PDA

Εμφάνιση Πλήρους Έκδοσης : ΦΟΒΑΜΑΙ



olga92
26-04-2012, 19:22
Γειά σας!!πριν λιγο καιρο διαβασα ενα βιβλιο σχετικα με τους φοβους..το διαβασα σκιπομα γιατι φοβαμαι να μεινω στο σπιτι μου...ετσι καποια στιγμη διαβασα την ιστορια μιας κοπελας που φοβοταν να παει στην τουαλετα μονη της γιατι ηατν θυμα σεξουαλικης παρενοχλης....ετσι εμενα μου περασαν διαφορα πραγματα απο το μυαλο...οταν ημουνα μικρη επαιζα μπασκετ με εναν γειτονα ο οποιος γενικα μπορω να τον πω παιδεραστη....παιζαμε μπαλα και εκανε διαφορες χειρονομιες ημουνα πολυ μικρη και δεν μπορουσα να καταλαβω ομως πολλα...μεχρι που καποια στιγμη μας φωναξε σπιτι του να παιξουμε μπασκετ,τοτε μου λεει σε εμενα ελα να σου πω ενα μυστικο και μου εγλιψε το αυτι...αντεδρασα δινωντας του μια μπουνια...δεν σταματισε ομως μονο εκει...τσακωθηκαμε εννεοειτε φτασαμε πολλεσ φορες στη αστηνομια για μυνησεις,αλλα ποτε δεν του εκαναν τιποτα...αυτος επερνε κυαλλια και κοιταγε μεσα στο σπιτι μας η καθε φορα που ανεβαινα στην ταρατσα πηγαινε στο δωματιο του και εβγαζε το παντελονι του και καταλαβατε τι εκανε...ακομα μενει απανω απο το σπιτι μας...ετσι καταλαβα οτι ισως να φταιει και εκεινος πουυ φοβαμαι να μεινω μονη μου στο σπιτι...δεν ξερω αν οντως ειναι ετσι απλα το λεω γιατι καποιεσ φορες φοβαμαι να μην τον δω μεσα στο σπιτι μου και μου κανει τιποτα,ακομα και τωρα που εχω μεγαλωσει οταν βγαινω εξω στην βεραντα τον βλεπω στο μπαλκονι να με κοιατει,αρκετες φορες τον εχω δει νε με κρυφοκοιταει,ετσι πιστεψα οτι ισως να ευθυνετε αυτος ο ανθρωπος.πλεον προσπαθω να κατσω μονη μου στο σπιτι αλλα εχω παντα το νου μου να μην μπει καποιος μεσα.το βραδυ φοβαμαι τα παντα καποιες φορες φοβαμαι να κοιμηθω κιολας....θα ηθελα και εσεις να μου πειτε πως να αντιμετοπισω τον φοβο μου....ευχαριστω..

lavie
26-04-2012, 20:41
Όλγα πόσο χρονών είσαι; το έχεις συζητήσει με δικούς σου ανθρώπους; καταλαβαίνω πόσο άσχημη εμπειρία είναι κ πόσο μεγάλος είναι ο φόβος, υπάρχει περίπτωση να αλλάξεις σπίτι; να μας περιγράψεις καλύτερα την ιστορία; θα μπορούσε να σε βοηθήσει ψυχολόγος νομίζεις;για το φόβο μιλάω κ στο κάτω-κάτω αν μεγάλωσες,μεγάλωσε κ αυτός οπότε μήπως να τον απειλήσεις εσύ ή κάποιος δυνατός φίλος σου που εμπιστεύεσαι;

kokkinoskoufitsa
26-04-2012, 21:50
ΑΥΤΗ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΟΥ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΜΠΟΡΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ,ΠΟΥ ΔΕ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ! ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ,ΓΙΑ ΦΟΒΙΕΣ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΘΑΨΕΙ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΚΑΝ,Η ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙΣΤΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ,ΚΛΠ. ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΤΕ? ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΜΥΔΡΑ,ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ,ΚΑΠΟΙΑ ΣΚΗΝΙΚΑ,ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ,ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ,ΠΙΟ ''ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ'' ?
ΚΑΙ ΤΙ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΧΕΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΡΑ???

Φιλομαθής
26-04-2012, 22:35
θα ηθελα και εσεις να μου πειτε πως να αντιμετοπισω τον φοβο μου....ευχαριστω..
Καλησπέρα olga , τον έχεις αντιμετωποίση Ίδη όταν ήσουν μικρή και σχετικά ανυπεράσπιστη , τι σε εμποδίζει να εκτιμήσεις ρεαλιστικά της ικανότητες άμυνας σου ;

μαρκελα
26-04-2012, 22:49
Καλησπέρα olga , τον έχεις αντιμετωποίση Ίδη όταν ήσουν μικρή και σχετικά ανυπεράσπιστη , τι σε εμποδίζει να εκτιμήσεις ρεαλιστικά της ικανότητες άμυνας σου ;

συμφωνώ με τον Φιλομαθή ότι κάνεις αναπαραγωγή του ίδιου φόβου που βίωσες όταν ήσουν μικρή!
Με την μόνη διαφορά ότι οι συνθήκες άλλαξαν, άσχετα αν εσύ με την σκέψη σου συντηρείς τον φόβο!
Σήμερα μπορείς με πολλούς τρόπους να προστατέψεις τον εαυτό σου, κάτι που δεν μπορούσες να κάνεις
όταν ήσουν μικρό παιδάκι! Αυτό το γεγονός, λάβε υπ' όψιν σου ότι κι αυτός το γνωρίζει πολύ καλά
οπότε και δύσκολα θα τολμούσε να σε πλησιάσει! Καλό θα ήταν να απομακρυνθείς από το σημείο αυτό.
Με τί ασχολείσαι; Επίσης, θα μπορούσες π.χ. να έπαιρνες μαθήματα αυτοάμυνας, μαθαίνοντας κάποια πολεμική τέχνη. :)

