατω...

Και κατι ασχετο...Ο "μπουμπουκος" υπουργος υγειας... Που παμε ρε γαμοτο...τι αλλο θα δουμε

Blue9791
02-07-2013, 20:29
Απο χθες ξεκινησε η αδεια μου
Το οποιο ειναι καλο για 3 λογους.
1 Αυριο τεταρτη θα πιασω το λοττο
2 Μεθαυριο πεμπτη θα πιασω το προτο
3. Την ερχομενη κυριακη θα πιασω το τζοκερ (ετσι για να ...δεσει καλα το γλυκο)
Εμενα δε με νοιαζει η σειρα ας κατσουν κι ας τα πιασω ανακατα;)
Γαμοτο εχω αναγκη απο διακοπες...εχω ξεχασει ποτε πηγα τελευταια φορα...εστω ενα 3ημερο στην σαλονικη, ας ειναι και στην τζαμαικα ή τη κουβα δεν με πειραζει...
Μονο να φυγω απο ολους και ολα που με εχουν κλεισει χρονια τωρα...Να δω ποσο ολα αυτα τα ψυχολογαστρεντερολογικα θα ειναι τοσο εντονα αν βρεθω σε αλλο περιβαλλον.
ΚΑΛΥΤΕΡΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΩΡΑ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ΦΥΛΑΚΗ...
Γελας Μπλου σημερον τα ...ψυχοκουδουνια μου βαρανε παραφωνα και σπαστικα απο το πρωι...
Τι σκατα στραβωνει γαμοτο και εκει που λες ενταξει ειμαι καλα...παρτον κατω...

Και κατι ασχετο...Ο "μπουμπουκος" υπουργος υγειας... Που παμε ρε γαμοτο...τι αλλο θα δουμε


NA ΠΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΗΜΕΡΑ!!
ΤΩΡΑ!!
Η ιστορια με τον φιλο σου επιβεβαιωνει οτι υπαρχει μονο ΣΗΜΕΡΑ και ΤΩΡΑ!!!

ti einai touto pali
02-07-2013, 21:34
NA ΠΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΗΜΕΡΑ!!
ΤΩΡΑ!!
Η ιστορια με τον φιλο σου επιβεβαιωνει οτι υπαρχει μονο ΣΗΜΕΡΑ και ΤΩΡΑ!!!

Καλα τα λες πως θα μπορουσα να διαφωνισω...
Μονο που σφιγγω τα δοντια γιατι
1. Μαζευω φραγκα για να νοικιασω στην πολη το αργοτερο ως τον σεπτεμβρη. Εχω την "ανωμαλια" οταν κανω μια κινηση να εχω το απαραιτητο μπαγκραουντ ωστε να γινουν τα πραγματα οπως θελω.
2. Δυστυχως εχω και τα ζωντανα του γερου μου τα οποια θελουν την καθημερινη τους φροντιδα. Πριν τρεις μηνες που τελειωσε με τις εγχειρησεις/χημειοθεραπειες του ειπα η να τα πουλησει η να κρατησει μερικα ωστε να μπορει να τα δουλευει... Εχω την "ανωμαλια" οτι οταν λεω κατι σε καποιον αυτος αφου βλεπει οτι δεν γινεται αλλιως θα κανει τις κινησεις του. Παπαρια ομως απο οτι βλεπω ο γερος μου σερνεται ουτε τα πουλαει ουτε τα λιγοστευει βασιζεται σε μενα. Θα μου πεις ξαναπες του το... Δεν εχω υπομονη πια Μπλου φοβαμαι οτι θα του "ορμηξω" ασχημα κι οχι τιποτε αλλο εχει και τον καρκινο. Γαμημενες ευαισθησιες και τυψεις που θα παει θα σας νικησω καποια στιγμη.
3. Εχω την ...νοσοκομειακη περιθαλψη της γριας μου. Αλλο μεγαλο τραγικο κεφαλαιο στη ζωη μου.
Τα ελεγα με τον φαρμακοποιο μου το πρωι που πηγα να παρω τα φαρμακα των γερων... Κατεληξε κι αυτος σε ενα "γαμησε τα αδιεξοδο ουτε να φυγεις ουτε να μεινεις..."
Θα μου πεις τι τα γραφεις...τα γραφω για να βγαλω τον πονο μου...
Μωρε δεν υπαρχει περιπτωση θα την κανω καποια στιγμη στο κοντινο μελλον απλα μου φαινεται οτι αυτη η αναμονη ωρες ωρες ερχεται και με κοπαναει και με κανει ρακος.
Υπομονη γαμοτο για λιγο ακομα

Blue9791
04-07-2013, 15:07
Χθες "αναχωρησε" πολυ προωρα μια φιλη 42 ετων.
Μαχητρια, επασχε απο μεσογειακη αναιμια και παλεψε μεχρι την τελευταια στιγμη.
Στη μνημη οσων παλευουν λοιπον, και οσων εφυγαν νωρις.