olga92
26-04-2012, 23:26
ειμαι 20 χρονων,αυτο εγινε οταν πηγαινα δημοτικο νομιζω τεταρτη δημοτικου πηγαινα...γενικα αυτος ο ανθρωπος ηατν πολυ προκλητικος παντα ομως με υπουλο τροπο..οτι εκανε ηξερε πως να το κανει...οχι δεν υπαρχει περιπτωση να αλλαξω σπιτι δυστηχως..το εχω συζητηση τωρα τελευταια αυτο το θεμα...αλλα παντα μου ερχετε στο μυαλο οτι ισως καποια στιγμη να κανει κατι χειροτερο..τον απεχθανομαι αυτον τον ανθρωπο και οποιον κανει κατι τετοιο...πολλες φορες οταν παω να μεινω σε ενα αλλο σπιτι φοβαμαι και αλλου,φοβαμαι μην μπει καποιος και μου κανει κακο.....μαλιστα σκευτομαι εναν τροπο ωστε να μην μου κανει σε εμενα κακο και αν κανει στους αλλους να το καταλαβω....οταν μιλησα με εναν φιλο ο οποιος σπουδαζει ιατρικη με ειχε ρωτησει αν φοβαμαι το αγγιγμα καποιου του ειχα πει δεν ξερω,αλλα μπορω να πω οτι αν καποιο δικο μου προσωπο με ακουμπησει στο ποδι,απλα να με σκουντικσει ετσι οπως κα8ομαι...το ποδι μου ειναι σαν να πεταγετε ορθιο...δεν ειναι οτι τρομαζω,απλα κανει μια κινηση το ποδι μου λες και το ιδιο το ποδι δεν θελει να με ακουμπανε....δεν ξερω τι αλλο να πω..

RainAndWind
27-04-2012, 04:39
Συμφωνώ με Μαρκέλα και Φιλομαθή. Δεν είσαι πια αβοήθητη απέναντί του, αλλά θυμάσαι την εμπειρία και με τρόπο που σε κάνει να νιώθεις ακόμη ότι δεν έχεις εσύ τον έλεγχο της κατάστασης, πως ακόμη είσαι όπως ήσουν στο παρελθόν.

ioannis2
27-04-2012, 09:38
Κάνει αναπαραγωγή του φοβου (συμφωνω μαρκελα και φιλομαθη), όμως ο φοβος σε μικρες ηλικίες βιώνεται πολύ ζωντανα στη σκέψη, στιγματίζει τη σκέψη, σα να έχει γραφει με ανεξίτηλο μελάνι και όταν το άτομο τον αναμοχλεύει στη σκέψη χρονια μετα ειναι σαν να τον βιωνει εκεινη τη στιγμη ξανα.
Όλγα, το θεμα της παρενόχλησης το έχεις συζητήσει με τους δικούς σου ή με κάποιο ειδικό?
Μένεις μόνη σ' αυτο το σπίτι ή με τους δικούς σου? Σου εχει συμπεριφερθει παρόμοια πρόσφατα?
Να μαθεις τον ευατό σου να βρισκει τις δυναμεις και αντιδρα όσο πιο αποτελεσματικά μπορείς και να μην ειναι παθητικός κι απ την αλλη όσο το δυνατόν εκπαίδευσε το μυαλό σου να μην επικαλείται ή να επικαλείται σε μικρότερη συχνότητα και ένταση τετοιες σκέψεις, να τις αναγνωρίζει όταν βρίσκονται σε εξέλιξη ως τετοιες και εκεί να γινεται προσπάθεια απώθησης τους. Και κατανόησε επίσης ότι η επίλκηση δεν σε βοηθα στη ζωη σου, απλά ξανανοίγει η πληγη, σκέψου επίσης το ότι σου στερεισε χαρα, ευχαριστες στιγμες και ωραιες διαπροσωπικες σχέσεις, μην επιτρεψεις στον εαυτο σου να συνεχίσει να τα στερειται. Πάντως, απ ότι ξέρω, σε τετοια βιώματα συστηνεται η βοηθεια ειδικού ψυχολογου.

VickyK
27-04-2012, 09:52
Γειά σας!!πριν λιγο καιρο διαβασα ενα βιβλιο σχετικα με τους φοβους..το διαβασα σκιπομα γιατι φοβαμαι να μεινω στο σπιτι μου...ετσι καποια στιγμη διαβασα την ιστορια μιας κοπελας που φοβοταν να παει στην τουαλετα μονη της γιατι ηατν θυμα σεξουαλικης παρενοχλης....ετσι εμενα μου περασαν διαφορα πραγματα απο το μυαλο...οταν ημουνα μικρη επαιζα μπασκετ με εναν γειτονα ο οποιος γενικα μπορω να τον πω παιδεραστη....παιζαμε μπαλα και εκανε διαφορες χειρονομιες ημουνα πολυ μικρη και δεν μπορουσα να καταλαβω ομως πολλα...μεχρι που καποια στιγμη μας φωναξε σπιτι του να παιξουμε μπασκετ,τοτε μου λεει σε εμενα ελα να σου πω ενα μυστικο και μου εγλιψε το αυτι...αντεδρασα δινωντας του μια μπουνια...δεν σταματισε ομως μονο εκει...τσακωθηκαμε εννεοειτε φτασαμε πολλεσ φορες στη αστηνομια για μυνησεις,αλλα ποτε δεν του εκαναν τιποτα...αυτος επερνε κυαλλια και κοιταγε μεσα στο σπιτι μας η καθε φορα που ανεβαινα στην ταρατσα πηγαινε στο δωματιο του και εβγαζε το παντελονι του και καταλαβατε τι εκανε...ακομα μενει απανω απο το σπιτι μας...ετσι καταλαβα οτι ισως να φταιει και εκεινος πουυ φοβαμαι να μεινω μονη μου στο σπιτι...δεν ξερω αν οντως ειναι ετσι απλα το λεω γιατι καποιεσ φορες φοβαμαι να μην τον δω μεσα στο σπιτι μου και μου κανει τιποτα,ακομα και τωρα που εχω μεγαλωσει οταν βγαινω εξω στην βεραντα τον βλεπω στο μπαλκονι να με κοιατει,αρκετες φορες τον εχω δει νε με κρυφοκοιταει,ετσι πιστεψα οτι ισως να ευθυνετε αυτος ο ανθρωπος.πλεον προσπαθω να κατσω μονη μου στο σπιτι αλλα εχω παντα το νου μου να μην μπει καποιος μεσα.το βραδυ φοβαμαι τα παντα καποιες φορες φοβαμαι να κοιμηθω κιολας....θα ηθελα και εσεις να μου πειτε πως να αντιμετοπισω τον φοβο μου....ευχαριστω..

Καλημέρα Όλγα, επειδή κι εγώ φοβόμουν να μείνω μόνη μου σπίτι ή ακόμη κ να κοιμηθώ, διότι όταν ήμουν μικρή κάποια μεγαλύτερα ξαδέρφια μου, μου κάνανε διάφορα, είχα κ κάποιες άσχημες εμπειρίες με ανώμαλους, οπότε με οδήγησε στο να έχω εφιάλτες. Φοβόμουν το σκοτάδι κ γενικά φοβόμουν να κοιμηθώ για να μην έρθει κάποιος κ μου κάνει κάτι. Τελικά άρχισα να το ξεπερνάω αντιμετωπίζωντάς το! Έσβηνα το φως, τελείως σκοτάδι, άρχισα να εκνευρίζομαι με όλους αυτούς που μου δημιουργούσανε πρόβλημα κ λειτούργησε ο οργανισμός μου εγωιστικά. Δε θα αφήσω κανένα να μου κάνει κακό, να με ακουμπήσει ή ακόμη κ να με τρομάξει. Δεν έχει κανένας αυτό το δικαίωμα επειδή είμαστε το "αδύναμο" φύλλο! Πλέον μένω μόνη μου κ ενω στην αρχή φοβόμουν ότι μπορεί να μπει κάποιος σπίτι κ να μου κάνει κάτι, κάθησα κ σκέφτηκα ότι δε γίνεται να βασανίζομαι με τέτοιους φόβους κ έλεγα ότι, ότι είναι να γίνει θα γίνει κ βλέπω πως θα το αντιμετωπίσω εκείνη τη στιγμή. ΘΑ μου πεις, μπορεί να μη σε ανακουφίζει αυτό αλλά δε μπορώ να καταναλώνομαι σε φόβους κ φαντασιώσεις του μυαλού! Έχω ήδη αρκετά να αντιμετωπίσω!

Φιλομαθής
27-04-2012, 09:59
ioannis2
όμως ο φοβος σε μικρες ηλικίες βιώνεται πολύ ζωντανα στη σκέψη, στιγματίζει τη σκέψη , σα να έχει γραφει με ανεξίτηλο μελάνι και όταν το άτομο τον αναμοχλεύει στη σκέψη χρονια μετα ειναι σαν να τον βιωνει εκεινη τη στιγμη ξανα.
Καλημέρα ioannis , μου άρεσε ο τρόπος που εμβάθυνες το πρόβλημα , στο σημείο που αναφέρεις και μαρκάρω , βρίσκεται νοηματικά το κάθε ψυχολογικό πρόβλημα , << Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΑΛΥΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ >> η οποία με το κάθε ανάλογο εξωτερικό ερέθισμα μας θυμίζει μέσο τον ψυχοσωματικών συμπτωμάτων την ύπαρξη της , αλλά και την ανάγκη επίλυση της !

ioannis2
27-04-2012, 10:44
Καλημέρα ioannis , μου άρεσε ο τρόπος που εμβάθυνες το πρόβλημα , στο σημείο που αναφέρεις και μαρκάρω , βρίσκεται νοηματικά το κάθε ψυχολογικό πρόβλημα , << Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΑΛΥΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ >> η οποία με το κάθε ανάλογο εξωτερικό ερέθισμα μας θυμίζει μέσο τον ψυχοσωματικών συμπτωμάτων την ύπαρξη της , αλλά και την ανάγκη επίλυση της !

Όταν το άτομο, έστω χρονια μετα, βρεθεί σε καταστάσεις ή με άτομα τα οποία παρουσιάζουν κάποια χαρακτηριστικά κοινά με τα άτομα ή τις καταστασεις στις οποίες προέκυψε η τραυματική εμπειρία χωρίς ωστόσο να υπάρχει οποιαδήποτε απειλή ή ένδειξη επανάληψης τους, τα χαρακτηριστικά αυτα, που περιέβαλλαν την τοτε τραυματική εμπειρία και έτσι έχουν γίνει μέρος της και έχουν μαζί με αυτη γραφει στη μνημη ως με ανεξίτηλο μελάνι όπως είπα πιο πάνω, λειτουργούν εφεξής ως φίλτρο, ως το μέτρο κρίσης και κατά συνέπεια απόρριψης για καθε τι που παρουσιάζει εκείνα τα χαρακτηριστικά. Έτσι το άτομο απορρίπτει ατομα με τέτοια χαρακτηριστικα ή αποφευγει να συναναστραφει μαζι τους από φοβο επανάληψης έστω και αν περα από τα χαρακτηριστικα αυτα πρόκειται για πολύ εντάξει άτομα. Όταν λέω χαρακτηριστικα εννοω πχ σωματότυπος, αποτομο ύφος, τυπος βλέμματος πχ ειρωνικό κλπ. Και ετσι το άτομο χανει μεγαλες ευκαιριες για φιλιες και διαπροσωπικές σχέσεις, γίνεται πολύ επιφυλακτικό απεναντι στους άλλους και όλα αυτά συμβάλλουν στην κοινωνική του απομόνωση. Και ο αλλος βεβαια που βλεπει τη συμπεριφορα αυτη του ατομου απεναντι του δεν ξερει ότι ειναι το αποτελεσμα καποιας τραυματικής εμπειρίας αλλά αυτου που βλεπει και ερμηνευει μπροστα του πχ νομίζει ότι ειναι ακαταδεκτο ή απόμακρο άτομο. Ειναι μεγαλο βημα προς τη θεραπεία το άτομο να κατανοήσει τη διαστρεβλωση αυτη στη σκεψη.