Blue9791
13-07-2013, 12:09
Ενα θετικο μηνυμα προς ολους.
Ενα μηνα και 3 μερες μετα το τελευταιο μου εφεξορ μπορω να πω οτι ειμαι καλα.
Καθε μερα προσπαθω βεβαια και υπαρχουν στιγμες που εχω αγχος ή που αισθανομαι οτι δεν ειμαι τελειως καλα αλλα η καθημερινοτητα και το οτι τα καταφερα μεχρι εδω με βοηθουν να στεκομαι οσο καλυτερα μπορω.
Θελει κοπο καθημερινο αλλα γινεται.
Βεβαια οταν θα κοψω και τα ζαναξ δεν ξερω τι θα γινει αλλα αυτο θα το αντιμετωπισουμε οταν ερθει η ωρα.
Καλο σουκου σε ολους.

ti einai touto pali
21-07-2013, 15:09
Που εισαι Μπλου , ψιλοχαθηκες... πιστευω ολα να ειναι καλα και να αραζεις πουθενα κατω απο τιποτα κοκοφοινικες στα βιρτζιν αιλαντς η στην ταιτη και να απολαμβανεις μακαριως το χαβιαρι με το φουγκρα και σαμπανια 100 ετων και βαλε.

http://www.youtube.com/watch?v=zCehu2sB1yQ

Blue9791
28-07-2013, 11:24
Τι εχει παθει το φορουμ;;;;
Εγραψα ενα κατεβατο απαντηση και δεν αναρτηθηκε ποτε...
Παμε παλι...
Ελλειψα 5 μερες καμπινγκ στην Αρκαδια και τα περασα λουκουμι συριανο.
Ησυχια και ζεν.
Εδω ολα καλα;

ti einai touto pali
29-07-2013, 07:57
Τι εχει παθει το φορουμ;;;;
Εγραψα ενα κατεβατο απαντηση και δεν αναρτηθηκε ποτε...
Παμε παλι...
Ελλειψα 5 μερες καμπινγκ στην Αρκαδια και τα περασα λουκουμι συριανο.
Ησυχια και ζεν.
Εδω ολα καλα;

Αλλο παλι και τουτο...συριανα λουκουμια εθεαθησαν σε καμπινγκ της αρκαδιας... Μηπως ζουμε μερες αποκαλυψης?
Κι εγω που πηρα προχθες το προσωπικο μου λιαρ τζετ και πεταχτηκα ως την ταιτη μπας και σε πετυχω κατω απο κανενα κοκοφοινικα ...
Που να σκεφτω ο μακακας οτι θα προτιμουσες μερη οπου συχναζει...λαϊκουρα.
Αααα Blue θα σε μαλωσω. Προχθες παλι μας ...εγραψες. Τοσες μερες κοιλοπονουσε η Κεητ η πριγκιπεσα μεχρι να γεννησει τον μελλοντα βασιλεα κι εσυ παλι δεν εισουν εκει να της συμπαρασταθουμε της καυμενης...
Εχω την εντυπωση οτι εχεις αρχισεi να "κομμουνιζεις" Blue....

Θα μου πεις "τι γραφει παλι ο μακακας"? Δεν ξυπνησα καλα σημερα γαμω το γαστρεντερικο μου μεσα πιστευω οσο περναει η μερα να καλυτερευσω.