VickyK
27-04-2012, 11:13
Όταν το άτομο, έστω χρονια μετα, βρεθεί σε καταστάσεις ή με άτομα τα οποία παρουσιάζουν κάποια χαρακτηριστικά κοινά με τα άτομα ή τις καταστασεις στις οποίες προέκυψε η τραυματική εμπειρία χωρίς ωστόσο να υπάρχει οποιαδήποτε απειλή ή ένδειξη επανάληψης τους, τα χαρακτηριστικά αυτα, που περιέβαλλαν την τοτε τραυματική εμπειρία και έτσι έχουν γίνει μέρος της και έχουν μαζί με αυτη γραφει στη μνημη ως με ανεξίτηλο μελάνι όπως είπα πιο πάνω, λειτουργούν εφεξής ως φίλτρο, ως το μέτρο κρίσης και κατά συνέπεια απόρριψης για καθε τι που παρουσιάζει εκείνα τα χαρακτηριστικά. Έτσι το άτομο απορρίπτει ατομα με τέτοια χαρακτηριστικα ή αποφευγει να συναναστραφει μαζι τους από φοβο επανάληψης έστω και αν περα από τα χαρακτηριστικα αυτα πρόκειται για πολύ εντάξει άτομα. Όταν λέω χαρακτηριστικα εννοω πχ σωματότυπος, αποτομο ύφος, τυπος βλέμματος πχ ειρωνικό κλπ. Και ετσι το άτομο χανει μεγαλες ευκαιριες για φιλιες και διαπροσωπικές σχέσεις, γίνεται πολύ επιφυλακτικό απεναντι στους άλλους και όλα αυτά συμβάλλουν στην κοινωνική του απομόνωση. Και ο αλλος βεβαια που βλεπει τη συμπεριφορα αυτη του ατομου απεναντι του δεν ξερει ότι ειναι το αποτελεσμα καποιας τραυματικής εμπειρίας αλλά αυτου που βλεπει και ερμηνευει μπροστα του πχ νομίζει ότι ειναι ακαταδεκτο ή απόμακρο άτομο. Ειναι μεγαλο βημα προς τη θεραπεία το άτομο να κατανοήσει τη διαστρεβλωση αυτη στη σκεψη.

Έχεις απόλυτο δίκιο, όλοι το κάνουμε ακόμη κ στα πιο απλά... Το θέμα είναι να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα είναι καθαρά δικό μας κ όχι οι άλλοι, να το συνηδειτοποιήσουμε όχι απλά να το πούμε. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός κ η κάθε περίπτωση. Έχω μια φίλη που θα βαφτίσει τη κόρη της κ την έχει πιάσει φοβερό άγχος διότι σε μια αλλη βάφτιση την είχε πιάσει μια διαταραχή πανικού κ τώρα νομίζει ότι θα πάθει το ίδιο.

olga92
27-04-2012, 13:22
Ναι το ξερουν οι γονεις μου και ξερουν οτι φοβαμαι να μεινω μονη μου στο σπιτι,αλλα ποτε δεν τους εχω πει οτι αυτος ειναι η αιτια...Αυτη την στιγμη δεν εχω την οικονομικη δυνατοτιτα να παω σε καποιον ειδικο και για αυτο ειπα να κανω ενα βημα απο εδω μεσα...Μένω με τους δικους μου,απλα το σπιτι ειναι αρκετα μεγαλο με αποτελεσμα να μην εχω τον πληρη ελεγχο επειδη φοβαμαι...Αυτος ο ανθρωπος δεν σταματαει ποτε να κοιταει μεσα στο σπιτι μου...εχουν περασει τοσα χρονια και ακομα και τωρα που ειμαι 20 χρονων,ακομα και τωρα με το που με δει οτι βγαινω εξω,τον βλεπω απο το πουθενα στο μπαλκονι του να με κοιταει.Τον εχω φοβιθει πραγματικα,ωρες,ωρες νομιζω οτι οταν φευγω με τα ποδια απο το σπιτι μου να παω στην σταση οτι μπορει να με ακολουθισει....Εχτες το βραδυ γαβγιζαν τα δυο μικρα σκυλακια που εχουμε,δεν μπορουσα να κοιμηθω,ειχα γυρισει σε να παραθυρακι μικρο και κοιταζα μηπως ειναι καποιος εξω και προσπαθει να μπει μεσα...οχι αυτος γενικα καποιος αλλοσ και προσπαθισει να μου κανει κακο...μπορω να πω οτι εκτος απο το δικο μου γεγονος με εχουν επιρεασει και κατι αλλες ιστοριες πλεον που ακουω,οτι μπενουν μεσα στα σπιτια τοσο ευκολα με αποτελεσμα να φοβαμαι χειροτερα..καποιεσ φορες με το που ακουσω τα σκυλακια που εχουμε και ειμαι μονη μου κοιταω εξω απο το παραθυρο να δω ποιοσ ειναι..η αν ειμαι μονη μου και λοιπουν οι δικοι μου φοβαμαι να βγω εξω στην βεραντα και βγαινω μονο αν δω οτι ειναι καποιος γειτονας εξω...

olga92
27-04-2012, 13:28
Φιλομαθη νιωθω οτι ειμαι πολυ αδυναμη για να αντιμετωπισω τετοιους ανθρωπους..Γιατι αυτοι ειναι πιο δυνατοι απο ολους μας...

ioannis2
27-04-2012, 13:31
πράγματι σε κοιτάει ή νομίζεις ότι σε κοιτάει?
γιατι το κρατας τόσο καιρό μέσα σου? δεν θα πρεπε να μιλήσεις με τους γονεις σου για το τι σου συνέβει (εκτός κι αν δεν εχεις καλη επικοινωνια μαζι τους) ή καποιον αλλο πολύ εμπιστο σου που σε καταλαβαίνει? τουλάχιστο θα νοιωσεις καλύτερα και ίσως σε βοηθησουν πολύ στο να το ξεπεράσεις.

Φιλομαθής
27-04-2012, 13:31
αλλα ποτε δεν τους εχω πει οτι αυτος ειναι η αιτια...
Κάνεις μια σοβαρή παράλειψη εις βάρος σου : μια βασική ανάγκη της δημιουργίας της οικογένειας ήταν και παραμένει η προστασία !

RainAndWind
27-04-2012, 13:34
Ποιος το λέει αυτό? Πως δεν έχεις δηλαδή τους τρόπους να τον αντιμετωπίσεις? Πρώτ'απ' όλα έχεις δοκιμάσει όταν σε κοιτάει να του πετάξεις κανένα άντε γαμήσου και συ σήμερα? Όχι. Για να επανακτήσεις τον έλεγχο και να περάσεις τον εαυτό σου σε άλλη ισορροπία δυνάμεων πρέπει να τον εκπαιδεύσεις να αντιγυρίζει χτυπήματα, νοητά και πραγματικά Όλγα. Αντιγυρίζω ένα χτύπημα σημαίνει αμύνομαι αποτελεσματικά αλλά και όχι μόνο, επιτίθεμαι όταν χρειάζεται να με υποστηρίξω.Ποιο μήνυμα λες να του περνάς με τη στάση σου? Ακόμη και η στάση του κορμιού μας περνάει μηνύματα στους άλλους σχετικά με τις ισορροπίες δύναμης, από τον τρόπο που κινούμαστε, τον τρόπο που εκφραζόμαστε ο άλλος μπορεί να καταλάβει με ποια έχει να κάνει. Γίνε αυτή που θα την κοιτάει και θα ξέρει ότι δεν είσαι εύκολο θύμα πια. Ο θυμός σου πού κρύφτηκε?

Φιλομαθής
27-04-2012, 13:35
Φιλομαθη νιωθω οτι ειμαι πολυ αδυναμη για να αντιμετωπισω τετοιους ανθρωπους..Γιατι αυτοι ειναι πιο δυνατοι απο ολους μας...
Η αναφορά σου αν και λέει το αντίθετο όταν ήσουν μικρή , μπορώ ίσως να φανταστώ της αιτίες χαμηλής αυτοεκτίμησης που δεν σε αφήνουν να εμπιστευτείς τον εαυτό σου....

olga92
27-04-2012, 13:43
οχι πραγματι με κοιταει,μονο οταν βρισκομαι με τον πατερα μου δεν κοιταει τοσο εντονα.Η καποιες φορες τον βλεπω να κριβετε ουσιαστικα πισω απο μια τεντα που εχει...Το εχω συζητηση με δικο μου ανθρωπο και μου εχει πει να παω σε καποιον ειδικο,επισης του εχω πει οτι ειναι καιρος οντως να το ξεπερασω αυτο το προβλημα και θα κανω βηματα μονη μου αναγκαστικα...θελω να τα καταφερω αλλα καθε φορα που ξεκιναω φοβαμαι μην γινει κατι...Απλα δεν θελω να το πω στους γονεις μου,νιωθω οτι θα στεναχωριθουν και δεν θελω γενικα το το συζητησω,αλλα και δεν ειμαι και τοσο κοντα στους δικουσ μου...

RainAndWind
27-04-2012, 13:46
Μα τι σημαίνει θα στενοχωρηθούν? Μεγάλοι άνθρωποι είναι, μη φοβάσαι, δεν θα πάθουν τίποτε. Είναι μία από τις συνισταμένες του γονεικού ρόλου, να μπορεί το παιδί τους να τους εκμυστηρευθεί ό,τι το απασχολεί. Είσαι σίγουρη πως είναι νοιάξιμο και όχι έλλειψη εμπιστοσύνης, ή φόβος?

ioannis2
27-04-2012, 13:54
Συμφωνώ με τα πιο πάνω μνμτα της RainAndWind!!

olga92
27-04-2012, 14:05
Ισως να ειναι και φοβος δεν ξερω...:/:/γενικα ομως δεν πολυ μιλαω με τους γονεις μου...

olga92
27-04-2012, 14:24
ειμαι μονη μου τωρα στο σπτι.σκευτομαι να βγω εξω και αν τον δω να του πω αυτο που μου ειπατε ενα αντε γαμησου....φοβαμαι ομως οτι αν τον κοιταζω κιολας ισως να κανει τιποτα....

VickyK
27-04-2012, 14:28
Ισως να ειναι και φοβος δεν ξερω...:/:/γενικα ομως δεν πολυ μιλαω με τους γονεις μου...

Καλύτερα όμως να το πεις, οποιοσδήποτε γονιός θα ήθελε να μάθει κάτι τέτοιο. Που ξέρεις.. μπορεί να νιώσεις καλύτερα κ πιο προστατευμένη. Δεν έχει σημασία που δε μιλάτε πολύ για τα προσωπικά σου, αυτό δεν είναι κάτι που έκανες εσύ. Προσωπικά, δε ξέρω αν είναι καλό ή κακό αλλά τέτοιους ανθρώπους τους αντιμετωπίζω με θράσσος! Για παράδειγμα, απέναντι από το σπίτι μιας φίλης, ένα απόγευμα ήταν κάποιος πίσω από κάτι φυτά 4 ώρες μας κοίταζε με κυάλια κ έκανε τα δικά του, εμείς κάναμε το ίδιο, του δείξαμε να καταλάβει ότι τον πήραμε χαμπάρι... δε τον ξαναείδαμε.

olga92
27-04-2012, 14:42
Δεν θα ηθελα να το πω οτι τον φοβαμαι,ξερουν τι ειχε γινει δεν ξερουν οτι φοβαμαι εκεινον..Οταν δεν εισαι τοσο κοντα με καποια ατομα και ντρεπεσε να κανεις μια τετοια κινηση,αλλα και φοβασαι διαφορα πραγματα.Δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να τους απασχολισει ενα τετοιο θεμα,παντα προτιμουσα να κανω κατι μονη μου και για αυτο θελω να αντιμετωπισω αυτον τον φοβο μονη μου..Απλα δεν ξερω αν εχω την καταλληλη δυναμη για κατι τετοιο και επισης θα προτιμουσα σε μια τετοια περιπτωση να με βοηθησει καποιος αλλος και οχι ενα ατομο που γνωριζω γτ ντρεπομαι να το λεω...