Blue9791
31-07-2013, 23:15
Αλλο παλι και τουτο...συριανα λουκουμια εθεαθησαν σε καμπινγκ της αρκαδιας... Μηπως ζουμε μερες αποκαλυψης?
Κι εγω που πηρα προχθες το προσωπικο μου λιαρ τζετ και πεταχτηκα ως την ταιτη μπας και σε πετυχω κατω απο κανενα κοκοφοινικα ...
Που να σκεφτω ο μακακας οτι θα προτιμουσες μερη οπου συχναζει...λαϊκουρα.
Αααα Blue θα σε μαλωσω. Προχθες παλι μας ...εγραψες. Τοσες μερες κοιλοπονουσε η Κεητ η πριγκιπεσα μεχρι να γεννησει τον μελλοντα βασιλεα κι εσυ παλι δεν εισουν εκει να της συμπαρασταθουμε της καυμενης...
Εχω την εντυπωση οτι εχεις αρχισεi να "κομμουνιζεις" Blue....

Θα μου πεις "τι γραφει παλι ο μακακας"? Δεν ξυπνησα καλα σημερα γαμω το γαστρεντερικο μου μεσα πιστευω οσο περναει η μερα να καλυτερευσω.


Καταρχην οσο κοιλοπονουσε η καιτουλα εγω ημανε τ'ανασκελα και λιαζομουνα και ουτε επαφη ειχα με την τεχνολογια ουτε με καμια τετοια πιπα (την αδελφη της καιτουλας εννοω).
Σαν εμαθα τα χαρμοσυνα ομως αγαλιασα και εβαψα τα νυχια της λατρειας κοκκινα...βασιλιατικα!
Φωναζαμε ολοι σε παραζαλη "its a boy! its a boy" και εβαψα τα δικα μου νυχια γαλαζια για να τιμησω το boy.
Την πιπα μη ξεχασω να παρω... για να συχαρηκια εννοω.
Ταϊτη σουχω πει δε παω! Μαλωσα με τον μπιτς μπαρμαν τις προαλλες γιατι στο daquiri φραυλα δεν ειχε τριψει παγο αλλα μου τον εβαλε ολοκληρο και χαλαστηκα.

ti einai touto pali
06-08-2013, 08:51
Blue σου στειλα π.μ.
(Αραγε τι σημαινει π.μ. , "προ μεσημβριας" , "προ μελαγχολιας" , "προ μακακιας", "προ μνημονιου" , "περσοναλ μεσατζ" ?)

Blue9791
08-09-2013, 14:48
Φιλοι αγαπημενοι γεια σας!
Οχι δεν κανω προσφονηση σε εκπομπη μαγειρικης.
Απλα εχουμε καιρο να τα πουμε και ειπα να πω ενα γεια.
Οκ,δεν θελω να πω μονο ενα γεια.
Θελω να πω σε οσους δεν ειναι καλα αλλα και σ'αυτους που ειναι οτι με υπομονη και επιμονη ολα γινονται.
Ειμαι 3 μηνες τωρα χωρις εφεξορ μονο με ζαναξ και ναι μεν εχω σκαμπανευασματα αλλες φορες αμελητεα αλλες φορες πιο εντονα αλλα σημασια εχει ακομα και αγχη μας (συγκεκριμενα ή αφηρημενα) οσο μπορουμε να τα "τακτοποιουμε".
Ακομα και τωρα που γραφω δεν ειμαι στα καλυτερα μου και χωρις εμφανη λογο αλλα προσπαθω να το προσδιορισω για να το εχω υπο ελεγχο. Οσο μπορω.
Δεν τελειωνει ο κοσμος με την διαταραχη αγχους.
Κι ας φαινεται κολαση αληθινη.
Πες πως ειναι ενα σκουντηγμα για να ξυπνησουμε και να δουμε τη ζωη μας με αλλο ματι.
Οκ δεν εχουμε κουραγιο και ναι εχουμε κουραστει.
Δεν ειναι πιο κουραστικο ομως καθε τρεις και λιγο ταχυκαρδιες,μουδιασματα,πα νικοι κλπ κλπ κλπ;
Λιγη υπομονη,πολυ κουραγιο,πολλη δυναμη και αγαπη χρειαζεται.
Αγαπη για τον εαυτο μας και σεβασμος προς τον εαυτο μας.