VickyK
27-04-2012, 15:12
Δεν θα ηθελα να το πω οτι τον φοβαμαι,ξερουν τι ειχε γινει δεν ξερουν οτι φοβαμαι εκεινον..Οταν δεν εισαι τοσο κοντα με καποια ατομα και ντρεπεσε να κανεις μια τετοια κινηση,αλλα και φοβασαι διαφορα πραγματα.Δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να τους απασχολισει ενα τετοιο θεμα,παντα προτιμουσα να κανω κατι μονη μου και για αυτο θελω να αντιμετωπισω αυτον τον φοβο μονη μου..Απλα δεν ξερω αν εχω την καταλληλη δυναμη για κατι τετοιο και επισης θα προτιμουσα σε μια τετοια περιπτωση να με βοηθησει καποιος αλλος και οχι ενα ατομο που γνωριζω γτ ντρεπομαι να το λεω...

Ξέρω τι εννοείς όταν λές ότι ντρέπεσαι να το πεις σε γνωστό, είτε είναι κοντά είτε όχι, κι εγώ κάποια πράγματα δε τα έχω πει ακόμη στους δικούς μου αλλά αφού τόσα χρόναι το αντιμετώπισα μόνη κ με τη βοήθεια κάποια στιγμή ψυχολόγου, ξεπεράστηκε! Δε ξεχνιέται απλά το καταλαβαίνεις κ το αφήνεις πίσω, δε το θάβεις! Αν ντρέπεσαι να το πεις, τότε θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις μόνη, όπως κ τόσα χρόνια αντιμετωπίζεις τις φοβίες μόνη σου! Απλά... πάρ' το λίγο πιο εγωιστικά, δε μπορεί ένας ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος να καθορίζει τη ζωή σου, αν θα βγείς, αν θα σε δει, πως θα κοιμηθείς κ όλα τα σχετικά. Εγώ το έχω κάνει αυτό το "άντε κ γαμήσου ρε...!" κ χειρότερα μη σου πω! μου τη βίδωσε τόσο άσχημα ένας ανώμαλος που είχαμε στη γειτονιά που τον έκανα να μη ξανα εμφανιστεί εκεί τουλάχιστον! Μαζευόμασταν σ ένα συγκεκριμνένο μέρος μετά το σχολείο ή κ τ απογεύματα πολλά παιδιά, αυτός ερχόταν, έπαιρνε μάτι κ κάποιες φορές είχε ακολουθήσει κ κάποιους από εμάς, ένα απόγευμα πάω να βρω τη παρέα μου κ τον είδα που κρυβόταν κ κοιτούσε, φυσικά του φώναξα εκ του ασφαλούς! Ήξερα ταπαιδιά κ πίστευα ότι αν γινόταν κάτι θα βοηθούσαν! Πρέπει να προσέχουμε για τη σωματική μας ακεραιότητα αλλά μη ξεχνάμε κ τη ψυχούλα μας παιδιά!!!

olga92
27-04-2012, 16:03
Vicky αυτο θελω να καταφερω και να του δειξω,αυτο ακριβως που ειπες..Θελω τοσο πολυ να δει οτι πλεον εχω μεγαλωσει και να δει οτι δεν τον φοβαμαι.Οταν τον βλεπω στην βεραντα και ξερω οτι ειμαι μονη φοβαμαι πιο πολυ,νιωθω οτι ειμαι πολυ αδυναμη για να τον αντιμετωπισω και να του πω κατι τετοιο χωρις να ειναι κανενας σπιτι μου.Αν ειναι ομως καποιος σπιτι μου και γυρισω να πω κατι τετοιο.Παντα ελεγε οτι αυτος ο ανθρωπος πρεπει να εχει μια τυμωρια και οτι ειναι ο μονος ανθρωπος που μισο.Ξερω οτι η λεξη 'μισος' ειναι πολυ σοβαρη λεξη,γενικα ομως ποτε δεν εχω μισησει καποιον και δεν ειμαι και τετοιος ανθρωπος,αυτον ομως δεν θελω να τον βλεπω,μονο που τον αντικριζω μου φερνει αιδια,φοβο και μισος...με εχει κανει να βριζω,αλλα χωρις να με ακοθει.Πιστευω οτι το διασκεδαζει ολο αυτο και οτι καποια στιγμη θα μου κανει κακο αν με δει καπου μονη μου και ειναι και βραδυ..Πλεον ομως θεωρω οτι μου κανει γενικο κακο γτ με εχει κανει να φοβαμαι και σε αλλα σπιτια,με εχει κανει να θποχρεωνω τον αλλο να βαλει με το ετσι θελω λαμπακι για να βλεπω τι γινετε τριγυρο μου,με εχει κανει να τον μισο και να λεω μακαρι να μην ζουσε...ποτε δεν ηθελα να φτασω σε ενα σημειο να μισο καποιον...εκεινος ομως το καταφερε..ο μονοσ τροπος για να απαλλαγω ισως τελειος ειναι να μην υπαρχει...δεν μπορω ομως ννα κανω τπτ...εχω πει στους γονεις μου οτι με ενοχλει που κοιταει καθε φορα που βγαινω εξω και μου εχουν πει οτι ειναι στο σπιτι του δεν γινετε αλλιως...καποια στιγμη πηγαινε στην γειτονια και ελεγε και διαφορα αλλα οτι ο πατερασ μου μας δεινεις σε γερους καταλαβες τωρα..και οτι μας πηγαινει ο ιδος...και ποσα ακομα θα εχει πει χωρις να τα ξερουμε....

VickyK
27-04-2012, 16:31
Vicky αυτο θελω να καταφερω και να του δειξω,αυτο ακριβως που ειπες..Θελω τοσο πολυ να δει οτι πλεον εχω μεγαλωσει και να δει οτι δεν τον φοβαμαι.Οταν τον βλεπω στην βεραντα και ξερω οτι ειμαι μονη φοβαμαι πιο πολυ,νιωθω οτι ειμαι πολυ αδυναμη για να τον αντιμετωπισω και να του πω κατι τετοιο χωρις να ειναι κανενας σπιτι μου.Αν ειναι ομως καποιος σπιτι μου και γυρισω να πω κατι τετοιο.Παντα ελεγε οτι αυτος ο ανθρωπος πρεπει να εχει μια τυμωρια και οτι ειναι ο μονος ανθρωπος που μισο.Ξερω οτι η λεξη 'μισος' ειναι πολυ σοβαρη λεξη,γενικα ομως ποτε δεν εχω μισησει καποιον και δεν ειμαι και τετοιος ανθρωπος,αυτον ομως δεν θελω να τον βλεπω,μονο που τον αντικριζω μου φερνει αιδια,φοβο και μισος...με εχει κανει να βριζω,αλλα χωρις να με ακοθει.Πιστευω οτι το διασκεδαζει ολο αυτο και οτι καποια στιγμη θα μου κανει κακο αν με δει καπου μονη μου και ειναι και βραδυ..Πλεον ομως θεωρω οτι μου κανει γενικο κακο γτ με εχει κανει να φοβαμαι και σε αλλα σπιτια,με εχει κανει να θποχρεωνω τον αλλο να βαλει με το ετσι θελω λαμπακι για να βλεπω τι γινετε τριγυρο μου,με εχει κανει να τον μισο και να λεω μακαρι να μην ζουσε...ποτε δεν ηθελα να φτασω σε ενα σημειο να μισο καποιον...εκεινος ομως το καταφερε..ο μονοσ τροπος για να απαλλαγω ισως τελειος ειναι να μην υπαρχει...δεν μπορω ομως ννα κανω τπτ...εχω πει στους γονεις μου οτι με ενοχλει που κοιταει καθε φορα που βγαινω εξω και μου εχουν πει οτι ειναι στο σπιτι του δεν γινετε αλλιως...καποια στιγμη πηγαινε στην γειτονια και ελεγε και διαφορα αλλα οτι ο πατερασ μου μας δεινεις σε γερους καταλαβες τωρα..και οτι μας πηγαινει ο ιδος...και ποσα ακομα θα εχει πει χωρις να τα ξερουμε....

Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που κοινώς δε στέκει! Σίγουρα υπάρχει ο φόβος του να μη σου κάνει κάτι αλλά απ' όσο ξέρω αυτοί οι άνθρωποι τρέφονται από το φόβο μας. Φυσικά κ σε καταλαβαίνω όταν λες ότι τον μισείς, είναι μεγάλη κουβέντα αλλά σου έχει κάνει κ μεγάλο κακό. Το θέμα είναι πως θα ξεπεράσεις τις φοβίες σου. Να φανταστείς ότι εγώ παιδάκι, κρυβόμουν κ μ έπαιρνε ο ύπνος κάτω από το κρεβάτι, το θεωρούσα πιο ασφαλές! Δε θέλω να πω κάτι στα σίγουρα αλλά πιστεύεις ότι αν ήθελε δε θα είχε κάνει κάποια κίνηση για να σου κάνει κακό?! Κακό σου έχει κάνει ήδη, στη ψυχή σου! Είναι σα τους νταήδες που γουστάρουν να τρομοκρατούν το κόσμο για να δείχνουν έτσι τη δύναμή τους αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι παρά μόνο ανθρωπάκια (όχι με την έννοια της λύπησης, άχου το καημένο), ψυχικά διαταραγμένοι άνθρωποι που δεν έχουν ζωή! Δε θα πάρουν κ τη δική μας! Ξεκίνα να εκλογικεύεις τους φόβους σου, σε άλλα σπίτια τι μπορεί να σου κάνει? Δε βρίσκεται καν εκεί! όσον αφορά το σπίτι σου, αν κοιτάει με κυάλια, μπορείς μέχρι κ μύνυση να κάνεις, παραβίαση ιδιωτικού χώρου, φαντάζομαι όμως δε θες να μπεις σε τέτοια διαδικασία απο φόβο! Απαξίωση! Μη δείχνεις φόβο κ ίσως έτσι να εκμηδενίσεις κ εσύ τους φόβους σου!

olga92
27-04-2012, 17:03
Να σε ρωτησω κατι vicky εσυ πως μπορεσες να ξεπερασεις τους φοβους σου??για εμενα ειναι πολυ δυσκολο,αλλα ξερω οτι πρεπει να εχεις θαρρος σιγουρα να αντιμετωπισεις κατι τετοιο.Φοβαμαι πραγματικα να τον αντιεμετωπισω.Ποτε δεν ημουν πιο δυνατη απο κανεναν και ολοι με κανανε οτι ηθελαν και παντα οταν ηθελα να τους δειξω οτι κοιτα μπορω να σε αντιμετωπισω ποτε δεν τα καταφερνα..Ειμαι πολυ ηρεμος ανθρωπος και για αυτο και με εκμεταλευονται ολοι..Θα τα καταφερω με αυτον??Οταν λεω οτι φοβαμαι σε αλλα σπιτια εννοω να μπουν μεσα και κοινοσ να με βιασουν να μου κανουν κακο..οχι εκεινος καποιος αλλος που ειναι σαν εκεινον...Ειχαμε κανει πολλες μυνυσεις εναντιον του και η αστυνομια μας ειπε οτι πρεπει να εχετε αποδειξεις οπως και οτι εβγαζε το παντελονι του και.......καταλαβες...μας ζηταγαν για ολα αυτα αποδειξεις...και για αυτο δεν την συνεχισαμε την μυνυση...

olga92
27-04-2012, 19:20
Vicky αν θες μου λες πως μπορεσες να αντιμετωπισεις τους φοβους σου...

VickyK
30-04-2012, 10:28
Vicky αν θες μου λες πως μπορεσες να αντιμετωπισεις τους φοβους σου...