Blue9791
15-09-2013, 12:51
Και συνεχιζω εν μεσω περιοδου πληρους εξαρσης αγχους.
Κοιμαμαι ευκολα αλλα ξυπναω 2 και 3 φορες εντρομη και δυσκολευομαι να ξανακοιμηθω.
Ολα μου φαινονται βουνο ειδικα οταν το αγχος βαραει κοκκινο.
Απελπιζομαι αρκετες φορες την ημερα και αλλες τοσες αισθανομαι εξαντλημενη.
Σκεφτομαι αυτο που λεει και ο τιτλος του νηματος...
Κρισεις αγχους (αυτη τη φορα), καθημερινοτητα, δουλεια και πως την παλευει κανεις με ολα αυτα οταν καλα καλα δεν μπορει να διαχειριστει τον εαυτο του.
Θελω να πω σε οσους διαβαζουν και εχουν αγχωδη διαταραχη ή διαταραχή πανικού ή οποιαδηποτε διαταραχη οτι σας θαυμαζω.
Ειλικρινα θαυμαζω τους ανθρωπους που μεσα απο τοση σκοτεινια βρισκουν το κουραγιο και ανταπεξερχονται σε μια καθημερινοτητα εφιαλτικη και ξυπνουν την αλλη μερα και κανουν το ιδιο.
Μεχρι και πριν 2 χρονια η λυση που εδινα ηταν να φευγω.
Απο δουλειες γιατι δεν αντεχα, απο σχεσεις πριν καλα καλα αρχισουν ακριβως γιατι δεν μπορουσα να διαχειριστω αυτο που μου συμβαινει.
Το αποτελεσμα φυσικα ηταν καποια στιγμη εκτος απο ανεργη να ειμαι και μονη μου και να λυπαμαι τον εαυτο μου.
Τα τελευταια χρονια και αν δεν ηταν η λατρεια δεν θα τα καταφερνα γιατι παντα διπλα μας πρεπει να εχουμε ανθρωπους που θαυμαζουμε και που μας προαγουν, λογω της λατρειας ή με αφορμη την λατρεια αποφασισα να την δω αλλιως και προσπαθω αντι να φευγω.
Μεχρι τωρα εχει πιασει η τακτικη αυτη του "προσπαθω καθε μερα να ειμαι ορθια, να κανω αυτα που οφειλω κυριως στον εαυτο μου και να γινομαι καλυτερα και καλυτερη".
Ποτε δεν ειναι ευκολο.
Ουτε με τον καιρο γινεται πιο απλη η διαδικασια του να διαχειριστω μια περιοδο κρισης και να βγω απο αυτην.
Το μονο που αλλαζει ειναι η γνωση.
Καθε σκοτεινη περιοδος μου μαθαινει καινουρια πραγματα για μενα, για το τι με ενοχλει, τι πρεπει να αλλαξω και τι αν αποδεχτω.
Και φυσικα η γνωση οτι οσο οδυνηρο και να ειναι αυτο που μου συμβαινει, οσο και να με κανει να θελω στην κυριολεξια να παω καπου να κρυφτω, αν σταθω ορθια και μπροστα στο προβλημα αυτο σιγα σιγα θα αρχισει να υποχωρει.
Οχι δεν ειναι ευκολο και οχι δεν γινεται απο τη μια στιγμη στην αλλη.
Πολλες φορες με βοηθαει να να σκεφτομαι μονο τη δεδομενη στιγμη και πως θα την αντιμετωπισω γιατι η επομενη μερα μου προκαλει τρομο.
Ο καθενας βρισκει τροπους.
Για να μην μακρυγορω αλλο, αυτο που οφειλω στον εαυτο μου (κι ας ειναι οικονομικα βαρυ αυτην την στιγμη) ειναι να κανω ψυχοθεραπεια για να εχω εναν "οδηγο" σκεψης και πραξης.
Οχι αλλα φαρμακα.
Δεν τα απορριπτω γιατι ποτε δεν ξερεις τι σου ξημερωνει αλλα αυτο που ξερω ειναι οτι σε μενα τουλαχιστον λειτουργησαν ως σφουγγαρι που ρουφουσε ολα τα κακως κειμενα, με αφηναν με μια γλυκεια αισθηση οτι ολα καλα θα πανε χωρις ομως να κινητοποιουμαι.
Το αποτελεσμα ηταν το σφουγγαρι καποια στιγμη να ξεχειλισει.
Οτι γινεται με καθε νορμαλ ανθρωπο δλδ που εχει ενα νορμαλ μεγεθους σφουγγαρι μεσα του.
Απλα θεωρω οτι το δικο μου μεγαλωνε με τα φαρμακα και ειχε τεραστια απορροφητικοτητα.
Και φυσικα γι'αυτο και οταν ξεχειλησε κληθηκα να μαζεψω να ασυμαζευτα.
Αλλά θεωρω οτι ακομα κι αυτο, μακροπροθεσμα καλο μου κανει.
Ασχημες μερες ναι.
Αλλα θα την παλεψουμε κι αυτη τη φορα.
Καλη δυναμη σε ολους.