Καλημέρα Όλγα μου κ καλή εβδομάδα. Δε θυμάμαι αν το ανέφερα αλλά είχα δύσκολη παιδική ηλικία, με "πείραζαν" κάποια ξαδέρφια μου κ με φόβιζαν να μη πω τίποτα, ο πατέρας μου που του είχα αδυναμία, ήταν απών κ ας ήταν μέσα στο σπίτι, στην έκτη δημοτικού γλύτωσα από κάποιον ανώμαλο που μου επιτέθηκε με άγριες διαθέσεις κ όλα αυτά με κάνανε αντιδραστική, αγοροκόριτσο, χτυπούσα ΄τα αγόρια κ χωρίς λόγο, απλά δεν ήθελα να με πλησιάζουν. Φοβόμουν ότι κάτι θα μου κάνουνε κ έκανα εγώ πρώτη, τσακωνόμουν κ όλα τα σχετικά. Απλά μου βγήκε σε αντίδραση, δε θα με πειράξει κανένας έλεγα, είχα βαρεθεί να φοβάμαι. Εγωισμός! Ποιοί είναι αυτοί που θα μου κάνουνε κακό? Πολλές φορές φοβήθηκα για τη σωματική μου ακεραιότητα αλλά δε φοβήθηκα άνθρωπο, παρότι ξέρω ότι μπορούν να μου κάνουνε κακό. Ακόμη κ σήμερα μου έχουν μείνει κάποια "κόμπλεξ", για παράδειγμα, δε μπορώ να περάσω από κάπου που έχει πολλούς άνδρες, εννοώ στο δρόμο αν δω παρέες, αλλάζω πεζοδρόμιο ή σε κανα μαγαζί που θα πάω να πιω το ποτό μου κ μπορεί να με κοιτάνε με πιάνει ένας ψιλο τρόμος αλλά σκέφτομαι ότι είναι δικό μου πρόβλημα. Δεν είναι όλοι ίδιοι.. πρέπει να απομονώσουμε τις περιπτώσεις. Ξεπέρασα τους φόβους (κάποιους από αυτούς) αντιμετωπίζοντάς τους. Πχ. Φοβόμουν το σκοτάδι, ξεκίνησα να κοιμάμαι χωρίς φως, όταν έμεινα μόνη σπίτι μου, φοβόμουν ότι θα μπεί κάποιος σπίτι κ με το κάθετι πεταγόμουν με αποτέλεσμα να μη κοιμάμαι καθόλου, τελικά κάθησα κ σκέφτηκα, αν είναι κάποιος να μπει... ας μπει.. το πολύ πολύ να με λυπηθεί κ να μου αφήσει κ κάτι, δεν έχω τίποτα αξίας, ούτε καν τηλεόραση αξίας... Γενικά, σκέφτομαι ότι δε μπορώ να προδικάζω καταστάσεις κ να βγάζω ιστορίες από το μυαλό μου.. ".. κ αν γίνει αυτό? κ αν μου επιτεθούνε? κ αν το ένα κ αν το άλλο?" εε... παύεις να ζεις στη πραγματικότητα κ ζεις σ ένα κόσμο τρομακτικό που έχεις φτιάξει εσύ ο ίδιος! Δε ξερω να σου πω κάποιο κολπάκι, σου είπα απλά εμένα μου βγήκε σε αντίδραση που ίσως να μην είναι καλό, σε κάποιες περιπτώσεις ίσως να πρέπει να σιωπήσεις αλλά εγώ τσαμπουκαλεύομαι! Μάλλον το κάνω για να δείξω ότι δε φοβάμαι! Νομίζω ο κάθε άνθρωπος, ξεσπάει διαφορετικά. Για τον ανώμαλο της γειτονιάς σου, θεωρώ ότι θα πρέπει να δείξεις αδιαφορία κ να πάρεις απόφαση ότι αυτός θα είναι εκεί, το χόμπι του είναι να τρομοκρατεί κυρίως κορίτσια, αποδέξου πως το γεγονός ότι είναι ένα άρρωστος άνθρωπος κ δε θα σου χαλάσει εσένα τη ζωή! Αφού η αστυνομία κ η κοινωνία γενικά είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τέτοιους ανθρώπους κ να λάβει κάποια μέτρα, κάνε εσύ κάτι για τον εαυτό σου. Κατ' αρχήν, τη φοβία που έχεις μη μπει κάποιος μέσα στο σπίτι κ σε βιάσει, εκλογίκευσέ τη! Ο κόσμος πλέον πεινάει, αν είναι να μπει κάποιος θα μπει για να κλέψει! (ελπίζω να μη σου δημιουργώ νέες φοβίες) Οκ... στο δρόμο είναι πιο πιθανό να συμβεί κάτι αλλά κ πάλι δε μπορείς να ζεις με αυτό το φόβο!

olga92
30-04-2012, 14:23
ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ....

VickyK
30-04-2012, 15:09
ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ....

Ξέρω ότι είναι δύσκολο να ξεπεραστεί, θέλει χρόνο..

olga92
30-04-2012, 15:34
το ξερω...!

aggelikoula89
30-04-2012, 17:58
olga mou katalavianw to ovo sou n meneis monh giati k egw t exw auto gia dious m logous asxetous m ton dio s alla fovamai...katalavainw auth tin trella ts stigmhs pou den s afinei na iremieis an den mpei mesa kapoios dikos pou tha s kanei n niwsei sigouria.....gia mena t kalutero tha itan n miliseis stous goneis s n tou e3igiei mono autoi tha s voithisoun k tha s prostatepsoun.....ustera mporeis n min meneis monh s pes s kapoia filh n erthei n katsete h pigaine mia volta...t 3erw auto den eiani panta efkto.....apo thn allh skepsou pws den eiani k kanenas klefths opote an eisai m klhsth thn porta den nomizw w mporei n s peira3ei.......

olga92
30-04-2012, 18:19
ναι δεν ειναι τοσο ευκολο να γινεται αυτο με τους φιλους που μου λες...ξερω οτι καλο θα ηταν να το πω στους γονεις μου αλλα ντρεπομαι να πω οτι ο λογος ειναι αυτος...

procr
30-04-2012, 20:06
δεν πρεπει να χουμε ανχος...