Blue9791
08-10-2013, 19:27
Ετσι για την ιστορια και την τηρηση της παραδοσης, ας κανω ενα update.
4 μηνες χωρις εφεξορ και απο τον Σεπτεμβριο ειμαι σχεδον μια εβδομαδα on και μια εβδομαδα off.
On εννοω καλα, off εννοω οχι καλα.
Με εχει θορυβησει αρκετα το οτι η συχνοτητα των off ημερων εχει αυξηθει και με βαζει σε σκεψεις τυπου "μηπως θα επρεπε να ξαναπαρω εφεξορ".
Ο γιατρος μου δεν εχει αναφερει κατι τετοιο και δεν θα ηθελα κατι τετοιο.
Μηπως πρεπει ο εγκεφαλος να εξασκηθει στα νεα δεδομενα και πρεπει να δωσω χρονο;
Η λογικη εξηγηση ειναι αυτη.
Πες το στο σωμα μου αυτο ομως οταν τραβαει τα ζορια του.
Δεν ακουει κανεναν.
Αραγε ο καθημερινος αγωνας που δινουμε ολοι εδω μεσα, εχει ποτε αποτελεσμα;
Θα δουμε τους καρπους των κοπων μας (και ξερετε πολυ καλα για ποσο κοπο μιλαω).
Δεν τα παραταω γιατι ουτε το δικαιωμα εχω ουτε και θελω.
Απλα αναρωτιεμαι σε μια αρκετα ευαλωτη στιγμη που το παραπονο εχει κατσει εδω διπλα μου...

Judith
15-10-2013, 13:06
Γεια σας και απο μένα!
Το μίνι ιστορικό μου.Είμαι 26 στα 27 και πριν 9 μήνες έπαθα κρίσεις πανικού.Πήγα σε γιατρό,χαπακώθηκα με τη μία,έκανα και ψυχοθεραπεία και καθώς έφτασα να νιώθω αρκετά καλά,είπα τέλος τα χάπια και έχω 2 βδομάδες off,σε συνεννόηση με το γιατρό βέβαια.
Το θέμα είναι πως όλα επανήλθαν.Δυσθυμία,δύσπνοι ες,άγχος στο φουλ όλη μέρα(αν και εγώ παραδόξως αγχώνομαι πιο πολύ το βράδυ).
Το συμπέρασμα είναι πρώτον,πως δε μου ταίριαξε αυτός ο γιατρός,αλλά επειδή ήταν γνωστός μας και δεν είχα οικονιμική υποχρέωση,δεν είχα και τη δυνατότητα επιλογής.Μου σταμάτησε την ψυχοθεραπεία ακριβώς όταν μου σταμάτησε και τα χάπια,αλλά τελικά ρε παιδιά,χαώθηκα πάλι.Όντως τα χάπια σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά,αλλά μπαίνεις στο τρυπάκι της επαναπάυσης,λες πάει τέλειωσε ας χαλαρώσω τώρα.Ναι,βεβαίως και να χαλαρώσεις,αλλά πρέπει να τη δεις "αλλιώς".Νομίζω δηλαδή,πως αν συνεχίσεις το ζειν σου όπως ήξερες,δε θα αλλάξει κάτι.
Τώρα μου έχουν σκάσει διάφορα ψυχοσωματικά,γαστρίτιδες κτλ.Είμαι και σε καιρό αδράνειας,που έίναι το χειρότερο στις φάσεις αυτές.Νομίζω όμως πως πρέπει να ξαναρχίσω ψυχοθεραπεία,γιατί θεωρώ πως οι φάσεις πανικού θέλουν διαχείριση με πρόγραμμα,και πρακτικό και ψυχολογικό.Θέλω να πιστεύω πως θα περάσει,πως θα νιώσω καλύτερα σύντομα,γι'αυτό μπαίνω καμιά φορά εδώ μπας και πετύχω καμιά αισιόδοξη ιστορία..(βέβαια φαντάζομαι,όποιος το έχει ξεπεράσει δεν έχει καμιά πρεμούρα να το αναφέρει,προτιμά να απoλαμβάνει τη ζωή του μακρυά από το πισί ;) ).

Lena01
15-10-2013, 13:16
Γιατί έπαθες τις κρίσεις πανικού?

Judith
15-10-2013, 14:07
Βίωσα μια περίοδο άγχους καθώς έκανα κάποιες αλλαγές στη ζωή μου τελευταία,αλλά η πρώτη κρίση με έπιασε στο άκυρο,ενώ όλα έβαιναν σχετικά καλώς!!Από τότε κατήφορος.Άρχισα να φοβάμαι τα πάντα,κυρίως επειδή δεν κατάλαβα τι είχα και γιατί το είχαΉμουν ανέκαθεν μηδενιστική και ανικανοποίητη,και έχω βιώσει και κάποια δυσάρεστα πράγματα στο μεγάλωμά μου,αλλά τι φταίει πιο πολύ από όλα προφανώς ακόμη δεν το έχω βρει.Όταν πανικοβάλλεσαι,με τη γενικότερη έννοια,δεν μπορείς να συνομιλήσεις καθαρά με τον εαυτό σου...

Lena01
15-10-2013, 16:51
Μήπως ήσουν σε φάση υπερκόπωσης?
Τις κρίσεις πώς τις βίωνες? έτσι στα ξαφνικά τελείως?

Judith
15-10-2013, 17:36
Τότε μπορεί να ήμουν,τώρα δεν ξέρω γιατί με ξανάπιασε,'ισως ο ενδόμυχος φόβος ότι δε στηρίζομαι στα χάπια πλέον,ίσως και το ότι δεν το δούλεψα όσο έπρεπε..
Την πρώτη φορά ήταν όντως απρόσμενο όταν με έπιασαν,τώρα το ψιλοπερίμενα με βάση το άγχος που είχε αυξηθεί τελευταία,αποσυρόμενη απο την αγωγή.

Lena01
15-10-2013, 19:39
Να σε ρωτήσω Judith, στο γιατρό τί είπες και διέγνωσε κρίσεις πανικού?
Ρωτάω γιατί νιώθω ότι έχω περάσει κάτι παρόμοιο αλλά δεν μου είπε ο γιατρός για πανικό αλλά για άγχος...

Judith
15-10-2013, 20:16
Ο γιατρός μου είπε πως έπαθα κρίσεις πανικού από σωρρευμένο άγχος κτλ,μου έγραψε κατευθείαν ηρεμιστικά και αντικαταθλιπτικά τα οποία και πήρα για οχτώ μήνες.Δεν 'εγινε όμως σωστή δουλειά από ό,τι φαίνεται...Αν θες στείλε μου πμ,για να τα πούμε.

Blue9791
17-10-2013, 20:58
Χαιρετω κι εγω,
Αν και ειμαι σε γενικες γραμμες κατα των φαρμακων γιατι ειχα κακη εμπειρια λογω κακης χρησης, θεωρω οτι αν ληφθουν τα σωστα φαρμακα για ενα ορισμενο χρονικο διαστημα και παντα σε συνδυασμο με ψυχοθερπεια, γινονται θαυματα.
Εγω επαιρνα εφεξορ για παρα πολλα χρονια και κατα τη γνωμη του γιατρου που με παρακολουθει τωρα ηταν λαθος φαρμακα για τη δικη μου περιπτωση.
Με βοηθησε να τα κοψω και αφησαμε μονο τα ζαναξ.
Βεβαια επειδη η ψυχοθεραπεια που κανω προφανως δεν με καλυπτει (γιατι δεν ειναι εντατικη) και επειδη δεν εχει μαθει ο εγκεφαλος μου να λειτουργει χωρις "βοηθεια" εκανα μια βουτια τον τελευταιο μηνα αρκετα μεγαλη.
Το μονο που εκανα γιατι δεν θελω να παρω αντικαταθλιπτικα ηταν να παρω επιπλεον ζαναξ μεχρι να ισιωσω και βλεπουμε.
Γενικα θελω να πω οτι σημασια εχει η γνωση του προβληματος κυριως και μετα η φαρμακοθεραπεια και η ψυχοθεραπεια.
Ευχομαι οτι καλυτερο παιδια ειλικρινα.
Και οτι θελετε εδω ειμαστε να τα λεμε.